PL223384B1 - Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy oraz sposób ich wytwarzania - Google Patents

Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy oraz sposób ich wytwarzania

Info

Publication number
PL223384B1
PL223384B1 PL409040A PL40904014A PL223384B1 PL 223384 B1 PL223384 B1 PL 223384B1 PL 409040 A PL409040 A PL 409040A PL 40904014 A PL40904014 A PL 40904014A PL 223384 B1 PL223384 B1 PL 223384B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
mol
acid
phenylethylamine
polyampholyte
mmol
Prior art date
Application number
PL409040A
Other languages
English (en)
Other versions
PL409040A1 (pl
Inventor
Mirosław Soroka
Elżbieta Wojaczyńska
Andrzej Hendrys
Iwona Sobczak
Original Assignee
Politechnika Wroclawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Wroclawska filed Critical Politechnika Wroclawska
Priority to PL409040A priority Critical patent/PL223384B1/pl
Publication of PL409040A1 publication Critical patent/PL409040A1/pl
Publication of PL223384B1 publication Critical patent/PL223384B1/pl

Links

Landscapes

  • Phenolic Resins Or Amino Resins (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy, które są przeznaczone do stosowania jako enancjoselektory i diastereoselektory, oraz chelatujące nośniki do wytwarzania chiralnych katalizatorów homogennych i heterogennych.
Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania chiralnych poliamfolitów pochodnych kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy.
W literaturze naukowej i technicznej jest wiele publikacji dotyczących kationitów i anionitów z grupami chiralnymi, natomiast niewiele jest informacji o chiralnych poliamfolitach, to znaczy związkach polimerycznych, które mają w swojej strukturze równocześnie część kationową i anionową. W patencie SU318594 (Ratajczak W. et al.) jest opisany sposób wytwarzania chiralnego poliamfolitu, który polega na reakcji chlorometylowanego polistyrenu z alaniną lub jej C-zablokowaną pochodną. W patencie DE2814408 opisany jest sposób wytwarzania poliamfolitów, który polega na reakcji epichlorohydryny z aminą i alaniną. Chiralne poliamfolity, które jednak zawierają w swojej strukturze tylko alaninę, są również opisane w publikacji Barbucci et al. Macromolecules 1989, 22, 3138-3143. Sposób ten polega na addycji grupy aminowej alaniny do 1,4-diakroilopiperazyny. Chiralne poliamfolity można również otrzymać przez polimeryzację izonitryli, które otrzymuje się z odpowiednich pochodnych aminokwasów lub peptydów w kilkuetapowej syntezie. Sposób ten jest opisany w publikacji van der Eijk et al. Macromolecules 1980, 13, 1391-97. Z polskiego zgłoszenia patentowego P.404812 znane są chiralne poliamfolity z samej 1 -fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego.
Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy nie były dotychczas opisane w literaturze naukowej ani technicznej.
Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy o wzorze ogólnym I, w którym A oznacza fragment struktury kwasu dimetylofosfinowego, x oznacza liczbę takich fragmentów w poliamfolicie, natomiast B oznacza fragment struktury polialkilenopoliaminy, w którym n i p mogą być takie same lub różne i oznaczają liczby całkowite od 2 do 12, natomiast q jest liczbą struktur aminopolialkenowych i wynosi od 2 do 6, y oznacza liczbę fragmentów poliaminopolialkenowych w polimerze, natomiast C oznacza fragment struktury 1-fenyloetyloaminy, a z oznacza liczbę takich fragmentów w poliamfolicie, ponadto wolne miejsca fragmentu A mogą wiązać się tylko z wolnymi miejscami we fragmencie B i C.
Sposób wytwarzania poliamfolitów pochodnych kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy, przedstawionych wzorem ogólnym I, w którym A oznacza fragment struktury kwasu dimetylofosfinowego, x oznacza liczbę takich fragmentów w poliamfolicie, natomiast B oznacza fragment struktury polialkilenopoliaminy, w którym n i p mogą być takie same lub różne i oznaczają liczby całkowite od 2 do 12, natomiast q jest liczbą struktur aminopolialkenowych i wynosi od 2 do 6, y oznacza liczbę fragmentów poliaminopolialkenowych w polimerze, natomiast C oznacza fragment struktury 1-fenyloetyloaminy, a z oznacza liczbę takich fragmentów w poliamfolicie, przy czym wolne miejsca fragmentu A mogą się wiązać tylko z wolnymi miejscami we fragmencie B i C, a liczbę moli (x) fragmentów A wylicza się z równania:
x = y * [2 + q/2] + z, w którym y oznacza liczbę moli fragmentów B, a z oznacza liczbę moli fragmentów C, polega na tym, że w pierwszym etapie jedną część molową kwasu fosfinowego poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową formaldehydu zawartego w substancji wybranej z grupy formalina, trioksan i par aform, i co najmniej dwiema częściami molowymi grup -NH-, na które składa się suma grup -NH- pochodzących od polialkilenopoliaminy wybranej z grupy zawierającej: 1,2-diaminoetan, 1,3-diaminopropan, 1,4-diaminobutan, 1,5-diaminopentan, 1,6-diaminoheksan, 2-metylo-1,5-diaminopentan, 1,2-diaminocykloheksan, bis(heksametyleno)triaminę, dietylenotriaminę, N-(3-aminopropylo)-1,3-diaminopropan, N-(2-aminoetylo)-1,3-diaminopropan, N,N’-bis(3-aminopropylo)etylenodiaminę, trietylenotetraminę, tetraetylenopentaminę i pentaetylenoheksaminę, i grup -NH- pochodzących od 1-fenyloetyloaminy, a reakcję prowadzi się w temperaturze 273-373 K, w wodzie, w obecności aktywatora w postaci dowolnego kwasu Br0nsteda, aż do przereagowania substratów i utworzenia się mieszaniny kwasów aminometylofosfinowych, pochodnych polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy, które w drugim etapie poddaje się usieciowaniu co najmniej jedną częścią molową formaldehydu, w obecności aktywatora w postaci dowolnego kwasu Br0nsteda, aż do przereagowania substratów i utworzenia się
PL 223 384 B1 poliamfolitu zawierającego fragmenty strukturalne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliaminy i 1-fenyloetyloaminy, który w trzecim etapie poddaje się dosieciowaniu co najmniej 0,5 częściami m olowymi formaldehydu, po czym tak otrzymany chiralny poliamfolit wydziela się z mieszaniny po reakcyjnej.
