PL215636B1 - Nowe pary jonowe zawierające anion 3,6-dichloropikolinianowy, sposób wytwarzania nowych par jonowych zawierających anion 3,6-dichloropikolinianowy - Google Patents

Nowe pary jonowe zawierające anion 3,6-dichloropikolinianowy, sposób wytwarzania nowych par jonowych zawierających anion 3,6-dichloropikolinianowy

Info

Publication number
PL215636B1
PL215636B1 PL387484A PL38748409A PL215636B1 PL 215636 B1 PL215636 B1 PL 215636B1 PL 387484 A PL387484 A PL 387484A PL 38748409 A PL38748409 A PL 38748409A PL 215636 B1 PL215636 B1 PL 215636B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
cation
carbon atoms
alkyl group
chain alkyl
Prior art date
Application number
PL387484A
Other languages
English (en)
Other versions
PL387484A1 (pl
Inventor
Juliusz Pernak
Tadeusz Praczyk
Anna Syguda
Original Assignee
Politechnika Poznanska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Poznanska filed Critical Politechnika Poznanska
Priority to PL387484A priority Critical patent/PL215636B1/pl
Publication of PL387484A1 publication Critical patent/PL387484A1/pl
Publication of PL215636B1 publication Critical patent/PL215636B1/pl

Links

Landscapes

  • Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe pary jonowe zawierające anion 3,6-dichloropikolinianowy, sposób wytwarzania nowych par jonowych zawierających anion 3,6-dichloropikolinianowy, mające zastosowanie jako środek chwastobójczy.
Chlopyralid (nazwa systematyczna: kwas 3,6-dichloropikolinowy lub kwas 3,6-dichloropirydo-2-karboksylowy) znany również pod skrótem 3,6-DCP jest selektywnym herbicydem o działaniu układowym należącym do grupy regulatorów wzrostu. Substancja ta przeznaczona jest do zwalczania jednorocznych i wieloletnich chwastów dwuliściennych należących do rodzin: Polygonaceae, Asteraceae, Leguminosae i Umbelliferae (np.: ambrozja bylicolistna, blekot pospolity, chaber bławatek, dymnica pospolita, koniczyny, maruna bezwonna, rumiany i rumianki, mlecze, ostrożeń polny, podbiał pospolity, psianka czarna, rdest powojowy, rdest plamisty, starzec zwyczajny, żółtlica drobnokwiatowa.
Chlopyralid wnika do roślin głównie przez liście, ale może być ponadto pobierany przez korzenie. Stosowany jest w uprawach roślin zbożowych, buraków cukrowych i pastewnych, rzepaku, kukurydzy, lnu, niektórych warzyw oraz na pastwiskach i terenach nie użytkowanych rolniczo. Okres połowicznego rozkładu w glebie wynosi 14-56 dni. Chlopyralid jest brązową, krystaliczną substancją 3 o temperaturze topnienia 150-152°C, słabo rozpuszcza się w wodzie (1000 mg/dm3 przy 25°C), natomiast jego sole sodowe i potasowe bardzo dobrze rozpuszczają się w wodzie. Chlopyralid jest dobrze rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych takich jak: metanol, chloroform, aceton i DMSO. Dla ludzi i zwierząt chlopyralid jest substancją średnio toksyczną. Toksyczność ostra LD50 dla szczura doustnie wynosi 4300 mg/kg m.c., natomiast śródtrzewiowo 900 mg/kg m.c.
W Polsce herbicyd ten jest stosowany jako pojedyncza substancja aktywna i znajduje się w takich preparatach handlowych jak: Faworyt 300 SL, Cliopphar 300 SL, Lontrel 300 SL, bądź też w mieszance z innymi związkami np. z pikloramem w preparacie handlowym Galera 334 SL.
Istotą wynalazku są nowe pary jonowe zawierające anion 3,6-dichloropikolinianowy o wzorze 1, w którym Q+ oznacza kation amoniowy o wzorze 2 lub wzorze 3 lub kation pirydyniowy o wzorze 4 lub kation imidazoliowy o wzorze 5 lub kation morfoliniowy o wzorze 6 lub kation pirolidyniowy o wzorze 7, w których R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla; lub kation amoniowy o wzorze 8 lub wzorze 10 lub wzorze 11, w którycńR oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla lub mieszaninę łańcuchów alkilowych od 6 do 20 atomów węgla, a n jest równe od 1 do 12 lub kation amoniowy o wzorze 9, w którym R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla; lub kation chinoliniowy o wzorze 13, lub kation izochinoliniowy o wzorze 14, w których R oznacza proton; lub kation fosfoniowy o wzorze 15, w którym R oznacza grupę alkilową zawierającą od 1 do 12 atomów węgla, a sposób ich otrzymywania polega na tym, że chlorek lub bromek, lub jodek zawierający kation amoniowy o wzorze 2 lub wzorze 3, lub kation pirydyniowy o wzorze 4, lub kation imidazoliowy o wzorze 5, lub kation morfoliniowy o wzorze 6, lub kation pirolidyniowy o wzorze 7, w których R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla; lub kation amoniowy o wzorze 8 lub wzorze 10 lub wzorze 11, w których R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla lub mieszaninę łańcuchów alkilowych od 6 do 20 atomów węgla, a n jest równe od 1 do 12; lub kation amoniowy o wzorze 9, w którym R oznacza alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla; lub kation chinoliniowy o wzorze 13, lub kation izochinoliniowy o wzorze 14, w których R oznacza proton lub kation fosfonowy o wzorze 15, w którym R oznacza grupę alkilową zawierającą od 1 do 12 atomów węgla, poddaje się reakcji z kwasem 3,6-dichloro-pikolinowym w obecności wodorotlenku sodu lub potasu użytych w stosunku molowym 1 : (od 0,7 do 3) : (od 0,8 do 5), w temperaturze od 0 do 100°C, korzystnie 75°C, w środowisku wodnym, po czym produkt izoluje się.
