PL178469B1 - Nowe laktamy acylomerkapto-i merkaptobicykliczne, sposób wytwarzania laktamów merkaptobicyklicznych oraz środek farmaceutyczny zawierający laktam merkaptobicykliczny - Google Patents

Abstract

1 Nowe laktamy acylomerkapto-1 merka- ptobicykliczne o ogólnym wzorze 1, w którym A oznacza grupe o wzorze 2, X oznacza O lub S, R1 i R 12 niezaleznie oznaczaja atom wodoru, prosty lub rozgaleziony C1 -C5 alkil, -CH2- C3 -C6 cykloa- lkil, -CH2-fenyl, -CH2-naftyl, -CH2-tienyl, -CH2- tiazolil, wzglednie R1 i R 12 razem z atomem we- gla, z którym sa zwiazane tworza pierscien cykloa- lkilowy o 5 atomach wegla; R2 oznacza atom wodoru lub -C(O)CH3, R 3 oznacza atom wodoru lub CH3, m oznacza 0 lub 1; Y oznacza CH2, lub O , przy czym Y oznacza O tylko gdy m oznacza 1; n oznacza 1 lub 2; r oznacza 0 lub 1; oraz ich far- maceutycznie dopuszczalne sole Wzór 1 PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe laktamy acylomerkapto- i merkaptobicykliczne, sposób wytwarzania nowych laktamów merkaptobicyklicznych oraz środek farmaceutyczny do leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza nadciśnienia tętniczego i zastoinowej niewydolności serca, zawierający laktam merkaptobicykliczny. Biologicznie czynne związki wytwarzane sposobem według wynalazku mają działanie hamujące enzym przekształcający angiotensynę, a niektóre z nich mają działanie hamujące obojętną endopeptydazę.

Związkami według wynalazku są nowe laktamy acylomerkapto- i merkaptobicykliczne o ogólnym wzorze 1, w którym A oznacza grupę o wzorze 2, X oznacza O lub S, Ri R₂ niezależnie oznaczają atom wodoru, prosty lub rozgałęziony C_rC₅ alkil, -CH2- C₃-C6 cykloalkil, -CH2-fenyl, -CłRnaftyl, -CH^-tienyl, -CH2-tiazolil, względnie R1 i R_n razem z atomem węgla, z którym sązwiązane, tworząpierścień cykloalkilowy o 5 atomach węgla; R₂ oznacza atom wodoru lub -C(O)CH3; R3 oznacza atom wodoru lub CH3, m oznacza 0 lub 1; Y oznacza CH2, lub O, przy czym Y oznacza O tylko gdy m oznacza 1; n oznacza 1 lub 2; r oznacza 0 lub 1; oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.

Korzystnymi związkami są te, w których R, oznacza benzyl, cyklopropylometyl albo prostołańcuchowy lub rozgałęziony C3-C₅-alkil, a zwłaszcza benzyl, a R12 oznacza atom wodoru, a jeszcze korzystniejszymi te, w których X oznacza S, Y oznacza CH2, n oznacza 2, m oznacza 1, R₂ oznacza atom wodoru, a R, oznacza benzyl lub izobutyl, lub w którym X oznacza S, Y oznacza CH2, n oznacza 1, m oznacza 1, r oznacza 0, a R2 oznacza atom wodoru, R1 oznacza benzyl, lub w którym X oznacza S, Y oznacza CH₂, n oznacza 2, m oznacza 0, r oznacza 0, R2 oznacza atom wo4

178 469 doru, a R oznacza benzyl, cyklopropylometyl, n-butyl, izobutyl, n-propyl lub -CH₂C(CH3)₃, lub w którym X oznacza O, Y oznacza CH₂, n oznacza 2, m oznacza 1, r oznacza 0, a R₂ oznacza atom wodoru, R, oznacza benzyl, lub w którym X oznacza O, Y oznacza CH2, n oznacza 2, m oznacza 0, r oznacza 0, R2 oznacza atom wodoru, a R, oznacza benzyl, lub w którym X oznacza O, Y oznacza O, n oznacza 2, m oznacza 1, r oznacza 0, R2 oznacza atom wodoru, a R1 oznacza benzyl, lub w którym X oznacza S, Y oznacza O, n oznacza 2, m oznacza 1, r oznacza 0, R2 oznacza atom wodoru, a R! oznacza benzyl.

Najkorzystniejszymi związkami o wzorze 1 są te, w których R2 oznacza atom wodoru lub grupę o wzorze 49; R1 oznacza benzyl, cyklopropylometyl albo prostołańcuchowy lub rozgałęziony C₃-C₅-alkil, a zwłaszcza benzyl; R₁₂ oznacza atom wodoru; X oznacza O lub S; a Y oznacza cH₂, O lub S, przy czym Y oznacza O lub S tylko gdy m oznacza 1.

Najkorzystniejszym konkretnym związkiem o wzorze 1 jest kwas [4S-[4a (R*),7a,10a P]]-oktahydro-4-[(2-merkapto- 1 -okso-3-fenylopropylo)amino]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b] [ 1,3]tiazepino -7rkarboksylowy o wzorze 50.

Do korzystnych konkretnych związków należą także:

sól kwasu [4S-[4a(R*),7a, 10aP]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1 -okso-3-fenylopropylo)amino]-5-okso-7H-pirydo-[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowego i 1,1-dimetyloetyloammy;

kwas [4S-[4o(S*),7a,10ap]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-okso-3-fenylopropylo)amino] -5-okso-7H-pirydo[2,1-b] [1,3]tiazepino-7-karboksylowy, kwas [4S-[4o(R*),7a,10ap]]-oktahydro-4-[(2-merkaptometylo)-l-okso-3-fenylopropylo) amino]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowy, kwas [4S-[4a(R*),7a, 10aP]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-4-metylo-1 -oksopentylo)amino] -5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowy, kwas [3R-[3a(S*),6a,9ae]]-heksahydro-3-[(2-merkapto-l-okso-3-fenylopropylo)amino] -4-okso-2H,6H-pirydo[2,1-b][1,3]-tiazyno-6-karboksylowy, kwas [4S-[4o(R*),7a,9aP]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1 -okso-3-fenylopropyloamino]

-5-oksopirolo[2, 1-b][1 ,3]tiazepmo-7-karboksylowy, kwas [4S-[4a(R*),7a,9ap]]-oktahydro-4-[(3-cyklopropylo-2-merkapto-1 -oksopropylo) amino]-5-oksopirolo-[2,1-b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksylowy, kwas [4S-[4«(R*),7a,9aP]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-oksoheksylo)amino]-5-oksopirolo[2,1-b][ 1,3]tiazepino-7-karboksylowy, kwas [4S-[4a(R*),7a,9aP]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-okso-3-metylopentylo)amino] -5-oksopirolo[2,1-b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksylowy, kwas [4S-[4a(R*),7a,9ap]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-oksopentylo)amino]-5-oksopirolo[2,1-b] [ 1,3]tiazepino-7 -karboksylowy, kwas [4S-[4a(R*),7<a,9ap]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-4,4-dimetylo-1 -oksopentylo)amino]-5-oksopirolo[2,1-b][ 1,3]tiazepino-7-karboksylowy, kwas [4S-[4a(R*),7a,10ap]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-okso-3-fenylopropylo)amino] -5-okso-7H-pirydo[2,1-b] [ 1,3]oksazepino-7-karboksylowy, kwas [4S-[4a(R*),7a,9aP]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1 -okso-3-fenylopropylo)ammo] - 5 -oksopirolo [2,1 -b] [ 1,3 ] oksazepmo-7-karboksylowy, kwas [4S-[4«(R*),7a,10ap]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-fenylopropylo)amino] -5 -okso[ 1,4] oksazyno[3,4-b][ 1,3 ]oksazepino-7 -karboksylowy lub kwas [4S-[4<a(R*),7a, 10aP]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-okso-3-fenylopropylo)amino] -5 -okso [ 1,4] oksazyno [3,4-b] [ 1,3 ]tiazepino-7-karboksylowy.

Środek farmaceutyczny według wynalazku zawiera farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, i związek o wzorze 50 lub jego farmaceutycznie akceptowalną sól w ilości od 10 do 50 mg.

Sposób wytwarzania laktamów merkaptobicyklicznych polega na tym, że sprzęga się zawierający grupę acylomerkapto związek o ogólnym wzorze 4 lub jego zaktywowaną postać z aminą o wzorze 5 w obecności środka sprzęgającego, z wytworzeniem laktamu acylomerkaptobicyklicznego o wzorze 61 usuwa się z tego związku acylowągrupę o wzorze 3, a w przypadku

178 469 gdy R₃ ma znaczenie inne niż atom wodoru przekształca się ester kwasu karboksylowego do kwasu, a następnie ewentualnie przekształca się kwas w farmaceutycznie akceptowalną sól.

We wzorze 6 R₃ oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającąugrupowanie kwasu, taką jak metyl, etyl, t-butyl lub benzyl.

Reakcję sprzęgania można prowadzić w rozpuszczalniku organicznym, takim jak chlorek metylenu, w obecności środka sprzęgającego, takiego jak l-etylo-3-(3-dimetyloaminopropylo)karbodiimid, dicykloheksylokarbodnmid, heksafluorofosforan benzotriazol-1-iloksytris(dimetyloammo)fosfoniowy lub karbonylodimidazol.

Alternatywnie związek o wzorze 4 można przeprowadzić przed sprzęganiem w postać zaktywowaną, taką jak chlorek kwasowy, mieszany bezwodnik, symetryczny bezwodnik, zaktywowany ester, itd.

W reakcji usuwania grupy acylowej przykładowo, gdy R oznacza metyl, a R3 oznacza metyl lub etyl, prowadzi się działanie metanolowym roztworem wodorotlenku sodowego, a następnie wodnego roztworu kwasu, w wyniku czego otrzymuje się związek, w którym R₂ i R3 oznaczają atomy wodoru.

Związki o wzorze 4, w którym R₁₂ oznacza atom wodoru opisano w literaturze (patrz np. opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4105776, 4339600, 4801609 i 4722810.

Acylomerkaptapto-związki o wzorze 4, w którym R, i R12 mają inne znaczenie niż atom wodoru, a r oznacza 0, można wytworzyć drogą reakcji podstawionego kwasu karboksylowego o wzorze 9 z disiarczkiem bis(4-metoksyfenylo)metylu w obecności diizopropyloamidku litowego, z wytworzeniem związku o wzorze 10.

W wyniku podziałania na związek o wzorze 10 mocnym kwasem, takim jak kwas tnfluorometanosulfonowy, zostaje usunięta zabezpieczająca grupa metoksybenzylowa, po czym prowadzi się acylowanie halogenkiem acylu o wzorze 7 lub bezwodnikiem o wzorze 8, z wytworzeniem związku o wzorze 4, w którym R, i R12 mają znaczenie inne niż atom wodoru, a r oznacza 0.

Alternatywnie podstawiony kwas karboksylowy o wzorze 9 można poddać reakcji z diizopropyloamidkiem litowym i siarką, z wytworzeniem merkaptanu o wzorze 11, który można zacytować halogenkiem acylu o wzorze 7 lub bezwodnikiem o wzorze 8, z wytworzeniem związku o wzorze 4, w którym R1 i R12 mają znaczenie inne niż atom wodoru, a r oznacza 0.

Związki o wzorze 4, w którym R, i R,2 mają znaczenie inne niż atom wodoru, a r oznacza 1, można wytworzyć drogą reakcji podstawionego kwasu karboksylowego o wzorze 12 z chlorkiem p-toluenosulfonylu w pirydynie, z wytworzeniem laktamu o wzorze 13. Na laktam o wzorze 13 działa się zawierającym cez tiokwasem o wzorze 14 w obecności dimetyloformamidu, z wytworzeniem żądanego związku o wzorze 4, w którym R, i R12 mają znaczenie inne niż atom wodoru, a r oznacza 1.

Bicykliczne związki o wzorze 5 można wytwarzać z użyciem poniższych sposobów.

Przykładowo gdy Y oznacza CH2, N-zabezpieczony aminokwas o wzorze 15 można sprzęgnąć z estrem aminokwasu o wzorze 16, z wytworzeniem dipeptydu o wzorze 17, w którym P1 oznacza grupę zabezpieczającą grupę aminową, taką jak benzyłoksykarbonyl lub t-butoksykarbonyl, względnie grupę, która razem z atomem N tworzy grupę zabezpieczającą, takąjak grupa ftalimido, P₂ oznacza grupę zabezpieczającą hydroksyl lub grupę merkapto, a R3 oznacza łatwo odszczepiającąsię grupę zabezpieczającąugrupowanie estrowe. Korzystnymi grupami P2, gdy X oznacza S, są grupy acylowe, takie jak acetyl lub benzoil, a zwłaszcza acetyl. Korzystnymi grupami P₂, gdy X oznacza O są grupy acylowe, tetrahydropiranylowe, grupy sihlowe z zawadą przestrzenną i trityle, a zwłaszcza trifenylometyl i (1,1-dimetyloetylo)dimetylosilil. Tę reakcję sprzęgania korzystnie prowadzi się w obecności środka sprzęgającego, takiego jak heksafluorofosforan benzotriazol-1 -iloksytris(dimetyloamino)fosfoniowy, etylo-3-(3-dimetyloammo)propylokarbodnmid lub metanosulfonyloksybenzotriazol.

Grupę zabezpiecząjącąP₂ można selektywnie usunąć z pośredniego związku o wzorze 17, np. działaniem metanolanu sodowego w metanolu, gdy P₂ oznacza acetyl lub benzoil, względnie działaniem kwasem, takim jak kwas p-toluenosulfonowy w metanolu, gdy P2 oznacza acetyl, benzoil, trityl, tetrahydropiranyl lub (1,1 -dimetyloetylo)dimetylosilil. Powstały produkt poddaje

178 469 się następnie katalizowanej kwasem cyklizacji, korzystnie działaniem mocnego kwasu, takiego jak kwas trifluorooctowy, kwas p-toluenosulfonowy lub dostępny w handlu polistyrenosulfonianowy polimer typu żywicyjonowymiennej, taki jak Amberlyst 15®. Tę reakcję cyklizacji można prowadzić w meprotonowym rozpuszczalniku, takim jak chlorek metylenu lub chloroform, z wytworzeniem pośredniego związku o wzorze 18.

Związki o wzorze 17, w którym X oznacza O można po usunięciu zabezpieczającej grupy P₂, a przed cyklizacjąprzeprowadzić w odpowiednie związki, w których X oznacza S. Można to zrealizować różnymi metodami. Przykładowo związek o wzorze 17 po usunięciu P₂ można poddać działaniu tnfenylofosfiny, azydodikarboksylanu diizopropylu i kwasu tiooctowego. Powstały tiooctan poddaje się następnie reakcji z metanolanem sodowym w metanolu, z wytworzeniem odpowiedniego merkaptanu, który można następnie poddać wyżej opisanej cyklizacji.

Zgodnie z innym sposobem związek o wzorze 17 po usunięciu zabezpieczającej grupy P₂ poddaje się działaniu prowadzącemu do powstania związku o wzorze 19, w którym L oznacza grupę odszczepiającą się, takąjak metanosulfonyloksyl, p-toluenosulfonyloksyl, atom jodu lub atom bromu. Przykładowo w wyniku działania chlorkiem metanosulfonylu otrzymuje się związek o wzorze 19, w którym L oznacza metanosulfonyloksyl.

Związki o wzorze 19 można następnie poddać działaniu ^octanu cezowego z wytworzeniem odpowiedniego tiffctanu. W wyniku działania metanolanem sodowym w metanolu otrzymuje się odpowiedni merkaptan, który można następnie poddać wyżej opisanej cyklizacji.

Zgodnie z alternatywnym sposobem związek o wzorze 17, w którym X oznacza O można przeprowadzić bezpośrednio w pośredni związek o wzorze 18 działaniem mocnego kwasu, takiego jak kwas trifluorooctowy, kwas p-toluenosulfonowy lub dostępny w handlu polistyrenosulfonianowy polimer typu żywicy jonowymiennej, taki jak Amberlyst 15®, w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak chlorek metylenu lub chloroform.

Grupę N-zabezpiecząjącąusuwa się następnie ze związku o wzorze 18 np. działaniem monohydratu hydrazyny, gdy Pj z atomem N tworzy grupę ftalimido, względnie działaniem jodotrimetylosilanu lub palladu na węglu i mrówczanu amonowego, gdy P, oznacza benzyloksykarbonyl, względnie działaniem kwasu solnego w dioksanie lub innego mocnego kwasu, gdy P, oznacza t-butoksykarbonyl, z wytworzeniem bicyklicznego związku o wzorze 5.

Zgodnie z innym jeszcze sposobem, gdy Y oznacza CH2, N-zabezpieczony aminokwas o wzorze 15 można sprzęgnąć z estrem hydrfksyaminfkwasu o wzorze 20, z wytworzeniem dipeptydu o wzorze 21, w którym Pji P2 mają wyżej podane znaczenie. Tę reakcję sprzęgania korzystnie prowadzi się w obecności środka sprzęgającego, takiego jak etylo-3-(3-dimetylfaminf)propylokarbodiimid lub metanosulffryloksybenzotriazol.

Hydroksy-związek o wzorze 21 utlenia się następnie do aldehydu o wzorze 22, działaniem chlorku oksalilu/dimetylosulfotlenku, a następnie Ill-rzędowej aminy w nieprotonowym rozpuszczalniku, takim jak chlorek metylenu. Na aldehyd o wzorze 22 działa się następnie w wyżej opisany sposób dla usunięcia zabezpieczającej grupy P2, a następnie prowadzi się katalizowaną kwasem reakcję cyklizacji, jak powyżej, z wytworzeniem pośredniego związku o wzorze 18.

Wyjściowe związki o wzorze 16, w którym m oznacza 1, można wytworzyć drogą selektywnego zabezpieczenia atomu N L-e-hydroksynorleucyny, z wytworzeniem związku o wzorze 23, w którym P3 oznacza grupę N-zabezpieczającą. Przykładowo P3 i atom N mogą razem tworzyć grupę ftalimidową. N-ZabezpieczfnąL-e-hydroksynorleucynę o wzorze 23 poddaje się następnie działaniu mającemu na celu wprowadzenie grupy R3 zabezpieczającej ugrupowanie kwasu, np. działaniu jodkiem metylu w obecności zasady, względnie działaniu mocnego kwasu w metanolu, gdy R3 oznacza metyl. Ten ester utlenia się następnie z wytworzeniem aldehydu o wzorze 24, który poddaje się działaniu ortomrówczanu o wzorze 25 w obecności katalizatora typu mocnego kwasu i odpowiedniego alkoholu o wzorze HO-alkil, w którym alkil jest taki sam jak w ortomrówczanie o wzorze 25, z wytworzeniem związku o wzorze 26. Po usunięciu zabezpieczającej grupy P3, np. działaniem hydratu hydrazyny, gdy P3 i N tworzą grupę ftalimido, otrzymuje się wyjściowy związek o wzorze 26, w którym m oznacza 1.

178 469

Wyjściowy związek o wzorze 16, w którym m oznacza 0, można wytworzyć drogą zabezpieczenia atomu N w y-benzyloglutaminiame, z wytworzeniem związku o wzorze 27, w którym P₃1 atom N tworzą grupę ftaiimidową. N-Zabezpieczony kwas glutaminowy o wzorze 237 poddaje się następnie działaniu mającemu na celu wprowadzenie grupy R₃ zabezpieczającej ugrupowanie kwasu, jak to opisano powyżej, z wytworzeniem związku o wzorze 28. W wyniku hydrogenolizy, gdy R₃ oznacza niższy alkil, usuwa się ugrupowanie estru benzylowego ze związku o wzorze 28, z wytworzeniem związku o wzorze 29. Związek o wzorze 29 poddaje się selektywnej redukcji, np. z użyciem etanotiolu, etylo-3-(3-dimetyloamino)propylokarbodiimidu i dimetyloaminopirydyny, a następnie prowadzi się działanie trietylosilanem, Pd/C i acetonitrylem, z wytworzeniem aldehydu o wzorze 30.

Na aldehyd o wzorze 30 działa się następnie ortomrówczanem o wzorze 25, jak to opisano powyżej, i N-zabezpieczającągrupę P3 usuwa się, jak to opisano powyżej, z wytworzeniem wyjściowego związku o wzorze 16, w którym m oznacza 0.

Wyjściowy ester hydroksyaminokwasu o wzorze 20 można wytworzyć drogą reakcji roztworu acetamidomalonianu dietylu z poddawaną mieszaniu suspensją wodorku sodowego, a następnie reakcji z octanem chlorowcoalkilu o wzorze 31, w którym hal oznacza Br, I lub Cl, z wytworzeniem związku o wzorze 32.

Roztwór estru dietylowego o wzorze 32 poddaje się następnie działaniu wodorotlenku sodowego i ciepła, a potem zakwasza się i ponownie ogrzewa, z wytworzeniem związku o wzorze 33. Ten hydroksyaminokwas o wzorze 33 poddaje się następnie działaniu acylaząnerki świńskiej lub innego odpowiedniego enzymu hydrolizującego, w wyniku czego otrzymuje się rozdzielony hydroksyaminokwas o wzorze 34. Ten związek o wzorze 34 przeprowadza się następnie w ester o wzorze 20 znanymi sposobami. Przykładowo związek o wzorze 34 można poddać działaniu chlorku tnmetylosililu w metanolu z wytworzeniem chlorowodorku estru metylowego o wzorze 20.

Wyjściowe związki o wzorze 15 można wytworzyć następująco. Gdy X oznacza O, hydroksy-a-aminokwas o wzorze 35 poddaje się reakcji wprowadzającej zabezpieczające grupy P1 i P₂. Przykładowo na kwas o wzorze 35 można działać karboetoksyftalimidem w obecności węglanu sodowego, a następnie prowadzić działanie chlorotrifenylometanem i trietyloaminą, w wyniku czego otrzymuje się wyjściowy związek o wzorze 15, w którym X oznacza O, P₁ i atom N tworzą grupę ftalimidową, a P₂ oznacza trityl. Zgodnie z alternatywnym sposobem na kwas o wzorze 35 działa się N-(benzyloksykarbonyloksy)sukcynimidem w wodnym roztworze węglanu sodowego i acetonie, a następnie prowadzi się działanie chlorkiem t-butylodimetylosililu lub środkiem acylującym o wzorze 7 lub 8, w wyniku czego otrzymuje się wyjściowy związek o wzorze 15, w którym X oznacza O, P, oznacza benzyloksykarbonyl, a P2 oznacza t-butylodimetylosilil lub grupę acylową, takąjak acetyl.

Gdy X oznacza S, a n oznacza 1, N,N'-bis[(fenylometoksy)karbonylo]-L-cystynę można poddać działaniu pyłu cynkowego i wodnego roztworu kwasu siarkowego, z wytworzeniem merkaptanu o wzorze 36.

Merkaptan o wzorze 36 poddaje się następnie działaniu mającemu na celu wprowadzenie zabezpieczającej grupy P2. Przykładowo na merkaptan o wzorze 36 działa się bezwodnikiem octowym, z wytworzeniem wyjściowego związku o wzorze 15, w którym X oznacza S, n oznacza 1, P2 oznacza acetyl, a P, oznacza benzyloksykarbonyl.

Gdy X oznacza S, a n oznacza 2, L-metioninę można zabezpieczyć przy atomie N. Przykładowo w wyniku reakcji z chloromrówczanem benzylu lub N-(benzyloksykarbonyloksy)sukcynimidem otrzymuje się N-[(fenylometoksy)karbonylo]-L-metioninę, którą następnie estryfikuje się alkoholem o wzorze HO-alkil w obecności katalizatora kwasowego, takiego jak kwas p-toluenosulfonowy. W wyniku działania środkiem utleniającym, takim jak N-chlorosukcynimid w wodnym rozpuszczalniku, otrzymuje się sulfotlenek o wzorze 37, który poddaje się następnie działaniu bezwodnika kwasowego, takiego jak bezwodnik octowy, z wytworzeniem związku o wzorze 38.

Po podziałaniu wodorotlenkiem metalu alkalicznego, a potem usunięciu formaldehydu, np. pod działaniem środka redukującego, takiego jak borowodorek sodowy, a potem pod działaniem

178 469 bezwodnika kwasu, takiego jak bezwodnik octowy, otrzymuje się wyjściowy związek o wzorze 15, w którym X oznacza S, n oznacza 2, P₂ oznacza acetyl, a P, oznacza benzyloksykarbonyl.

Bicykliczne związki o wzorze 5, w którym Y oznacza S lub O, a m oznacza 1, można wytworzyć drogą sprzęgania N-zabezpieczonego aminokwasu o wzorze 15 z estrem aminokwasu o wzorze 39, z wytworzeniem dipeptydu o wzorze 40, w którym P, i P₂ mają wyżej podane znaczenie, a R₃ oznacza grupę zabezpieczającą ugrupowanie kwasu. Tę reakcję sprzęgania korzystnie prowadzi się w obecności środka sprzęgającego, takiego jak heksafluorofosforan benzotnazol-1 -iloksytris(dimetyloamino)fosfomowy lub etylo-3-(3-dimetyloamino)propylokarbodiimid.

Zabezpieczającą grupę P₂ można selektywnie usunąć z pośredniego związku o wzorze 40, np. działaniem metanolanu sodowego w metanolu, gdy P2 oznacza acyl, taki jak acetyl lub benzoil, względnie kwasu, takiego jak kwas p-toluenosulfonowy w metanolu, gdy P2 oznacza trityl, tetrahydropiranyl lub grupę sililową z zawadą przestrzenną. Powstały produkt można następnie poddać katalizowanej kwasem cyklizacji, jak to opisano powyżej, z wytworzeniem pośredniego związku o wzorze 41. Ten pośredni związek o wzorze 41, w którym X oznacza S, a n oznacza 2, można także wytworzyć drogą selektywnego usuwania grupy P2 ze związku o wzorze 40, w którym X oznacza O, a n oznacza 2, i przemiany hydroksylu w grupę merkapto, jak to opisano powyżej, a następnie przeprowadziwszy katalizowaną kwasem cyklizację.

Grupę N-zabezpieczającąusuwa się ze związku o wzorze 41 np. działaniem monohydratu hydrazyny, gdy P, z atomemN tworzy grupę ftalimido, względnie działaniem jodotrimetylosilanu lub palladu na węglu i mrówczanu amonowego, gdy P[ oznacza benzyloksykarbonyl, z wytworzeniem bicyklicznego związku o wzorze 5.

Wyjściowy związek o wzorze 39, w którym Y oznacza O, można wytworzyć drogą reakcji N-ftalimido-zabezpieczonego estru aminokwasu o wzorze 42 z trichloroacetimidanem allilu w obecności kwasu trifluorometanosulfonowego, z wytworzeniem związku o wzorze 43.

Związek o wzorze 40 poddaje się działaniu ozonu w metanolu, a następnie dimetylosulfotlenku, a potem ortomrówczanu o wzorze 25 w obecności kwasu p-toluenosulfonowego, z wytworzeniem zabezpieczonego związku o wzorze 44.

Grupę N-zabezpieczającąusuwa się ze związku o wzorze 44 np. działaniem monohydratu hydrazyny, z wytworzeniem bicyklicznego wyjściowego związku o wzorze 39, w którym Y oznacza 0.

Wyjściowy związek o wzorze 39, w którym Y oznacza S można wytworzyć drogą reakcji estru cysteiny o wzorze 45 z bromoacetylem o wzorze 46 w obecności wodorku sodowego i jodku potasowego, z wytworzeniem estru aminokwasu o wzorze 47.

Związki o wzorze 1 zawieraj ątrzy asymetryczne centra w skondensowanym układzie bicyklicznym, a dodatkowe centra mogą istnieć w łańcuchu bocznym. Zakresem wynalazku są objęte wszystkie możliwe istniejące w związku z tym postacie, jednak korzystna jest postać optycznie czynna o wzorze 1a. W wyżej opisanych sposobach jako związki wyjściowe można stosować racematy, enancjomery lub diastereoizomery. Gdy wytwarza się związki diastereoizomeryczne, można je rozdzielić znanymi sposobami polegającymi na chromatografii lub krystalizacji frakcjonowanej . Korzystnie atom wodoru przyłączony do mostkującego atomu węgla ma orientację zobrazowaną wzorem 48.

Związki o wzorze 1, w którym R3 oznacza atom wodoru, można wyodrębniać w postaci farmaceutycznie dopuszczalnych soli. Odpowiednimi solami są sole metali alkalicznych, takie jak sole sodowe i potasowe, sole metali ziem alkalicznych, takie jak sole wapniowe lub magnezowe, sole aminokwasów, takie jak sole arginmy, lizyny, itd. oraz sole amin, takie jak sole alkiloamin, np. t-butyloaminy i t-amyloammy, podstawionych amin, np. benzyloaminy, dialkiloaminy, podstawionych dialkiloamin, np. N-metyloglukaminy, trialkiloamin i podstawionych trialkiloamin oraz IV-rzędowe sole amoniowe.

Związki o wzorze 1 sąpodwójnymi inhibitorami, gdyż majązdolność hamowania zarówno enzymu przekształcającego angiotensynę, jak i obojętnej endopeptydazy. Tak więc związki według wynalazku i ich farmaceutycznie dopuszczalne sole są użyteczne w leczeniu stanów, w przypadku których wykazano użyteczność inhibitorów enzymu przekształcającego angiotensy178 469 nę. Należą do nich stany chorobowe charakteryzujące się nienormalnym poziomem ciśnienia krwi, ciśnienia wewnątrzocznego i reniny, takie jak choroby układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza nadciśnienie i przewlekła niewydolność prawo-komorowa, jaskra i choroby nerek, takie jak niewydolność nerek, choroby nerek na tle cukrzycy, a także uszkodzenia nerek po leczeniu cyklosporynami lub innymi immunosupresantami. Inne stany, w przypadku których donoszono o użyteczności inhibitorów enzymu przekształcającego angiotensynę obejmujrąmarskość wątroby, miażdżycę tętnic, której postęp te inhibitory hamują, choroby siatkówki na tle nadciśnienia i cukrzycy (terapia i profilaktyka), zaburzenia pracy mięśnia sercowego lub stany pozawałowe, a także restinozę po angioplastyce (profilaktyka). Podwójne inhibitory są także użyteczne w leczeniu zaburzeń fizjologicznych, w leczeniu których wykazano użyteczność inhibitorów obojętnej endopeptydazy. Do takich stanów należą również choroby układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza nadciśnienie, hiperaldosteronizm, choroby nerek i jaskra, przy czym inhibitory te przynoszą także ulgę w ostrym lub przewlekłym bólu. Tak więc związki o wzorze 1 są użyteczne jako środki hipotensyjne, a podwójne inhibitory są pod tym względem szczególnie korzystne, gdyż mają zdolność wywoływania diurezy i natriurezy. Podwójne inhibitory są szczególnie użyteczne w leczeniu przewlekłej niewydolności prawokomorowej.

Związki o wzorze 1 i ich farmaceutycznie dopuszczalne sole można podawać w celu uzyskania tych rezultatów w ilościach podobnych do stosowanych dotychczas w przypadku inhibitorów enzymu przekształcającego angiotensynę. Przykładowo związki o wzorze 1 można podawać ssakowi, takiemu jak człowiek, w ilości około 0,1-100 mg/kg wagi ciała dziennie, korzystnie około 0,5 - 25 mg/kg dziennie. Korzystnie podaje sięje doustnie, lecz można także podawać je pozajelitowo, np. podskórnie, domięśniowo i dożylnie, a także miejscowo. Dzienną dawkę można podawać na raz lub podzielić na dwie do czterech dawek podawanych w ciągu dnia.

Inhibitory o wzorze 1 można podawać w połączeniu z ludzkim ANF 99-126. Takie połączenie będzie zawierać inhibitor o wzorze 1 w ilości około 1-100 mg/kg wagi ciała i ludzki ANF 99-126 w ilości około 0,001 - 0,1 mg/kg.

Inhibitory o wzorze 1 można także podawać w połączeniu z innymi związkami farmakologicznie czynnymi, np. diuretykami, blokerami kanału wapniowego, aktywatorami kanału potasowego, środkami obniżającymi poziom cholesterolu, (-bk)kerami, itd.

Inhibitorom o wzorze 11 ich farmaceutycznie dopuszczalnym solom oraz innym farmaceutycznie dopuszczalnym składnikom można nadać postać preparatów farmaceutycznych odpowiednich do stosowania w omawianych celach. Do preparatów odpowiednich do podawania doustnego należą tabletki, kapsułki i eliksiry, a do podawania pozajelitowego jałowe roztwory i suspensje. Odpowiednimi preparatami do leczenia jaskry są także preparaty do stosowania miejscowego, takiejak roztwory, maści i stałe wkładki opisane w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4442089. Około 10 - 500 mg substancji czynnej łączy się z farmaceutycznie dopuszczalnymi nośnikami, zarobkami, spoiwami, konserwantami, stabilizatorami, środkami zapachowo-smakowymi, itd., z wytworzeniem postaci dawkowanych, znanymi sposobami.

Przykład I. Kwas [4S-[4a(R*),7a,10ae]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-fenylopropylo)amino]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][ 1,3]oksazepino-7-karboksylowy

a) Sól trietyloaminy i kwasu (S)-ftalimido-4-hydroksybutanowego

Roztwór L-homoseryny (3,0 g, 25,2 mmola) i węglanu sodowego (2,670 g, 25,2 mmola) w wodzie (60 ml) poddano działaniu N-karboetoksyftalimidu (5,570 g, 25,4 mmola). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny, a następnie roztwór zakwaszono 6N kwasem solnym i wyekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt w octanie etylu przemyto solanką, wysuszono (Na₂SO4) i przesączono do roztworu trietyloaminy (40,0 ml) w chlorku metylenu (40 ml). Mętny roztwór zatężono i roztarto w octanie etylu i eterze dietylowym, w wyniku czego otrzymano 5,11 g tytułowego związku w postaci białej substancji stałej; t.t. 142 - 144°C. TLC (5% kwas octowy w octanie etylu), Rf = 0,36; [a]_D = -6,2° (c = 0,8, chloroform).

178 469

Analiza elementarna dla C₁₈H26N₂O₅

Obliczono: C 61,70, H7,48 , N7,!99

Stwierdzono: C 61,45, H 7,47 , N 7,,4.

b) Sól trietyloaminy i kwasu (S)-2-fta1imido-4-(irifeny1omeioksy)butanowego

Jednorodny roztwór produktu z części (a) (1,490 g, 5,4 mmola) w chloroformie (20 ml) poddano działaniu trietyloaminy (40 (il), a następnie stałego ch1orotrifeny1omeianu (1,590 g, 5,70 mmola). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 2,5 godziny, a następnie roztwór rozdzielono między octan etylu i 0, IN kwas solny (150 ml). Fazę organicznąprzemyto wodąi solanką, a potem wysuszono (Na2SO4) i przesączono do roztworu trietyloaminy (1,0 ml) w chlorku metylenu (30 ml). Roztwór zatężono do postaci oleju, rozpuszczono go w małej ilości chlorku metylenu i octanu etylu, a potem rozcierano w octanie etylu do chwili gdy roztwór stał się mętny. Mieszaninę zaszczepiono i pozostawiono w temperaturze pokojowej. Powstały osad odsączono, przemyto octanem etylu i eterem etylu i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 2,534 mg tytułowego związku w postaci białej substancji stałej; t.t. 165 - 170°C (rozkład). TLC (10% metanol w chloroformie), Rf = 0,23; [a]_D = +-7,0° (c = 1,2, chloroform).

c) Kwas (S)-2-ftalimido-6-hydroksyheksanowy

Roztwór (+)-L-e-hydroksynorleucyny (wytworzonej sposobem opisanym przez Bodanszky i m., w J. Med. Chem. 1978,21,1030 - 1035) (1,030 g, 7,0 mmola) i węglanu sodowego (745 mg, 7,0 mmola) w wodzie (12 ml) poddano działaniu N-karboetoksyftalimidu (1,495 g, 7,0 mmola) i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Roztwór przesączono, ochłodzono do 0°C i zakwaszono 6n kwasem solnym, w wyniku czego otrzymano biały osad. Ten biały osad odsączono i suszono pod próżniąw 40°C przez 1 godzinę, w wyniku czego otrzymano 1,297 g tytułowego związku; t.t. 162 - 163°C; [a]_D = -35,7° (c = 1,3, metanol).

d) Ester metylowy kwasu (S)-2-ftalimido-6,6-dimetoksyheksanowego

Zawiesinę produktu z części (c) (3,752 g, 13,5 mmola) i węglanu cezowego (2,174 g, 6,7 mmola) w dimetyloformamidzie (44 ml) poddano działaniu jodku metylu (3,0 ml, 6,44 g, 44,2 mmola). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny, a następnie mieszaninę rozcieńczono octanem etylu i przemyto kolejno wodą zawierającą małe ilości wodorosiarczynu sodowego, wodą, półnasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego i solanką, a potem wysuszono (Na2SO4>, przesączono i odpędzono, w wyniku czego otrzymano pośredni ester w postaci bezbarwnego oleju (3,425 g). Ten olej był jednorodny według TLC (1:1 aceton , heksany), Rf = 0,37.

Do roztworu chlorku oksalilu (1,37 ml, 2,00 g, 15,7 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu (54 ml) w -74°C wkroplono bezwodnego roztworu dimetylosulfotlenku (2,24 ml, 2,47 g, 31,6 mmola) w chlorku metylenu (2 ml). Po 10 minutach dodano roztwór powyższego alkoholo-estru (3,425 g, 13,1 mmola) w chlorku metylenu (10 ml). Po kolejnych 15 minutach dodano trietyloaminy (4,0 ml) i mieszaninę mieszano w -74°C przez 5 minut, a następnie ogrzano jądo 0°C. Mieszaninę rozcieńczono octanem etylu w eterze dietylowym, przemyto kolejno IN kwasem solnym, wodąi solanką, a potem wysuszono (Na₂SO4), przesączono i odpędzono, w wyniku czego otrzymano surowy żądany aldehyd. Ten olej był jednorodny według TLC (1:1 aceton.heksany), R_f = 0,44.

