PL220148B1 - Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny, oraz sposób ich wytwarzania - Google Patents

Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny, oraz sposób ich wytwarzania

Info

Publication number
PL220148B1
PL220148B1 PL402707A PL40270713A PL220148B1 PL 220148 B1 PL220148 B1 PL 220148B1 PL 402707 A PL402707 A PL 402707A PL 40270713 A PL40270713 A PL 40270713A PL 220148 B1 PL220148 B1 PL 220148B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
mol
acid
taurine
mmol
formaldehyde
Prior art date
Application number
PL402707A
Other languages
English (en)
Other versions
PL402707A1 (pl
Inventor
Mirosław Soroka
Ewelina Jakubcewicz
Alicja Skoczylas
Original Assignee
Politechnika Wroclawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Wroclawska filed Critical Politechnika Wroclawska
Priority to PL402707A priority Critical patent/PL220148B1/pl
Publication of PL402707A1 publication Critical patent/PL402707A1/pl
Publication of PL220148B1 publication Critical patent/PL220148B1/pl

Links

Landscapes

  • Phenolic Resins Or Amino Resins (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku są poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny znajdujące zastosowanie jako kompleksony jonów metali ciężkich w chemii analitycznej i usuwania jonów metali ciężkich z ich roztworów.
Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania poliamfolitów pochodnych kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny.
Z amerykańskiego opisu patentowego US4455240 znany jest poliamfolit zawierający jako część anionową grupy karboksylanowe, natomiast jako część kationową grupy aminiowe, fosfiniowe lub sulfonowe. Poliamfolity te otrzymuje się w wyniku kopolimeryzacji kwasów karboksylowych, które zawierają wiązania C=C, z odpowiednimi nienasyconymi solami amoniowymi, fosfiniowymi lub sulfonowymi. W europejskim opisie patentowym EP0082657 opisano zastosowanie podobnych poliamfolitów jako inhibitorów korozji w płynach wiertniczych. W opisie patentowym SU1578142 opisano syntezę poliamfolitów zawierających pirydynowe grupy kationowe, a w opisie patentowym SU817030 część kationową stanowią pochodne etylenodiaminy.
Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny nie były dotychczas opisane w literaturze naukowej i technicznej.
Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny o wzorze ogólnym I, w którym A oznacza fragment kwasu dimetylofosfinowego, a x oznacza liczbę takich fragmentów w żywicy, natomiast B oznacza fragment polialkilenopoliaminy, w którym n i p mogą być takie same lub różne i oznaczają liczby całkowite od 2 do 12, natomiast q jest liczbą struktur aminopolialkenowych i wynosi od 2 do 6, a y oznacza liczbę merów poliaminopolialkenowych w polimerze, natomiast C oznacza fragment tauryny, a z oznacza liczbę takich fragmentów w żywicy, przy czym wolne miejsca meru A mogą się wiązać tylko z wolnymi miejscami w merze B i C.
Sposób wytwarzania poliamfolitów pochodnych kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny, przedstawionych wzorem ogólnym I, w którym A oznacza fragment kwasu dimetylofosfinowego, a x oznacza liczbę takich fragmentów w żywicy, natomiast B oznacza fragment polialkilenopoliaminy, w którym n i p mogą być takie same lub różne i oznaczają liczby całkowite od 2 do 12, natomiast q jest liczbą struktur aminopolialkenowych i wynosi 2 do 6, a y oznacza liczbę merów poliaminopolialkenowych w polimerze, natomiast C oznacza fragment tauryny, a z oznacza liczbę takich fragmentów w żywicy, przy czym wolne miejsca meru A mogą się wiązać tylko z wolnymi miejscami w merze B i C, a liczbę moli (x) fragmentów A wylicza się z równania:
x = y · [2 + q/2] + z, w którym y oznacza liczbę moli fragmentów B, a z oznacza liczbę moli fragmentów C, polega na tym, że w pierwszym etapie jedną część molową kwasu fosfinowego lub równoważną ilość jego soli i kwasu kwasu Bronsteda poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową formaldehydu zawartego w substancji wybranej z grupy formalina, trioksan i paraform, i co najmniej dwiema częściami molowymi grup -NH-, na które składa się suma grup -NH- pochodzących od polialkilenopoliaminy wybranej z grupy obejmującej bis(heksametyleno)triaminę, dietylenotriaminę, N-(3-aminopropylo)-1,3-diaminopropan, N-(2-aminoetylo)-2,3-diaminopropan, N,N'-bis(3-aminopropylo)etylenodiaminę, trietylenotetraminę, tetraetylenopentaminę, pentaetylenoheksaminę, 1,2-diaminoetan, 1,3-diaminopropan, 1,4-diaminobutan, 1,5-diaminopentan, 1,6-diaminoheksan, 2-metylo-1,5-diaminopentan i 1,2-diaminocykloheksan i grup -NH- pochodzących od tauryny a reakcję prowadzi się w temperaturze 273-373K, w wodzie, w obecności aktywatora w postaci dowolnego kwasu Bronsteda, aż do przereagowania substratów i utworzenia się mieszaniny kwasów aminometylofosfinowych, pochodnych polialkilenopoliamin i tauryny, które w drugim etapie poddaje się usieciowaniu co najmniej jedną częścią molową formaldehydu, w obecności aktywatora w postaci dowolnego kwasu Bronsteda, aż do przereagowania substratów i utworzenia się poliamfolitu zawierającego fragmenty strukturalne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliaminy i tauryny, który w trzecim etapie poddaje się dosieciowaniu co najmniej 0,5 części molowej formaldehydu, po czym tak otrzymany poliamfolit wydziela się z mieszaniny poreakcyjnej.
W sposobie według wynalazku poliamfolit wydziela się przez odparowanie lotnych składników pod zmniejszonym ciśnieniem, dekantację, sączenie lub wirowanie.
W wariancie wynalazku kwas Bronsteda stosuje się w ilości wynikającej z bilansu kwasowozasadowego użytych reagentów, powiększonej o ułamek liczby moli kwasu fosfinowego, którą oblicza
PL 220 148 B1 się ze wzoru: nH = nN - nP + w*nP, w którym nH oznacza liczbę moli protonów w kwasie Bronsteda, nN oznacza liczbę moli atomów azotu w polialkilenopoliaminie, nP oznacza liczbę moli kwasu fosfinowego, a w jest ułamkiem w zakresie od 0 do 0,6 dla pierwszego etapu reakcji i od 0,2 do 1,6 dla drugiego etapu reakcji.
Korzystnie jako kwas Bronsteda stosuje się kwas solny. Sposób według wynalazku polega również na tym, że wszystkie etapy reakcji realizuje się w sposób ciągły, stopniowo dozując formaldehyd do mieszaniny jednej części molowej kwasu fosfinowego z dwoma równoważnikami polialkilenopoliaminy, tak, aby końcowa ilość formaldehydu wynosiła co najmniej dwie części molowe.
W wariancie sposobu według wynalazku, w pierwszym etapie wykonuje się osobno reakcje kwasu fosfinowego, formaldehydu z polialkilenopoliaminą i osobno reakcję kwasu fosfinowego z formaldehydem i tauryną, aż do przereagowania składników, a następnie miesza się produkty obydwu reakcji i poddaje razem usieciowaniu formaldehydem.
Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach wykonania i na schemacie reakcji.
P r z y k ł a d 1. Poliamfolit z bis(heksametyleno)triaminy, tauryny i kwasu fosfinowego. Do roz3 tworu bis(heksametyleno)triaminy (2,16 g, 0,010 mola) w wodzie (3,5 cm3), dodaje się taurynę (0,63 g,
0,0050 mola), a po rozpuszczeniu, wkrapla się ostrożnie w temperaturze około 300-310K 12M kwas solny (0,50 cm3, 0,0060 mola), po czym 50% kwas fosfinowy (3,12 cm3, 0,030 mola), a następnie 37% 3 formalinę (2,66 cm3 0,036 mola), po czym mieszaninę utrzymuje się w temperaturze około 345K i kon3 troluje się przebieg reakcji pobierając w określonych odstępach czasu próbki 0,10 cm3 mieszaniny
31 reakcyjnej i rozcieńczając je 0,50 cm3 wody, a następnie mierząc widma 31P NMR tych próbek. Po godzinie w mieszaninie pozostaje około 3% nieprzereagowanego kwasu fosfinowego i wytwarza się mieszanina kwasów aminometylofosfinowych (7+41+33=81%) i około 15% związków zawierających 3 ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N. Do mieszaniny dodaje się następną porcję 37% formaliny (2,66 cm3, 0,036 mola) i kontynuuje się reakcję w temperaturze około 345K przez godzinę, co powoduje przereagowanie kwasów aminometylofosfinowych i wytwarza się polimeryczny produkt, który powoduje zże31 lowanie mieszaniny. Widmo 31P NMR zawiesiny tego żelu w wodzie ma niski stosunek sygnału do szumów, co wskazuje na to, że większość składników mieszaniny nie rozpuszcza się w wodzie, a związki rozpuszczalne w wodzie stanowią śladowe ilości polimerów zawierających ugrupowanie
