PL211968B1 - Strug urabiający, zwłaszcza strug węglowy - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy konstrukcji struga urabiającego, zwłaszcza struga węglowego, znajdującego zastosowanie w szczególności przy urabianiu węgla w górnictwie podziemnym. Strug urabiający (1) posiada prowadzony na przenośniku korpus strugowy (2), wyposażony w zlokalizowany na odpowiedniej powierzchni podporowej sworzeń wychylny (9), na którym ułożyskowany jest jeden z dwóch trzonów nożowych (6) przeznaczonych dla każdego z kierunków jazdy. Wychylne zamocowanie każdego z trzonów nożowych (6) realizowane jest za pomocą ułożyskowania wychylnego wykonanego w postaci krawędziowo otwartego elementu ustalającego (13) osadzanego na sworzniu wychylnym (9). Trzony nożowe (6) posiadają stopkę (18) do prowadzenia po powierzchni wychyłowej (19) wykonanej koncentrycznie wokół osi wychyłu przynależnego sworznia wychylnego (9), zlokalizowanej poniżej powierzchni podporowej korpusu strugowego (2). W pozycji montażowej trzon nożowy (6) nasuwany jest na sworzeń wychylny (9) równolegle do powierzchni podporowej. Zabudowa każdego trzonu nożowego (6) jest relatywnie prosta i następuje od dołu.

Description

Przedmiotem wynalazku jest strug urabiający, zwłaszcza strug węglowy znajdujący zastosowanie w szczególności do urabiania węgla w górnictwie podziemnym.

Znany jest, na przykład z opisu niemieckiego wzoru użytkowego DE 201 18 259 U1 strug urabiający wykonany jako strug mieczowy, posiadający dwa trzony nożowe uzbrojone nożami strugowymi, z których każdy aktywny jest dla jednego kierunku ruchu struga, oraz centralnie umieszczony uchwyt noży przystropowych. Trzony nożowe zamocowane są wychylnie na sworzniach wychylnych osadzonych na powierzchniach podporowych korpusu strugowego, oraz posiadają stopkę do prowadzenia po płaszczyźnie wychyłowej koncentrycznej z osią wychyłu sworznia wychylnego, przy czym sprzężenie obydwóch trzonów nożowych w zakresie ich wychyłów następuje poprzez belkę przesuwną.

W związku ze zmiennym kierunkiem wychy ł u, uwarunkowanym nachyleniem powierzchni podporowych trzonów nożowych, oraz wsparciem tych trzonów nożowych na korpusie strugowym rozwiązanie takie pozwala na redukcję sił oddziaływujących na belkę przesuwną, powodującą sprzężenie obydwóch trzonów nożowych w zakresie tych wychyłów. Równocześnie uzyskano korzystniejsze ukierunkowanie sił działających na oś belki przesuwnej, dzięki czemu wyeliminowano kleszczenie się tej belki przesuwnej. Ponadto, dzięki współpracy nachylonych powierzchni podporowych i prowadzeniu trzonów nożowych w dużym odstępie od osi wychyłu uzyskano dużą powierzchnię podparcia trzonów nożowych. Jednak w tak zbudowanych strugach urabiających pozostaje problem wymiany trzonów nożowych, co jest operacja trudną i czasochłonną szczególnie w ścianach o małej wysokości, wynikającej z niewielkiej miąższości pokładów wybieranych strugami mieczowymi.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji struga urabiającego, w której przy zastosowaniu stosunkowo prostych środków montaż, względnie demontaż trzonów nożowych będzie zdecydowanie łatwiejszy nawet w pokładach o niewielkiej miąższości.

Istota wynalazku polega na tym, że ułożyskowanie wychylne trzonu nożowego ma postać krawędziowo otwartego elementu ustalającego, dzięki czemu trzon nożowy ustawiony w określonej, wychylonej pozycji montażowej, może zostać nasunięty na sworzeń wychylny równolegle do powierzchni podporowej.

W preferowanym wykonaniu element ustalają cy ma pobocznicę zbliż ona kształ tem do litery U, korzystnie otwartą ku górnej strefie trzonu nożowego.