Korzystnym jest gdy odizolowany produkt po usunięciu wody kilkakrotnie przemywa się wodą, a następnie suszy.
Również korzystnym jest, gdy do mieszaniny poreakcyjnej dodaje się organicznego rozpuszczalnika niemieszającego się z wodą, korzystnie chloroformu lub octanu etylu, a po wyizolowaniu fazy organicznej rozpuszczalnik odparowuje się pod obniżonym ciśnieniem, a następnie suszy.
PL 215 636 B1
Korzystnym jest także, gdy z mieszaniny poreakcyjnej odparowuje się wodę, następnie dodaje się rozpuszczalnika organicznego korzystnie bezwodnego acetonu, a po odsączeniu soli nieorganicznych z roztworu odparowuje się próżniowo rozpuszczalnik, a następnie produkt suszy.
Drugi sposób otrzymywania polega na tym, że chlorek lub bromek, lub jodek zawierający kation amoniowy o wzorze 2 lub wzorze 3, lub kation pirydyniowy o wzorze 4 lub kation imidazoliowy o wzorze 5, lub kation morfoliniowy o wzorze 6, lub kation pirolidyniowy o wzorze 7, w których R oznacza grupę alkilową prosto łańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla; lub kation amoniowy o wzorze 8 lub wzorze 10, lub wzorze 11, w których R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla lub mieszaninę łańcuchów alkilowych od 6 do 20 atomów węgla, a n jest równe od 1 do 12 lub kation amoniowy o wzorze 9, w którym R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla; lub kation chinoliniowy o wzorze 13, lub kation izochinoliniowy o wzorze 14, w których R oznacza proton; lub kation fosfoniowy o wzorze 15, w którym R oznacza grupę alkilową zawierającą od 1 do 12 atomów węgla, poddaje się reakcji z 3,6-dichloropikolinianem srebra w stosunku molowym 1 : (od 1 do 1,5), w temperaturze od 0 do100°C, korzystnie 75°C, w środowisku wodnym, a po reakcji halogenek srebra i nadmiar 3,6-dichloropikolinianu srebra odsącza się, wodę odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem, a następnie produkt suszy.
Nowe pary jonowe według wynalazku, dzięki zawartości anionu 3,6-dichloropikolinianowego wykazują aktywność herbicydową, a ponadto posiadają szereg dodatkowych korzystnych cech, mianowicie:
- otrzymane związki mają budowę jonową, są nielotne, ich prężność par w temperaturach umiarkowanych jest praktycznie niemierzalna, mogą być hydrofobowe lub hydrofilowe, o czym decyduje rodzaj kationu,
- syntezowane pary jonowe są termicznie i chemicznie odporne, mają tendencję do tworzenia stanów szklistych w temperaturach ujemnych,
- otrzymane sole ze względu na niskie temperatury topnienia i jonowy charakter można zaliczyć do grupy herbicydowych cieczy jonowych,
- obecność dużego kationu w syntezowanych parach jonowych powoduje, że sole te oprócz właściwości herbicydowych posiadają również właściwości bakteriobójcze i grzybobójcze,
- obecność kationu z długim lub długimi podstawnikami alkilowymi powoduje, że otrzymane pary jonowe posiadają aktywność powierzchniową, są to kationowe związki powierzchniowo czynne,
- budowa jonowa i obecność podstawnika alkilowego omawianych soli decyduje o ich doskonałych właściwościach antyelektrostatycznych.
Sposób otrzymywania nowych par jonowych zawierających anion 3,6-dichloropikolinianowy ilustrują poniższe przykłady.
P r z y k ł a d I.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu didecylodimetyloamoniowego [DDA][Chlopyralid].
W kolbie reakcyjnej okrągłodennej zaopatrzonej w dipol magnetyczny, mieszadło z grzaniem, wkraplacz, chłodnicę zwrotną oraz termometr sporządzono zawiesinę 0,02 mola kwasu 3,63
-dichloropikolinowego w 20 cm3 wody destylowanej, po czym wkroplono 0,02 mola 10% wodnego roztworu NaOH. Reakcję prowadzono w temperaturze 50°C aż do całkowitego przereagowania chlopyralidu i uzyskania homogenicznego roztworu. Następnie dodano stechiometryczną ilość chlorku didecylodimetyloamoniowego. Produkt wydzielił się z mieszaniny poreakcyjnej w postaci górnej warstwy. Po 24 godzinach izolowano produkt poprzez rozdzielenie faz. W końcowym etapie produkt suszono przez 24 godziny w temperaturze 60°C, w warunkach obniżonego ciśnienia.
Otrzymano produkt w postaci bordowej cieczy z wydajnością 80%. Zawartość substancji kationowo czynnej określono metodą miareczkowania dwufazowego zgodnie z polską normą (PN-EN ISO 2871-2) i wyniosła ona 99%.
Strukturę związku potwierdzono wykonując widma protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCI3) δ ppm = 0,88 (t, J = 6,7 Hz, 6H), 1,24 (m, 28H), 1,67 (q, J = 6,9 Hz, 4H), 3,34 (s, 6H), 3,38 (t, J = 6,3 Hz, 4H), 7,10 (d, J = 8,2 Hz, 1H), 7,58 (d, J = 8,5 Hz, 1H);
13C NMR δ ppm = 14,0; 22,5; 26,1; 29,08; 29,12; 29,26; 29,31; 31,7; 51,2; 63,4; 122,6; 125,2; 139,4; 147,9; 159,0; 168,7.
PL 215 636 B1
Analiza elementarna CHN dla C28H50O2N2CI2: wartości w procentach wyliczone C 64,96; H 9,75; N 5,41; wartości zmierzone: C 64,75; H 9,83; N 5,31.
Temperaturę zeszklenia pary jonowej określono techniką DSC i wyniosła ona -52,7°C. Metodą TG określono stabilność termiczną związku Tonset 5% = 210°C; Tonset = 240°C.
P r z y k ł a d II.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu benzalkoniowego.
3
Do reaktora o pojemności 100 cm3 zaopatrzonego w mieszadło magnetyczne wprowadzono 3