N-CH2-P-CH2-N i ugrupowanie N-CH2-P-H, oraz śladowe ilości kwasu fosfonowego. Potwierdza to 1 widmo 1H NMR, na którym nie widać żadnych sygnałów od tauryny, a jedynie wodę (przy 4,8 ppm) 3 i metanol (przy 3,3 ppm). Następnie dodaje się jeszcze jedną porcję 37% formaliny (2,66 cm3 0,036 mola), miesza z już wytworzonym żelem, i mieszaninę ogrzewa się ponownie w temperaturze 345K przez 3 godziny, co powoduje utwardzenie żelu, po czym wytworzony twardy żel rozdrabnia się, a następnie suszy się do stałej masy na płycie grzejnej o temperaturze około 450K. Otrzymuje się w wyniku poliamfolit EJ1201, który zawiera 6,4 mmola/g grup aminowych, 5,5 mmola/g grup fosfinowych i 0,91 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 1.
P r z y k ł a d 2. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się:
3 bis(heksametyleno)triaminę (2,16 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm3), taurynę (1,25g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (3,65 cm3, 0,035 mola), 12M kwas solny (0,58 cm3, 0,035x0,20 mola) i 37% formalinę 3 (3x3,11 cm3, razem 0,126 mola). Po godzinie w mieszaninie pozostaje około 3% nieprzereagowanego kwasu fosfinowego i wytwarza się mieszanina kwasów aminometylofosfinowych (5+40+31=76%) i około 22% związków zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N, a po drugim etapie wytwarza się polimeryczny produkt, który powoduje zżelowanie mieszaniny. Widmo 31P NMR zawiesiny tego żelu w wodzie ma niski stosunek sygnału do szumów, co wskazuje na to, że większość składników mieszaniny nie rozpuszcza się w wodzie, a związki rozpuszczalne w wodzie stanowią śladowe ilości polimerów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N i ugrupowanie N-CH2-P-H, oraz śladowe ilości kwasu fosfonowego. Potwierdza to widmo NMR, na którym nie widać żadnych sygnałów od tauryny, a jedynie wodę (przy 4,8 ppm) i metanol (przy 3,3 ppm). Otrzymany twardy żel suszy się na powietrzu i otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 6,1 mmola/g grup aminowych i 5,3 mmola/g grup fosfinowych, i 1,5 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 2.
P r z y k ł a d 3. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się:
3 bis(heksametyleno)triaminę (2,16 g, 0,010 mola), wodę (4,5 cm3), taurynę (2,50 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (4,68 cm3, 0,045 mola), 12M kwas solny (0,75 cm3 0,045x0,20 mola) i 37% formalinę 3 (3x4,00 cm3, razem 0,162 mola). Po godzinie w mieszaninie pozostaje około 9% nieprzereagowanego kwasu fosfinowego i wytwarza się mieszanina kwasów aminometylofosfinowych (8+46+24=78%) i około 12% związków zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N, a po drugim etapie wytwarza się
PL 220 148 B1 polimeryczny produkt, który powoduje zżelowanie mieszaniny. Widmo 31P NMR zawiesiny tego żelu w wodzie ma niski stosunek sygnału do szumów, co wskazuje na to, że większość składników mieszaniny nie rozpuszcza się w wodzie, a związki rozpuszczalne w wodzie stanowią śladowe ilości polimerów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N i ugrupowanie N-CH2-P-H, oraz śladowe ilości 1 kwasu fosfonowego. Potwierdza to widmo 1H NMR, na którym nie widać żadnych sygnałów od tauryny, a jedynie wodę (przy 4,8 ppm) i metanol (przy 3,3 ppm). Otrzymany twardy żel suszy się na powietrzu i otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 5,7 mmola/g grup aminowych i 5,2 mmola/g grup fosfinowych, i 2,3 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 3.
P r z y k ł a d 4. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: etylenodiaminę (0,61 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm3), taurynę (1,25 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (3,12 cm3, 0,030 mola), 12M kwas solny (0,50 cm3, 0,030x0,20 mola) i 37% formalinę (3x2,66 cm3, razem 0,108 mola). 31
Widmo 31P NMR zawiesiny tego żelu w wodzie ma niski stosunek sygnału do szumów, co wskazuje na to, że większość składników mieszaniny nie rozpuszcza się w wodzie, a związki rozpuszczalne w wodzie stanowią śladowe ilości polimerów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N i ugrupowanie 1
