Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych pochodnych kwasu 7/?-[(Z)-2-(2-amino- tiazolilo^)- 2-oksyiminoacetamido]-3 - cefemokarbo- ksylowego-4 o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru lub nizsza grupe alkilowa, R2 oznacza grupe acetoksylowa lub grupe (1-mety- lo-lH-tetrazolilo-5)tio, a R3 oznacza grupe karbo¬ ksylowa, albo R2 zacza grupe o ogólnym wzorze 2, w którym Y oznacza atom wodoru, grupe hydro- ksymetylowa lub karbamoilowa, a R3 oznacza gru¬ pe -COO-, zas n oznacza 2 lub 3, lub farmakolo¬ gicznie dopuszczalnych soli tych zwiazków.Nowe zwiazki cefalosporynowe o wzorze 1 i ich farmakologicznie dopuszczalne sole wykazuja silne dzialanie mikrobójcze wobec wielu róznorodnych drobnoustrojów, w tym bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Sa one przydatne jako srodki przeciwbakteryjne, dodatki odzywcze do pasz dla zwierzat oraz jako srodki chemioterapeutyczne dla zwierzat cieplokrwistych, w tym ludzi, stosowane w leczeniu chorób zakaznych powodowanych przez bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne.Sposród zwiazków wytwarzanych sposobem wed¬ lug wynalazku korzystne sa zwiazki o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, nizsza grupe alkilowa, taka jak grupa metylowa, etylowa lub propylowa, R2 oznacza grupe acetoksylowa lub (l-metylo-lH-tetrazolilo-5)tio, a R3 oznacza grupe karboksylowa, albo R2 oznacza grupe o wzorze 2, w którym Y oznacza atom wodoru, grupe hydro- 19 20 ksymetylowa lub karbamoilowa, a R1 oznacza grupe GQO—, zas n oznacza 2 lub-3. Bardziej ko¬ rzystne sa zwiazki o wzorze 1, w którym R1 ozna¬ cza atom wodoru lub grupe metylowa, R2 oznacza grupe (l-metylo*lH-tetrazolilo-5)tio, a Rs oznacza grupe karboksylowa, albo R2 oznacza gnape o'wzo¬ rze 2, w którym Y oznacza atom wodoru lufo gru¬ pe 4-hydroksymetylowa, 3-hydroksymetylówa lub 4-karbamoilowa, a R8 oznacza-grupe1 COO-, zas n oznacza 2 lub 3.Dalszymi korzystnymi zwiazkami sa zwiazki o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, R2 oznacza grupe o wzorze 2, w którym Y oznacza atom wodoru, a R3 oznacza grupe COO~, zas n oznacza 2. Najkorzystniejszym zwiazkiem jest le- woskretny izomer zwiazku o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, R2 oznacza grupe o 'wzo¬ rze 2, w którym Y oznacza atom wodoru, a Rs oznacza grupe COO^, zas n oznacza 2. Wzór 1 na¬ lezy uwazac za przedstawiajacy grupe oksyiminowa w izomerycznej konfiguracji Z, to jest konfigu¬ racji syn. Chociaz izomery Z, to jest syn, wytwa¬ rzane sposobem wedlug wynalazku sa korzystne i wykazuja najlep&ze wlasciwosci biologiczne, moga one wspólistniec z mala iloscia izomeru E, to jest anti, który moze wystepowac wskutek izomeryzacji podczas syntezy chemicznej.Sposób wytwarzania nowych zwiazków • cefalo- sporynowych o ogólnym wzorze 1 polega wedlug wynalazku na tym, ze zwiazek o ogólnym wio- 139 932a 139 932 4 rze 3, w którym R4 oznacza grupe zabezpieczajaca, a R1 ma wyzej podane znaczenie, lub jego reak¬ tywna pochodna poddaje sie kondensacji ze zwia¬ zkiem o ogólnym wzorze 4, w którym R5 oznacza * grupe karboksylowa lub zabezpieczona grupe kar¬ boksylowa, gdy ;R2 oznacza grupe acetoksylowa lub (l-metylo-lH-tetrazolilo-5)tio, badz R5 oznacza . ,grupe COO-, gdy R2 oznacza grupe o ogólnym ***wzorze 2, w którym Y ma wyzej podane znacze¬ nie, lub jego sola, otrzymujac zwiazek o wzorze 5, w którym R1, R2, R4, R5 i n maja wyzej podane znaczenie, z tego zwiazku usuwa sie grupe za¬ bezpieczajaca lub grupy zabezpieczajace, po czym otrzymany produkt ewentualnie przeprowadza sie w farmakologicznie dopuszczalna sól.Zgodnie z korzystnym wariantem sposobu wed¬ lug wynalazku, w przypadku wytwarzania 7/?- -{(Z)-2-(2 - aminotiazolilo-4)-2 - [(2 - pirolidonylo - 3)- oksyimino]acetamido}-3-(l-pirydyniometylo)-3-cefe- mokarboksylanu-4 lub jego farmakologicznie do¬ puszczalnej soli zwiazek o wzorze 6, w którym R4 oznacza grupe zabezpieczajaca, lub jego reaktywna pochodna poddaje sie kondensacji ze zwiazkiem o wzorze 7 lub jego sola, usuwa sie grupe zabez¬ pieczajaca lub grupy zabezpieczajace, po czym otrzymany produkt ewentualnie przeprowadza sie w farmakologicznie dopuszczalna sól.Zgodnie z innym korzystnym wariantem sposobu wedlug wynalazku, w przypadku wytwarzania 7^-{(Z)-2-(aminotiazolilo-4)-2-t(3 S)- 2 - pirolidonylo- -3)oksyimino]acetamido}-3 - (1 - pirydyniometylo) - 3- -cefemokarboksylanu-4 lub jego farmakologicznie dopuszczalnej soli kwas (Z)-2-(2-zabezpieczony ami- notiazolilo-4)- 2-[(3 S/-2 - pirolidonylo - 3)oksyimino]- octowy o wzorze (3, w którym R4 oznacza grupe zabezpieczajaca, lub jego reaktywna pochodna poddaje sie kondensacji ze zwiazkiem o wzorze 7 lub jego sola, usuwa sie grupe zabezpieczajaca lub grupy zabezpieczajace, po czym otrzymany pro¬ dukt ewentualnie przeprowadza sie w farmakolo¬ gicznie dopuszczalna sól.W powyzej okreslonych reakcjach jako grupy zabezpieczajace R4 wykorzystuje sie róznorodne grupy zabezpieczajace zwykle stosowane do za¬ bezpieczania grup aminowych w syntezie pepty- dów. Przykladami takich grup zabezpieczajacych sa nizsza grupa alkanoilowa, taka jak formylowa, acetylowa i piwaloilowa, grupa jedno-, dwu- lub trójchlorowcoalkanoilowa, taka jak chloroacetyIo¬ wa i trójfluoroacetylowa, nizsza grupa alkoksykar- fronylowa, taka jak metoksykarbonylowa, etoksy- karbonylowa i III-rz.butoksykarbonylowa, podsta¬ wiona lub niepodstawiona grupa benzylokarbony- lowa, taka jak benzyloksykarbonylowa i p-meto- ksybenzyloksykarbonylowa, podstawiona lub nie¬ podstawiona nizsza grupa fenyloalkilowa, taka jak p-metoksybenzylowa i 3,4-dwumetoksybenzylowa, oraz nizsza grupa dwu- lub trójfenyloalkilowa, taka jak benzyhydrylowa i tritylowa. W przy¬ padku gdy R5 we wzorze 4 lub 5 oznacza zabezpie¬ czona grupe karboksylowa, grupa zabezpieczajaca grupe karboksylowa powinna byc taka grupa, , która mozna , latwo usunac znanymi sposobami, takimi jak hydroliza, dzialanie kwasem lub re¬ dukcja. Przykladami takich grup zabezpieczajacych sa nizsza grupa alkilowa, taka jak metylowa, ety¬ lowa lub III-rz.-butylowa, podstawiona lub nie¬ podstawiona nizsza grupa fenyloalkilowa, taka jak benzylowa, p-metoksybenzylowa i p-nitrobenzylo- 5 wa, grupa benzyhydrylowa, nizsza grupa trójalkilo- sililowa taka jak trójmetylosililowa, i tym podobne grupy.Gdy R5 oznacza grupe karboksylowa, korzystnie jest przeksztalcic zwiazek o wzorze 4 w sól, przed n przeprowadzeniem reakcji kondensacji. Odpowied¬ nimi przykladowymi solami zwiazku o wzorze 4 sa sole nieorganiczne, takie jak sól sodowa i po¬ tasowa, lub sole organiczne, takie jak sól z trój- metyloamina i z trójetyloamina. Poniewaz zwiazek 15 o wzorze 3 moze istniec w postaci dwóch izomerów optycznych ze wzgledu na obecnosc asymetryczne¬ go atomu wegla w grupie o wzorze 8, w którym gwiazdka wskazuje asymetryczny atom wegla, w sposobie wedlug wynalazku mozna stosowac kazdy 20 z izomerów optycznych zwiazku o wzorze 3 lub jego racemat. W niniejszym opisie okreslenie „izo¬ mer lewoskretny" zwiazku o Wzorze 1, 3 lub 5, w których to wzorach R1 oznacza atom wodoru, a n oznacza 2, oznacza, ze obsolutna konfiguracja n zwiazku na