PL204770B1 - Ostrogorynna, zwłaszcza przenośnika zgrzebłowego ścianowego - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy ostrogorynny, zwłaszcza przenośnika zgrzebłowego ścianowego znajdującej zastosowanie w szczególności w górniczych kompleksach urabiających. Ostrogorynna ma konstrukcję ramową (2) z przedziałami dolnym (3) i górnym (4) do prowadzenia łańcucha zgrzebłowego, w skład której wchodzą ściany boczne (11) połączone na sztywno blachą łączącą i elementy złączne (56). Ściany boczne (11) mają postać profili walcowanych, usytuowanych względem siebie w lustrzanym odbiciu o niesymetrycznym kształcie profilu na całej długości. Każda ze ścian bocznych (11) posiada skierowane na zewnątrz ostrogorynny (1), półkę dolną (12) oraz półkę górną (13) i łączący je środnik (14). Środnik (14) ma załamanie (15), na którym od strony wewnętrznej ostrogorynny (1) znajduje się przynajmniej jeden stopień do oparcia i przyspawania blachy łączącej, usztywniającej konstrukcję ramową (2).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest ostrogorynna, zwłaszcza przenośnika zgrzebłowego ścianowego, znajdującego zastosowanie w szczególności w górniczych kompleksach urabiających.

W górniczych urządzeniach urabiających, zwłaszcza ścianowych, stosowane są przenośniki zgrzebłowe łańcuchowe o znacznych długościach, których trasa składa się z pojedynczych ostrogorynien połączonych ze sobą złączami o wysokiej odporności na zrywanie. Połączenia ostrogorynien realizowane są poprzez kieszenie przetyczkowe z przetyczkami, dopuszczające pewną wzajemną wychylność kątową w płaszczyznach poziomej i pionowej, dzięki czemu przenośnik zgrzebłowy może pokonywać nierówności spągu i przemieszczać się sukcesywnie do postępu przodka ścianowego. Ostrogorynny stosowane w takich przenośnikach posiadają od strony odzrobowej i odociosowej elementy wyposażenia służące do posadowienia maszyny urabiającej w postaci struga lub kombajnu ścianowego oraz, po stronie odzrobowej, konsole przyłączeniowe dla belek układu kroczenia sekcji obudowy zmechanizowanej. Zwiększenie wydajności maszyn urabiających i wydłużanie frontu ścian do około 450 m stawiają zwiększone wymagania względem przenośników zgrzebłowych, od których oczekuje się wydajności z zakresu 2000 t/h do 5000 t/h. Wzrost wydajności przenośnika zgrzebłowego przekłada się wprost na szybkość zużywania ostrogorynien, a więc pojawia się zapotrzebowanie na rynny przenośnikowe o dużej odporności na zużycie, a jednocześnie cechujące się możliwie niskimi kosztami produkcji.

Nowoczesne przenośniki ścianowe i podścianowe ze względu na budowę ostrogorynien dzielą się na trzy grupy. Pierwsza grupa obejmuje przenośniki z ostrogorynnami całkowicie odlewanymi. Zaletą takich ostrogorynien jest ich możliwość wielkoseryjnej produkcji, wysoka wytrzymałość na obciążenia związana z ich zwartą budową i mała podatność na błędy montażowe. Do wad zaliczyć należy wysokie koszty materiałowe, małą podatność na dodatkowe wzmocnienia poszczególnych stref szczególnie narażonych na wysokie obciążenia i zużycie, a także brak możliwości wymiany zużytych elementów.

Drugą grupę stanowią ostrogorynny zbudowane zarówno z elementów odlewanych, jak i z elementów walcowanych, zwane potocznie rynnami hybrydowymi, znane na przykład z opisu patentowego EP 525 926 B1. Rynny hybrydowe charakteryzują się stosunkowo małą ilością spoin, ponieważ przykładowo cała konstrukcja ścian bocznych z profilem bocznym do prowadzenia zgrzebeł w przedziałach, oraz kieszenie przetyczkowe stanowiące elementy złączne ostrogorynien mogą być wykonane jako jeden element, podczas gdy blacha transportowa, będąca jednym z najbardziej obciążonych elementów, przyspawana jest do odlewanych ścian bocznych. Ponadto, jak wynika na przykład z niemieckiego opisu patentowego DE 39 05 324 A1, rynny hybrydowe wyposażone są w dodatkowo dopasowane elementy złączne i dodatkowe do przekładki przenośnika, lub do prowadzenia maszyny urabiającej.

Trzecia grupa ostrogorynien, będąca prototypem niniejszego wynalazku, zbudowana jest całkowicie, lub prawie całkowicie z konstrukcji spawanej, a przynajmniej te elementy, które są najbardziej obciążone, wykonane są z profili walcowanych. Elementami tymi są zwłaszcza blacha transportowa i/lub ściany boczne, co pozwala na wyraźne zwiększenie żywotności rynien przy mniejszej podatności na ścieranie. Konstrukcje takich ostrogorynien znane są na przykład z opisów patentowych DE 9 18 007 A1, DE-PS 974 612, DE 393 38 84 C czy DE 400 61 83 C2. Istotną zaletą spawanych ostrogorynien jest możliwość doboru różnorodnych materiałów i sposobów wytwarzania poszczególnych elementów konstrukcji spawanej dla uzyskania odpowiedniej żywotności tych części. Niewielkie błędy wymiarowe takiej konstrukcji mogą być niwelowane przy pracach montażowych, na przykład przy wykonywaniu spoin spawalniczych. Do istotnych wad takiej konstrukcji zaliczyć należy wysokie koszty robocizny, wynikające z dużej ilości operacji montażowych i złączy spawalniczych, niebezpieczeństwo wystąpienia pęknięć i rys strukturalnych w wykonywanych spoinach, a także wysokie koszty oprzyrządowania do walcowania profili. Mimo tych wad ostrogorynny spawane są w praktyce bardzo rozpowszechnione, co wynika głównie z możliwości wymiany zużytych elementów przy porównywalnie niskich kosztach remontu odtworzeniowego. Jako jeden z elementów wymiennych występuje w takich ostrogorynnach ich przedział górny, wykonany w postaci rynny wymiennej.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji ostrogorynny, zwłaszcza przenośnika zgrzebłowego ścianowego, która wykorzystując wszystkie zalety konstrukcji spawanej pozwoli na ograniczenie ich dotychczasowych wad przy możliwie niskiej masie, redukcji czynności montażowych i parametrów ekonomicznych wytwarzania.