Szczególnie korzystnym jest, gdy sworzeń wychylny wyposażony jest w kołnierz ustawiony prostopadle w stosunku do osi wychyłu, który to kołnierz w stanie zmontowania trzonu nożowego z korpusem strugowym zagłębia się w zagłębieniu wpustowym wykonanym w pobocznicy elementu ustalającego, jako że uzyskuje się wówczas kształtowe połączenie i wzajemne ustalenie trzonu nożowego oraz korpusu strugowego w kierunku osi wychyłu, przy jednoczesnym zachowaniu możliwości ich wzajemnego wychyłu względem siebie.

Wystarczającym jest wówczas, gdy kołnierz tylko częściowo wystaje na końcu sworznia wychylnego ponad obwód tego sworznia wychylnego.

Dla celów montażowych i pewnego przeprowadzenia trzonu nożowego z wychylonej pozycji montażowej do pozycji roboczej korzystnym jest, gdy zagłębienie wpustowe w pobocznicy rozciąga się obwodowo aż do otwarcia elementu ustalającego, stanowiącego ułożyskowanie wychylne.

W preferowanym wykonaniu korpus strugowy jest elementem odlewanym z integralnym sworzniem wychylnym, choć sworzeń wychylny może być również przyspawany, bądź przykręcony do korpusu strugowego.

Dla utrzymania wychylonej pozycji trzonu nożowego na korpusie strugowym mimo otwartego elementu ustalającego i sprostania obciążeniom wynikającym z jego masy w szczególnie korzystnym wykonaniu górna część każdego z trzonów nożowych, obejmująca ten element ustalający na swej spodniej stronie posiada koncentryczną w stosunku do osi wychyłu powierzchnię podporową przylegającą do również koncentrycznie wykonanego względem osi wychyłu odcinka prowadzącego korpusu strugowego i na nim wychylnie podpartą. Powierzchnia podporowa i odcinek prowadzący mogą przy tym współpracować tylko w takim zakresie wychyłu, w jakim trzon nożowy ustawia się w stosunku do korpusu strugowego we wszystkich normalnych pozycjach roboczych, dzięki czemu możliwym jest nasunięcie trzonu nożowego na odpowiedni sworzeń wychylny zasadniczo od dołu, jego otwartym elementem ustalającym. Dla wychylenia do pozycji montażowej koniecznym jest jedynie dalsze wychylenie trzonu nożowego z pozycji roboczej o kilka stopni, około 5-30°.

PL 211 968 B1

Ponadto korzystnym jest, gdy stopka na swej powierzchni pokładowej prowadzonej po powierzchni wychyłowej posiada wystający próg, wchodzący do pasującego do niego wpustu w powierzchni wychyłowej. Również w takim wykonaniu montaż nie sprawia problemów, gdy trzon montażowy zasadniczo od dołu z otwartym elementem ustalającym nasuwany jest na sworzeń wychylny, bo tylko wtedy zachodzący od tyłu na powierzchnię wychyloną próg stopki może być wsunięty we wpust na powierzchni wychyłowej. Współpraca wpustu i progu w normalnym trybie roboczym przyczynia się do jeszcze lepszego prowadzenia trzonu nożowego w korpusie strugowym, bo trzon nożowy prowadzony jest w korpusie strugowym z zachowaniem różnych odstępów od sworznia wychylnego.

Dla optymalnego prowadzenia powierzchnia wychyłowa i powierzchnia pokładowa stopki, oraz dno wpustu w powierzchni wychyłowej i górna strona progu mają kształt koliście zaokrąglony względem osi wychyłu.

Korzystnym jest również dla zabezpieczenia trzonu nożowego w sytuacji, w której podczas normalnej pracy przechyli się on do pozycji montażowej pozwalającej na jego wybudowanie z korpusu strugowego, gdy stopka ma, lub może mieć zamontowany element zabezpieczający wchodzący do wybrania w powierzchni wychylnej korpusu strugowego z zachowaniem luzu dla wychyłów trzonu nożowego. Demontaż trzonu nożowego jest w takim przypadku możliwy wyłącznie przy zdemontowanym elemencie zabezpieczającym.

W celowym wykonaniu struga urabiają cego wychył trzonu noż owego uzależ niony od kierunku jazdy sprzężony jest z belką przesuwną, która korzystnie swymi końcowymi głowicami przylega do bocznych końcówek stopek trzonów nożowych, przyczyniając się do dobrego prowadzenia każdego trzonu nożowego w korpusie strugowym.