W sposobie według wynalazku chiralny poliamfolit wydziela się przez dekantację, sączenie lub wirowanie, ewentualnie przez odparowanie lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem.
W sposobie według wynalazku kwas Br0nsteda stosuje się w ilości wynikającej z bilansu kwasowo-zasadowego użytych reagentów, powiększonej o ułamek liczby moli kwasu fosfinowego, którą oblicza się ze wzoru:
nH = nN - nP + w*nP, w którym nH oznacza liczbę moli protonów w kwasie Br0nsteda, nN oznacza sumę liczby moli atomów azotu w polialkilenopoliaminie i 1-fenyloetyloaminie, nP oznacza liczbę moli kwasu fosfinowego, a w jest ułamkiem w zakresie od 0 do 0,6 dla pierwszego etapu reakcji i od 0,2 do 1,2 dla drugiego etapu reakcji. Korzystnie jako kwas Br0nsteda stosuje się kwas solny.
Sposób według wynalazku polega również na tym, że wszystkie etapy reakcji realizuje się w sposób ciągły, dozuje się formaldehyd do mieszaniny jednej części molowej kwasu fosfinowego i dwóch części molowych grup -NH- pochodzących od polialkilenopoliaminy i 1-fenyloetyloaminy, z wyliczoną jak poprzednio ilością kwasu Br0nsteda, tak, aby końcowa ilość formaldehydu wynosiła co najmniej dwie części molowe.
W wariancie sposobu według wynalazku, w pierwszym etapie wykonuje się osobno reakcje kwasu fosfinowego, formaldehydu z polialkilenopoliaminą i osobno reakcję kwasu fosfinowego z formaldehydem i 1-fenyloetyloaminą, aż do przereagowania składników, a następnie miesza się produkty obydwu reakcji i poddaje razem usieciowaniu formaldehydem.
Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach wykonania i na schemacie reakcji.
P r z y k ł a d 1.
W celu wytworzenia poliamfolitu z bis(heksametyleno)triaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:1:6, do roztworu bis(heksametyleno)triaminy (4,31 g, 0,020 mola) w wodzie (7 cm ), dodaje się 1-fenyloetyloaminę (1,21 g, 0,010 mola), a po rozpuszczeniu, wkrapla się ostrożnie 3 w temperaturze 300-310 K 12M kwas solny (1,83 cm , 0,022 mola), po czym 50% kwas fosfinowy (6,24 cm , 0,060 mola), a następnie 37% formalinę (5,32 cm , 0,072 mola). Mieszaninę utrzymuje się w temperaturze 345 K i kontroluje się przebieg reakcji pobierając w określonych odstępach czasu próbki 0,10 cm mieszaniny reakcyjnej i rozcieńczając je 0,50 cm wody, a następnie mierząc widma
P NMR tych próbek. Po godzinie w mieszaninie pozostaje około 10% nieprzereagowanego kwasu fosfinowego i wytwarza się mieszanina kwasów aminometylofosfinowych (74%) i około 2% związków zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N. Do mieszaniny dodaje się następną porcję 37% formali3 ny (5,32 cm , 0,072 mola) i kontynuuje się reakcję w temperaturze 345 K przez godzinę, co powoduje przereagowanie kwasów aminometylofosfinowych i wytwarza się polimeryczny produkt, który powodu31 je zżelowanie mieszaniny. Widmo P NMR zawiesiny tego żelu w wodzie ma niski stosunek sygnału do szumów, co wskazuje na to, że większość składników mieszaniny nie rozpuszcza się w wodzie, a związki rozpuszczalne w wodzie stanowią mieszaninę niskocząsteczkowych poliamfolitów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (22%) i mieszaninę niskocząsteczkowych poliamfolitów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-H (55%), oraz niewielkie ilości kwasu fosfonowego (12%). Na widmie 3 nie widać kwasu fosfinowego. Następnie dodaje się jeszcze jedną porcję 37% formaliny (3,56 cm , 0,048 mola), miesza z już wytworzonym żelem, i mieszaninę ogrzewa się ponownie w temperaturze
345 K przez 3 godziny. Na widmie P NMR zawiesiny tego żelu w wodzie nie widać już żadnych sy1 gnałów, natomiast na widmie H NMR widać tylko niewielkie sygnały pochodzące od rozpuszczalnych w wodzie związków, natomiast głównymi sygnałami są sygnały pochodzące od wody (4,84 ppm) i metanolu (3,39 ppm), co świadczy o całkowitym przereagowaniu substratów i utworzeniu nierozpuszczalnego w wodzie polimeru.
Wytworzony twardy żel rozdrabnia się, a następnie suszy się do stałej masy na płycie grzejnej o temperaturze 333 K. Otrzymuje się w wyniku poliamfolit AH30Z, który zawiera 6,4 mmola/g grup aminowych i 5,5 mmola/g grup fosfinowych, a także 9 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 1.
PL 223 384 B1
P r z y k ł a d 1a.
Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast 50% roztworu kwasu fosfinowego stosuje się równoważną ilość roztworu sporządzonego z jednowodnego podfosforynu sodu (31,8 g, 0,30 mola), wody (30 g) i 12M kwasu solnego (25,0 cm , 0,30 mola), i otrzymuje się poliamfolit AH30Za o właściwościach zbliżonych do poliamfolitu uzyskanego w przykładzie 1.