Roztwór powyższego aldehydu w metanolu (17 ml) i chlorku metylenu (17 ml) poddano działaniu ortomrówczanu trimetylu (1,7 ml), a następnie monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego (140 mg). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny, a następnie rozdzielono jąmiędzy octan etylu i półnasycony roztwór wodorowęglanu sodowego. Fazę organiczną przemyto wodąi solanką, a następnie wysuszono (Na₂SO4), przesączono i odpędzono. Pozostałość poddano chromatografii rzutowej (kolumna Mercka z żelem krzemionkowym, 1:1, octan etylu:heksany) i czyste frakcje produktu poddano krystalizacji z octanu etylu w heksanach, w wyniku czego otrzymano analitycznie czysty tytułowy produkt (3,452 g, pierwszy rzut i 215 mg, drugi rzut) w postaci białych igieł; 1.1. 69- 70°C. TLC (1:1, octan etyliu:^^l^:sćun/), R_t-= 0,35; [a]D = -27,4° (c= 1,5, chloroform).

Analiza elementarna dla C1₇H₂₁NO6

Obliczono: C 60,89, H6,31, N4J8

Stwierdzono: C 60,80, H 6,32, N 4J6.

e) Ester metylowy kwasu -S-(R*,R*)]-2-[[2-f-allimdo-4-((nfenylometoksy)-1-oksobutylo] amino] -6,6-dimftoksyheksanowego

Zawiesinę produktu z części (d) (2,540 g, 7,57 mmola) w metanolu (18 ml) poddano działaniu monohydratu hydrazyny (378 pl, 390 mg, 7,80 mmola). W ciągu 10 minut mieszanina stała się jednorodna. Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 dni, powstałą zawiesinę przesączono i odpędzono, a pozostałość rozprowadzono w chlorku metylenu i ponownie przesączono i odpędzono, w wyniku czego otrzymano surowąpośredniąaminę w postaci bezbarwnego oleju. W tym czasie roztwór produktu soli trietyloaminy z części (b) (4,622 g, 7,80 mmola) w chlorku metylenu (50 ml) poddano w 0°C działaniu heksafluorofosforanubfnzotriazol-1 -iloksytris(dimetyloamino)fosfoniowego (3,519 g, 7,95 mmola). Mieszaninę mieszano przez 35 minut, a następnie poddano działaniu roztworu powyższej aminy w chlorku metylenu (15 ml). Po 10 minutach w 0°C i 2 godzinach w temperaturze pokojowej, roztwór rozdzielono między eter etylowy i wodę. Fazę organiczną przemyto półnasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego i solanką, a następnie wysuszono (Na2SO4), przesączono i odpędzono. Pozostałość poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 6:4 octan ^^.heksany), w wyniku czego otrzymano 3,580 g czystego tytułowego związku w postaci białej piany. TLC (6:4, octan etylu:heksany), Rf = 0,32; [a]_D = +26,2° (c = 0,6, chloroform).

f) Ester metylowy kwasu [S-(R*,:R*)]^:2^[(:^^:ftt^lii^i<^(^^'^-^:^;^i^i^<^l^i^;^-1-oksobutylo)amino] -6,6 -dimetoksyheks anowego

Roztwór produktu z części (e) (5,420 g, 8,0 mmola) w metanolu (60 ml) poddano działaniu monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego (520 mg). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny, a następnie mieszaninę rozdzielono między octan etylu i rozcieńczony wodorowęglan sodowy. Rozdzielono fazy i fazę wodną wyekstrahowano octanem etylu. Ciekłe ekstrakty organiczne przemyto solanką, wysuszono (Na₂SO4), przesączono i odpędzono. Pozostałość poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 8:2, octan etylu^eksany, a następnie 5% metanol w octanie etylu), w wyniku czego otrzymano 2,860 g tytułowego związku w postaci bezbarwnego oleju. TLC (7:3, octan etylmbeksany), Rf- 0,26; [a]_D ~ +18,7° (c = 1,3, chloroform).

g) Ester metylowy kwasu -4S-(4α)7(a-10aβ)]-oktahydro-4-ftalimido-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][ 1 ^oksazepinoty-karboksylowego

Roztwór produktu z części (f) (2,10 g, 4,95 mmola) w chlorku metylenu (100 ml) poddano działaniu żywicy jonowymiennej Amberlyst® 15 (240 mg, przemytej uprzednio kolejno 6N kwasem solnym, wodą, tetrahydrofuranem i chlorkiem metylenu). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 2,5 godziny, a następnie roztwór przesączono, odpędzono i poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 6:4 octan ^^heksany, a następnie 100% octan etylu), w wyniku czego otrzymano 1,40 g tytułowego związku w postaci białej piany.

h) Kwas (S)-2-(acftylotio)bfnzenopropanowy

Do roztworu D-fenyloalaniny (30,0 g, 181 mmola) i bromku potasowego (73,5 g) w kwasie siarkowym (2,5N, 365 ml) dodano w ciągu 1 godziny, utrzymując temperaturę mieszaniny reakcyjnej 0°C, azotynu sodowego (10,3 g, 280 mmola). Mieszaninę mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a następnie przez 1 godzinę w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną wyekstrahowano eterem, a eter poddano reekstrakcji wodąi warstwę eterową wysuszono (N^SOJ. Eter usunięto pod próżnią i po destylacji oleistej pozostałości otrzymano 25,7 g kwasu (R)-2-bromo-3-bfnzenopropanowego; t. w. 141°C (73,315 Pa); [a]_D = +14,5° (c = 2,4, chloroform).

Mieszaninę kwasu tiooctowego (7 ml, 97,9 mmola) i wodorotlenku potasowego (5,48 g, 97,9 mmola) w acetonitrylu (180,5 ml) mieszano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 1,75 godziny. Następnie mieszaninę ochłodzono na łaźni lodowej i dodano w ciągu 10 minut roztwór kwasu (R)-2-bromo-3-benzenopropanowego (20,4 g, 89 mmola) w acetonitrylu (20 ml). Mieszaninę reakcyjnąmieszano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 5

178 469 godzin, a następnie przesączono ją i acetonitryl usunięto pod próżnią. Oleistąpozostałość rozpuszczono w octanie etylu i przemyto 10% wodorosiarczanem potasowym i wodą. Octan etylu usunięto pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 19,6 g surowego produktu. Ten surowy produkt przeprowadzono w jego sól dicykloheksylaminy, którą oczyszczono drogąrekrystalizacji z eteru izopropylowego. Próbkę analityczną kwasu (S)-2-(acetylotio)benzenopropanowego wytworzono drogą krystalizacji z octanu etylu; 1.1. 146 - 147°C; [a]_D = -39,6° (c = 1,39, chloroform).

Analiza elementarna dla C_nH1₂O₃S •C^N

Obliczono: CC6,U, H 8,70, N 3,45, S 7,91

Stwierdzono: C 66,93, H8,71, N 3,37, S 7,94.

Wolny kwas odzyskano drogą rozdzielenia soli dicykloheksylaminy między 5% wodorosiarczan potasowy i octan etylu, w wyniku czego otrzymano kwas (S)-2-(acetylotio)benzenopropanowy; [a]D = -70,1° (c = 1,91, chloroform).

Analiza elementarna dla C_UH₂1O₃S

Obliczono: C 58,91, H 5,39, N 14,30

Stwierdzono: C 58,73, H 5,41, N 14,53.

i) Ester metylowy kwasu [4S-[4o(R*),7a,10aP]]-oktahydro-4-[[2-(acetylotio)-l-okso-3fenylopropylo] amino] -5 -okso-7H-pirydo [2,1 -b] [ 1,3 ] -oksazepino-7-karboksylowego

Produkt z części (g) (620 mg, 1,66 mmola) w metanolu (10 ml) poddano działaniu monohydratu hydrazyny (85 pl, 88 mg, 1,75 mmola) i roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 44 godziny. Mieszaninę przesączono i substancję stałą przemyto metanolem. Przesącz odpędzono, a pozostałość roztarto w chlorku metylenu, przesączono ponownie i odpędzono, w wyniku czego otrzymano surową aminę w postaci mętnego oleju (około 400 mg).

Zimny roztwór (0°C) kwasu (S)-2-(acetylotio)benzenopropanowego (410 mg, 1,83 mmola) i trietyloaminy (250 pl, 182 mg, 1,80 mmola) w chlorku metylenu (10 ml) poddano działaniu powyższej aminy (w postaci roztworu w 8 ml chlorku metylenu), a następnie heksafluorofosforanu benzotriazol-1-iloksytris(dimetyloamino)fosfoniowego (808 mg, 1,83 mmola). Przejrzysty, prawie bezbarwny roztwór mieszano w 0°C przez 40 minut, a następnie w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Mieszaninę rozdzielono między octan etylu w eterze dietylowym i wodę. Fazę organiczną przemyto kolejno półnasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego i solanką, a następnie wysuszono (Na₂SO4), przesączono i odpędzono. Pozostałość poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 60 - 70% octan etylu w heksanach), w wyniku czego otrzymano 602 mg czystego tytułowego produktu w postaci białej piany. TLC (6:4, octan etylu:heksany), R_f = 0,27.

j) Kwas [4S-[4o(R*),7a,10aP]]roktahydro-4-[(2-merkapto-l-okso-3-fenylopropylo)amino]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]oksazepino-7-karboksylowy

Roztwór produktu z części (i) (590 mg, 1,32 mmola) w metanolu (10 ml, odtlenionym drogą przepuszczania pęcherzyków argonu) poddano w 0°C działaniu IN wodorotlenku sodowego (7 ml, odtlenionego drogą przepuszczania pęcherzyków argonu). Po mieszaniu przez 15 minut, roztwór ogrzano do temperatury pokojowej i mieszanie kontynuowano w atmosferze argonu jeszcze przez 4,5 godziny. Mieszaninę zakwaszono 5% wodorosiarczanem potasowym, rozcieńczono wodą i wyekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt w octanie etylu przemyto wodą i solanką, a następnie wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono do objętości około 3 ml Pozostałość wytrącono w octanie etylu i małej ilości heksanu i powstałą substancję stałą odsączono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 423 mg tytułowego produktu; 1.1. 180,5°C (rozkład). TLC (2% kwas octowy w octanie etylu), Rf= 0,39; [a]D=-37,6° (c = 0,36, metanol).

hPlC: kolumna YMC S3 ODS (6,0 x 150 mm), elucja 40% A: 90% woda -10% metanol 0,2% kwas fosforowy i 60% B: 10% woda - 90% metanol - 0,2 kwas fosforowy; prędkość przepływu 1,5 ml/mm., detekcja przy 220 nm, t_R = 6,73 minuty (95,7%).

Analiza elementarna dla C₂₀H₂₈N2O4S 0,12 octanu etylu

Obliczono:. C 58,05, H 6,24 , N 6,95, S 7,99

Stwierdzono: C 58,23, H 6,34, N 6,83, S7,81.

178 469

Przykładu. Kwas [3R-[3α(S*),fκλ₎9aβ]]-heksah^Ί^^I^(^-^-3^[(;^^)^Ή^rr^:^|^tt>-1-okso-3-ferylopropylo^mino] -4-okso-2H,6H-pirydo[2,1 -b] [ 1,3]tiazyno-6-karbc>ksyłowy

a) N- [(F enylometoksyjkarbonylo] -L-cysteina

Roztwór N,N'-bis[(fenylometoksy)karbfrylf]-L-cysteiny (4,658 g, 9,16 mmola) w metanolu (35 ml) poddano działaniu 2N kwasu siarkowego (23 ml), a następnie dodawanego w porcjach pyłu cynkowego (2,442 g, 37,3 mmola). Mieszaninę ogrzewano w 70°C przez 1,5 godziny, przesączono na gorąco i zatężono w wyparce obrotowej. Roztwór stanowiący pozostałość wyekstrahowano octanem etylu i ekstrakt w octanie etylu przemyto wodą i solanką, a następnie wysuszono (Na2SO₄), przesączono i odpędzono. Pozostałość (olej) rozpuszczono w tetrachlorku węgla, ochłodzono do 0°C, i zaszczepiono, w wyniku czego powoli wytrąciła się substancja stała. Substancję stałą odsączono i przemyto zimnego tetrachlorkiem węgla, w wyniku czego otrzymano 2,648 g produktu. Roztwór macierzysty odpędzono i poddano chromatografii rzutowej (kolumna Mercka z żelem krzemionkowym, octan etylu, a następnie 4% kwas octowy w octanie etylu) i po krystalizacji otrzymano dodatkowo ilość produktu (246 mg). Całkowita ilość otrzymanego produktu wynosiła 2,894 g.TLC (5% kwas octowy w octanie etylu), Rf = 0,58.

b) S-Acetylf-N-[(ferylfmetfksy)karbonylo]-L-cysteira

Jednorodny roztwór produktu z części (a) (2,70 g, 10,6 mmola) w wodzie (30 ml, odtlemonej drogą przepuszczania pęcherzyków argonu) zawierający wodorowęglan potasowy (2,140 g, 21,4 mmola) poddano działaniu bezwodnika octowego (8,0 ml, 8,68 g, 84,8 mmola). Po 10 minutach w temperaturze pokojowej, mieszaninę zakwaszono 10% kwasem solnym i wyekstrahowano eterem dietylowym. Ekstrakt w eterze dietylowym przemyto dwukrotnie wodą i solanka, a następnie wysuszono (Na2SO₄), przesączono i odpędzono, w wyniku czego otrzymano olej. Pozostałość poddano trzykrotnej destylacji azeotropowej z toluenem i dwukrotnej z octanem etylu w heksanie, w wyniku czego otrzymany olej uległ krystalizacji. Pozostałość roztarto w octanie etylu/heksanie i substancję stałą odsączono, w wyniku czego otrzymany 2,19 g czystego tytułowego produktu. TLC (5% kwas octowy w octanie etylu), R_f = 0,56.

c) Ester metylowy kwasu (S)-2-[[N-[(fenylometoksy)karbonylo]-S-acetylo-L-cysteinyk)]ammo]-6,6-dimetoksyheksanowego

Zawiesinę estru metylowego kwasu (S)-2-ftalimido-6,6-dlmetoksyheksanowegf (wytworzonego sposobem opisanym w przykładzie I (d), 1,158 g, 3,45 mmola) w metanolu (12 ml) poddano działaniu monohydratu hydrazyny (176 μΐ, 182 mg, 3,63 mmola). Mieszanina stała się jednorodna w ciągu 10 minut. Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 67 godzin, powstały osad odsączono i odpędzono, a pozostałość przeprowadzono w stan zawieśmy w chlorku metylenu, a następnie ponownie odsączono i odpędzono, w wyniku czego otrzymano pośrednią aminę w postaci bezbarwnego oleju. W międzyczasie częściową zawiesinę produktu z części (b) (1,185 g, 3,98 mmola) w chlorku metylenu (14 ml) poddano działaniu trietyloaminy (555 μΐ, 3,98 mmola). Nowy jednorodny roztwór ochłodzony do 0°C poddano działaniu powyższej aminy w postaci roztworu w chlorku metylenu (7 ml), a następnie działaniu heksafluorofosforanu benzotriazol-1-iloksytris(dlmetyloammo)fosfomowegf (1,762 g, 3,98 mmola). Mieszaninę mieszano w 0°C przez 2,5 godziny, a następnie w temperaturze pokojowej przez 45 minut. Rozpuszczalnik usunięto i pozostałość rozdzielono między octan etylu i wodę. Fazę organiczną przemyto półnasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego i solanką, a następnie wysuszono (Na2SO,._t), przesączono i odpędzono. Pozostałość poddano chromatografu rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 65:35 octan etylmbeksany), w wyniku czego otrzymano 1,15 g czystego tytułowego produktu w postaci białej piany. TLC (75:25, octan etylmbeksany), Rf = 0,42.

Analiza elementarna dla C22H32N2O3S

Obliczono: C 54,53, H 6,66, N 5,78, S 6,66

Stwierdzono: C 54,79, H 6,72, N 5,77, S 6,95.

d) Ester metylowy kwasu [3R-(3a,6a,9 aβ)]-heksahydrf-3-[[(fenylfmetfksy)karbonylo]amino]-4-okso-2ł!,6H-pirydo[2,l-b][ 1 JjUazyno-fi-karboksylowego

Odtlemony (przepuszczano pęcherzykami argon) roztwór produktu z części (c) (1,040 g, 2,15 mmola) w metanolu (12 ml) poddano w 0°C działaniu metanolanu sodowego (25% wago14

178 469 wych w metanolu, 490 gl, 463 mg, 2,14 mmola). Po 20 minutach reakcję przerwano przez dodanie nasyconego roztworu chlorku amonowego, rozcieńczono ten roztwór wodą i wyekstrahowano go octanem etylu. Ekstrakt w octanie etylu przemyto wodą i solanką, a następnie wysuszono (Na^O^, przesączono i odpędzono. Pozostałość rozpuszczono ponownie w chlorku metylenu (200 ml) i mieszano w temperaturze pokojowej z żywicąjonowymiennąAmberlyst® 15 (820 mg, uprzednio przemytą 6N kwasem solnym, wodą, tetrahydrofuranem, a następnie chlorkiem metylenu). Po 3 godzinach roztwór przesączono, odpędzono i poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 65:35 octan etylu:heksany), w wyniku czego otrzymano 757 mg tytułowego produktu w postaci bezbarwnego oleju. TLC (75:25, octan etylu:heksany), Rf = 0,58.

e) Ester metylowy kwasu [3R-(3a,6a,9 a[) ]-heksahydro-3-amino-4-okso-2H,6H-pirydo[2,1-b][1,3]tiazyno-6-karboksylowego

Roztwór produktu z części (d) (752 mg, 1,99 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu (15 ml) poddano w temperaturze pokojowej działaniu jodotrimetylosilanu (620 (d, 872 mg, 4,36 mmola). Całość mieszano przez 3 godziny, reakcję przerwano przez dodanie wody, a następnie roztwór poddano działaniu małej ilości 10% kwasu solnego i wyekstrahowano go eterem dietylowym. Rozdzielono warstwy i ekstrakt w eterze dietylowym poddano reekstrakcji wodą. Połączone fazy wodne zalkalizowano (pH 13) 10%o wodorotlenkiem sodowym i wyekstrahowano dwukrotnie chlorkiem metylenu. Rozdzielono warstwy i warstwę eterową poddano reekstrakcji wodą. Połączone ekstrakty w chlorku metylenu wysuszono (NU2SO4), przesączono i odpędzono, w wyniku czego otrzymano 290 mg surowego tytułowego produktu w postaci bezbarwnego oleju. TLC (10% metanolu w chlorku metylenu), Rf = 0,38.

f) Ester metylowy kwasu [3R-[3a(S*),6a,9a))]-heksahydro-3-[[(2-(acetylotio)-1-okso-3fenylopropylo]ammo]-4-okso-2H,6H-pirydo[2,1-b] [ 1,3]tiazyno-6-karboksylowego

Roztwór kwasu (S)-2-(acetylotio)benzenopropanowego (294 mg, 1,31 mmola) i trietyloaminy (180 μΐ, 131 mg, 1,29 mmola) w chlorku metylenu (8 ml) poddano w 0°C działaniu produktu z części (e) (287 mg, 1,17 mmola) w postaci roztworu w 6 ml chlorku metylenu. Następnie dodano heksafluorofosforanu benzotriazol-1-iloksytris(dimetyloamino)fosfoniowego (575 mg, 1,30 mmola). Przejrzysty, prawie bezbarwny roztwór mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę. Rozpuszczalnik usunięto w wyparce obrotowej i pozostałość rozdzielono między octan etylu i 5% wodorosiarczan potasowy. Fazę organiczną przemyto kolejno wodą, półnasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego i solanką, a następnie wysuszono (Na₂SO₄), przesączono i odpędzono. Pozostałość poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 1.1, octan etylu:heksany), w wyniku czego otrzymano 412 mg czystego tytułowego produktu w postaci białej piany. TLC (1:1, octan etylu:heksany), Rf = 0,27; [a]_D = -107,0° (c = 0,6, chloroform).

g) Kwas [3R-[3a(S*),6a,9aP)]]-heksahydro-3-[(2-merkapto-1 -okso-3-fenylopropylo) amino]-4-okso-2H,6H-pirydo[2,1-b] [ 1,3]tiazyno-6-karboksylowy

Roztwór produktu z części (f) (406 mg, 0,90 mmola) w metanolu (5 ml, odtlemonego drogą przepuszczania pęcherzyków argonu) poddano w 0°C działaniu 1N wodorotlenku sodowego (5 ml, odtlenionego drogąprzepuszczania pęcherzyków argonu). Całość mieszano przez 1 godzinę, a następnie roztwór ogrzano do temperatury pokojowej i mieszanie kontynuowano w atmosferze argonu jeszcze przez 1,25 godziny. Mieszaninę zalkalizowano 5% wodorosiarczanem potasowym, rozcieńczono wodą i wyekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt w octanie etylu przemyto wodą i solanką, a następnie wysuszono (Na2SO₄), przesączono i odpędzono. Pozostałość poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 2% kwas octowy w octanie etylu). Frakcje produktu zebrano metodą HPLC. Żądane frakcje połączono, odpędzono i poddano dwukrotnej destylacji azeotropowej z octanem etylu. Pozostałość roztworzono w małej ilości octanu etylu i roztarto w heksanach. Rozpuszczalnik odpędzono i pozostałość przeprowadzono w stan suspensji w heksanach, odpędzono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 98,3 mg tytułowego produktu w postaci twardej białej piany. TLC (2% kwas octowy w octanie etylu), Rf = 0,35; [a]D = -57,0° (c = 0,4, chloroform).

178 469

HPLC: kolumna YMC S3 ODS (6,0 x 150 mm), elucja 40% A: 90% woda -10% metanol 0,2% kwas fosforowy i 60% B: 10% woda - 90% metanol - 0,2 kwas fosforowy; prędkość przepływu 1,5 ml/min., detekcja przy 220 nm, t_R = 8,33 minuty (95,0%).

Analiza elementarna dla C₎₈H2₂N₂O4S₂ · 0,2 octanu etylu

Obliczono: C 54,79, H5,77, N 6,80, S 15,56

Stwierdzono: C 54,59, H 6,04, N 6,59, S 15,16.

Przykład III. Kwas [4S-[4a)R*),7aU0aP]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-fenylopropylo)amino]-5-okso-7H-piiydo[2,l -b][1,3]tiazepmo-7-karboksylowy

a) Ester metylowy kwasu [S-(R*,R*)]-2-[[2-ftallmido-4-(acetylotio)-1-oksobutylo]amino] -6,6-dimetoksyheksanowego

Roztwór trifenylofosfmy (1,143 g, 4,36 mmola) w tetrahydrofuranie (20 ml) poddano w 0°C działaniu azodikarboksylanu diizopropylu (860 pi, 883 mg, 4,37 mmola). W ciągu 5 minut wytworzyła się biała zawiesina. Po 30 minutach dodano roztworu estru metylowego kwasu [S-(R*,R*)-2-[(2-fallmido-4-hydroksy-i-oksobutylo]amino]-6l5-dlmetoksyheksαnowego (wytworzonego sposobem opisanym w przykładzie I (f), 928 mg, 2,19 mmola), a następnie czystego kwasu tiooctowego (312 pl, 332 mg, 4,36 mmola). Mieszaninę mieszano w 0°C przez 1,25 godziny, a następnie rozdzielono ją między półnasycony roztwór wodorowęglanu sodowego 1 octan etylu. Ekstrakt w octanie etylu przemyto solanką, wysuszono (Na2SO4), przesączono i odpędzono. Pozostałość rozpuszczono ponownie w octanie etylu 1 poddano działaniu małej ilości heksanu w celu wytrącenia tlenku trifenylofosfmy. Mieszaninę przesączono 1 przesącz poddano chromatografu rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 65:35 octan etylu:heksany), w wyniku czego otrzymano 894 mg tytułowego produktu w postaci bezbarwnego oleju. TLC (75:25, octan etylu.heksany), R_f = 0,43.

b) Ester metylowy kwasu [4S-(4«,7αl10aβ)]-oktahydro-4-ftalimido-5-okso-7H-pirydo [2,1 -b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksyk>wego

Odtleniony (drogą przepuszczania pęcherzyków argonu) roztwór produktu z części (a) (814 mg, 1,65 mmola) w metanolu (15 ml) poddano w 0°C działaniu metanolami sodowego (25% wagowo w metanolu, 1,05 ml, 4,6 mmola). Po 5 minutach reakcję przerwano przez dodanie nasyconego roztworu chlorku amonowego, a potem mieszaninę reakcyjną rozcieńczono wodą i wyekstrahowano ją octanem etylu. Ekstrakt w octanie etylu przemyto wodą i solanką, a następnie wysuszono (Na₂SO4), przesączono i odpędzono. Pozostałość rozpuszczono ponownie w chlorku metylenu (180 ml) i mieszano w temperaturze pokojowej z żywicąjonowymienną Amberlyst® 15 (285 mg, uprzednio przemytą kolejno 6N kwasem solnym, wodą, tetrahydrofuranem i chlorkiem metylenu). Po 46 godzinach roztwór przesączono, odpędzono i poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 1:1, octan etylu:heksany), w wyniku czego otrzymano 314 mg tytułowego produktu w postaci białej piany. Tę pianę roztarto w eterze dietylowym i otrzymano tytułowy produkt w postaci białej substancji stałej; 1.1. 147 - 148°C. TLC (75:25, octan etylu:heksany), Rf = 0,56; [a]_D = -143,2° (c = 0,6, chloroform).

c) Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*),7ac 10af3]]-oktahydr«^^-^^[[^^(ia^^1^;^^<^o^io)^1-okso-3fenylopropylo]amino]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowego

Produkt z części (b) (280 mg, 0,72 mmola) w metanolu (8 ml) poddano działaniu monohydratu hydrazyny (42 pl, 43,3 mg, 0,86 mmola) i roztwór ten mieszano w temperaturze pokojowej przez 67 godzin. Mieszaninę przesączono i substancję stałą przemyto metanolem. Przesącz odpędzono, roztarto w chlorku metylenu, przesączono ponownie i odpędzono, w wyniku czego otrzymano surową aminę w postaci żółtego oleju (około 205 mg).

Zimny (0°C) roztwór kwasu (S)-2-(acetylotio)benzenopropanowego (178 mg, 0,79 mmola) i trietyloaminy (111 pl, 80 mg, 0,80 mmola) w chlorku metylenu (3 ml) poddano działaniu powyższej aminy (w postaci roztworu w 7 ml chlorku metylenu), a następnie heksafluorofosforanu benzotriazol-1-iloksytris(dimetyloammo)fosfoniowego (353 mg, 0,80 mmola). Roztwór mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Rozpuszczalnik odpędzono i pozostałość rozdzielono między octan etylu i 5% wodorosiarczan potasowy. Fazę organiczną przemyto kolejno wodą, półnasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego 1

178 469 solanką, a następnie wysuszono (Na2SO,|), przesączono i odpędzono. Pozostałość poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 1:1, octan etylu:heksany), w wyniku czego otrzymano 272 mg czystego tytułowego produktu w postaci białej piany.

d) Kwas [4S-[4a(R*),7a, 10a3]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1 -okso-3-fenylopropylo)amino] -5-okso-7H-pirydo[2,1 -b] [ 1,3 ] tiazepino-7-karboksylowy

Roztwór produktu z części (c) (227 mg, 0,49 mmola) w metanolu (5 ml, odtlemonym drogą przepuszczania pęcherzyków argonu) poddano w temperaturze pokojowej działaniu IN wodorotlenku sodowego (8 ml, odtlenionego drogą przepuszczania pęcherzyków argonu). Całość mieszano przez 1 godzinę, a następnie mieszaninę zakwaszono 10% kwasem solnym, rozcieńczono wodąi wyekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt w octanie etylu przemyto wodą i solanką, a następnie wysuszono (Na2SO₄), przesączono i zatężono. Powstałą substancję stałą rozprowadzono w octanie etylu i odsączono. Przesącz poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 1% kwas octowy w octanie etylu) i żądane frakcje połączono, odpędzono i roztarto w octanie etylu/eterze dietylowym, w wyniku czego otrzymano substancję stałą. Substancje stałe połączono, w wyniku czego otrzymano ogółem 150 mg tytułowego produktu; 1.1. 216 - 217°C (rozkład). TLC (2% kwas octowy w octanie etylu), R_f = 0,56; [a]_D=-12,6° (c = 0,28, chloroform). hPlC: kolumna YMC S3 ODS (6,0 x 150 mm), elucja 40% A: 90% woda -10% metanol 0,2% kwas fosforowy i 60% B: 10% woda - 90% metanol - 0,2 kwas fosforowy; prędkość przepływu 1,5 ml/min., detekcja przy 220 nm, t_R = 9,48 minuty (97,4%).

Analiza elementarna dla CDH24N2O4S2 0,14 octanu etylu

Obliczono: C 55,82, H 6,02, N 6,66, S 15,24

Stwierdzono: C 55,53, H6,01, N 6,63, S 14,91.

Przykład IV. Kwas [4S-[4a(R*),7a,10ae]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-fenylopropylo)amino]-5-oksopnOlo-[2,1-b][1,3]oksazepino-7-karboksylowy

a) Kwas (S)-2-ftalimido-5-okso-5-(fenylometoksy)pentanowy

Do roztworu y-benzylo-L-glutaminianu (17,49 g, 73,70 mmola) w 180 ml wodnego roztworu węglanu sodowego (7,81 mg, 73,70 mmola) i dioksanie (120 ml) dodano N-karboetoksyftalimidu (16,50 g, 75,27 mmola, 1,02 równoważnika). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 4,5 godziny. Mieszaninę reakcyjną zakwaszono 6N kwasem solnym (30 ml) i wyekstrahowano octanem etylu (2 x 400 ml). Połączone ekstrakty w octanie etylu przemyto 50% solanką (200 ml) i solanką (200 ml), wysuszono (Na2S04), przesączono, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano surowy olej (41,4 g). Do roztworu tego surowego oleju w eterze dietylowym (100 ml) dodano dicykloheksyloaminy (14 ml). Całość odstawiono na noc do lodówki, a następnie octan etylu usunięto w wyparce obrotowej i oleistąpozostałość poddano krystalizacji z octanu etylu w heksanie. Powstały osad odsączono, przemyto heksanem i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 21,21 g tytułowego produktu w postaci soli dicykloheksyloaminy. Suspensję tej soli dicykloheksyloaminy w octanie etylu (200 ml) przemyto 5% wodorosiarczanem potasowym (3 x 50 ml) i solanką, wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 13,5 g tytułowego produktu w postaci białej piany. TLC (3% kwas octowy w 9:1 octan etylu.heptan), R_f = 0,30.

b) Ester metylowy kwasu (S)-2-ftalimido-5-okso-5-(fenylometoksy)pentanowego

Do roztworu produktu z części (a) (13,22 g, 36,0 mmola) i węglanu cezowego (5,86 g, 18,0 mmola) w dimetyloformamidzie (100 ml) dodano jodometanu (8,1 ml, 129,6 mmola, 3,6 równoważnika). Żółty roztwór mieszano przez 2,5 godziny, a następnie rozdzielono między octan etylu (300 ml) i wodę (250 ml). Ekstrakt w octanie etylu przemyto 5% wodorosiarczanem potasowym (200 ml) i solanką, wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 13,68 g żółtego oleju. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 5 x 20 cm z żelem krzemionkowym, z elucją30% octanem etylu w heksanie. Żądane frakcje połączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 10,0 g tytułowego produktu. TLC (1:1, octan etylu:heksan), Rf = 0,45.

178 469

c) Ester metylowy kwasu (S)-2-ftalimido-4-(karboksy)butanowego

Do roztworu produktu z części (b) ( 10,0 g, 26,22 mmola) w octanie etylu (115 ml) dodano 20% wodorotlenku palladowego na węglu jako katalizatora (1,90 g) i powstałą suspensję mieszano w atmosferze wodoru (balon) przez 2,5 godziny. Mieszaninę przesączono, przemyto dokładnie octanem etylu, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 7,29 g surowego tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej; 1.1. 137 - 138°C. TLC (10% metanol w chlorku metylenu), Rf = 0,43.

d) Ester metylowy kwasu (S)-2-f'talimido-5-okso-5-(etylotio)pentanowego

Do roztworu produktu z części (c) (7,27 g, 24,95 mmola) w chlorku metylenu (125 ml) dodano w 0°C w atmosferze argonu etanotiolu (4,81 ml, 64,92 mmola, 2,6 równoważnika), 4-dimetyloaminopirydyny (609 mg, 4,99 mmola, 0,2 równoważnika) i chlorowodorku etylo-3-(3-dimetyloamino)propylokarbodiimidu (5,27 g, 27,47 mmola, 1,1 równoważnika). Całość mieszano w 0°C przez 2 godziny i w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę, a następnie mieszaninę reakcyjną zatężono, rozcieńczono octanem etylu (400 ml) i przemyto 5% wodorosiarczanem potasowym (200 ml), nasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (200 ml) i solanką (200 ml), wysuszono (Na₂SO₄), przesączono, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 8,30 g tytułowego produktu w postaci surowego oleju. TLC (1:1, octan etylu:heksan), Rf = 0,47.

e) Ester metylowy kwasu (S)-2-ftalimido-5-oksopentanowego

Do suspensji produktu z części (d) (8,30 g, 24,75 mmola) i 10% Pd/C ( 1,24 g) w acetonitrylu (150 ml) w atmosferze argonu wkroplono trietylosilanu (7,91 ml, 49,5 mmola, 2 równoważniki) Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 45 minut, a następnie mieszaninę przesączono, zatężono i wysuszono pod próżnią. Surowy produkt oczyszczono drogą chromatografu w kolumnie 5 x 25 cm z żelem krzemionkowym, z elucją25% octanem etylu w heksanie (4 litry), a następnie 35% octanem etylu w heksanie (2 litry). Żądane frakcje połączono, w wyniku czego otrzymano 5,60 g tytułowego produktu. TLC (1:1, octan etylu:heksan), R_f = 0,32.

f) Ester metylowy kwasu (S)-2-ftalimido-5,5-dimetoksypentanowego

Roztwór produktu z części (e) (5,60 g, 20,32 mmola) w metanolu (60 ml) i chlorku metylenu (40 ml) poddano działaniu ortomrówczanu trimetylu (3,8 ml, 34,95 mmola, 1,7 równoważnika) i monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego (280 mg). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny, reakcję przerwano przez dodanie 2 ml nasyconego roztworu wodorowęglanu sodowego, a następnie mieszaninę zatężono i rozdzielono między octan etylu (400 ml) i wodę (100 ml). Ekstrakt w octanie etylu przemyto nasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (100 ml) i solanką (100 ml), wysuszono (MgSO₄), przesączono i zatężono do postaci surowego oleju. Ten surowy olej oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 5 x 20 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 30% octanem etylu w heksanie (2 litry). Żądane frakcje połączono, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 6,20 g tytułowego produktu. TLC (1:1, octan etylu:heksan), R_f = 0,40.

g) Ester metylowy kwasu (S)-2-amino-5,5-dimetoksypentanowego

Roztwór produktu z części (f) (6,16 g, 19,18 mmola) w metanolu (125 ml) poddano działaniu monohydratu hydrazyny (0,98 ml, 20,14 mmola, 1,05 równoważnika). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 6 dm i powstały osad odsączono, zatężono i roztarto w chlorku metylenu, a następnie przesączono, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 3,57 g tytułowego produktu w postaci mętnego oleju. TLC (10% metanol w chlorku metylenu), R_f = 0,41.

h) Ester metylowy kwasu [S-(R*,R*)]-2-[[2-f^i^^ii^ii^(^-^‘ⁱ^-^(ltri^?ei^;^]^l^i^i^t^(^l^!^;^)-1-oksobutylo] amino] -5,5-dimetoksypentanowego

Roztwór soli trietyloaminy i kwasu (S)-2-ftalimido-4-(tnfenylometoksy)butanowego (wytworzonej sposobem opisanym w przykładzie I (b), 11,62 g, 19,60 mmola, 1,05 równoważnika) w chlorku metylenu (100 ml) poddano w 0°C działaniu heksafluorofosforanu benzotnazol-1-iloksytristdlmetyloamlno)fosfonlowego (8,67 g, 19,60 mmola, 1,05 równoważnika). Mieszaninę mieszano w 0°C przez 45 minut, a następnie poddano ją działaniu roztworu produktu z części (g) (3,57 g, 18,67 mmola) w chlorku metylenu (50 ml). Po 10 minutach w 0°C i 2 godzinach w tem18

178 469 peraturze pokojowej roztwór rozdzielono między octan etylu (300 ml) i wodę (100 ml). Warstwę w octanie etylu przemyto półnasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (100 ml) i solanką (100 ml), wysuszono (MgSOJ, przesączono i zatężono. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 5 x 25 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 1: 1 octanem etylu w heksanie, w wyniku czego otrzymano 8,58 g tytułowego produktu. TLC (1:1, octan ^^heksan), Rf = 0,20

i) Ester metylowy kwasu [S-(R*,R*)]-2-[(2-ftalimido-4-hydroksy-1-oksobutylo)amino^^-dimetoksypentanowego

Roztwór produktu z części (h) (8,58 g, 12,91 mmola) w metanolu (100 ml) poddano działaniu monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego (850 mg). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 3,5 godziny, a następnie mieszaninę rozdzielono między octan etylu (200 ml) i 10% nasycony roztwór wodorowęglanu sodowego (100 ml). Fazę rozdzielono i fazę wodną wyekstrahowano ponownie octanem etylu (100 ml). Połączone ekstrakty w octanie etylu przemyto solanką, wysuszono (MgSO^, przesączono i zatężono. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 5 x 20 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 8:2 octanem etylu/heksanem (1 litr), a następnie 1% metanolem w octanie etylu (2 litry). Żądane frakcje połączono, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 4,33 g tytułowego produktu. TLC (8:2, octan etylu:hfksan),R- = 0,21.

j) Ester metylowy kwasu -4S-(4α)7α)9 aP)]-oktahydro-4-ftalimido-5-oksopirolo [2,1-b] [ 1,3]oksazepino-7-karboksylowego

Roztwór produktu z części (i) (1,89 g, 4,48 mmola) w chlorku metylenu (90 ml) poddano działaniu żywicy jonowymiennej Amberlyst® 15 (400 mg, uprzednio przemytej kolejno 6N kwasem solnym, tetrahydrofuranem i chlorkiem metylenu). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godzmy, a następnie roztwór przesączono, zatężono i poddano chromatografii rzutowej w kolumnie 5 x 15 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 6:4 octanem etylu/heksanem, w wyniku czego otrzymano 1,51 g tytułowego produktu w postaci białej piany. TLC (8:2, octan ^^heksan), Rf = 0,32.

k) Ester metylowy kwasu -4S-(4α,7aC)9aβ)]-4-amino-oktahydro-5-oksopirolo[2,1-b] [1,3] oksazepino-7-karboksylowfgo

Produkt z części (j) (764 mg, 2,13 mmola) w metanolu (15 ml) poddano działaniu monohydratu hydrazyny (109 μΐ, 2,24 mmola, 1,05 równoważnika) i ten roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 dni. Mieszaninę przesączono i substancję stałą przemyto metanolem. Przesącz zatężono i roztarto w chlorku metylenu, przesączono ponownie i zatężono. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 2 x 15 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 3% metanolem w chlorku metylenu (3 litry), a następnie 10% metanolem w chlorku metylenu (1 litr). Żądane frakcje połączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 451 mg tytułowego produktu w postaci oleju. TLC (10% metanol w chlorku metylenu), Rf = 0,18.

l) Ester metylowy kwasu -4S--4α(R*),7α,9aβ]]-okΐahydro-4-[-2-(acetylotio)-1-okso-3fenylopropylo]ammo--5-okss}pirolo[2,l-b]-l ,3]oksazepino-7-karb-ksylowfgo

Suspensję soli dicykloheksyloaminy i kwasu (S)-2-acftylotio-3-benzenopropanowego (wytworzonej sposobem opisanym w przykładzie I (h), 870 mg, 2,14 mmola, 1,14 równoważnika) w octanie etylu (70 ml) przemyto kolejno 5% wodorosiarczanem potasowym (5 x 20 ml), 50% solanką (20 ml) i solanką. (20 ml), wysuszono (bezwodny N^SO^, przesączono i wysuszono pod próżnią w ciągu nocy, w wyniku czego otrzymano kwas (S)-2-(acftylotio)bfnzfnopropanowy.