asymetrycznym atomie wegla jest kon¬ figuracja S, a okreslenie „izomer prawoskretny'' oznacza, ze absolutna konfiguracja na asymetrycz¬ nym atomie wegla jest konfiguracja R.Reakcje kondensacji zwiazku o wzorze 3 lub 30 jego reaktywnej pochodnej ze zwiazkiem o wzo¬ rze 4 lub jego sola przeprowadza sie w znany spo¬ sób. Na przyklad, kondensacje zwiazku o wzorze 3 w wolnej postaci ze zwiazkiem o wzorze 4 pro¬ wadzi sie w obecnosci srodka odwadniajacego w 35 rozpuszczalniku. Odpowiednimi przykladami srod¬ ków odwadniajacych sa dwucykloheksylokarbo- dwuimid, N-cykloheksylo-N'-morfolinokarbodwu- imid, N-etylo-N'-(3-dwumetyloaminopropylo)-kar- bodwuimid, tlenochlorek fosforu, trójchlorek fos- 40 foru, chlorek tionylu, chlorek oksalilu, trójfenylo- fosfina i tym podobne.Jako srodek odwadniajacy mozna równiez stoso¬ wac odczynnik Vilsmeiera wytworzony z dwume- tyloformamidu i tlenochlorku fosforu, z dwumety- tt loformamidu i chlorku oksalilu, z dwumetylofor- mamidu i fosgenu lub z dwumetyloformamidu i chlorku tionylu. Korzystnie, reakcje prowadzi sie w temperaturze od —50 do 50°C, zwlaszcza od —30 do 20°C. Odpowiednimi rozpuszczalnikami sa 50 dioksan, tetrahydrofuran, acetonitryl, chloroform, chlorek metylenu, dwumetyloformamid, N,N-dwu- metyloacetamid, octan etylu, pirydyna, aceton i woda.Reakcje kondensacji reaktywnej pochodnej zwia- 55 zku o wzorze 3 ze zwiazkiem o wzorze 4 lub jego sola mozna prowadzic z uzyciem lub bez uzycia akceptora kwasu w rozpuszczalniku. Odpowiedni¬ mi przykladami reaktywnych pochodnych zwiazku o wzorze 3 sa chlorki kwasowe, np. chlorek i bro- 60 mek, mieszane bezwodniki, np. mieszany bezwod¬ nik zwiazku o wzorze 3 z weglanem alkilu, aktyw¬ ne estry, np. ester p-nitrofenylowy, 2,4-dwunitro- fenylowy, sukcynimidowy, ftalimidowy, benzotria- zolowy i 2-pirolidonylowy-l, azydki kwasowe, oraz w amidy kwasowe np, amid imidazolu, amid 4-pod-139 932 6 stawionego imidazolu i amid triazolu. Odpowied¬ nimi rozpuszczalnikami sa dioksan, tetrahydrofu- ran, acetonitryl, chloroform, chlorek metylenu, dwurhetyloformamid, N,N-dwumetyloacetamid, oc¬ tan etylu, pirydyna, aceton i woda.Odpowiednimi przykladami akceptorów kwasu sa^ wodorotlenki metali alkalicznych, np. wodoro¬ tlenek potasowy i sodowy, weglany lub wodoro¬ weglany metali alkalicznych, np. weglan sodowy, wodoroweglan sodowy, weglan potasowy i wodoro¬ weglan potasowy, trójalkiloaminy np. trójmetylo- amina i trójetyloamina, N,N-dwualkiloaniliny, np.N,N-dwumetyloanilina i N,N-dwuetyloanilina, piry¬ dyna oraz N-alkilornorfoliny, np. N-metylomorfo- lina. Korzystnie, reakcje prowadzi sie w tempera¬ turze od —50 do 50°C, zwlaszcza od —30 do 20°C Grupe zabezpieczajaca lub grupy zabezpieczajace usuwa sie ze zwiazku o wzorze 5 postepujac w znany sposób, np. prowadzac hydrolize, solwolize, dzialajac kwasem lub prowadzac redukcje. Na przyklad, gdy grupa zabezpieczajaca R4 oznacza grupe formylowa, acetylowa^ III^rz.-butoksykarbo- nylowa, benzhydrylowa lub tritylowa, a grupa za¬ bezpieczajaca grupe karboksylowa jest grupa III-rz.-butylowa lub benzhydrylowa, grupe te lub grupy te mozna usunac dzialajac kwasem na zwia¬ zek o wzorze 5. Odpowiednimi przykladami takich kwasów sa np. kwas mrówkowy, trójfluorooctowy, benzenosulfonowy, p-toluenosulfonowy, solny lub bromowodorowy, zwlaszcza kwas trójfluorooctowy.Reakcje te mozna prowadzic z uzyciem lub bez uzycia rozpuszczalnika. Przykladami rozpuszczalni¬ ków sa woda, metanol, etanol, kwas octowy lub dioksan. Korzystnie reakcje prowadzi sie w tem¬ peraturze od —30 do 70°C, zwlaszcza 0—30°C.W przypadku, gdy jako kwas stosuje sie kwas trójfluorooctowy, reakcje korzystnie prowadzi sie w obecnosci anizolu. Gdy grupa zabezpieczajaca R4 oznacza grupe benzyloksykarbonylowa, p-meto- ksybenzylokarbonylowa, benzylowa, p-metoksyben- zylowa lub 3,4-dwumetoksybenzylowa, a grupa za¬ bezpieczajaca grupe karboksylowa jest grupa ben¬ zylowa, p-metoksybenzylowa lub p-nitrobenzylowa, taka grupe lub takie grupy mozna usunac przez katalityczne uwodornienie zwiazku o wzorze 5 ga¬ zowym wodorem w obecnosci katalizatora. Uwo¬ dornienie katalityczne korzystnie prowadzi sie w temperaturze 0—100°C, zwlaszcza 10—40°C, pod cisnieniem atmosferycznym lub zwiekszonym.Korzystnymi przykladami katalizatorów sa pal- lad-BaC03, pallad-wegiel drzewny i czern pallado¬ wa. Odpowiednimi rozpuszczalnikami stosowanymi w reakcji sa metanol, etanol, tetrahydrofuran i woda. Gdy grupa zabezpieczajaca R4 stanowi grupe trójfluoroacetylowa, piwaloilowa, metoksy- karbonylowa lub etoksykarbonylowa, to grupe taka lub grupy takie mozna usunac przez hydrolize zwia¬ zku o wzorze 5. Hydrolize te mozna prowadzic zna¬ nymi sposobami, np. dzialajac srodkiem alkalicznym, takim jak wodorotlenek sodowy lub potasowy, albo kwasem, takim jak kwas solny lub bromowodoro¬ wy. Korzystnie hydrolize prowadzi sie w tempe¬ raturze 0—70°C, zwlaszcza 10—30°C. Gdy grupa zabezpieczajaca R4 stanowi grujpe chloroacetylowa, ,to grupe te mozna,usunac dzialajac tiomocznikiem na zwiazek o wzorze 5 w rozpuszczalniku. 'Odpo¬ wiednim rozpuszczalnikiem jest metanol, etanol i woda. Reakcje prowadzi sie korzystnie w tem¬ peraturze 20—80°C, zwlaszcza 40^80QC.§ Zwiazki wyjsciowe o wzorze 3 wytwarza sie rip. przez reakcje zwiazku o Wzorze 9, w którym t(4 ma wyzej podane znaczenie, ze zwiazkiem t Wzo¬ rze 10, w którym X oznacza atom chlorowca, a li* i n maja wyzej podane znaczenie, w obecnosci 10 srodka alkalicznego, np. Weglanu potasowego, w rozpuszczalniku, np. w dWumeiylosttlf&l&tku, w temperaturze 10—50°C, tftrzymujjac zwiazek o wzorze 11, -w którym R1, R?4 i n hiaja "wyzej po¬ dane znaczenie, a nastepnie hydrolize zwiazku 15 o wzorze 11. Zwiazki Wyjsciowe o wzorze 3 mozna równiez wytworzyc przez hydrolize zwiazku ó wzo¬ rze 9, otrzymujac zwiazek o wzorze 12, w którym R4 ma wyzej podane znaczenie, a nastepnie reakcje tego zwiazku ze zwiazkiem o wzorze 10, w którym 20 R1, n i X maja wyzej podane znaczenie, w obec¬ nosci akceptora kwasu, np. wodorotlenku sodowe¬ go, w temperaturze 10—40°C, w rozpuszczalniku, np. dwumetyloformamidzie.Jak juz wspomniano powyzej, zwiazek o wzo- ^k Tze 3 moze wystepowac w postaci dwóch izomerów optycznych ze wzgledu ha obecnosc asymetryczne¬ go atomu wegla w grtfple ó 'Wzors&e 8, w którym gwiazdka wskazuje asymetryczny atom wegla.Jednak w razie potrzeby takie izomery optyczne 30 mozna rozdzielac na poszczególne izomery ontycz¬ ne. Na przyklad, zwiazek o wzorze 3, w którym R1 oznacza atom wodoru, n óznacfea 2, a R4 oznacza grupe tritylowa, mozna latwo rozdzielic na izo^ mery optyczne pfoddajac racemat zwiafcku ^ wzó- 35 rze 3 reakcji z estrem metylowym L- ltlb D-fehy- loalaniny w rozpuszczalniku, np. w mies^anmie metanolu i dioksanu, z wytworzeniem diastereofzó- merycznych soli, a nastepnie rozdzielajac ie dia^ stereoizomery na poszczeg6Ine gklakmiki droga se- 40 lektywnej rekrystalizacji. W wyniku rekrystali¬ zacji najslabiej rozpuszczalny diastereoizoftier wy¬ odrebnia sie w postaci krysztalów z mieszaniny reakcyjnej, a bardziej rozpuszczalny diastereoiifco- mer pozostaje w niej roz^szczotoy. KefrfcystfMe 4i krystalizacje selektywna