N-CH2-P-H, oraz śladowe ilości kwasu fosfonowego. Potwierdza to widmo 1H NMR, na którym nie widać żadnych sygnałów od tauryny, a jedynie wodę (przy 4,8 ppm) i metanol (przy 3,3 ppm). Po wysuszeniu otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 6,6 mmola/g grup aminowych i 6,6 mmola/g grup fosfinowych, i 2,2 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 4.
P r z y k ł a d 5. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: etylenodiaminę (0,61 g, 0,010 mola), wodę (4,0 cm3), taurynę (2,50 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (4,17 cm3, 0,040 mola), 12M kwas solny (0,67 cm3, 0,040x0,20 mola) i 37% formalinę (3x3,56 cm3, razem 0,144 mola). 31
Widmo 31P NMR zawiesiny tego żelu w wodzie ma niski stosunek sygnału do szumów, co wskazuje na to, że większość składników mieszaniny nie rozpuszcza się w wodzie, a związki rozpuszczalne w wodzie stanowią śladowe ilości polimerów zawierających ugrupowanie N-CH2-P-CH2-N i ugrupowanie N-CH2-P-H, oraz śladowe ilości kwasu fosfonowego. Po wysuszeniu otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 6,0 mmola/g grup aminowych i 6,0 mmola/g grup fosfinowych, i 3,0 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 5.
P r z y k ł a d 6. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: etylenodiaminę (0,61 g, 0,010 mola), wodę (6,1 cm3), taurynę (5,00 g, 0,040 mola), kwas fosfinowy (6,25 cm3, 0,060 mola), 12M kwas solny (1,00 cm3, 0,060x0,20 mola) i 37% formalinę (3x5,33 cm3, razem 0,216 mola). 31
Widmo 31P NMR zawiesiny tego żelu w wodzie wskazuje na to, że część składników mieszaniny rozpuszcza się w wodzie, bowiem na widmie widać ugrupowania N-CH2-P-CH2-N i ugrupowanie N-CH2-P-H, a także śladowe ilości kwasu fosfonowego. Po wysuszeniu otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 5,5 mmola/g grup aminowych i 5,5 mmola/g grup fosfinowych, i 3,6 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 6.
P r z y k ł a d 7. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się; dietylenotriaminę (1,03 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm3), taurynę (0,63 g, 0,0050 mola), kwas fosfinowy (3,12 cm3, 0,030 mola), 12M kwas solny (0,50 cm3, 0,030x0,20 mola) i 37% formalinę (3x2,66 cm3, razem 0,108 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 8,0mmola/g grup aminowych i 6,9 mmola/g grup fosfinowych, i 1,1 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 7.
P r z y k ł a d 8. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: dietylenotriaminę (1,03 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm3), taurynę (1,25 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (3,65 cm3, 0,035 mola), 12M kwas solny (0,58 cm3, 0,035x0,20 mola) i 37% formalinę (3x3,11 cm3, razem 0,126 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 7,4 mmola/g grup aminowych i 6,4 mola/g grup fosfinowych, i 1,8 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 8.
P r z y k ł a d 9. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: dietylenotriaminę (1,03 g, 0,010 mola), wodę (4,5 cm3), taurynę (2,50 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (4,68 cm3, 0,045 mola), 12M kwas solny (0,75 cm3, 0,045x0,20 mola) i 37% formalinę (3x4,00 cm3, razem 0,162 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 6,6 mmola/g grup aminowych i 5,9 mola/g grup fosfinowych, i 2,6 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 9.
P r z y k ł a d 10. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: N-(2-amino3 etylo)-1,3-diaminopropan (1,17g, 0,010mola), wodę (3,5 cm3), taurynę (0,63 g, 0,0050 mola), kwas fosfinowy (3,12 cm3, 0,030 mola), 12M kwas solny (0,50 cm3, 0,030x0,20 mola) i 37% formalinę 3 (3x2,66 cm3, razem 0,108 mola), otrzymuje się poliamfolit w postaci żelu, który zawiera 7,8 mmola/g grup aminowych i 6,7 mmola/g grup fosfinowych, i 1,1 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną
PL 220 148 B1 strukturę przedstawia wzór 10. Surowa żywica nie zawiera nie związanej tauryny, o czym świadczy 1 brak sygnału przy 3,6 ppm na widmie 1H NMR w D2O.