P r z y k ł a d 2.
Poliamfolit z bis(heksametyleno)triaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 3
2:2:7. Do roztworu bis(heksametyleno)triaminy (4,31 g, 0,020 mola) w wodzie (7 cm ), dodaje się 1-fenyloetyloaminę (2,42 g, 0,020 mola), a po rozpuszczeniu, wkrapla się ostrożnie w temp. 300-310 K
12M kwas solny (2,00 cm3, 0,024 mola), po czym 50% kwas fosfinowy (7,30 cm3, 0,070 mola), a na3 stępnie 37% formalinę (6,22 cm , 0,084 mola). Mieszaninę utrzymuje się w temp. 345 K i kontroluje 3 się przebieg reakcji pobierając w określonych odstępach czasu próbki 0,10 cm mieszaniny reakcyjnej i rozcieńczając je 0,50 cm wody, a następnie mierząc widma P NMR tych próbek. Po godzinie w mieszaninie pozostaje około 9% nieprzereagowanego kwasu fosfinowego i wytwarza się mieszanina kwasów aminometylofosfinowych (79%) i około 3% związków zawierających ugrupowanie N-CH2 3
-P-CH2-N. Do mieszaniny dodaje się następną porcję 37% formaliny (6,22 cm , 0,084 mola) i kontynuuje się reakcję w temp. 345 K przez godzinę, co powoduje przereagowanie kwasów aminometylofosfi31 nowych i wytwarza się polimeryczny produkt, który powoduje zżelowanie mieszaniny. Widmo P NMR zawiesiny tego żelu w wodzie ma niski stosunek sygnału do szumów, co wskazuje na to, że większość składników mieszaniny nie rozpuszcza się w wodzie, a związki rozpuszczalne w wodzie stanowią mieszaninę niskocząsteczkowych poliamfolitów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (37%) i mieszaninę niskocząsteczkowych poliamfolitów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-H (52%), oraz niewielkie ilości kwasu fosfonowego (5%). Następnie dodaje się jeszcze jedną porcję 37% formaliny 3 (3,56 cm , 0,048 mola), miesza z już wytworzonym żelem, i mieszaninę ogrzewa się ponownie w tem31 peraturze 345 K przez 3 godziny. Na widmie P NMR zawiesiny tego żelu w wodzie widać już tylko niewielkie sygnały niskocząsteczkowych poliamfolitów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N i mieszaninę niskocząsteczkowych poliamfolitów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-H, natomiast 1 na widmie H NMR widać tylko niewielkie sygnały pochodzące od rozpuszczalnych w wodzie związków, natomiast głównymi sygnałami są sygnały pochodzące od wody (4,91 ppm) i metanolu (3,46 ppm), co świadczy o całkowitym przereagowaniu substratów i utworzeniu nierozpuszczalnego w wodzie polimeru.
Wytworzony twardy żel rozdrabnia się, a następnie suszy się do stałej masy na płycie grzejnej o temperaturze około 333 K. Otrzymuje się w wyniku poliamfolit AH31Z, który zawiera 6,1 mmola/g grup aminowych i 5,4 mmola/g grup fosfinowych, a także 1,5 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 2.
P r z y k ł a d 2a.
Postępuje się jak w przykładzie 2 z tą różnicą, że zamiast 50% roztworu kwasu fosfinowego stosuje się równoważną ilość roztworu sporządzonego z jednowodnego podfosforynu sodu (37,1 g, 3
0,35 mola), wody (35 g) i 12M kwasu solnego (29,2 cm , 0,35 mola), i otrzymuje się poliamfolit AH31Za o właściwościach zbliżonych do poliamfolitu uzyskanej w przykładzie 2.
P r z y k ł a d 3.
Poliamfolit z bis(heksametyleno)triaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 3
2:3:8. Do roztworu bis(heksametyleno)triaminy (4,31 g, 0,020 mola) w wodzie (7 cm3), dodaje się 1-fenyloetyloaminę (3,63 g, 0,030 mola), a po rozpuszczeniu, wkrapla się ostrożnie w temp. 300-310 K
12M kwas solny (2,17 cm3, 0,026 mola), po czym 50% kwas fosfinowy (8,33 cm3, 0,080 mola), a na3 stępnie 37% formalinę (7,11 cm , 0,096 mola). Mieszaninę utrzymuje się w temp. 345 K i kontroluje 3 się przebieg reakcji pobierając w określonych odstępach czasu próbki 0,10 cm mieszaniny reakcyjnej
31 i rozcieńczając je 0,50 cm3 wody, a następnie mierząc widma 31P NMR tych próbek. Po godzinie w mieszaninie pozostaje 9% nieprzereagowanego kwasu fosfinowego i wytwarza się mieszanina kwasów aminometylofosfinowych (76%) i 3% związków zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N. Do 3 mieszaniny dodaje się następną porcję 37% formaliny (7,11 cm , 0,096 mola) i kontynuuje się reakcję w temp. 345 K przez godzinę, co powoduje przereagowanie kwasów aminometylofosfinowych i wy31 twarza się polimeryczny produkt, który powoduje zżelowanie mieszaniny. Widmo 31P NMR zawiesiny tego żelu w wodzie ma niski stosunek sygnału do szumów, co wskazuje na to, że większość składników mieszaniny nie rozpuszcza się w wodzie, a związki rozpuszczalne w wodzie stanowią mieszaninę niskocząsteczkowych poliamfolitów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N (42%) i mieszaninę
PL 223 384 B1 niskocząsteczkowych poliamfolitów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-H (45%), oraz niewielkie ilości kwasu fosfonowego (6%). Następnie dodaje się jeszcze jedną porcję 37% formaliny (3,56 cm , 0,048 mola), miesza z już wytworzonym żelem, i mieszaninę ogrzewa się ponownie w temp. 345 K przez 3 godziny. Na widmie P NMR zawiesiny tego żelu w wodzie widać niewielkie sygnały niskocząsteczkowych poliamfolitów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N i mieszaninę niskoczą1 steczkowych poliamfolitów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-H, natomiast na widmie H NMR widać tylko niewielkie sygnały pochodzące od rozpuszczalnych w wodzie związków, natomiast głó wnymi sygnałami są sygnały pochodzące od wody (4,96 ppm) i metanolu (3,49 ppm), co świadczy o całkowitym przereagowaniu substratów i utworzeniu nierozpuszczalnego w wodzie polimeru.