0,02 mola kwasu 3,6-dichloropikolinowego w 30 cm3 wody destylowanej i wkroplono 10% wodny roztwór KOH z 5% nadmiarem. Reakcję prowadzono w temperaturze pokojowej do momentu uzyskania kla3 rownego roztworu. Następnie dodano 0,02 mola chlorku benzalkoniowego rozpuszczonego w 20 cm3 wo3 dy destylowanej. Produkt rozpuszczał się w wodzie, dlatego dodano 20 cm3 chloroformu w celu jego wyekstrahowania. Fazę organiczną przemywano wodą destylowaną w celu wymycia soli nieorganicznej. Odparowano chloroform na wyparce rotacyjnej, a pozostałość suszono w temperaturze 60°C pod obniżonym ciśnieniem.
Otrzymano bordową ciecz z wydajnością 96% o czystości 99,5% określonej za pomocą miareczkowania dwufazowego.
W celu potwierdzenia struktury otrzymanego związku wykonano widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCI3) δ ppm = 0,88 (t, J = 6,7 Hz, 3H), 1,25 (m, 20H), 1,76 (q, J = 6,9 Hz, 2H), 3,27 (s, 6H), 3,43 (t, J = 3,3 Hz, 2H), 4,94 (s, 2H), 7,09 (d, J = 8,5 Hz, 1H), 7,37 (d, J = 3,6 Hz, 2H), 7,41 (t, J = 5,9 Hz, 1H), 7,58 (d, J = 8,2 Hz, 1H), 7,63 (t, J= 3,9 Hz, 2H);
13C NMR δ ppm = 14,0; 22,5; 22,7; 26,1; 29,09; 29,16; 29,19; 29,24; 29,30; 29,42; 29,48; 29,51; 29,53; 31,7; 49,5; 63,2; 67,5; 122,5; 125,0; 127,6; 128,9; 130,2; 133,2; 139,3; 148,0; 159,5; 168,8.
Za pomocą analizy DSC zaobserwowano wyraźne odchylenie od linii podstawowej, któremu towarzyszył niewielki pik endotermiczny w temperaturze -29,7°C, co świadczyło o temperaturze zeszklenia związku.
Metodą TG określono stabilność termiczną pary jonowej Tonset 5% = 186°C; Tonset = 236°C.
P r z y k ł a d III.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu dodecylodimetylofenoksyetyloamoniowego.
3
Do kolby reakcyjnej wprowadzono 0,025 mola bromku domifenu rozpuszczonego w 45 cm3 wody destylowanej. Następnie przy ciągłym mieszaniu dodawano, sporządzoną uprzednio przez zmieszanie 0,02 mola kwasu 3,6-dichloropikolinowego z wodnym roztworem NaOH w temperaturze 40°C, sól sodową chlopyralidu w postaci wodnego homogenicznego roztworu. Po zmieszaniu reagentów powstała emulsja, która uległa rozdzieleniu na dwie fazy, produkt wydzielił się z mieszaniny poreakcyjnej w postaci dolnej, ciekłej warstwy. Warstwę górną usunięto, a produkt przemywano i suszono pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 60°C przez 24 godziny.
Otrzymano produkt z wydajnością 85% o czystości 99,5% określonej na podstawie miareczkowania dwufazowego, zgodnie z polską normą.
Strukturę otrzymanej soli potwierdzono za pomocą widm protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCI3) δ ppm = 0,88 (t, J = 6,7 Hz, 3H), 1,25 (m, 18H), 1,80 (q, J = 6,9 Hz, 2H), 3,48 (s, 6H), 3,61 (t, J = 4,1 Hz, 2H), 4,19 (t, J = 6,5 Hz, 2H), 4,49 (t, J = 6,6 Hz, 2H), 6,91 (d, J = 0,8 Hz, 2H), 7,06 (d, J = 8,2 Hz, 1H), 7,28 (t, J = 4,4 Hz, 2H), 7,32 (t, J = 1,5 Hz, 1H), 7,55 (d, J= 8,5 Hz, 1H);
13C NMR δ ppm = 13,9; 22,5; 22,7; 26,1; 29,0; 29,1; 29,2; 29,3; 29,38; 29,39; 31,7; 51,7; 62,0; 62,1; 65,6; 114,2; 121,8; 122,5; 124,9; 129,6; 139,4; 147,9; 156,9; 159,3; 168,7.
Analiza elementarna dla C28H42O3N2CI2: wartości w procentach wyliczone C 63,98; H 8,07; N 5,33; wartości zmierzone: C 63,79; H 8,19; N 5,41.
Podstawowe wielkości fizykochemiczne zmierzone techniką DSC: temperatura zeszklenia -13,6°C i temperatura topnienia 93°C.
Metodą TG określono stabilność termiczną związku: Tonset 5% = 215°C; Tonset = 250°C.
P r z y k ł a d IV.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu 1-dodecylopirydyniowego.
3
W kolbie o pojemności 150 cm3 zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne sporządzono zawiesi3 nę 0,02 mola kwasu 3,6-dichloropikolinowego w 25 cm3 wody destylowanej o temperaturze 50°C.
Następnie dodano wodny roztwór NaOH w ilości stechiometrycznej. Po homogenizacji roztworu 3 wprowadzono 0,02 mola chlorku 1-dodecylopirydyniowego w 15 cm3 wody dejonizowanej. Reakcję
PL 215 636 B1 prowadzono w temperaturze 50°C przez 24 godziny. Z mieszaniny reakcyjnej ekstrahowano produkt przy użyciu chloroformu. Warstwę organiczną kilkakrotnie przemywano wodą destylowaną, następnie odparowano rozpuszczalnik na wyparce rotacyjnej, a otrzymany produkt suszono w warunkach obniżonego ciśnienia w temperaturze 60°C.
Otrzymano produkt w postaci cieczy o kolorze bordo z wydajnością 93% i czystości 99,5%, określonej za pomocą miareczkowania dwufazowego.
Strukturę otrzymanego związku potwierdza zamieszczone widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCI3) δ ppm = 0,87 (t, J = 6,9 Hz, 3H), 1,20 (m, 18H), 2,02 (q, J = 6,7 Hz, 2H), 4,90 (t, J = 7,4 Hz, 2H), 7,27 (d, J= 8,5 Hz, 1H), 7,68 (d, J= 8,5 Hz, 1H), 8,21 (t, J = 6,7 Hz, 2H), 8,53 (t, J = 7,7 Hz, 1H), 9,43 (d, J = 6,0 Hz, 2H);
13C NMR δ ppm = 14,0; 22,6; 26,0; 29,0; 29,2; 29,3; 29,4; 29,5; 31,8; 62,0; 125,0; 127,2; 128,3; 140,3; 144,81; 144,85; 148,0; 152,7; 166,9.
Analiza elementarna dla C23H30O2N2CI2 wartości w procentach wyliczone: C 63,15; H 6,93; N 6,41;
wartości zmierzone: C 63,39; H 7,02; N 6,63.
Z analizy krzywych DSC odczytano temperaturę zeszklenia związku równą 10°C.
Metodą TG określono stabilność termiczną związku: Tonset 5% = 205°C; Tonset = 240°C.
P r z y k ł a d V.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu 1-metylo-3-oktyloksymetyloimidazoliowego.
3