Ten wolny kwas rozpuszczono w bezwodnym chlorku metylenu (10 ml), a roztwór ochłodzono do 0°C (na łaźni lód-sól) i poddano działaniu trietyloaminy (298 pl, 2,14 mmola), a następnie roztworu produktu z części (k) (430 mg, 1,88 mmola) w chlorku metylenu (10 ml) i heksafluorofosforanu benzotriazol-1-iloksytns(dimetyloamlno)μosμoniowfgo (947 mg, 2,14 mmola, 1,14 równoważnika). Powstały roztwór mieszano w 0°C przez 50 minut, a następnie w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Mieszaninę reakcyjną zatężono, rozcieńczono octanem etylu (150 ml), przemyto kolejno 0,5N kwasem solnym (50 ml), wodą (50 ml), nasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (50 ml), wodą (50 ml) i solanką (50 ml), wysuszono (bezwodny MgSO^), przesączono i odparo178 469 wano do sucha. Surowy produkt zaadsorbowano na Celite® i poddano chromatografu w kolumnie (5 x 10 cm) z żelem krzemionkowym, z elucją 60% octanem etylu w heksanie (3 litry). Żądane frakcje połączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 779 mg czystego tytułowego produktu. TLC (6:4, octan etylu:heksan), Rf = 0,17.

m) Kwas [4S-(4«(R*),7a,9ae)]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-okso-3-fenylopropylo)amino] - 5-oksopirolo [2,1 -b] [ 1,3 ] oksazepino-7-karboksylowy

Roztwór produktu z części (1) (754 mg, 1,74 mmola) w metanolu (15 ml) przepłukiwano argonem w ciągu 30 minut, ochłodzono do 0°C (na łaźni lód-sód), a następnie wkroplono doń uprzednio oczyszczonego (argon, 30 minut) 1,0N roztworu wodorotlenku sodowego (12 ml), utrzymując przepuszczanie pęcherzyków argonu w trakcie dodawania i przez cały czas trwania reakcji. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 3 godziny, zakwaszono jąw 0°C 5% wodorosiarczanem potasowym do pH 1, a następnie wyekstrahowano octanem etylu (3 x 100 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto 50% solanką (100 ml) i solanką (100 ml), wysuszono (bezwodny Na2SO4), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano białą pianę. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 2,5 x 15 cm z żelem krzemionkowym, z elucjąoctanem etylu (500 ml) i 0,3% kwasem octowym w octanie etylu (1 litr). Żądane frakcje zatężono, odpędzono z chloroformem i wysuszono pod próżnią w ciągu nocy w 50°C nad pięciotlenkiem fosforu, w wyniku czego otrzymano tytułowy produkt w postaci białej piany; 1.1. 88 - 92°C. TLC (1% kwas octowy w octanie etylu), Rf= 0,24; [o]d = -63,8° (c = 1,0, metanol).

‘HNMR (400 MHz, CDC)): 81,80 - 2,31 (m's, 7H), 3,10 (m, 1H), 3,27 (m, 1H), 3,63 (m, 1H), 4,0 (m, 1H), 4,20 (m, 1H), 4,49 (m, 1H), 4,75 (m, 1H), 5,23 (m, 1H), 7,19 - 7,30 (m's, 5H), 7,52 (d, 1H, J = 6 Hz).

„C NMR (100 MHz, CDC)): δ 26,4, 32,0,32,6,41,2,44,2,53,0,59,4, 70,6, 89,47,126,9, 128,4, 129,3, 137,4, 171,2, 171,6, 174,8.

Analiza elementarna dla C^H^^C^S · 0,85 H₂O

Obliczono: C 54,91, H 6,07, N7,12, S 844

Stwierdzono: C 54,85, H 5,68 , N7,18, S8,l^<4.

HPLC: tR= 13,5 minuty (96,7%, UV 220); YMC S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; 30%B:A -100% B:A, 25 minutowy gradient liniowy (A = 90% woda w metanolu + 0,2% kwas fosforowy, B = 90% metanol w wodzie + 0,2% kwas fosforowy), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę.

Przykład V Kwas [4S-[4α(R*),7α,3aβ]]-nktίd/ydro-4-[(2-merkapto-1-zkkz-3-eeoylzpropylojamino^-oksopirolo-P, 1-b][1 BbiazepinoB-karboksylowy

a) Ester metylowy kwasu [S-(R*,R*)]-2-[[^^;^lli^ii^<^-^-^-^(^(^i^tt^l^^<^'^t^i^)-1-oksobutylo]amino] -5,5 -dimetoksypentanowego

Roztwór trifenylofosfiny (1,26 g, 4,79 mmola, 1,5 równoważnika) w bezwodnym tetrahydrofuranie (15 ml) poddano w 0°C działaniu azodikarboksylanu diizopropylu (943 pl, 4,79 mmola). Powstałą białą zawiesinę mieszano przez 30 minut, a następnie poddano ją działaniu roztworu estru metylowego kwasu [S(R*,R*)]-2-[(2-ftalimido-4-hydroksy-1-oksobutylo)-amino^^-dimetoksypentanowego (wytworzonego sposobem opisanym w przykładzie IV (1), 1,35 g, 3,29 mmola] w bezwodnym tetrahydrofuranie (15 ml), a następnie czystego kwasu tiolooctowego (343 pl, 4,79 mmola). Mieszaninę mieszano w 0°C przez 1,5 godziny, a następnie rozdzielono między octan etylu (150 ml) i półnasycony roztwór wodorowęglanu sodowego (100 ml). Warstwę w octanie etylu przemyto solanką, wysuszono (MgSO4), przesączono, zatężono, zaadsorbowano na Celite® i wysuszono pod próżnią. Surowy produkt oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 2,5 x 15 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 1: 1 octanem etylu/heksanem (1 litr) 16:4 ocaanmm t^tl^l/i/heksanm( 1 litr). Żądane frakcj e połączono, zatężooo i wysuszon o pdd próżnią, w wyniku czego otrzymano (,38 g tytułowego produktu w postaci oleju. TLC (8:2, zątdn etylu:heksao), Rf = 0,42.

b) Ester metylowy kwasu [S-(R*,R*)]-2-[(2-fta(imido-4-merkapto-l-zkknbutylz)aminz]-5,5-ąimetzesypentaozwegn

178 469

Odtleniony drogą przepuszczania pęcherzyków argonu roztwór produktu z części (a) (1,33 g, 2,67 mmola) w metanolu (25 ml) poddano w 0°C działaniu metanolami sodowego (25% wagowo w metanolu, 1,52 ml, 6,63 mmola, 2,4 równoważnika). Po 3 minutach reakcję przerwano przez dodanie nasyconego roztworu chlorku amonowego (3 ml), a następnie mieszaninę reakcyjną rozcieńczono wodą i wyekstrahowano octanem etylu (100 ml). Ekstrakt w octanie etylu przemyto wodą (50 ml) i solanką (50 ml), wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 5 x 15 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 1:1 (3 litry), a następnie 4:2 (2 litry) octanem etylu/heksanem. Frakcje zawierające żądany produkt połączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 453 mg tytułowego związku w postaci oleju. TLC (4:2, octan etylu:heksan), R_f = 0,43.

c) Ester metylowy kwasu [4S-(4o,7a,90^)]-oktahydro-4-ftalimido-5-oksopirolo[2,1-b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksylowego

Roztwór produktu z części (b) (447 mg, 1,93 mmola) w chlorku metylenu (20 ml) poddano działaniu żywicy jonowymiennej Amberlyst® 15 (700 mg, uprzednio przemytej kolejno 6N kwasem solnym, wodą tetrahydrofuranem i chlorkiem metylenu). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 17 godzin, a następnie roztwór przesączono, zatężono i poddano chromatografii rzutowej w kolumnie 2,5 x 15 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 1: 1 octanem etylu w heksanie, w wyniku czego otrzymano 691 mg tytułowego produktu w postaci białej piany. TLC (4:2, octan etylu:heksan), R_f = 0,44.

d) Ester metylowy kwasu [4S-(4a,7a,9aP)]-4-amino-oktahydro-5-oksopirolo[2,1-b] [1,3] tiazepino-7-karboksylowego

Produkt z części (c) (499 mg, 2,40 mmola) w metanolu (17 ml) poddano działaniu monohydratu hydrazyny (122 pl, 2,52 mmola, 1,05 równoważnika) i roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 dni. Mieszaninę przesączono i substancję stałą przemyto metanolem. Przesącz zatężono, roztarto w chlorku metylenu, przesączono ponownie, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 572 mg tytułowego produktu w postaci mętnego oleju. TLC (10% metanol w chlorku metylenu), Rf = 0,13.

e) Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*),7a,9ae]]-oktahydro-4-[[2-(acetylotio)-l-okso-3feny1bprbpylo]amino]-5-oksoplrolo[2,l-b][l,3]titzepino-7-karboksy1owego

Suspensję soli dicykloheksyloaminy i kwasu (S)-2-(acetylotio)benzenopropanowego (wytworzonej sposobem opisanym w przykładzie I (h), 1,045 g, 2,54 mmola, 1,1 równoważnika) w octanie etylu (100 ml) przemyto kolejno 5% wodorosiarczanem potasowym (5 x 25 ml), 50% solanką(25 ml) i solanką (25 ml), wysuszono (bezwodny Na2SO4), przesączono, zatężono i wysuszono pod próżnią w ciągu 1 godziny, w wyniku czego otrzymano kwas (S)-2-(acetylotio)benzenopropanowy.

Ten wolny kwas rozpuszczono w bezwodnym chlorku metylenu (10 ml), ochłodzono do 0°C (na łaźni lód-sól) i poddano działaniu trietyloaminy (360 pl, 2,54 mmola), heksafluorofosforanubenzotriazol-1-iloksytris(dimetyloamino)fbsfoniowego (1,141 mg, 2,54 mmola), a następnie roztworu produktu z części (d) (572 mg, 2,34 mmola) w chlorku metylenu (10 ml). Powstały roztwór mieszano w 0°C przez 30 minut, a następnie w temperaturze pokojowej przez 2,5 godziny. Mieszaninę reakcyjną zatężono, rozcieńczono octanem etylu (100 ml), przemyto kolejno 0,5N kwasem solnym (50 ml), nasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (50 ml), wodą (50 ml) i solanką(50 ml), wysuszono (bezwodny MgS^4), przesączono i odparowano do sucha. Surowy produkt zaadsorbowano na Celite® i poddano chromatografii w kolumnie 5 x 10 cm z żelem krzemionkowym, z elucją25% (5 litrów), 30% (2 litry), 35% (2 litry) i 40% (2 litry) octanem etylu w heksanie. Mieszane frakcje połączono i poddano ponownie chromatografii z tym samym gradientem. Żądane frakcje połączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 490 mg tytułowego produktu. TLC (1:1, octan etylu:heksan), Rf = 0,16.

f) Kwas [4S-[4a(R*),7a,9a β]]-bktahydro-4-[(2-merkapto-1-oksb-3-feny1opropy1o)amino]5-oksoplrolb[2,1-b][ 1 ^^zep^^-karboksylowy

Roztwór produktu z części (e) (490 mg, 1,09 mmola) w metanolu:tetrahydrofuranie (β ml: 4 ml) oczyszczono argonem w ciągu 30 minut, ochłodzono do 0°C (na łaźni lód-sól), a następnie wkroplono do niego uprzednio oczyszczonego (argon, 30 minut) 1,0N roztworu wodorotlenku

178 469 sodowego (10 ml), utrzymując przepuszczanie pęcherzykami argonu w trakcie dodawania i przez cały czas trwania reakcji. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 3 godziny, zakwaszono ją w 0°C 5% wodorosiarczanem potasowym do pH 2, a następnie wyekstrahowano octanem etylu (3 x 75 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką (75 ml), wysuszono (bezwodny NRSC)), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano białąpianę (489 mg). Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 2,5 x 15 cm z żelem krzemionkowym, z el-u<cj^9:1 octanem etylu/heptanem (400 ml) i 0,5% kwasu octowego w 9:1 octanie etylu/heptanie (1 litr). Żądane frakcje zatężono, odpędzono z chlorkiem metylenu w heptame i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 428 mg produktu. Czysty materiał poddano krystalizacji z mieszaniny octan etylu/metanol/heksan. Kryształy odsączono, przemyto dokładnie eterem dietylowym i wysuszono pod próżnią w ciągu nocy w 40°C nad pięciotlenkiem fosforu, w wyniku czego otrzymano 305 mg tytułowego produktu w postaci białych kryształów; 1.1.206 - 208°C. TLC (5% kwas octowy w 9:1 octan etylu w heptanie), R_f = 0,29; [a]_D = -96,3° (c = 1,0, metanol).

'H NMR (400 MHz, CDC) z 2 kroplami CD3OD): δ 1,94 (m, 1H), 2,02 (d, J = 9Hz, 1H), 2,08 (m, 1H), 2,20-2,55 (m's, ^FT), 2,95 (m, 1H), 3,08 (m, 1H), 3,23 (m, 1H), 3,27 (m, 1H), 3,59 (m, 1H), 4,54 (t, J= 7,3 Hz, 1H), 4,60 (m, 1H), 5,23 (m, 1H), 7,18 - 7,34 (m's, 5H), 7,63 (d, J = 6 Hz, 1H).

1³C NMR (100 MHz, CDC) z 2 kroplami CD3OD): δ 27,6, 31,1, 32,1, 32,9, 41,1, 44,0, 52,8, 60,4, 62,2, 126,77, 128,3, 137,4, 170,2,171,4, 172,6.

Analiza elementarna dla Cj₈H22N2O4S2 · 0,08 H₂O

Obliczono: C 54,60, H 5,641, N 7,07, S ,6,11

Stwierdzono: C 54,65, H 5,54, N 7,02, S 1^,^^.

HPLC: t_R= 13,0 minuty (98,8%, UV 220); YMC S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; 40% B:A -100% B: A, 25 minutowy gradient liniowy (A = 90% woda w metanolu + 0,2% kwas fosforowy, B = 90% metanol w wodzie + 0,2% kwas fosforowy), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę.

Przykład VI. Kwas [4S-[4a (R*)l7α,9aβ]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-fenylopropylo)amino]- 5-oksopirolo[2,1 -b][l,3]tiazepino-7-karboksylowy

Produkt z Przykładu V wytworzono także w sposób następujący:

a) N-[(fenylometoksy)karbonylo]-L-homoseryna

Do roztworu L-homoseryny (10,24 g, 85,90 mmola) i wodorowęglanu sodowego (7,95 g, 94,58 mmola, 1,1 równoważnika) w mieszaninie wody (100 ml) i acetonu (100 ml) dodano N-(benzyloksykarbonyloksy)sukcynimidu (23,75 g, 94,58 mmola). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Aceton usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem (wyparka obrotowa) i wodny roztwór przemyto chlorkiem metylenu (2x75 ml). Następnie fazę wodną zakwaszono do pH 2 z użyciem 6N kwasu solnego i wyekstrahowano octanem etylu (2 x 250 ml). Połączone ekstrakty w octanie etylu przemyto wodą(2 x 100 ml) i solanką, wysuszono (Na₂SO4), przesączono, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 19,54 g tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej. TLC (octan etylu:n-butanol:kwas octowy:woda; 2.1 1.1), R_f = 0,74.

b) N-[(Fenylometoksy)karbonylo]-O-(trifenylometylo)-L-homoseryna

Do suspensji produktu z części (a) (19,51 g, 77,04 mmola) w chloroformie (250 ml) dodano trietyloaminy (12,35 ml, 88,59 mmola, 1,15 równoważnika). Jednorodną mieszaninę poddano działaniu chlorku trifenylometylu (24,70 g, 88,59 mmola) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem (wyparka obrotowa), a pozostałość rozdzielono między octan etylu (400 ml) i 5% wodorosiarczan potasowy (200 ml). Warstwę w octanie etylu przemyto kolejno 5% wodorosiarczanem potasowym (2001), wodą (2 x 200 ml) i solanką (200 ml), wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 45,4 g materiału. Pozostałość poddano chromatografii w kolumnie 10 x 30 cm z żelem krzemionkowym, z elucją6:4 octanem etylu/heksanem (2 litry), a następnie 1% kwasem octowym w 8:2 octanie etylu/heksanie, w wyniku czego otrzymano 8,76 g czystego tytułowego związku.

178 469

c) Ester metylowy kwasu (S)-2-amino-5,5-dimetoksypentanowego

Ester metylowy kwasu (S)-2-ftalimido-5,5-dimetoksypentanowego (wytworzonego sposobem opisanym w przykładzie IV (f), 3,35 g, 10,43 mmola) w metanolu (70 ml) poddano działaniu monohydratu hydrazyny (531 μΐ, 10,95 mmola, 1,05 równoważnika) i roztwór ten mieszano w temperaturze pokojowej przez 6 dni. Mieszaninę przesączono i substancję stałąprzemyto metanolem. Przesącz zatężono, roztarto w chlorku metylenu, przesączono ponownie, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 1,89 g tytułowego produktu w postaci mętnego oleju. TLC (10% metanol w chlorku metylenu), Rf = 0,39.

d) Ester metylowy kwasu [S-(R*,R*)]-2-[[2-[[(fenylometoksy)karbonylo]amino]-4-(tnfenylometoksy)-1 -oksobutylo]amino]-5,5-dimetoksypentanowego

Roztwór produktu z części (b) (5,28 g, 10,65 mmola, 1,1 równoważnika) w bezwodnym chlorku metylenu (50 ml) poddano w 0°C działaniu trietyloaminy (1,48 ml, 10,65 mmola), a następnie produktu z części (c) (1,85 g, 9,68 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu (30 ml) i heksafluorofosforanubenzotriazol-l-iloksytris(dimetyloamino)fosfoniowego (4,17 g, 10,65 mmola, 1,1 równoważnika). Mieszaninę mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Mieszaninę reakcyjną rozdzielono między octan etylu (300 ml) i wodę (150 ml). Warstwę w octanie etylu przemyto półnasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (200 ml) i solanką (2 x 200 ml), wysuszono (MgSO₄), przesączono, zatężono, a potem zaadsorbowano na Celite® i oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 7 x 20 cm z żelem krzemionkowym, z elucją40% octanem etylu w heksanie (3 litry), anastępnie 50% octanem etylu w heksanie (2 litry), w wyniku czego otrzymano 4,84 g tytułowego produktu. TLC (1:1, octan etylu:heksan), R_f = 0,22.

e) Ester metylowy kwasu [S-(R*,R*)]-2-[[2-[[(fenylometoksy)karbonylo]amino]-4-hydroksy-1 -oksobutylo]amino]-5,5-dimetoksypentanowgo

Roztwór produktu z części (d) (4,80 g, 7,18 mmola) w metanolu (70 ml) poddano działaniu monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego (300 mg). Całość mieszano przez 2 godziny, a następnie mieszaninę rozdzielono między octan etylu (400 ml) i 25% nasycony roztwór wodorowęglanu sodowego (200 ml). Fazy rozdzielono i fazę wodną wy ekstrahowano ponownie octanem etylu (100 ml). Połączone ekstrakty w octanie etylu przemyto solanką, wysuszono (MgSO₄), przesączono i zatężono. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografu w kolumnie 5 x 20 cm z żelem krzemionkowym, z elucją7:3 (1 litr),8:2(1 litr) octanem etylu/heksanem, anastępnie 10% metanolu w octanie etylu (2 litry). Żądane frakcje połączono, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 2,92 g tytułowego produktu. TLC (8:2, octan etylu:heksan), R_f = 0,09.

f) Ester metylowy kwasu [S-(R*,R*)]-2-[[2-[[(fenylometoksy)karbonylo]amino]-4-(acetylotio)-1 -oksobutylo]amino]-5,5-dimetoksypentanowego

Roztwór tnfenylofosfiny (3,06 g, 11,65 mmola, 1,7 równoważnika) w bezwodnym tetrahydrofuranie (40 ml) poddano w 0°C działaniu azodikarboksylanu diizopropylu (2,29 ml, 11,65 mmola). Powstałą białą zawiesinę mieszano przez 30 minut, a następnie poddano działaniu roztworu produktu z części (e) (2,92 g, 6,85 mmola) w bezwodnym tetrahydrofuranie, a potem czystego kwasu tiolooctowego (833 μΐ, 11,65 mmola). Mieszaninę mieszano w 0°C przez 2 godziny, a następnie rozdzielono między octan etylu (300 ml) i półnasycony roztwór wodorowęglanu sodowego (200 ml). Warstwę w octanie etylu przemyto solanką, wysuszono (MgSO₄), przesączono, zatężono, zaadsorbowano na Celite® i wysuszono pod próżnią. Surowy materiał oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 2 x 20 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 1:1 octanem etylu/heksanem (3 litry). Żądane frakcje połączono, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 2,58 g tytułowego produktu w postaci szarawej substancji stałej. TLC (8:2, octan etylu:heksan), R_f = 0,40.

g) Ester metylowy kwasu [S-(R*,R*)]-2-[[2-[[(fenylometoksy)karbonylo]amino]-4-merkapto-1 -oksobutylo]amino]-5,5-dimetoksypentanowego

Odtleniony drogąprzepuszczania pęcherzyków argonu roztwór produktu z części (f) (2,56 g, 5,28 mmola) w metanolu (50 ml) poddano w 0°C działaniu metanolanu sodowego (25% wagowo w metanolu, 3,62 ml, 15,84 mmola, 3 równoważniki). Po 10 minutach reakcję przerwano przez do178 469 danie nasyconego roztworu chlorku amonowego (40 ml), a potem roztwór przemyto wodą (100 ml) i wyekstrahowano octanem etylu (300 ml). Ekstrakt w octanie etylu przemyto wodą(100 ml) i solanką (150 ml), wysuszono (MgSC^), przesączono i zatężono. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 5 x 20 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 1:1 octanem etylu/heksanem (3 litry). Żądany związek połączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 1,99 g tytułowego produktu w postaci oleju. TLC (8:2, octan etylu:heksan), Rf = 0,43.

h) Ester metylowy kwasu [4S-(4a 7a,9a))]-oktahydro-4-[[(fenylometoksy)karbonylo]amino]- 5-oksopirolo[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowego

Roztwór produktu z części (g) (2,16 g, 4,88 mmola) w chlorku metylenu (50 ml) poddano działaniu żywicy jonowymiennej Amberlyst® 15 (620 mg, uprzednio przemytej kolejno 6N kwasem solnym, wodą, tetrahydrofuranem i chlorkiem metylenu). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny, a następnie roztwór przesączono, zatężono i poddano chromatografii rzutowej w kolumnie 5 x 20 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 6:4 octanem etylu/heksanem, w wyniku czego otrzymano 1,34 g tytułowego produktu w postaci białej piany. TLC (8:2, octan etylu:heksan), R_f = 0,51.

i) Ester metylowy kwasu [4S-(4a,7a,9ap)]-4-aim^mo^^l^t^t^lr^y^i^(^-^2^^(o^:^iopii^(^)l<^)[i2,1-b][1,3] tiazepino-7-karboksylowego

Roztwór produktu z części (h) (1,20 g, 3,17 mmola, odpędzonego trzykrotnie z toluenem i wysuszonego pod próżnią w ciągu nocy) w bezwodnym chlorku metylenu (40 ml) poddano działaniu jodotrimetylosilanu (632 μ^ 4,44 mmola, 1,4 równoważnika) i całość mieszano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny. Reakcję przerwano przez dodanie wody (50 ml) i mieszaninę poddano działaniu 10% kwasu solnego (5 ml, pH l) i przemytojąoctanem etylu (50 ml). Wodne fazy poddano działaniu 10% wodorotlenku sodowego i wyekstrahowano je chlorkiem metylenu (trzykrotnie). Połączone ekstrakty wysuszono (Na₂SO4), przesączono, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 396 mg tytułowego produktu w postaci przejrzystego oleju. TLC (10% metanol w chlorku metylenu), R_f = 0,10.

j) Kwas [4S-[4a(R*),7a,9aP]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-fenylopropylo)amino]5-oksopirolo[2,1-b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksylowy

Roztwór kwasu (S)-2-(acetylotio)benzenopropanowego w bezwodnym chlorku metylenu poddano działaniu trietyloaminy. Następnie dodano roztworu produktu z części (i) w chlorku metylenu, a potem heksafluorofosforanu benzotnazol-1 -iloksytris(dimetyloamino)fosfoniowego. Powstały roztwór poddano obróbce sposobem opisanym w przykładzie V (e), w wyniku czego otrzymano ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*),7a,9a )]]-oktahydro-4-[[2-(acetylotio)-1-okso-3-fenylopropylo]amino]-5-oksopirolo[2,1-b][ 1,3]tiazepino-7-karboksylowego. Suspensję tego estru metylowego w metanolu:tetrahydrofuranie przepłukanego argonem, ochłodzono do 0°C i poddano działaniu uprzednio oczyszczonego roztworu 1,0N wodorotlenku sodowego. Po obróbce sposobem opisanym w przykładzie V (f) otrzymano tytułowy produkt.

Przykład VII. Kwas [4S-[4a(R*),7a,9aP]]-oktahy<dro-4-[(3-cykloheksylo-2-merkapto-l-oksopropylo)amino]-5-oksopirolo[2,1-b] [ 1,3 ]tiazepino-7-karboksylowy

a) Sól estru metylowego kwasu [4S-(4a,7a,9a))]-4-aminooktahydro-5-oksopirolo [2,1-b] [1,3]tiazepino-7-karboksylowego i kwasu p-toluenosulfonowego

Roztwór estru metylowego kwasu [4S-(4a,7a,9a))]-oktahydro-4-[[(fenylometoksy)karbonylo]amino]-5-oksopirolo[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowego (wytworzonego sposobem opisanym w przykładzie VI (h), 738 mg, 1,95 mmola, odpędzonego trzykrotnie z toluenem i wysuszonego pod próżnią w ciągu nocy) w bezwodnym chlorku metylenu (25 ml) poddano działaniu jodotnmetylosilanu (389 (l, 2,73 mmola, 1,4 równoważnika) i całość mieszano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej. Po 2 godzinach mieszaninę reakcyjną poddano działaniu dodatkowej ilości jodotrimetylosilanu (40 μθ i całość mieszano przez 30 mmut. Reakcję przerwano przez dodanie 0,4M kwasu solnego i roztworu metanolu w dioksanie (9:1; 9,7 ml) i całość mieszano przez 5 minut. Substancje lotne usunięto pod próżnią (wyparka obrotowa), a pozostałość rozdzielono między wodę i octan etylu. Warstwę w octanie etylu przemyto wodą i połączone fazy wodne przemyto octanem etylu. Fazę wodną ochłodzono do 0°C i jej odczyn doprowadzono do pH 10,3

178 469 (monitorowanie pH-metrem) zużyciem 1,0N wodorotlenku sodowego. Fazę wodną wyekstrahowano chlorkiem metylenu (trzykrotnie), a następnie nasycono ją solą i ponownie wyekstrahowano chlorkiem metylenu (trzykrotnie). Połączone ekstrakty wysuszono (^SO^, przesączono, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 455 mg wolnej aminy w postaci przejrzystego oleju. TLC (10% metanol w chlorku metylenu), Rf = 0,218.

Tę wolną aminę rozpuszczono w octanie etylu (5 ml) i poddano działaniu roztworu monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego (354 mg, 1 równoważnik) w octanie etylu (1 ml). Natychmiast utworzyły się białe kryształy. Te kryształy umieszczono w lodówce (5°C) na okres 30 minut, a następnie odsączono je i przemyto dokładnie octanem etylu i wysuszono pod próżnią w ciągu nocy, w wyniku czego otrzymano 639 mg tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej.

b) Sól dicykloheksyloaminy i kwasu (S)-2-(acetylotio)-3-cykloheksylopropanfwego

Roztwór D-fenyloalanmy (5,20 g, 31,5 mmola) w 2M kwasie solnym (75 ml) umieszczono w 500 ml kolbie Parra do uwodorniania, oczyszczono azotem i poddano działaniu tlenku platynowego (640 mg, 2,82 mmola). Uwodornianie rozpoczęto pod ciśnieniem P_o = 292,35 kPa w szczelnie zamkniętej kolbie, dopełniając ją w razie potrzeby. Całkowity pobór wodoru wyniósł 575,04 kPa (teoretycznie 577,8 kPa) w ciągu 6 godzin. Mieszaninę reakcyjną oczyszczono azotem i przesączono przez Celite®, a placek filtracyjny przemyto gorącąwodą. Przesącz zatężono do objętości około 40 ml i umieszczono go w 5°C na noc. Powstałą, substancję stałą zebrano, przemyto ją zimną wodą i wysuszono pod próżnią w 60°C, w wyniku czego otrzymano 5,46 g chlorowodorku kwasu (R)-2-aminf-3-cykloheksylopropanfwegf.

W trakcie mieszania do roztworu tego chlorowodorku (2,81 g, 13,5 mmola) w 2,5N kwasie siarkowym (32 ml) dodano w temperaturze pokojowej bromku potasowego (10,0 g, 84 mmoli). Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do -4°C i w ciągu 1 godziny, utrzymując temperaturę poniżej 0°C, dodano porcjami stałego azotynu sodowego (1,75 g, 25,4 mmola). Mieszanina reakcyjna spieniła się i zaczął powstawać olej. Po zakończeniu dodawania mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, a następnie ogrzano ją do temperatury pokojowej i mieszano przez 1 godzinę. Następnie mieszaninę reakcyjną dwukrotnie wyekstrahowano eterem, a ekstrakty wysuszono (MgSO₄), przesączono i odparowano, w wyniku czego otrzymano 2,3 g kwasu (R)-2-bromo3-cyklfheksyloprfpanowego w postaci bezbarwnego oleju.

W trakcie mieszania do zawiesiny tiooctanu potasowego (1,07 g, 9,36 mmola) w bezwodnym acetonitrylu (15 ml) dodano w ciągu 10 minut, w atmosferze argonu 10°C, roztworu kwasu (R) -2-brfmo-3-cykloheksyloproparowego (2,20 g, 9,36 mmola) w acetonitrylu (3 ml). Mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano przez 16 godzin. Powstały osad przesączono i odparowano. Pozostałość rozpuszczono w octanie etylu i przemyto 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego, wysuszono (Na2SO₄) i odparowano. Oleistą żółtą pozostałość (2,21 g) rozpuszczono w eterze i poddano działaniu roztworu dicykloheksyloaminy (1,8 ml, 9,0 mmola) w 5 ml eteru. Ściankę naczynia reakcyjnego potarto szklanym pręcikiem i otrzymano 2,38 g białego krystalicznego tytułowego produktu; 11.159-161 °C, [a]_D = -41,2° (c= 1,0, chloroform).

Analiza elementarna dla C23H41NSO3

Obliczono: 0 6711, H 10,04, N 3,40, S 7,79

Stwierdzono: C 66,95, H 10,12!, N 3,25, S 7,89.

c) Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*),7a,9a β]]-oktahydro-4-[[2-(acetylftio)-3-cykloheksylf-l-oksfpropylo]ammo]-5-fksopirolf[2,1-b][l,3]tiazepmo-7-karboksylowegf

Suspensję związku soli dicykloheksyloaminy kwasu (S)-2-(acetylftif)-3-cykloheksylopropanowego (285 mg, 0,69 mmola, 1,05 równoważnika) w octanie etylu (15 ml) przemyto kolejno 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (3 x 10 ml), 50% solanką (10 ml) i solanką (10 ml), wysuszono (bezwodny MgSO4), przesączono, zatężono, odpędzono z chlorkiem metylenu (dwukrotnie) i wysuszono pod próżnią w ciągu 1 godzmy, w wyniku czego otrzymano kwas (S) -2-(acetylotio)-3-cykloheksylopropanowy w postaci oleju.

178 469

Ten wolny kwas rozpuszczono w bezwodnym chlorku metylenu (5 ml), ochłodzono do 0°C (na łaźni lodowej) i poddano działaniu trietyloaminy (96 pl, 0,69 mmola, 1,05 równoważnika), a następnie produktu z części (a) (275 mg, 0,66 mmola) i w końcu heksafluorofosforanu benzotriazol-l-iloksy1r·ls(dimetyloamlno)fosfoniowfgo (305 mg, 0,69 mmola). Powstały roztwór mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Mieszaninę reakcyjną zatężono, rozcieńczono octanem etylu, przemyto kolejno 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (20 ml), półnasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (20 ml) i solanką (20 ml), wysuszono (bezwodny MgSO^, przesączono i odparowano do sucha. Surowy produkt zaadsorbowano na Celite® i poddano chromatografu w kolumnie 2,5 x 10 cm z żelem krzemionkowym, z flucją40% octanem etylu w heksanie (1 litr). Żądane frakcje połączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 246 mg czystego tytułowego produktu. TLC (8:2, octan etylu:heksan), Rf = 0,53.

d) Kwas -4S--4α(R*),7a[)9aP]]-oktahydro-4-[(3-cyklohelksylo-2-merkapto-1 -oksopropylo)ammo]-5-oksopirolo[2,l-b]-l,3tiiazepmo-7-karboksylowy

Do roztworu produktu z części (c) (245 mg, 0,54 mmola) w metanolu (6 ml), przepłukanego argonem w ciągu 30 minut i ochłodzonego do 0°C, wkroplono uprzednio oczyszczony (argon, 30 minut) roztwór 1,0N wodorotlenku sodowego (5 ml), utrzymując przepuszczanie pęcherzykami argonu w trakcie dodawania i przez cały czas trwania reakcji. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0° przez 2 godziny, zakwaszono jąw 0°C 5% wodorosiarczanem potasowym do pH 2, a następnie wyekstrahowano octanem etylu (3 x 20 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto 50% solanką (20 ml) i solanką (20 ml), wysuszono (bezwodny MgSCty), przesączono, odparowano do sucha. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografu w kolumnie 2,5 x 10 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 7:3 octanem etylu/heptanem (300 ml) i 1% kwasem octowym w 7:3 octanie etylu/heptanie (500 ml). Żądane frakcje zatężono, odpędzono z chlorkiem metylenu i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 172 mg tytułowego produktu w postaci białej piany. TLC (1% kwas octowy w octanie etylu), Rf = 0,35; [a]_D = -116,9° (c = 0,5, metanol).

'H NMR (400 MHz, CDC^): δ 0,91 (m,2H), 1,22 (m,3H), l,44(m, 1H), 1,5 (m, 1H), 1,68 (m's, 5H), 1,83 (m, 1H), 1,97 (m's, 2H), 2,12 (m, IH), 2,19 - 2,40 (m's, 3H), 2,53 (m, 1H), 2,96 (m, 1H), 3,38 (m's, 2H), 2,53 (m, 1H), 2,96 (m, 1H), 3,38 (m's, 2H), 4,62 (t, J = 6,8 Hz, 1H),'4,70 (m, 1H), 5,25 (m, 1H), 7,55 (d, J = 6,4 Hz, 1H).

¹³C NMR (100 MHz, CDO3): δ 26,0, 26,1, 27,5, 31,5, 32,3, 33,0,'35,2, 40,7, 43,0, 52,9, 60^,62,5,170,9,172,7,1^5,3.