Wytworzony twardy żel rozdrabnia się, a następnie suszy się do stałej masy na płycie grzejnej o temp. 333 K. Otrzymuje się w wyniku poliamfolit AH32Z, który zawiera 5,9 mmola/g grup aminowych i 5,3 mmola/g grup fosfinowych, a także 2,0 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 3.
P r z y k ł a d 3a.
Postępuje się jak w przykładzie 3 z tą różnicą, że zamiast 50% roztworu kwasu fosfinowego stosuje się równoważną ilość roztworu sporządzonego z jednowodnego podfosforynu sodu (42,4 g, 3
0,40 mola), wody (40 g) i 12M kwasu solnego (33,3 cm , 0,40 mola), i otrzymuje się poliamfolit AH32Za o właściwościach zbliżonych do poliamfolitu uzyskanej w przykładzie 3.
P r z y k ł a d 4.
Poliamfolit z bis(heksametyleno)triaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:5:10. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: bis(heksametyleno)triaminę (4,31 g, 0,020 mola), wodę (10 cm3), 1-fenyloetyloaminę (6,05 g, 0,050 mola), 12M kwas solny (2,50 cm , 0,030 mola), po czym 50% kwas fosfinowy (10,4 cm , 0,10 mola), a następnie 37% formali33 nę (2x8,89 cm + 4,44 cm , razem 0,30 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 5,7 mmola/g grup aminowych i 5,2 mmola/g grup fosfinowych, a także 2,6 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 4.
P r z y k ł a d 5.
Poliamfolit z bis(heksametyleno)triaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:10:15. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: bis(heksametyleno)triaminę (4,31 g, 0,020 mola), wodę (10 cm3), 1-fenyloetyloaminę (12,1 g, 0,10 mola), 12M kwas solny (15,0 cm , 0,18 mola), po czym 50% kwas fosfinowy (15,6 cm , 0,150 mola), a następnie 37% formali33 nę (2x13,3 cm + 6,67 cm , razem 0,45 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH47R, który zawiera 5,3 mmola/g grup aminowych i 5,0 mmola/g grup fosfinowych, a także 3,3 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 5.
P r z y k ł a d 6.
Poliamfolit z etylenodiaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 1:1:3. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: etylenodiaminę (0,60 g, 0,010 mola), wodę (2,5 cm3), 1-fenyloetyloaminę (1,21 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (3,12 cm3, 0,030 mola), 12M kwas solny (0,50 cm3, 0,030x0,20 mola) i 37% formalinę (2x2,66 + 1,33 cm3, razem 0,090 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH33R, który zawiera 6,6 mmola/g grup aminowych i 6,6 mmola/g grup fosfinowych, a także 2,2 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 6.
P r z y k ł a d 7.
Poliamfolit z etylenodiaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:1:5. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: etylenodiaminę (1,20 g, 0,020 mola), wodę (2,5 cm3), 1-fenyloetyloaminę (1,21 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (5,20 cm3, 0,050 mola), 12M kwas solny (0,83 cm3, 0,050x0,20 mola) i 37% formalinę (2x4,44 + 2,22 cm3, razem 0,150 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH34R, który zawiera 7,2 mmola/g grup aminowych i 7,2 mmola/g grup fosfinowych, a także 1,4 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 7.
P r z y k ł a d 8.
Poliamfolit z etylenodiaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 1:2:4. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: etylenodiaminę (0,60 g, 0,010 mola), wodę (2,5 cm3), 1-fenyloetyloaminę (2,42 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (4,17 cm3, 0,040 mola), 12M kwas
PL 223 384 B1 solny (0,67 cm3, 0,040x0,20 mola) i 37% formalinę (2x3,56 + 1,77 cm3, razem 0,120 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 6,0 mmola/g grup aminowych i 6,0 mmola/g grup fosfinowych, a także 3,0 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 8.
P r z y k ł a d 9.
Poliamfolit z etylenodiaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 1:4:6. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: etylenodiaminę (0,60 g, 0,010 mola), wodę (2,5 cm3), 1-fenyloetyloaminę (4,84 g, 0,040 mola), kwas fosfinowy (6,24 cm3, 0,060 mola), 12M kwas solny (1,00 cm3, 0,060x0,20 mola) i 37% formalinę (2x5,33 + 2,67 cm3, razem 0,180 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH49R, który zawiera 5,5 mmola/g grup aminowych i 5,5 mmola/g grup fosfinowych, a także 3,7 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 9.
P r z y k ł a d 10.
Poliamfolit z 1,6-diaminoheksanu, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 1:1:3. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: 1,6-diaminoheksan (1,16 g, 0,010 mola), wodę (2,5 cm3), 1-fenyloetyloaminę (1,21 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (3,12 cm3, 0,030 mola), 12M kwas solny (0,50 cm3, 0,030x0,20 mola) i 37% formalinę (2x2,66 + 1,33 cm3, razem 0,090 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH27Z, który zawiera 5,9 mmola/g grup aminowych i 5,9 mmola/g grup fosfinowych, a także 2,0 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 10.
P r z y k ł a d 11.