PL 204 770 B1

Istota wynalazku polega na tym, że ściany boczne ostrogorynny mają postać jednoczęściowych profili walcowanych o stałym na całej jej długości niesymetrycznym kształcie, z odgiętymi na zewnętrz półką górną i półką dolną oraz łączącym je środnikiem, usytuowanych względem siebie w zwierciadlanym odbiciu. Środnik każdej ze ścian bocznych posiada załamanie, tworzące na jego wewnętrznej powierzchni przynajmniej jeden stopień dla wsparcia i zamocowania przynajmniej jednej blachy pośredniej łączącej na sztywno obie ściany boczne. Jednocześnie odcinek górny środnika każdej ściany bocznej zlokalizowany jest powyżej załamania w stosunku do odcinka dolnego, zlokalizowanego poniżej tego załamania i jest przesunięty równolegle na zewnątrz o odcinek nie mniejszy od grubości ściany środnika. Odcinki dolne środnika obu ścian bocznych swymi wewnętrznymi powierzchniami tworzą boczne ograniczenia przedziału dolnego, a odcinki górne swymi wewnętrznymi powierzchniami ograniczają miejsce przeznaczone dla rynny wymiennej, spełniającej rolę przedziału górnego.

W preferowanym wykonaniu środnik profilu walcowanego każ dej ś ciany bocznej wyposaż ony jest w drugi stopień, przy czym ten drugi stopień tworzy korzystnie powierzchnia górna załamania środnika, dzięki czemu wszystkie siły działające w kierunku pionowym przenoszone są przez stopnie ścian bocznych, a nie przez blachę pośrednią.

Korzystnym jest, gdy równoległe przesunięcie odcinka górnego jest większe niż grubość ścianki tego środnika.

W najprostszym wykonaniu rynna wymienna, stanowiąca przedział górny ostrogorynny, składa się z dwóch walcowanych listew bocznych o profilu kątownika, bądź teownika, korzystnie dopasowanych profilem do profilu zgrzebeł łańcucha zgrzebłowego, oraz zespawanego z nimi dna stanowiącego blachę transportową urobku.

Korzystnym jest takie wykonanie każdej ze ścian bocznych ostrogorynny, w którym grubość odcinka dolnego środnika każdej ściany bocznej jest w zasadzie równa grubości ściany odcinka górnego i jest mniejsza od gruboś ci pół ki dolnej i/lub pó ł ki górnej.

Szczególnie korzystnym jest, gdy środnik ściany bocznej w strefie załamania wyposażony jest w naddatek materiałowy i/lub bezpośrednio nad załamaniem ma najmniejszą grubość ścianki, co pozwala na pewne przejęcie obciążeń przez profil walcowany tej ściany bocznej.

W pożądanym wykonaniu półka górna każdej ze ścian bocznych odgięta jest na zewnątrz ostrogorynny pod kątem prostym względem odcinka górnego jej środnika i/lub na wewnętrznej powierzchni, na poziomie póki górnej, posiada wzdłużną stopkę stanowiącą jedyną powierzchnię styku i bocznego zabezpieczenia rynny wymiennej.

Dodatkowo korzystnym jest przy tym, gdy odcinek dolny środnika oraz półka dolna tworzą i ograniczają zagłębienie dla kształtowego wsparcia i zamocowania wpustów kieszeni przetyczkowych i/lub konsoli przyłączeniowych. Takie kształtowe wpasowanie elementów złącznych ostrogorynny oraz konsoli przyłączeniowych ma oprócz kwestii techniczno-wykonawczych dodatkowe znaczenie, polegające na wsparciu odcinka górnego każdej ściany bocznej, umożliwiającym przejmowanie największych sił oraz obciążeń powodowanych przez maszynę urabiającą.

Technicznie uzasadnionym jest przy tym, gdy środnik każdej ze ścian bocznych na swej zewnętrznej powierzchni w strefie załamania posiada ściankę skośną, o nachyleniu przyjmującym wartość od 45° do 60°.

Korzystnym jest również ze względów technologicznych takie wykonanie każdej ze ścian bocznych ostrogorynny, w którym wewnętrzna powierzchnia odcinka dolnego środnika obydwóch ścian bocznych, zwłaszcza na poziomie półki dolnej, posiada nosek dla wsparcia i przyspawania płyty dennej przedziału dolnego ostrogorynny. Obydwa zwrócone ku sobie noski tworzą oparcie dla płyty dennej, a jednocześnie tworzą zabezpieczenie spoiny łączących płytę denną ze ścianami bocznymi.

Dla zabezpieczenia właściwego, profilowego prowadzenia zgrzebeł w przedziale dolnym ostrogorynny płyta denna zamykająca przedział dolny powinna mieć odgięte odpowiednio do profilu zgrzebeł odcinki boczne i/lub mieć pod płytą denną przyspawane do jej odcinków bocznych, oraz ścian bocznych, odpowiednie blachy usztywniające.

W korzystnym wykonaniu każdej ze ścian bocznych ostrogorynny jej rozwarcie pomiędzy półką górną a półką dolną zwęża się w kierunku środnika.

Realizowane jest to wtedy, gdy półka dolna ściany bocznej jest odgięta względem odcinka dolnego jej środnika pod kątem większym niż 90°, najlepiej zaś wynoszącym około 94° ± 2°.

W takim przypadku korzystnym jest również , gdy dolna powierzchnia półki górnej każ dej ze ścian bocznych usytuowana jest względem zewnętrznej powierzchni odcinka górnego środnika pod kątem równym około 94°.

PL 204 770 B1

W podstawowym wykonaniu ostrogorynny półka dolna każdej ze ścian bocznych wystaje na zewnątrz poza zarys półki górnej i jednoczęściowo przechodzi w listwę denną.

Wówczas półka dolna każdej ściany bocznej ma na zakończeniu element stopniowany lub próg.

W alternatywnym wykonaniu ostrogorynny pół ka dolna i pół ka górna każ dej ze ś cian bocznych kończą się w przybliżeniu w jednej płaszczyźnie pionowej.

Dla takiego wykonania celowym jest, gdy półka dolna ściany bocznej zakończona jest od dołu zgrubieniem, tworzącym stopę spoczywającą na spągu o profilu zbliżonym do litery L. Rolę tą może pełnić na przykład przyspawany pręt walcowany.