pi*owad^i feie w tempera¬ turze 10^0°C.Zwiazki cefalosporynóWe 6 wzorze 1 i ich far¬ makologicznie dopuszczalne sole wykazuja silne dzialanie mikrobójcze wobec wielu róznorodnych io drobnoustrojów, miedzy innymi nalezacych do ro¬ dzaju Streptococcus, np. St. faecalis i St. pneu- moniae, Staphylococcus, np. S. aureus i S. epider- midis, oraz Pseudomonas, np. Ps. aeruginosa, Ps. putida i Ps. stutzeri, a takze odznaczaja sie sil- 55 nym dzialaniem mikrobojczym Wobec zarttwttó bakterii Gram-dodatnich jak i Gram-uje^nych.Na przyklad, 7^-{(Z)-2-(2-aminotiaz61ilo-4)-Z-I(2-pi- rolidonylo - 3)oksyimino]acetamido}-3-(l -pirydyhio- metylo)-3-cefemokarboksylan-4 (izomer i) i kwas 60 7^{(Z)-2-(2-aminotiaztlilo-4)- 2-f(l-metylo^2 - piróli- donylo-3--(oksyiminoM€etemiffo}- 8-Rl-^etyio - 1H- -tetrazolilo - 5(tiometylo] - 3 - cefemoftabbóksyloWy^4 wykazuja minimalne stezenie hamujace (MIC) ód-4- powiednio 12,5 i z5 ftg/ml (metoda rbzcienczen ha « agarze, hodowla w ciagu 26- godzin W tem|3feratu-rze 37°C) wobec Streptococcus faecalis CN 478, natomiast w przypadku zwiazku o nazwie handlo¬ wej cefmenoxime i ceftazidime, to jest kwasu 7/?- -[(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4) - 2 - (metoksyimino)aceta- mido]-3-[(l-metylo-lH - tetrazolilo-5)tiometylo]-3-ce- femokarboksylowego-4, i zwiazku o nazwie ceftazi¬ dime, to jest 7^-[(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)-2-(2-kar- boksypropylo-2 - oksyimino)acetamido]-3-(l - pirydy- nimetylo)3-cefemokarboksylanu-4, stezenie to wy¬ nosi ponad 100 ^g/ml wobec tego drobnoustroju.Dzialanie mikrobobójcze kwasu 7/?-{(Z)-2-(2-ami- notiazolilo-4)-2-[(2-pirolidonylo - 3-(oksyimino]aceta¬ mid©}-3-J(l-metylo-lH-tetrazolilo-5)t^^ femokarboksylowego-4 wobec Staphylococcus au- reaus 252Rjest równiez ponad 16 razy silniejsze niz dzialanie zwiazków o nazwach cefmenoxime i cefta¬ zidime. Ponadto, zwiazki o wzorze 1 i ich sole wy¬ kazuja silne dzialanie mikrobobójcze wobec bakterii nalezacych do rodzaju Bacillus, np. B. subtilis, Escherichia, np. E. coli, Klebsiella, np. K. pneumo- niae, Enterobacter, np. E. aerogenes i E. cloacae, oraz Serratia, np. S. marcescens.Zwiazki cefalosporynowe o wzorze 1 wykazuja takze silne dzialanie mikrobobójcze wobec innych bakterii nalezacych do rodzaju Citribacter, Pro- .teus, Shigella, Hepomphilus i Salmonella. Odzna¬ czaja sie tez tym, ze wykazuja dzialanie ochronne przeciwko zakazeniom bakteryjnymi powodowa¬ nym przez rózne bakterie, w tym zarówno Staphy¬ lococcus aureaus jak i Pseudomonas - aeruginosa, 2 powodu dobrega wchlaniania i dlugotrwalego dzialania leczniczego ^w zywych tkankach, oraz .wykazuja trwalosc wobec róznych drobnoustrojów .wytwarzajacych ^laktamazy, zwlaszcza wobec .^-laktamaz wytwarzanych przez Proteus vulgaris, a takze wykazuja niska toksycznosc. Na przyklad, .szczury nie umieraja nawet po podskórnym po¬ daniu samcom SD 7/?-{(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)-2- „-[(2-pirolidQnylo -3)oksyimino]acetamido}-3-(l - piry- dyniometylo)-3-cefemokarboksylanu-4 (izomeru 1) w dawce 1000 mg/kg w ciagu 14 kolejnych dni.Zwiazki cefalosporynowe o wzorze 1 moga miec zastosowanie farmaceutyczne albo w postaci wol¬ nej albo w postaci soli. Farmakologicznie dopusz¬ czalne sole zwiazków o wzorze 1 sa to na przy¬ klad nietoksyczne sole z metalami, takie jak sól .sodowa, potasowa, wapniowa lub glinowa, sól amo¬ nowa, sole z nietoksycznymi aminami, takimi jak trójalkiloaminy, np. trójetyloamina i prokaina, sole z kwasami nieorganicznymi, takimi jak kwas solny Jub bromowodorowy, sole z kwasami organicznymi, Jakimi jak kwas szczawiowy lub winowy, itd. Te sole latwo wytwarza sie dzialajac na zwiazek o wzorze 1 stechiometrycznie równomolowa iloscia odpowiedniego srodka alkalicznego albo kwasu w poblizu temperatury pokojowej, w rozpuszczalniku wodnym. Zwiazki cefalosporynowe o wzorze 1 i ich sole mozna podawac albo doustnie albo pozajeli- towo, np. dozylnie, domiesniowo, podskórnie.... Dzienna dawka zwiazku o wzorze 1 lub jego soli moze zmieniac sie w szerokim zakresie w zalez¬ nosci od wieku, wagi lub stanu pacjenta oraz prze¬ biegu leczonej choroby. Na ogól, korzystna dawka dzienna zwiazku o wzorze 1 lub jego soli moze wynosic od pkolo 0,002 do okolo 0,2 g, zwlaszcza 9 932 8 ' ™f— 0,01—0,04 g na kg wagi ciala dziennie. Zwiazki o wzorze 1 i ich sole moga byc stosowane w pos¬ taci preparatów farmakologicznych zawierajacych zwiazek stanowiacy substancje czynna w polacze- 5 nia z zarobkami odpowiednimi do podawania doust¬ nego lub pozajelitowego. Odpowiednimi zarobkami sa np. zelatyna, laktoza, glukoza, chlorek sodowy, skrobia, stearynian magnezowy, talk olej roslinny i inne znane zarobki stosowane do sporzadzania 10 leków. Preparaty farmakologiczne moga byc wy¬ twarzane w postaci stalej, takiej jak tabletki tabletki powlekane, pigulki lub kapsulki, albo w postaci cieklej, takiej jak roztwory, zawiesiny lub emulsje. Parametry te moga byc sterylizowane 15 i moga zawierac srodki pomocnicze takie jak srodki stabilizujace, zwilzajace lub emulgujace.Praktyczne i obecnie korzystne warianty sposobu wedlug wynalazku przedstawione sa w przykla¬ dach podanych w dalszej czesci opisu. W opisie 20 i zastrzezeniach patentowych okreslenie „nizsza grupa alkilowa" powinno byc rozumiane jako od¬ noszace sie do grupy alkilowej o 1—4 atomach wegla.Dzialanie mikrobójcze in vitro. Minimalne ste- 25 zenie hamujace MIC figfml badanego zwiazku okreslono znana metoda rozcienczen na plytce aga¬ rowej (opartej na metodzie opracowanej przez Japan Society of Chemotherapy). W doswiadcze¬ niach tych stosowano agar Muellera-Hintona (MHA, 30 Kissui). Wyniki podano w tabeli 1.Tabela 1 Badany drobnoustrój 1 1 Staphylococcus aureus Terajima Staphylococcus | aureus 252R Streptococcus faecalis CN-478 Bacillus subtilis STCC Klebsiella pneumoniae 5038 Enterobacter 1 cloacae TU-680 | MIC [/jg/ml] Zwiazek wytwo¬ rzony sposobem wedlug wyna¬ lazku1) 2 0,78 25 12,5 0,2 0,05 <0,05 Cefme- noxime2) Ceftazi¬ dime8) 3 | 4 | 1,56 100 I00 1,56 0,1 0,1 12,5 100 100 | 3,13 0,1 0,2139 932 9 c. d. tabeli 1 1 1 Serratia 1 marcescens 7006 Pseudomonas aeruginosa 4096 Pseudomonas putida ATCC 12633 2 <0,05 0,39 1,56 3 0,2 6,25 100 4 | 0,2 0,78 12,5 | 1) 7/?-{(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)- 2-[(2 - pirolidonylo- -3-oksyimino]acetamido}-3 -(1 - pirydyniometylo)- -3-cefemokarboksylan-4 (izomer 1) 2) Kwas 7/M(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)-2-metoksy- imino/acetamido]-3-[(l-metylo -IH - tetrazolilo-5)- -tiometyló]-3-cefemokarboksylowy-4 3) 7/M(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)-(2-karboksy- propy- lo-2-oksyimino)acetamido]-5-(l-pirydyniometylo)- -3-cefemokarboksylan-4.Dzialanie ochronne przed zakazeniem bakteryj¬ nym u myszy.Badania przeprowadzono stosujac 10 myszy plci meskiej o wadze ±1 g w przypadku kazdej dawki zwiazku. Myszy zakazono sródotrzewnowo bak¬ teriami w ilosci wystarczajacej dla usmiercenia ich w ciagu 24 godzin, wprowadzajac bakterie w 6°/o mucynie. Badany zwiazek podano sródmiesniowo w godzine po zakazeniu. W 7 dni po zakazeniu oce¬ niono stopien przezycia i okreslono srednia sku¬ teczna dawke ED5o (mg/kg). Wyniki podano w ta¬ beli 2, przy czym w nawiasach podano równiez wartosci minimalnego stezenia hamujacego MIC (jug/ml) dla kazdego badanego zwiazku, okreslone jak opisano w poprzednim tescie.Tabela 2 Badany drobnoustrój 1 Staphylococcus aureus Smith ' Escherichia coli KC-14 Serratia marcescens 7006 Citrobacter freudii 916 ED5o [mg/kg] Zwiazek wytwo¬ rzony spo¬ sobem wedlug wy nalazku1) 2 1,71 (1,56) 0,05 (0,05) 0,14 (0,05) 0,06 (0,1) Cefme- noxime2) 3 5,32 (1,56) 0,16 (0,025) 0,88 (0,2) 0,19 (0,05) Ceftazi- dime3) 4 7,85 (12,5) 0,08 (0,05) 0,54 (0,2) | 0,15 (0,39) | 10 c. d. tabeli 2 1 1 Enterobacter 1 aerogenes 816 2 \ 3 1,37 (0,39) 23,85 (1,56) [ 4 | 26,38 (6,25) 1)—3) Nazwy zwiazków sa takie same jak wymie¬ nione pod tabela 1. 