Analiza elementarna dla C₁₈H2₈N2O2S2

Obliczono: C 53,98, H 7,05, N 6,99, S 16,01

Stwierdzono: C 53,97, H7,18, N6,84, S 15,75.

HPLC: t_R = 16,0 minuty (>99%, UV 220); YMC S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; 50% B: A 100% B:A, 25 minut gradient liniowy (A = 90% woda w metanolu + 0,2% kwas fosforowy, B = 90% metanol w wodzie + 0,2% kwas fosforowy), prędkość przepływu 1,5 ml/mmutę.

Przykład VIII. Kwas -4S-[4α(R*),7at,9aβ]]-oktahydro-4--(2-merkapto-1-oksoheksylo)amino]-5-oksoplrolo[2,1-bj[1,3]tiazeplno-7-kαrboksylowy

a) Kwas (S)-2-bromoheksanowy

Do roztworu D-norleucyny (5,0 g, 38 mmoli) w 2,5N kwasie siarkowym (77 ml) dodano w trakcie mieszania w temperaturze pokojowej bromku potasowego (15,9 g, 133 mmoli). Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do -10°C i dodano porcjami, utrzymując temperaturę pomiędzy -10° a -5°C , stałego azotynu sodowego (3,94 g, 57 mmoli). Po zakończeniu dodawania pienistą mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, a następnie ogrzano ją do temperatury pokojowej i mieszano przez 1 godzinę. Następnie mieszaninę reakcyjną dwukrotnie wyekstrahowano eterem, a ekstrakty w eterze przemyto wodą, wysuszono (MgSO.J, przesączono i odparowano, w wyniku czego otrzymano 3,3 g surowego produktu.

b) Sól dicykloheksyloaminy i kwasu (S)-2-(acetylotio)-heksanowego

Do zawieśmy tiooctanu potasowego (2,11 g, 18,5 mmola) w 50 ml bezwodnego acetonitrylu dodano w atmosferze argonu i temperaturze pokojowej roztworu produktu z części (a) (3,27 g,

178 469

16,8 mmola) w 26 ml bezwodnego acetonitrylu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 5 gnącin. Powstałą cawihkinę przesączono i odparowano. Pozostałość rzcpuszocnnz w octanie etylu, przemyto 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego i solanką, wysuszono (MgSO4) i odparowano. Pozostałość rozpuszczono ponownie w eterze (64 ml) i poddano działaniu dicyklzheesylzammy (3,4 ml, 16,8 mmola). Roztwór w eterze zwężono pod próżnią i roztarto w heksanach, w wyniku czego otrzymano produkt w postaci białej substancji stałej, który poddano rekrystalizacji z octanu etylu w hhkksoaoh i ztrcymaoz tytułowy produkt. Ten macierzysty roztwór zwężono i poddano dwukrotnej rekrystalizacji, w wyniku czego otrzymano ogółem 2,2 g tytułowego produktu; 1.1. 145 - 147°C; [a]D = -33,8° (c = 1,08, chloroform).

c) Ester metylowy kwasu [4S-[4«(R*),7α,9aβ]]-zelahydrz-4-[[2-(aohtylotio)-l-zkszhekkyln]aminz]-5-oksopπΌlo[2,1-b] [ 1,3]1iacepioz-7-karbzesylzwegn

Suspensję soli dicyklnheesylzaminy produktu z części (b) (255 mg, 0,69 mmola) w octanie etylu (15 ml) przemyto 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (3x5 ml) i solanką (10 ml), wysuszono (bezwodny MgSO4), przesączono, zwężono i odpędzono z chlorkiem metylenu (dwukrotnie), a następnie wysuszono pod próżniąw ciągu 1 godziny, w wyniku czego otrzymano wolny kwas w postaci oleju.

Ten wolny kwas rozpuszczono w bezwodnym chlorku metylenu (6 ml), zohłzączoz do 0°C (na łaźni lodowej) i poddano działaniu trietyloaminy (96 pl, 0,69 mmola, 1,05 równoważnika), a następnie soli estru metylowego kwasu [4S-(4α,7α,9aβ)]-4-amion-zeldhydrz-8-zkszpirzlz[2, l-b] [ 1,3]liacnplnz-7-karbzksylnwegn i kwasu p-1zluenzsulezozwhgn (zastosowawszy sposób analogiczny do opisanego w przykładzie VIl (a), 275 mg, 0,66 mmola), trietyloaminy (92 pl, 0,66 mmola) i w końcu heesafluzrnfzsenranu bencz1riaczl-1-ilzekytrik(dimetylzamlnz)fzseznizwegz (305 mg, 0,69 mmola). Powstały roztwór mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze pokojowej prcec 2 godziny. Miekcaninę reakcyjną zwężono, rnzcieńcznnn octanem etylu, przemyto kolejno 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (20 ml), półoskyoznym roztworem wodorowęglanu sodowego (20 ml) i solanką (20 ml), wysuszono (bezwodny MgSO4), przesączono i odparowano do sucha. Surowy produkt zaadkzrbnwaoz na Cdite® i poddano chromatografii w kolumnie 2,5 x 20 cm z żelem erceminnezwym, z elucją 40% octanem etylu w heksanie (1 litr). Żądane frakcje połączono i zwężono, w wyniku czego z1rcymaon 258 mg czystego tytułowego produktu. TLC (8:2, octan h1ylu:heekan), Rf = 0,54.

d) Kwas [4S-[4α(R*),7α,9aβ]]-zk1shydro-4-[(2-merkapto-1- nkszhekkylz)aminz]-5-zkkzplrzlz[2,1-b] [ 1,3 ]1iazepinn-7-earbnekylzwy

Do roztworu produktu z części (c) (255 mg, 0,54 mmola) w metanolu (5 ml), przepłukanego argonem w ciągu 30 minut i zchłzdzzoegz do 0°C, wkroplono uprzednio przepłukany (argon, 30 minut) roztwór 1,0N wodorotlenku sodowego (5 ml), utrzymując przepuszczanie argonu pęcherzykami w trakcie dodawania i przez cały czas trwania reakcji. Mihszanioę reaeąyjnąmihscano w 0°C przez 2 godziny, zakwaszono ją w 0°C 5% wodorosiarczanem potasowym do pH 2, a następnie wyekstrahowano no1anhm etylu (3 x 20 ml). Połączone hek1raely organiczne przemyto 50% szlsoeą (20 ml) i solanką (20 ml), wysuszono (bezwodny MgSO), przesączono i odparowano do sucha. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 2,5 x 10 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 7:3 no1aohm e1ylu/hhp1anhm (300 ml) i 1% kwasem octowym w 7:3 zc1doih htylu/hhp1dnie (500 ml). Żądane fraecjh zwężono, odpędzono z chlorkiem metylenu i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 170 mg tytułowego produktu w postaci białej piany. TLC (1% kwas octowy w zo1anih etylu), Rf = 0,32; [o]d = -135,1° (c = 0,5, metanol).

¹HNMR(4C0MHz,CDCl3): 80,98 (t, J = 7 Hz, 3H), 1,32 (m,4H), 1,73 (m, 1H), 1,96 (m, 2H), 2,00 (d, J = 8,6 Hz, 1H),2,11 (m, 1H), 2,32 (m's, 3H), 2,52 (m, 1H), 2,98 (m, 1H), 3,32 (m's, 2H), 4,61 (t, J = 7,1 Hz, 1H), 4,72 (m, 1H), 5,25 (m, 1H), 7,63 (d, J = 6,4 Hz, 1H).

¹³C NMR (100 MHz, CDC)): 8 13,8, 22,2,27,6, 29,2, 31,4, 32,6, 33,1, 35,3, 43lC7l 52,8, 60,5, 62,42, 170,7, 172,5, 174,0.

Analiza elementarna dla C^HĘ^^I^S^O · 0,08 H₂O

Obliczono: C 49,79, H 6,73, N 7,74, S 17,72

Stwierdzono: C 49,90, H 6,92, N 7,63, S 17,57.

178 469

HPLC: t_R = 9,4 minuty (><99%, UV 220); YMC S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; 50% B:A 100% B:A, 25 minut gradient liniowy (A = 90% woda w metanolu + 0,2% kwas fosforowy, B = 90% metanol w wodzie + 0,2% kwas fosforowy), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę.

Przykład IX. Kwas [4S-[4a(R*),7at,9a|3]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-4-metylopentylo)amino]-5-oksopirolo[2,1-b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksylowy

a) Kwas (S)-2-bromo-4-metylopentanowy

Do roztworu D-leucyny (3,0 g, 23 mmoli) w 2,5N kwasie siarkowym (47 ml) dodano w temperaturze pokojowej bromku potasowego (9,5 g, 80 mmoli). Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do -10°C i dodano porcjami, utrzymując temperaturę pomiędzy -10° a -5°C, stałego azotynu sodowego (2,4 g, 34 mmoli). Po zakończeniu dodawania mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, a następnie ogrzano ją do temperatury pokojowej i mieszano przez 1 godzinę. Następnie mieszaninę reakcyjną dwukrotnie wyekstrahowano eterem, ekstrakty w eterze przemyto wodą, wysuszono (MgSO4), przesączono i odparowano, w wyniku czego otrzymano 2,7 g surowego produktu.

b) Sól dicykloheksyloaminy i kwasu (S)-2-(acetylotio)-4-metylopentanowego

Do zawiesiny tiooctanu potasowego (1,7 g, 15,0 mmola) w 50 ml bezwodnego acetonitrylu dodano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej roztworu produktu z części (a) (2,6 g, 13 mmoli) w 17 ml bezwodnego acetonitrylu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 4 godziny. Powstałą zawiesinę przesączono i odparowano. Pozostałość rozpuszczono ponownie w octanie etylu, przemyto 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego i solanką, wysuszono (MgSO4) i odparowano. Pozostałość rozpuszczono w eterze (64 ml) i poddano działaniu dicykloheksyloaminy (2,7 ml, 14 mmoli). Natychmiast z roztworu zaczęła się wytrącać biała substancja stała. Roztwór przesączono i zebrano białą substancję stałą, w wyniku czego otrzymano 2,0 g tytułowego produktu; 1.1. 153 - 158°C; [a]_D = -54,5° (c = 0,61, chloroform).

c) Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*),7a,9ae]]-oktahydro-4-[[2-(acetylotio)-1-okso-4metylopentylo] amino] -5 -oksopirolo [2,1 -b] [ 1,3 ]tiazepi no-7-karboksylowego

W trakcie mieszania suspensję soli dicykloheksyloaminy produktu z części (b) (234 mg, 0,63 mmola) w octanie etylu (15 ml) przemyto 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (3 x 5 ml). Ekstt^^Hkt organiczny wysuszono (bezwodny MgSO₄), przesączono i odparowano dwukrotnie z heksanu. Powstały olej rozpuszczono w chlorku metylenu (6 ml) i mieszano w atmosferze azotu w 0°C. Do tego roztworu dodano trietyloaminy (88 pl, 0,63 mmola), a następnie soli estru metylowego kwasu [4S-(4a,7a,9 ae)]-4-amino-oktahydro-5-oksopirolo[2,1-b][ 1,3]tiazepino-7karboksylowego i kwasu p-toluenosulfonowego (zastosowawszy sposób analogiczny do opisanego w przykładzie VII (a), 249 mg, 0,6 mmola), dodatkową ilość trietyloaminy (84 pl, 0,60 mmola) i, po 10 minutach, heksafluorofosfor<aιn.lbenzotriazol-1-iloksy1ris-(dimetyloamino)fosfoniowego (279 mg, 0,63 mmola). Po 1 godzinie mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano ją przez 2 godziny. Powstały bezbarwny roztwór odparowano w temperaturze niższej niż 30°C i oleistą pozostałość rozpuszczono ponownie w octanie etylu. Roztwór przemyto kolejno 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego, nasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego i solanką. Fazę organiczną wysuszono (MgSO4), przesączono i odparowano na 5 g żelu krzemionkowego. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii rzutowej w kolumnie 2,5 x 15 cm z żelem krzemionkowym, z elucją 1: 1 octanem etylu w heksanach, w wyniku czego otrzymano 203 mg tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej; 1.1. 101 - 103°C. TLC (1:1, octan etylu-heksan), R_f = 0,19; [a]_D = -157,5° (c = 1,04, chloroform).

d) Kwas [4S-[4a(R*)l7al9aβ]]-ok1ahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-4-metylopentylo)amino] -5-oksopirolo[2,1-b] [ 1,3 ]tiazepmo-7-karboksylowy

Roztwór produktu z części (c) (184 mg, 0,44 mmola) w 5 ml metanolu przepłukano azotem w ciągu 10 minut i ochłodzono do 0°C. Do tego roztworu wkroplono 5 ml przepłukanego azotem IM roztworu wodorotlenku sodowego. W trakcie trwania reakcji przez roztwór powoli przepuszczano pęcherzykami azot. Po 2 godzinach mieszaninę reakcyjną zakwaszono 2 ml 6M kwasu solnego, wyekstrahowano jądwu krotnie octanem etylu i połączone ekstrakty wysuszono (MgSO4) i odparowano. Pozostałość ponownie odparowano z heksanów i po roztarciu pozostałości w meta28

178 469 nolu/wodzie otrzymano 132 mg tytułowego produktu w postaci krystalicznej substancji stałej; t. t. 94 - 96°C; TLC (octan etylu:heksan:kwas octowy 4:4:1), Rf= 0,13; [a]D = -154,6° (c = 0,42, metanol).

Analiza elementarna dla C1₅H₂4N2 S2O4 · 0,75 H2O

Obliczono: C 44,17, H 6,87 , N 7,49, S 1741

Stwierdzono: C 44,33, HT(3,51 , N 7,)37, S 16,82.

HPLC: t_R = 17,6 minuty (99,2%, UV 220); YMC S-3 ODS (C-14) 6,0 x 150 mm; 0% 100% B:A, 25 minutowy gradient liniowy i 15 minut przerwy (A=90% woda w metanolu+0,2% kwas fosforowy, B = 90% metanol w wodzie + 0,2% kwas fosforowy), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę.

Przykład X. Kwas [4S-[4a(R*),7a, 10 aβ]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-bksb-4-feny1bpropylb)amino]-5-okso[1,4]bksazynb[3,4-b][1,3]oksazepino-7-karboksy1bwy

a) Ester 2-propenylowy kwasu 2,2,2-trich1brbacetbimidowegb

Do suspensji 40% wodorku sodowego (945 mg, 31,5 mmola, przemytego dwukrotnie 25 ml heksanu) w bezwodnym eterze (30 ml) wkroplono roztworu 2-propeno-1 -olu (21,4 ml, 14,3 g, 315 mmoli) w bezwodnym eterze (45 ml) i suspensję tę mieszano przez 20 minut, a następnie ochłodzono ją do 0°C (na łaźni lód-sól). W ciągu 15 minut dodano trichlOToacetonitrylu (30 ml, 42,3 g, 0,30 mmola) i brunatny roztwór mieszano w 0°C przez 40 minut, w 10°C przez 10 minut i w temperaturze pokojowej przez 10 minut. Mieszaninę reakcyjną zatężono do postaci syropu i poddano działaniu roztworu metanolu (1,2 ml) w pentanie (30 ml), po czym całość mieszano intensywnie przez 5 minut. Wytrąconą jasnobrązową substancję odsączono, przemyto pentanem (2 x 30 ml) i połączone przesącze zatężono do jasnobrązowej cieczy. Ciecz tę rozpuszczono ponownie w pentanie (30 ml) i całość mieszano przez kilka minut, po czym powstałą suspensję przesączono, a otrzymany osad przemyto pentanem (30 ml), przy czym tę ostatnią procedurę powtórzono jeszcze raz. Czysty przesącz zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 54,0 g tytułowego związku w postaci jasnoczerwonej cieczy. Ten materiał przechowywano w temperaturze 10°C w postaci roztworu w heksanie.

b) Ester metylowy N-fta1bi1b-L-seryny

Suspensję chlorowodorku estru metylowego L-seryny (25 g, 161 mmola) w wodzie (350 ml) rozcieńczono dioksanem (250 ml) i powstały przejrzysty roztwór poddano działaniu stałego węglanu sodowego (17 g, 1,0 równoważnika), a następnie N-karboetoksyftalimidu (37 g, 1,05 równoważnika). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze argonu przez 2,5 godziny. Mieszaninę wyekstrahowano octanem etylu (3 x 500 ml) i połączone ekstrakty organiczne przemyto kolejno 5% roztworem węglanu sodowego (250 ml), 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (250 ml) i solanką(250 ml), wysuszono (bezwodny Na2SO4), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią. Ten produkt w postaci mieszaniny poddano chromatografii na żelu krzemionkowym (kolumna Merck), z elucją mieszaniną octanu etylu i heksanu (1:3,1:2), a następnie żądane frakcje połączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 31 g tytułowego związku w postaci gęstego syropu. TLC (1:1, octan etylu:heksan), R_f = 0,52.

c) Ester metylowy N-fialoilo-O-(2-prbpeny1b)-L-seryny

Roztwór produktu z części (b) (7,37 g, 29,5 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu (30 ml) poddano działaniu roztworu produktu z części (a) (11,97 g, 59,1 mmola, 2 równoważniki) w cykloheksanie (60 ml), a następnie kwasu trifluorometanosu1fbnbwegb (0,37 ml) i mieszaninę reakcyjną mieszano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 20 godzin. Osad odsączono i przemyto minimalną ilością chlorku metylenu, a połączone przesącze przemyto 5% węglanem sodowym (30 ml) i wodą(30 ml), wysuszono (bezwodny Na₂SO4), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią. Ten surowy produkt w postaci mieszaniny poddano chromatografii na żelu krzemionkowym (kolumna Merck), z elucją octanem etylu w heksanie (1:9), a następnie żądane frakcje połączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 7,56 g tytułowego związku w postaci przejrzystego gęstego syropu. TLC (1:1, octan etylu.heksan), R_f = 0,70.

178 469

d) Ester metylowy N-ftahlo-O-(acetaldehydo)-L-seryny

Roztwór produktu z części (c) (2,5 g, 8,64 mmola) w mieszaninie bezwodnego chlorku metylenu (46,4 ml) i metanolu (4,6 ml) ochłodzono do -78°C (na łaźni suchy lód - aceton) i poddano działaniu ozonu, aż do momentu utrwalenia się niebieskiego koloru (około 15 minut). Następnie mieszaninę przepłukano azotem w ciągu 15 minut (do momentu zniknięcia niebieskiego koloru) i poddano ją działaniu siarczku metylu (14,0 ml, 0,19 mmola, 22,1 równoważnika), ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano w atmosferze azotu przez 2,5 godziny. Mieszaninę reakcyjną odparowano do sucha i stanowiący pozostałość syrop rozpuszczono w octanie etylu (50 ml), przemyto wodą(15 ml) i sola^ią(15 ml), wysuszono (bezwodny MgSt^), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią. Ten surowy produkt w postaci mieszaniny poddano chromatografii na żelu krzemionkowym (kolumna Merck), z elucją mieszaniną octanu etylu z heksanem (1:9,1:4,1:2), w wyniku czego otrzymano 1,54 g tytułowego produktu. TLC (1:1, octan etylu:heksan), Rf = 0,33.

e) Ester metylowy N-ftaloilo-O-(2,2-dimetoksyetylo)-L-seryny

Roztwór produktu z części (d) (1,54 g, 5,29 mmola) w mieszaninie bezwodnego chlorku metylenu (8,3 ml) i bezwodnego metanolu (8,3 ml) poddano działaniu ortomrówczanu trietylu (0,84 ml, 7,68 mmola, 1,45 równoważnika) i monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego (92 mg). Mieszaninę reakcyjną mieszano w atmosferze argonu i temperaturze pokojowej przez 2,5 godziny, a następnie rozdzielono jąmiędzy octan etylu (50 ml) i nasycony roztwór wodorowęglanu sodowego (15 ml). Fazę organiczną przemyto wodą(15 ml) i sola^k:ą(15 ml), wysuszono (bezwodny Na2SO4), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią. Ten surowy produkt poddano chromatografu na żelu krzemionkowym (kolumna Merck), z elucją octanem etylu w heksanie (1:4), w wyniku czego otrzymano 1,35 g tytułowego produktu w postaci gęstego przejrzystego syropu. TLC (1:1, octan etylu:heksan), R_f = 0,58.

f) Ester metylowy O-(2,2-dimetoksyetylo)-L-seryny

Roztwór produktu z części (e) (2,0 g, 5,93 mmola) w bezwodnym metanolu (14 ml) poddano działaniu monohydratu hydrazyny (0,30 ml, 6,1 mmola) i całość mieszano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 4 dni. Powstałą suspensję przesączono, substancję wytrąconą przemyto metanolem (2x14 ml) i przesącz zatężono do sucha. Ten syrop rozpuszczono ponownie w chlorku metylenu i przeprowadzono jeszcze dwa sączenia, a wówczas nie wytrącił się już żaden osad. Ten przejrzysty przesącz zatężono, w 'wyniku czego otrzymano 1,17 g tytułowego produktu w postaci jasnożółtego syropu. TLC (9:1, chlorek metyle^^eta^!), R_f= 0,54.

g) N-[(fenylometoksy)kiurbonylof]O-[(1,1-dlmetyloetylo)dimetylfsiliło]-L-hfmoseryna

Roztwór N-[(fenylometoksy)karbonylo]-L-homfseryry (wytworzonej sposobem analogicznym do opisanego w Przykładzie VI (a), 3,0 g, 11,58 mmola) w bezwodnym dimetyloformamidzie (65 ml) poddano działaniu chlorku (1,1 -dimetyloetylf)dimetylosililfwego (10,72 g, 71,1 mmola) i imidazolu (9,65 g, 0,14 mmola) i całość mieszano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono metanolem (207 ml) i całość mieszano w temperaturze pokojowej przez następne 24 godziny, a potem mieszaninę zatężono do postaci syropu. Pozostały syrop rozpuszczono w octanie etylu (200 ml), przemyto 10% kwasem cytrynowym (2x75 ml) i solanką, wysuszono (bezwodny Na2SO4), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią. Ten surowy produkt w postaci mieszanmy poddano chromatografii na żelu krzemionkowym (kolumna Merck), z elucjąfctanem etylu w heksanie (1:1), a następnie octanem etylu w kwasie octowym (99,5:0,5). Żądane frakcje połączono, zatężono i odparowano kilkakrotnie z toluenem, w wyniku czego otrzymano 3,56 g tytułowego produktu w postaci stałej substancji woskowatej. TLC (95:5, octan etylu:kwas octowy), Rf = 0,82.

h) Ester metylowy N-[O-[(1,1-dimetyloetylo)dimetylosililo]-N-[(fenylometoksy)karborylo]-L-homoserylo]-O-(2,2-dimetoksyetylo)-L,-seryny

Roztwór produktu z części (g) (2,18 g, 5,93 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu ochłodzono do 0°C (na łaźni lód - sól) i poddano kolejno działaniu roztworu produktu z części (f) (1,71 g, 5,65 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu (5 ml), trietyloaminy (0,78 ml, 5,65 mmola) i heksafluorofosforanu berzftriazol-1-iloksytns(dimetylfammo)fosffnlowego (2,63 g, 6,0

178 469 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 30 minut i w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę i 45 minut Mieszaninę a^Łc^cyjnron^T^dzlek^no między erer etylowy (X xl00 mi) i wodę (30 ml), a następnie połączone ekstrakty organiczne przemyto podsyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (20 ml) i solanką (25 ml), wysuszono (bezwodny Na2SO4), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią. Ten surowy produkt w postaci mieszaniny poddano chromatografii na żelu krzemionkowym (kolumna Merck), z elucją miyszanmą octanem etylu w heksanie (1:4, 1:3, 1:1), w wyniku czego otrzymano 2,38 g tytułowego produktu. TLC (1:1, octan etylu:beksay), Rf = 0,40.

i) Ester metylowy [4S-(4a,7α, 10aβ)]-oktabedro-4-[[(feyylomytokse)karbonylo]amino]-5-okso[l,4]oksaeyno[3,4-b][l,3]oksazepino-7-karboksylowego

Roztwór produktu z części (h) (1,0 g, 1,8 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu (50 ml) poddano działaniu żywicejoyowymiyyyej Amberlyst® 15 (w postaci kwasu) i metanolu (0,1 ml) i powstałą mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze argonu przez 3 dni. Żywicę odsączono, przemyto jąmałąilościąchlorku metylenu i przesącz zatężono do postaci syropu. Ten surowy produkt poddano chromatografii na żelu krzemionkowym, z elucją octanem etylu w heksanie (1:1), w wyniku czego otrzymano 339 mg tytułowego produktu. TLC (3:1, octan etylu:hykssy), Rf = 0,53.

j) Ester metylowy kwasu [4S-(4a,7a,10( β)]-oktahedro-4-amino-5-okso[X,4]oksazyno [3,4-b] [ 1,3 ]oksazepino-7-karboksylowygo

Roztwór produktu wytworzonego sposobem opisanym w części (i) (771 mg, 2,04 mmola) w bezwodnym metanolu (25 ml) poddano działaniu 10% Pd/C (125 mg) i uwodornianiu (balon) w temperaturze pokojowej w ciągu 16 godzin. Mieszaninę reakcyjną przesączono przez warstwę Celite® i warstwę Celite® przemyto metanolem (2x25 ml). Ten przejrzysty przesącz odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 448 mg tytułowego produktu w postaci syropu. TLC (9:1, chlorek mytylenu:metsyol), Rf = 0,22.

k) Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*),7a,10ae]]-oktahydro-4-[[2-(acetylotio)-1-okso-3fenylopropylo]amino]-5-okso[1,4]oksazyno[3,4-b][1,3]oksaeepino-7-karboksylowygo

Sól diceklohyksyloamine i kwasu (S)-2-(acetylotio)byneeyopropanowego (813 mg, 2,01 mmola) przeprowadzono w stan suspensji w octanie etylu (70 ml), a następnie przemyto 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (5 x 9,3 ml) i solanką (9,3 ml), wysuszono (bezwodny MgSO4), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią.

Ten wolny kwas rozpuszczono w bezwodnym chlorku metylenu (12 ml), ochłodzono do 0°C (na łaźni lód - sól) i poddano kolejno działaniu roztworu produktu z części (j) (448 mg, 1,84 mmola) w bezwodnym metanolu (4,0 ml), trietyloamine (0,25 ml, 1,80 mmola) i heksafluorofosforanu beyzotyaeol-l-iloksytris(dlmetyloamirlo)fosfoyiowygo (823 mg, 1,86 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a potem w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Mieszaninę reakcyjną odpędzono do sucha i otrzymany syrop rozpuszczono ponownie w octanie etylu (60 ml), przemyto kolejno 0,5N kwasem solnym (2x11 ml), wodą (11 ml) i solanką (11 ml), odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią. Ten surowy produkt w postaci mieszaniny poddano dwukrotnie chromatografii na żelu krzemionkowym (kolumna Merck), z elucją mieszaniną octanu etylu i heksanu (1:1, 1:2), w wyniku czego otrzymano 665 mg tytułowego produktu w postaci syropu. TLC (3:1, octan etylmbeksan), R_f = 0,30.

l) Kwas [4S-[4α(R*),7α,10aβ]]-oktabedro-4-[(2-o^erkapto-l-okso-3-fenelopropelo)amlyo]-5-okso[l ,4]oks'azyno[3,4-b][l ,3]oksazepino-7-karbokselowe

Roztwór produktu z części (k) (650 mg, 1,44 mmola) w metanolu (13 ml) przepłukano argonem w ciągu 30 minut, ochłodzono do 0°C (na łaźni lód - sól) i wkroplono do niego roztworu 1,0N wodorotlenku sodowego (5,84 ml, uprzednio przepłukanego argonem w ciągu 30 mmut), utrzymując przepuszczanie pęcherzyków argonu w trakcie dodawania i przez cały czas trwania reakcji. Mieszaninę ryakcejnąmieseayo w 0°C przez 5 godzin, po czym reakcję przerwano w 0°C przez dodanie 5% wodorosiarczanu potasowego (25,4 ml). Mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej, wyekstrahowano octanem etylu (3 x 50 ml) i połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką (15 ml), wysuszono (bezwodny Na2SO4), przesączono, odparowano do sucha i wy178 469 suszono pod próżnią. Ten surowy produkt roztarto w heksanie:chlorku metylenu (130:7) i otrzymaną substancję stałą poddano chromatografii na żelu krzemionkowym (kolumna Merck), z elucją mieszaniną octanu etylu i heksanu (1:2, 1:1), a następnie chlorkiem metylenu/metanolem/kwasem octowym (100:4:0,2). Żądane frakcje połączono i odparowano do sucha, a pozostałość odparowano kilkakrotnie z toluenem, w wyniku czego otrzymano 364 mg tytułowego produktu, który wysuszono pod próżnią w ciągu 9 godzin. Powstały produkt roztarto w chlorku metylenu:heksanie (1:10), heksanie (50 ml) i pentanie (2x50 ml), przy czym z pierwszymi 50 ml pentanu mieszano go przez 4 godziny, a z następnymi 50 ml przez noc w atmosferze argonu. Rozpuszczalnik zdekantowano i substancję stałą wysuszono pod próżniąw ciągu 6 godzin, w wyniku czego otrzymano czysty tytułowy produkt w postaci stałej bezpostaciowej piany. TLC (5:1, toluen:kwas octowy), R_f = 0,17; [a]D = -49,1° (c = 0,48, metanol).

Analiza elementarna dla C₁₈H22N₂O₆S · 0,56 H₂0

Obliczono: C 53,45, H 5,76, N 6,93, S 7,92

Stwierdzono: C 53,45, H 5,53, N 6,75, S 7,48.

HPLC:t_R= 10,45minuty(98,3%); YMC S-3ODS(C-18)6,0x150mm;44% (10%woda - 90% metanol - 0,2% kwas fosforowy) /56% (90% woda -10% metanol - 0,2% kwas fosforowy), izokratyczny, prędkość przepływu, 1,5 ml/minutę.

Przykład Xl. Kwas [4S-[4a (R*), 7a, 10a)]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-fenylopropylo)amino]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowy

Produkt z przykładu III wytworzono także w sposób następujący:

a) N-[(fenylometoksy)karbonylo)-0-[(1,1-dlmetyloetylo)dimetylosililo]-L-homoseryna

Do roztworu N-[(fenylometoksy) karbonylo]-L-homoseryny [wytworzonej sposobem analogicznym do opisanego w przykładzie VI (a), 41,56 mmola] w dimetyloformamidzie (125 ml) dodano chlorek (1,1-dimetyloetylo)dimetylosililowy (37,5 g, 249 mmola), a następnie imidazolu (33,95 g, 498 mmola). Powstały jasnożółty roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 22 godziny. Do mieszaniny reakcyjnej dodano metanolu (500 ml) i całość mieszano jeszcze przez 6 godzin, a następnie metanol i większość dimetyloformamidu usunięto pod próżnią. Pozostałą pozostałość roztarto w octanie etylu (800 ml), przemyto 10% kwasem cytrynowym (2 x 300 ml) i połączone fazy wodne wyekstrahowano octanem etylu (300 ml). Połączone fazy w octanie etylu przemyto wodą i solanką, wysuszono (Na2SO4), zatężono i pozostałość odparowano z heksanem do postaci białego proszku. Ten proszek wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 12,942 g tytułowego produktu.

b) Ester metylowy kwasu [S-(R*, R*)]-2-[[4-[[( 1,1 -dimetyloetylo)dimetylosililojoksy-1-okso-2-[[(fenylometoksy)-karbonylo]amino]butylo]amino]-6,6-dimetoksyheksanowego

Do ochłodzonego do 0°C roztworu produktu z części (a) (22,78 g, 61,97 mmola) w chlorku metylenu (100 ml) dodano N-metylomorfolinobenzotnazolu (8,3 7 g, 61,97 mmola), a następnie hydroksybenzotriazolu (8,37 g, 61,97 mmola), estru metylowego kwasu (S)-2-ammo-6,6-dimetoksyheksanowego [wytworzonego sposobem analogicznym do opisanego w przykładzie I (e), 10,6 g, 51,64 mmola] w chlorku metylenu (50 ml), a następnie 1-etylo-3-(3-dimetyloaminopropylo) karbodiimidu (11,88 g, 61,97 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze pokojowej przez noc. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią i pozostałość rozcieńczono octanem etylu (600 ml), przemyto kolejno 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (200 ml), 0,5N wodorotlenkiem sodowym (200 ml), wodą i solanką, wysuszono (Na2SO4). Przesącz zatężono i pozostałość roztworzono w octanie etylu (150 ml). Powstałą suspensję przesączono i zebraną substancję stałą przemyto dokładnie octanem etylu. Przesącz zatężono pod próżnią do sucha, w wyniku czego otrzymano 30 g surowego tytułowego produktu w postaci oleistego związku, który użyto w następnej reakcji bez dalszego oczyszczania. TLC (8:2, octan etylu:heksan) Rf = 0,55.

c) Ester metylowy kwasu [S-(Rł,Rł)]-2-[[4-hydroksy-1-okso-2-[[(fenylometoksy)karbonylo]amino]butylo]amino]-6,6-dimetoksyheksanowego

Do roztworu produktu z części (b) (30 g) w metanolu (1501) ochłodzono do 0°C i dodano monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego (1,96 g). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C

178 469 przez 2 godziny i reakcję przerwano przez dodanie wodnego roztworu wodorowęglanu sodowego (1,3 g wodorowęglanu sodowego w 100 ml wody). Mieszaninę zatężono pod próżnią i pozostałość rozdzielono między octan etylu (400 ml) i wodę (150 ml). Oddzielone fazy wodne wyekstrahowano octanem etylu (2 x 150 ml). Połączone fazy w octanie etylu przemyto kolejno 10% roztworem wodorowęglanu sodowego i solanką (dwukrotnie), wysuszono (N^SOJ, przesączono i odparowano do sucha. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii rzutowej w kolumnie 10 x 25 cm z żelem krzemionkowym, z elucją80% octanem etylu w heksanie (5 litrów), octanem etylu (3 litry) i 2% metanolem w octanie etylu (5 litrów). Żądane frakcje połączono, zatężono i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 17,45 g tytułowego produktu w postaci bladożółtego oleju. TLC (8:2, octan etylu:heksan) Rf = 0,17.

d) Ester metylowy kwasu -S-(R*,R*))-2-[-4---mefanosulfonylo)oksy]-1-okso-2-[-(μenylometoksy) karbonylo]amino]butylo]amino]-δ)δ-dimetoksyhfksanowfgo

Do roztworu produktu z części (c) (17,40 g, 39,50 mmola) (odpędzonego z toluenem trzykrotnie i wysuszonego pod próżnią w ciągu nocy) w bezwodnym chlorku metylenu (250 ml), ochłodzonego do -15°C (na łaźni lód - aceton), dodano trietyloaminy (8,26 ml, 59,28 mmola), świeżo przedestylowanej), a następnie wkroplono chlorku metanosulfonylowego (3,67 ml, 47,4 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w -15°C przez 30 minut, a następnie reakcję przerwano przez dodanie nasyconego roztworu chlorku amonowego (100 ml). Po mieszaniu przez 5 minut mieszaninę rozcieńczono octanem etylu (600 ml) i przemyto 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego i solanką, wysuszono (NkpSOJ, przesączono i odparowano do sucha. Pozostałość wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 20,40 g tytułowego związku w postaci żółtego oleju, którego użyto w następnej reakcji bez dalszego oczyszczania. TLC (8:2, octan etylu:heksan) Rf = 0,35.

e) Ester metylowy kwasu -S-(R*,R*)]-2-[[4-(acetylotio)-8-okso-2-[[(ffnyiometoksy)karbonylo]amino]butylo]amino]-6,6-dimetoksyheksanowego

Do roztworu kwasu tiooctowego (5,09 ml, 71,10 mmola) w metanolu (100 ml) dodano węglanu cezowego (10,81 g, 33,18 mmola). Powstały roztwór zatężono pod próżnią. Substancję stałą roztarto w bezwodnym acetonie (trzykrotnie), a następnie wysuszono pod próżnią nad pięciotlenkiem fosforu w ciągu nocy, w wyniku czego otrzymano tiooctan cezowy.