W reaktorze o pojemności 150 cm3 zaopatrzonym w mieszadło magnetyczne umieszczono 0,03 3 mola kwasu 3,6-dichloropikolinowego i 20 cm3 wody destylowanej. Następnie dodano wodny 10% roztwór KOH. Całość intensywnie mieszano i ogrzewano w temperaturze 50°C przez 20 minut. Na3 stępnie dodano stechiometryczną ilość chlorku 1-metylo-3-oktyloksymetyloimidazoliowego w 10 cm3 wody. Mieszaninę intensywnie mieszano przez 24 godziny. Po zakończeniu reakcji dodano chloroform 3 i przemywano warstwę organiczną trzema porcjami 20 cm3 wody destylowanej. W końcowym etapie oddestylowano chloroform na wyparce próżniowej, a produkt suszono w temperaturze 60°C w warunkach obniżonego ciśnienia.
Uzyskano bardzo dobrze rozpuszczalną w wodzie bordową ciecz jonową z wydajnością 70% i zawartością związku kationowo czynnego 92%. Opis wykonanych widm magnetycznego rezonansu jądrowego przedstawia się następująco:
1H NMR (CDCl3) δ ppm = 0,87 (t, J = 6,9 Hz, 3H), 1,23 (m, 10H), 1,52 (q, J = 6,2 Hz, 2H), 3,52 (t, J = 6,5 Hz, 2H), 4,09 (s, 3H), 5,71 (s, 2H), 7,15 (d, J = 8,5 Hz, 1H), 7,50 (d, J = 8,2 Hz, 1H), 7,59 (t, J = 2 Hz, 1H), 7,62 (t, J = 2 Hz, 1H), 10,44 (s, 1H);
13C NMR δ ppm = 14,1; 22,6; 25,8; 29,2; 29,3; 29,4; 31,8; 36,5; 70,4; 79,1; 120,6; 123,3; 123,8; 125,7; 138,6; 139,7; 147,9; 157,0; 168,7.
Analiza elementarna dla C19H27O3N3CI2:
wartości w procentach wyliczone C 54,80; H 6,55; N 10,09;
wartości zmierzone: C 54,74; H 6,59; N 10,21.
P r z y k ł a d VI.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu alkilodipolioksyetyleno(15)metyloamoniowego.
W kolbie reakcyjnej umieszczono stechiometryczną ilość chlorku alkilodipolioksyetyleno(15)metyloamoniowego (alkil stanowi podstawnik tallow) i 3,6-dichloropikolinianu sodu. Całość rozpuszczono w wodzie i intensywnie mieszano na mieszadle magnetycznym. Otrzymano homogeniczną mieszaninę reakcyjną. Następnie ekstrahowano produkt za pomocą chloroformu i przemywano warstwę organiczną wodą destylowaną. Zawartość anionów chlorkowych monitorowano w odcieku wodnym azotanem(V) srebra. W końcowym etapie odparowano chloroform na wyparce rotacyjnej. Produkt w postaci stanu szklistego o kolorze bordo otrzymano z wydajnością 75%, który suszono w podwyższonej temperaturze w warunkach ciśnienia atmosferycznego. Zawartość substancji kationowo czynnej w otrzymanym produkcie wyniosła 97%. Poniżej opisano widmo protonowe i węglowe magnetycznego rezonansu jądrowego.
1H NMR (CDCl3) δ ppm = 0,88 (t, J = 6,6 Hz, 3H), 1,26 (m, 28H), 1,30 (m, 2H), 3,33 (s, 3H), 3,60 (t, J = 6,6 Hz, 2H), 3,65 (m, 44H), 3,73 (m, 8H), 3,99 (m, 8H), 7,07 (d, J= 8,5 Hz, 1H), 7,56 (d, J = 8,2 Hz, 1H);
PL 215 636 B1 13C NMR δ ppm = 14,0; 22,5; 26,2; 29,1; 29,2; 29,3; 29,40; 29,49; 29,54; 31,8; 49,3; 61,0; 61,1; 61,23; 61,28; 61,4; 61,8; 63,9; 64,9; 70,0; 70,1; 70,3; 70,4; 72,7; 122,4; 125,1; 139,3; 147,9; 159,2; 168,9.
Na krzywej DSC zaobserwowano wyraźny pik endotermiczny w temperaturze -37°C, który świadczył o temperaturze topnienia związku.
Metodą TG określono stabilność termiczną związku: Tonset 5% = 228°C; Tonset = 295°C, 395°C.
P r z y k ł a d VII.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu 8-hydroksychinoliniowego.
Chlorowodorek 8-hydroksychinoliniowy rozpuszczono w wodzie destylowanej, następnie dodano do niego w ilości stechiometrycznej wodny roztwór 3,6-dichloropikolinianu sodu. Otrzymano homogeniczny roztwór, z którego po pewnym czasie wykrystalizował produkt w postaci żółtych igieł. Kryształy przesączono próżniowo, przemyto wodą destylowaną, a następnie suszono w warunkach obniżonego ciśnienia.
Otrzymany związek topił się w temperaturze 129-130°C. Wydajność reakcji wyniosła 61%, a strukturę związku potwierdza wykonana analiza magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (DMSO-d6) δ ppm = 7,16 (dd, J1,2 = 1,6 Hz, J2,3 = 5,7 Hz, 1H), 7,44 (t, J = 6,6 Hz, 1H), 7,46 (t, J = 6,3 Hz, 1H), 7,59 (d, J1,2 = 4,2 Hz, J2,3 = 4,0 Hz, 1H), 7,73 (d, J = 8,4 Hz, 1H), 8,16 (d, J = 8,4 Hz, 1H), 8,37 (dd, J1,2 = 1,6 Hz, J2,3 = 6,6 Hz, 1H), 8,89 (dd, J1,2 = 1,6 Hz, J2,3 = 2,4 Hz, 1H), 9,90 (s, 1H);
13C NMR δ ppm = 111,3; 117,6; 121,7; 127,1; 127,4; 127,5; 128,7; 136,2; 138,0; 141,7; 147,7; 147,9; 149,2; 153,0; 164,5.
Wykonano analizę elementarną CHN dla C15H10O3N2CI2: wartości w procentach wyliczone C 53,43; H 3,00; N 8,31; wartości zmierzone: C 53,62; H 3,21; N 8,11.
P r z y k ł a d VIII.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu tetrabutylofosfoniowego.
Sporządzono równomolowe roztwory wodne chlorku tetrabutylofosfoniowego oraz 3,6-dichloropikolinianu sodu, a następnie zmieszano ze sobą te dwa roztwory. Po 24 godzinach ekstrahowano produkt z mieszaniny poreakcyjnej za pomocą chloroformu. Warstwę chloroformową przemywano kilkakrotnie wodą destylowaną w celu wypłukania chlorku sodu. Zawartość jonów chlorkowych w odcieku kontrolowano wodnym roztworem azotanu(V) sodu. Z warstwy organicznej odparowano chloroform na wyparce rotacyjnej, a następnie suszono produkt w temperaturze 100°C, w warunkach ciśnienia atmosferycznego. Otrzymano doskonale rozpuszczalny w wodzie ciekły produkt o kolorze bordo z wydajnością 64%. Opis widm protonowego i węglowego rezonansu jądrowego przedstawia się następująco:
1H NMR (CDCl3) δ ppm = 0,95 (t, J = 7,0 Hz, 12H), 1,52 (m, 16H), 2,41 (m, 8H), 7,05 (d, JCP = 8,2 Hz, 1H), 7,54 (d, J = 8,2 Hz, 1H);