10 Wynalazek ilustruja nastepujace przyklady, przy czym przyklady I—XII dotycza wytwarzania pro¬ duktów a przyklad XIII dotyczy wytwarzania sub- stratów. 15 Przyklad I. (1) W 60 ml tetrahydrofuranu dysperguje sie 3,2 g kwasu (Z)-2-(2-trityloamino- triazolilo-4)- 2-[(2-pirolidonylo - 3)oksyimino]octowe¬ go i dodaje sie 2,05 g 7-aminocefalosporanianu Ill-rz.-butylu i 1,93 g dwucykloheksylodwuimidu. 20 Mieszanine miesza sie w temperaturze pokojowej w ciagu 3 godzin. Substancje nierozpuszczalne od¬ sacza sie, a przesacz zateza sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w octanie etylu, a roztwór kolejno przemywa 25 sie l°/o kwasem solnym, 5°/o wodnym roztworem wodoroweglanu sodowego i woda. Roztwór w oc¬ tanie etylu suszy sie i zateza do sucha pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Tak otrzymana pozostalosc oczyszcza sie metoda chromatografii na zelukrze- 30 mionkowym stosujac jako rozpuszczalnik miesza¬ nine chloroform-metanol 98,5 :1,5. Otrzymuje sie 4,3 g 7^-{(Z)-2-(2-trityloaminotriazolilo-4)-2-[(2- -pirolidonylo-3)oksyimino]acetamido}cefalosporania- nu III-rz.butylu w postaci jasnozóltego proszku 35 o temperaturze topnienia 135—145°C (z rozkladem).Widmo NMR (CDC13) 8: 1,52 (9H, s), 2,02 (3H, s), 2,2—2,7 (2H, m), 3,0—3,5 (4H, m), 4,5—5,3 (4H, m), 5,6—6,0 (IH, m), 6,70 (IH, s), 6,9—7,5 (17H, m), 8,4—8,7 (IH, szeroki). 40 (2) Do mieszaniny 20 ml kwasu trójfluoroocto- wego i 1 ml anizolu dodaje sie 1,0 g 7^-{(Z)-2-(2- -trityloaminotiazolilo-4)-2-[(2-pirolidonylo-3)oksyimi- no]acetamido}cefalosporanianu Ill-rz,-butylu, po czym mieszanine miesza sie w temperaturze poko¬ jowej w ciagu 20 minut. Mieszanine zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem usuwajac kwas trójflu- orooctowy. Do pozostalosci dodaje sie eter, a osad oddziela sie przez odsaczenie. Osad ten dysperguje sie w 10 ml wody i dodaje wodoroweglan sodowy rozpuszczajac osad. Roztwór przemywa sie octa¬ nem etylu i poddaje chromatografii w kolumnie wypelnionej niejonowa zywica polimeryczna o nazwie handlowej Amberlite XAD-2 (wytwarza¬ na przez Rohm and Haas Co. USA), stosujac wode jako eluent. Frakcje zawierajace pochodna cefalo- sporyny zbiera sie i zateza pod zmniejszonym cis¬ nieniem usuwajac rozpuszczalnik. Do tak otrzy¬ manej pozostalosci dodaje sie aceton, a osad od¬ dziela sie przez odsaczenie. Otrzymuje sie 320 g 60 7^-{(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)-2-[(2-pirolidonylo-3)- -oksyimino]acetamido}cefalosporanianu sodowego w postaci bezbarwnego proszku.Widmo NMR (D20) 8: 2,10 (3H, s), 2,2—2,7 (2H, m), ^ 3,15—3,85 (4H, m), 4,6—5,00 (2H, m), 5,01 (IH, t,11 139 932 12 J=7Hz), 5,16 (IM, d, J=5Hz, 5,77 (lH, d, J=5Hz), 6,98 (1H, s) Przyklad II. (1) W mieszaninie 30 ml tetra- hydrofuranu i 10 ml N,N-dwumetyloacetamidu rozpuszcza sie 4,0 g kwasu (Z)-2-(2-trityloaminotia- zolilo-4) - 2 - [(2 - pirolidonylo - 3)oksyimino] octowego i dodaje sie 1,27 g 1-hydroksybenzotriazolu i 1,93 g dwucykloheksylokarbodwuimidu. Mieszanine mie¬ sza sie w temperaturze 0°—5 C w ciagu 2 godzin, po czym dodaje sie ja do 30 ml mieszaniny N,N- -dwumetyloacetamid-woda (o zawartosci 15% wody) zawierajacej 2,12 g kwasu 7-aminocefalosporanowe- go i 4 g trójetyloaminy, chlodzac lodem podczas dodawania. Nastepnie mieszanine miesza sie w tej samej temperaturze. w ciagu 1,5 godziny. Sub¬ stancje nierozpuszczalne odsacza sie, a przesacz zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem usuwajac rozpuszczalnik. Pozostalosc wlewa sie do 300 ml wody. Mieszanine doprowadza sie do pH= 8 do¬ dajac wodoroweglan sodowy, przemywa sie octa¬ nem etylu, doprowadza do pH=3 dodajac 2n kwas solny, po czym ekstrahuje octanem etylu. Ekstrakt suszy sie . i zateza do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Do tak otrzymanej pozostalosci dodaje sie eter, a osad oddziela sie przez odsaczenie.Otrzymuje sie 3,1 g kwasu 7/?-{(Z)-2-(2-trityloami- notiazolilo-4)-2 -[(2-pirolidonylo - 3)oksyimino]aceta- mido}cefalosporanowego.Widmo NMR (DMSO-d6) <5: 2,03 (3H, s), 2,1—2,5 (2H, m), 3,0—3,7 (4H, m), 4,4^5,2 (4H, m), 5,5—5,9 (1H, m), 6,71 (1H, s), 7,0—7,6 (15H, m), 7,84 (1H, s), 8,80 (1H, szeroki s), 9,50 (1H, szeroki d). (2) Do 3,0 g kwasu 7^-{(Z)-2-(2-trityloaminotia- zolilo-4)-2-[(2-pirolidonylo-3)oksyiminolacetamido}- cefalosporanowego dodaje sie 40 ml 80°/o wodnego roztworu kwasu mrówkowego, po czym mieszanine miesza sie w ciagu 2 godzin. Substancje nierozpusz¬ czalne odsacza sie, a przesacz zateza sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Do pozostalosci do¬ daje sie wode, mieszanine wodna neutralizuje sie wodoroweglanem sodowym i przemywa eterem.Nastepnie mieszanine wodna poddaje sie chroma¬ tografii w kolumnie wypelnionej niejonowa zy¬ wica polimeryczna o nazwie Diaion HP-20 (wy¬ twarzana przez (Mitsubishi Chemical Industries Ltd., Japonia), stosujac wode jako eluent. Frakcje zawierajace zwiazek cefalosporynowy zbiera sie i zateza do sucha pod zmniejszonym cisnieniem.Otrzymuje sie 1,5 g 7/?-{(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)- -2-[(2 - pirolidonylo - 3)oksyimino]acetamido}- cefalo- sporanianu sodowego. Wlasnosci fizykochemiczne tego produktu sa identyczne jak w przypadku próbki otrzymanej w przykladzie I.Przyklad III. (1) W 200 ml tetrahydrofuranu rozpuszcza sie 3,25 g kwasu (Z)-2-(2-trityloaminotia- zolilo - 4)-2 - [(2 - pirolidonylo - 3)oksyimino] octowego i dodaje sie 3,14 g 7/ff-amino-3-[(l-metylo-lH-tetra- zolilo-5)tiometylo]-3-cefemokarboksylanu-4 bonz- hydrylowego, 1,03 g 1-hydroksybenzotriazolu i 1,57 g dwucykloheksylokarbodwuimidu, po czym miesza¬ nine miesza sie w temperaturze pokojowej w ciagu 2 godzin. Substancje nierozpuszczalne odsacza sie, a przesacz zateza sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w octanie etylu i przemywa sie kolejno 1% kwasem solnym, 5% wodnym roztworem wodoroweglanu sodowego i wodnym nasyconym roztworem chlorku sodowe¬ go. Tak otrzymana pozostalosc oczyszcza sie me¬ toda chromatografii na zelu krzemionkowym sto- 5 sujac jako rozpuszczalnik mieszanine octan etylu- -benzen 5:2. Otrzymuje sie 3,7 g 7/?-{(Z)-2-(2-tri- tyloaminotiazolilo-4)- 2- [2-pirolidonylo-3)oksyimino] - acetamido}-3-[l-metylo -lH-tetrazolilo - 5)tiometylo]- -3-cefemokarboksylanu-4- benzhydrylowego o tem- 10 peraturze topnienia 122—126°C (z rozkladem).Widmo NMR (CDC13) 8: 2,2—2,7 (2H, m), 3,0—3,5 (2H, m), 3,6—3,75 (2H, m), 3,78 (3H, s), 4,2—4,4 (2H, m), 5,03 (2H, m), 5,7—6,05 (1H, m), 6,75 (1H, s), 6,88 (1H, s), 7,1—7,5 (27H, m), 8,80 (1H, szeroki). 