Poliamfolit z 1,6-diaminoheksanu, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 1:2:4. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: 1,6-diaminoheksan (1,16 g, 0,010 mola), wodę (2,5 cm3), 1-fenyloetyloaminę (2,42 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (4,17 cm3, 0,040 mola), 12M kwas solny (0,67 cm3, 0,040x0,20 mola) i 37% formalinę (2x3,56 + 1,77 cm3, razem 0,120 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH29Z, który zawiera 5,6 mmola/g grup aminowych i 5,6 mmola/g grup fosfinowych, a także 2,8 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 11.
P r z y k ł a d 12.
Poliamfolit z 1,6-diaminoheksanu, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 1:4:6. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: 1,6-diaminoheksan (1,16 g, 0,010 mola), wodę (2,5 cm3), 1-fenyloetyloaminę (4,84 g, 0,040 mola), kwas fosfinowy (6,24 cm3, 0,060 mola), 12M kwas solny (1,00 cm3, 0,060x0,20 mola) i 37% formalinę (2x5,33 + 2,67 cm3, razem 0,180 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH48R, który zawiera 5,3 mmola/g grup aminowych i 5,3 mmola/g grup fosfinowych, a także 3,5 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 12.
P r z y k ł a d 13.
Poliamfolit z 1,6-diaminoheksanu, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:1:5. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: 1,6-diaminoheksan (2,32 g, 0,020 mola), wodę (2,5 cm ), 1-fenyloetyloaminę (1,21 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (5,20 cm , 0,050 mola), 12M kwas solny (0,83 cm3, 0,050x0,20 mola) i 37% formalinę (2x4,44 + 2,22 cm3, razem 0,150 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH28Z, który zawiera 6,2 mmola/g grup aminowych i 6,2 mmola/g grup fosfinowych, a także 1 ,2 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 13.
P r z y k ł a d 14.
Poliamfolit z dietylenotriaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:1:6. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: dietylenotriaminę (1,03 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm ), 1-fenyloetyloaminę (0,61 g, 0,0050 mola), kwas fosfinowy (3,12 cm , 0,030 mola), 12M kwas solny (0,92 cm3, 0,005 + 0,030x0,20 mola) i 37% formalinę (2x2,66 + 1,77cm3, razem 0,096 mola), a reakcję prowadzi się w temp. 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH35R, który zawiera 8,1 mmola/g grup aminowych i 6,9 mmola/g grup fosfinowych, a także 1,2 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 14.
PL 223 384 B1
P r z y k ł a d 15.
Poliamfolit z dietylenotriaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:2:7. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: dietylenotriaminę (1,03 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm ), 1-fenyloetyloaminę (1,21 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (3,65 cm , 0,035 mola), 12M kwas solny (1,00 cm3, 0,005 + 0,035x0,20 mola) i 37% formalinę (2x3,11 + 1,77 cm3, razem 0,108 mola), a reakcję prowadzi się w temp. 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH36R, który zawiera 7,4 mmola/g grup aminowych i 6,5 mmola/g grup fosfinowych, a także 1,9 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 15.
P r z y k ł a d 16.
Poliamfolit z N-(2-aminoetylo)-1,3-diaminopropanu, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:1:6. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: N-(2-aminoetylo)-1,33
-diaminopropan (1,17 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm ), 1-fenyloetyloaminę (0,61 g, 0,0050 mola), kwas fosfinowy (3,12 cm3, 0,030 mola), 12M kwas solny (0,92 cm3, 0,05 + 0,030x0,20 mola) i 37% formalinę 3 (2x2,66 + 1,77 cm , razem 0,096 mola), a reakcję prowadzi się w temp. 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH37Z w postaci żelu, który zawiera 7,8 mmola/g grup aminowych i 6,7 mmola/g grup fosfinowych, a także 1,1 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 16.
P r z y k ł a d 17.
Poliamfolit z N-(2-aminoetylo)-1,3-diaminopropanu, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:2:7. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: N-(2-aminoetylo)-1,3-diaminopropan (1,17 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm3), 1-fenyloetyloaminę (1,21 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (3,65 cm3, 0,035 mola), 12M kwas solny (1,00 cm3, 0,005 + 0,035x0,20 mola) i 37% formali3 nę (2x3,11 + 1,77 cm , razem 0,108 mola), a reakcję prowadzi się w temp. 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH38Z, który zawiera 7,2 mmola/g grup aminowych i 6,3 mmola/g grup fosfinowych, a także 1,8 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 17.
P r z y k ł a d 18.
Poliamfolit z N-(3-aminopropylo)-1,3-diaminopropanu, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:1:6. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: N-(3-aminopropylo)3
-1,3-diaminopropan (1,31 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm ), 1-fenyloetyloaminę (0,61 g, 0,0050 mola), kwas fosfinowy (3,12 cm3, 0,030 mola), 12M kwas solny (0,92 cm3, 0,05+0,030x0,20 mola) i 37% for3 malinę (2x2,67+1,77 cm , razem 0,096 mola), a reakcję prowadzi się w temp. 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH71R, który zawiera 7,6 mmola/g grup aminowych i 6,5 mmola/g grup fosfinowych, a także 1,1 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 18.
P r z y k ł a d 19.
Poliamfolit z N-(3-aminopropylo)-1,3-diaminopropanu, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:3:8. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: N-(3-aminopropylo)-1,3-diaminopropan (2,62 g, 0,020 mola), wodę (3,5 cm3), 1-fenyloetyloaminę (3,63 g, 0,030 mola),
12M kwas solny (2,17 cm3, 0,026 mola), 50% kwas fosfinowy (8,33 cm3, 0,080 mola), a następnie 3
37% formalinę (17,8 cm , 0,24 mola), a reakcję prowadzi się w temp. 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH72R, który zawiera 6,7 mmola/g grup aminowych i 5,9 mmola/g grup fosfinowych, a także 2,2 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 19.
P r z y k ł a d 20.