Przy takim wykonaniu korzystnym jest, gdy maksymalny wychył każdego trzonu nożowego ograniczony jest i regulowany za pomocą głowicy zderzakowej przestawianej za pośrednictwem wału sterującego ułożyskowanego w korpusie strugowym. Zastosowanie głowicy zderzakowej pozwala na uniknięcie uderzeń elementu zabezpieczającego w obrzeża przynależnego mu wybrania w korpusie strugowym podczas normalnej pracy struga urabiającego.

Zgodnie z innym korzystnym wykonaniem, posiadającym samoistne cechy wynalazcze, na jednym trzonie nożowym znajduje się wiele kieszeni nożowych do zamocowania noży strugowych, przy czym kieszeń lub kieszenie nożowe zlokalizowane na stopce, służące do mocowania noży spągowych, oraz kieszeń lub kieszenie nożowe zlokalizowane w górnej części trzonu nożowego, służące do mocowania noży stropowych wykonane są tak, że zarówno przy stopce, jak i w górnej, po przekątnej naprzeciwległej części trzonu nożowego można mocować identycznie wykonane noże strugowe. Wykorzystanie noży spągowych również jako noży stropowych daje w efekcie lepsze skrawanie na stropie i na spągu, ponieważ siły wprowadzone na nóż spągowy i nóż stropowy są zasadniczo zbliżone. Takie rozwiązanie pozwala na unifikację rodzajów noży strugowych, co w sposób istotny upraszcza gospodarkę magazynową.

Możliwym jest również takie wykonanie, mające cechy osobnego wynalazku, w którym na tylnej stronie korpusu strugowego zamocowane są wymiennie zużywalne płyty prowadzące, służące do prowadzenia struga urabiającego podczas jego pracy na przenośniku. Płyty prowadzące mogą być korzystnie zamocowane na korpusie strugowym za pomocą złącza śrubowego i wtykowego. W tym celu płyty prowadzące mogą korzystnie posiadać dwa, zlokalizowane po obu stronach otworu przelotowego dla śrub, czopy wtykowe.

Zasadniczą zaletą struga według wynalazku jest to, że nie stosuje się już łożysk wychylnych wykonanych w postaci zamkniętych zagłębień zlokalizowanych na tylnej stronie trzonu nożowego, znanych z dotychczasowych rozwiązań i wymagających obniżenia trzonu nożowego po ustawieniu zbieżności sworznia wychylnego i łożyska wychylnego. W miejsce łożysk wychylnych stosuje się krawędziowo otwarte elementy ustalające, które dzięki swemu otwarciu umożliwiają nasuwanie trzonu nożowego w określonej kątowej pozycji montażowej, na sworzeń wychylny równolegle do powierzchni podporowej, a więc zgodnie z osią tego sworznia wychylnego. Taki sposób wykonywania operacji nasuwania trzonu ma tę szczególna zaletę, że trzon nożowy opiera się już na powierzchni podporowej, a więc podczas montażu nie zachodzi już konieczność podwieszenia całego trzonu nożowego o znacznej masie na sekcji obudowy zmechanizowanej, przykł adowo z uż yciem odpowiedniego podnośnika. Ponadto kontakt trzonu nożowego z powierzchnią podporową stanowi przy montażu rodzaj wstępnego centrowania i ustawiania ułożyskowania wychylnego ze sworzniem wychylnym, a więc zarówno montaż, jak i demontaż trzonu nożowego nie sprawiają problemów.

PL 211 968 B1

Wynalazek został bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia strug urabiający w widoku z góry, fig. 2 - strug urabiający w widoku z boku, fig. 3 - fragment trzonu nożowego struga urabiającego w widoku czołowym z częściowym przekrojem pionowym, fig. 4 - trzon nożowy w przekroju wzdłuż linii I - I z fig. 2, fig. 5 - stopkę trzonu nożowego w widoku czołowym z częściowym przekrojem, fig. 6 - strug urabiają cy w przekroju wzdł u ż linii II - II z fig. 3, a fig. 7 - strug urabiający w przekroju wzdłuż linii III - III z fig. 1.