Preferowanym jest również takie wykonanie ostrogorynny, w którym blacha pośrednia łącząca na sztywno obydwie jej ściany boczne ma postać dwóch blach łączących, pomiędzy którymi zachowany jest poziomy odstęp. Odstęp ten nie tylko redukuje masę ostrogorynny, ale równocześnie umożliwia, po zdemontowaniu rynny wymiennej, dojście do przedziału dolnego.

Przy jednoczesnym wykorzystaniu rynny wymiennej celowym jest, gdy ma ona na swych listwach bocznych poziomy cokół zespawany z półką górną każdej ściany bocznej odcinkową spoiną, stanowiącą element mocujący tą rynnę wymienną.

W innym wykonaniu rynna wymienna ma listwy boczne o profilu k ą townika z pionowym ramieniem i pionowym cokołem, zlokalizowanym w stanie zmontowania ostrogorynny na poziomie równym poziomowi przynależnych półek górnych ścian bocznych, przy czym rynna wymienna połączona jest w stanie zmontowania z każdą ze ścian bocznych tylko jedną spoiną, wykonaną w szczelinie między każdą z jej listew bocznych a odpowiadającą jej ścianą boczną.

Obydwa przedstawione powyżej wykonania charakteryzują się tym, że mają spoiny przystosowane do maszynowego usunięcia, co umożliwia łatwą wymianę rynny wymiennej a jednocześnie eliminuje wady jej połączenia rozłącznego.

Dla zapewnienia płynnej i cichej pracy łańcucha zgrzebłowego istotnym jest, aby tworzące blachę pośrednią blachy łączące i/lub tworzące blachę transportową dno rynny wymiennej od strony końców ostrogorynny posiadały krawędzie wybrzuszone, przy czym profil wypukłości jednej krawędzi jest komplementarny do profilu wklęsłości drugiej krawędzi.

W najbardziej preferowanym wykonaniu ostrogorynny jej rynna wymienna ma postać rynny inspekcyjnej i składa się korzystnie z trzech wzajemnie identycznych części. Każda z tych części zbudowana jest z listew bocznych o profilu zbliżonym do kątownika lub teownika, oraz dna. Dwie części skrajne poziomymi cokołami przyspawane są do półek górnych, bądź odcinków górnych ścian bocznych za pomocą wzdłużnych spoin, natomiast część centralna zamocowana jest do obu części skrajnych i/lub spoin bocznych za pomocą rozłącznych elementów łączących. Taka budowa umożliwia wykonanie inspekcji łańcucha w przedziale dolnym ostrogorynny przez prześwit między blachami łączącymi ściany boczne, po zdemontowaniu części centralnej rynny inspekcyjnej. Korzystnym jest przy tym, gdy dna wszystkich trzech części rynny inspekcyjnej mają na końcach wybrzuszone krawędzie czołowe, przy czym profil wypukłości jednej krawędzi czołowej jest komplementarny do profilu wklęsłości drugiej krawędzi czołowej, co zapewnia bardziej płynną i cichą pracę przenośnika zgrzebłowego.

Celowym jest również takie wykonanie ostrogorynny, w którym jedna z blach łączących profile boczne na jednym końcu ostrogorynny wystaje poza profile ścian bocznych, a druga blacha łącząca, zlokalizowana na drugim końcu ostrogorynny jest cofnięta w głąb przestrzeni między ścianami bocznymi. Dzięki temu powstaje połączenie zakładkowe ostrogorynien, przeciwdziałające przepadaniu miału do przedziału dolnego przenośnika zgrzebłowego.

Dodatkowo połączenie ostrogorynien może być wzmocnione, gdy kieszenie przetyczkowe na jednym końcu ostrogorynny wystają poza profile ścian bocznych, a na drugim jej końcu są odpowiednio cofnięte. Powstaje zatem zakładka kieszeni przetyczkowych łączonych ze sobą ostrogorynien umożliwiająca eliminowanie uszkodzeń bądź wykruszeń na czołowych końcówkach ścian bocznych i/lub dna rynny wymiennej.

Technologicznie uzasadnionym jest również takie wykonanie ostrogorynny, w którym pomiędzy listwą denną półki dolnej a dolną powierzchnią półki górnej odociosowej ściany bocznej ma kątowo wygiętą i przyspawaną blachę spełniającą rolę klina ładującego.

Zasadniczą zaletą ostrogorynny według wynalazku jest takie ukształtowanie profilu walcowanego ścian bocznych z załamaniem, które jest dopasowane do elementów funkcjonalnych i dodatkowego wyposażenia, a przez to zasadniczo ułatwia montaż tych elementów, jak i wykonywanie spoin. Usztywnienie konstrukcji ramowej ostrogorynny realizowane jest przy tym w korzystnym miejscu,

PL 204 770 B1 mniej więcej w środku pomiędzy przedziałem dolnym a przedziałem górnym i realizowane jest poprzez blachę pośrednią, bądź dwie blachy łączące, nie będące pokładem transportowym urobku. Dzięki stałej budowie na całej długości ostrogorynny zarówno profili walcowanych ścian bocznych, jak i listew bocznych rynny wymiennej możliwe jest nie tylko zautomatyzowane maszynowe spawanie części ostrogorynny, ale także usuwanie spoin dla dokonania wymiany rynny wymiennej. Dodatkową zaletą jest zminimalizowanie ilości spoin, przekładające się na obniżenie czasu i kosztu produkcji ostrogorynny, a ponadto możliwość odpowiedniego wykonania i zabezpieczenia elementów podlegających znacznym obciążeniom, co wpływa korzystnie na żywotność ostrogorynny. Także boczne ograniczenia przedziału dolnego, będące integralną częścią ścian bocznych, pozwalają na ograniczenie masy ostrogorynny, co nie ma znaczenia dla żywotności ostrogorynny ze względu na brak przepływu urobku w przedziale dolnym.

Wynalazek został bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia ostrogorynnę ze zdemontowaną rynną wymienną w widoku perspektywicznym, fig. 2 - tą samą ostrogorynnę z zamontowaną rynna wymienną w przekroju poprzecznym, fig. 3 - zarys profilu kształtownika walcowanego, stanowiącego ściany boczne ostrogorynny, fig. 4 - alternatywne wykonanie ostrogorynny ze ścianami bocznymi ze zmienionym w strefie odcinka dolnego środnika profilem kształtownika walcowanego w przekroju poprzecznym, fig. 5 - inne wykonanie ostrogorynny z płaską powierzchnią dolną półki dolnej ścian bocznych w przekroju poprzecznym, fig. 6 - rynnę inspekcyjną składającą się z trzech identycznie zbudowanych części w widoku perspektywicznym, a fig. 7 - rynnę inspekcyjną w widoku z góry.