Poliamfolit z trietylenotetraminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 1:1:4. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: trietylenotetraminę (1,46 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm ), 1-fenyloetyloaminę (1,21 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (4,17 cm , 0,040 mola), 12M kwas solny (1,50 cm3, 0,010 + 0,040x0,20 mola) i 37% formalinę (2x3,56 + 1,77 cm3, razem 0,120 mola), a reakcję prowadzi się w temp. 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH41R, który zawiera 8,0 mmola/g grup aminowych i 6,4 mmola/g grup fosfinowych, a także 1,6 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 20.
P r z y k ł a d 21.
Poliamfolit z trietylenotetraminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 1:2:5. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: trietylenotetraminę (1,46 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm3), 1-fenyloetyloaminę (2,42 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (5,21 cm3, 0,050 mola), 12M
PL 223 384 B1 kwas solny (1,67 cm3, 0,010 + 0,050x0,20 mola) i 37% formalinę (2x4,44 + 2,22 cm3, razem 0,150 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 7,2 mmola/g grup aminowych i 6,0 mmola/g grup fosfinowych, a także 2,4 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 21.
P r z y k ł a d 22.
Poliamfolit z trietylenotetraminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:1:7. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: trietylenotetraminę (1,46 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm ), 1-fenyloetyloaminę (0,61 g, 0,0050 mola), kwas fosfinowy (3,65 cm , 0,035 mola), 12M kwas solny (1,42 cm3, 0,017 mola) i 37% formalinę (2x3,11 + 1,56 cm3, razem 0,105 mola), a reakcję prowadzi się w temp. 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH42R, który zawiera 8,6 mmola/g grup aminowych i 6,7 mmola/g grup fosfinowych, a także 0,9 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 22.
P r z y k ł a d 23.
Poliamfolit z bis(3-aminopropylo)etylenodiaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 1:1:4. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: bis(3-amino3 propylo)etylenodiaminę (1,74 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm ), 1-fenyloetyloaminę (1,21 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (4,17 cm3, 0,040 mola), 12M kwas solny (1,50 cm3, 0,010 + 0,040x0,20 mola) i 37% 3 formalinę (2x3,56 + 1,77 cm , razem 0,120 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH43R, który zawiera
7,6 mmola/g grup aminowych i 6,1 mmola/g grup fosfinowych, a także 1,5 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 23.
P r z y k ł a d 24.
Poliamfolit z bis(3-aminopropylo)etylenodiaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 1:2:5. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: bis(3-amino3 propylo)etylenodiaminę (1,74 g, 0,010 mola), wodę (6,0 cm ), 1-fenyloetyloaminę (2,42 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (4,95 cm3, 0,050 mola), 12M kwas solny (1,67 cm3, 0,010 + 0,050x0,20 mola) i 37% 3 formalinę (2x4,44 + 2,22 cm , razem 0,150 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 6,9 mmola/g grup aminowych i 5,8 mmola/g grup fosfinowych, a także 2,3 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 24.
P r z y k ł a d 25.
Poliamfolit z bis(3-aminopropylo)etylenodiaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:1:7. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: bis(3-amino3 propylo)etylenodiaminę (1,74 g, 0,010 mola), wodę (7,0 cm ), 1-fenyloetyloaminę (0,61 g, 0,0050 mola), kwas fosfinowy (3,65 cm3, 0,035 mola), 12M kwas solny (1,42 cm3, 0,017 mola) i 37% formalinę 3 (2x3,11 + 1,56 cm , razem 0,105 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH44Z, który zawiera 8,2 mmola/g grup aminowych i 6,4 mmola/g grup fosfinowych, a także 0,9 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 25.
P r z y k ł a d 26.
Poliamfolit z tetraetylenopentaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:1:8. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: tetraetylenopentaminę (1,89 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm ), 1-fenyloetyloaminę (0,61 g, 0,0050 mola), kwas fosfinowy (4,17 cm , 0,040 mola), 12M kwas solny (1,92 cm3, 0,015 + 0,040x0,20 mola) i 37% formalinę (2x3,56 + 1,78 cm3, razem 0,120 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 348 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH39Z, który zawiera 9,0 mmola/g grup aminowych i 6,6 mmola/g grup fosfinowych, a także 0,8 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 26.
P r z y k ł a d 27.
Poliamfolit z tetraetylenopentaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:2:9. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: tetraetylenopentaminę (1,89 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm ), 1-fenyloetyloaminę (1,21 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (4,69 cm , 0,045 mola), 12M kwas solny (2,00 cm3, 0,024 mola) i 37% formalinę (2x4,00 + 2,00 cm3, razem 0,135 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 348 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH40Z, który zawiera 8,4 mmola/g grup aminowych i 6,3 mmola/g grup fosfinowych, a także 1,4 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 27.
PL 223 384 B1
P r z y k ł a d 28.
Poliamfolit z pentaetylenoheksaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 1:1:5. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: pentaetylenoheksaminę (2,32 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm ), 1-fenyloetyloaminę (1,21 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (5,21 cm , 0,050 mola), 12M kwas solny (2,50 cm3, 0,070-0,050 + 0,050x0,20 mola) i 37% formalinę (2x4,44 + 2,22 cm3, razem 0,150 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH45Z, który zawiera 8,6 mmola/g grup aminowych i 6,1 mmola/g grup fosfinowych, a także 1,2 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 28.
P r z y k ł a d 29.
Poliamfolit z pentaetylenoheksaminy, 1-fenyloetyloaminy i kwasu fosfinowego w stosunku 2:1:9. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: pentaetylenoheksaminę (2,32 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm3), 1-fenyloetyloaminę (0,61 g, 0,0050 mola), kwas fosfinowy (4,69 cm3, 0,045 mola), 12M kwas solny (2,42 cm3, 0,010x6 + 0,005-0,045 + 0,045x0,20 mola) i 37% formalinę (2x4,00 3 + 2,00 cm , razem 0,135 mola), a reakcję prowadzi się w temperaturze 345 K w czasie 5 godzin (1+1+3 w kolejnych etapach), otrzymuje się poliamfolit AH46Z, który zawiera 9,1 mmola/g grup aminowych i 6,3 mmola/g grup fosfinowych, a także 0,7 mmola/g centrów stereogennych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 29.