15 (2) Do mieszaniny 10 ml kwasu trójfluoroocto- wego i 0,5 ml anizolu dodaje sie 860 mg 7^-{(Z)-2- -(2-trityloaminotiazolilo-4)-2-[(2-pirolidonylo-3)oksy- imino]acetamido}-3-[(l- metylo-lH - tetrazolilo-5)tio- metylo] -3-cefemokarboksylanu-4 benzhydrylowego, 20 po czym mieszanine miesza sie w temperaturze po¬ kojowej w ciagu 20 minut. Mieszanine zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem usuwajac kwas trój- fluorooctowy. Do pozostalosci dodaje sie eter, a osad oddziela sie przez odsaczenie. Osad dysper- u guje sie w wodzie i dodaje sie wodoroweglan sodo¬ wy rozpuszczajac osad. Roztwór przemywa sie octanem etylu i poddaje chromatografii na ko¬ lumnie wypelnionej niejonowa zywica polime¬ ryczna o nazwie handlowej Amberlite XAD-2 (wy- 30 tworzona przez Rohm and Haas., USA), stosujac wode jako eluent. Frakcje zawierajace zwiazek cefalosporynowy zbiera sie i zateza do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzymuje sie 0,3 g 7/?-{(Z)-2 - (2-aminotiazolilo-4)-2-[(2-pirolidonylo - 3)- 35 oksyimino]acetamido} - 3-[(1-metylo - 1H - tetrazolilo- -5)tiometylo] -3-cefemokarboksylanu-4 sodowego.Widmo NMR (DMSO-d6) d: 2,1—2,5 (2H, m), 3,1—3,5 (2H, m), 3,94 (3H, s), 4,2^,5 (2H, m), 4,6—4,8 (1H, m), 5,03 ((1H, d, J =5Hz), 5,5—5,8 (1H, m), 6,7.6 4* (1H, s), 7,3 (2H, szeroki s), 8,00 (1H, s), 9,5* (1H, szeroki).Przyklad IV. Do 15 ml chloroformu zawie¬ rajacego 0,35 g dwumetyloformamidu, w tempera¬ turze —5 do 0°C, dodaje sie 0,57 g chlorku oksalilu, 45 po czym mieszanine miesza sie w tej samej tem¬ peraturze w ciagu 15 minut. Do tej mieszaniny w temperaturze —30 do —35°C dodaje sie mieszanine 1,54 g kwasu (Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo-4)-2-[(2- -pirolidonylo-3)oksyimino] octowego, 0,3 g trójetylo- io aminy i 15 ml chloroformu, po ezym calosc miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 5 minut.Do tej mieszaniny, w temperaturze —35 do —30°C, dodaje sie roztwór 7/j-amino-3-(l-pirydyniornetyio)- -3-cefemokarboksylanu-4 w chloroformie, wytworzo- 55 ny przez zdyspergowanie 1,82 g zwiazku cefemo- wego w postaci dwuchlorowodorku w 10 ml chlo¬ roformu i dodanie 4 ml N,0-bis(trójmetylosililo)ace- tamidu w celu rozpuszczenia dwuchlorowodorku.Otrzymana mieszanine miesza sie w tej samej eo temperaturze w ciagu 10 minut i w ciagu 1 godziny w temperaturze —30° do —10UC. Mieszanine za¬ teza sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem.Do pozostalosci dodaje sie 60 ml 80% wodnego roztworu kwasu mrówkowego i mieszanine wodna tg miesza sie w temperaturze pokojowej w ciagu.139 932 13 14 I godziny. Do tej wodnej mieszaniny dodaje sie 50 ml wody. Substancje nierozpuszczalne odsacza sie, a przesacz przemywa sie octanem etylu i za¬ teza do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzy¬ mana pozostalosc rozpuszcza sie w wodzie i pod¬ daje chromatografii w kolumnie wypelnionej niejo¬ nowa zywica polimeryczna Diaion HP-20 (Mitsu¬ bishi Chemical Industries Ltd., Japonia). Kolumne przemywa sie woda, a nastepnie eluuje 20% me¬ tanolem. Frakcje zawierajace zwiazek cefalospory- nowy zbiera sie i zateza pod zmniejszonym cisnie¬ niem. Do otrzymanej pozostalosci dodaje sie ace¬ ton, a osad odsacza sie. Otrzymuje sie 0,84 g 7jff-{(Z)-2-(2-aminotiazolilo - 4)-2-[(2 - pirolidonylo-3)- oksyimino] acetamido}-3-(l -pirydyniometylo)- 3-cefe- mokarboksylanu-4 o temperaturze topnienia powy¬ zej 250°C.Widmo NMR (D20) 8: 2,2—2,7 (2H, m), 3,1—3,7 (4H, m), 4,9—5,5 (4H, m), 5,80 (1H, d, J =5Hz), 6,92 (1H, s), 7,8—9,1 (5H, m), [a]™ = +13,4° (C = 1,0, H20).P r z y k l ad V. Do 39 ml chloroformu zawiera¬ jacego 0,99 ml dwumetyloformamidu, w tempera¬ turze —5 do 0°C, dodaje sie 1,56 g chlorku oksa- lilu, po czym mieszanine miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 15 minut. Do tej mieszaniny, w temperaturze —30°C, dodaje sie roztwór 4,23 g kwasu (Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo-4)-2-[(2-piroli- donylo-3)oksyimino]octowego (izomeru d) i 0,84 g trójetyloaminy w 39 ml chloroformu. Mieszanine miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 5 minut. Do tej mieszaniny, w temperaturze —30DC do —10°C, dodaje sie roztwór 7/?-amino-3-(l-piry- dyniometylo)-3-cefemokarboksylanu-4, wytworzo¬ nego przez zdyspergowanie 5,0 g wspomnia¬ nego zwiazku cefemowego w postaci dwuchlo- rowodorku w 39 ml chloroformu i dodanie II ml N,0-bis(trójmetylosililo)acetamidu w celu rozpuszczenia dwuchlorowodorku.Otrzymana mieszanine miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 30 minut, po czym zateza do sucha Rod zmniejszonym cisnieniem. Do pozo¬ stalosci dodaje sie 100 ml 80% wodnego roztworu kwasu mrówkowego, a otrzymana mieszanine mie¬ sza sie w temperaturze pokojowej, w ciagu 1 go¬ dziny. Do mieszaniny dodaje sie 100 ml wody i odsacza sie substancje nierozpuszczalne. Przesacz przemywa sie octanem etylu i zateza do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzymana pozostalosc rozpuszcza sie w wodzie i poddaje chromatografii w kolumnie wypelnionej niejonowa zywica poli¬ meryczna Diaion HP-20 (Mitsubishi Chemical In¬ dustries Ltd., Japonia). Kolumne przemywa sie woda, a nastepnie eluuje 20% wodnym roztworem metanolu. Frakcje zawierajace zwiazek cefalospo- rynowy zbiera sie i zateza do sucha pod zmniejszo¬ nym cisnieniem. Do pozostalosci dodaje sie aceton, a osad odsacza sie. Otrzymuje sie 2,14 g 7/?-{(Z)-2- -(2-aminotiazolilo-4)-2- [(2-pirolidonylo-3)oksyimino] - acetamido}-3 -(1 - pirydyniometylo)-3 - cefemokarbo- ksylanu-4 (izomeru d). Ten izomer prawoskretny okresla sie tez inna nazwa jako 7/?-{(Z)-2-(2-amino- tiazolilo-4)-2-[((3R)- 2-pirolidonylo - 3)oksyimino] ace¬ tamido}-3 -(1 - pirydyniometylo)-3 - cefemokarboksy- lan-4.Widmo NMR (D20) 8: 2,1—2,7 (2H, m), 3,1—3,7 (4H, m), 4,9—5,5 (4H, m), 5,79 (1H, d, J =5Hz), 6,92 (1H, s), 7,8—9,1 (5H, m) Przyklad VI. Do 45 ml chloroformu zawie¬ rajacego 1,15 ml dwumetyloformamidu, w tempe¬ raturze —5 do 0°C, dodaje sie 1,81 g chlorku oksa- lilu, po czym mieszanine miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 15 minut. Do tej mieszaniny, w temperaturze —30°C, dodaje sie roztwór 4,90 g kwasu (Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo-4)-2-[(2-piroli- donylo-3)oksyimino]octowego (izomeru 1) i 0,97 g trójetyloaminy w 45 ml chloroformu, po czym mie¬ szanine miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 5 minut. Do tej mieszaniny, w temperaturze —30 do —10°C, dodaje sie roztwór 7jff-amino-3-(l- -pirydyniometylo)-3-cefemokarboksylanu-4 w chlo¬ roformie, wytworzonego przez zdyspergowanie 5,8 g wspomnianego zwiazku cefemowego w postaci dwu¬ chlorowodorku w 45 ml chloroformu i dodanie 12,7 ml N,0-bis)trójmetylosililo)acetamidu w celu rozpuszczenia dwuchlorowodorku.Otrzymana mieszanine miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 30 minut, po czym zateza do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Do pozo¬ stalosci dodaje sie 100 ml 80% wodnego roztworu kwasu mrówkowego i otrzymana mieszanine mie¬ sza sie w temperaturze pokojowej w ciagu 1 go¬ dziny. Do mieszaniny dodaje sie 110 ml wody i od¬ sacza sie substancje nierozpuszczalne. Przesacz przemywa sie octanem etylu i zateza do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzymana pozostalosc rozpuszcza sie w wodzie i poddaje chromatografii w kolumnie wypelnionej niejonowa zywica poli¬ meryczna Diaion HP-20 (Mitsubishi Chemical In¬ dustries Ltd., Japonia). Kolumne przemywa sie woda, a nastepnie eluuje 20% wodnym roztworem metanolu. Do pozostalosci dodaje sie aceton i od¬ sacza sie osad. Otrzymuje sie 2,22 g 7/?