Ostrogorynna 1 ma konstrukcję ramową 2 z przedziałem dolnym 3 i przedziałem górnym 4, w którym osadzona jest rynna wymienna 5 (fig. 1, fig. 2). Rynna wymienna 5 jest konstrukcją spawaną z dwoma listwami bocznymi 6 i dnem 7, stanowiącym pokład transportowy, wykonanym z blachy walcowanej. Listwy boczne 6 mają profil zbliżony do teownika i są usytuowane względem siebie w lustrzanym odbiciu, przy czym mają one poziomy cokół 8 oraz pionowe ramię 9, stopą którego zamocowane są poprzez przyspawanie do dna 7. Dno 7 po bokach wystaje nieco poza pionowe ramiona 9 listew bocznych 6, dzięki czemu możliwym jest wykonanie spoiny łączącej między pionowym ramieniem 9 a dnem 7 po zewnętrznych stronach rynny wymiennej 5. Zwrócone ku przedziałowi górnemu 4 powierzchnie wewnętrzne 10 listew bocznych 6 posiadają zarys dopasowany do zewnętrznych profili zgrzebeł łańcucha prowadzonego w przedziałach górnym 4 i dolnym 3, korzystny pod względem podatności na ścieranie.

Konstrukcja ramowa 2 ostrogorynny 1 obejmuje dwa identyczne, niesymetryczne, ustawione względem siebie w lustrzanym odbiciu profile walcowane stanowiące ściany boczne 11, mające profil zbliżony do przewróconej litery U i zwrócone swymi półkami dolną 12 i górną 13 na zewnątrz ostrogorynny 1.

Każda ściana boczna 11, stanowiąca jednoczęściowy profil walcowany (fig. 3) posiada półkę dolną 12, półkę górną 13 i łączący je środnik 14, który mniej więcej w połowie swej wysokości posiada załamanie 15, dzielące ten środnik 14 na odcinek dolny 16 i odcinek górny 17. Dzięki załamaniu 15 odcinek górny 17 środnika 14 przesunięty jest w kierunku na zewnątrz ostrogorynny 1, równolegle względem odcinka dolnego 16 tego środnika 14, o odcinek większy niż grubość W ściany odcinka dolnego 16. Półka dolna 12 i półka górna 13 są przy tym, jak już wspomniano poprzednio, skierowane swymi końcami na zewnątrz ostrogorynny 1, a więc w kierunku przeciwnym, niż przedział dolny 3 i przedział górny 4 ostrogorynny 1. Załamanie 15 każdego środnika 14 tworzy po stronie wewnętrznej, zwróconej ku przedziałom 3, 4 stopień dolny 18 i stopień górny 19, przy czym stopień górny 19 zbiega się z poziomą powierzchnią górną 20 załamania 15 i ma większą szerokość niż pozioma powierzchnia podparcia 21 stopnia dolnego 18. Obydwa stopnie 18, 19 są wzmocnione od dołu naddatkiem 22 materiału w strefie załamania 15, a jednocześnie położone są nad odcinkiem dolnym 16 środnika 14, dzięki czemu siły oddziaływujące na te stopnie 18, 19 są bezpośrednio przejmowane przez masywny odcinek dolny 16 środnika 14. Powierzchnia górna 20 stopnia górnego 19 zakończona jest zaokrągleniem 23 zachodzącym w głąb wewnętrznej powierzchni 24 odcinka górnego 17 środnika 14, przez co ściana boczna 11 w strefie tego zaokrąglenia 23 ma najmniejszą grubość W1. Wewnętrzna powierzchnia 24 odcinka górnego 17 środnika 14 na poziomie półki górnej 13 posiada wzdłużną stopkę 25, której czołowa powierzchnia 26 zlokalizowana jest w płaszczyźnie pionowej przechodzącej przez zewnętrzną powierzchnię 27 odcinka dolnego 16 środnika 14, przy czym ta stopka 25 wystaje na ok. 0,005 m ponad wewnętrzną powierzchnię 24 odcinka górnego 17 środnika 14. Powyżej stopki 25 przebiega skośne ścięcie 28 dochodzące do górnej powierzchni 29 poziomej półki górnej 13, prostopadłej do

PL 204 770 B1 wewnętrznej powierzchni 24 odcinka górnego 17 środnika 14. Półka górna 13, skierowana swą powierzchnią czołową 30 na zewnątrz ostrogorynny 1 ma dolną powierzchnię 31 usytuowaną względem zewnętrznej powierzchni 32 odcinka górnego 17 pod kątem α równym około 94°. Przez to w rejonie przejścia półki górnej 13 w środnik 14 walcowany profil ściany bocznej 11 tworzy zgrubienie stabilizujące i wspierające półkę górną 13.

Zewnętrzna powierzchnia 32 odcinka górnego 17 środnika 14 przechodzi przez ściankę skośną 33, nachyloną pod kątem około 45°, w zewnętrzną powierzchnię 27 odcinka dolnego 16 środnika 14, przy czym ścianka skośna 33 stanowi zewnętrzną stronę załamania 15 względnie naddatku 22. Załamanie 15 i poziome przesunięcie pomiędzy odcinkiem dolnym 16 a odcinkiem górnym 17 środnika 14 powoduje powstanie po zewnętrznej stronie profilu walcowanego ściany bocznej 11 niszy 34 rozciągającej się pod odcinkiem górnym 17 środnika 14, ograniczonej ścianką skośną 33, zewnętrzną powierzchnią 27 odcinka dolnego 16 środnika 14 i górną powierzchnią 35 półki dolnej 12. Górna powierzchnia 35 jest przy tym odchylona od zewnętrznej powierzchni 27 o kąt β, który korzystnie, tak jak kąt α ma wartość 94°. Zasadniczo profil walcowany stanowiący ścianę boczną 11 jest tak zbudowany, że pozioma powierzchnia podparcia 21 stopnia dolnego 18 zlokalizowana jest dokładnie w połowie odległości między górną powierzchnią 35 półki dolnej 12, a dolną powierzchnią 31 półki górnej 13, w maksymalnym odstę pie od nich obu wynoszą cym 0,125 m.