P r z y k ł a d 30.
Postępuje się jak w 1 z tą różnicą, że formaldehyd dodaje się od razu w jednej porcji, a mieszaninę ogrzewa się w temperaturze 345 K przez 3 godziny aż do zżelowania mieszaniny reakcyjnej, otrzymuje się poliamfolit o właściwościach zbliżonych do opisanego w przykładzie 1.
P r z y k ł a d 31.
Postępuje się jak w przykładzie 30 z tą różnicą, że pozostawia się mieszaninę reakcyjną w temperaturze około 298 K aż do zżelowania, co trwa około 100 godzin, otrzymuje się poliamfolit o właściwościach zbliżonych do opisanego w przykładzie 1.
P r z y k ł a d 32.
Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast 37% formaliny, dodaje się paraform (2,16 g, 0,072 mola) i wodę (3,0 g), w pierwszym i drugim etapie, oraz w trzecim etapie.
P r z y k ł a d 33.
Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast 12M kwasu solnego stosuje się 6M 3 kwas siarkowy (1,00 cm , 0,0060 mola), otrzymuje się poliamfolit o właściwościach zbliżonych do opisanego w przykładzie 1.
P r z y k ł a d 34.
Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast 12M kwasu solnego stosuje się 4M 3 kwas fosforowy (1,00 cm , 0,0040 mola), otrzymuje się poliamfolit o właściwościach zbliżonych do opisanego w przykładzie 1.
P r z y k ł a d 35.
W pierwszym reaktorze, do roztworu bis(heksametyleno)triaminy (4,31 g, 0,020 mola) w wodzie (3 cm ), dodaje się ostrożnie w temp. 300-310 K 12M kwas solny (0,83 cm , 0,010 mola), po czym
50% kwas fosfinowy (5,18 cm , 0,050 mola), a następnie 37% formalinę (4,44 cm , 0,060 mola), po czym mieszaninę utrzymuje się w temp. 345 K i kontroluje się przebieg reakcji mierząc widma 31P NMR. Po godzinie w mieszaninie nie ma już kwasu fosfinowego i wytwarza się mieszanina kwasów aminometylofosfinowych.
3
W drugim reaktorze, do wody (3 cm ), dodaje się 1-fenyloetyloaminę (1,21 g, 0,010 mola), a po 3 rozpuszczeniu, wkrapla się ostrożnie w temp. 300-310 K 12M kwas solny (0,17 cm , 0,0020 mola), po czym 50% kwas fosfinowy (1,04 cm , 0,010 mola), a następnie 37% formalinę (0,89 cm , 0,012 mola), po czym mieszaninę utrzymuje się w temp. 345 K i kontroluje się przebieg reakcji mierząc widma P NMR. Po godzinie w mieszaninie pozostaje jeszcze około 10% nieprzereagowanego kwasu fosfinowego.
Zawartość obydwu reaktorów miesza się razem, a do tak uzyskanej mieszaniny dodaje się 37% 3 formalinę (5,32 cm , 0,072 mola) i kontynuuje się reakcję w temperaturze 345 K przez godzinę, co powoduje przereagowanie kwasów aminometylofosfinowych i wytwarza się polimeryczny produkt.
3
Następnie dodaje się jeszcze jedną porcję 37% formaliny (3,56 cm , 0,048 mola) i mieszaninę ogrzewa się ponownie w temperaturze 345 K przez 3 godziny. Otrzymuje się poliamfolit AH81R o właściwościach zbliżonych do opisanego w przykładzie 1.

Claims (7)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy o wzorze ogólnym I, w którym A oznacza fragment struktury kwasu dimetylofosfinowego, x oznacza liczbę takich fragmentów w poliamfolicie, natomiast B oznacza fragment struktury polialkilenopoliaminy, w którym n i p mogą być takie same lub różne i oznaczają liczby całkowite od 2 do 12, natomiast q jest liczbą struktur aminopolialkenowych i wynosi od 2 do 6, y oznacza liczbę fragmentów poliaminopolialkenowych w polimerze, natomiast C oznacza fragment struktury 1-fenyloetyloaminy, a z oznacza liczbę takich fragmentów w poliamfolicie, ponadto wolne miejsca fragmentu A mogą wiązać się tylko z wolnymi miejscami we fragmencie B i C.