Strug urabiający 1 w postaci struga mieczowego (fig. 1) posiada odlewany korpus strugowy 2, z którym na sztywno połączona jest środkowa część wieloczęściowego miecza strugowego 3. Odzrobowa, tylna strona 4 korpusu strugowego 2 wykonana jest tak, że strug urabiający 1 wraz ze swym korpusem strugowym 2 daje się prowadzić ze wsparciem po odociosowej pobocznicy prowadzącej nie narysowanego przenośnika zgrzebłowego łańcuchowego. Równocześnie swym mieczem strugowym 3 strug urabiający 1 obejmuje od dołu obydwa przedziały przenośnika zgrzebłowego łańcuchowego, a jarzma prowadzące 5, zlokalizowane na odzrobowym końcu miecza strugowego 3, sięgają do kanału łańcuchowego, w którym prowadzony jest łańcuch strugowy napędzający strug urabiający 1. Dla zapewnienia możliwości urabiania węgla strugiem urabiającym 1, na jego korpusie strugowym 2 znajdują się przeznaczone dla każdego z kierunków urabiania wychylnie zamontowane trzony nożowe 6, każdy wyposażony w wiele rozlokowanych na wysokości struga urabiającego 1 noży strugowych 7 zamocowanych w odpowiadających im kieszeniach nożowych 8 trzonów nożowych 6, przy czym obydwa trzony nożowe 6 wykonane są w stosunku do siebie z zachowaniem lustrzanej symetrii. Ponadto na korpusie strugowym 2 pomiędzy obydwoma trzonami nożowymi 6 zlokalizowany jest uchwyt nastawny 6A nie narysowanego trzonu noża przystropowego, dzięki któremu możliwym jest urabianie strugiem urabiającym 1 również takich pokładów węgla, których miąższość jest większa od wysokości korpusu strugowego 2, względnie trzonów nożowych 6 struga urabiającego 1.

Zgodnie z cechą tego rozwiązania, mającą samodzielny charakter wynalazczy, obydwa trzony nożowe 6 wyposażone są w dwie grupy identycznie wykonanych noży 7A stropowych i spągowych, a więc rozmieszczone na każdym trzonie nożowym 6 kieszenie nożowe 8A, dla przeką tnie naprzeciw siebie mocowanych noży 7A stropowych i spągowych umożliwiają osadzenie w nich identycznie wykonanych noży 7A stropowych i spągowych. Obydwa trzony nożowe 6 zamocowane są wychylnie na korpusie strugowym 2, każdy poprzez zintegrowany, przynależny sworzeń wychylny 9. Oś wychyłu S każdego ze sworzni wychylnych 9 przebiega pod kątem zbliżonym do 25° względem spągu, lub płaszczyzny miecza strugowego 3 (fig. 6).

Korpus strugowy 2 wyposażony jest w powierzchnię podporową 10 przebiegającą prostopadle do osi wychyłu S obydwóch sworzni wychylnych 9, która odpowiednio do nachylenia osi wychyłu S sworzni wychylnych 9 nachylona jest w stosunku do miecza strugowego 3, względnie spągu pod kątem zbliżonym do 65° (fig. 2, fig. 7). Obydwa trzony nożowe 6 tylną stroną 11 górnej części 12 spoczywają na nachylonej powierzchni podporowej 10 korpusu strugowego 2. Górna część każdego trzonu nożowego 6 wyposażona jest równocześnie we współpracujące ze sworzniem wychylnym 9 ułożyskowanie wychylne. Zgodnie z wynalazkiem ułożyskowanie wychylne w trzonie nożowym 6 każdorazowo składa się z otwartego ku górnej strefie 12' górnej części 12 elementu ustalającego 13 o kształcie zbliżonym do litery U. Dzięki otworowi krawędziowo otwartego elementu ustalającego 13 możliwym jest ustawienie trzonu nożowego 6 w nie odwzorowanej na rysunku wychylnej pozycji montażowej, różniącej się od wychylnej pozycji przyjmowanej przez trzon nożowy 6 podczas normalnej pracy struga urabiającego, oparcie go tylną stroną 11 na powierzchni podporowej 10 korpusu strugowego 2, a następnie przesunięcie, równolegle do tej powierzchni podporowej 10, na korpusie strugowym 2 do momentu gdy sworzeń wychylny 9 zostanie wsunięty w otwór w elemencie ustalającym 13.