Półka dolna 12 posiada na swym zewnętrznym końcu 36 zgrubienie względnie spęcznienie 37, tworzące profil zbliżony do przewróconej litery L, którym to spęcznieniem 37 ściana boczna 11 opiera się na spągu wyrobiska i które jednocześnie utrzymuje dystans pomiędzy dolna powierzchnią 38 półki dolnej 12 a spągiem. Od strony wewnętrznej ostrogorynny 1 dolna powierzchnia 38 półki dolnej 12 zakończona jest skośną powierzchnią 39, bezpośrednio nad którą zlokalizowany jest nosek 40 stanowiący dolne zakończenie wewnętrznej powierzchni 41 odcinka dolnego 16 środnika 14 i służący do wsparcia płyty dennej 42 zamykającej od dołu przedział dolny 3. Wysokość całkowita profilu walcowanego ściany bocznej 11 pomiędzy spęcznieniem 37 półki dolnej 12 a górną powierzchnią 29 półki górnej 13 w praktyce wynosi korzystnie około 0,340 m, przy grubości W2 półki dolnej 12 wynoszącej około 0,035 m, grubości W odcinka dolnego 16 środnika 14 i odcinka górnego 17 środnika 14 wynoszącej około 0,030 - 0,031 m i minimalnej grubości W1 w strefie zaokrąglenia 23 bezpośrednio nad załamaniem 15 środnika 14 wynoszącej około 0,025 m. Wszystkie przejścia w profilu walcowanym stanowiącym ściany boczne 11 są ze względów wykonawczych zaokrąglone.

Obydwie ściany boczne 11 ostrogorynny 1, wykonane z opisanego uprzednio profilu walcowanego, połączone są ze sobą na sztywno blachą pośrednią, mającą postać dwóch blach łączących 43A, 43B, których krawędzie boczne 44 przylegają do powierzchni podparcia 21 stopnia dolnego 18 każdej ze ścian bocznych 11 i tam za pomocą jednej poziomo przebiegającej wzdłużnej spoiny są zamocowane (fig. 1, fig. 2). Grubość blach łączących 43A, 43B jest taka sama, bądź nieznacznie mniejsza od odstępu pomiędzy poziomą powierzchnią podparcia 21 stopnia dolnego 18 a powierzchnią górną 20 stopnia dolnego 19 na załamaniu 15 każdej ze ścian bocznych 11 tak, że dno 7 rynny wymiennej 5 w stanie zmontowania może opierać się na powierzchni górnej 20 stopnia górnego 19 w strefie załamania 15 ś rodników 14 ścian bocznych 11. Rynna wymienna 5 poziomymi cokołami 8 listew bocznych 6 przylega do górnych powierzchni 29 półek górnych 13 ścian bocznych 11 i tam jest z nimi obustronnie zespawana za pomocą wzdłużnych spoin 45, 46, przy czym możliwa jest rezygnacja z jednej z tych spoin 46.

Jednakowy przekrój poprzeczny ścian bocznych 11 i listew bocznych 6 na całej długości ostrogorynny 1 pozwala na wykonanie tych wzdłużnych spoin 45, 46 za pomocą robotów spawalniczych. Dla demontażu rynny wymiennej 5 wzdłużne spoiny 45, 46 usuwa się przykładowo frezarką, a następnie zakłada się nową rynnę wymienną 5 i mocuje ją nowymi spoinami 45, 46 do ścian bocznych 11 stanowiących pobocznice ostrogorynny 1. Właściwe położenie rynny wymiennej 5 w przedziale górnym 4 wymuszone jest wyłącznie poprzez czołowe powierzchnie 26 wzdłużnych stopek 25.

Przesunięcie pomiędzy odcinkiem dolnym 16 a odcinkiem górnym 17 środnika 14 każdej ściany bocznej 11 jest tu tak dobrane, że w stanie zmontowania kontur powierzchni wewnętrznej 10 pionowego ramienia 9 listwy bocznej 6 pokrywa się wewnętrzną powierzchnią 41 odcinka dolnego 16 środnika 14, a więc prześwit pomiędzy odcinkami dolnymi 16 środników 14 ścian bocznych 11 odpowiada prześwitowi pomiędzy pionowymi ramionami 9 listew bocznych 6. Zgrzebła prowadzone są w przedziale dolnym 3 ograniczonym z boków poprzez odcinki dolne 16 środników 14, jak również pomiędzy listwami bocznymi 6 w przedziale górnym 4 z zachowaniem małych tarć powierzchniowych. Jako zamknięcie przedziału dolnego 3 przewidziana jest płyta denna 42 z odgiętymi ku górze i dopasowanymi

PL 204 770 B1 do profilu nie narysowanych zgrzebeł odcinkami bocznymi 47, która swymi zakończeniami 48 wspiera się na noskach 40 w strefie odcinków dolnych 16 środników 14 i pod tymi noskami 40 przyspawana jest wykonywanymi maszynowo, nie narysowanymi spoinami. Noski 40 stanowią jednocześnie zabezpieczenie tych spoin.

Ostrogorynna 1 wyposażona jest w dodatkowe elementy, niezbędne do pracy w wyrobisku ścianowym. Stąd też odzrobowa ściana boczna 11 ma przyspawaną blachę kątową 49 służącą zamocowaniu za pomocą uchwytów 50 nie narysowanego elementu napędowego kombajnu urabiającego, podczas gdy od strony odociosowej do ściany bocznej 11 przyspawaną jest odgięta blacha, stanowiąca klin ładujący 51 wykorzystywany przy przekładce przenośnika. Przekładka ostrogorynny 1 w trakcie przesuwania przenośnika odbywa się za pomocą nie narysowanych belek układu kroczącego sekcji obudowy zmechanizowanej, połączonych z zamontowanymi od strony odzrobowej konsolami przyłączeniowymi 52. Kliny ładujące 51 swymi górnymi krawędziami 53 zespawane są nie narysowaną spoiną z półką górną 13 profilu walcowanego stanowiącego ścianę boczną 11, zwłaszcza z jej dolną powierzchnią 31, a swą dolną krawędzią 54 zespawane są z listwą denną 55 przyspawaną na zewnętrznym końcu 36 półki dolnej 12.