P r z y k ł a d 11. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: N-(2-amino3 etylo)-1,3-diaminopropan (1,17 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm3), taurynę (1,25 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (3,65 cm3, 0,035 mola), 12M kwas solny (0,58 cm3, 0,035x0,20 mola) i 37% formalinę 3 (3x3,11 cm3, razem 0,126 mola), otrzymuje się poliamfolit w postaci żelu, który zawiera 7,2 mmola/g grup aminowych i 6,3 mmola/g grup fosfinowych, i 1,8 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 11.
P r z y k ł a d 12. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: N-(23
-aminoetylo)-1,3-diaminopropan (1,17 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm3), taurynę (2,50 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (4,68 cm3, 0,045 mola), 12M kwas solny (0,75 cm3, 0,045x0,20 mola) i 37% formalinę 3 (3x4,00 cm3, razem 0,162 mola), otrzymuje się poliamfolit w postaci żelu, który zawiera 6,5 mmola/g grup aminowych i 5,8 mmola/g grup fosfinowych, i 2,6 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 12.
P r z y k ł a d 13. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: N-(3-amino3 propylo)-1,3-diaminopropan (1,31 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm3), taurynę (0,63 g, 0,0050 mola), kwas fosfinowy (3,12 cm3, 0,030 mola), 12M kwas solny (0,50 cm3, 0,030x0,20 mola) i 37% formalinę 3 (3x2,66 cm3, razem 0,108 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 7,5 mmola/g grup aminowych i 6,5 mmola/g grup fosfinowych, i 1,1 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 13.
P r z y k ł a d 14. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: N-(3-amino3 propylo)-1,3-diaminopropan (1,31 g, 0,010 mola), wodę (3,5 cm3), taurynę (1,25 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (3,65 cm3, 0,035 mola), 12M kwas solny (0,58 cm3, 0,035x0,20 mola) i 37% formalinę 3 (3x3,11 cm3, razem 0,126 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 6,9 mmola/g grup aminowych i 6,1 mmola/g grup fosfinowych, i 1,7mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 14.
P r z y k ł a d 15. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: N-(3-amino3 propylo)-1,3-diaminopropan (1,31 g, 0,010 mola), wodę (4,5 cm3), taurynę (2,50 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (4,68 cm3, 0,045 mola), 12M kwas solny (0,75 cm3, 0,045x0,20 mola) i 37% formalinę 3 (3x4,00 cm3, razem 0,162 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 6,3 mmola/g grup aminowych i 5,7 mmola/g grup fosfinowych, i 2,5 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 15.
P r z y k ł a d 16. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: trietylenotetra33 minę (1,46 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm3), taurynę (1,25 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (4,17 cm3,
0,040 mola), 12M kwas solny (0,67 cm3, 0,040x0,20 mola) i 37% formalinę (3x3,56 cm3, razem 0,144 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 7,9 mmola/g grup aminowych i 6,3 mmola/g grup fosfinowych, i 1,6 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 16.
P r z y k ł a d 17. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: trietylenotetra33 minę (1,46 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm3), taurynę (2,50 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (5,21 cm3,
0,050 mola), 12M kwas solny (0,83 cm3, 0,050x0,20 mola) i 37% formalinę (3x4,44 cm3, razem 0,180 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 7,1 mmola/g grup aminowych i 5,9 mmola/g grup fosfinowych, i 2,4 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 17.
P r z y k ł a d 18. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: trietylenotetra33 minę (1,46 g, 0,010 mola), wodę (6,0 cm3), taurynę (5,00 g, 0,040 mola), kwas fosfinowy (6,25 cm3,
0,060 mola), 12M kwas solny (1,00 cm3, 0,060x0,20 mola) i 37% formalinę (3x5,33 cm3, razem 0,216 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 6,3 mmola/g grup aminowych i 5,5 mmola/g grup fosfinowych, i 3,1 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 18.