Dla umożliwienia odpowiedniego względem powierzchni podporowej 10 osadzenia trzonu nożowego 6 na sworzniu wychylnym 9, mimo otwartego elementu ustalającego 13, dolna strona górnej części 12 trzonu nożowego 6 (fig. 4, fig. 6) wyposażona jest w zlokalizowaną na częściowym odcinku, koncentryczną w stosunku do osi wychyłu S i nieco odsadzona powierzchnię wspierającą 14, która w granicach normalnego wychyłu trzonu noż owego 6 jest podparta i prowadzona na także koncentrycznym do osi wychyłu S odcinku prowadzącym 15 korpusu strugowego 2. Dodatkowo sworzeń wychylny 9 posiada rozciągający się na około 270° swego obwodu kołnierz 9A, prostopadły do osi wychyłu S, względnie równoległy do powierzchni podporowej 10, wchodzący w zagłębienie wpustowe 16 znajdujące się w pobocznicy 17 elementu ustalającego 13. Właśnie dzięki współpracy kołnierza 9A i zagłębienia wpustowego 16 oraz odcinka prowadzą cego 15 i powierzchni wspierają cej 14, jak również nałożeniu tylnej strony 11 trzonu nożowego 6 na odpowiednią powierzchnię podporową 10, naPL 211 968 B1 stępuje pewne wsparcie trzonu nożowego 6 z jednoczesnym zapewnieniem jego pewnego prowadzenia w korpusie strugowym 2. Każdy trzon nożowy 6 swą stopką 18 obejmuje podchwytem powierzchnię wychyłową 19, zlokalizowaną poniżej ukośnej powierzchni podporowej 10 korpusu strugowego 2, przebiegającą koncentrycznie do osi wychyłu S, co stanowi dodatkowy element prowadzenia. Prowadzenie stopki 18 po powierzchni wychyłowej 19 wspomagane jest przez wystający próg 20 na powierzchni pokładowej 18' stopki 18, który współpracuje z odpowiednio wykonanym wpustem 21 w powierzchni wychyłowej 19 i sięgając od tyłu do tej powierzchni wychyłowej 19 tworzy prowadzenie kształtowe. Żeby nie zakłócać wychylnego ruchu trzonu nożowego 6 w stosunku do korpusu strugowego 2 zarówno dno wpustu 21, jak i górna strona progu 20 mają koncentryczny przebieg w stosunku do osi wychyłu S. Obejmowanie od tyłu powierzchni wychyłowej 19 przez współdziałające ze sobą próg 20 na stopce 18 trzonu nożowego 6 i wpust 21 realizowane jest w trakcie montażu w prosty sposób, jako że element ustalający 13 będący ułożyskowaniem wychylnym dla sworznia wychylnego 9 jest krawędziowo otwarty i trzon nożowy 6 w pozycji montażowej ze swym ułożyskowaniem wychylnym może być pionowo nasuwany na sworzeń wychylny 9.

Zmiana pozycji wychyłu obydwóch trzonów nożowych 6 struga urabiającego 1 realizowana jest poprzez sprzężenie wymuszone obu trzonów nożowych 6 za pomocą belki przesuwnej 22, co w odniesieniu do strugów mieczowych jest rzeczą znaną. Belka przesuwna 22 przechodząca przez korpus strugowy 2 naciska swymi, korzystnie wypukłe zaokrąglonymi, głowicami 23 na boczne flanki 24 stopki 18. W zależ noś ci od kierunku jazdy struga urabiającego 1 kontakt noż y strugowych 7 osadzonych na trzonach nożowych 6 z ociosem sprawia, że trzon nożowy 6 leżący z przodu w kierunku jazdy opuszcza się i dociskany jest do spągu, w wyniku czego następuje przesunięcie belki przesuwnej 22 i podniesienie tylnego w stosunku do kierunku jazdy trzonu nożowego 6 ku górze z niewielkim odchyleniem do tyłu. Stąd też, drugi w kolejności nadbiegający trzon nożowy 6 nie będzie skrawał calizny przy tym kierunku ruchu struga urabiającego 1.