Do suspensji tiooctanu cezowego (10,576 g, 50,85 mmola) w dimetyloformamidzie (50 ml) dodano przez zgłębnik roztworu produktu z części (d) (20,40 g, 3 9,50 mmola) w bezwodnym dimetyloformamidzie (150 ml). Powstały żółty roztwór mieszano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez noc, a następnie zatężono pod wysoką próżnią, w wyniku czego usunięto większość dimetyloformamidu. Pozostałość roztworzono w octanie etylu (1 litr), przemyto kolejno 10% roztworem wodorowęglanu sodowego (200 ml), wodą (4 x 200 ml) i solanką (400 ml), a potem wysuszono (Na^OJ. Przesącz zatężono i pozostałość odparowano z toluenem (trzykrotnie), a następnie wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 20 g tytułowego związku w postaci jasnożółtej substancji stałej, którą zastosowano w następnej reakcji bez dalszego oczyszczania. TLC (8:2, octan etyluLeksan) Rf = 0,47.

f) Ester metylowy kwasu -S-(R^,,R^ł)]-2-[[4-merkapto-l-okso-2---(-enylometoksy)karbonylo]amino]butylo]amino]-6,6-dimetoksyheksanowego

Roztwór produktu z części (e) (20 g, 39,50 mmola) w metanolu (250 ml) ochłodzono do 0°C i przepłukanego argonem w ciągu 15 minut. W trakcie ciągłego przepłukiwania argonem wkroplono metanolami sodowego (25% wagowo w metanolu, gęstość = 0,945) (9,17 ml, 40 ml). Po 5 minutach mieszania reakcję przerwano przez dodanie nasyconego roztworu chlorku amonowego (200 ml), a następnie mieszaninę rozdzielono między octan etylu (1 litr) i wodę (200 ml). Połączone ekstrakty w octanie etylu przemyto nasyconym roztworem chlorku amonowego (400 ml) i solanką (400 ml), wysuszono (Nap^SO,), przesączono i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 17,5 g tytułowego produktu w postaci żółtego oleju, który został użyty w następnej reakcji bez dalszego oczyszczania. TLC (8:2, octan etylu:heksan) Rf = 0,45.

g) Ester metylowy kwasu [4S-(4a, 7a, 80aβ)]-oktahydro-4---(fenylometoksy)karbonylo]amino]-5-okso-7H-pirydo[2,8-b]-[8,3]tiazfpino-7-karboksylowego

178 469

Do roztworu produktu z części (f) (^^ g, 38,3 mmola) w chlorku metylenu (600 ml) dodano żywicy jonowymiennej Amberlyst® 15 (6 g, poddanej uprzednio działaniu 6N kwasu solnego, wody, 1h1rahydrnfuraou i chlorku metylenu, a potem wysuszonej). Te suspensę mieszano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 18 godzin, a następnie przesączono. Przesącz zwężono i pozostałość zaadszrbzwsnn na Celiitt^® i oczyszczono drogą chromatografii w kolumnie 10 x 30 cm z żelem krcemizoknwym, z elucją20 - 30% octanem etylu w heksanie. Żądane frakcje połączono i odparowano pod próżnią do sucha, w wyniku czego otrzymano 9,18 g tytułowego produktu w postaci żółtego oleju. TLC (1:1, octan h1ylu:hhkkan) Rf = 0,32.

h) Ester metylowy kwasu [4S-(4o, 7a, 10aβ)]-zk1ahydrn-4-amion-5-zksz-7H-pirydn [2,1 -b] [1,3]1iazepinn-7-earbzksylzwegn

Do roztworu produktu z części (g) (9,1 g, 23,19 mmola, odparowanego trzykrotnie z tolueohm i wysuszonego pod próżnią w ciągu nocy) w bezwodnym chlorku metylenu (150 ml) werzplnno jndntrimh1ylnkilsnu (4,95 ml, 34,78 mmola). Powstały żółty roztwór mieszano w a1mnkenrch argonu w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny, a następnie reakcję przerwano przez dodanie 0,4N kwasu solnego w mh1annlu/dinkkanih (120 ml). Substancje lotne usunięto pod próżniąi pozostałość rocącihlzoz między eter (500 ml) i wodę (700 ml). Fazę organiczną wyekstrahowano 0,'N kwasem solnym (150 ml) i połączone kwaśne wodne ekstrakty nchłzdznnz do 0°C, a następnie zalealicnwanz je 1N wodorotlenkiem sodowym do pH (monitorowanie z użyciem pH-metru), a potem wyekstrahowano chlorkiem metylenu (4 = 400 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką, wysuszono (Na2SO4), przesączono i zwężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 6,45 g tytułowego produktu w postaci żółtego oleju, który został użyty w następnej reakcji bez dalszego oczyszczania. TLC (1:9, me1dozl:chlzree metylenu) Rf = 0,20.

i) Kwas [4S-[4«-(R^,),7α,10aβ]]-zelahydro-4-[(2-lnerkapto-(-zesn-3-feoyizpropylz)amloz]-5-zekn-7H-piΓydo[2,1-b][d,3]lldZhpinn-7-karbnesylnwy

Roztwór kwasu (S)-2-)ace1ylz1in)bhoceozpropsozwhgz i tnetyloaminy w chlorku metylenu poddano w 0°C działaniu roztworu produktu z części (h) w chlorku metylenu, a następnie beksafluzróensezrsou beocz1risczl-ilzeky1rik-(dimh1ylnsmlnz)fZsfnninwegz. Miescdninę reakcyjną poddano obróbce zastosowawszy procedurę analogiczną do opisanej w przykładzie III (c), w wyniku czego otrzymano ester metylowy kwasu [4S[4a(R*), 7a, 10aβ]]-zelahydrz-4-[[2-(acetylotlo)-l-zesz-3-eeoylzpropylz)ammz]-8-zekn-7H-plrydz[2,1-b][1,3]tiazhploz-7-ksrbnekylzwy.

Roztwór tego produktu, estru metylowego, w pozbawionym tlenu metanolu poddano działaniu lN wodorotlenku sodowego zastosowawszy procedurę aoalzgiocoą do opisanej w przykładzie III (d), w wyniku czego otrzymano tytułowy produkt.

Przykład XII. Kwas [4S-[4a(R*), 7a, 1Caβ]]-zk1ahydrn-4-[[2-(mereap1z-me1ylz)-l-okso-3efenylopropylo]ammo]-8-oeso-7H-piryąz[2,1-b][(,3]liacepiIK)-7-earbzesylzwy

a) Sól efedryny i kwasu (SS-S-(ecetyk(tio)bznzenopropanowego

Do roztworu kwasu 2-[(ace1alz1iz)me1alz]bhnzeonprzpswnwhgn w eterze ąih1alzwam (175 ml) dodano wjednej porcji roztworu (1R,2S)-(-)-eendryoy (17,3 g, 105 mmola) w eterze dietylowym (175 ml). Po pozostawieniu tego roztworu w temperaturze pokojowej na 16 gndcinl wykrystalizowaną sól efedryny (19,7 g) odsączono; t.t. 1'4 - 124°C; [o)d = -40,6° (c = 1, metanol). Dodatkową ilość substancji stałej [8,9 g, t.t. '21 - 126°C; [a]D = -47,2° (c = 1, metanol)] wydzielono z przesączu po pozostawieniu go w temperaturze pokojowej na 20 godzin. Połączone substancje stałe poddano rekrystalizacji z ach1zni1ralu (1500 ml). Po 16 godzinach w tempera1urch pokojowej odsączono 20,8 g substancji stałej; t.t. 125 - 130°C; [o]d = -48,9° (c = 1, metanol). Ten materiał poddano rekrystalizacji takim samym sposobem z aoe1noi1ralu (300 ml), w wyniku czego otrzymano 18,7 g, t.t. 128 - 130°C; [a) = -48,9 (c = 1, metanol). Po trzeciej rekrystalizacji z ach1zoi1ralu (225 ml) otrzymano 17,4 g soli efedryny i kwasu (S)-2-[(ace1alz1in)metyln]beocenzpropanzwhgz; t.t. 128 - 129°C; [a) = -50,1° (c = 1, metanol)

Analiza elementarna dla C^H^tOjS · CoH^NO

Obliczono: C 65,48, H 7,24, N3,47, S 7,95

Stwierdzono: C 65,46, H 7,34, N3,21, S 8,00.

178 469

b) Ester metylowy kwasu [4S-[4x(R*), la, 10a1]]-oktahydro-4-[[2-[(acetylotio)metylo]-1-okso-3-ferylopropylo]amiro]-δ-okso-7H-pirydyno[2,1-b][1,3]1iazepmo-7-karboksylowego

W trakcie mieszania suspensję soli efedryny z części (a) (33,1 mg, 0,822 mmola) w octanie etylu (5 ml) przemyto trzykrotnie 5 ml porcjami IN kwasu solnego. Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką, wysuszono (MgSO4), przesączono, zatężono i wysuszono pod próżnią w ciągu 30 minut. Powstały olej rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml) i całość mieszano w atmosferze azotu w 0°C. Do tego roztworu dodano roztworu estru metylowego kwasu [4S-(4a, 7a, 10ap)]-oktahydro-4-amino-5-okso-7H-pirydo[2,1-b] [1 Jj-tiazepinoH-karboksylowego [200,0 mg, 0,774 mmola, wytworzonego sposobem opisanym w przykładzie III (c)] w chlorku metylenu (6 ml), a następnie trietyloaminy (0,133 ml, 0,813 mmola) i w końcu heksafluorofosforanu ben^i^hna:zol-1-iloksytris(dimetyloamino)fosfoniowego (360,0 mg, 0,813 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C i pozwolono by mieszanina ogrzała się powoli do temperatury pokojowej. Po 19 godzinach mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią i pozostałość rozpuszczono w octanie etylu. Ten roztwór przemyto kolejno 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (raz) (20 ml), nasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (raz) (20 ml) i solanką (raz) (20 ml). Fazę organiczną wysuszono (MgSC)), przesączono i zatężono do postaci żółtej piany. Tę pianę oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy, 230 - 400 mesh, pod ciśnieniem 68,95 -137,90 kPa azotu), z elucją4:3 octanem etylu/heksanem, w wyniku czego otrzymano 303 mg produktu w postaci przejrzystego oleju.

c) Kwas [4S-[4α(R⁴)l7αl10aβ]]-oktahydro-4-[[2-(merkaptometylo)-1-okso-3-feryiopropylo]ammo]-5-okso-7II-piry tio[2,1 -b][1,3]tiazepino-7-karboksylowy

Roztwór produktu z części (b) (303,1 mg, 0,635 mmola) w metanolu (6,5 ml, odtlenionym drogą przepuszczania pęcherzyków azotu) ochłodzono do 0°C i poddano działaniu IN roztworu wodorotlenku sodowego (6,5 ml, od1leniorego drogą przepuszczania pęcherzyków azotu). Całość mieszano w 0°C przez 1 godzinę w trakcie ciągłego przepuszczania pęcherzyków azotu, a potem mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej. Po upływie 3 godzin mieszaninę reakcyjnązakwaszono 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego do pH 1i wyekstrahowano ją octanem etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto wodą i solanką, wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 219 mg tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej; t.t. 200°C (rozkład); TLC (6:0,01:3,99, octan etylu: kwas oj1owy:heksar) Rf =0,15.

HPLC: 1r = 26,3 minuty, zanieczyszczenia przy 27 minutach; YMC S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; 0% -100% B:A, 30 minutowy gradient liniowy i 10 minutowa przerwa (A = 90% woda w metanolu + 0,2% kwas fosforowy, B = 90% metanol w wodzie + 0,2% kwas fosforowy), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę, 220 nm.

Analiza elementarna dla C20H26O4N2S2 -0,11 C4H2O₈ · 0,07 CRC)

Obliczono: C 56,22, Hó^l, N6,39, SI 4,66

Stwierdzono: C 56,46, H 6,28, N6,31, S 11,59.

Przykład XIII. Kwas [4S-[4a(R*),7a, 10aok-oktahydro-2-[(2-merk.apto-4tmetylo-1 -oksopentylo) ammo] - 5 -okso-7H-pirydo [2,1 -b] [ 1 ,3] tiazepino-7-karboksylowy

a) Kwas (R)-2-bromo-4-metylopentarowy

W trakcie mieszania do roztworu D-leucyny (3,0 g, 23 mmoli) w 2,5 N kwasie siarkowym (47 ml) dodano w temperaturze pokojowej bromku potasowego (9,5 g, 80 mmoli). Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do -10°C i porcjami dodano stałego azotynu sodowego (2,4 g, 34 mmoli) , utrzymując temperaturę między -10°Ć i -5°C. Po zakończeniu dodawania mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, a następnie ogrzano ją do temperatury pokojowej i mieszano przez dalszą godzinę. Następnie mieszaninę reakcyjną wyekstrahowano dwukrotnie eterem, a ekstrakt w eterze przemyto wodą, wysuszono (MgSO4), przesączono i odparowano, w wyniku czego otrzymano 2,7 g surowego tytułowego produktu.

b) Sól dicykloheksyloaminy i kwasu (S)-2-(acetylotio)-4-metyloper1arowego

W trakcie mieszania zawiesiny tiooctanu potasowego (1,7 g, 15,0 mmola) w bezwodnym acetonitrylu dodano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej roztworu produktu z części

178 469 (a) (2,6 g, 13 mmoli) w 17 ml acetonitryłu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 4 godziny. Powstałą zawiesinę odsączono i odparowano. Pozostałość rozpuszczono ponownie w octanie etylu, przemyto 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (raz) i solanką (raz), wysuszono (MgS(04) i odparowano. Pozostałość rozpuszczono w eterze (64 ml) i poddano działaniu dicykloheksyloaminy (2,7 ml, 14 mmoli). Z roztworu natychmiast zaczęła się wytrącać biała substancja stała. Roztwór przesączono i otrzymano 2,0 g tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej; t.t. 153 - 154°C; [a]D = -54,5° (c = 0,61, chloroform).

c) Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*), 7a, 10aP]]-oktahydro-4-[[2-(acetylotio)-4-metylo-1 -bksopenty1o]amino]-5-bkso-7H-pirydo[2,1-b][ 1,3]tlazepino-7-karbbksy1bwegb

W trakcie mieszania suspensję produktu z części (b) (403,3 mg, 1,09 mmola) w octanie etylu przemyto trzykrotnie 5 ml porcjami 5% wodorosiarczanu potasowego. Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką, wysuszono (Na2SO4), przesączono, zatężono i wysuszono pod próżnia w ciągu 30 minut. Powstały olej (179,4 mg, 0,943 mmola) rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml) i całość mieszano w atmosferze azotu w 0°C. Do tego roztworu dodano roztwór estru metylowego kwasu [4S-(4a, 7a, 10aβ)]-bktahydro-4-amino]-5-okso-7l·^-pirydo[2, l-b] [1,3]tiazepino-7-karbbksy1owegb [232,0 mg, 0,494 mmola, wytworzonego sposobem opisanym w przykładzie III (c) w chlorku metylenu (6 ml), a następnie trietyloaminy (0,131 ml, 0,943 mmola) i w końcu heksafluorofosforanu benzotriazol- 1-i1bksytris(dimety1b-aminb)fbsfoniowego (417,1 mg, 0,943 mmola). Mieszaninę reakcyjnąmieszano w 0°C przez 1 godzinę i w temperaturze pokojowej przez 3,5 godziny. Po upływie 4,5 godziny, mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią i pozostałość rozpuszczono w octanie etylu. Ten roztwór przemyto kolejno 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (20 ml), nasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (20 ml) i solanką (raz). Fazę organiczną wysuszono (MgSo4), przesączono i zatężono do postaci żółtej piany. Tę pianę oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy', 230 - 400 mesh, pod ciśnieniem 6Ś,95 - 137,90 kPa azotu) z elucją2:3 octanem etylu/heksanem, w wyniku czego otrzymano 209,4 mg tytułowego produktu w postaci przejrzystego oleju.

d) Kwas [4S-[4α(R*),7α,10aβ]]-bktahydro-4-[(2-merkapto-4-metylo-l-oksbpenty1o)aminb]-5-oksb-7H-pirydynb[2,1-b][l,3titaze pino-7-karboksylowy

Roztwór produktu z części (c) (209,4 mg, 0,446 mmola) w metanolu (5 ml, odtlenionym drogą przepuszczania pęcherzyków azotu) ochłodzono do 0°C i poddano działaniu IN roztworu wodorotlenku sodowego (5 ml, odtlenionego drogą przepuszczania pęcherzyków azotu). Całość mieszano w 0°C przez 1 godzinę w trakcie ciągłego przepuszczania pęcherzyków azotu, a potem mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej. Po upływie 2,5 godziny mieszaninę reakcyjną zakwaszono 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego dopH 1i wyekstrahowano ją octanem etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto wodą i solanką, wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod próżnią. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy, 230 - 400 mesh, pod ciśnieniem 64,95 -137,90 kPa azotu) z elucjąprzepłukanym w azocie octanem etylu/kwasem octowym/heksanem (6:0,01:3,99), w wyniku czego otrzymano 142,0 mg tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej. tLc (6:0,01:3,9 octan etylu:kwas octowytoeksan) Rf = 0,20; [a^ = -103,0° (c = 0,43, chloroform). HPLC: tR = 26,7 minuty; YCM S-3 oDs (C-14) 6,0 x 150 mm; 0%-100% B: A, 30 minutowy gradient liniowy i 10 minutowa przerwa (A = 90% woda w metanolu + 0,2% kwas fosforowy, B = 90% metanol w wodzie + 0,2% kwas fosforowy), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę, 220 nm.

Analiza elementarna dla C₁₆H₂₆O4N2S2 · 0,9 H20

Obliczono: C 50,47, H 7,63, N 6,54, S 15,07

Stwierdzono: C 50,57, H 7,20, N 6,43, S 14,75.

Przykład XIV. Kwas [4S-[4a(R*), 7a, 9aβ]]-bktahydro-4-[(2-merkapto-1-oksobuty1b)amlnb]-5-oksopirolo[2,1-b][1,3]tlazeplno-7-karboksy1owy

a) Kwas (R)-2-bromobutanowy

Do roztworu kwasu (R^-aminobutanowego (2,0 g, 19,40 mmola) w 2,5 N kwasie siarkowym (25 ml) dodano w 0°C bromku potasowego (7,45 g, 65,94 mmola). Następnie powoli dodano w kilku porcjach azotynu sodowego (2,06 g, 29,47 mmola), utrzymując podczas dodawania

178 469 temperaturę poniżej 2°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 1 godzinę i w temperaturze pokojowej przez 16 godzin, a następnie wyekstrahowano ją trzema 50 ml porcjami octanu etylu. Połączone warstwy w octanie etylu przemyto dwiema 50 ml porcjami wody i jedną 50 ml porcją solanki, wysuszono (MgSC^) i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 2,86 g tytułowego produktu w postaci surowego oleju.

b) Sól dicykloheksyloaminy i kwasu (S)-2-(acetylotio)-butanowego

Do mieszaniny tiooctanu potasowego (2,14 g, 18,77 mmola) w 15 ml acetonitrylu wkroplono w ciągu 15 minut roztworu kwasu (R)-2-bromobutanowego (2,83 g, 17,07 mmola) w 15 ml acetonitrylu. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin, a potem przesączono. Przesącz zatężono pod próżnią i powstały olej rozpuszczono w 30 ml octanu etylu. Warstwę w octanie etylu przemyto kolejno dwiema 20 ml porcjami 5% wodorosiarczanu potasowego, dwiema 20 ml porcjami wody i dwiema 20 ml porcjami solanki, wysuszono (Mg^^4) i przesączono. Do przesączu dodano (3,4 ml, 17,07 mmola) dicykloheksyloaminy. Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny, a następnie zawiesinę odsączono, w wyniku czego otrzymano 1,24 g produktu w postaci soli dicykloheksyloaminy. Drugi rzut 724 mg produktu w postaci soli dicykloheksyloaminy otrzymano z przesączu.

c) Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*), 7a, 9a)]]-oktahydro-4-[[2-[(acetylotio)-1 -oksobutylo]amino]-5-oksopirolo-[2, 1-b][ 1,3]tiazepino-7-karboksylowego

Produkt w postaci soli dicykloheksyloaminy z części (b) (227 mg, 0,66 mmola) rozpuszczono w 15 ml octanu etylu i przemyto trzema 10 ml porcjami wodorosiarczanu potasowego i jedną 10 ml porcją solanki, wysuszono (MgSo4) i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 108 mg kwasu (S)-2-(acetylotio)butanowego w postaci przejrzystego oleju.

Do roztworu tego wolnego kwasu (108 mg, 0,66 mmola) w 5 ml bezwodnego chlorku metylenu dodano w 0°C trietyloaminy (90 (il, 0,66 mmola), a następnie soli estru metylowego kwasu [4S-(4a- 7a, 9a))]-4-amino-oktahydro-5-oksopirolo[2,l-b] [l,3]tiazepino-7-karboksylowego i kwasu p-toluenosulfonowego (250,0 mg, 0,66 mmola), wytworzonego z materiału opisanego w przykładzie V (d)] i drugą porcję trietyloaminy (90 il, 0,66 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 20 minut, a następnie dodano w jednej porcji heksafluorofosforanu benzotriazol-1-iloksytris(dimetyloamino) fosfoniowego (292 mg, 0,66 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 1 godzinę i pozostawiono w lodówce na 56 godzin, a następnie całość mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny'. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią, rozpuszczono ponownie w 30 ml octanu etylu i przemyto kolejno 20 ml 5% wodorosiarczanu potasowego, 20 ml nasyconego roztworu wodorowęglanu sodowego i 20 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano surowy olej. Ten surowy olej poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 25 x 100 mm, 2:3 octan etylu:heksan), w wyniku czego otrzymano 208 mg tytułowego produktu w postaci białej piany'.

d) Kwas [4S-[4a(R*), 7a, 9a)]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-oksobutylo)amino]-5-oksopirolo[2,1 -b][ 1,3]tiazepino-7-karboksylowy

Roztwór produktu z części (c) (225 mg, 0,559 mmola) w metanolu (5 ml) przepłukano argonem w ciągu 30 minut i ochłodzono go do 0°C. Do tego roztworu wkroplono 5 ml IM wodorotlenku sodowego, także przepłukanego argonem w ciągu 30 minut i ochłodzonego do 0°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 3 godziny w trakcie ciągłego przepłukiwania argonem, a następnie zakwaszono ją 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego do pH 2. Mieszaninę wyekstrahowano 2 - 40 ml porcjami octanu etylu i połączone warstwy w octanie etylu wysuszono (MgS^4) i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano surowąpianę. Ten surowy produkt poddano chromatografu rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 25 x 180 mm, 3% kwas octowy w octanie etylu) i otrzymano białąpianę, którą rozpuszczoną w chlorku metylenu i roztarto w heksanie, w wyniku czego otrzymano 176 mg tytułowego produktu w postaci ścisłej białej piany; TLC (1:9, metanol/chlorek metylenu) Rf = 0,16; [a]D = -125,4° (c = 1,5, chloroform).

HPLC: tR= 15,5 minuty (97% całkowita powierzchnia, UV 220); YMC S-3 ODS (C-18, 120A) 6,0 x 150 mm; 0% B:A -100% B:A, 25 minutowy gradient liniowy (A = 90% woda w me178 469 tanolu + 0,2% kwas fosforowy, B = 90% metanol w wodzie + 0,2% kwas fosforowy), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę.

Analiza elementarna dla C₁₃H₂₀N₂S₂O₄ · 0,8 H₂O · 0,2 C₆H₁₄ · 0,1 CH₂C1₂

Obliczono: C 46,10, H 6,66, N 7,52, S 17,21

Stwierdzono: C 46,00, H 6,17, N 7,52, S 16,82.

Przykład XV. Kwas [4S-[4a(R*), 7ot, 9ap]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-oksopentylo)amino]-5-oksopirolo[2,l-b][l,3]tiazepino-7-karboksylowy

a) Kwas (R)-2-bromopentanowy

Zastosowawszy sposób opisany w przykładzie XIV (a), z użyciem D-norwaliny w miejsce kwasu (R)-2-aminobutanowego, otrzymano kwas (R)-2-bromopentanowy wpostaci przejrzystej cieczy.

b) Sól dicykloheksyloaminy i kwasu (S)-2-(acetylotio)-pentanowego

W wyniku reakcji kwasu (R)-2-bromopentanowego z tiooctanem potasowym w acetonitrylu, a następnie podziałaniu dicykloheksyloaminą zgodnie ze sposobem opisanym w przykładzie XTV (b), otrzymano sól dicykloheksyloaminy i kwasu (S)-2-(acetylotio)pentanowego w postaci białej substancji stałej.

c) Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*), 7α, 9ap]]-oktahydro-4-[[2-(acetylotio)-l-oksopentylo)amino] -5-oksopirolo[2,1 -b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksylowego

Wolny kwas otrzymany z soli dicykloheksyloaminy z części (b) poddano reakcji z kwasem [4S-(4a,7a,9a P)]-4-amino-oktahydro-5-oksopirolo[2,l-b] [l,3]tiazepino-7-karboksylowym zgodnie ze sposobem opisanym w przykładzie XIV (c) i otrzymano tytułowy produkt w postaci białej piany.

d) Kwas [4S-[4a(R*),7a,9aP]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1 -oksopentyło)ammo]-5-oksopirolo[2,1-b][ 1,3]tiazepino-7-karboksylowy

Roztwór produktu z części (c) w metanolu poddano działaniu 1M wodorotlenku sodowego zgodnie ze sposobem opisanym w przykładzie XIV (c) i otrzymano tytułowy produkt w postaci ścisłej piany; TLC (1:9, metanol/chlorek metylenu) Rf - 0,15; [a]_D = -122,8° (c = 1,0, chloroform).

HPLC: t_R = 20,5 minuty (97% całkowita powierzchnia, UV 220); YMC S-3 ODS (C-18, 120A) 6,0 x 150 mm; 0% B:A -100% B:A, 25 minutowy gradient liniowy (A = 90% woda w metanolu + 0,2% kwas fosforowy, B = 90% metanol w wodzie + 0,2% kwas fosforowy), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę.

Analiza elementarna dla C₁₄H₂₂N₂S₂Q₄ · 0,65 H₂O

Obliczono: C 48,63, H7,01, N7,46, S 17,08

Stwierdzono: C 48,86, H 6,70, N 7,24, S 16,74.

Przykład XVI. Kwas [4S-[4a(R^ł), 7α, 9a|3]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-4,4-dimetyło-1 -oksopentylo)amino]-5-oksopirolo[2,1 -b][l ,3]tiazepino-7-karboksylowy

a) Kwas (R)-2-bromo-4,4-dimetylopentanowy

Roztwór kwasu (R)-2-amino-4,4-dimetylopentanowego (950 mg, 6,55 mmola) w 2,5 N wodnym roztworze kwasu siarkowego (13 ml, 33 mmola) ochłodzono do -5°C i poddano działaniu bromku potasowego (2,72 g, 22,9 mmola) (jedna porcja). Do tego bezbarwnego roztworu wkroplono azotanu sodowego (680 mg, 9,86 mmola), utrzymując temperaturę między 0°C 13°C w ciągu 25 minut. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez ł godzinę i w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny. Mieszaninę reakcyjną wlano do wody (10 mł). Produkt wyekstrahowano eterem (60 ml), przemyto wodą (20 ml) i solanką (20 ml), wysuszono (MgSO₄) i zatężono pod próżnią w wyniku czego otrzymano tytułowy produkt w postaci bezbarwnej cieczy.

b) Kwas (S)-2-(acetylotio)(-4,4-dimetylopentanowy

Zawiesinę tiooctanu potasowego (750 mg, 6,58 mmola) w acetonitrylu (10 ml, wysuszonego sitami molekularnymi) ochłodzono do 0°C i poddano w ciągu 5 minut działaniu roztworu kwasu (R)-2-bromo-4,4-dimetylopentanowego z części (a) w acetonitrylu (2 ml). Pozwolono by mieszanina reakcyjna ogrzała się do temperatury pokojowej, a następnie całość mieszano przez 2,5 godziny. Zawiesinę przesączono, a przesącz zatężono pod próżnią. Pozostałość rozcieńczono

178 469 eterem (50 ml), przemyto dwiema porcjami 5% wodnego tiosiarczanu sodowego (50 ml) i solanką (25 ml), wysuszono (MgSO4) i zatężono pod próżnią. Powstały bladożółty olej oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 12x3 cm, 10% metanol w chlorku metylenu), w wyniku czego otrzymano 575 mg tytułowego produktu w postaci bladożółtego oleju.

c) Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*), 7α, 9ae]]-oktahydro-4-[[2-(acetylotio)-4,4-dimetylo-1 -okiopentelo)amiyo]-5-okiopπΌlo[2,1-b] [ 1,3]tiaeypiyo-7-karbokielowego

Przejrzysty roztwór produktu z części (b) (148 mg, 0,72 mmola) w chlorku metylenu (5 ml), poddanym destylacji znad wodorku wapniowego) poddano w 0°C działaniu roztworu soli estru metylowego kwasu [4S-(4a- 7α, 9aβ)]-4-ammo-oktabydro-5-oksopirolo[2,1-b][1,3]tiazepino-7karboksylowego i kwasu p-toluenosulfonowego [250,0 mg, 0,60 mmola; wytworzonego z materiału opisanego w przykładzie V (d)] w chlorku metylenu (3 ml, poddanym destylacji znad wodorotlenku wapniowego), triytyloamine (122 mg. 1,2 mmola), a następnie heksafluorofosforanu byyeotyazol-1-iloksytris(dimetyloamiyo)fosfoniowego (319 mg, 0,72 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 24 godzmy i w temperaturze pokojowej przez 5 godzin. Surową mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią. Pozostałość rozcieńczono octanem etylu (50 ml), przemyto kolejno 5% wodnym roztworem wodorosiarczanu potasowego (50 ml), półnasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego i solanką (50 ml), wysuszono (Na,SO4) i zatężono pod próżnią. Ten surowy produkt oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (20 g, żel krzemionkowy Merck, octan etylu), w wyniku czego otrzymano 244 mg tytułowego produktu w postaci białej piany.

d) Kwas [4S-[4a(R*), 7α, 9aβ]]-oktabedro-4-[(2-merkapto-4,4-dlmetylo-1-oksopyntylo) amino]-5-oksopirolo[2,1-b][ 1,3]tiazepiyo-7-kαrboksylowe

Do przejrzystego roztworu produktu z części (c) (240 mg, 0,56 mmola) w metanolu (2 ml, przepłukanym azotem), ochłodzonego do 0°C i stale przepłukiwanego, wkroplono 1 N roztworu wodorotlenku sodowego (2,27 ml, 2,24 mmola, przepłukanego argonem). Mieszaninę mieszano w 0°C przez 3 godziny i w temperaturze pokojowej przez 3 godzmy, a potem zakwaszono ją 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (przepłukanego argonem) do pH 1. Produkt wyekstrahowano chlorkiem metylenu (50 ml, przepłukanego azotem), przemyto solanką, wysuszono (Na2SO₄) i zatężono pod próżnią. Surowy produkt poddano rekrystalizacji z chlorku metylenu w heksanie, w wyniku czego otrzymano 75 mg tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej; t.t. 124 - 126°C; TLC (1:5:94, kwas octowy/metanol/chlorek metylenu) R_f- 0,65; [a]D = -175° (c = 0,25, metanol).

HPLC: tR = 24,4 minuty (całkowita powierzchnia piku 95% przy 254 nm); YMC S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; gradient liniowy 0% - 100% B w ciągu 30 minut, bufor A = metanol/woda/kwas fosforowy (10:90:0,2), bufor B = metanol/woda/kwas fosforowy (90:10:0,2), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę.

Analiza elementarna dla C,₆H2₆N2O4S2 · 0,13 ^Η_Μ

Obliczono: C 52,24, H7,28, N 7,26 , S 16,62

Stwierdzono: C 5^99, H7,26, N 7,09 , S 16,23.

Przykład XVI1. Kwas [4S-[4a(R*), 7α, 9aβ]]-oktabedro-4-[(2-merkapto-1 -oksopropylo)amiyo]-5-oksopirolo[2,1-b][1,3]tiazepiyo-7-karboksylowy

a) Kwas (R)-4-bromopropayowe

Zastosowawszy sposób opisany w preykładeiy XIV (a), z użyciem D-alaniny w miejsce kwasu (R)-2-amiyobutanowygo, otrzymano kwas (R)-2-bromopropanowy w postaci jasnożółtego oleju.

b) Kwas (S)-4-(acetylotio)propanowe

Do jasnozielonego roztworu tiooctanu potasowego (3,94 g, 34,5 mmola) w acetonitrylu (150 ml) dodano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej roztworu kwasu (R)-2-bromopropanowego (4,8 g, 31 mmoli) w acetonitrylu (12 ml). Powstałąbiałązawiesinę mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny, a następnie odsączono. Przesącz zatężono pod próżnią. Pozostałość rozcieńczono w octanie etylu (100 ml), przemyto 10% wodnym roztworem wodorosiarczanu potasowego (50 ml) i solanką, wysuszono (Na,SO4) i zatężono pod próżnią. Ten suro178 469 wy produkt (4,61 g) oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (60 g żel krzemionkowy Merck, 1 45:54, kwas octowy/octan etyłu/heksan), w wyniku czego otrzymano 3,7 g tytułowego produktu w postaci jasnożółtego oleju; [a]_D = -114° (c = 0,50 metanol).

c) Ester metylowy kwasu -4S--4α(R*), 7a, 9aP]]-oktahydro-4--^2-(^^(^^tt^^(^^ii^;^-1-oksopropylo)amino]-5-oksopirolo-[2,1-6)1,3]tiazepino-7-karboksylowego

Przejrzysty roztwór kwasu (S)-2-(acftylotio)propanowego (86 mg, 0,58 mmola) w chlorku metylenu (5 ml, poddanym destylacji znad wodorku wapniowego) poddano w 0°C działaniu roztworu soli estru metylowego kwasu [4S-(4a,7aL,9ap)]-4-amino-oktahydro-5-oksopirolo[2,1-b] [1,3] tiazepino-y-karboksylowego i kwasu p-toluenosulfonowego [200,0 mg, 0,48 mmola, wytworzonego z materiału opisanego w przykładzie V (d)] w chlorku metylenu (3 ml, poddanym destylacji znad wodorku wapniowego), trietyloaminy (98 mg, 0,97 mmola), a następnie hek- safluorofosforanu benzotriazol-1-iloksytris-(dimftyloamino)fosfoniowego (255 mg, 0,58 mola).'Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 22 godziny i w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Surową mieszaninę reakcyjnązatężono pod próżnią. Pozostałość rozcieńczono octanem etylu (100 ml), przemyto kolejno 5% wodnym roztworem wodorosiarczanu potasowego (30 ml), półnasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego i solanką(30 ml), wysuszono (Na2SO4) i zatężono pod próżnią. Ten surowy produkt oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (40 g, żel krzemionkowy Merck, octan etylu), w wyniku czego otrzymano 180 mg tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej; t.t. 143 - 145°C.

d) Kwas [4S-[4a(R*), 7a, 9a(3]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-oksopropylo)amino]-5-oksopirolo[2,1-b]- 1,3]tiazfpino-7-karbolsylowy

Do przejrzystego roztworu produktu z części (c) (180 mg, 0,48 mmola) w metanolu (2 ml, ochłodzonego do -10°C w atmosferze argonu, wkrplono 1 N wodorotlenku sodowego (1,95 ml, 1,95 mmola) utrzymując temperaturę poniżej 0°C, Mieszaninę mieszano i przepłukiwano argonem w 0°C przez 3 godziny. Mieszaninę zakwaszono w atmosferze argonu 5% wodnym roztworem wodorosiarczanu potasowego do pH 1. W trakcie przepłukiwania azotem produkt wyekstrahowano octanem etylu (100 ml), przemyto solanką, wysuszono (N^SO.) i zatężono pod próżnią. Surowy produkt oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (40 g, żel krzemionkowy Merck, 1:5:94, kwas octowy/metanol/chlorek metylenu), w wyniku czego otrzymano 154 mg tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej; t.t. 150 - 152°C; TLC (1:5:94, kwas octowy/metanol/chlorek metylenu) R-= 0,28; [(a]_D = -156° (c = 0,50, metanol).

HPLC: tR = 14,69 minuty (całkowita powierzchnia piku 95% przy 254 nm); YMC S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; gradient liniowy 0% - 100% B w ciągu 30 minut, bufor A = metanol/woda/kwas fosforowy (10:90:0,2), bufor B = metanol/woda/kwas fosforowy (90:10:0,2), prędkość przepływu 1,5 ml/minuę.

Analiza elementarna dla C^H^NO^ · 0,75 CH3CO2H

Obliczono: C 44,61, H 5,82 , N7,71, S 17,66

Stwierdzono: C 44,76, Η,/Π , N7,81, S Π,76.