13C NMR δ ppm = 13,2; 18,4 (d, JCP = 47,5 Hz); 23,5 (d, JCP = 4,8 Hz); 23,6; (d, JCP = 15,5 Hz); 121,9; 124,9; 138,9; 147,7; 159,8; 168,3.
W celu potwierdzenia czystości związku wykonano analizę elementarną CHN dla
C22H38O2NPCI2:
wartości w procentach wyliczone C 58,65; H 8,52; N 3,11; wartości zmierzone: C 58,42; H 8,61; N 3,01.
Na krzywej DSC zaobserwowano odchylenie od linii podstawowej, któremu towarzyszył niewielki pik endotermiczny w temperaturze -49°C, co świadczyło o temperaturze zeszklenia związku.
Metodą TG określono stabilność termiczną związku: Tonset 5% = 245°C; Tonset = 262°C, 347°C.
P r z y k ł a d IX.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu 1-butylo-1-metylopirolidyniowego.
3
W kolbie reakcyjnej o pojemności 100 cm3 zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne sporządzono roztwór 0,01 mola 3,6-dichloropikolinianu sodu w wodzie destylowanej, następnie przy braku dostępu światła, dodano wodny roztwór 0,011 mola azotanu(V) srebra. Po 10 minutach prowadzenia reakcji bez dostępu promieniowania UV odsączono 3,6-dichloropikolinian srebra i przemyto go kilka3 krotnie wodą destylowaną. Następnie sporządzono zawiesinę 3,6-dichloropikolinianu srebra w 50 cm3 wody destylowanej i do tego układu dodano wodny roztwór 0,0095 mola bromku 1-butylo-1-metylopirolidyniowego. Po 24 godzinach intensywnego mieszania osad odsączono na lejku BiichnPL 215 636 B1 era, a z przesączu odparowano wodę pod obniżonym ciśnieniem. Ostatecznie produkt suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 50°C.
Otrzymano mazisty, brązowy związek z wydajnością 99,5%.
Strukturę otrzymanego związku potwierdzono analizą NMR:
1H NMR (DMSO-d6) δ ppm = 0,90 (t, J = 7,3 Hz, 3H), 1,28 (sex, J = 7,4 Hz, 2H), 1,66 (q, J = 4,0 Hz, 2H), 2,07 (m, 4H), 3,00 (s, 3H), 3,33 (t, J = 8,4 Hz, 2H), 3,47 (m, 4H), 7,26 (d, J = 8,4 Hz, 1H), 7,79 (d, J= 8,4 Hz, 1H);
13C NMR δ ppm = 13,5; 19,3; 21,0; 25,0; 47,3; 62,7; 63,2; 121,9; 123,8; 139,8; 147,1; 161,1; 166,2.
Analiza elementarna dla: C15H22O2N2CI2:
wartości w procentach wyliczone: C 54,05; H 6,67; N 8,41;
wartości zmierzone: C 54,39; H 6,73; N 8,59.
Z analizy DSC odczytano dwie endotermiczne przemiany:
-51°C temperatura zeszklenia oraz 10°C topnienie związku.
P r z y k ł a d X.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu 1-butylo-1-metylomorfoliniowego.
W reaktorze zaopatrzonym w dipol magnetyczny, chłodnicę zwrotną i ogrzewanie, sporządzono 3 zawiesinę 0,01 mola kwasu 3,6-dichloropikolinowego w 50 cm3 wody destylowanej, następnie dodano nasycony roztwór wodny 0,01 mola węglanu srebra. Reakcję prowadzono w warunkach bez dostępu świa3 tła. Po 10 minutach wprowadzono rozpuszczony w 20 cm3 wody bromek 1-butylo-1-metylomorfoliniowy w ilości 0,009 mola. Układ reakcyjny mieszano przez 24 godziny w temperaturze 60°C. Następnie odsączono osad, a z przesączu odparowano wodę na wyparce rotacyjnej. W końcowym etapie suszono produkt w warunkach obniżonego ciśnienia w temperaturze 60°C.
Otrzymano brązową lepką ciecz z wydajnością 99%.
Dla potwierdzenia struktury związku wykonano widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego oraz analizę elementarną CHN.
1H NMR (DMSO-d6) δ ppm = 0,92 (t, J = 7,2 Hz, 3H), 1,28 (sex, J = 7,4 Hz, 2H), 1,66 (q, J = 4,0 Hz, 2H), 3,16 (s, 3H), 3,46 (t, J = 7,1 Hz, 4H), 3,73 (t, J = 4,4 Hz, 2H), 3,91 (t, J = 4,9 Hz, 4H), 7,35 (d, J = 8,4 Hz, 1H), 7,86 (d, J = 8,4 Hz, 1H);
13C NMR δ ppm = 13,6; 19,2; 22,8; 46,0; 59,0; 59,9; 63,7; 123,0; 124,4; 140,2; 147,3; 159,0; 166,7.
Analiza elementarna dla C15H22O3N2CI2: wartości obliczone: C 51,58; H 6,36; N 8,02;
wartości zmierzone: C 51,26; H 6,02; N 7,97.
Techniką DSC określono temperaturę zeszklenia pary jonowej równą: -43°C.
P r z y k ł a d XI.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu alkilodi(2-hydroksyetylo)metyloamoniowego.
W reaktorze umieszczono 76% roztwór chlorku alkilodi(2-hydroksyetylometyloamoniowego (alkilem był podstawnik coco) i soli sodowej kwasu 3,6-dichloropikolinowego. Całość rozpuszczono w wodzie destylowanej i intensywnie mieszano. Związek całkowicie rozpuszczał się w wodzie. Następnie ekstrahowano produkt za pomocą octanu etylu i przemywano warstwę organiczną trzykrotnie wodą destylowaną. W końcowym etapie odparowano octan etylu na wyparce rotacyjnej. Produkt, w postaci bordowej cieczy, otrzymany z wydajnością 80% suszono w warunkach ciśnienia atmosferycznego w temperaturze 100°C. Zawartość substancji kationowo czynnej w otrzymanym produkcie wyniosła 99,5%. Strukturę otrzymanego związku potwierdza opis widm magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (CDCl3) δ ppm = 0,88 (t, J = 6,5 Hz, 3H), 1,25 (m, 20H), 1,68 (q, J = 7,3 Hz, 2H), 3,28 (s, 3H), 3,46 (t, J = 8,1 Hz, 2H), 3,67 (t, J = 4,0 Hz, 4H), 4,07 (t, J = 5,3 Hz, 2H), 7,14 (d, J = 8,2 Hz, 1H), 7,62 (d, J = 8,2 Hz, 1H);
13C NMR δ ppm = 14,0; 22,4; 22,5; 26,2; 27,1; 29,1; 29,2; 29,35; 29,39; 29,41; 29,56; 31,8; 50,1; 55,6; 63,5; 64,1; 123,3; 125,4; 139,8; 148,8; 157,8; 169,3.
Metodą DSC określono temperaturę zeszklenia pary jonowej równą: -56°C.
Metodą TG określono stabilność termiczną związku: Tonset 5% = 237°C; Tonset = 270°C, 357°C.
P r z y k ł a d XII.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu izochinoliniowego.