Maksymalny wychył trzonów nożowych 6 w znany sposób może zostać ograniczony i regulowany za pomocą zderzaka 25 na trzonie nożowym 6 i wyposażonej w mimośrodowe zderzaki głowicy zderzakowej 26, zamocowanej na wale sterującym 27 w korpusie strugowym 2, wystającym ponad górną część tego korpusu strugowego 2. Dla wyeliminowania możliwości, niezależnie od zderzaka 26, przyjęcia wychylnej pozycji przez jeden z trzonów nożowych 6, w której przykładowo powierzchnia wspierająca 14 odcinka prowadzącego 15 korpusu strugowego 2 zostaje odsłonięta, przewiduje się rozłączne zainstalowanie w stopce 18 każdego trzonu nożowego 6 (fig. 3, fig. 5) elementu zabezpieczającego 28, który częściowo wystaje swym fragmentem częściowym ponad koncentryczne, wypukłe zaokrąglenie powierzchni pokładowej 18' stopki 18 prowadzonej po powierzchni wychyłowej 19. Element zabezpieczający 28 wchodzi w wybranie 29, którego dno w osi wychyłu S jest nieco dłuższe, niż odcinek wychylenia trzonu nożowego 6 dla osiągnięcia przez niego pozycji montażowej. Trzon nożowy 6 może przyjąć montażową tylko wówczas, gdy element zabezpieczający 28 jest zdemontowany.

Kolejnym szczegółem tego rozwiązania o cechach samodzielnego wynalazku jest to, że do odzrobowej tylnej strony 4 korpusu strugowego 2 przytwierdzone są w odstępie od siebie dwie wymienne płyty prowadzące 30, będące elementami względnie szybko zużywającymi się, przy czym te płyty prowadzące 30 podczas pracy struga urabiającego 1 przylegają do odociosowego profilu prowadzącego przenośnika zgrzebłowego łańcuchowego i służą do ochrony korzystnie odlewanego korpusu strugowego 2 przed nadmiernym zużyciem. Obydwie płyty prowadzące 30 mogą być wykonane z materiału odpornego na ścieranie, albo te ż mogą być wyposażone w odpowiednie wkładki cierne. Dla zabezpieczenia obu płyt prowadzących 30 przed skutkami sił działających w obu kierunkach pracy struga urabiającego 1, każda z nich wyposażona jest w dwa, rozmieszczone w niewielkiej odległości od siebie sworznie wtykowe lub czopy 31, wchodzące kształtowo w przynależne otwory 32 w korpusie strugowym 2. Ryglowanie i zabezpieczenie płyt prowadzących 30 realizowane jest dodatkowo poprzez połączenia śrubowe w taki sposób, że śruba mocująca 33 zlokalizowana pomiędzy obydwoma czopami 31, przymocowana jest w odpowiedni sposób do korpusu strugowego 2.

W ramach przedstawionego opisu wynalazku moż e istnieć wiele rozwią zań mieszczą cych się w zakresie zastrzeżeń patentowych. Przykładowo inny może być układ noży strugowych 7. Rysunek przedstawia jedynie preferowany przykład wykonania, przy czym długości współpracujących ze sobą powierzchni oraz elementów, a także kąty wzajemnego nachylenia elementów mogą być nieco zmienione. Element zabezpieczający 28 może być również rozłącznie mocowany na korpusie strugowym 2.

Claims (15)

1. Strug urabiają cy, zwł aszcza strug wę glowy, z korpusem strugowym prowadzonym przesuwnie na przenośniku, który dla każdego kierunku jazdy na nachylonej powierzchni podporowej posiada sworzeń wychylny do wychylnego ułoży skowania trzonu nożowego i ma dwa trzony nożowe, z których każdy osadzony jest wychylnie na odpowiadającym mu sworzniu wychylnym za pomocą ułożyskowania wychylnego, przy czym każdy z trzonów nożowych ma stopkę, za pomocą której prowadzi się ten trzon nożowy po powierzchni wychyłowej przebiegającej koncentrycznie do osi wychyłu przynależnego sworznia wychylnego, zlokalizowanej poniżej powierzchni podporowej na korpusie strugowym znamienny tym, że ułożyskowanie wychylne trzonu nożowego (6) wykonane jest jako krawędziowo otwarty element ustalający (13), za pomocą którego możliwym jest nasunięcie trzonu nożowego (6) w pozycji wychylenia montażowego na sworzeń wychylny (9), równolegle do powierzchni podporowej (10).