-{(Z)-2- -(2-aminotiazolilo-4)-2-[(2-pirolidonylo-3)oksyimino]- acetamido-3-(l-pirydyniometylo)- 3-cefemokarboksy- lanu-4 (izomeru 1). Ten izomer lewoskretny okresla sie tez inna nazwa jako 7/?-{(Z)-2-(2-aminotiazolilo- -4)-2-[((3 S)-2-pirolidonylo - 3)oksyimino]acetamido}- -3-(l-pirydyniometylo)-3-cefemokarboksylan-4.Widmo NMR (D20) 8: 2,2—2,7 (2H, m), 3,1—3,3 (4H, m), 5,05 (1H, t, J = 7Hz), 5,28 (1H, d, J =5Hz). 5,36 (1H, d, J = 14Hz), 5,63 (1H, d, J=14Hz), 5,87 (1H, d, J= 5Hz), 6,98 (1H, s), 810 (2H, t, J= 7,5Hz), 8,57 (1H, t, J= 7,5Hz), 8,98 (1H, d, J= 7,5Hz), Md =-38,0° (C =l, H20).Przyklad VII. (1) W 50 ml tetrahydrofuranu rozpuszcza sie 1,5 g kwasu (Z)-2-(2-trityloamino- tiazolilo-4)-2- [(1-metylo-2-pirolidonylo-3)oksyimino]- octowego i dodaje sie 1,4 g 7/?-amino-3-[(l-metylo- -lH-tetrazolilo-5)tiometylol-3-cefemokarboksylanu-4 benzhydrylowego, 0,6 g 1-hydroksybenzotriazolu i 0,92 g dwucykloheksylokarbodwuimidu, po czym mieszanine miesza sie w temperaturze pokojowej w ciagu 2 godzin. Nastepnie mieszanine reakcyjna poddaje sie obróbce tak jak w przykladzie III.Otrzymuje sie 1,58 g 7/?-{(Z)-2-(2-trityloaminotia- zolilo-4)-2-[(l- metylo - 2 - pirolidonylo-3)oksyimino]-l 10 15 M 25 30 35 40 45 50 M 60139 932 15 16 acetamido}-3-[(l-metylo-lH-tetrazolilo-5)tiometylo]- -3-cefemokarboksylanu-4 benzhydrylowego.Widmo NMR (CDC13) 8: 2,2—2,6 (2H, m), 2,75 (3H, s), 3,1—3,5 (2H, m), 3,5—3,8 (2H, m), 3,84 (3H, s), 4,2— —4,4 (2H, m), 4,8—5,2 (2H, m), 5,8—6,1 (1H, m), 6,72 (1H, s), 6,90 (1H, s), 7,0—7,5 (25H, m), 8,5—8,8 (2H, szeroki). (2) Do mieszaniny 1,5 ml anizolu i 10 ml kwasu trójfluorooctowego dodaje sie 1,5 g 7/?-{(Z)-2-(2-tri- tyloaminotiazolilo-4)2-[(l-metylo-2 - pirolidonylo - 3)- oksyimino]acetamido}- 3-[(l-metylo -1H - tetrazolilo- -5)tiometylo]-3-cefemokarboksylanu benzhydrylo¬ wego, po czym mieszanine miesza sie w tempera¬ turze pokojowej w ciagu 30 minut. Mieszanine za¬ teza sie pod zmniejszonym cisnieniem usuwajac kwas trójfluorooctowy. Do pozostalosci dodaje sie eter i odsacza sie osad. Osad dysperguje sie w 15 ml wody i dodaje sie wodoroweglan sodowy, rozpuszczajac osad. Roztwór przemywa sie octa¬ nem etylu i poddaje chromatografii w kolumnie wypelnionej niejonowa zywica polimeryczna Am- berlite XAD-2 (Rohm and Haas Co, USA), stosu¬ jac wode jako eluent. Frakcje zawierajace pochod¬ na Cefalosporyny zbiera sie i zateza do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzymuje sie 0,61 g 7^-{(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)-2-[(l-metylo- 2 - piroli¬ donylo * 3)oksyimino]acetamido}-3 - [(1 - metylo - 1H- tetrazolilo-5)tiometylo]-3-cefemokarboksylanu-4 so¬ dowego.Widmo NMR (D20) d: 2,1—2,7 (2H, m), 2,89 (2H, s), 3,2—3,8 (4H ,m), 4,05 (3H, s), 4-05^1,3 (2H, m), 4,3—5,3 (2H, m), 7,73 (1H, d, J = 5Hz), 7,00 (1H, s).Przyklad VIII. (1) W 10 ml tetrahydrofu- ranu rozpuszcza sie 0,5 g kwasu (Z)-2-(2-trityloami- notiazolilo-4)- 2-[(2 - piperydonylo - 3)oksyimino]octo¬ wego i dodaje sie 0,47 g 7/?-amino-3-[(l-metylo-lH- -tetrazolilo-5)tiometylo]-3-cefemokarboksylanu benz¬ hydrylowego, 0,15 g 1-hydroksybenzotriazolu i 0,24 g dwucykloheksylokarbodwuimidu, po czym miesza¬ nine poddaje sie obróbce tak jak w przykladzie III.Otrzymuje sie 0,47 g 7/?-{(Z)-2-(2-trityloaminotiazo- lilo-4)-2-[(2-piperydonylo-3)oksyimino]acetamido}-3- -[(l-metylo-lH-tetrazolilo-5)tiometylo]-3-cefemokar- boksylanu-4 benzhydrylowego.Widmo NMR (DMSÓ-d6) <5: 2,00—2,5 (4H, m), 3,0— —3,3 (2H, m), 3,6—3,8 (2H, m), 3,8 (3H, s), 4,1—4,3 (2H, m), 4,6^,8 (1H, m), 4,9—5,4 (1H, m), 5,85 (1H, d, d, J =8Hz, J=5Hz), 6,71 (1H, s), 6,81 (1H, s), 7,0—7,6 (26H, m), 9,63 (1H, d, J =9Hz). (2) Do mieszaniny 10 ml kwasu trójfluoroocto¬ wego i 0,8 ml anizolu dodaje sie 0,4 g 7/?-{(Z)-2- -(2-trityloaminotiazolilo-4)-2-(2-piperydonylo-3)oksy- imino]acetamido}-3-[(1-metylo - 1H - tetrazolilo-5]-3- cefemokarboksylanu-4 benzhydrylowego, po czym mieszanine pozostawia sie w temperaturze poko¬ jowej w ciagu 30 minut. Mieszanine odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem usuwajac kwas trójfluorooctowy. Do pozostalosci dodaje sie eter i odsacza sie osad. Osad dysperguje sie w wodzie i dodaje sie wodoroweglan sodowy rozpuszczajac osad. Roztwór przemywa sie octanem etylu i pod¬ daje chromatografii w kolumnie wypelnionej nie¬ jonowa zywica polimeryczna Amberlite XAD-2 (Rohm and Haas Company Co., USA). Kolumne przemywa sic, woda, a nastepnie eluuje 10°/o wod¬ nym roztworem metanolu. Frakcje zawierajace zwiazek cefalosporynowy zbiera sie i zateza do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzymuje sie 0,9 g 7/?-{(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)-2-[(2-pipery- 5 donylo -3)oksyimino]acetamido}- 3 - [(1 - metylo - 1H- -tetrazolilo-5)tiometylo]-3-cefemokarboksylanu so¬ dowego.Widmo NMR (D20) S: 1,5—2,3 (4H, m), 3,0—3,4 (2H, m), 3,4^3,6 (2H, m), 3,90 (3H, m), 4,0—4,2 10 (2H, m), 5,03 (1H, d, J = 5Hz), 5,63 (1H, d, J=5Hz), 5,85 (1H, s).Przyklad IX. (1) Do 9,2 ml dwumetylofor- mamidu chlodzonego lodem wkrapla sie 18,2 ml tlenochlorku fosforu, po czym mieszanine miesza 15 sie w temperaturze 25—35°C w ciagu 30 minut.Po ochlodzeniu do temperatury 0°C dodaje sie do mieszaniny 100 ml chloroformu, i mieszanine chlodzi sie do temperatury —35°C. Do tej miesza¬ niny, w temperaturze —35 do —25°C, wkrapla sie 20 roztwór 20 g kwasu (Z)-2(2-trityloaminotiazolilo-4)- -2-[(2-pirolidonylo-3)oksyimino] octowego (izomeru 1) i 5,6 ml trójetyloaminy w 160 ml, po czym miesza¬ nine miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 20 minut. Do tej mieszaniny reakcyjnej, miesza- 25 jac w temperaturze —35 do —20°C, wkrapla sie roztwór kwasu 7-aminocefalosporanowego, wytwo¬ rzony przez mieszanie mieszaniny 16 g kwasu 7-aminocefalosporanowego, 48 g trójmetylochloro- silanu, 35,6 ml pirydyny i 160 ml N,N-dwumetylo- 30 acetamidu w temperaturze 10—20°C w ci ^gu 2 go¬ dzin.Otrzymana mieszanine miesza sie w tej samej temperaturze w ciagu 20 minut i mieszanine reak¬ cyjna wlewa sie do 2 litrów wody z lodem, ener- 35 gicznie mieszajac. Krystaliczny osad odsacza sie, przemywa woda, octanem etylu i eterem, po czym suszy pod próznia. Otrzymuje sie 26,5 g kwasu 7^-{(Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo-4)-2-(2-pirolidony- lo-3)oksyimino]acetamido}cefalosporanowego (izo- 40 meru 1) w postaci bezbarwnego proszku.Widmo NMR (DMSO-d6) ó: 2,06 (2H, s), 2,1—2,5 (2H, m), 3,1—3,4 (2H, m), 3,45 (1H, d, J= 18Hz), 3,75 (1H, d, J= 18Hz), 4,6—5,02 (3H, m), 5,17 (1H, d, J= 5Hz), "5,6—5,9 (1H, m), 6,81 (1H, s), 7,1—7,6 45 (15H, m), 7,97 (1H, s), 8,88 (1H, br, s), 9,64 (1H, d, J = 6Hz). (2) W 50 ml 800/o kwasu mrówkowego rozpuszcza sie 2,5 g kwasu 7y?