Sporządzono roztwór wodny 3,6-dichloropikolinianu sodu, a następnie dodano do niego stechiometryczną ilość chlorowodorku izochinoliniowego. Uzyskano homogeniczną mieszaninę reakcyjną, z której po 24 godzinach całkowicie odparowano wodę. Następnie do bezwodnej mieszaniny po8
PL 215 636 B1 reakcyjnej dodano bezwodnego acetonu, w którym rozpuszczał się produkt reakcji, natomiast nie rozpuszczał się produkt uboczny, jakim był chlorek sodu. W kolejnym etapie osad odsączono grawitacyjnie, a z przesączu na wyparce rotacyjnej odparowano aceton. Pozostałość suszono w temperaturze 100°C w warunkach ciśnienia atmosferycznego.
Otrzymano żółty proszek o temperaturze topnienia 113-115°C z wydajnością 67%. Wykonano widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego oraz analizę elementarną CHN.
1H NMR (DMSO-d6) δ ppm = 7,65 (d, J = 6,5 Hz, 1H), 7,69 (dd, J1,2 = 1,1 Hz, J2,3 = 7,0 Hz, 1H), 7,79 (td, J1,2 = 1,3 Hz, J2,3 = 5,7 Hz, 1H), 7,85 (d, J = 5,9 Hz, 1H), 7,96 (d, J = 8,2 Hz, 1H), 8,09 (d, J = 8,6 Hz, 1H), 8,12 (dd, J1,2 = 0,9 Hz, J2,3 = 7,5 Hz, 1H), 8,51 (d, J = 5,7 Hz, 1H), 9,05 (s, 1H), 9,35 (s, 1H);
13C NMR δ ppm = 120,7; 126,5; 127,1; 127,4; 127,7; 127,8; 128,2; 131,0; 135,4; 141,8; 142,1; 147,9; 149,9; 152,0; 165,0.
Analiza elementarna dla C15H10O2N2CI2:
wartości obliczone: C 56,09; H 3,14; N 8,72;
wartości zmierzone: C 56,36; H 3,34; N 8,63.
P r z y k ł a d XIII.
Otrzymywanie 3,6-dichloropikolinianu alkilotrimetyloamoniowego [ATMA][Chlopyralid].
3
W kolbie reakcyjnej o pojemności 100 cm3 zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne, chłodnicę zwrotną oraz ogrzewanie sporządzono zawiesinę z kwasu 3,6-dichloropikolinowego w wodzie dejonizowanej o temperaturze 40°C. Następnie dodano wodny roztwór NaOH z 10% molowym nadmiarem. W kolejnym etapie dodano równomolowo w stosunku do kwasu 30% roztwór chlorku alkilotrimetyloamoniowego (alkilem był podstawnik coco). Reakcję prowadzono w temperaturze 25°C przez 24 godziny. Z mieszaniny poreakcyjnej ekstrahowano produkt chloroformem. Warstwę organiczną kilkakrotnie przemywano wodą dejonizowaną, następnie odparowano rozpuszczalnik na wyparce rotacyjnej, a otrzymany produkt suszono pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 50°C.
Otrzymano produkt w postaci brązowej mazi z wydajnością 67% i zawartości związku kationowo czynnego 98%. Opis widm magnetycznego rezonansu jądrowego potwierdzający strukturę syntezowanego związku zamieszczono poniżej:
1H NMR (CDCl3) δ ppm = 0,88 (t, J = 6,7 Hz, 3H), 1,26 (m, 20H), 1,65 (q, J = 7,3 Hz, 2H), 3,29 (s, 9H), 3,35 (t, J = 8,5 Hz, 2H), 7,09 (d, J = 8,5 Hz, 1H), 7,57 (d, J = 8,2 Hz, 1H);
13C NMR δ ppm = 14,1; 22,6; 23,1; 26,2; 29,2; 29,3; 29,4; 29,5; 29,6; 29,7; 31,9; 53,2; 66,5; 122,7; 125,0; 139,4; 147,8; 158,5; 168,5.
Według wynalazku nowe pary jonowe mogą być stosowane jako związki biologicznie aktywne przeznaczone do zwalczania chwastów, w dawkach od 50 do 2500 g na 1 ha opryskiwanej powierzchni, w przeliczeniu na kwas 3,6-dichloropikolinowy.
Skuteczność nowych związków potwierdzono badaniami ich biologicznej aktywności przeprowadzonymi w kontrolowanych warunkach środowiskowych w komorze wzrostowej (fitotronie). Rośliną testową była maruna bezwonna (Matricaria inodora). Nasiona wysiewano do doniczek napełnionych glebą na równą głębokość 0,5 cm. Po wytworzeniu liścieni dokonano przerywki, pozostawiając po 5 roślin w każdej doniczce. Po wytworzeniu 4 liści właściwych rośliny opryskiwano cieczą zawierającą badane pary jonowe za pomocą opryskiwacza wyposażonego w rozpylacz Tee Jet 1102, przemieszczający się nad roślinami ze stałą prędkością 3,1 m/s. Odległość rozpylacza od wierzchołków roślin wynosiła 40 cm, ciśnienie cieczy w rozpylaczu wynosiło 0,2 MPa, a wydatek cieczy w przeliczeniu na 1 ha wynosił 200 dm3.
Związki zawierające badane pary jonowe [DDA][Chlopyralid] i [ATMA][Chlopyralid] rozpuszczono w wodzie lub roztworze wody i etanolu w stosunku 2:1 w ilości odpowiadającej stężeniu 0,001, 3
0,002 oraz 0,004 mola/dm3. Jako herbicyd porównawczy zastosowano zarejestrowany w Polsce her3 bicyd zawierający 300 g chlopyralidu w 1 dm3 preparatu (herbicyd porównawczy).
Po wykonaniu zabiegu opryskiwania doniczki z roślinami ponownie umieszczono w komorze wzrostowej, w temperaturze 18 ± 2°C i wilgotności powietrza 50%. Czas oświetlania wynosił 14 godz. na dobę.
Po upływie 2 tygodni rośliny ścięto tuż na glebą i określono ich masę z dokładnością do 0,1 g, oddzielnie dla każdej doniczki. Badanie wykonano w 3 powtórzeniach w układzie całkowicie zrandomizowanym. Na podstawie uzyskanych pomiarów obliczono redukcję świeżej masy roślin w porównaniu do kontroli (rośliny nieopryskiwane badanymi związkami).
Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 1.
PL 215 636 B1
T a b e l a 1. Skuteczność działania nowych form chlopyralidu na rośliny maruny bezwonnej
Obiekty Stężenie [mol/dm3] Skuteczność działania [%]
[DDA] [Chlopyralid]1 0,001 0
[DDA] [Chlopyralid] 0,002 10
[DDA] [Chlopyralid] 0,004 40
[ATMA] [Chlopyralid]2 0,001 0
[ATMA] [Chlopyralid] 0,002 15
[ATMA] [Chlopyralid] 0,004 35
Herbicyd porównawczy3 0,001 0
Herbicyd porównawczy3 0,002 0
Herbicyd porównawczy3 0,004 15
1 3,6-dichIoropikolinian didecylodimetyloamoniowy, 2 3,6-dichloropikolinian alkilotrimetyIoamoniowy, 3 Lontrel 300 SL