2. Strug wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e element ustalają cy (13) ma pobocznicę (17) zbliżona kształtem do litery U, korzystnie otwartą ku górnej strefie (12') trzonu nożowego (6).

3. Strug wedł ug zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, ż e sworzeń wychylny (9) wyposaż ony jest w prostopadle w stosunku do osi wychył u (S) ustawiony koł nierz (9A), który w stanie zmontowania trzonu nożowego (6) z korpusem strugowym (2) wchodzi w zagłębienie wpustowe (16) wykonane w pobocznicy (17) elementu ustalającego (13).

4. Strug według zastrz. 3, znamienny tym, że kołnierz (9A) na końcu sworznia wychylnego (9) tylko częściowo wystaje ponad obwód tego sworznia wychylnego (9).

5. Strug według zastrz. 3 albo 4, znamienny tym, ż e zagłębienie wpustowe (16) w pobocznicy (17) rozciąga się obwodowo aż do brzegowego otwarcia elementu ustalającego (13).

6. Strug wedł ug jednego z zastrz. 1 do 5, znamienny tym, ż e korpus strugowy (2) wykonany jest jako element odlewany z integralnie odlanym sworzniem wychylnym (9).

7. Strug według jednego z zastrz. 1 do 6, znamienny tym, że stopka (18) na jednej ze swych prowadzonych po powierzchni wychyłowej (19) powierzchni pokładowych (18') posiada wystający próg (20), wchodzący w pasujący do niego wpust (21) w powierzchni wychyłowej (19).

8. Strug wedł ug zastrz. 7, znamienny tym, ż e powierzchnia wychył owa (19) i powierzchnia pokładowa (18) oraz dno wpustu (21) i górna strona progu (20) są obwodowo wypukłe.

9. Strug według jednego z zastrz. 1 do 8, znamienny tym, że w stopce (18) jest, lub może być zamontowany element zabezpieczający (28), który z zachowaniem luzu dla umożliwienia wychyłów trzonu nożowego (6), wchodzi w wybranie (29) w powierzchni wychyłowej (19), przy czym wybudowanie trzonu nożowego (6) z korpusu strugowego (2) możliwe jest wyłącznie przy zdemontowanym elemencie zabezpieczającym (28).

10. Strug według jednego z zastrz. 1 do 9, znamienny tym, że uzależniony od kierunku jazdy struga urabiającego (1) wychył trzonów nożowych (6) sterowany jest przez belkę przesuwną (22), która swymi głowicami (23) styka się ze stopkami (18) trzonów nożowych (6).

11. Strug według jednego z zastrz. 1 do 10, znamienny tym, że maksymalny wychył każdego trzonu nożowego (6) jest ograniczony i regulowany za pomocą głowicy zderzakowej (26) przestawianej za pośrednictwem wału sterującego (27) ułożyskowanego w korpusie strugowym (2).

12. Strug według jednego z zastrz. 1 do 10, znamienny tym, że na trzonie nożowym (6) znajduje się wiele kieszeni nożowych (8) do zamocowania noży (7), przy czym kieszeń, lub kieszenie (8A) zlokalizowane na stopce (18), służące do mocowania noży (7A) spągowych i kieszeń, lub kieszenie (8A) zlokalizowane w górnej części trzonu nożowego (6) służące do mocowania noży (7A) stropowych, przystosowane są do zamocowania w nich identycznie wykonanych, przekątnie naprzeciw siebie osadzonych noży (7A) spągowych i stropowych.

13. Strug według jednego z zastrz. 1 do 12, znamienny tym, że na tylnej stronie (4) korpusu strugowego (2) zamocowane są wymienne, będące elementami zużywającymi się, płyty prowadzące (30), służące do prowadzenia struga urabiającego (1) po przenośniku.

14. Strug według zastrz. 13, znamienny tym, że płyty prowadzące (30) zamocowane są do korpusu strugowego (2) za pomocą złączy śrubowych (33) i wtykowych (31).

15. Strug według zastrz. 14, znamienny tym, że płyty prowadzące (30) wyposażone są w dwa zlokalizowane po obu stronach otworu śrubowego sworznie, lub czopy (31) wtykowe.