Dla zmontowania z ostrogorynien 1 trasy przenośnika ścianowego lub chodnikowego w pobliżu styku ostrogorynien 1 na ścianach bocznych 11 zamocowane są kieszenie przetyczkowe 56, korzystnie kute, wyposażone we wpusty 57 pasujące kształtowo do kształtu niszy 34 w ścianie bocznej 11, wchodzące pod załamanie 15 środnika 14, wspierające dodatkowo odcinek górny 17 środnika 14 każdej ściany bocznej 11. Kieszenie przetyczkowe 56 wystają na jednym z końców ostrogorynny 1 poza obydwa profile walcowane tworzące ściany boczne 11, podczas gdy na drugim końcu obie kieszenie przetyczkowe 56 są cofnięte. W wyniku tego, przy dwóch obok siebie zmontowanych ostrogorynnach 1 frontowe ściany 58 dwóch kieszeni przetyczkowych 56 bezpośrednio stykają się ze sobą. Mocowanie dwóch sąsiednich ostrogorynien 1 odbywa się za pomocą nie narysowanych przetyczek wchodzących w te kieszenie przetyczkowe 56. Również konsola przyłączeniowa 52 ostrogorynny 1 posiada kształ t konturowy z wypustem 59, którym kształtowo wpasowuje się w zagłębienie 34 na zewnętrznej stronie odcinka dolnego 16 środnika 14 odzrobowej ściany bocznej 11 i przez to sięga pod załamanie 15. Jak przy kieszeniach przetyczkowych 56, tak samo przy montażu konsoli przyłączeniowej 52 jej dokładne ustalenie umożliwia zagłębienie 34 w ścianie bocznej 11 i przynależny mu wypust 59 na konsoli przyłączeniowej 52.

Pas blachy łączącej 43A (fig. 1) wystaje poza walcowane profile ścian 11 na jednym końcu ostrogorynny 1, podczas gdy drugi pas blachy łączącej 43B, na tylnym końcu ostrogorynny 1, jest odpowiednio cofnięty w stosunku do profili ścian bocznych 11. Krawędź czołowa 60 blachy łączącej 43A i krawędź czołowa 61 drugiej blachy łączącej 43B posiadają, podobnie jak krawędzie dna 7 łukowate wybrzuszenia, tak że zgrzebła łańcucha zgrzebłowego mogą pokonywać styk ostrogorynien 1 względnie płynnie i cicho. Obydwie blachy łączące 43A, 43B przyspawane są tak w stopniach dolnych 18 ścian bocznych 11, że pomiędzy nimi pozostaje odstęp 62, który przy zdemontowanej rynnie wymiennej 5 służy jako otwór inspekcyjny do przedziału dolnego 3.

W innym wykonaniu ostrogorynna 1' (fig. 4) róż ni się głównie kształtem profilu walcowanego tworzącego ściany boczne 11, w jego strefie półki dolnej 12. Półka dolna 12 posiada tu zamiast spęcznienia 37 element stopniowany 63, poprzez który przechodzi ona jednoczęściowo w listwę denną 64. Zewnętrzny koniec 36 półki dolnej 12 wystaje przez to na zewnątrz przed zasięg powierzchni czołowej 30 półki górnej 13 profilu walcowanego stanowiącego ścianę boczną 11. Jednoczęściowe wykonanie odcinka listwy dennej 64 i półki dolnej 12 eliminuje konieczność wykonania spoiny. W ostrogorynnie 1' płyta denna 42 zamykająca od dołu przedział dolny 3 podparta jest od dołu wieloma od góry klinowatymi, a od dołu prostymi blachami usztywniającymi 65 tworzącymi żebra denne, przyspawanymi do dolnych powierzchni 66, odcinków bocznych 47, półki dolnej 12 oraz skośnej powierzchni 39. Do zewnętrznego końca 36 odcinka listwy dennej 64 przy spawany jest tor jezdny 67 maszyny urabiającej, na którym wspiera się maszyna urabiająca, poruszająca się wzdłuż ostrogorynien 1 i klina ładującego 51 po stronie odociosowej.

W jeszcze innym przykładzie wykonania ostrogorynny 1 (fig. 5) odcinek dolny 16 ś rodnika 14 na swej wewnętrznej powierzchni 41 jest płaski, bez noska 40 i poprzez zaokrąglenie 68 o porównywalnie większym promieniu zakrzywienia przechodzi w półkę dolną 12, która na swej dolnej powierzchni 69 jest prosta i jednoczęściowo kończy się na odcinku listwy dennej 64. Na górnej powierzchni 35 półki dolnej 12, w miejscu pionowego odrzutowania powierzchni czołowej 30 półki górnej 13 wykonany jest próg 70, przy czym odcinek listwy dennej 64 ma znacznie mniejszą grubość

PL 204 770 B1 ścian niż półka dolna 12 na odcinku od wewnątrz do progu 70, a więc w strefie otwartej przestrzeni tworzonej przez półkę dolną 12 i półkę górną 13 profilu walcowanego tworzącego ścianę boczną 11.

Płyta denna 42, tworząca zamknięcie przedziału dolnego 3 jest wsparta wieloma, rozlokowanymi na długości ostrogorynny 1 blachami usztywniającymi 65, od góry klinowatymi a od dołu prostymi, przyspawanymi pod dolnymi powierzchniami 66 odcinków bocznych 47 oraz w strefie zaokrągleń 68 odcinków dolnych 16 środników 14 ścian bocznych 11. Załamanie 15 profilu walcowanego tworzącego ściany boczne 11 w ostrogorynnie 1 ma po stronie wewnętrznej ściankę skośną 33, która pod kątem około 60° przebiega bardziej stromo niż w ostrogorynnach 1,1' w poprzednio opisanych wykonaniach. Naddatek 22 materiału, wspierający stopnie 18, 19 na załamaniu 15 jest w związku z tym bardziej masywny, stąd też cała ściana boczna 11 dzięki temu wię kszemu naddatkowi 22 materiału i w konsekwencji masywniejszej półce dolnej 12 stanowi szczególnie korzystne podparcie zamocowanego na półce górnej 13 toru jezdnego maszyny urabiającej.