  2. 2. Sposób wytwarzania poliamfolitów pochodnych kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy o wzorze ogólnym I, w którym A oznacza fragment struktury kwasu dimetylofosfinowego, x oznacza liczbę takich fragmentów w poliamfolicie, natomiast B oznacza fragment struktury polialkilenopoliaminy, w którym n i p mogą być takie same lub różne i oznaczają liczby całkowite od 2 do 12, natomiast q jest liczbą struktur aminopolialkenowych i wynosi od 2 do 6, a y oznacza liczbę fragmentów poliaminopolialkenowych w polimerze, natomiast C oznacza fragment struktury 1-fenyloetyloaminy, a z oznacza liczbę takich fragmentów w poliamfolicie, znamienny tym, że w pierwszym etapie jedną część molową kwasu fosfinowego poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową formaldehydu zawartego w substancji wybranej z grupy formalina, trioksan, paraform, i co najmniej dwiema częściami molowymi grup -NH-, na które składa się suma grup -NH- pochodzących od polialkilenopoliaminy wybranej z grupy obejmującej bis(heksametyleno)triaminę, dietylenotriaminę, N-(3-aminopropylo)-1,3-diaminopropan, N-(2-aminoetylo)-1,3-diaminopropan, N,N'-bis(3-aminopropylo)etylenodiaminę, trietylenotetraminę, tetraetylenopentaminę, pentaetylenoheksaminę, 1,2-diaminoetan, 1,3-diaminopropan, 1,4-diaminobutan, 1,5-diaminopentan, 1,6-diaminoheksan, 2-metylo-1,5-diaminopentan i 1,2-diaminocykloheksan, i grup -NH- pochodzących od 1 -fenyloetyloaminy, a reakcję prowadzi się w temperaturze 273-373 K, w wodzie, w obecności aktywatora w postaci dowolnego kwasu Br0nsteda, aż do przereagowania substratów i utworzenia się mieszaniny kwasów aminometylofosfinowych, pochodnych polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy, które w drugim etapie poddaje się usieciowaniu co najmniej jedną częścią molową formaldehydu w obecności aktywatora w postaci dowolnego kwasu Br0nsteda aż do przereagowania substratów i utworzenia się poliamfolitu zawierającego fragmenty strukturalne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliaminy i 1-fenyloetyloaminy, który w trzecim etapie poddaje się dosieciowaniu co najmniej 0,5 części molowej formaldehydu, po czym tak otrzymany chiralny poliamfolit wydziela się z mieszaniny poreakcyjnej.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że kwas Br0nsteda stosuje się w ilości wynikającej z bilansu kwasowo-zasadowego, powiększonej o ułamek liczby moli kwasu fosfinowego, którą oblicza się ze wzoru: nH = nN - nP + w*nP, w którym nH oznacza liczbę moli protonów w kwasie Br0nsteda, nN oznacza sumę liczby moli atomów azotu w polialkilenopoliaminie i w 1-fenyloetyloaminie, nP oznacza liczbę moli kwasu fosfinowego, a w jest ułamkiem w zakresie od 0 do 0,6 dla pierwszego etapu i od 0,2 do 1,2 dla drugiego etapu.
  4. 4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako kwas Br0nsteda stosuje się kwas solny.
  5. 5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że wszystkie etapy reakcji realizuje się w sposób ciągły i stopniowo dozuje się formaldehyd do mieszaniny jednej części molowej kwasu fosfinowego z dwoma równoważnikami grup NH pochodzących od polialkilenopoliaminy i alaniny, tak, aby końc owa ilość formaldehydu wynosiła co najmniej dwie części molowe.
  6. 6. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że w pierwszym etapie wykonuje się osobno reakcje kwasu fosfinowego z formaldehydem i polialkilenopoliaminą oraz reakcje kwasu fosfinowego z formaldehydem i 1-fenyloetyloaminą, a następnie w drugim etapie miesza się obydwie mieszaniny poreakcyjne, dodaje formaldehyd i kontynuuje sieciowanie poliamfolitu.
  7. 7. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że zamiast kwasu fosfinowego stosuje się równoważną ilość jego soli i kwasu solnego.
PL409040A 2014-07-31 2014-07-31 Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy oraz sposób ich wytwarzania PL223384B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL409040A PL223384B1 (pl) 2014-07-31 2014-07-31 Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy oraz sposób ich wytwarzania

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL409040A PL223384B1 (pl) 2014-07-31 2014-07-31 Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy oraz sposób ich wytwarzania

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL409040A1 PL409040A1 (pl) 2015-03-02
PL223384B1 true PL223384B1 (pl) 2016-10-31

Family

ID=52574571

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL409040A PL223384B1 (pl) 2014-07-31 2014-07-31 Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy oraz sposób ich wytwarzania

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL223384B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL409040A1 (pl) 2015-03-02

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP3301625B2 (ja) 改良されたポリアミノポリアミド−エピクロロヒドリン樹脂の製造方法
Baraniak et al. Electron‐Deficient Borinic Acid Polymers: Synthesis, Supramolecular Assembly, and Examination as Catalysts in Amide Bond Formation
PL223384B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy oraz sposób ich wytwarzania
PL220181B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i alaniny oraz sposób ich wytwarzania
PL221868B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i kwasu asparaginowego oraz sposób ich wytwarzania
PL221292B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i metioniny oraz sposób ich wytwarzania
US20020055613A1 (en) Process for production of polyasparagine and the high nitrogen content polymer formed thereby
PL221869B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i kwasu glutaminowego oraz sposób ich wytwarzania
PL221471B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i waliny oraz sposób ich wytwarzania
PL229948B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1,2-diaminocykloheksanu oraz sposób ich wytwarzania
PL221470B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i glutaminy oraz sposób ich wytwarzania
PL221871B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i proliny oraz sposób ich wytwarzania
PL221465B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i asparaginy oraz sposób ich wytwarzania
PL221870B1 (pl) Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i kwasu iminodioctowego oraz sposób ich wytwarzania
PL221472B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i leucyny, izoleucyny lub norleucyny, oraz sposób ich wytwarzania
PL220576B1 (pl) Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i glicyny oraz sposób ich wytwarzania
PL223383B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i fenyloalaniny oraz sposób ich wytwarzania
PL223359B1 (pl) Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i kwasu aminometylofosfonowego oraz sposób ich wytwarzania
PL220148B1 (pl) Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny, oraz sposób ich wytwarzania
PL215369B1 (pl) Sposób wytwarzania poliamfolitów dimetylofosfinowych w postaci żywic polimerowych
PL223386B1 (pl) Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i N-fosfonometyloglicyny oraz sposób ich wytwarzania
PL223385B1 (pl) Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i kwasu iminobis(metylofosfonowego) oraz sposób ich wytwarzania
PL215956B1 (pl) Sposób wytwarzania poliamfolitów dimetylofosfinowych w postaci żywic polimerowych zawierających grupy aminometylofosfonowe
JP2003053400A (ja) 汚泥脱水剤及び汚泥脱水方法
PL210341B1 (pl) Sposób wytwarzania nowych poliamfolitów w postaci nierozpuszczalnych w wodzie żywic polimerowych