-{(Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo-4)- -2-[(2-pirolidonylo - 3) - oksyimino]acetamido}cefalo- 53 sporanowego (izomer 1) otrzymanego w punkcie (1), po czym roztwór miesza sie w temperaturze poko¬ jowej w ciagu 1 godziny. Substancje nierozpuszczal¬ ne odsacza sie. Przesacz zateza sie pod zmniejszo¬ nym cisnieniem, do pozostalosci dodaje sie wod^ 55 i mieszanine wodna neutralizuje sie wodorowegla¬ nem sodowym. Nastepnie mieszanine przemywa sie octanem etylu, zateza pod zmniejszonym cisnie¬ niem i wprowadza do kolumny wypelnionej 200 ml niejonowej zywicy adsorpcyjnej, Diaion HP-20. ca Kolumne przemywa sie woda, a nastepnie eluuje 20°/o wodnym roztworem metanolu. Eluat zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem, do pozostalosci dodaje sie wode i odsacza osad. Otrzymuje sie 1,0 g 7^-{(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)-2-[(2-pirolidony- 63 lo-3)oksyimino]acetamido}-cefalosporanianu (izo-17 139 932 18 mer 1) sodowego w postaci jasnozóltego proszku.Ten izomer lewoskretny okresla sie tez inna nazwa jako 7^-{(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)-2-((3S)-2-piroli- donylo-3)oksyimino]acetamido} cefalosporanian so¬ dowy.Widmo NMR (D20) <5: 2,12 (3H, s), 2,3—2,6 (2H, m), 3,2—3,9 (4H, m), 4,75 (1H, d, J= 13Hz), 4,95 (1H, d, J= 13Hz), 5,10 (1H, t, J= 7Hz), 5,25 (1H, d, J =5Hz), 5,85 (1H, d, J =5Hz), 7,08 (1H, s).Przyklady X—XII. W taki sam sposób jak w poprzednich przykladach wytwarza sie nastepu¬ jace zwiazki (X) 7/?-{(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)-2-[(2-pirolidony- lo-3)oksyimino]acetamido}-3-(4-karbamoilo -1 - piry- dyniometylo)-3-cefemokarboksylan-4 w postaci jas¬ nozóltego proszku o temperaturze topnienia 163— —166°C (z rozkladem).Widmo NMR (CF3C02D) Ó: 2,5—3,0 (2H, m), 3,5—4,0 (4H, m), 5,2—5,5 (3H, m), 5,5—5,8 (1H, m), 5,9—6,2 (1H, m), 7,35 (1H, s), 8,4^8,7 (2H, m), 9,1—9,4 (2H, m).(XI) 7^{(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)- 2-[(2 - pirolido- riylo-3)oksyirnino]acetamido}-3 -(4 - hydroksymetylo- -l-pirydyniometylo)-3-cefemokarboksylan-4 w pos¬ taci jasnozóltego proszku o temperaturze topnienia 162—184°C (z rozkladem).Widmo NMR (D20) 6: 2,3—2,7 (2H, m), 3,1—3,7 (4H, m), 4,8—5,0 (2H, m), 5,03 (2H, s), 5,24 1H, d, J = 5Hz), 5,3—5,6 (1H, m), 5,83 (1H, d, J = 5Hz), 6,81 (1H, s) 7,8—8,2 (2H, m), 8,6—9,0 (2H, m).(XII) 7^-{(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)-2-[(2-pirolido- nylo-3)oksyimino]acetamido}-3 -(3 - hydroksymetylo- -l-pirydyniometylo)-3-cefemokarboksylan-4 o tem¬ peraturze topnienia 128—135°C (z rozkladem).Widmo NMR (DzO) ó: 2,1—2,8 (2H, m), 3,1—3,8 (4H, m), 4,86 (2H, s), 4,9—5,1 (2H, m), 5,27 (1H, d, J= 5Hz), 5,3—5,6 (1H, m), 5,83 (1H, d, J = 5Hz), 6,96 (1H, s), 7,7—8,2 (1H, m), 8,3—8,6—9,1 (2H, m).Przyklad XIII. (1) W 70 ml dwumetylosulfotlenku rozpuszcza sie 15,8 g (Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo-4)-2-hydroksy- iminooctanu etylu i do roztworu dodaje sie 5,8 g bezwodnego weglanu potasowego, po czym miesza w temperaturze pokojowej w ciagu 20 minut. Do tej mieszaniny dodaje sie 6,6 g 3-bromo-2-piroli- donu i miesza w temperaturze pokojowej w ciagu 20 godzin. Mieszanine wlewa sie do 800 ml wody, a krystaliczny osad odsacza sie i przemywa woda.Krysztaly rozpuszcza sie w chloroformie, przemywa woda i suszy. Roztwór chloroformowy odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem usuwajac roz¬ puszczalnik. Do pozostalosci dodaje sie 100 ml oc¬ tanu etylu i pozostawia w temperaturze pokojo¬ wej. Krystaliczny osad odsacza sie i suszy. Otrzy¬ muje sie 16,0 g (Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo-4)-2- -[(2-pirolidonylo-3)oksyimino] octanu etylu o tempe¬ raturze topnienia 209—210°C.Widmo NMR (CDC13) d: 1,30 (3H, t, J =7Hz), 2,1— —2,6 (2H, m), 3,1—3,6 (2H, m), 4,34 (2H, q, J =7Hz), 4,90 (1H, t, J =7Hz), 6,53 (1H, s), 7,0—7,6 (17H, m). v-;Do mieszaniny 160 ml metanolu i 30 ml wodnego Zn roztworu wodorotlenku sodowego dodaje sie lftfi, g (Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo-4)-2-[(2-piroli- .4<^ip-3)oksyimino)octan etylu, po czym miesza¬ ni*1^ogrzewa sie w temperaturze, wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 30 minut. Po ochlodze¬ niu krystaliczny osad odsacza sie i przemywa me¬ tanolem. Krysztaly dysperguje sie w 30 ml wody i doprowadza zawiesine do pH=3 2n kwasem sol- nym. Krystaliczny osad odsacza sie i suszy. Otrzy¬ muje sie 11,4 g kwasu (Z)-2-(2-trityloaminotiazoli- lo-4)-2-[(2-pirolidonylo-3)oksyimino] octowego o tem¬ peraturze topnienia 150—153°C (z rozkladem).Widmo NMR (DMSO-d6) S: 1,8—2,4 (2H, m), 2,9—3,4 10 (2H, m), 4,63 (1H, t, J= 7Hz), 6,76 (1H, s), 6,9—7,6 (15H, m), 7,85 (1H, s), 8,70 (1H, szeroki s). (2) Do 100 ml dioksanu zawierajacego 10,5 g L-fenyloalaninianu metylu dodaje sie 30 g kwasu (Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo-4)- 2 - [(2 - pirolidonylo- 15 -3)oksyimino]octowTego w 60 ml metanolu, po czym mieszanine ogrzewa sie w temperaturze 50°C roz¬ puszczajac kwas. Do roztworu dodaje sie 700 ml dioksanu i mieszanine miesza sie w temperaturze pokojowej w ciagu 5 godzin. Krystaliczny osad od- 20 sacza sie, otrzymujac przesacz (okreslony jako przesacz I). 14,3 g tak otrzymanego produktu roz¬ puszcza sie w 24 ml metanolu i do roztworu meta¬ nolowego dodaje sie 280 ml dioksanu. Mieszanine miesza sie w temperaturze pokojowej w ciagu 25 4 godzin, a krystaliczny osad odsacza sie, otrzy¬ mujac przesacz okreslony jako przesacz II). Otrzy¬ muje sie 12,2 g soli kwasu (Z)-2-(2-trityloaminotia- zolilo-4)-2-[(2-pirolidonylo-3)oksyimino] octowego z L-fenyloalaninianem metalu.» Md = —14,0° (C = 1, metanol). 12,2 g powyzszej soli rozpuszcza sie w 120 ml metanolu i do roztworu dodaje sie 176 ml 0,1 n kwasu solnego, po czym mieszanine miesza sie w ciagu 2 godzin chlodzac lodem. Krystaliczny osad 35 odsacza sie i przemywa metanolem. Otrzymuje sie 7,5 g kwasu (Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo-4)-2-[(2- -pirolidonylo-3)oksyimino]octowego (izomeru 1). Ten izomer lewoskretny okresla sie tez inna nazwa jako kwas (Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo-4)-2-[((3 S)- 40 -2-pirolidonylo-3)-oksyimino] octowy o temperaturze topnienia 142—143°C (z rozkladem).MD* = —388 (c = l dwumetyloformamid). (3) Przesacze I i II otrzymane powyzej zateza 45 sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Pozo¬ stalosc rozpuszcza sie w 250 ml metanolu i wkrapla sie 450 ml 0,1 n kwasu solnego. Mieszanine miesza sie w ciagu 2 godzin chlodzac lodem. Otrzymany krystaliczny osad odsacza sie, przemywa metano- 50 lem i suszy. Otrzymuje sie 20 g kwasu (Z)-2-(2-tri- tyloaminotiazolilo-4)- 2-[(2 - pirolidonylo - 3)oksyimi- no] octowego (zawierajacego nadmiar izomeru 1). 