W preferowanym wykonaniu rynna wymienna 5 ma postać rynny inspekcyjnej 5'. Skł ada się ona z trzech identycznych części, dwóch części skrajnych 5'A i jednej części centralnej 5'B, z których każda posiada odcinek dna 7 i dwie, w istocie mające kształt profilu zbliżony do teownika, listwy boczne 6 z pionowym ramieniem 9 i poziomym cokoł em 8, tak samo, jak listwy boczne 6 innych rynien wymiennych 5. W rynnie inspekcyjnej 5' boczne powierzchnie czołowe 71 poziomych cokołów 8 listew bocznych 6 obu części skrajnych 5'A zespolone są z górnymi powierzchniami półek górnych 13 ścian bocznych 11 wzdłużnymi spoinami, rozciągającymi się na długości każdej części skrajnej 5'A. Część centralna 5'B rynny inspekcyjnej 5' przymocowana jest do obu części skrajnych 5'A i/lub ścian bocznych 11 za pomocą nie narysowanych połączeń rozłącznych, co umożliwia dokonanie inspekcji łańcucha zgrzebłowego w przedziale dolnym 3 poprzez odstęp 62 po zdemontowaniu części centralnej 5'B. Dna 7 wszystkich części 5'A, 5'B rynny inspekcyjnej 5' posiadają na krawędziach czołowych 72, 72' wybrzuszenia, przy czym profil wypukłości jednej krawędzi czołowej 72 jest komplementarny do profilu wklęsłości drugiej krawędzi czołowej 72'.

W ramach wynalazku możliwe są różne modyfikacje ostrogorynny 1,1',1. Dotyczy to zwłaszcza profilowania półki dolnej 12 i załamania 15 środnika 14 ścian bocznych 11, gdzie możliwych jest wiele form pośrednich realizowanych na drodze walcowania, umożliwiających kształtowe wsparcie kieszeni przetyczkowych 56 oraz konsoli przyłączeniowych 52 przy równoczesnym podparciu półki górnej 13 i pół ki dolnej 12 profilu walcowanego stanowią cego ś ciany boczne 11. We wszystkich przykł adach wykonania ściany boczne 11 mają postać przejmującego siły i obciążenia profilu walcowanego z załamaniem 15 środnika 14, a całe ostrogorynny 1,1',1 zbudowane są ze zminimalizowanej ilości elementów, wymagających niewielkiej ilości operacji montażowych oraz ograniczonej ilości spoin. Ściany boczne 11 mogą również posiadać profil zbliżony do litery L lub kątownika. Także samo blacha pośrednia, zamiast składać się z dwóch blach łączących 43A, 43B, jak w wykonaniu preferowanym, może składać się z jednego odcinka.

Claims (28)

1. Ostrogorynna, zwłaszcza przenośnika zgrzebłowego ścianowego, ze spawaną konstrukcją ramową obejmującą przedział dolny i przedział górny do prowadzenia zgrzebeł łańcucha zgrzebłowego, połączone ze sobą na stałe ściany boczne z blachą transportową, z elementami złącznymi ostrogorynien znamienna tym, że ściany boczne (11) mają postać jednoczęściowych profili walcowanych o stałym na całej długości ostrogorynny (1, 1', 1) niesymetrycznym kształcie z odgiętymi na zewnątrz półką górną (13) i półką dolną (12) oraz łączącym je środnikiem (14), usytuowanych względem siebie w zwierciadlanym odbiciu, przy czym środnik (14) każdej ze ścian bocznych (11) posiada załamanie (15) tworzące na jego wewnętrznej powierzchni (24, 41) przynajmniej jeden stopień (18) dla wsparcia i zamocowania przynajmniej jednej blachy pośredniej (43A, 43B) łączącej na sztywno obie ściany boczne (11), natomiast odcinek górny (17) środnika (14) każdej ściany bocznej (11) zlokalizowany jest powyżej załamania (15) w stosunku do odcinka dolnego (16), zlokalizowanego poniżej załamania (15) i jest przesunięty równolegle na zewnątrz o odcinek nie mniejszy od grubości (W) ściany środnika (14), przy czym odcinki dolne (16) środników (14) obu ścian bocznych (11) swymi wewnętrznymi powierzchniami (41) tworzą boczne ograniczenia przedziału dolnego (3), a odcinki górne (17) swymi wewnętrznymi powierzchniami (24) ograniczają miejsce przeznaczone dla rynny wymiennej (5), spełniającej rolę przedziału górnego (4).

PL 204 770 B1

2. Ostrogorynna według zastrz. 1, znamienna tym, że środnik (14) profilu walcowanego każdej ściany bocznej (11) wyposażony jest w drugi stopień (19), przy czym ten drugi stopień (19) tworzy korzystnie powierzchnia górna (20) załamania (15) środnika (14).

3. Ostrogorynna według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że przesunięcie odcinka górnego (17) środnika (14) względem odcinka dolnego (16) tego środnika (14) jest większe niż grubość (W) ścianki tego środnika (14).

4. Ostrogorynna według zastrz. 1, znamienna tym, że rynna wymienna (5) składa się z dwóch walcowanych listew bocznych (6) o profilu kątownika bądź teownika, korzystnie dopasowanych do profilu zgrzebeł, oraz zespawanego z nimi dna (7) stanowiącego blachę transportową urobku.

5. Ostrogorynna według zastrz. 1, znamienna tym, że grubość (W) odcinka dolnego (16) środnika (14) każdej ściany bocznej (11) jest w zasadzie równa grubości (W) odcinka górnego (17) i jest mniejsza od grubości (W2) półki dolnej (12) i/lub półki górnej (13).

6. Ostrogorynna według zastrz. 1, znamienna tym, że środnik (14) ściany bocznej (11) w strefie załamania (15) wyposażony jest w naddatek (22) materiałowy i/lub bezpośrednio nad załamaniem (15) ma najmniejszą grubość (W1).

7. Ostrogorynna według zastrz. 5 albo 6, znamienna tym, że półka górna (13) każdej ze ścian bocznych (11) odgięta jest na zewnątrz ostrogorynny (1, 1', 1'') pod kątem prostym względem odcinka górnego (17) środnika (14) i/lub na wewnętrznej powierzchni (24) odcinka górnego (17) na poziomie półki górnej (13), posiada wzdłużną stopkę (25).

8. Ostrogorynna według zastrz. 5 albo 6, znamienna tym, że odcinek dolny (16) środnika (14) i pół ka dolna (12) tworzą i ograniczają zagłębienie (34) dla kształ towego wsparcia i zamocowania wpustów (57, 59) kieszeni przetyczkowych (56) i/lub konsoli przyłączeniowych (52).