Przykład XVIII. Kwas ^-[4«(Ι<*), 7a, 9ap]]-oktahydro-4-[(3-cyklopropylo-2-merkapto-8-oksopropylo)amino]-5-oksopirolo[2,8-b]- 8)3]tiazfpino-7-karboksylowy

a) Kwas (R)-2-[[(μenyiometoksy)karbonylo]amino-4-pentfnowy

Mieszaninę D-alliloglicyny (2,8 g, 24,3 mmola), 1M wodnego roztworu wodorotlenku sodowego (25 ml) i tetrahydrofuranu (10 ml, przedestylowanego znad ketylu) mieszano w temperaturze pokojowej do momentu osiągnięcia jednorodności, a następnie mieszaninę ochłodzono na łaźni lodowej. W trakcie intensywnego mieszania do roztworu dodano około 5 ml 1,0 M wodnego roztworu wodorotlenku sodowego, a następnie wkroplono około 1 g chloromrówczanu benzylu. Ten sposób dodawania powtórzono czterokrotnie, aż do momentu kiedy całkowita ilość dodanych reagentów wynosiła 28 ml 1,0 M wodnego roztworu wodorotlenku sodowego i 4,80 g (95%, 27 mmoli) chloromrówczanu benzylu. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 15 minut, a następnie w temperaturze pokojowej przez 30 minut, a potem wyekstrahowano ją 50 ml eteru. Fazę wodną zakwaszono 6 N kwasem solnym (około 10 ml) do pH 1,5, a następnie wyekstrahowano trzema 50 ml porcjami eteru. Połączone trzy ekstrakty w eterze wysuszono

178 469 (MgSO4) i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 6,01 g tytułowego produktu w postaci bezbarwnego oleju.

b) Ester fenylometylowy kwasu (R)-2-[[(feny1bmetbksy)-karbbny1b]amino]-4-pentenowego

Do roztworu produktu z części (a) (5,96, 23,9 mmola) w bezwodnym dimetyloformamidzie (25 ml) dodano w temperaturze pokojowej węglanu cezowego (4,24 g, 13,1 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 20 minut, a następnie dodano szybko bromku benzylu (4,5 g, 26,3 mmola, reakcja łagodnie egzotermiczna). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 30 minut, a następnie rozdzielono między 100 ml wo'dy i 100 ml eteru. Fazę organiczną oddzielono, przemyto trzema 100 ml porcjami wody 150 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano olej. Ten surowy materiał oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 24 x 5,0 cm, 1:10 octan etylu/heksan, a następnie 1:4 octan etylu/heksan), w wyniku czego otrzymano 6,13 g tytułowego produktu w postaci bezbarwnego oleju.

c) Ester fenylometylowy kwasu (R)-α[[(feny1bmetoksy)karbbny1b]amino]cyk1opropanopropanowego

Do roztworu produktu z części (b) (5,74 g, 17,1 mmola) w bezwodnym eterze (60 ml) w trakcie mieszania w ciągu 10 minut dodano octanu palladowego (II) (65 mg, 0,29 mmola). Powstałą mieszaninę ochłodzono do 0°C i dodano porcjami w ciągu 10 minut nadmiar eterowego roztworu dwuazometanu (wytworzonego z 12 g N-mety1o-N'-nitrb-N-nltrozoguanidyny/120 ml eteru). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 15 minut, następnie reakcję przerwano przez dodanie 1 ml lodowatego kwasu octowego. Roztwór przeniesiono do rozdzielacza, przemyto 100 ml nasyconego wodnego roztworu wodorowęglanu sodowego i 50 ml solanki, wysuszono (MgSo4) i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano żółty olej. Ten surowy materiał oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 24 x 5,0 cm, 1:4 octan etylu/heksan), w wyniku czego otrzymano 5,74 g tytułowego produktu w postaci bezbarwnego oleju.

d) Kwas (R^a-aminojcyklopropanopropanowy

Do roztworu produktu z części (c) (5,71 g, 16,2 mmola) w metanolu (7 5 ml) dodano katalizatora Pd/C (10%, 1,14 g) i całość mieszano w atmosferze wodoru (balon) w temperaturze pokojowej przez 44 godzin. Mieszaninę reakcyjną przesączono w celu usunięcia katalizatora i katalizator przemyto ciepłą wodą. Przesącz przesączono przez 0,4 pM poliwęglanowy filtr membranowy. Przesącz zatężono pod próżnia, w wyniku czego otrzymano 2,03 g tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej.

e) Kwas (S)-α-(acety1otlb)cyk1oprbpanoprbpanbwy

Mieszaninę produktu z części (d) (2,00 g, 15,5 mmola) w 2,5 N wodnym roztworze kwasu siarkowego (30 ml) mieszano w temperaturze pokojowej aż do momentu osiągnięcia jednorodności, a następnie ochłodzono do -5°C. Do tego roztworu dodano wjednej porcji bromku potasowego (6,50 g, 54,6 mmola) i mieszaninę mieszano aż do momentu bsiągmęciajednbrbdności. Następnie dodano małymi porcjami, w ciągu około 25 minut, azotynu sodowego (1,60 g, 23,2 mmola), utrzymując temperaturę mieszaniny reakcyjnej poniżej 0°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano dodatkowo w 0°C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny. Powstałą mieszaninę rozcieńczono 30 ml wody i wyekstrahowano trzema 30 ml porcjami eteru. Połączone ekstrakty w eterze przemyto 25 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 2,42 g kwasu (R)-(α-bromo)cyk1opropanoprbpanbwegb w postaci bladożółtego oleju.

W trakcie mieszania i chłodzenia na łaźni lodowej do zawiesiny tiooctanu potasowego (1,43 g, 16,1 mmola) w acetonitrylu (20 ml) dodano w ciągu 5 minut roztworu tego surowego kwasu (R)-(α-bromo)cykloprbpanbprbpanbwegb w acetonitrylu (10 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze pokojowej przez 16 godzin. Mieszaninę leakcyJnąprzesączbnb i przesącz zatężono pod próżnią w wyniku czego otrzymano olej. Ten olej rozdzielono między 50 ml eteru i 50 ml 5% wodnego roztworu tiosiarczanu sodowego. Fazę organiczną oddzielono, przemyto 25 ml solanki, wysuszono (MgSO4) i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano żółty olej. Ten surowy materiał oczyszczono drogą chromatogra178 469 fii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 12 x 5,0 cm, 1:19 metanol/chlorek metylenu), w wyniku czego otrzymano 1,52 g tytułowego produktu w postaci żółtego oleju.

f) Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*), 7a, 9a1]]-ok1ahydro-4-[[2-(ace1ylotio)-3-cyklopropylo-i-oksopropylo]amino]-5-oksopirolo[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowego

Do mieszaniny soli estru metylowego kwasu [4S-(4a, 7a, 9a1)]-4-ammo-oktahydro-5-oksopπΌlo[2,1-b][1,3]tiazepiro-7-kαrboksyiowego i kwasu p-1oluenosulfonowego [250,0 mg, 0,60 mmola, wytworzonego z materiału opisanego w przykładzie V (d) w chlorku metylenu (3 ml, poddanego destylacji znad wodorku wapniowego), trietyloammy (121 mg, 1,20 mmola) i produktu z części (e) (122 mg, 0,65 mmola) w chlorku metylenu (3 ml, poddanego destylacji znad wodorku wapniowego) dodano w jednej porcji heksafluorofosforanu benzotriazol-1-iloksytris(dimetyloamino)fosfoniowego (192 mg, 0,66 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny. Powstałą mieszaninę rozdzielono między 20 ml octanu etylu i 20 ml 1 M wodnego roztworu wodorosiarczanu potasowego. Fazę organiczną oddzielono, przemyto 20 ml 5% wodnego roztworu wodorowęglanu sodowego i 20 ml solanki, wysuszono (MgSC)) i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano olej. Ten surowy materiał oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 12 x 3,0 cm, 1: 1 octan etylu/heksan), w wyniku czego otrzymano 191 mg tytułowego produktu w postaci zestalonej białej piany.

g) Kwas [4S-[4α(R*)l 7a, 9aβ]]-okt^]^τy<^l^<^-^^z^-[(7^^-^j^t^lio^r^co^2^tl;o-^^n^^l^]<ć^}P^<^-1-oksopropyio)amino]-5-oksopirolo[2,1-b][ 1,3]tiazepiro-7-kαrboksyiowy

Do roztworu z części (f) (185 mg, 0,45 mmola) w metanolu (3 ml) przepłukanego argonem w ciągu 10 minut w 0°C dodano 1 M wodny roztwór wodorotlenku sodowego (3 ml, świeżo przepłukanego argonem w ciągu 10 minut). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej z ciągłym przepłukiwaniem argonem przez 2,5 godziny, a następnie zakwaszonoją20 ml 1M roztworu wodorosiarczanu potasowego i wyekstrahowano 20 ml octanu etylu. Organiczny ekstrakt przemyto 20 ml solanki, wysuszono (Na2SO4) i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano żywicę. Tę żywicę przemyto bezwodnym eterem, a następnie zatężono pod próżnią (pompka olejowa), w wyniku czego otrzymano 121 mg tytułowego produktu w postaci białej piany; TLC (1:10:90 kwas octowy/metanol/chlorek metylenu) R_f = 0,46; [a]D = -103° (c = 0,23, metanol).

HPLC: 1r = 20,7 minuty (całkowita powierzchnia piku większa niż 97% przy 254 nm); YMC S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; gradient liniowy 0% -100% B w ciągu 30 minut, bufor A = metanol/woda/kwas fosforowy (10:90:0,2), bufor B^nennaol/woda/kwas fosforowy (90:10:0,2), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę.

Analiza elementarna dla C₁₅H₂2N2O4S2 · 0,20 H₂O

Obliczono: C 49777 , H 6,23, N 7,74, S 17211

Stwierdzono: C 50,01, H 6,27, N 7^0, S 17,40.

Przykład XIX. Kwas [4S-(a, 7a, 9aβ)]-oktahydro-4-[[(i-merkap1ocyklo-pentylo)karbonylo]amino]-δ-oksopirolo[2,1-b][1l3]tiazepmo-7-karboksylowy

a) Kwas 1 -merkaptocykiopen1anokαrboksylowy

Roztwór diizopropyloamidku litu wytworzono w atmosferze azotu, utrzymując temperaturę między -3°C a 0°C, z diizopropyloammy (5,4 ml, 38,5 mmola) i n-bu1ylolitu (2,5 M w heksanach, 15,4 ml, 38,5 mmola) w 1etrahydrofuranie (17,6 ml). Po mieszaniu go przez 15 minut dodano w 0 - 3°C, w ciągu 25 mmut, kwasu cykiopertarokarboksyiowego (2,0 g, 17,5 mmola) w tetrahydrofuranie (2 ml). Po 15 minutach w 0°C usunięto łaźnię i mieszaninę mieszano jeszcze przez 15 minut, w wyniku czego temperatura mieszaniny wzrosła do 15°C. Mlecznobiały roztwór ochłodzono do -78°C i dodano stałej siarki (S₈, 618 mg, 19,3 mmola), utrzymywując temperaturę -78°C. Pozwolono by mieszanina reakcyjna ogrzała się do temperatury pokojowej. Po 70 godzinach mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 0°C, reakcję przerwano przez dodanie wody (pH 8-9) i mieszaninę reakcyjną szybko zakwaszono 6 N kwasem solnym do pH 1. Wodny roztwór wyekstrahowano octanem etylu (3 x 30 ml), przemyto solanką, wysuszono (MgS(04), przesączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 2,62 g tytułowego produktu w postaci żółtego oleju.

178 469

b) Kwas 1-(acetylotio)cyklopentanokarboksylowy

Do roztworu produktu z części (a) (1,44 g, 9,89 mmola) w przepłukanym azotem roztworu 1 N wodorotlenku sodowego (20 ml, 19,7 mmola) dodano w 0°C bezwodnika octowego (0,93 mg, 9,89 mmola). W celu rozpuszczenia powstałego oleju dodano tetrahydrofuranu (13 ml). Po mieszaniu w 0°C przez 1 godzinę (pH 7) dodano dodatkową ilość bezwodnika octowego (0,47 ml, 4,9 mmola) oraz stałego węglanu potasowego (2,04 g, 14,8 mmola) do uzyskania pH 10 i tetrahydrofuranu (4 ml). Mieszaninę reakcyjnąmieszano w temperaturze pokojowej przez noc, a następnie zakwaszono ją 1 N kwasem solnym do pH 1 i wyekstrahowano octanem etylu. Połączone ekstrakty w octanie etylu przemyto solanką, wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano żółtą substancję stałą(1,61 g). Tę substancję stałąpoddano dwukrotnej rekrystalizacji z octanem etylu w heksanach, w wyniku czego otrzymano 614 mg tytułowego produktu w postaci jasnobrązowej substancji stałej; t.t. 119,5 - 121,5°C.

c) Ester metylowy kwasu [4S-(4a, 7a, 9a))]-oktahydro-4-[[1-(acetylotio)cyklopentylo)karbonylo]amino]-5-oksopirolo[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowego

Do roztworu produktu z części (b) (94,5 mg, 0,502 mmola) w chlorku metylenu (3,6 ml) dodano w 0°C w atmosferze azotu tnetyloaminy (70 μΐ, 0,502 mmola), a następnie wjednej porcji soli estru metylowego kwasu [4S-(4a, 7a, 9aP) ]-4-amino-oktahydro-5-oksopirolo[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowego i kwasu p-toluenosulfonowego [198,9 mg, 0,478 mmola), wytworzonego z materiału opisanego w przykładzie V (d)], a potem trietyloaminy (66,6 il, 0,478 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 5 minut, a następnie dodano stałego heksafluorofosforanu benzotnazol-1-iloksytris(dimetyloamino)fosfoniowego (222,0 mg, 0,502 mmola). Mieszaninę reakcyjnąmieszano w 0°C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze pokojowej przez 2,25 godziny. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią i pozostałość rozdzielono między octan etylu i 5% roztwór wodorosiarczanu potasowego (20 ml). Fazę organiczną przemyto półnasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego i solanką, wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono do postaci bezbarwnego oleju. Olej ten oczyszczono drogąchromatografii, z elucją 11:9 octanem etylu/heksanem, w wyniku czego otrzymano 169,3 mg tytułowego produktu w postaci bezbarwnego oleju.

d) Kwas [4S-(4a, 7a, 9ap)]-oktahydro-4-[[(l-merkaptocyklopentylo)karbonylo]amino] - 5-oksopirolo [2,1 -b] [ 1,3 ]tiazepino-7-karboksylowy

Roztwór produktu z części (c) (167,3 mg, 0,404 mmola) w metanolu (4 ml, odtlenionego drogą przepuszczania pęcherzyków azotu) poddano w 0°C działaniu 1 N wodorotlenku sodowego (4 ml, odtlenionego drogąprzepuszczaniąpęcherzyków azotu). Całość mieszano w 0°C w trakcie ciągłego przepłukiwania azotem przez 1,5 godziny, a następnie mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej. Po upływie 3 godzin mieszaninę reakcyjną zakwaszono 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego do pH 1i wyekstrahowano ją octanem etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto wodą (20 ml) i solanką, przesączono, zatężono pod próżnią i odparowano z heksanu, w wyniku czego otrzymano białą substancj ę stałą. Ten związek rozpuszczono w bezwodnym dioksanie i poddano liofilizacji, w wyniku czego otrzymano 110 mg tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej. TLC (7:2,9:0,1, octanem etylu:heksan:kwas octowy) R_f = 0,12; [a]D = -106,5° (c = 0,68, chloroform).

HPLC: tR = 21,5 minuty (UV 220 nm); YCM S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150mm; 0% -100% B, 30 minutowy gradient liniowy, 10 minut zatrzymania przerwy (A = 90% woda w metanolu + 0,2% kwas fosforowy, B = 90% metanol w wodzie + 0,2 % kwas fosforowy), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę.

Analiza elementarna dla C1₅H22N2O4S2 · 0,15 C4H₈O2 · 0,7 H₂0 · 0,08 C₆H,4

Obliczono: C 49,37, H 6,63 , N7J6, S 16,39

Stwierdzono: C 49,03, H 6,37, N7,21, S 16,65.

Przykład XX. Kwas [4S-(4a, 7 a, 10a))]-4-[(2-karboksy-1-okso-3-fenylo-propylo)amino]oktahydro-5-okso-7H^|piirydo[[2,1 -b][l ,3]tiazepino-7-karboksylowy

a) Ester monoetylow kwasu 3-(fenylometylo)propanodiowego

Ester dietylowy kwasu (fenylometylo)propanodiowego (2,5 g, 10 ml) w 10 ml tetrahydrofuranu z 10 ml 1N wodorotlenku litowego mieszano przez noc. Mieszaninę reakcyjnązakwaszo178 469 no 11 ml 1 N kwasu solnego i wyekstrahowano dwoma porcjami octanu etylu. Ekstrakty w octanie etylu przemyto solanką, wysuszono (Na₂SO₄) i zatężono pod próżnią. Pozostałość poddano chromatografu na żelu krzemionkowym (80 g), z użyciem 5% metanolu w chloroformie jako rozpuszczalnika. Odpowiednie frakcje połączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 1,23 g tytułowego produktu.

b) Ester metylowy kwasu [4S-(4a, 7α, 10a3)]-4-[[2-(etoksykarbonylo)-l-okso-3-fenylopropylo]amino]oktahydro-5-okso-7H-pirydo[2,l-b][l,3]tiazepino-7-karboksylowego

Produkt z części (a) (0,222 g, 1 mmol) i ester metylowy kwasu [4S-(4a, 7α, 10aP)]-oktahydro-4-amino-5-okso-7H-pirydo[2,l-b][l,3]tiazepino-7-karboksylowego [0,258 g, 1 mmol, wytworzonego sposobem opisanym w przykładzie III (c)] rozpuszczono w chlorku metylenu (5 ml) i ochłodzono do 0°C. Do tej mieszaniny dodano trietyloaminy (0,14 ml, 1 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, a następnie dodano heksafluorofosforanu benzotriazol-1 -lloksytns(dimetyloammo)fosfoniowego (0,442 g, 1 mmol) i całość mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a potem w temperaturze pokojowej przez 2,5 godziny. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono 50 ml chlorku metylenu i przemyto kolejno wodą 10% roztworem wodorosiarczanu sodowego i nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego, wysuszono (Na₂SO₄), przesączono i zatężono pod próżnią. Pozostałość poddano chromatografii przez żel krzemionkowy, z użyciem 30% octanu etylu metanolu w heksanach. Odpowiednie frakcję połączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 0,22 g tytułowego produktu.

c) Kwas [4S(4a, 7α, 10a3)]-4-[(2-karboksy-l-okso-3-fenylopropylo)amino]oktahydro-5-okso-7H-pirydo[2,l-b][l,3]tiazepino-7-karboksylowy

Mieszaninę produktu z części (b) (0,22 g, 0,476 mmola) i 1N wodorotlenku litowego (5 ml) w tetrahydroiuranie (5 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Mieszaninę reakcyjną zakwaszono 1 N kwasem solnym do pH 2 i zatężono pod próżnią. Pozostałość rozpuszczono w octanie etylu, przemyto wodąi solanką wysuszono (Na₂SO₄) i zatężono pod próżnią do objętości 3 ml, a wówczas produkt wykrystalizował. Po odstawieniu na noc w 0°C substancję stałą odsączono i wysuszono, w wyniku czego otrzymano 0,16 g tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej; t.t. 159 - 162°C, TLC (9:1, chloroform.metnaol) Rf = 0,23, 0,28; [a]_D = -84,92° (c = 0,7, metanol).

HPLC: t_R= 16,15,16,35 minuty (UV 254 nm); YMC S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; wierzchołek 3 ją 20 minutowy gradient liniowy (50 - 90% wodny roztwór metanolu zawierający 0,2% kwasu fosforowego, prędkość przepływu 1,5 ml/minutę (44,9%, 55,1% mieszanina izomerów).

Analiza elementarna dla ^20^24^2^06 · 0,1 H₂O

Obliczono: C 56,89, H5,78, N6,66, S 7,59

Stwierdzono: C 56,98, H 5,68, N6,58, S 7,15

Przykład XXI. Kwas [4S-[4a(R*), 7α, 10ap]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-okso-3-fenylopropylo)amino]-5-okso[l,4]oksazyno[3,4-b][l,3]tiazepino-7-karboksylowy

a) Ester metylowy O-(2,2-dimetoksyetylo)-N-[N-[(fenylometoksy)karbonylo]-L-homoserylo]-L-seryny

Roztwór estru metylowego N-[0-[(l,l-dimetyloetylo)dimetylosililo]-N-[(fenylometoksy)karbonylo]-L-homoserylo]-O-(2,2-dimetoksyetylo)-L-seryny [5,56 g, 10 mmoli, wytworzonego sposobem opisanym w przykładzie X (h)] w metanolu (65 ml) ochłodzono do 0°C (na łaźni lód - sól), poddano działaniu monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego (386 mg, 2,0 mmola) i całość mieszano w 0°C przez 1,5 godziny. Reakcję przerwano przez dodanie roztworu wodorowęglanu sodowego (198 mg, w 20 ml wody), a potem mieszaninę mieszano przez 5 minut, a następnie odparowano ją w celu usunięcia metanolu. Fazę wodną wyekstrahowano octanem etylu (2 x 200 ml) i połączone ekstrakty organiczne przemyto kolejno wodą (110 ml), 5% roztworem wodorowęglanu sodowego (80 ml) i solanką(80 ml), wysuszono (bezwodny Na₂SO₄), przesączono i odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią. Surowy produkt poddano chromatografii (kolumna z żelem krzemionkowym Merck), z elucją 2:1 octanem etylu/heksanem i 98:2 octanem etylu/metanolem, w

178 469 wyniku czego otrzymano 3,975 g tytułowego produktu w postaci syropu. TLC (4:1, octan etylu.heksany) Rf = 0,17.

b) Ester metylowy O-(2,2-dimetoksyetylo)-N-[O-(metylosulfonylo)-N-[(fenylfmetΌksy) karbonylo] -L-homoserylo] -L-seryny

Ochłodzony do -15°C roztwór produktu z części (a) (3,975 g, 8,98 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu (52 ml) poddano działaniu trietyloaminy (1,82 ml, 10,6 mmola) i chlorku metanosulfonowego (0,82 ml, 10,6 mmola) i całość mieszano w -15°C przez 30 minut. Reakcję przerwano przez dodanie 25% roztworu chlorku amonowego (19 ml), po czym mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej i rozcieńczono octanem etylu (750 ml). Fazę organiczną przemyto kolejno 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (100 ml), półnasyconą solanką (100 ml) i nasyconą solanką (100 ml), wysuszono (bezwodny Na2SO4), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 4,9 g tytułowego produktu w postaci woskowatej substancji stałej. TLC (4:1, octan etylu:heksan) Rf = 0,32.

c) Ester metylowy N-[S-acetylf-N-(ferylometfksy)karbfnyło]-L-homocysteinylo]-O(2,2-dimetoksyetylo)-L-seryny

Do roztworu kwasu tiolooctowego (2,6 ml) w bezwodnym metanolu (40 ml) dodano wodorowęglanu cezowego (5,56 g, 17,04 mmola) i całość mieszano przez 10 minut, a następnie odparowano do sucha. Powstałą substancję stałą roztarto w acetonie (7x8 ml) i otrzymano szarawą substancję stałą wysuszono pod próżnią w wyniku czego otrzymano 4,39 g tiolooctanu cezowego.

Substancję tiflofctaru cezowego (2,43 g, 1,3 równoważnika) w bezwodnym dimetyloformamidzie (8,0 ml) poddano działaniu roztworu produktu z części (b) (4,9 g, 8,98 mmola) w bezwodnym dimetyloformamidzie (24 ml) i całość mieszano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 16 godzin. Mieszaninę rozcieńczono octanem etylu (1 litr), przemyto kolejno 5% roztworem wodorowęglanu sodowego (2 x 150 ml), wodą(2 x 150 ml) i solaincą(150 ml), wysuszono (bezwodny N^Si^), odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią. Surowy produkt poddano chromatografii (kolumna z żelem krzemionkowym Merck), z elucją mieszaniną (1:1,21), octanu etylu i heksanu, w wyniku czego otrzymano 3,93 g tytułowego produktu w postaci woskowatej substancji stałej. TLC (4:1, octan etylu:heksan) R_f = 0,63.

d) Ester metylowy O-(2,2-dJmetoksyetylo)-N-[^J-[(ferylometfksy)karbonylo]-L-homυcysteinylo] -L-seryny

Roztwór produktu z części (c) (200 mg, 0,49 mmola) w metanolu (8 ml) przepłu.kiwarf argonem w ciągu 30 minut, a potem ochłodzono go do 0°C (na łaźni lód - sól) i poddano działaniu 25% roztworu metanolami sodowego w metanolu (0,11 ml, 0,5 mmola), utrzymując przepuszczanie pęcherzyków argonu w trakcie dodawania i przez cały czas trwania reakcji. Po 5 minutach w 0°C, reakcję przerwano przez dodanie 25% roztworu chlorku amonowego (2,3 ml) i mieszaninę rozdzielono między octan etylu (2x12 ml) i wodę (2,3 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto 25% roztworem chlorku amonowego (4,6 ml) i solanką (4,6 ml), wysuszono (bezwodny Na₂SO4), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 183,2 mg tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej. TLC (4:1, octan etylu:heksan) R_f = 0,62.

e) Kwas [4S-(4a, 7a, 10aβ)]-oktahydro-5-fksf-4-[[(fenylometoksy)karbonylo]amlrf [ 1 ^oksazyno^^-b] [ 1,3]tiazepiro-7-karboksylfwy

Roztwór produktu z części (d) (50 mg, 0,11 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu (2,0 ml) poddano działaniu żywicy jonowymiennej Amberlys® 15 (postać H+; 13 mg) i całość mieszano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej prze 3 dni, a następnie poddano działaniu dalszej ilości żywicy jonowymiennej Amberlys® 15(13 ml) i całość mieszano jeszcze przez 3 dni. Roztwór zdekantowano i poddano chromatografii (kolumna z żelem krzemionkowym Merck), z elucją mieszaniną (1:3, 1:1) octan etylu/heksan, w wyniku czego otrzymano 21,1 mg tytułowego produktu w postaci syropu. TLC (4:1, octan etylu:heksan) R_f = 0,70.

f) Ester metylowy kwasu [4S-(4a, 7a, 10aβ)]-oktahydro-4-ammo-5-okso[1,4]fksazyro[3,4-b][l,3]tiazepino-7-karboksylowego

178 469

Roztwór produktu z części (e) (421 mg, 1,01 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu (25 ml) poddano działaniu jodku trimetylosililu (0,72 ml, 5,06 mmola) i całość mieszano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 1,75 godziny. Mieszaninę odparowano do sucha i otrzymano syrop rozdzielono między octan etylu (50 ml) i 0,2 N kwas solny 92 x 25 ml). Fazę wodną zalkalizowano nasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (25 ml) do pH 10, poddano działaniu stałego chlorku sodowego (2,0 g) i wyekstrahowano chlorkiem metylenu (3x75 ml), w wyniku czego otrzymano 219 mg tytułowego produktu w postaci syropu. Fazę wodnąpoddano drugiemu działaniu chlorku sodowego (2 ml) i reekstrakcji chlorkiem metylenu (2 x 100 ml), w wyniku czego otrzymano 37 mg tytułowego produktu. TLC (9:1, chlorek metylenu:metnaol) R_f =0,23.

g) Ester metylowy kwasu [4S-[4o(R*), 7α, 10aP]]-oktahydro-4-[[2-(acetylotio)-l-okso-3fenylopropylo]amino]-5-okso[l,4]oksazyno[3,4-b][l,3]tiazepino-7-karboksylowego

Sól dicykloheksyloaminy i kwasu (S)-2-(acetylotio)benzenopropanowego (516 mg, 1,23 mmola, 1,2 równoważnika) przeprowadzono w stan suspensji w octanie etylu (42 ml), przemyto 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (5 x 6,0 ml) i solanką(6,0 ml), wysuszono (bezwodny MgSO₄), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią.

Wolny kwas rozpuszczono w bezwodnym chlorku metylenu (9,5 ml), ochłodzono do 0°C (na łaźni lód - sól) i poddano kolejno działaniu roztworu produktu z części (f) (285,5 mg, 1,09 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu (4,2 ml), trietyloaminy (0,14 ml, 1,15 mmola) i heksafluorofosforanu benzotriazol-l-iloksytris(dimetyloamino)fosfoniowego (484 mg, 1,09 mmola). Mieszaninę reakcyjnąmieszano w temperaturze pokojowej przez 1,0 godzinę i w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej przez 2,0 godziny, a następnie odpędzono jądo sucha. Powstały syrop rozpuszczono w octanie etylu (40 ml), przemyto kolejno 0,5 N kwasem solnym (2 x 6,6 ml), wodą (6,6 ml), solanka (6,6 ml), wysuszono (bezwodny Na₂SO₄), odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią. Surowy produkt poddano chromatografii (kolumna z żelem krzemionkowym Merck) z elucją mieszaniną (1:2,1 · 1) octan etylu/heksan, w wyniku czego otrzymano 382,9 mg tytułowego produktu w postaci syropu. TLC (1:1, octan etyhrheksan) Rf = 0,28.

h) Kwas [4S-[4a(R*), 7cc,10ap]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-okso-3-fenylopropylo)amino]-5-okso[ 1,4]oksazyno[3,4-b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksylowy

Roztwór produktu z części (g) (382,9 mg, 0,82 mmola) w metanolu (9,0 ml) przepłukano argonem w ciągu 30 minut, ochłodzono do 0°C (na łaźni lód - sól), a następnie poddano go działaniu 1,0 N wodorotlenku sodowego (3,32 mg, 4,0 równoważniki, uprzednio przepłukanego argonem w ciągu 30 minut), utrzymując przepuszczanie pęcherzykami argonu w trakcie dodawania i przez cały czas trwania reakcji. Mieszaninę reakcyjnąmieszano w 0°C przez 5 godzin, a następnie w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę, zakwaszono ją 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (14,5 ml) do pH 2, ogrzano do temperatury pokojowej i wyekstrahowano octanem etylu (2 x 50 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką (10 ml), wysuszono (bezwodny Na₂SO₄), przesączono, odparowano do sucha i wysuszono pod próżnią. Tak otrzymany syrop odparowano dwukrotnie z heksanem i powstałą stałą pianę poddano chromatografii (kolumna z żelem krzemionkowym Merck), z elucją mieszaniną (100:1, 50:1,20:1) tołuen/kwas octowy, w wyniku czego otrzymano 212 mg tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej; t.t. 224 - 226°C; TLC (5:1, tohien:kwas octowy) Rf = 0,28; [a]_D = -50,2° (c = 0,45, metanol).

HPLC: t_R = 5,37 minuty (UV 220 nm); YMC S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; 60% (10% woda - 90% metanol - 0,2% kwas fosforowy) /40% (90% woda -10% metanol - 0,2% kwas fosforowy), izokratyczny.

Analiza elementarna dła C₁₈H₂₂N₂O₅S₂ · 0,14 H₂O

Obliczono: C 52,34, H 5,44, N 6,78, S 15,53

Stwierdzono: C 52,58, H 5,57, N 6,44, S 15,16.

P r z y k ł ad XXII. Kwas [4S-[4a(R*), 7α, 10ap]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-okso-3-fenylopropylo)amino]-5-okso-7H-pirydo[2,l-b][l,3]tiazepino-7-karboksylowy

Produkt z przykładów III i XI można także wytworzyć w sposób następujący:

178 469

a) Sól estru metylowego kwasu [4S-(4o:, 7α, 10aβ)]-oktabydro-4-amiyo-2-okso-7H-pirydo[4,l-b][l,3]iiazepino-7-karbokselowego i kwasu p-toluenosulfonowego

Ester metylowy kwasu [4S-(4o:, 7α, 10αβ)]-oktahedro-4-amino-5-okso-7H-piredo [2,1-b] [ 1,3]tiaeepiyo-7-karbokselowego (6,11 g) rozpuszczono w octanie etylu (około 100 ml) i poddano działaniu roztworu monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego (4,52 g) w metanolu (3 ml) i octanie etylu (20 ml). Natychmiast wytrącił się osad. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono dodatkową ilością octanu etylu i substancję stałą odsączono. Tę substancję stałą przemyto eterem etylowym i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 7,908 g tytułowego produktu w postaci bladożółtej substancji stałej o czystości 98%; t.t. 179 - 181°C (rozkład).

b) Ester metylowy kwasu [4S-[4a:(R*), 7α, l0aβ]]-okt^lb;eU^<^^^-^^[[i4^(ćα^<y1^t^lo1^io)-l-okso-3fynelopropylo]amuro]-2-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]tiazypiyo-7-karboksylowygo

Zawiesinę otrzymaną w części (a) (636 mg, 1,48 mmola) w chlorku metylenu (5 ml) i dimetyloformamidzie (1 ml) poddano działaniu mytylomorfoline (163 pl, 150 mg, 1,48 mmola), a następnie l-hedrokse-7-αzybeyeotriazolu ((208 mg, 1,52 mmola). Tenjasnożółty roztwór poddano działaniu kwasu (S)-2-(acytylotio)beyzenopropayowygo (333 mg, 1,48 mmola) w chlorku metylenu (5 ml) i ochłodzono na łaźni lodowej. Do mieszaniny dodano chlorowodorku ytylo-3-(dimetyloamiyo)propelokarbodiimidu (2,88 mg, 1,50 mmola) i całość mieszano w 0°C przez 1 godzinę i w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny. Rozpuszczalnik usunięto w wyparce obrotowej i pozostałość rozdzielono między octan etylu i 0,5 N kwas solny. Ekstrakt w octanie etylu przemyto kolejno wodą (dwukrotnie), pódsyconym roztworem wodorowęglanu sodowego i solanką, a następnie wysuszono (Na,SO4), przesączono i odpędzono, w wyniku czego otrzymano 651,2 mg tytułowego produktu w postaci białej piany.

c) Kwas [4S-[4o:(R*), 7α, 10aβ]]-oktabydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-feyylopropylo)amino] -5 -okso-7H-pirydo [2,1 -b] [ 1,3 ] tiaeepino-7-karboksylowy

Roztwór estru metylowego produktu z części (b) w odtlenionym metanolu poddano działaniu 1 N wodorotlenku sodowego zastosowawszy sposób analogiczny do procedury użytej w przykładzie III (d), w wyniku czego otrzymano tytułowy produkt.

Przykład XXIII. Kwas [4S-[4a(R^*), 7α, 10aβ]]-oktabydro-4-[(2-merkapto-1-okos-3-fynelopropylo)amino]-2-okso-7H-pirydo[2,1-b][ 1,3]tiazypino-7-karboksylowe

Produkt z przykładów III, XI i XX można także wytworzyć w sposób następujący:

a) N-[(fenylometoksy)karbonelo]-L-metionina

W 2 litrowej kolbie wyposażonej w mechaniczne mieszadło i wewnętrzny termometr rozpuszczono wodorotlenek sodowy (61,65 mg, 1,541 mola) w destylowanej wodzie (1000 ml). Do tego roztworu dodano w temperaturze pokojowej L-metioniny (100,0 g, 0,670 mola). Roztwór ochłodzono na łaźni lodowej (temperatura wewnętrzna 3°C) i w ciągu 10 minut dodano chloromrówceayu benzylowego (110 ml, 0,737 mola). Po piętnastominutowym okresie indukcji temperatura wewnętrzna wzrosła z 3°C do 12°C w ciągu 30 minut, a następnie spadła do 0°C w ciągu 15 minut. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 2 godziny i w tym okresie czasu początkowo mętna mieszanina reakcyjna stała się jednorodna. Łaźnię lodową usunięto i pozwolono by mieszanina reakcyjna ogrzała się do temperatury pokojowej w ciągu 1 godziny. Mieszaninę reakcejnąprzyniesiono do rozdzielacza i przemyto heksanem (2 x 300 ml). Fazę wodną zakwaszono 6 N kwasem solnym do pH 5 i rozcieńczono octanem etylu (600 ml). Mieszaninę reakcyjną zakwaszono dalej do pH 2. Fazę organiczną oddzielono i fazę wodną wyekstrahowano octanem etylu (3 x 600 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką (750 ml), wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano jasnożółty olej. Ten surowy produkt (olej) rozpuszczono w toulenie (15000 ml) i roztwór zatężono do połowy jego objętości.

Następnie dodano drugąporcję toluenu (750 ml) i roztwór zatężono ponownie tak, że pozostało 630 ml toluenu. Ten roztwór przechowano w 5°C przez noc i w tym okresie czasu trochę produktu wykrystalizowało z roztworu. Tę substancję stalą rozpuszczono ponownie podczas ogrzania do temperatury pokojowej. Następnie dodano toluenu (134 ml) (pozostało parę kryształów zaszczepiających). W trakcie mechanicznego mieszania do tego roztworu dodano hepta178 469 nu (500 ml, co 10 minut 30 ml porcja, całkowity czas dodawania około 3 godzin). Produkt zaczął wtedy krystalizować z roztworu.

Następnie dodano dodatkową porcję heptanu (1020 ml) w ciągu 1,5 godziny i powstałą zawiesinę mieszano przez 2 godziny. Produkt odsączono pod próżnią, przemyto 1:2 toluenem w heptanie (3x150 ml) i heptanem (3 x 500 ml), wysuszono na powietrzu, w wyniku czego otrzymano 158,6 g tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej; t.t. 66°C; TLC (3:1, etanol:woda) Rf = 0,78; [a]D = -1,5° (c = 1, 95% etanol).

Analiza elementarna dla C13H17NO4S

Obliczono: C 55,11, H 6,05, N 4,94

Stwierdzono: C 54,96, H 6,20, N 4,83.

b) Ester metylowy N-[(fenylometoksy)karbonylo]-L-metioniny

W 3 litrowej kolbie wyposażonej w mechaniczne mieszadło i wlot argonu rozpuszczono produkt z części (a) (100,0 g, 0,353 mola) w metanolu (2 litry) i dodano monohydratu kwasu p-toluenosulfonowego (6,71 g, 0,03 5 mola). Mieszaninę reakcyjnąmieszano w atmosferze argony przez 21 godzin. Do mieszaniny reakcyjnej dodano trietyloaminy (4,9 ml, 0,035 mola) i mieszano ją dodatkowo przez 15 minut. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią do bladożółtego oleju. Ten olej rozpuszczono w octanie etylu (900 ml) i otrzymany roztwór przemyto kolejno 1 N kwasem solnym (740 ml), nasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (2 x 740 ml) i solanką (740 ml). Fazę organiczną wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod próżnią do jasnożółtego oleju. Ten olej zatężono z heksanu (2 x 100 ml), w wyniku czego otrzymano 98,22 g tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej.

c) Ester metylowy sulfotlenku N-[(fenylometoksy)karbonylo]-L-metioniny

W 3 litrowej kolbie wyposażonej w mechaniczne mieszadło rozpuszczono produkt z części (b) (97,95 g, 0,329 mola) w metanolu (1675 ml) i destylowanej wodzie (215 ml). Ten roztwór ochłodzono na łaźni lodowej i dodano wodorowęglanu sodowego (28,5 g, 0,339 mola), a następnie N-chlorosukcynimidu (44,0 g, 0,329 mola) w małych porcjach tak, że wewnętrzna temperatura nie przekroczyła 7°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano na łaźni lodowej przez 1 godzinę, a następnie pozwolono by mieszanina ogrzała się do temperatury pokojowej w ciągu 1 godziny. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią o około 75%, aby usunąć metanol, rozcieńczono octanem etylu (1000 ml) i przemyto solanką (500 ml). Warstwę solankowąpoddano reekstrakcji octanem etylu (2 x 200 ml). Połączone ekstrakty organiczne wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod próżnią do postaci przejrzystego lepkiego oleju. Ten olej zatężono z toluenu (3 x 100 ml) i pozostałe rozpuszczalniki usunięto pod wysoką próżnią, w wyniku czego otrzymano surowy tytułowy produkt w postaci przejrzystego oleju, który zestalił się do postaci białej substancji stałej (131,4 g). Analiza NMR wykazała, że ten surowy produkt zawierał 12% wagowych sukcynimidu i 9% wagowych toluenu. Była to mieszanina diastereoizomerow sulfotlenku.

d) Ester metylowy S-[(acetyloksy)metylo]-N-[(fenylometoksy)kabonylo]-L-homocystemy

Do 1 litrowej kolby zawierającej produkt z części (c) (102,8 g prawidłowa waga, 0,328 mola) dodano toluenu (480 ml), octanu sodowego (32,3 g, 0,394 mola) i bezwodnika octowego (186 ml, 1970 mola). Powstałą mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skrophn (118°C) w atmosferze argonu prze 18 godzin. Tę ciemnobrązową mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej. Po 1 godzinie w temperaturze pokojowej mieszanina reakcyjna zgęstaniała wskutek powstania substancji stałej. Tę substancję stałąrozpuszczono w octanie etylu (100 ml) i mieszaninę częściowo zatężono pod próżnią do postaci lepkiej brązowej pozostałości. Tę pozostałość zatężono z toluenu (240 ml) w celu usunięcia bezwodnika octowego, rozcieńczono octanem etylu (1000 ml) i ostrożnie przemyto nasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego (4 x 680 ml). Fazę organiczną przemyto solanką (450 ml), wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod próżnią. Pozostałe rozpuszczalniki usunięto pod wysoką próżnią, w wyniku czego otrzymano jasnobrązową substancję stałą. Ten surowy produkt rozpuszczono w octanie n-butylu (450 ml) w trakcie mieszania i ogrzewania (35°C). Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej i w trakcie mieszania do tego roztworu powoli (w ciągu 15 minut) dodano heksanu (200 ml) i wtedy produkt wykrystalizował z roztworu.