P r z y k ł a d 19. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: bis(3-amino3 propylo]etylenodiaminę (1,74 g, 0,010mola), wodę (5,0 cm3), taurynę (1,25g, 010mola), kwas fosfinowy (4,17 cm3, 0,040 mola), 12M kwas solny (0,67 cm3, 0,040x0,20 mola) i 37% formalinę (3x3,56 cm3, razem 0,144 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 7,6 mmola/g grup aminowych i 6,1 mmola/g grup fosfinowych, i 1,5 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 19.
P r z y k ł a d 20. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: bis(3-amino3 propylo)etylenodiaminę (1,74 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm3), taurynę (2,50 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (5,21 cm3, 0,050 mola), 12M kwas solny (0,83 cm3, 0,050x0,20 mola) i 37% formalinę
PL 220 148 B1 (3x4,44 cm3, razem 0,180 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 6,9 mmola/g grup aminowych i 5,7 mmola/g grup fosfinowych, i 2,3 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 20.
P r z y k ł a d 21. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: bis(3-amino3 propylo)etylenodiaminę (1,74 g, 0,010 mola), wodę (7,0 cm3), taurynę (5,00 g, 0,040 mola), kwas fosfinowy (6,25 cm3, 0,060 mola), 12M kwas solny (1,00 cm3, 0,060x0,20 mola) i 37% formalinę 3 (3x5,33 cm3, razem 0,216 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 6,1 mmola/g grup aminowych i 5,4 mmola/g grup fosfinowych, i 3,1 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 21.
P r z y k ł a d 22. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: tetraetylenopen33 taminę (1,89 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm3), taurynę (0,63 g, 0,0050 mola), kwas fosfinowy (4,17 cm3, 0,040 mola), 12M kwas solny (0,67 cm3, 0,0080 mola) i 37% formalinę (3x3,56 cm3, razem 0,144 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 9,0 mmola/g grup aminowych i 6,5 mmola/g grup fosfinowych, i 0,8 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 22.
P r z y k ł a d 23. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: tetraetylenopen33 taminę (1,89 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm3), taurynę (1,25g, 0,010mola), kwas fosfinowy (4,69 cm3, 0,045 mola), 12M kwas solny (0,75 cm3, 0,0090 mola) i 37% formalinę (3x4,00 cm3, razem 0,162 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 8,3 mmola/g grup aminowych i 6,3 mmola/g grup fosfinowych, i 1,4mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 23.
P r z y k ł a d 24. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: tetraetylenopen33 taminę (1,89 g, 0,010 mola), wodę (6,0 cm3), taurynę (2,5 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (5,73 cm3,
0,055 mola), 12M kwas solny (0,92 cm3, 0,055x0,20 mola) i 37% formalinę (3x4,89 cm3, razem 0,198 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 7,5 mmola/g grup aminowych i 5,9 mmola/g grup fosfinowych, i 2,1 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 24.
P r z y k ł a d 25. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: pentaetyleno3 heksaminę (2,32 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm3), taurynę (1,25 g, 0,010 mola), kwas fosfinowy (5,21 cm3, 0,050 mola), 12M kwas solny (0,83 cm3, 0,010 mola) i 37% formalinę (2x4,44+2,22 cm3, razem 0,150 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 8,5 mmola/g grup aminowych i 6,1 mmola/g grup fosfinowych, i 1,2 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 25.
P r z y k ł a d 26. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: pentaetyleno3 heksaminę (2,32 g, 0,010 mola), wodę (5,0 cm3), taurynę (2,50 g, 0,020 mola), kwas fosfinowy (6,25 cm3, 0,060mola), 12M kwas solny (1,00 cm3, 0,060x0,20 mola) i 37% formalinę (2x5,33+ 3
2,22 cm3, razem 0,174 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 7,7 mmola/g grup aminowych i 5,8 mmola/g grup fosfinowych, i 1,9 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 26.