20 g tego kwasu i 40 ml metanolu dodaje sie do 70 ml dioksanu zawierajacego 7,0 g D-fenyloala- H ninianu metylu, po czym mieszanine ogrzewa sie w temperaturze 50°C rozpuszczajac kwas. Do tego roztworu dodaje sie 450 ml dioksanu. Nastepnie mieszanine miesza sie w temperaturze pokojowej w ciagu 4 godzin, a krystaliczny osad odsacza sie. 60 13,3 g tak otrzymanego surowego produktu roz¬ puszcza sie w 20 ml metanolu i dodaje sie 260 mi dioksanu, po czym miesza sie w temperaturze po¬ kojowej w ciagu 4 godzin. Krystaliczny osad od¬ sacza sie. Otrzymuje sie 12,0 g soli kwasu (Z)-2t 66 -(2-trityloaminotiazolilo-4)-2-[(2-pirolidonylo-3)oksy-139 932 19 20 stwe wodna doprowadza sie do pH = 3 10'% kwa¬ sem solnym i ekstrahuje mieszanina octanu etylu tetrahydrofuranu 1:1. Ekstrakt suszy sie i zateza do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Do pozo- I stalosci dodaje sie eter i odsacza sie osad. Osad w ilosci 1,3 g oczyszcza sie metoda chromatografii na zelu krzemionkowym stosujac jako rozpuszczal¬ nik mieszanine metanol-chloroform 1:4 Otrzy¬ muje sie 0,85 g kwasu (Z)-2-(2-trityloaminotiazoli- 10 lo-4)-2-[(2-piperydonylo-3)oksyiminoJoctowego o temperaturze topnienia 145—150°C (z rozkladem) imino] octowego (izomeru d) z D-fenyloalaninianem metylu.Md = +13,9° (C = 1, metanol). 12,0 g powyzszej soli rozpuszcza sie wT 120 ml metanolu i dodaje sie 174 ml 0,1 n kwasu solnego, po czym mieszanine miesza sie w ciagu 2 godzin chlodzac lodem. Krystaliczny osad odsacza sie i przemywa metanolem. Otrzymuje sie 7,3 g kwasu (Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo^)-2-[(2-pirolidonylo-3)- oksyimino] octowego (izomeru d). Ten izomer pra- woskretny okresla sie tez inna nazwa jako kwas (Z)-2-(2-trityloamino.tiazolilo-4)-2-[((3 R)- 2 - pirolido- nylo-3)oksyimino] octowy o temperaturze topnienia 143—144°C z rozkladem. [a]D5 = 37,4° (C = 1, dwu- metyloformamid). (4) W 12 ml dwumetylosulfotlenku rozpuszcza sie 2,7 g (Z)^2-(2 - trityloaminotiazolilo-4)-2 - hydroksy- iminooctanu etylu i dodaje sie 1,0 g bezwodnego weglanu potasowego w atmosferze azotu. Miesza¬ nine miesza sie w temperaturze pokojowej w ciagu 10 minut. Do tej mieszaniny dodaje sie 1,2 g 1-me- tylo-3-bromo-2-pirolidonu i miesza ja w tempera¬ turze pokojowej w ciagu 5 godzin. Mieszanine reakcyjna wlewa sie do 100 ml wody i odsacza sie krystaliczny osad. Krysztaly rozpuszcza sie w octanie etylu, roztwór przemywa sie i suszy. Roz¬ twór zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem usu¬ wajac rozpuszczalnik. Nastepnie pozostalosc krys¬ talizuje sie z eteru izopropylowego i odsacza sie osad. Otrzymuje sie 2,1 g (Z)-2-(2-trityloaminotia- zolilo-4)2-[(l- metylo - 2 - pirolidonylo - 3)oksyiminoJ- octanu etylu.Widmo NMR (CDC13) 8: 1,30 (3H, t, J = 7Hz), 2,0—2,7 (2H, m), 2,88 (3H, s), 3,0—3,6 2H, m), 4,34 (2H, q, J=7Hz), 4,92 (1H, t, J= 7Hz), 6,54 (1H, s), 6,87 (1H, s), 7,0—7,5 (15H, m). 2,7 g (Z)-2-(2-trityloaminotiazolilo-4)-2-[(l-mety- lo-2-piroIidonylo-3)oksyimino]octanu etylu dysper¬ guje sie w 27 ml metanolu i dodaje sie 4,9 ml 2n roztworu wodorotlenku sodowego. Mieszanine ogrzewa sie w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 20 minut. Po ochlodzeniu mie¬ szanine zateza sie pod zmniejszonym cisnieniem usuwajac metanol. Pozostalosc doprowadza sie do pH = 3 2n kwasem solnym i ekstrahuje sie octa¬ nem etylu. Ekstrakt suszy sie i odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem usuwajac rozpuszczalnik.Tak otrzymana pozostalosc krystalizuje sie z ete¬ ru i odsacza sie. Otrzymuje sie 2,15 g kwasu (Z)-2- ^(2-trityloaminotiazolilo-4-2-[l-metylo-2-pirolidony- lo-3)oksyiminojoctowego o temperaturze topnienia 124—145°C (z rozkladem).Widmo NMR (DMSO-d6) <5: 2,0—2,5 (2H, m), 2,77 (3H, s), 3,1—3,4 (2H, m), 4,78 (1H, t, J=8Hz), 6,87 (1H, s), 6,9—7,5 (16H, m). (5) 1,3 g kwasu (Z)-2-(2-trityloaminotioazolilo-4)- -2-hydroksyiminooctowego rozpuszcza sie w 10 ml dwumetyloformamidu i dodaje sie 0,24 g wodorku sodowego w postaci 60'% olejowej dyspersji. Mie¬ szanine miesza sie w temperaturze pokojowej w ciagu 15 minut. Do mieszaniny dodaje sie 0,65 g 3-bromo-2-piperydonu i miesza sie ja w tempera¬ turze pokojowej w ciagu 1,5 godziny. Mieszanine reakcyjna wlewa sie do wody i przemywa miesza¬ nina octanu etylu i tetrahydrofuranu 1 :1. War- Zastrzezenia patentowa 1. Sposób wytwarzania ncwych pochodnych kwa¬ su 7 /?-[(Z)-2-(2-aminotiazolilo-4)-2-oksyiminoaceta- mido]-3-cefemokarboksylowego-4 o ogólnym wzo¬ rze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru lub nizsza grupe alkilowa, R2 oznacza grupe acetoksy- lowa lub grupe (l-metylo-lH-tetrazolilo-5)tio, a R3 oznacza grupe karboksylowa albo R2 oznacza grupe o ogólnym wzorze 2, w którym Y oznacza atom wodoru, grupe hydroksymetylowa lub grupe kar- bamoilowa, a Rs oznacza grupe COO-, zas n ozna¬ cza 2 lub 3, lub farmakologicznie dopuszczalnych soli tych zwiazków, znamienny tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 3, w którym R4 oznacza grupe zabezpieczajaca, a R1 i n maja wyzej podane zna¬ czenie, lub jego reaktywna pochodna, poddaje sie kondensacji ze zwiazkiem o ogólnym wzorze 4, w którym R5 oznacza grupe karboksylowa lub za¬ bezpieczona grupe karboksylowa, gdy R2 oznacza grupe acetoksylowa lub grupe (1-metylo-lH-tetra- zolilo-5)tio, badz R5 oznacza grupe COO-, gdy R2 oznacza grupe o ogólnym wzorze 2, w którym Y ma wyzej podane znaczenie, lub jego sola, otrzy¬ mujac zwiazek o ogólnym wzorze 5, w którym R1, R2, R4, R5 i n maja wyzej podane znaczenie, z tego zwiazku usuwa sie grupe zabezpieczajaca lub grupy zabezpieczajace, po czym otrzymany produkt ewentualnie przeprowadza sie *w farmakologicznie dopuszczalna sól. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 7/?-{(Z)-2^(2-aminotiazo- lilo-4)-2-[(2-pirolidonylo - 3)oksyimino]acetamido}-3- -(l-pirydyniometylo)-3-cefemokarboksylanu-4 lub jego farmakologicznie dopuszczalnej soli zwiazek o wzorze 6, w którym R4 oznacza grupe zabezpie¬ czajaca, lub jego reaktywna pochodna poddaje sie kondensacji ze zwiazkiem o wzorze 7 lub jego sola, usuwa sie grupe zabezpieczajaca lub grupy za¬ bezpieczajace, po czym otrzymany produkt ewen¬ tualnie przeprowadza sie w farmakologicznie do¬ puszczalna sól. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 7/?-{(Z)-2-(2-aminotiazo- lilo-4)-2-[((3S)-pirolidonylo-3)oksyimino]acetamido}- -3-(l-pirydyniometylo)-3-cefemokarboksylanu-4 lub jego farmakologicznie dopuszczalnej soli kwas (Z)-2-(2-zabezpieczony aminotiazolilo-4)-2-[((3 S)-pi- rolidonylo-3)oksyimino]octowy o wzorze 6, w któ¬ rym R4 oznacza grupe zabezpieczajaca, lub jego reaktywna pochodna poddaje sie kondensacji ze zwiazkiem o wzorze 7 lub jego sola ,usuwa sie grupe zabezpieczajaca lub grupy zabezpieczajace, po czym otrzymany produkt ewentualnie przepro¬ wadza sie w farmakologicznie dopuszczalna soi. 30 25 20 35 49 45 5P 55 60139 932 b v\7ór 2 O-C-fK fi' Wzór 1 M--T.-.r fn U fr-NH-f II p S---J N 0 Wzór 4 S- R5 CH2-R2 CH-frH ) 0-C-V R i Wzór 3 ^7jr^0-rr Wzór 5 o=c-i\K R1 o^CH2-R2 Rs 4„ /hrC-cw R*-NH^( I N Nty r, wzór6 0, 0 ^—Ny^--CH2-N C00H ^ Vv ) \=~j H Wzór 7 R*-KH-{ N // S- Wzór 9 -C-00,C,H, ,JCH2^ co-"' 2«-2i i5 Wzór 8 OH /(CH2)nx X"CHf N-R1 ^NHV j , 2 2 5 CO Wzór 10 R*-NH-( $ Wzór 12 C~C0,H 0=C-N- R< Wzór 11 N \ OH PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL