PL231258B1 - Sposób wytwarzania per(fosfinometylowanych) polialkilenopoliamin - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania per(fosfinometylowanych) polialkilenopoliamin znajdujący zastosowanie do syntezy innych związków.

Znany jest z opisu patentowego US 3160632 sposób wytwarzania kwasu etylenodiamino-N,N,N’,N’-tetrakis(metylofosfinowego), który polega na reakcji kwasu chlorometylofosfinowego [CI-CH2-P(O)(H)OH] z etylenodiaminą. Zgodnie z wynalazkiem w reakcji etylenodiaminy z kwasem chlorometylofosfinowym otrzymuje się ten związek z wydajnością 93%. Sposób ten wymaga jednak uprzedniej syntezy kwasu chlorometylofosfinowego, co jest zagadnieniem ciągle nierozwiązanym w skali technicznej. Taki sam sposób znany jest z publikacji Motekaitis, R. J.; Murase, I. i Martell, A. E. Journal of Inorganic and Nuclear Chemistry 1971,33(10), 3353-65.

Reakcje poliamin innych niż etylenodiamina nie były dotychczas opisane w literaturze naukowej ani technicznej.

Nie jest natomiast znany sposób wytwarzania związków w reakcji formaldehydu z polialkilenopoliaminami i kwasem fosfinowym. W dodatku, jak to wynika z polskich opisów patentowych PL210341 i PL215369, w reakcjach formaldehydu z polialkilenopoliaminami i kwasem fosfinowym w podwyższonej temperaturze i w obecności kwasu Br0nsteda, otrzymuje się wyłącznie związki polimeryczne.

Sposób wytwarzania per(fosfinometylowanych) polialkilenopoliamin o wzorze 1, w którym n i p mogą być takie same lub różne i oznaczają liczby całkowite od 2 do 12, natomiast q jest liczbą struktur aminopolialkenowych i wynosi 0 do 6 według wynalazku polega na tym, że co najmniej jedną część molową kwasu fosfinowego poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową formaldehydu zawartego w substancji wybranej z grupy formalina, trioksan i paraform, i jednym równoważnikiem polialkilenopoliaminy wybranej z grupy zawierającej: etylenodiaminę, heksametylenodiaminę, dietylenotriaminę, bis(heksametyleno)triaminę, N-(3-aminopropyIo)-1,3-diaminopropan, N-(2-aminoetylo)-1,3-diaminopropan, N-(3-aminopropylo)-1,4-diaminobutan, N,N’-bis(3-aminopropylo)etylenodiaminę, trietylenotetraminę, tetraetylenopentaminę i pentaetylenoheksaminę, przy czym przez pojęcie równoważnik polialkilenopoliaminy rozumie się jedną część molową aminy podzieloną przez liczbę wszystkich wiązań N-H w jej strukturze, a reakcję prowadzi się w najniższej akceptowalnej temperaturze, poniżej 300 K, w wodzie, bez dodatku katalizatora w postaci dowolnego kwasu lub zasady Br0nsteda, aż do przereagowania substratów, po czym wydziela się produkt.

Zaleta sposobu według wynalazku polega na tym, że wbrew danym literaturowym nieoczekiwanie okazuje się, że jeśli reakcję kwasu fosfinowego z polialkilenopoliaminą i formaldeh ydem, prowadzi się bez kwasu Br0nsteda jako katalizatora, a do tego w możliwie najniższej temperaturze, otrzymuje się z dobrą wydajnością per(fosfinometylowane) polialkilenopoliaminy. Dodatkową zaletą jest to, że w mieszaninie poreakcyjnej jest niewiele produktów ubocznych, na przykład kwasu hydro ksymetylofosfinowego, wobec tego nawet surowa mieszanina poreakcyjna nadaje się wprost do większości zastosowań, na przykład do syntezy per(fosfonometylowanych) polialkilenopoliamin i rozmaitych poliamfolitów.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach otrzymywania.

P r z y k ł a d 1.

Kwas etylenodiamino-N,N,N’N’-tetrakis(metylenofosfinowy) (n=2, p=0 i q=0). Do mieszaniny etylenodiaminy (1,50 g, 0,025 mola) i wody (5 cm³) wkrapla się 37% formalinę (8,88 cm³, 0,120 mola) w temperaturze poniżej 285 K, a następnie pozostawia na godzinę do przereagowania, po czym chłodzi się w łaźni woda-lód do temperatury poniżej 285 K i utrzymując tę temperaturę, dodaje się porcjami przy energicznym mieszaniu 50% kwas fosfinowy w wodzie (10,4 cm³, 0,10 mola). Następnie mieszaninę utrzymuje się w temperaturze poniżej 293 K, aż do przereagowania, co kontroluje się pobierając okresowo próbki (0,10 cm³), do których dodaje się wodę (0,50 cm³), a następnie mierzy się widmo ³¹P NMR. Z widma ³¹P NMR wynika, że po 168 godzinach na 4,00 mola fosforu z kwasu fosfinowego w mieszaninie pozostaje około 0,06 mola fosforu (2% P) nieprzereagowanego kwasu fosfinowego, a głównymi składnikami mieszaniny są związki zawierające fragment strukturalny >NCH2P(O)(H)OH [w sumie 2,51 mola fosforu (63% P)]. Na widmie widać również niewielkie sygnały pochodzące od kwasu fosfonowego (6% P), sygnały pochodzące od kwasu hydroksymetylofosfinowego (2% P) i sygnały od produktów, które zawierają fragment strukturalny >NCH2P(O)(OH)CH2N< przy 18-25 ppm (24% P). Reakcję kontynuuje się aż do przereagowania substratów i otrzymuje się roztwór kwasu etylenodiamino-N,N,N’N’-tetrakis(metylenofosfinowego).

PL 231 258 B1

P r z y k ł a d 1a.

Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że 50% kwas fosfinowy w wodzie stosuje się w nadmiarze (11,0 cm³, 0,11 mola), otrzymuje się roztwór kwasu etylenodiamino-N,N,N’N’-tetrakis(metylenofosfinowego), który zawiera znacznie mniejszą ilość produktów ubocznych i nieprzereagowany kwas fosfinowy.

P r z y k ł a d 1b.

Do mieszaniny etylenodiaminy (2,20 g, 0,030 mola) i wody (3,0 cm³) wkrapla się 50% kwas fosfinowy w wodzie (3,44 cm³, 0,033 mola) utrzymując mieszaninę w temperaturze poniżej 293 K, następnie chłodzi się w łaźni woda-lód do temperatury poniżej 285 K i utrzymując tę temperaturę, dodaje się porcjami przy energicznym mieszaniu 37% formalinę (2,69 cm³, 0,036 mola) w temperaturze poniżej 285 K aż do przereagowania substratów i otrzymuje się produkt jak w przykładzie 1.

P r z y k ł a d 2.

Kwas pentametylenodiamino-N,N,N’N’-tetrakis(metylenofosfinowy) (n=5, p=0 i q=0). Do mieszaniny pentametylenodiaminy (2,55 g, 0,025 mola) i wody (5 cm³) wkrapla się 37% formalinę (8,88 cm³, 0,120 mola) w temperaturze poniżej 285 K, a następnie pozostawia na godzinę do przereagowania, po czym chłodzi się w łaźni woda-lód do temperatury poniżej 285 K i utrzymując tę temperaturę, dodaje się porcjami przy energicznym mieszaniu 50% kwas fosfinowy w wodzie (10,4 cm³, 0,10 mola). Następnie mieszaninę utrzymuje się w temperaturze poniżej 293 K, aż do przereagowania, co kontroluje się pobierając okresowo próbki (0,10 cm³), do których dodaje się wodę (0,50 cm³), a następnie mierzy się widmo ³¹P NMR. Z widma ³¹P NMR wynika, że po 168 godzinach na 4,4 mola fosforu z kwasu fosfinowego w mieszaninie pozostaje około 0,63 mola (14% P) nieprzereagowanego kwasu fosfinowego, a głównymi składnikami mieszaniny są związki zawierające fragment strukturalny >NCH 2P(O)(H)OH [w sumie 3,58 mola fosforu (81% P)]. Na widmie widać również niewielkie sygnały od kwasu fosfonowego (2% P), sygnały pochodzące od kwasu hydroksymetylofosfinowego (<1% P) i sygnały od produktów, które zawierają fragment strukturalny >NCH2P(O)(OH)CH2N< przy 15-15,4 ppm (<3% P). Reakcję kontynuuje się aż do przereagowania substratów i otrzymuje się roztwór kwasu pentametylenodiamino- N,N,N'N '-tetrakis(metylenofosfinowego).

P r z y k ł a d 3.

Kwas heksametylenodiamino-N,N,N’N’-tetrakis(metylenofosfinowy) (n=6, p=0 i q=0). Do mieszaniny heksametylenodiaminy (2,91 g, 0,025 mola) i wody (5 cm³) wkrapla się 37% formalinę (8,88 cm³, 0,120 mola) w temperaturze poniżej 285 K, a następnie pozostawia na godzinę do przereagowania, po czym chłodzi się w łaźni woda-lód do temperatury poniżej 285 K i utrzymując tę temperaturę, dodaje się porcjami przy energicznym mieszaniu 50% kwas fosfinowy w wodzie (10,4 cm³, 0,10 mola). Następnie mieszaninę utrzymuje się w temperaturze poniżej 293 K, aż do przereagowania, co kontroluje się pobierając okresowo próbki (0,10 cm³), do których dodaje się wodę (0,50 cm³), a następnie mierzy się widmo ³¹P NMR. Z widma ³¹P NMR wynika, że po 168 godzinach na 4,00 mola fosforu z kwasu fosfinowego w mieszaninie pozostaje około 0,77 mola (19% P) nieprzereagowanego kwasu fosfinowego, a głównymi składnikami mieszaniny są związki zawierające fragment strukturalny >NCH2P(O)(H)OH [w sumie 2,38 mola fosforu (60% P)]. Na widmie widać również niewielkie sygnały od kwasu fosfonowego (1 % P), sygnały pochodzące od kwasu hydroksymetylofosfinowego (14%) i sygnały od produktów, które zawierają fragment strukturalny >NCH2P(O)(OH)CH2N< przy 15-15,4 ppm. Reakcję kontynuuje się aż do przereagowania substratów i otrzymuje się roztwór kwasu heksametylenodiamino-N,N,N’N’-tetrakis(metylenofosfinowego).

P r z y k ł a d 3a.

Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że 50% kwas fosfinowy w wodzie stosuje się w nadmiarze (11,0 cm³, 0,11 mola), otrzymuje się roztwór kwasu heksametylenodiamino-N,N,N’N’-tetrakis(metylenofosfinowego), który zawiera znacznie mniejszą ilość produktów ubocznych i nieprzereagowany kwas fosfinowy.

P r z y k ł a d 4.

Kwas dietylenotriamino-N,N,N’,N”,N”-pentakis(metylenofosfinowy) (n=2, p=2 i q=1). Do mieszaniny dietylenotriaminy (2,06 g, 0,020 mola) i wody (5 cm³) wkrapla się 37% formalinę (8,88 cm³, 0,120 mola) w temperaturze poniżej 285 K, a następnie pozostawia na godzinę do przereagowania, po czym chłodzi się w łaźni woda-lód do temperatury poniżej 285 K i utrzymując tę temperaturę, dodaje się porcjami przy energicznym mieszaniu 50% kwas fosfinowy w wodzie (11,4 cm³, 0,11 mola). Następnie mieszaninę utrzymuje się w temperaturze poniżej 293 K, aż do przereagowania, co kontroluje się pobierając okresowo próbki (0,10 cm³), do których dodaje się wodę (0,50 cm³), a następnie mierzy się

PL 231 258 B1 widmo ³¹P NMR. Z widma ³¹P NMR wynika, że po 168 godzinach na 5,5 mola fosforu z kwasu fosfinowego w mieszaninie pozostaje około 0,75 mola (14% P) nieprzereagowanego kwasu fosfinowego, a głównym składnikiem mieszaniny są związki zawierające fragment strukturalny >NCH2P(O)(H)OH (w sumie 3,46 mola fosforu, 63% P). Na widmie widać również niewielkie sygnały od kwasu fosfonowego (<4% P), sygnały pochodzące od kwasu hydroksymetylofosfinowego (<1% P) i niewielkie sygnały od produktów ubocznych przy 20 ppm. Reakcję kontynuuje się aż do przereagowania substratów i otrzymuje się roztwór kwasu dietylenotriamino-N,N,N’,N”,N”-pentakis(metylenofosfinowego).

P r z y k ł a d 5.

Kwas N-(2-aminoetylo)-1,3-diaminopropano-N,N,N’,N”,N”-pentakis(metylenofosfinowy) (n=2, p=3 i q=1). Do mieszaniny N-(2-aminoetylo)-1,3-diaminopropanu (2,58 g, 0,020 mola) i wody (5 cm³) wkrapla się 37% formalinę (8,88 cm³, 0,120 mola) w temperaturze poniżej 285 K, a następnie pozostawia na godzinę do przereagowania, po czym chłodzi się w łaźni woda-lód do temperatury poniżej 285 K i utrzymując tę temperaturę, dodaje się porcjami przy energicznym mieszaniu 50% kwas fosfinowy w wodzie (11,4 cm³, 0,11 mola). Następnie mieszaninę utrzymuje się w temperaturze poniżej 293 K, aż do przereagowania, co kontroluje się pobierając okresowo próbki (0,10 cm³), do których dodaje się wodę (0,50 cm³), a następnie mierzy się widmo ³¹P NMR. Z widma ³¹P NMR wynika, że po 168 godzinach na 5,50 mola fosforu z kwasu fosfinowego w mieszaninie pozostaje około 0,41 mola (8% P) nieprzereagowanego kwasu fosfinowego, a głównymi składnikami mieszaniny są związki zawierające fragment strukturalny >NCH2P(O)(H)OH (w sumie 3,93 mola fosforu, 71% P). Na widmie widać również niewielkie sygnały od kwasu fosfonowego (<4% P), sygnały pochodzące od kwasu hydroksymetylofosfinowego (<1% P) i sygnały od produktów ubocznych przy 20 ppm. Reakcję kontynuuje się aż do przereagowania substratów i otrzymuje się roztwór kwasu N-(2-aminoetylo)-1,3-diaminopropano-N,N,N',N”,N”-pentakis(metylenofosfinowego).

P r z y k ł a d 6.

Kwas N-(3-aminopropylo)-1,4-diaminobutano-N,N,N’,N”,N”-pentakis(metylenofosfinowy) (n=3, p=4 i q=1). Do mieszaniny N-(3-aminopropylo)-1,4-diaminobutanu (2,91 g, 0,020 mola) i wody (5 cm³) wkrapla się 37% formalinę (8,88 cm³, 0,120 mola) w temperaturze poniżej 285 K, a następnie pozostawia na godzinę do przereagowania, po czym chłodzi się w łaźni woda-lód do temperatury poniżej 285 K i utrzymując tę temperaturę, dodaje się porcjami przy energicznym mieszaniu 50% kwas fosfinowy w wodzie (11,4 cm³, 0,11 mola). Następnie mieszaninę utrzymuje się w temperaturze poniżej 293 K, aż do przereagowania, co kontroluje się pobierając okresowo próbki (0,10 cm³), do których dodaje się wodę (0,50 cm³), a następnie mierzy się widmo ³¹P NMR. Z widma ³¹P NMR wynika, że po 168 godzinach na 5,50 mola fosforu z kwasu fosfinowego w mieszaninie pozostają ślady (<1% P) nieprzereagowanego kwasu fosfinowego, a głównymi składnikami mieszaniny są związki zawierające fragmenty strukturalne >NCH2P(O)(H)OH (w sumie 3,33 mola fosforu, 61% P). Na widmie widać również sygnały pochodzące od fragmentów strukturalnych >NCH2PCH2N< (1,26 mola fosforu, 23% P), niewielkie sygnały od kwasu fosfonowego (<6% P) i sygnały od kwasu fosforowego (<1%). Reakcję kontynuuje się aż do przereagowania substratów i otrzymuje się roztwór kwasu N-(3-aminopropylo)-1,4-diaminobutano-N,N,N',N”,N”-pentakis(metylenofosfinowego).

P r z y k ł a d 7.

Kwas bisheksametylenotriamino-N,N,N’,N”,N”-pentakis(metylenofosfinowy) (n=6, p=6 i q=1). Do mieszaniny bisheksametylenotriaminy (0,010 mola, 2,15 g) i wody (5 cm³) podczas mieszania i chłodzenia w łaźni lodowo-wodnej dodaje się 50% wodny roztwór kwasu fosfinowego (0,050 mola, 5,2 ml). Po 10 minutach dodaje się 37% roztwór formaldehydu w wodzie (0,060 mola, 4,50 cm³) i kontynuuje się mieszanie do przereagowania składników, co kontroluje się pobierając okresowo próbki (0,10 cm³), rozcieńczając je wodą (0,50 cm³) i mierząc widmo ³¹P NMR. Z widma wynika, że po 768 godzinach na 5,00 mola fosforu z kwasu fosfinowego w mieszaninie pozostaje 0,07 mola (<2% P) nieprzereagowanego kwasu (9,51t, Jhcp=545 Hz) oraz 0,06 mola (1% P) kwasu fosfonowego (3,44d, Jhcp=659 Hz). Głównymi składnikami mieszaniny są związki o strukturze >NCH2P(O)(H)OH zawierające 2,25 mola fosforu A (9,38dt, Jhp=542 Hz, Jhcp=9,3 Hz) oraz 1,68 mola fosforu B (9,85dt, Jhp=549 Hz, Jhcp nieokreślone). Na widmie widoczne są również ślady kwasu hydroksymetylofosfinowego [0,08 mola fosforu (28,05d, Jhcp=538 Hz)] oraz sygnały pochodzące od produktów ubocznych (łącznie 0,85 mola fosforu, ok. 26 ppm i 15-16 ppm). Reakcję kontynuuje się aż do przereagowania substratów i otrzymuje się roztwór kwasu bisheksametylenotriamino-N,N,N’,N”,N”-pentakis(metylenofosfinowego).

PL 231 258 B1

P r z y k ł a d 7a.

Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że 50% kwas fosfinowy w wodzie stosuje się w nadmiarze (11,0 cm³, 0,11 mola), otrzymuje się roztwór kwasu bisheksametylenotriamino-N,N,N’,N”,N”-pentakis(metylenofosfinowego), który zawiera znacznie mniejszą ilość produktów ubocznych i nieprzereagowany kwas fosfinowy.

P r z y k ł a d 8.

Kwas trietylenotetramino-N,N,N’,N”,’N”’,N’”-heksakis(metyIenofosfinowy) (n=2, p=2 i q=2). Do mieszaniny trietylenotetraminy (2,44 g, 0,0167 mola) i wody (5 cm³) wkrapla się 37% formalinę (8,88 cm³, 0,120 mola) w temperaturze poniżej 285 K, a następnie pozostawia na godzinę do przereagowania, po czym chłodzi się w łaźni woda-lód do temperatury poniżej 285 K i utrzymując tę temperaturę, dodaje się porcjami przy energicznym mieszaniu 50% kwas fosfinowy w wodzie (11,4 cm³, 0,11 mola). Następnie mieszaninę utrzymuje się w temperaturze poniżej 293 K, aż do przereagowania, co kontroluje się pobierając okresowo próbki (0,10 cm³), do których dodaje się wodę (0,50 cm³), a następnie mierzy się widmo ³¹P NMR. Z widma ³¹P NMR wynika, że po 300 godzinach stopień przereagowania kwasu fosfinowego wynosi 0,84, a na widmie widać wiele sygnałów pochodzących od związków zawierających fragmenty strukturalne >NCH2P(O)(H)OH. Na widmie widać również niewielkie sygnały od kwasu fosfonowego (<4% P) i sygnały pochodzące od kwasu hydroksymetylofosfinowego (<4% P). Reakcję kontynuuje się aż do przereagowania substratów i otrzymuje się roztwór kwasu trietylenotetramino-N,N,N’,N”,’N”’-heksakis(metylenofosfinowego).

P r z y k ł a d 9.

Kwas tetraetylenopentamino-N,N,N’,N”,’N”’,N””,N””-heptakis(metylenofosfinowy) (n=2, p=2 i q=3). Do mieszaniny tetraetylenopentaminy (2,70 g, 0,0143 mola) i wody (5 cm³) wkrapla się 37% formalinę (8,88 cm³, 0,120 mola) w temperaturze poniżej 285 K, a następnie pozostawia na godzinę do przereagowania, po czym chłodzi się w łaźni woda-lód do temperatury poniżej 285 K i utrzymując tę temperaturę, dodaje się porcjami przy energicznym mieszaniu 50% kwas fosfinowy w wodzie (11,4 cm³, 0,11 mola). Następnie mieszaninę utrzymuje się w temperaturze poniżej 293 K, aż do przereagowania, co kontroluje się pobierając okresowo próbki (0,10 cm³), do których dodaje się wodę (0,50 cm³), a następnie mierzy się widmo ³¹P NMR. Z widma ³¹P NMR wynika, że po 300 godzinach stopień przereagowania kwasu fosfinowego wynosi 0,80, a na widmie widać wiele sygnałów pochodzących od związków zawierających fragmenty strukturalne >NCH2P(O)(H)OH. Na widmie widać również niewielkie sygnały od kwasu fosfonowego (<4% P) i sygnały pochodzące od kwasu hydroksymetylofosfinowego (<5% P). Reakcję kontynuuje się aż do przereagowania substratów i otrzymuje się roztwór kwasu tetraetylenopentarnino-N,N,N’,N”,’N’”,N””,N””-heptakis(metylenofosfinowego).

P r z y k ł a d 11.

Kwas pentaetylenoheksamino-N,N,N’,N”,’N”’,N””,N””,N””’-oktakis(metylenofosfinowy) (n=2, p=2 i q=4). Do mieszaniny pentaetylenoheksaminy (2,90 g, 0,0125 mola) i wody (5 cm³) wkrapla się 37% formalinę (8,88 cm³, 0,120 mola) w temperaturze poniżej 285 K, a następnie pozostawia na godzinę do przereagowania, po czym chłodzi się w łaźni woda-lód do temperatury poniżej 285 K i utrzymując tę temperaturę, dodaje się porcjami przy energicznym mieszaniu 50% kwas fosfinowy w wodzie (11,4 cm³, 0,11 mola). Następnie mieszaninę utrzymuje się w temperaturze poniżej 293 K, aż do przereagowania, co kontroluje się pobierając okresowo próbki (0,10 cm³), do których dodaje się wodę (0,50 cm³), a następnie mierzy się widmo ³¹P NMR. Z widma ³¹P NMR wynika, że po 300 godzinach stopień przereagowania kwasu fosfinowego wynosi 0,80, a na widmie widać wiele sygnałów pochodzących od związków zawierających fragmenty strukturalne >NCH2P(O)(H)OH. Na widmie widać również niewielkie sygnały od kwasu fosfonowego (<4% P) i sygnały pochodzące od kwasu hydroksymetylofosfinowego (<2% P). Reakcję kontynuuje się aż do przereagowania substratów i otrzymuje się roztwór kwasu pentaetylenoheksamino-N,N,N’,N”,’N”’,N””,N””,N””’-oktakis(metylenofosfinowego).

P r z y k ł a d 12.

Porównanie z przykładem 6. Wpływ katalitycznej ilości HCl na przebieg reakcji bisheksametylenotriaminy z kwasem fosfinowym i formaldehydem.

Do roztworu bis(heksametyleno)triaminy (7,54 g, 0,035 mola) w wodzie (17,5 cm³) wkrapla się ostrożnie w temperaturze około 300-310 K 12M kwas solny (3,0 cm³, 0,036 mola), po czym 37% formalinę (8,1 cm³, 0,11 mola) i 50% kwas fosfinowy (9,0 cm³, 0,088 mola), a następnie mieszaninę ogrzewa się do temperatury około 373 K przez 30 minut, co powoduje zrandomizowane fosfinometylowanie aminy, co potwierdzają widma ³¹P NMR, na których widać głównie sygnały od grupy N-CH2-P(O)(OH)-H przy około 10 ppm. Mieszaninę ochładza się do temperatury około 300-310 K i dodaje

PL 231 258 Β1 dodatkową porcję 37% formaliny (8,1 cm³, 0,11 mola), a następnie kontynuuje się ogrzewanie przez 30 minut w temperaturze około 373 K, co powoduje częściowe utworzenie żywicy. Następnie ochładza się mieszaninę do około 300-310 K i dodaje ponownie 37% formaliny (8,1 cm³, 0,11 mola) i znów ogrzewa się mieszaninę do temperatury około 373 K przez 30 minut, po czym chłodzi do temperatury około 290-300 K i pobiera próbkę żywicy z (100-150 mg), do której dodaje się D2O (500 mg) i wykonuje pomiary widm ¹H i ³¹P NMR, na których widać tylko nieliczne słabe sygnały o bardzo małym stosunku sygnałów do szumu, z czego można wnosić, że wszystkie substraty są wbudowane w zżelowaną żywicę.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   1. Sposób wytwarzania per(fosfinometylowanych) polialkilenopoliamin o wzorze ogólnym 1, w którym n i p mogą być takie same lub różne i oznaczają liczby całkowite od 2 do 12, natomiast q jest liczbą struktur aminopolialkenowych i wynosi 0 do 6, znamienny tym, że co najmniej jedną część molową kwasu fosfinowego poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową formaldehydu zawartego w substancji wybranej z grupy formalina, trioksan i paraform, i jednym równoważnikiem polialkilenopoliaminy wybranej z grupy zawierającej: etylenodiaminę, heksametylenodiaminę, dietylenotriaminę, bis(heksametyleno)triaminę, N-(3-aminopropylo)-1,3-diaminopropan, N-(2-aminoetylo)-1,3-diaminopropan, N-(3-aminopropylo)-1,4-diaminobutan, N,N’-bis(3-aminopropylo)etylenodiaminę, trietylenotetraminę, tetraetylenopentaminę i pentaetylenoheksaminę, przy czym przez pojęcie równoważnik polialkilenopoliaminy rozumie się jedną część molową aminy podzieloną przez liczbę wszystkich wiązań N-H w jej strukturze, a reakcję prowadzi się w najniższej akceptowalnej temperaturze, poniżej 300 K, w wodzie, bez dodatku katalizatora w postaci dowolnego kwasu lub zasady Bransteda, aż do przereagowania substratów.