P r z y k ł a d 27. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że stosuje się: pentaetyleno3 heksaminę (2,32 g, 0,010 mola), wodę (6,0 cm3), taurynę (5,00 g, 0,040 mola), kwas fosfinowy (8,33 cm3, 0,080 mola), 12M kwas solny (0,66 cm3, 0,0079 mola) i 37% formalinę (3x7,11 cm3, razem
0,288 mola), otrzymuje się poliamfolit, który zawiera 6,8 mmola/g grup aminowych i 5,5 mmola/g grup fosfinowych, i 2,7 mmola/g grup sulfonowych, a jego reprezentatywną strukturę przedstawia wzór 27.
P r z y k ł a d 28. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast 12M kwasu solnego 3 stosuje się 6M kwas siarkowy (1,00 cm3, 0,0060 mola), otrzymuje się poliamfolit o właściwościach zbliżonych do opisanego w przykładzie 1.
P r z y k ł a d 29. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast 12M kwasu solnego 3 stosuje się 4M kwas fosforowy (1,00 cm3, 0,0040 mola), otrzymuje się poliamfolit o właściwościach zbliżonych do opisanego w przykładzie 1.
P r z y k ł a d 30. Postępuje się jak w przykładzie 1 z tą różnicą, że zamiast 50% roztworu kwasu fosfinowego stosuje się równoważną ilość roztworu sporządzonego z jednowodnego podfosforynu 3 sodu (31,8 g, 0,30 mola), wody (30 g) i 12M kwasu solnego (25,0 cm3, 0,30 mola), i otrzymuje się poliamfolit o właściwościach zbliżonych do żywicy uzyskanej w przykładzie 1.
P r z y k ł a d 31. Postępuje się jak w przykładzie 6 z tą różnicą, że zamiast 50% roztworu kwasu fosfinowego stosuje się równoważną ilość roztworu sporządzonego z jednowodnego podfosforynu 3 sodu (31,8 g, 0,30 mola), wody (30 g) i 12M kwasu solnego (25,0 cm3, 0,30 mola), otrzymuje się poliamfolit o właściwościach zbliżonych do żywicy uzyskanej w przykładzie 6.
PL 220 148 B1
P r z y k ł a d 32. Postępuje się jak w przykładzie 7 z tą różnicą, że zamiast 50% roztworu kwasu fosfinowego stosuje się równoważną ilość roztworu sporządzonego z jednowodnego podfosforynu 3 sodu (37,1 g, 0,35 mola), wody (35 g) i 12M kwasu solnego (29,2 cm1 2 3, 0,35 mola), otrzymuje się poliamfolit o właściwościach zbliżonych do żywicy uzyskanej w przykładzie 7.
P r z y k ł a d 33. Postępuje się jak w przykładzie 8 z tą różnicą, że zamiast 50% roztworu kwasu fosfinowego stosuje się równoważną ilość roztworu sporządzonego z jednowodnego podfosforynu 3 sodu (42,4 g, 0,40 mola), wody (40 g) i 12M kwasu solnego (33,3 cm3, 0,40 mola), otrzymuje się poliamfolit o właściwościach zbliżonych do żywicy uzyskanej w przykładzie 8.
P r z y k ł a d 34. W pierwszym reaktorze, do roztworu bis(heksametyleno)triaminy (4,31 g, 3
0,020 mola) w wodzie (4 cm ), dodaje się ostrożnie w temperaturze około 300-310K 12M kwas solny (0,83 cm3, 0,010 mola), po czym 50% kwas fosfinowy (5,18 cm3, 0,050 mola), a następnie 37% forma3 linę (4,44 cm3, 0,060 mola), po czym mieszaninę utrzymuje się w temperaturze około 345K i kontroluje się przebieg reakcji mierząc widma 31P NMR. Po godzinie w mieszaninie nie ma już kwasu fosfinowego i wytwarza się mieszanina kwasów aminometylofosfinowych.
3
W drugim reaktorze, do wody (3 cm3), dodaje się taurynę (1,25 g, 0,010 mola), a po rozpusz3 czeniu, wkrapla się ostrożnie w temperaturze około 300-310K 12M kwas solny (0,17 cm , 0,0020 mola), po czym 50% kwas fosfinowy (1,04 cm3, 0,010 mola), a następnie 37% formalinę (0,89 cm3, 0,012 mola), po czym mieszaninę utrzymuje się w temperaturze około 345K i kontroluje się przebieg reakcji mierząc widma 31P NMR. Po godzinie w mieszaninie pozostaje jeszcze około 10% nieprzereagowanego kwasu fosfinowego.
Zawartość obydwu reaktorów miesza się razem, a do tak uzyskanej mieszaniny dodaje się 37% 3 formalinę (5,32 cm3, 0,072 mola) i kontynuuje się reakcję w temperaturze około 345K przez godzinę, co powoduje przereagowanie kwasów aminometylofosfinowych i wytwarza się polimeryczny produkt, który powoduje zżelowanie mieszaniny. Następnie dodaje się jeszcze jedną porcję 37% formaliny 3 (2,66 cm3, 0,048 mola), miesza z już wytworzonym żelem, i mieszaninę ogrzewa się ponownie w temperaturze 345K przez 4 godziny, po czym wytworzony twardy żel rozdrabnia się, a następnie suszy się do stałej masy na płycie grzejnej o temperaturze około 450K. Otrzymuje się poliamfolit o właściwościach zbliżonych do opisanego w przykładzie 1.