Claims (6)

1. Nowe pary jonowe zawierające anion 3,6-dichloropikolinianowy o wzorze 1, w którym Q+ oznacza kation amoniowy o wzorze 2 lub wzorze 3 lub kation pirydyniowy o wzorze 4 lub kation imidazoliowy o wzorze 5 lub kation morfoliniowy o wzorze 6 lub kation pirolidyniowy o wzorze 7, w których R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla; lub kation amoniowy o wzorze 8 lub wzorze 10 lub wzorze 11, w których R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla lub mieszaninę łańcuchów alkilowych od 6 do 20 atomów węgla, a n jest równe od 1 do 12 lub kation amoniowy o wzorze 9, w którym R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla; lub kation chinoliniowy o wzorze 13, lub kation izochinoliniowy o wzorze 14, w których R oznacza proton; lub kation fosfoniowy o wzorze 15, w którym R oznacza grupę alkilową zawierającą od 1 do 12 atomów węgla.
2. Sposób otrzymywania nowych par jonowych zawierających anion 3,6-dichloropikolinianowy o wzorze 1, określonych zastrzeżeniem 1, znamienny tym, że chlorek lub bromek, lub jodek zawierający kation amoniowy o wzorze 2 lub wzorze 3, lub kation pirydyniowy o wzorze 4, lub kation imidazoliowy o wzorze 5, lub kation morfoliniowy o wzorze 6, lub kation pirolidyniowy o wzorze 7, w których R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla; lub kation amoniowy o wzorze 8 lub wzorze 10 lub wzorze 11, w których R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla lub mieszaninę łańcuchów alkilowych od 6 do 20 atomów węgla, a n jest równe od 1 do 12; lub kation amoniowy o wzorze 9, w którym R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla; lub kation chinoliniowy o wzorze 13, lub kation izochinoliniowy o wzorze 14, w których R oznacza proton lub kation fosfoniowy o wzorze 15, w którym R oznacza grupę alkilową zawierającą od 1 do 12 atomów węgla, poddaje się reakcji z kwasem 3,6-dichloro-pikolinowym w obecności wodorotlenku sodu lub potasu użytych w stosunku molowym 1 : (od 0,7 do 3) : (od 0,8 do 5), w temperaturze od 0 do 100°C, korzystnie 75°C, w środowisku wodnym, po czym produkt izoluje się.
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że odizolowany produkt po usunięciu wody kilkakrotnie przemywa się wodą, a następnie suszy.
4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że do mieszaniny poreakcyjnej dodaje się organicznego rozpuszczalnika niemieszającego się z wodą, korzystnie chloroformu lub octanu etylu, a po wyizolowaniu fazy organicznej rozpuszczalnik odparowuje się pod obniżonym ciśnieniem, a następnie suszy.
5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że z mieszaniny poreakcyjnej odparowuje się wodę, następnie dodaje się rozpuszczalnika organicznego korzystnie bezwodnego acetonu, a po odsączeniu soli nieorganicznych z roztworu odparowuje się próżniowo rozpuszczalnik, a następnie produkt suszy.
PL 215 636 B1
6. Sposób otrzymywania nowych par jonowych zawierających anion 3,6-dichloropikolinianowy o wzorze 1, określonych zastrzeżeniem 1, znamienny tym, że chlorek lub bromek, lub jodek zawierający kation amoniowy o wzorze 2 lub wzorze 3, lub kation pirydyniowy o wzorze 4 lub kation imidazoliowy o wzorze 5, lub kation morfoliniowy o wzorze 6, lub kation pirolidyniowy o wzorze 7, w których R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla; lub kation amoniowy o wzorze 8 lub wzorze 10, lub wzorze 11, w których R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla lub mieszaninę łańcuchów alkilowych od 6 do 20 atomów węgla, a n jest równe od 1 do 12 lub kation amoniowy o wzorze 9, w którym R oznacza grupę alkilową prostołańcuchową zawierającą od 1 do 18 atomów węgla; lub kation chinoliniowy o wzorze 13, lub kation izochinoliniowy o wzorze 14, w których R oznacza proton; lub kation fosfoniowy o wzorze 15, w którym R oznacza grupę alkilową zawierającą od 1 do 12 atomów węgla, poddaje się reakcji z 3,6-dichloropikolinianem srebra w stosunku molowym 1 : (od 1 do 1,5), w temperaturze od 0 do 100°C, korzystnie 75°C, w środowisku wodnym, a po reakcji halogenek srebra i nadmiar 3,6-dichloropikolinianu srebra odsącza się, wodę odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem, a następnie produkt suszy.
PL387484A 2009-03-12 2009-03-12 Nowe pary jonowe zawierające anion 3,6-dichloropikolinianowy, sposób wytwarzania nowych par jonowych zawierających anion 3,6-dichloropikolinianowy PL215636B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL387484A PL215636B1 (pl) 2009-03-12 2009-03-12 Nowe pary jonowe zawierające anion 3,6-dichloropikolinianowy, sposób wytwarzania nowych par jonowych zawierających anion 3,6-dichloropikolinianowy

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL387484A PL215636B1 (pl) 2009-03-12 2009-03-12 Nowe pary jonowe zawierające anion 3,6-dichloropikolinianowy, sposób wytwarzania nowych par jonowych zawierających anion 3,6-dichloropikolinianowy

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL387484A1 PL387484A1 (pl) 2010-09-13
PL215636B1 true PL215636B1 (pl) 2014-01-31

Family

ID=42940949

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL387484A PL215636B1 (pl) 2009-03-12 2009-03-12 Nowe pary jonowe zawierające anion 3,6-dichloropikolinianowy, sposób wytwarzania nowych par jonowych zawierających anion 3,6-dichloropikolinianowy

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL215636B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL387484A1 (pl) 2010-09-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL230764B1 (pl) 3,6-Dichloro-2- metoksybenzoesan alkilobetainianu metylu, sposób jego otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicyd
PL244080B1 (pl) Nowe preparaty herbicydowe na bazie cieczy jonowych z kationem 2,2’-[1,ω-alkilodiylbis(oksy)]-bis[decylodimetylo-2-okso-etanoamoniowym] albo alkilo-1,ω-bis(decylodimetyloamoniowym) oraz anionem (3,6-dichloro-2-metoksy)benzoesanowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako preparaty chwastobójcze
PL238657B1 (pl) Nowe ciecze jonowe z kationem 1-alkilo-1-metylo-4-hydroksypiperydyniowym i anionem pochodzącym od kwasu 4-chloro-2-metylofenoksyoctowego, sposób ich otrzymania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL237908B1 (pl) Herbicydowa ciecz jonowa z anionem kwasu 4-chloro-2-metylofenoksyoctowego i zawierająca ją mieszanina eutektyczna
PL218425B1 (pl) Esterquaty zawierające jednocześnie anion herbicydowy (A) i podstawnik herbicydowy (R<sup>1</sup>)
PL215636B1 (pl) Nowe pary jonowe zawierające anion 3,6-dichloropikolinianowy, sposób wytwarzania nowych par jonowych zawierających anion 3,6-dichloropikolinianowy
PL229570B1 (pl) 4-Chloro-2-metylofenoksyoctany alkoksymetylobis(2-hydroksyetylo) metyloamoniowe, sposób otrzymywania i zastosowanie jako środek ochrony roślin
PL223417B1 (pl) Diamoniowe herbicydowe ciecze jonowe z kationami alkilodiylo-bis(dimetyloalkiloamoniowymi) oraz sposób ich wytwarzania
PL228230B1 (pl) Nowe bisamoniowe ciecze jonowe di[2-(2,4 -dichlorofenoksy) propioniany] alkano -1,X -bis(decylodimetyloamoniowe) oraz sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako srodki ochrony roslin
PL223414B1 (pl) Diamoniowe herbicydowe ciecze jonowe z kationem 3-oksopentametyleno-(1,5)-bis(dimetyloalkiloamoniowym) oraz sposób ich otrzymywania
PL231440B1 (pl) Ciecze jonowe z kationem buteno-1,4-bis( tributyloamoniowym) oraz anionami herbicydowymi z grupy fenoksykwasy, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL228020B1 (pl) Nowe herbicydowe bisamoniowe sole z kationem alkilodiylo -bis(etanolodietyloamoniowym) z anionem 4 -chloro -2-metylofenoksyoctowym albo 3,6 -dichloro -2-metoksy benzoesowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako srodki ochrony roslin
PL236743B1 (pl) 4-Chloro-2-metylofenoksyoctany alkilo[2-(2-hydroksyetoksy) etylo]dimetyloamoniowe, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL228522B1 (pl) Nowe herbicydowe, bisamoniowe sole z kationem alkilodiylo-bis( dietanolometyloamoniowym) i z anionem 4-chloro-2- metylofenoksyoctowym oraz 3,6-dichloro-2- metyloks ybenzoesowym, sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako środki ochrony roślin
PL231262B1 (pl) Nowe bisamoniowe ciecze jonowe z kationem alkilo-1, X-bis( bis(2-hydroksyetylo) oktadec-9- enamoniowy) albo bis(etano) amino-2,2’- bis(bis(2-hydroksyetylo) oktadec-9- enamoniowy), albo buteno-1,4-bis( bis(2-hydroksyetylo) oktadec-9- enamoniowy), sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako herbicydy
PL247337B1 (pl) Nowe czwartorzędowe sole bisamoniowe z kationem alkilo- 1,ω-bis(trimetylo(karboksymetylo)amoniowym) oraz anionami 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowymi, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako środki ochrony roślin
PL211855B1 (pl) Nowe pary jonowe zawierające anion (2,4-dichlorofenoksy)octanowy, sposób wytwarzania nowych par jonowych zawierających anion (2,4-dichlorofenoksy)octanowy i zastosowanie nowych par jonowych
PL242922B1 (pl) Amoniowe ciecze jonowe z kationem alkilodimetylo(karboksymetylo) amoniowym i anionem 3,6-dichloropirydyno-2-karboksylowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako selektywne herbicydy do zwalczania chwastów dwuliściennych
PL229567B1 (pl) Nowe ciecze jonowe 4-chloro-2-metylofenoksyoctany (alkoksymetylo) etylodimetyloamoniowe, sposób ich otrzymania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL240649B1 (pl) Herbicydowe ciecze jonowe z kationem alkilo[2-(2-hydroksyetoksy) etylo]dimetylo-amoniowym i anionem (R)-2-(4-chloro- -2-metylofenoksy)propionianowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL236683B1 (pl) Sole bisamoniowe z anionem cynamonianowym i 4-chloro- -2-metylofenoksyoctowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako środki chwastobójcze
PL218453B1 (pl) Ciecze jonowe z kationem tetrametyleno-1,4-bis(alkilodimetyloamoniowym) i anionem (4-chloro-2-metylofenoksy)octanowym oraz sposób ich otrzymywania
PL218454B1 (pl) Ciecze jonowe z kationem tetrametyleno-1,4-bis(alkilodimetyloamoniowym) i anionami (4-chloro-2-metylofenoksy)octanowym oraz 3,6-dichloro-2-metoksybenzoesanowym oraz sposób ich otrzymywania
PL223076B1 (pl) 4-Chloro-2-metylofenoksyoctany alkilocykloheksylodimetyloamoniowe oraz sposób ich otrzymywania
PL228325B1 (pl) Nowe herbicydowe sole z kationem alkilodiylo-bis(etanolodimetyloamoniowym) i z anionem 4-chloro-2-metylofenoksyoctowym albo 3,6-dichloro-2-metoksybenzoesowym oraz sposób ich wytwarzania oraz zastosowanie jako srodki ochrony roslin

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20120312