178 469

Następnie dodano w ciągu 30 minut dodatkową porcję heksanu (700 ml) i powstałą zawiesinę mieszano przez 3 godziny. Ten produkt odsączono i przemyto kolejno 1:2 octanem n-butylu/heksanem (200 ml), 1:4 octanem n-butylu/heksanem (2 x 240 ml) i heksanem (2 x 250 ml). Produkt wysuszono na powietrzu, a następnie pod wysoką próżnią, w wyniku czego otrzymano 87,7 g tytułowego produktu w postaci bladobrązowej substancji stałej; t.t. 73°C; TLC (5% metanol/chlorek metylenu) R-= 0,80; [a]_D = -1,6° (c = 1,95% metanol).

Analiza elementarna dla C,6H21NO6S

Obliczono: C 54,07, H 5,95, N 3,99

Stwierdzono: C 53,48 , H 5,74 , N 3,82.

e) S-Acetylo-N-[(fenylometoksy)karbonylo]-L-homocysteina

W 1 litrowej kolbie roztwór produktu z części (d) (83,0 g, 0,233 mola) w tetrahydrofuranie (415 ml) przepłukiwano argonem w ciągu 30 minut. W oddzielnej 2 litrowej kolbie wyposażonej w mechaniczne mieszadło w wlot argonu roztwór 86,8% wodorotlenku potasowego (62,7 g, 0,969 mola) w destylowanej wodzie (280 ml) przepłukano argonem w ciągu 15 minut. W trakcie intensywnego mieszania w atmosferze argonu do roztworu wodorotlenku potasowego (wewnętrzna temperatura 20°C) dodano przez zgłębnik, bardzo szybko, roztworu tetrahydrofuranu. Kolbę zawierającą produkt z części (d) przepłukano 20 ml tetrahydrofuranu (przepłukanego argonem w ciągu (15 minut) i ciecz płuczącą dodano do mieszaniny reakcyjnej. Po 30 minutach mieszania reakcyjna stała się przejrzysta i dwufazowa i nastąpiła reakcja egzotermiczna, w wyniku której temperatura wzrosła do 28°C.

Po dodatkowych 2 godzinach mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 1°C (temperatura wewnętrzna) i dodano w jednej porcji borowodorku sodowego (2,75 g, 0,073 mola) (nastąpiła reakcja egzotermiczna, w wyniku której temperatura wzrosła do 6,8°C). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C jeszcze przez 20 minut, a następnie pozwolono by mieszanina ogrzała się do 11°C w ciągu 30 minut, Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 1°C i w ciągu 10 minut dodano bezwodnika octowego (68,6 ml, 0,727 mola); w trakcie dodawania nastąpiła reakcja egzotermiczna, w wyniku której temperatura wzrosła do 10°C. Temperatura wewnętrzna spadła do 4°C zanim zakończono dodawanie. Łaźnię chłodzącąusunięto i mieszanmę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 45 minut.

Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią do około połowy jej objętości, zakwaszono 6 N kwasem solnym (175 ml) do pH 21 wyekstrahowano octanem etylu (2x1,1 litra). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką (560 ml). Fazę organiczną poddano działaniu węgla aktywnego i bezwodnego siarczanu magnezowego, przesączono i zatężono pod próżnią do postaci żółtego oleju. Następnie dodano octanu n-butylu (380 ml) i roztwór zatężono pod próżnią(45°C) do połowy jego objętości. Do roztworu dodano drugąporcję octanu n-butylu (190 ml) i roztwór zatężono tak aby pozostało 190 ml octanu n-butylu. W trakcie mieszania dodano powoli heptanu (300 ml) do uzyskania zmętnienia, a następnie dodano kryształy zaszczepiające. Po 15 minutach wykrystalizowała z roztworu biała substancja stała. Drugąporcję heptanu (570 ml) dodano powoli w ciągu 30 minut i powstałą zawiesinę mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Produkt odsączono, przemyto 1:3 octanem n-butylu w heptanie (2 x 275 ml) i heksanem (2 x 275 ml), wysuszono na powietrzu, a następnie wysuszono pod wysoką próżnią, w wyniku czego otrzymano 50,1 g tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej; t.t. 73 - 74°C; TLC (3 : 1, ftanol:woda) R-= 0,83; [a]D = -1,3° (c = 1,95% etanol).

Analiza elementarna dla C]₄łł₁₇NO₅S

Obliczono: C 54,01, H 5,50, N 4,50

Stwierdzono: C 53,88, H 5,45, N 4,44.

Ten przesącz zatężono tak, aby pozostało 100 ml octanu butylu. Otrzymany roztwór poddano działaniu 310 ml heptanu według sposobu opisanego powyżej, w wyniku czego otrzymano drugi rzut, 8,4 g, tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej, toteż całkowita wydajność wyniosła 58,5 g.

f) Ester metylowy kwasu [S-(R*, R*)]-2-[[4-(acetylotio)-1-okso-2-[[(fenylometoksy)karbonylo]αmino]butylo]amino]-δ,δ-dlmftoksyheksanowfgo

178 469

S-Acetylo-N-[(fenylometoksy)kirbonylo]-L-homocysteinę 0,456 mola) rozpuszczono w mieszaninie chlorku metylenu (600 ml) i dimetyloformamidzie (90 ml), a potem dodano hydratu hydroksybenzenotriazolu (64,72 g, 0,479 mola).

Mieszaninę ochłodzono na łaźni lodowej i dodano roztworu estru metylowego kwasu (S)-/-amlno-6,6-dimetoksyheksanowego [wytworzonego sposobem opisanym w przykładzie I (e) (93,7 g, 0,456 mola) rozpuszczonego w chlorku metylenu (600 ml). Następnie dodano chlorowodorku etyio-3-(dime1yloammo)-propylokαrbodπmidu (91,83 g, 0,479 mmola) i mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią i pozostałość rozdzielono między octan etylu (3 litry) i nasycony wodny roztwór wodorowęglanu sodowego (1 litr). Fazę organiczną przemyto kolejno wodą(l litr), 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (1 litr), wodą(l litr) i solanką(1 litr), a następnie wysuszono (Na2SO4) i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 238 g surowego produktu. Ten surowy produkt rozpuszczono w mieszaninie octanu etylu w chlorku metylenu (1:1,300 ml) i poddano chromatografii na 10 x 15 cm złożu żelu krzemionkowego (Merck), z elucją 8:2 octanem etylu/heksanem (7 litrów), a następnie octanem etylu (4 litry), w wyniku czego otrzymano 205,28 g tytułowego produktu.

g) Ester metylowy kwasu [4S-(4a, 7a, 10aβ)]-oktahydro-4-[[(fenylome1oksy)karborylo]amiro]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]1iazepino-7-karboksylowego

Roztwór produktu z części (f (205,28 g, 0,412 mola, wysuszony przez odparowanie z chlorku me1ylenu/1oluenu) w metanolu (2 litry) ochłodzono do 0°C (na łaźni lodowej) i przepłukano go argonem w ciągu 30 minut. Następnie dodano bardzo szybko z ciągłym przepłukiwaniem argonem roztworu metanolami sodowego (25% wagowo w metanolu) (95,1 ml, 1,01 równoważnika) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 10 minut, a następnie reakcję przerwano przez dodanie 1 litra nasyconego roztworu chlorku amonowego. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono 0,5 litra wody i poddano działaniu 3 litrów octanu etylu. Powstałą mieszaninę podzielono na dwie porcje i każdą z nich oddzielnie zatężono pod próżnią, w celu usunięcia substancji organicznych (octan etylu i metanol). Te zatężone pozostałości połączono ponownie i poddano je działaniu 1 litra octanu etylu. Fazę organiczną oddzielono i przemyto 0,5 litra nasyconego roztworu chlorku amonowego. Połączone wodne roztwory reekstrahowano 1 litrem octanu etylu. Połączone ekstrakty organiczne przemyto 1 litrem wody i dwiema 1 -litrowymi porcjami solanki, wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono. Pozostałość odparowano z chlorku metylenu i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 18/l6δ g wolnego sulfhydrylu produktu z części (f).

Ten wolny pośredni sulfhydryl (0,400 mola) rozpuszczono w chlorku metylenu (4 lity) i poddano działaniu 30,8 mi (0,400 mola) kwasu tnfluorooctowego. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 16 godzin, a następnie ochłodzono jąi zatężono pod próżnią. Pozostałość rozpuszczono w 2 litrach octanu etylu, a następnie przemyto kolejno 400 ml 0,1N kwasu solnego, 1 litrem wody, 1 litrem nasyconego roztworu wodorowęglanu sodowego, 1 litrem wody i 1 litrem solanki, wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono. Pozostałość odparowano z chlorku metylenu i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 166,24 g tytułowego produktu.

h) Ester metylowy kwasu [4S-(4a, 7a, 10a1)]-ok1ahydro-4-ammo]-5-okso-7H-pirydo[2,1 -b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksylowego

Do roztworu produktu z części (g) (162,43 g, 0,414 mola) rozpuszczonego w chlorku metylenu (1,5 litra) dodano w atmosferze argonu jodotnmetyiosiiaru (76,6 ml, 0,538 mola). Mieszaninę mieszano przez 1,5 godziny, a następnie zatężono jąpod próżnią i rozdzielono między 1 litr octanu etylu 1700 ml 1N kwasu solnego (wystąpiło wydzielenie się CO2; pH 1,2). Warstwę w octanie etylu oddzielono i wyekstrahowano ją 300 ml 1N kwasu solnego. Połączone zakwaszone wodne ekstrakty przemyto 1 litrem octanu etylu, a następnie ochłodzono je do 0°C i zalkalizowano 4 N wodorotlenkiem sodowym (około 275 ml) do pH 10,0. Te warstwy wodne nasycono stałym chlorkiem sodowym, a następnie wyekstrahowano je pięć razy 1-litrowymi porcjami chlorku metylenu. Połączone ekstrakty organiczne wysuszono (^^04), przesączono i zatężono pod próżnią. Pozostałość rozpuszcono ponownie w 1 litrze chlorku metylenu i przepłukano ją 0,5

178 469 litrem solanki, wysuszono (MgS(04), przesączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 98,9 g tytułowego produktu.

i) Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R^ł), 7α, 10aβ]]-fktahydro-4-[[2-(acetylftio)-l-okso-3feryloprfpylo]amlno]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b]|l,3]tiazepmo-7-karboksylowego

Sól dicykloheksyloaminy i kwasu (S)-2-(acetylotio)benzenfprfpanfwegf (173,1 g, 0,427 mola) rozdzielono między octan etylu (1 litr) i 10% roztwór wodorosiarczanu potasowego (800 ml). Fazę organiczną oddzielono i przemyto jąkolejno 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (1 litr), 50% solanką® litr) i solanką^ litr), wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod próżnią. Pozostałość odparowano kilka razy z chlorku metylenu, a następnie wysuszono pod próżnią w ciągu nocy, w wyniku czego otrzymano 97,3 g surowego kwasu (S)-2-(acetylotif)benzenfpropanowegf.

Roztwór tego kwasu (S)-2-(acetylotio)berzeropropanowego (0,427 mola) rozpuszczonego w chlorku metylenu (900 ml), ochłodzono na łaźni lodowej i poddano działaniu roztworu produktu z części (h) (100,28 g, 0,388 mola) w chlorku metylenu (600 ml) i trietyloaminy (154,1 ml, 0,388 mola), a następnie w jednej porcji dodano heksafluorofosforanu benzotriazol-1-ilfksytris(dimetyloamino)fosfonlfwegf (188,9 g, 0,427 mola). Po 1 godzinie w 0°C i 2 godzinach w temperaturze pokojowej mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią i rozpuszczono ją w 2 litrach octanu etylu. Ten organiczny roztwór przemyto kolejno 0,5 litra solanki, 1 litrem 0,5 N kwasu solnego, 1 litrem wody, 2 litrami nasyconego roztworu wodorowęglanu sodowego, 1 litrem wody 11 litrem solanki, wysuszono (Na2S04) przesączono i zatężono. Wszystkie wodne ciecze z przemywania zawierające produkt (według TLC) reekstrahowano octanem etylu. Ekstrakty w octanie etylu poddano obróbce zwykłym sposobem, w wyniku czego otrzymano surowy produkt w postaci żółtego oleju. Ten olej naniesiono na warstwę żelu krzemionkowego (15 x 15 cm) sporządzono w octanie etylu/heksanach (1:1) i wyeluowano ją octanem etylu/heksanami (7 litrów 11,4 litry 6:4 i 2 litry 7:3). Przesącze zawierające żądany produkt zatężono, w wyniku czego otrzymano 123,57 g tytułowego produktu.

j) Kwas [4S-[4a(R*), 7α, 10aβ]]-oktahydrf-4-[(2-merkapto-1-okso-3-ferylfpropylf)amino] -5 -oksoUH-pirydo [2,1 -b] [ 1,3 ] tiazepino-7-karboksylowy

W 12 litrowej trój szyjnej kolbie wyposażonej we wkraplacz i mieszadło mechaniczne umieszczono roztwór produktu z części (i) (96,0 g, 0,027 mola) w metanolu (1,1 litra). Ten roztwór przepłukano argonem w ciągu 30 minut, a następnie chłodzono na łaźni lodowej do momentu gdy temperatura wewnętrzna osiągnęła 7°C. W ciągu godziny dodano 1,45 litra 1 N roztworu wodorotlenku sodowego (uprzednio przepłukanego argonem w ciągu 30 minut). Mieszaninę reakcyjną przepłukiwano argonem w trakcie dodawania. Temperatura mieszaniny reakcyjnej wzrosła do 12°C i wartość tę utrzymywano w trakcie dodawania. Mieszaninę reakcyjną mieszano dodatkowo przez 30 minut, a następnie ogrzanojądo temperatury pokojowej na łaźni z wodąo temperaturze pokojowej i mieszano z przepłukiwaniem przez 2,5 godziny. Następnie wkroplono w ciągu 15 - 20 minut około 250 ml 6 N kwasu solnego, tak aby osiągnąć pH 2, i podczas zakwaszania wytrącił się żywiczny osad. Po kontynuowaniu mieszania przez dalsze 2 godziny ten osad zmienił się drobną białą substancję stałą, w której obecna była pewna liczba większych kawałków stałego produktu. Ten produkt zebrano na 600 ml lejku ze szkła spiekanego. Substancję stałąprzemyto 1 litrem wody i 2 litrami bezwodnego eteru i wysuszono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 70,3 g tytułowego produktu w postaci drobnej białej substancji stałej; t.t. 218 - 220°C (rozkład), TLC (1:99 kwas octowyOctan etylu) R_f = 0,48.

HPLC: t_R = 9,33 minuty (całkowita powierzchnia piku 99,3% przy 220 nm); YMC S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; 60% B, bufor A - metanol/woda/kwas fosforowy (10:90:0,2), bufor B = metanol/woda/kwas fosforowy (90:10:0,2), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę, izokratyczme.

Analiza elementarna dla C9H24N4O2

Obliczono: C 55,86, H 5,92, N 6,86, S 15,70

Stwierdzono: C 55,83, H5,83, N 6,96, S 15,70.

Przykład XXIV. Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*), 7α, 10ae]]-oktahydro-4-[[2-(acetyk>tio)-1 -okso-3 -fćnyłopropylo]ammo] -5-oksf-7H-pirydf[2,1 -b] [ 1,3]tiazepino-7 -karboksylowego

178 469

Reakcję sprzęgania opisanąw przykładach IIIty), XI(i), XXII(b) i XXIII(i) przeprowadzono następująco.

Roztwór kwasu (S)-2-(aoetyln1in)benceozprzpsnzwhgz (1,83 g, 8,14 mmola) i estru metylowego kwasu [4S-[4a(R*), 7a, 10aβ]]-zktahyąo·4-;ammo-5-o]e5O-7H-pirydo[2,1-b][1,3]1iacepioz-7-karbzekylnwegn (2,11 g, 8,17 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu (20 ml) zobłnączoz do 0°C i w jednej porcji dodano chlorowodorku htylo-3-(dimetyloamino)prnpalnosrbndiimiąu (1,77 g, 9,31 mmola). Miekzanioę rhaecajoą mihkzaoz w 0°C przez 6 godzin, a potem zwężono ją do postaci oleistej piany. Pozostałość rzcązihlzon między octan etylu (100 ml) i 1N kwas solny (50 ml). Fazę organiczną przemyto 1 N kwasem solnym (50 ml) nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego ( 2 x 50 ml) i oskyązoym wodnym roztworem chlorku sodowego (50 ml), wysuszono (bezwodny Na2SO4), przesączono i zwężono pod próżnią, w wyniku czego z1rcamaon 4,43 g związku tytułowego w postaci białej piany.

Przykład XXV. Sól 1,1-dime1ylzh1alnaminy i kwasu [4S-[4a(R*), 7a, (Cβ]]-nelsbaąro-4-[[2-(merkaptz)-1-nknk-3-fhoalnprnpaln]ainlnz]-5-okso-7H-piradz[2,1-b][1,3-]1lacepioz-7karboksylowego

W trójszyjnej 15 ml kolbie wyposażonej w obłzdnloę zwrotną, 1rcaern1oih przepłukanej ζα)tem i zdgacnwaoejl umihkzccznn kwas [4S[4a(R*), 7a, (0aβ]]-oetahydro-4-[(2-merkapto-l-neso-3-feoylzpropylo)amion]-8-zkkz-7H-piraąz[2,1-b][d,3]tιazepinz-7-kdrbzekalzwa (0,20 g) i od gazowany roztwór (1:1) absolutnego etanolu i ace1znl1rylu (1,0 ml). W trakcie miescdoia niejednorodnej miekcawlwa wkrnplznz 1-bu1ylzamiwę (53,0 fil, 1,03 równoważnika). Roztwór stał się jednorodny w ciągu 3 minut po zakończeniu dodzwania aminy Roztwór (temperatura wewnętrzna 20°C) rozcieńczono pnwoli przez weroplhnie ach1oni1rału do końcowej objętości 10 ml. Całość mieszano jeszcze prchc 2 godziny, a potem odsączono substancję stałą, przemyto jąrzz 100% zce1om1ralem (5 ml), wysuszono na powietrzu i umieszczono pod wysoką próżnią na 2 godziny dla usunięcia resztkowych rncpuszccalnieźw. Otrzymano 0,2 g związku tytułowego w postaci eras1zliccoej białej substancji stałej.

Powyższy materiał połączono z materiałem z ionaob szarż i poddano rek1ys1dlicaoji w następujący sposób. TrÓJkcyjną25 ml kolbę wyposażoną w chłodnicę zwrotną, sztabkę mieszadła magwe1yoznhgn i werzplzcz 1rcyero1nie odgacnwaon i napełniono argonem. W kolbie umieszczzoo porcje soli (,1-dimetyloetyloamina (0,37 g) i 59% aoe1oni1ralu w etanolu (2,28 ml) umiescoczoo w kolbie. Kolbę i jej zawartość ogrzano do 29 - 32°C dla rozpuszczenia substancji stałej. Roztwór rozcieńccoon aoe1noi1ralem (27 ml), łaźnię grzejną usunięto i pozwolono by kolba oohłoąciła się do temperatury pokojowej (20°C). Całość mieszano jeszcze przez 1 godzinę, mie^ο^ przesączono i substancję s1ałąprzema1o rsz ace1zni1ralem (10 ml), wysuszono na powietrzu i umieszczono pod wysokąpróżi^^iądla usuoięcia resztek rozpuszczalników, w wyniku czego otrzymano 0,29 g związku tytułowego w postaci krystalicznej białej substancji stałej kurczącej się w 160°C i powoli topniejącej z rozkładem przy zwiększaniu temperatury do (3C -191 °C (w 190 - 191°C stanowiący pozostałość błyszczący materiał ulega bardzo szybkiemu stopnieniu).

Przykład XXVI. Ester metylowy kwasu [4S-[4a(R*), 7a, 10aβ]]-nk1ahyąrn-4-amino^-oksotyH-pirydolż, l][, ,31i(azepin077-e(arbzksy lowego

Teo związek pośredni z przykładów III^), XI(h) i XXHI(h) możoa także wytworzyć następująco.

a) Ester die1alowa kwasu 2-(aoetylzamloo)-2-[4-(aoetoksy)butyln]propaonąlnwhgn

W trakcie miescaoia suspensję 95% wodorku sodowego (60,8 g, 2,532 mola) w bezwodnym dimetyloformamidzie (500 ml) ncbłoącooo w atmosferze argonu do 0°C (łaźoia lodowa). W ciągu 45 minut, utrzymując temperaturę mihkcaoinę reakcyjną poniżej 18°C, wkoplono roztwór acetamidzmaloniaou stetylu (500 g, 2,302 mola) w bezwodnym dimetyloformamidzie (1,2 litra). Po zakończeniu dodawania mętny roztwór powoli ogrzano do temperatury pokojowej. Całość miescdnz w temperaturze pokojowej jeszcze przez 1 godzinę, po czym dodano octanu 4-brzmnbutylu (471,5 g, 2,417 mola). Mieszaninę* mieszano w 59 - 60°C przez 18 godzin. Otrzymaną zawiesinę ochłnączno do temperatury pokojowej, reakcję przerwano przez dodanie absolutnego etanolu (40 ml) i lodowatego kwasu octowego (4 ml) i całość mieszano przez około 15 miaut, a potem wlano do

178 469

10% roztworu chlorku litowego i wyekstrahowano octanem etylu (2x3 litry). Połączone ekstrakty organiczne w octanie etylu przemyto 10% chlorkiem litowym (3x3 litry), wysuszono (bezwodny Na2SO4) i odparowano pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 750 g związku tytułowego w postaci oleju.

b) Kwas 2-(acetyloamino)-6-hydroksyheksanowy

Produkt z części (a) (730 g, 2,2 mola) odważono do trójszyjnej 5-litrowej kolby wyposażonej w termometr, sztabkę mieszadła magnetycznego i chłodzoną powietrzem chłodnicą) i rozcieńczono absolutnym etanolem (300 ml), a następnie dodano 6 N wodnego roztworu wodorotlenku sodowego (1,6 litra, 9,6 mola). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w 68 - 70°C przez 5 godzm i otrzymano jednorodny roztwór. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej i powoli dodano 6 N kwasu solnego (1,32 litra) do uzyskania pH 1,3. Kolbę połączono z krótkąnasadką destylacyjną do usuwania etanolu i temperaturę powoli zwiększono do 87 - 90°C, a następnie utrzymywano jąprzez 8,5 godziny. Zaobserwowano powolne wydzielanie się ditlenku węgla. Całkowita objętość destylatu wyniosła 3,0. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią do odparowania całej ilości wody, a potem zatężono jąz toluenu (2 x 500 ml). Półstałą masę roztarto z absolutnym etanolem (1 litr), całość przesączono i substancję stałąprzemyto absolutnym etanolem (500 ml). Przesącz zatężono pod próżnią i otrzymano 509 g surowego oleju (czystość 82%) zawierającego etanol i toluen.

c) Kwas (S)-2-amino-6-hydroksyoctowy

Surowy produkt z części (b) (443 g, a w rzeczywistości, według oceny, 394 g, ze względu na zawartość etanolu i toluenu) rozpuszczono w wodzie (3,3 litra) i dodano 1 N wodorotlenku lodowego do uzyskania pH 7,5 (1,53 litra). Mieszaninę ogrzano do 35°C i dodano acylazy (gatunek 1 z nerki świńskiej, 0,4 g), po czym mieszaninę reakcyjną mieszano jeszcze przez 24 godziny. Po tym okresie czasu wartość pH wynosiła 7,33, więc doprowadzono ją do 7,5 z użyciem 1N wodorotlenku litu (około 2 ml), dodano jeszcze acylazy (0,4 g) i mieszaninę reakcyjną mieszano jeszcze przez 17 godzin (pH 7,3). Wartość pH roztworu doprowadzono do 5,9 z użyciem kwasu octowego. Dodano celitu (20 g) i węgla drzewna (20 g), mieszaninę reakcyjną ogrzano do 92°C i utrzymywano tę temperaturę przez 5 minut. Mieszaninę reakcyjną przesączono przez celit i zatężono pod próżnią do konsystencji półpasty (441 g), którą roztarto z 900 ml wody:etanolu:dimetyloformamidu (1:5:10). W celu roztworzenia placka trzeba było zastosować ogrzewanie. Mieszaninę reakcyjną postawiono w lodówce na noc, a potem przesączono ją i przemyto 200 ml powyższej mieszaniny rozpuszczalników, w wyniku czego otrzymano 214 g surowego materiału (około 40% materiału N-acetylowego). Ten materiał przeprowadzono w stan suspensji w metanolu (500 ml), ogrzano na łaźni parowej i odstawiono na 2 godziny, a potem przesączono. Tę procedurę powtórzono drugi raz i otrzymano 108 g tytułowego produktu; [a]_L) = +22° (c = 1,44, 6N HCl).

Alternatywnie etapy (b) i (c) można realizować w następujący sposób. b) Kwas 2-(acetyloamino)-6-hydroksyheksanowy

W trójszyjnej 5-litrowej kolbie wyposażonej w mieszadło mechaniczne i termoparę umieszczono produkt z części (a) (631 g, 1,933 mola) i tetrahydrofuran (259 ml). W trakcie mieszania do roztworu dodano w ciągu 40 minut 6 N wodorotlenku sodowego (1385 ml, 8,31 mola). Nastąpiła silna reakcja agzotermiczna i mieszaninę reakcyjną trzeba było ochłodzić na łaźni lodowej aby utrzymać temperaturę poniżej 60°C. Następnie mieszaninę reakcyjną ogrzewano łagodnie w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin (temperatura w kolbie 67 68°C) przez 5,5 godziny.

Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez noc (16,5 godzin). Odczyn doprowadzono do pH 1,30 (z pH 12,75) z użyciem 6 N kwasu solnego (1150 ml, 6,9 mola), utrzymując temperaturę około 25°C. Mieszaninę ogrzewano stopniowo pod krótką nasadką destylacyjną do wystąpienia destylacji i wydzielania się ditlenku węgla (temperatura w kolbie wynosiła wówczas 72,3°C, a temperatura w nasadce 70°C) i ogrzewanie kontynuowano do chwili gdy ustała destylacja a gaz wydzielał się bardzo powoli (temperatura w kolbie wynosiła wówczas 94,1 °C, a temperatura w nasadce 50°C). Zebrano około 410 ml, a wartość pH pozostałości w kolbie wynosiła

178 469

3,9. Ogrzewanie kontynuowano przez 10 minut, przy czym nie wydzielał się już gaz. Całkowity czas ogrzewania od rozpoczęcia destylacji wynosił 7,5 godziny.

Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez noc, po czym przejrzystą mieszaninę (pH 3,50) odparowano w wyparce obrotowej pod próżnią na łaźni (60°C). Pastowatą pozostałość mieszano z absolutnym etanolem (750 ml) i otrzymanąkrystalicznąsuspensję odparowano w wyparce obrotowej (pompka próżniowa, łaźnia 60°C). Pastowatą pozostałość odpędzono z absolutnym etanolem (2x750 ml). Do pozostałości dodano absolutnego etanolu (1500 ml) i mieszaninę mieszano w 60°C na łaźni do uzyskania suspensji drobnych kryształów, około 20 minut, a następnie suspensję mieszano w temperaturze pokojowej przez 20 minut, przesączono ją i placek przemyto absolutnym etanolem (2 x 300 ml). Przesącz był zamglony, więc sklarowano go drogą przesączenia przez celit. Przejrzysty przesącz odparowano w wyparce obrotowej i otrzymano 434,6 g związku tytułowego w postaci gęstego syropu bursztynowej barwy'. TLC (10:1:1 metanol:kwas octowy :woda) Rf = 0,59.

c) Kwas (S)-2-aminb-6-hydroksyheksanowy

W trój szyjnej ó-litrowej kolbie wyposażonej w mieszadło mechaniczne i termometr umieszczono produkt z części (b) (434 g, 1,93 mola) i wodę (3 litry). Wartość pH mętnego roztworu doprowadzono z 4,05 do 7,50 z użyciem 1 M wodorotlenku litu (705 ml). Roztwór ogrzano do 36°C i dodano acylazy I z nerki świńskiej (0,710 g). Mieszaninę mieszano w 35 - 36°C przez 23,5 godziny, a potem ochłodzono ją do temperatury pokojowej i odczyn doprowadzono z pH 7,0 do 5,9 z użyciem lodowatego kwasu octowego (4-,4 ml). Dodano celity (29 g) i węgla dhzewnego (29 g) i w ttakcie mieszama [emperaturę p(bd^^;<ί3^c^li<- do 91 °C. Ogi-Kowannc przeewano1 po>zwolono by mieszanina reakcyjna ochłodziła się do temperatury pokojowej. Otrzymano suspensję, którą przesączono przez sączek 14,5 cm, po czym placek przemyto dokładnie wodą. Bezbarwne przesącze (około 3,9 litra) zatężono w wyparce obrotowej w 60°C i otrzymano 476 g przejrzystego, gęstego oleju. Dodano absolutnego etanolu (720 ml) i mieszaninę mieszano do uzyskaniajednorodnej krystalicznej suspensji. Rozpuszczalnik odparowano ponownie i do białej stałej pozostałości dodano absolutnego etanolu (1544 ml). Suspensję odparowano przez noc (15 godzin) w wyparce obrotowej w temperaturze pokojowej i przesączono ją przez sączek 14,5 cm. Placek przemyto absolutnym etanolem (7 x 100 ml) i wysuszono do stałej wagi pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 45,4 g białego krystalicznego związku tytułowego. TLC (10:1:1 metnaol:kwas octbwy:wbda) R_f = 0,62.

Analiza elementarna dla C6H3NO3:

Obliczono: C 4δ,25; H 4,94; N 9,34

Stwierdzono: C 44,66; H 4,77; N 9,43

d) Ester metylowy kwasu [S-(R*, R^ł)]-2-[[4-ac£tylotib]-1-okso-2-[[(feny1bmetoksy)karbonylo] aminojbutylo] amino] -6-hydroksyheksanowegb

Zawiesinę kwasu (S)-2-amino-6-hydroksyheksanowegb (1,0 g, 6,4 mmola) w metanolu (20 ml) mieszano w atmosferze argonu i temperaturze pokojowej, a następnie poddano działaniu chlorku trimety1bsi1i1u (1,9 ml, 15 mmoli). Powstały roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 14 godzin. Objętość rozpuszczalnika zmniejszonego do około 3,5 ml pod zmniejszonym ciśnieniem. Dodano acetonitrylu (5 ml) i roztwór ochłodzono do -40°C, w wyniku czego otrzymano roztwór zawierający ester metylowy kwasu (S)-2-ammo-6-hydroksyheksanbwego.

W oddzielnej kolbie roztwór S-acety1b-N-[(fenylometolkty)kίabonylo]homocysteiny (otrzymanej jak w przykładzie XXII I(e), 2,117 g, 6,4 mmola) w acetonitrylu (5 ml) poddano w 0°C działaniu diizbprbpy1oety1baminy (1,20 ml, 6,4 mmola). W innej kolbie hydrat hydroksybenzotriazolu (0,104 g, 0,64 mmola) i metanosu1fony1oksybenzotriazb1 (1,450 g, 6,4 mmola) rozpuszczono w acetonitrylu i ochłodzono do -1S°C. Poprzednio wytworzoną S-acetylo-N-Renylometoksyjkarbony1o]hbmbcystemę wkroplono do tego roztworu, utrzymując temperaturę wewnętrzną poniżej -10°C. Całość mieszano w temperaturze od -14°C do -12°C przez 3 godziny, a powstały roztwór wkroplono do powyższego roztworu zawierającego ester metylowy kwasu (S)-2-amlnb-6-hydroksyheksanowego w -40°C. Pozwolono by mieszanina ogrzała się powoli do 16°C w ciągu 14 godzin. Mieszaninę reakcyjną wlano do octanu etylowego (50 ml) i 1 N kwasu solnego (50 ml).

178 469

Mieszaninę przeniesiono do wkraplacza i rozdzielono warstwy. Fazę ograniczną wyekstrahowano octanem etylu (2x50 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto 1N kwasem solnym (100 ml), nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego (100 ml) i nasyconym wodnym roztworem chlorku sodowego (100 ml). Roztwór wysuszono (bezwodny MgSO4), przesączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano produkt w postaci białej substancji stałej. Do tego produktu dodano estru t-butylowo-metylowego (20 ml) i otreemayązawiysiyę mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godzmy, a potem przesączono. Produkt przemyto eterem t-butylowo-metylowym i wysuszono, w wyniku czego otrzymano 2,087 g związku tytułowego o t.t. = 89 - 90°C.

e) Ester metylowy kwasu [S-(R*, R*)]-2-[[(4-acetylotlo)-l-okso-4-[[(feyeloo^ytoksy)karboyelo]αmino]butylo]amino]-6-oksobyksαyowygo

Do roztworu chlorku oksalilu (546 pl, 6,27 mmola) w bezwodnym chlorku metylenu (16 ml) wkroplono w -65°C (temperatura wewnętrzna) roztwór dimetylosulfotlenku (905 (l, 12,54 mmola) w chlorku metylenu (13 ml) w ciągu 12 minut, utrzymując temperaturę wewnętrzną od -65°C do -60°C. Roztwór produktu z części (d) (1,90 g, 4,18 mmola) w chlorku metylenu (7 ml) dodano do zawartości kolby w ciągu 20 minut, w wyniku czego otrzymano mętnąmieieanmę. Dodano jeszcze chlorku metylenu (1 ml) aby cały alkohol znalazł się z kolbie i całość mieszano w -65°C przez 40 minut. Następnie dodano diizopropyloytyloamiyy (3,7 ml, 20,90 mmola) i otrzymano przejrzysty roztwór. Roztwór mieszano jeszcze przez 30 minut w -65°C i pozwolono by mieszanina reakcyjna ogrzała się do -18°C w ciągu 2 godzin. Reakcję przerwano przez dodanie 10% KHSO4 (30 ml) i mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej, a następnie rozcieńczono 25 ml wody, zmieszano i rozdzielono warstwy. Fazę wodną poddano reekstrakcji chlorkiem metylenu (2 x 25 ml) i połączone ekstrakty organiczne przemyto 10% KHSO4 (25 ml), nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego (2 x 25 ml) i solanką(25 ml), wysuszono (MgSO4). Otrzymano i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 1,84 g związku tytułowego w postaci białej substancji stałej.

f) Ester metylowy kwasu ^-[4α^*), 7α, -10aβ]]-oktabedro-4-[[(fyyylometoksy)karbonelo]amiyo]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]tiazypiyo-7-kαrbokielowego

W wysuszonej kolbie umieszczono w atmosferze argonu produkt z części (e) (1,76 g, 3,89 mmola) i metanol (17 ml). Roztwór ochłodzono do 0°C i przepłukiwano argonem w ciągu 25 minut. W ciągu około 15 sekund dodano 25% metanolowego roztworu metanolanu sodowego (983 pl, 4,82 mmola) i reakcję przerwano po 1 godzinie przez dodanie 1 N kwasu solnego (20 ml). Pozwolono by mieszanina reakcyjna ogrzała się do temperatury pokojowej, dodano octanu etylu (35 ml) i po wymieszaniu rozdzielono warstwy. Fazę wodną poddano reekstrakcji octanem etylu (22x15 ml) i połączone ekstrakty organiczne przemyto 1N kwasem solnym (15 ml) i solanką, wysuszono (MgSO₄), przesączono i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 1,69 g estru metylowego kwasu [S-(R*,R^ł)]-2-[[4-merkapto-1-okso-2-[[(fenylometoksy)karbonylo]amiyo]butylo]amiyo]-6-okioheksayowygo związku tytułowego w postaci białej piany.

Roztwór tej piany i kwasu tyfluorooctowygo (305 pl, 3,95 mmola) w chlorku metylenu (17 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 2,25 godziny. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej i zatężono, a pozostałość rozpuszczono w octanie etylu (25 ml), przemyto nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego (2 x 20 ml) i solanką, wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 1,50 g związku tytułowego w postaci białej piany.

g) Ester metylowy kwasu ^-[4α^*), 7α, 10aβ]]-oktahedro-4-ammo-5-okio-7H-pilydo[2,1 -b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksylowego

Produkt z części (f) poddano działaniu jodotrimytylosilayu zastosowawszy sposób analogiczny do użytego w przykładzie XXIII(h) lub XI(h) dla usunięcia grupy N-zabezpieczającej. Otrzymano związek tytułowy-.