9. Ostrogorynna według zastrz. 6, znamienna tym, że środnik (14) ściany bocznej (11) na zewnętrznej powierzchni (27, 32) w strefie załamania (15) posiada ściankę skośną (33) o nachyleniu przyjmującym wartości od 45° do 60°.

10. Ostrogorynna według zastrz. 1, znamienna tym, że wewnętrzna powierzchnia (41) odcinka dolnego (16) obydwóch ścian bocznych (11), korzystnie na poziomie półki dolnej (12), posiada nosek (40) dla wsparcia i przyspawania płyty dennej (42) przedziału dolnego (3).

11. Ostrogorynna według zastrz. 10, znamienna tym, ze płyta denna (42) przedziału dolnego (13) ma odgięte odpowiednio do profilu zgrzebeł odcinki boczne (47) i/lub pod płytą denną (42) ma przyspawane do odcinków bocznych (47) oraz ścian bocznych (11) blachy usztywniające (65).

12. Ostrogorynna według zastrz. 1, znamienna tym, że rozwarcie pomiędzy półką górną (13) a pół k ą dolną (12) zwęża się w kierunku ś rodnika (14).

13. Ostrogorynna według zastrz. 12, znamienna tym, że półka dolna (12) jest odgięta względem odcinka dolnego (16) środnika (14) ściany bocznej (11) pod kątem (β) większym od 90°, najlepiej równym około 94°.

14. Ostrogorynna według zastrz. 12 albo 13, znamienna tym, że dolna powierzchnia (31) półki górnej (13) usytuowana jest względem zewnętrznej powierzchni (32) odcinka górnego (17) środnika (14) pod kątem (α) równym korzystnie 94°.

15. Ostrogorynna według zastrz. 1, znamienna tym, że półka dolna (12) wystaje na zewnątrz poza zarys półki górnej (13) i jednoczęściowo przechodzi w listwę denną (64).

16. Ostrogorynna według zastrz. 15, znamienna tym, że półka dolna (12) ma na zakończeniu element stopniowany (63) lub próg (70).

17. Ostrogorynna według zastrz. 1, znamienna tym, że półka dolna (12) i półka górna (13) ściany bocznej (11) kończą się w przybliżeniu w jednej płaszczyźnie pionowej.

18. Ostrogorynna według zastrz. 17, znamienna tym, że półka dolna (12) ściany bocznej (11) zakończona jest od dołu zgrubieniem (37), tworzącym stopę spoczywającą na spągu o profilu zbliżonym do litery L.

19. Ostrogorynna według zastrz. 1, znamienna tym, że blacha pośrednia ma postać dwóch blach łączących (43A, 43B), pomiędzy którymi zachowany jest poziomy odstęp (62).

20. Ostrogorynna według zastrz. 4, znamienna tym, że rynna wymienna (5) na swych listwach bocznych (6) ma poziomy cokół (8) zespawany z półka górną (13) każdej ściany bocznej (11) korzystnie odcinkową spoiną (45, 46) stanowiącą element mocujący rynny wymiennej (5).

21. Ostrogorynna według zastrz. 4, znamienna tym, że rynna wymienna (5) ma listwy boczne (6) o profilu kątownika z pionowym ramieniem (9) i poziomym cokołem (8), zlokalizowanym w stanie zmontowania ostrogorynny (1, 1', 1'') na poziomie równym poziomowi przynależnych półek górnych (13)

PL 204 770 B1 ścian bocznych (11), przy czym rynna wymienna (5) połączona jest w stanie zmontowania z każdą ze ścian bocznych (11) tylko jedna spoiną (45, 46), wykonaną w szczelinie między każdą z jej listew bocznych (6) a odpowiadającą jej ścianą boczną (11).

22. Ostrogorynna według zastrz. 20 albo 21, znamienna tym, że spoiny (45, 46) przystosowane są do maszynowego usunięcia.

23. Ostrogorynna według zastrz. 19, znamienna tym, że tworzące blachę pośrednią blachy łączące (43A, 43B) i/lub tworzące blachę transportową dno (7) rynny wymiennej (5) od strony końców ostrogorynny (1, 1', 1'') posiadają krawędzie (60, 61) wybrzuszone, przy czym profil wypukłości jednej krawędzi (61) jest komplementarny do profilu wklęsłości drugiej krawędzi (60).

24. Ostrogorynna według zastrz. 4, znamienna tym, że rynna wymienna (5) ma postać rynny inspekcyjnej (5') i korzystnie składa się z trzech wzajemnie identycznych części (5'A, 5'B) zbudowanych z listew bocznych (6) o profilu zbliżonym do kątownika lub teownika oraz dna (7), przy czym części skrajne (15'A) poziomymi cokołami (8) przyspawane są do półek górnych (13) bądź odcinków górnych (17) ścian bocznych (11) za pomocą wzdłużnych spoin (45, 46), natomiast część centralna (5'B) zamocowana jest do obu części skrajnych (5'A) i/lub ścian bocznych (6) za pomocą rozłącznych elementów łączących.

25. Ostrogorynna według zastrz. 24, znamienna tym, że dna (7) wszystkich części (5'A, 5'B) rynny inspekcyjnej (5') mają na końcach wybrzuszone krawędzie czołowe (72, 72'), przy czym profil wypukłości jednej krawędzi czołowej (72) jest komplementarny do profilu wklęsłości drugiej krawędzi czołowej (72').

26. Ostrogorynna według zastrz. 23, znamienna tym, że jedna z blach łączących (43A) na jednym końcu ostrogorynny (1,1',1) wystaje poza profile ścian bocznych (6), a druga blacha łącząca (43B) na drugim końcu ostrogorynny (1,1',1) jest cofnięta w głąb przestrzeni między ścianami bocznymi (6).

27. Ostrogorynna według zastrz. 26, znamienna tym, że kieszenie przetyczkowe (56) na jednym końcu ostrogorynny (1,1',1) wystają poza profile ścian bocznych (6), a na drugim jej końcu są odpowiednio cofnięte.

28. Ostrogorynna według zastrz. 12 albo 13 albo 15, znamienna tym, że ma pomiędzy listwą denną (55) a dolną powierzchnią (31) półki górnej (13) odociosowej ściany bocznej (11) kątowo wygiętą i przyspawaną blachę spełniającą rolę klina ładującego (51).