Przykład XXVII. Kwas (S)-2-ftalimido-6-hedroksehekiayowy

Ten związek pośredni z przykładu I(c) można także wytworzyć w następujący sposób.

Do roztworu estru dietylowego kwasu 2-(acytyloamlno)-4-[4-(acetokse)butylo]propanodiowego (730 g, 2,2 mola, patrz przykład XIV(a) w absolutnym etanolu (300 ml) dodano 6 N wodorotlenku sodowego (1,6 litra). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w 70 - 75°C przez 5 go178 469 dzin, a następnie w 90 - 95°C oddestylowano większość etanolu. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono i zakwaszono do pH 1,3 z użyciem 6 N kwasu solnego (około 1,3 litra), a następnie ogrzano jądo 90 - 100°C dla przeprowadzenia dekarboksylacji. Po zakończeniu reakcji surowąmieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej, a następnie ogrzano jądo 35°C i poddano działaniu około 600 ml 6 N NaOH, a potem 1 N NaOH dla doprowadzenia wartości pH do 7,5 (końcowa objętość około 5,3 litra). Do tej mieszaniny dodano 0,6 g acylazy I z nerki świńskiej i całość mieszano przez noc w 35°C przy pH 7,25. Wartość pH doprowadzono do 7,51 dodanojeszcze 300 mg acylazy. Całość mieszano przez noc, a po upływie tego okresu czasu reakcja zaszła w około 90%.

Mieszaninę reakcyjną poddano działaniu 20 g węgla drzewnego i 20 g Cdite®, a nastepnie ogrzano ją do 85°C i utrzymywano w tej temperaturze przez 10 minut, a potem ochłodzono do 50°C i przesączono. Całkowita objętość przesączu wynosiła około 4,9 litra. Przesącz ochłodzono do 5°C i dodano stałego węglanu sodowego (do pH 9,3). W jednej porcji dodano N-karboetoksyftalimidu (263,4 g, 1,2 mola), utrzymując wartość pH 9,3 przez dodawanie w razie potrzeby węglanu sodowego. Po 2 godzinach w 5°C, a następnie 3 godzinach w temperaturze pokojowej wartość pH spadła do 8,5 i większość reagentów uległa rozpuszczeniu. Mieszaninę reakcyjną przesączono, ochłodzono do 5°C i zakwaszono do pH 2,3 z użyciem 6 N HCl. Wytrąconą substancję stałą odsączono i przemyto 200 ml zimnej wody, a potem wysuszono pod próżniaj otrzymano 220 g tytułowego produktu.

Przykład XXVIII. Kwas -4S-(4a, 7a, 10ae)]-oktahydro-4-[[2-merkapto-3-(1-naftalenylo)-1 -oksopropylo]amino]-5-okso-7H-pirydo^^, 1-b] [ 1 ^^zep^uo-T-karboksylowy

a) Ester dietylowy kwasu (acetyloamino) (1-nαftαlenylometylo)propanodiowfgo

Do roztworu etanolami sodowego (21% w etanolu, 4,613 g, 67,8 mmola) w etanolu (100 ml) dodano acftamidomalonianu dietylowego (14,74 g, 67,8 mmola) a następnie 1-(bromometylo)uaftalenu (10,0 g, 45,2 mmola). Ten roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzmę. Następnie mieszaninę reakcyjną zatężono do postaci pomarańczowego oleju. Ten olej rozpuszczono w octanie etylu i przemyto półnasyconym roztworem chlorku amonowego i solanką, a następnie wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano pomarańczową substancję stałą. Tę substancję stałąpoddano rekrystalizacji z octanu etylu i heksanu, w wyniku czego otrzymano beżowe kryształy zanieczyszczone acetamidomalonianfm dietylowym. Tę substancję stałą oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 50% octan etylu w heksanie). Frakcje zawierające czysty produkt połączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 10,225 g produktu w postaci białej substancji stałej; t.t 105 - 108°C; TLC (50% octan etylu w heksanie) Rf = 0,57.

b) Kwas α-amino-1-naμtalenopropauowy

Roztwór produktu z części (a) (16,182 g, 47,5 mmola) przeprowadzono w stan suspensji w 48% kwasie bromowodorowym (100 ml) i suspensję tę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin i w atmosferze argonu przez 14 godzin. Z roztworu odsączono bromowodorek produktu w postaci białej substancji stałej, a następnie roztworzono go w gorącej (50°C) wodzie (500 ml) i roztwór zobojętniono stężonym wodorotlenkiem amonowym. Ten produkt wytrącił się z roztworu w postaci drobnej białej substancji stałej. Po odsączeniu i wysuszeniu pod wysoką próżnią w ciągu nocy (18 godzin) otrzymano 8,335 g produktu w postaci białej puszystej substancji stałej; t.t. 264°C.

c) Kwas α-(acetylotio)-1-naftalfnopropanowy

Do zawiesiny tiooctanu potasowego (0,912 g, 8,00 mmola) w acetonitrylu (300 ml) dodano w 0°C roztworu produktu z części (c) (2,030 g, 7,27 mmola) w acftonitrylu (3 ml). Roztwór mieszano w 0°C przez 1 godzinę, a następnie ogrzano go do temperatury pokojowej i mieszano przez 15 godzin. Następnie z mieszaniny reakcyjnej odsączono bromek potasowy i przesącz zatężono, w wyniku czego otrzymano pomarańczowy olej. Ten olej rozpuszczono w octanie etylu i przemyto 10% roztworem wodorosiarczanu potasowego i solanką, a następnie wysuszono (Ni^SO). przesączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano pomarańczowy olej. Ten olej oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck, 50% octan etylu w heksanie z dodat56

178 469 kiem 1% kwasu octowego w celu zmniejszenia pogonu). Wszystkie frakcje zawierające produkt były zanieczyszczone (R_f = 0,43). Te frakcje połączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano pomarańczowy olej -. Ten surowy produkt oczyszczono drogą wytworzenia soli dicykloheksyloaminy przez rozpuszczenie 1ego pomarańczowego oleju w eterze i dodanie 1 równoważnika dicykloheksyloaminy 91,32 g, 7,27 mmola) do tego roztworu. Tę sól dicykloheksyloaminy otrzymano w dwóch rzutach w postaci jeszcze lekko zanieczyszczonych brązowych kryształów (1,450 g). Kryształy przeprowadzono w stan suspensji w octanie etylu i poddano wytrząsaniu z 10% roztworem wodorosiarczanu potasowego (trzykrotnie). Następnie fazę organiczną przemyto wodąi solanką, a potem wysuszono (Na₂SO4) przesączono i zatężono, w wyniku czego otrzymano 875 mg produktu w postaci żółtego oleju; TLC (40% octan etylu w heksanie z 1% kwasem octowym) Rf = 0,40.

e) Ester metylowy kwasu [4S-(4a,7a, 10aβ)]-ok1ahydro-4-[[/-(acetyiotio)-3-( 1-naftalenylo)-1-oksopropylo]amino]-δ-okso-7H-pirydo[/,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowego

Roztwór racemicznego kwasu produktu z części (d) w chlorku metylenu i roztwór estru metylowego kwasu [4S-(4a, 7a, 10a β)-ok1ahydro-4-ammo-δ-okso-7H-piryd^o[2,1-b] [1,3] 1iazepmo-7-karboksylowego w chlorku metylenu poddano reakcji w obecności trietyloammy i heksafluorofosforanu benzotriazol-3-iloksytris(dimetyloamino)fosfomowego zgodnie z procedurą opisaną w przykładzie XXIII (i), w wyniku czego otrzymano tytułowy produkt.

f) Kwas [4S-(4a, 7a, 10a1)]-oktahydro-4-[[2-merkapto-3-(1-naftalenylo)-1-oksopropylo]amino]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]tiazepmo-7-karboksylowy

Roztwór produktu z części (e) w metanolu poddano działaniu 1 N roztworu wodorotlenku sodowego zgodnie z procedurą opisaną w przykładzie XXIII (j), w wyniku czego otrzymano tytułowy produkt.

Przykład XXIX. Kwas [4S-[4a (R*), 7a, 10a P]J-oktah;yd^o^-^^[[[^^me^^i^j^^^^1-okso-3-(/-tlenylo)propylo]ammo]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1l3]tiazepino-7-karboksyiowy

a) Kwas (S)-α-(acetylo1io)-/-tioferoproparowy

Do roztworu P-((2-^ienylo)-D-alanmy (1,37 g, 8,03 mmola) w 2,5 N kwasie solnym (25 ml) dodano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej chlorku potasowego (3,0 g, 40,1 mmola). Całość mieszano przez 10 minut i powstałą mieszaninę ochłodzono do 0°C i poddano działaniu azotanu sodowego (720 mg, 10,44 mmola). Po 2,5 godziny mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano ją przez 1 godzinę. Mieszaninę rozdzielono między wodę i octan etylu i fazę organiczną wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono. Pozostałość poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck), z elucją 1% kwasem octowym w 3:1 heksanie/octanie etylu, w wyniku czego otrzymano 760 mg kwasu (R)-a-chloro/-1ioferokarboksyiowego w postaci żółtego oleju.

Do roztworu powyższego chlorku (750 mg, 4,73 mmola) w dimetyloformamidzie (15 ml) dodano w atmosferze argonu w temperaturze pokojowej 1iooc1anu cezowego (2,95 g, 14,19 mmola). Po mieszaniu przez 2 godziny mieszaninę reakcyjrąrozdzieloro między 10% roztwór wodorosiarczanu potasowego i octan etylu. Fazę organiczną przemyto solanką, wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono, a pozostałość poddano chromatografii rzutowej (żel krzemionkowy Merck), z elucją 1 % kwasem octowym w 4:1 heksanie/octanie etylu, w wyniku czego otrzymano 500 mg tytułowego produktu w postaci oleju. TLC (2% kwas octowy w 3:1 octanie etylu/heksanie) Rf = 0,73.

b) Ester metylowy kwasu [4S-[4a (R*), 7a, 10 ηβ] ]-oktahydro-4-[[2-(acetylotio)-1-okso-3(/-tienylo)propylo]amino]-5-okso-7Π-pirydo[2,1-b][1l3]tiazepiro-7-karboksyiowego

Roztwór kwasu produktu z części (a) w chlorku metylenu i roztwór estru metylowego kwasu [4S-(4a, 7a, 10aβ)]-oktahydIΌ-4-amlno-5-okso-7H-prIydo/2,1-b ] 1 ,31ίΪ3Ζ6ρΐηο-7^αΛο^γ^εgo w chlorku metylenu poddano reakcji w obecności trietyloaminy i heksafluorofosforanu benzotriazoll1-iloksytris(dimetyloammo)fosfomowego zgodnie z procedurą opisaną w przykładzie XXIII (i), w wyniku czego otrzymano tytułowy produkt.

c) Kwas [4S-[4a (R*), 7a, 10aβ]]-oktahydro-4-[]/-merkapto-1-okso-3-(/ltienylo)propyl lo]αmiro]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]tiαzepmOl7lkarboksylowy

178 469

Roztwór produktu z części (b) w metanolu poddano działaniu 1 N roztworu wodorotlenku sodowego zgodnie z procedurą opisaną w przykładzie XXIII (j), w wyniku czego otrzymano tytułowy produkt.

Przykład XXX. Kwas [4S-[4a(S*), 7a, 10a)]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-fenylopropylo)amino]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowy

a) Sól dicykloheksyloaminy i kwasu (R)-2-(acetylotio)benzenopropanowego

Zastosowawszy sposób analogiczny do opisanego w przykładzie I (h), z tym wyjątkiem, że zamiast L-fenyloalaniny użyto D-fenyloanaliny, otrzymano sól dicykloheksyloaminy i kwasu (R)-2-(acetylotio)benzenopropanowego.

b) Ester metylowy kwasu [4S-[4a (S*),7a, 10a)]]-oktahydro-4-[[2-(acetylotio)-1-okso-3fenylopropylo]amino]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowego

W trakcie mieszania suspensję soli dicykloheksyloaminy i kwasu (R)-2-(acetylotio)benzenopropanowego (353,5 mg, 0,872 mmola) w octanie etylu (5 ml) przemyto 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (3x5 ml). Połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką, wysuszono (MgSO4), przesączono, zatężono pod próżnią i odpędzono dwukrotnie heksanem, w wyniku czego otrzymano kwas (R)-2-(acetylotio)benzenopropanowy w postaci oleju.

Powstały wolny kwas (181,4 mg, 0,809 mmola) rozpuszczono w chlorku metylenu (2 ml) i całość mieszano w 0°C w atmosferze azotu. Do tego roztworu dodano roztworu estru metylowego kwasu [4S-(4a, 7a, 10aP)]-oktahydro-4-amino-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]tiazepino-7karboksylowego (200 mg, 0,774 mmola) w chlorku metylenu (6 ml), a następnie trietyloaminy (0,113 ml, 0,813 mmola) i w końcu heksafluorofosforanu beznotriazol-1-iloksytris(dimetyloamino)-fosfoniowego (360 mg, 0,813 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C, a następnie pozwolono by mieszanina ogrzała się do temperatury pokojowej. Po 20 godzinach mieszaninę reakcyjnązatężono pod próżnią. Pozostałość rozpuszczono w octanie etylu i roztwór ten przemyto kolejno 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego, nasyconym roztworem wodorowęglanu sodowego i solanką. Fazę organiczną wysuszono (MgSO4), przesączono i zatężono do postaci żółtego oleju. Ten olej oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (elucja 2:3 octanem etylu/heksanem), w wyniku czego otrzymano 262,7 mg tytułowego produktu w postaci przejrzystego oleju.

c) Kwas [4S-[4a (S*), 7a, 10a)]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-fenylopropylo)amino]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowy

Roztwór produktu z części (b) (261,1 mg, 0,562 mmola) w metanolu (6 ml, odtlemonym drogąprzepuszczania pęcherzyków azotu) ochłodzono do 0°C i poddano działaniu 1N wodorotlenku sodowego (6 ml, odtlenionego drogąprzepuszczania pęcherzyków azotu). Całość mieszano w 0°C przez 1 godzinę przy stałym przepłukiwaniu azotem, a następnie mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej. Po mieszaniu w temperaturze pokojowej przez 30 minut otrzymano przejrzysty roztwór. Po 5,5, godzinach mieszaninę reakcyjną zakwaszono 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego do pH 1 i wyekstrahowano ją octanem etylu. Połączone ekstrakty organiczne przemyto wodą i solanką, wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod próżnią. Pozostałość oczyszczono drogą chromatografii rzutowej (6:0,01 ;3,99, octan etylu:kwas octowy:heksan), w wyniku czego otrzymano 190 mg tytułowego produktu w postaci białej substancji stałej; TLC (6:0,01:3,99, octan etylu:kwas octowy:heksan) Rf = 0,20; [a]D = -87,5° (c = 0,51, chloroform).

HPLC: tR = 25,3 minuty (UV 220 nm); YCM S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; 0% B.A 100% B.A, 30 minutowy gradient liniowy 110 minut przerwy (A = 90% woda w metanolu+0,2% kwasu fosforowego, B = 90% metanol w wodzie + 0,2% kwasu fosforowego), prędkość przepływu 1,5 ml/minutę.

Analiza elementarna dla CDH24O4N2S2 · 0,15 C4H8O2 0,15 C₇H,6 · 0,39 H₂0

Obliczono: C 55,89, H 6,45, N6,31 , S 14,45

Stwierdzono: C 5649, H 6,50, N 677,, S 13,96.

Przykład XXXI. Kwas [4S-(4a, 7a, 9a())]-oktahj^<^^^<^^-^-^^[[2^^^m^i^ł^^a^^^<^^‘-1-okso-3-(4-tiazolilo)propylo]amino]-5-oksopiroio[2, l-b][L3]iiazepino-7-karboksylowy

a) Kwas (R)-amino-3-(4-tiazolilo)propanowy

178 469

Do roztworu kwasu (R)-2-[[( 1,1 -dimetylfetoksy)karbfnylo]amino]-3-(4-tlazolilo)ρrfpanowego w dioksanie (2 ml) dodano roztworu 4 N kwasu solnego w dioksanie (10 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny, a następnie zatężono jąpod próżnią i pozostałość rozpuszczono w wodzie (3 ml). Odczyn doprowadzono do pH 6,5 1 N roztworem wodorotlenkiem sodowym i ten roztwór przepuszczono przez 20 ml Dowex® AG50(H+). Kolumnę wyeluowano wodą(250 ml), anastępme 2% pirydynąw wodzie (300 ml). Frakcje zawierające produkt zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 0,94 g tytułowego produktu.

b) Kwas (R^-bromoU-^-tiazolil^propanowy

Roztwór produktu z części (a) (0,516 g, 3 mmoli) i bromku potasowego (1,19 g, 10,1 mmola) w wodzie (5,94 ml) i kwasie siarkowym (0,43 mmola) mieszano w -10°C przez 5 minut, a następnie do tego roztworu dodano porcjami w ciągu 10 minut azotanu sodowego (0,318 g, 4,61 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano dodatkowo w 0°C przez 10 minut i w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę, a następnie wyekstrahowano ją eterem (3 x 100 ml). Ekstrakt w eterze przemyto solariką (2 x 20 ml), wysuszono (Na₂SO4), przesączono i zatężono pod próżniią w wyniku czego otrzymano 0,37 g tytułowego produktu; [a]D = +37,35° (c = 0,7, metanol). Drugą serię przeprowadzono z użyciem 2,67 mmoli produktu z części (a) jako materiałem wyjściowym i zastosowano w niej tę samą procedurę, w wyniku czego otrzymano dodatkowo 0,35 g tytułowego produktu.

c) Kwas (S)-2-(acetylftio)-3-(4-tiazolilo)prfpanowy

Produkt z części (b) (0,72 g, 3,05 mmola) i tifoctanpftasfwy (0,35 g, 3,05 mmola) mieszano w acetomtrylu (9 ml) w temperaturze pokojowej przez noc i w 30°C przez 1 godzinę. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono octanem etylu (100 ml) i przesączono. Przesącz zatężono pod próżnią. Pozostałość rozpuszczono ponownie w octanie etylu (100 ml), przemyto wodą (2 x 50 ml) i solanką (20 ml), wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod próżnią, w wyniku czego otrzymano 0,52 g tytułowego produktu; [a® = -15,89° (c = 0,6 metanol).

d) Ester metylowy kwasu [4S-(4a, 7α, 9aβ)]-oktahydro-4-[[2-(acetylftio)- ł-okso^-^-tiazolil^propylojaminoj^-oksopiroloP, 1-b] [1,3]tiazepinf-7-karboksylowegf

Sól estru metylowego kwasu [4S-(4O, 7α, 9aβ)]-4-aminofktahydro-5-fksoplrflf [2,1-b] [1,3] tiazepinf-7-karbfksylfwego i kwasu kwasu p-toluenosulfonowego [0,367 g, 0,882 mmola, wytworzonego z materiału opisanego w przykładzie V (d)] rozpuszczono w 0°C w chlorku metylenu (5 ml), a następnie dodano trietyloaminy (0,12 ml, 0,868 mmola). Do tego roztworu dodano produktu z części (c) (0,2 g, 0,865 mmola), a następnie drugąporcję trietyloaminy (0,12 ml, 0,865 mmola), a potem heksafluorofosforanu benzotriazfl-ł-iloksytris(dimetylfamirf)ffsffrifwego (0,383 g, 0,865 mmola) i mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 1 godzinę i w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią i pozostałość rozpuszczono w octanie etylu (60 ml). Ekstrakt organiczny przemyto 5% roztworem wodorosiarczanu potasowego (10 ml) i solanką (2 x 10 ml), wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod próżnią. Ten surowy materiał poddano chromatografii na 100 g żelu krzemionkowego Merck, z użyciem 0,2% metanolu w octanie etylu. Frakcje wzbogacone w wolniej poruszający się izomer zatężono pod próżnią w wyniku czego otrzymano 0,134 g tytułowego produktu.

e) Kwas [4S-(4a, 7α, 9 aβ)]-oktahydro-4-[[2-merkapto-ł-okso-3-(4-tiazolilf)propylf]amiro]-5-oksfpirolo[2,1-b][ł,3]tiazepmf-7-karboksylowy

Produkt z części (d) (0,135 g, 0,29 mmola) rozpuszczono w metanolu (3 ml) i w 0°C przepuszczano przezeń pęcherzykami argon w ciągu 30 minut. Do tego roztworu dodano przepłukanego argonem 1N wodorotlenku sodowego (1,32 ml) i mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C ze stałym przepuszczaniem pęcherzyków argonu przez 1 godzinę i w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Reakcję przerwano przez dodanie 5% roztworu wodorosiarczanu potasowego (20 ml) i substancje organiczne wyekstrahowano octanem etylu (3 x 50 ml). Roztwór w octanie etylu przemyto solanką, wysuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod próżnią. Pozostałość poddano chromatografii na 40 g żelu krzemionkowego Merck, z użyciem chloroformu zawierającego 5% metanolu i 0,5% kwasu octowego. Połączono odpowiednie frakcje, zatężono je i pozostałość rozdzielono między 20 ml octanu etylu i 5% roztwór wodorosiarczanu potasowego. Roztwór w octanie etylu przemyto wodą i solanką, wysuszono (Na₂SO4) i zatężono pod próżnią.

178 469

Pozostałość poddano liofilizacji z dioksanu (4 ml), w wyniku czego n1rzamdon 36 mg tytułowego produktu w postaci mieszsnioa izomerów 70:30; t.t. 95 - 115°C; [o]d=-191,7° (c = 0,06, metanol), TLC (8:2:0,2 oblnroeorm:mh1anol:kwak octowy) Rf = 0,59.

HPLC: 1r = 3,06 minuty (95,4%); YMC S-3 ODS (C-18) 6,0 x 150 mm; 3μ wihrcobołee, izoera1aocoa 60% wodny roztwór metanolu zawierający 0,2% kwasu fosforowego, 25 mmut, prędkość przepływu ml/minutę.

Analiza elementarna dla C₁₅Hl3N3O4S3 · 0,2 C4H₈O2 · 0,9 H2O

Oblioczno: C 43,59, H 5,19, N 9,65, S S2,00

Stwierdzono: C 43,54, H4,89, N 9,44 , S 2)90.

Przykład XXXII. Wytworzono 1000 tabletek, z których każda zawierała następujące składniki:

Substancja czynna KO mg

Skrobia kueuraącizoa 110 mg

Żelatyna 22 mg

Celuloza mieroeras1aliczoa Avicel 50 mg

Slearaoiao magnezowy 5 mm

Ogółem 277 mg

Substancją czynną był kwas [4S-[4a (R*), 7a, 10aβ]]oetahyąro-4-[(2-merkapto-1-oksn-3-eenylopropaln)amino]-0-oeko-7H-piraąo[2,1-b][ 1,3]1iazhpino-7-earboksylnwa (z przykładu III). Substancję tę i skrobię cmiescaoo z wodnym roztworem żelatyny. Mieszaninę wysuszono i zmielnon na drobny proszek. Z granulatem cmlhkcsoz Avicel I stearynian magnezowy. Mieszaninę sprasowaoo w '000 tabletek, w których każda zawierała 100 mg substancji ozaoohj.

W podobny sposób wytworzono tabletki zawierające 200 mg produktu z przykładu I, II, IV do XXIII, XXV i XXVIII do XXXI.

Działanie in vitro związków według przykładów określono następująco

Działanie hamujące enzym przekształcający anginktanę (ACE) nerhślnnn zgodnie z procedurą opisaną w publikacji Cukbman i in., Biochem. Pharmacol., T.. 20 sto. '637 - 1648 (197'). Jako źródło AcE zastosowano ekstrakt z płuca królika i eno1rolnwano 1worchnih się kwasu hipurowego z suŁsI-zIu hipuralo-L-bls1ydyloo-L-lhscaoa (HHL). Po 30 minutach inkubacji badanego związku enzymem i kubs1ra1em, reakcję zakończono za pomocą HCl. Dodano ootzou etylu. Warstwę octanu etylu usunięto i odparowano do sucha, wytworzony kwas hipurowy rozpuszczono w wodzie i nkreślnon stężenie badanego związku, które inbibi1ujh reakcję w 50% (IC^).

Działanie hamujące nerkową obojętną eoązpep1aąacę (KNEP) określono wobec nozykccconej szczurzej obojętnej hnąophp1aąaza stosując test fluornmh1ryocoy. Test oparto na rozscozepihoiu fluzrnkcenoyjnhgo daosalowaohgo 1riphptyąu Dos-Gly-Phe-Arg z wytworzeniem Dns-Gly który ekk1rabujh się octanem etylu z zakwaszonej mieszaniny i jest silwie fluoroscencyjny Badane związki iwkubowdoe wstępnie w ciągu 10 miout preparatem enzymowym zanim reakcję rozpoczęto zz pomocą dodania subs1ra1u. Po 30 minutach inkubacji, reakcję zakończono dodając HCL. Dns-Gly hks1rabnwaoo do octanu etylu. Relatywną intensywność funrnkOhooyjoą hestrselu zmierzono stosując spektrometr. Określono stężenie badanych związków, które inhibitują reakcję w 50% (IC^)

178 469

Tabela

Związek według przykładu	KNEP (IsanM)	ACE (Is0nM)	Związek według przykładu	KNEP (I^nM)	ACE (IsonM)
I	9	8	XIII	2	4
II	42	5	XIV	154
III, XI, XXII, XXIII	9	5	XV	83	10
, IV	26	7	XVI	405	11
V, VI	4	4	XVII	2650	13
VII	930	11	XVIII	49	13
VIII	97	2	XIX	309	22
IX	8	7	XXI	22	11
X	30	10	XXX	12	19
XII	0,6	2	XXXI	5255	13

178 469

Ο

R₂S(CH₂)_r-C-Ć7\

HS-CCHy-C-C/\

R-12 R|

Wzór 2a

O r₆-c-s-(ch₂Vc-ć-qh /\

R12 Ri

Wzór 4

R₁₂ Ri

Wzór 2 o

u

R₆-CWzór 3

O ll

Re-C-S-CCH^-C-C-N-Ń^^CH^ /\

R12R1 ^h o coor

HN O COOR3

Wzór 5 o

Rg-Ć-hal

Wzór 7 '12 Wzór 6 ⁰ 9

R₆-Ć-0 ~C^—Rg

Wzór 8

O

HCąC-OH

R₁₂ R-j Wzór 9

O

HjCO/O/hjC-S^C-Ć-OH

Rl2

Wzór 10

178 469

Ο

HS-C -Ć-OH / \

Rj2 Rl

Wzór 11

O

H0-CH₂-C-Ć-0H / \

R12 Ri

Wzór 12

-Rl

R12 o

Cs-S-Ć-R₆

Wzór 13 (CH₂)_n

I

Pj-N-CH-COOH Wzór 15

Wzór 14	HC^O-a(ki()
HC-(O-alki02	| χ-P (CH2)2 (CH2)n Wm ι 1 Pn-N -CH-C-N - CH- COOR3 • 11 t 0
(CH2)2
(CH2)m	’· 1 0 H
Ϊ H2N-CH-COOR3	Wzór 17

⁰ 27

Wzór 16 (cRp (Cty2

PfN -Rpk/CH_z)m ⁰ COOR₃

Wzór 18

HC-(.O-alki02 i

[ (CH2)2

(Cl-yri (CH2>„

PrN-CH-C-N-CH-COORo ¹ II I ^J

OH

Wzór 19

178 469 ch₂-oh (CHty (CH₂)m

HJM-CH-COOR3

Wzór 20

CH^OH

X-P₂ (CH₂)₂ (CH₂)_n (CH₂)_m

P, -N -CH-C-N -CH -COOR3

Ó ύ

Wzór 21 ch₂ ^oh (CH;

H

X>0 ch₂ ch₂

HC-0 χ_Ρ₂ (CH© (CH© (C^H2© R-N-CH-C-N-CH-COOR3 ¹ II I

O H p₃-n-ch-cooh

Wzór 23

HC40-alkil)₃

Wzór 25

P3-N-CH-COOR3

Wzór 24

H /C^—{O-alkil)₂

CH?

ĆH₂ r

p₃-n-ch-coor₃

Wzór 22

Wzór 26 ęoocHjO ch₂

COOCH₂tyg> _fĆH₂ p₃-n-ch-cooh

Wzór 27 p₃-n-ch-coor₃

COOH Wzór 28

P3-N-CH-COOR3

Wzór 29

178 469

ΗΟΌ

Ćh₂ p₃-n-ch-coor₃

Wzór 30 hal -(CH^ -(CH^-CHfO-Ć-CHj

Wzór 31 o

i-ys-o-ć-CH, (Óh₂)₂ Q (CH₂)m

Hj>Ć-NH-ę-COOQ>H₅

COOC2H5

Wzór 32 H^-OH (ĆH₂)₂ (CH₂)m H3C-C-NH-CH-COOH Wzór 33

HzC-OH (chy₂ (ęH₂)_m h₂n-ch-cooh

Wzór 34

OH (CH₂)_n

H2N-CH-COOH

Wzór 35

SH ÓH₂ ^O^-CH₂-0-Ć-NH-CH-C00H

Wzór 36

S-CH3 _n O₂

O | <D/CHjO-C-NH-CH- COOalkil

Wzór 37 0 s-ch₂-o-ć-ch₃ o (Ćh₂)₂ <O®H₅ O-Ć-NH-CH- COOalkil

Wzór 38

178 469

HC-Co-alki0₂

H£ f

H2N-CH-COOR3

Wzór 39

HCjO-alkil)

Χ-Ρ, Hę ¹ \/ (^2^2 f

R-N-CH-C-N-CH-COOR3 ¹ Π ^J

O H

Wzór 40 ⁰ Z^0H

P^ O^CHLOOR Ó COOR3 o

Wzór 42

Wzór 41 v-CH=CH2 o ^0

N-CH-COOR3 o

Wzór 43

/SH

H₂N -CH-COOR3

Wzór 45

Br-CH₂-CH 40-alkil).

Wzór 46

178 469

HC O- alki l) ₂

H?C

HJt-CH-COOR₃

Wzór 47

Λ*/»,), ή ⁰ COORj

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 6,00 zł.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Nowe laktamy acylomerkapto- i merkaptobicykliczne o ogólnym wzorze 1, w którym A oznacza grupę o wzorze 2, X oznacza O lub S, R i R₁₂ niezależnie oznaczają atom wodoru, prosty lub rozgałęziony C_rC₅ alkil, -CH₂- C₃-C₆ cykloalkil, -CH₂-fenyl, -CH₂-naftyl, -CH₂-tienyl, -CH₂- tiazolil, względnie Rj i Rj razem z atomem węgla, z którym są związane tworząpierścień cykloalkilowy o 5 atomach węgla; R2 oznacza atom wodoru lub -C(O)CH₃; R₃ oznacza atom wodoru lub CH3, m oznacza 0 lub 1; Y oznacza CH2, lub O, przy czym Y oznacza O tylko gdy m oznacza 1; n oznacza 1 lub 2; r oznacza 0 lub 1; oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
2. 2. Związek według zastrz. 1, w którym R, oznacza benzyl, cyklopropylometyl albo prostołańcuchowy lub rozgałęziony C3-C5-alkil, a zwłaszcza benzyl, a R12 oznacza atom wodoru.
3. 3. Związek według zastrz. 2, w którym X oznacza S, Y oznacza CH2, n oznacza 2, m oznacza 1, R₂ oznacza atom wodoru, a R, oznacza benzyl lub izobutyl, lub w którym X oznacza S, Y oznacza CH2, n oznacza 1, m oznacza 1, r oznacza 0, a R2 oznacza atom wodoru, R1 oznacza benzyl, lub w którym X oznacza S, Y oznacza CH₂, n oznacza 2, m oznacza 0, r oznacza 0, R2 oznacza atom wodoru, a R1 oznacza benzyl, cyklopropylometyl, n-butyl, izobutyl, n-propyl lub -CH2C(CH3)3, lub w którym X oznacza O, Y oznacza CH₂, n oznacza 2, m oznacza 1, r oznacza 0, aR2 oznacza atom wodoru, R, oznacza benzyl, lub w którym X oznacza O, Y oznacza CH2, n oznacza 2, m oznacza 0, r oznacza 0, R2 oznacza atom wodoru, a R, oznacza benzyl, lub w którym X oznacza O, Y oznacza O, n oznacza 2, m oznacza 1, r oznacza 0, R2 oznacza atom wodoru, a R1 oznacza benzyl, lub w którym X oznacza S, Y oznacza O, n oznacza 2, m oznacza 1, r oznacza 0, R2 oznacza atom wodoru, a R, oznacza benzyl.
4. 4. Związek według zastrz. 3, którym jest:

   kwas [4S-4taRt*),7a, 10aP]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1 -okso-3-fenylopropylo)amino]

   -5-okso-7H-pirydo[2,1-b]- 1 ^tiazepino-T-karboksylowy, sól kwasu [4S-[4a(R*),7a, 10ap]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1 -okso-3--enylopropylo)amino]-5-okso-7H-pirydo-[2,1-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowego i 1,1-dimetyloftyloammy;

   kwas 44S-[4a(S*),7a,10a3]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-okso-3--enylopropylo)amino] -5-okso-7H-pirydo[2,1-b] [ 1,3]tiazfpino-7-karboksylowy, kwas [4S--4a(R*),7a,10aβ]]-oktahydro-4-[(2-merkaptometylo)-l-okso-3-ffnylopropylo) amino]-5-okso-7H-pirydo[2,1-b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksylowy, kwas [4S-[4a(R*),7a 10aP]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-4-metylo-oksopentylo)ammo] -5okso-7'H-pirydo[2,1-b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksylowy, kwas [3R-[3<α(S*),6α,9aβ]]-hfksahydro-3-[(2-merkapto-l-okso-3-ffnylopropylo)amino] -4-okso-2H,6H-pirydo[2,1-b] [ 1,3 ]-tiazyno-6-karboksylowy, kwaa [SS-[4α(R*))7α)9aβ]]-oktahydro-4--(2-mfrkapto-l-okso-3-fenylopropyloammo]

   -5-oksopirolo[2, l-b][l ,3]tiazepmo-7-karboksylowy, kwas [4S-[4«(R*))7(a,9aβ]]-oktahydro-4-[(3-cyklopropylo-2-merkapto-l-oksopropylo) ami no]-5-oksopirolo--2,1-b]- t^^zepim-T-karboksylowy, kwas aP^-oktahydro^-^-merkapto-1 -oksoheksylo^mino^-oksopirolo[2,1-b] [ 1,3]tiazepino-7-karboksylowy, kwas [4S--4α(R*),7α)9aβ]]-oktahydro-4-[(2-mfrkapto-1 -oksod-metylopentylojamino] -5oksopirolo[2,1-b][l ^tiaze pino-7-karboksylowy, kwas [4S-[4α(R*),7α)9aβ]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-oksopentylo)ammo]-5-oksopirolo[2,l-b][1,3]tiazepino-7-karboksylowy,

   178 469 kwas [4S-[4a(R*),7a,9aP]]-oktahyilro-4~[(2-merkapto-4,4-dimetylo-1-oksopentylo)amino]-5-oksopirolo[2,1-b][ 1,3]tiazepmo-7 -karboksylowy, kwas [4S-[4a(R*),7ai,10ae]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-l-okso-3-fenylopropylo)amino] -5-okso-7H-pirydo[2,1-b] [ 1,3]oksazepino-7-karboksylowy, kwas [SS-[4«(R*),7a(,9a3]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-fenylopropylo)ammo]

   - 5 -oksopirolo [2, 1 -b] [ 1,3 ]oksazepino-7-karboksy łowy, kwas [4S-[4a(R*),7a,10ae]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-fe.nylopropylo)amino] -5-okso[1,4]oksazyno[3,4-b][1,3]oksazepino-7-karboksylowy lub kwas [4S-[4a(R*),7a, 10ae]]-oktahydro-4-[(2-merkapto-1-okso-3-fenylopropylo)amino]

   - 5-okso [[ 1,4] oksazyno [3,4-b] [ 1,3 ] tiazepino- 7 - karb oksyl owy.
5. 5. Związek wedłUg zastrz. 1, którym jest związek o wzorze 50 i jego farmaceutycznie dopuszczalne sole.
6. 6. Środek farmaceutyczny do leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza nadciśnienia tętniczego i zastoinowej niewydolności serca, znamienny tym, że zawiera farmaceutycznie akceptowalny nośnik i związek o wzorze 50 lub jego farmaceutycznie akceptowalną sól w ilości od 10 do 500 mg.
7. 7. Sposób wytwarzania nowych laktamów merkaptobicyklicznych o wzorze 1, w którym A oznacza grupę o wzorze 2a, X oznacza O lub S, R1 i R₁₂ niezależnie oznaczająatom wodoru, prosty lub rozgałęziony C_rC₅ alkil, -CH₂- C₂-C₆ cykloalkil, -CH₂-fenyl, -CH₂-naftyl, -CH₂-tienyl, -CH₂-tiazolil, względnie R1 i R12 razem z atomem węgla, z którym sązwiązane, tworząpierścień cykloalkilowy o 5 atomach węgla; R₃ oznacza atom wodoru lub CH₃, m oznacza 0 lub 1; Y oznacza CH2, lub O, przy czym Y oznacza O tylko gdy m oznacza 1; n oznacza 1 lub 2; r oznacza 0 lub 1; oraz ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli, znamienny tym, że sprzęga się zawierający grupę acylomerkapto związek o ogólnym wzorze 4 lub jego zaktywowanąpostać z aminąo wzorze 5 w obecności środka sprzęgającego, z wytworzeniem laktamu acylomerkaptobicyklicznego o wzorze 61 usuwa się z tego związku acylową grupę o wzorze 3, a w przypadku gdy R₃ ma znaczenie inne niż atom wodoru przekształca się ester kwasu karboksylowego do kwasu, a następnie ewentualnie przekształca się kwas w farmaceutycznie akceptowalną sól.