Claims (7)

1. Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny o wzorze ogólnym I, w którym A oznacza fragment kwasu dimetylofosfinowego, a x oznacza liczbę takich fragmentów w żywicy, natomiast B oznacza fragment polialkilenopoliaminy, w którym n i p mogą być takie same lub różne i oznaczają liczby całkowite od 2 do 12, natomiast q jest liczbą struktur aminopolialkenowych i wynosi od 2 do 6, a y oznacza liczbę merów poliaminopolialkenowych w polimerze, natomiast C oznacza fragment tauryny, a z oznacza liczbę takich fragmentów w żywicy, przy czym wolne miejsca meru A mogą się wiązać tylko z wolnymi miejscami w merze B i C.
2. Sposób wytwarzania poliamfolitów pochodnych kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny o wzorze ogólnym I, w którym A oznacza fragment kwasu dimetylofosfinowego, a x oznacza liczbę takich fragmentów w żywicy, natomiast B oznacza fragment polialkilenopoliaminy, w którym n i p mogą być takie same lub różne i oznaczają liczby całkowite od 2 do 12, natomiast q jest liczbą struktur aminopolialkenowych i wynosi od 2 do 6, a y oznacza liczbę merów poliaminopolialkenowych w polimerze, natomiast C oznacza fragment tauryny, a z oznacza liczbę takich fragmentów w żywicy, przy czym wolne miejsca meru A mogą się wiązać tylko z wolnymi miejscami w merze B i C, znamienny tym, że w pierwszym etapie jedną część molową kwasu fosfinowego lub jego równoważną ilość soli i kwasu Bronsteda poddaje się reakcji z co najmniej jedną częścią molową formaldehydu, i co najmniej dwiema częściami molowymi grup -NH-, na które składa się suma grup -NHpochodzących od polialkilenopoliaminy wybranej z grupy obejmującej bis(heksametyleno)triaminę, dietylenotriaminę, N-(3-aminopropylo)-1,3-diaminopropan, N-(2-aminoetylo)-1,3-diaminopro-pan, N,N'-bis(3-aminopropylo)etylenodiaminę, trietylenotetraminę, tetraetylenopentaminę, pentaetylenoheksaminę, 1,2-diaminoetan, 1,3-diaminopropan, 1,4-diarainobutan, 1,5-diaminopentan, 1,6-diaminoheksan, 2-metylo-1,5-diaminopentan i 1,2-diaminocykloheksan i grup -NH- pochodzących od tauryny, a reakcję prowadzi się w temperaturze 273-373K, w wodzie, w obecności aktywatora w postaci dowolnego kwasu Bronsteda. aż do przereagowania substratów i utworzenia się mieszaniny kwasów aminomety8
PL 220 148 B1 lofosfinowych, pochodnych polialkilenopoliamin i tauryny, które w drugim etapie poddaje się usieciowaniu co najmniej jedną częścią molową formaldehydu w obecności aktywatora w postaci dowolnego kwasu Bronsteda aż do przereagowania substratów i utworzenia się poliamfolitu zawierającego fragmenty strukturalne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliaminy i tauryny, który w trzecim etapie poddaje się dosieciowaniu co najmniej 0,5 części molowej formaldehydu, po czym tak otrzymany poliamfolit wydziela się z mieszaniny poreakcyjnej.
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że do reakcji wprowadza się formaldehyd w substancji wybranej z grupy obejmującej formalinę, trioksan i paraform.
4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że kwas Bronsteda stosuje się w ilości wynikającej z bilansu kwasowo-zasadowego, powiększonej o ułamek liczby moli kwasu fosfinowego, którą oblicza się ze wzoru: nH = nN - nP + w*nP, w którym nH oznacza liczbę moli protonów w kwasie Bronsteda, nN oznacza liczbę moli atomów azotu w polialkilenopoliaminie, nP oznacza liczbę moli kwasu fosfinowego, a w jest ułamkiem w zakresie od 0 do 0,6 dla pierwszego etapu i od 0,2 do 1,6 dla drugiego etapu.
5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako kwas Bronsteda stosuje się kwas solny.
6. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że wszystkie etapy reakcji realizuje się w sposób ciągły, stopniowo dozując formaldehyd do mieszaniny jednej części molowej kwasu fosfinowego z dwoma równoważnikami polialkilenopoliaminy, tak, aby końcowa ilość formaldehydu wynosiła co najmniej dwie części molowe.
7. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że w pierwszym etapie wykonuje się osobno reakcje kwasu fosfinowego z formaldehydem i polialkilenopoliaminą oraz reakcje kwasu fosfinowego z formaldehydem i tauryną, a następnie w drugim etapie miesza się obydwie mieszaniny poreakcyjne, dodaje formaldehyd i kontynuuje sieciowanie poliamfolitu.
PL402707A 2013-02-07 2013-02-07 Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny, oraz sposób ich wytwarzania PL220148B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL402707A PL220148B1 (pl) 2013-02-07 2013-02-07 Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny, oraz sposób ich wytwarzania

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL402707A PL220148B1 (pl) 2013-02-07 2013-02-07 Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny, oraz sposób ich wytwarzania

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL402707A1 PL402707A1 (pl) 2013-07-08
PL220148B1 true PL220148B1 (pl) 2015-08-31

Family

ID=48748857

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL402707A PL220148B1 (pl) 2013-02-07 2013-02-07 Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny, oraz sposób ich wytwarzania

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL220148B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL402707A1 (pl) 2013-07-08

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP5981938B2 (ja) レベリング剤を含有する金属電解めっき組成物
Younes et al. Novel polyacrylamide-based solid scale inhibitor
Baraniak et al. Electron‐Deficient Borinic Acid Polymers: Synthesis, Supramolecular Assembly, and Examination as Catalysts in Amide Bond Formation
JP2015524378A5 (pl)
PL220148B1 (pl) Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i tauryny, oraz sposób ich wytwarzania
US20070249803A1 (en) Synthesis Of Polyaniline
PL220576B1 (pl) Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i glicyny oraz sposób ich wytwarzania
Mezhuev et al. Effect of poly (ethylene oxide) on the kinetics of oxidative polymerization of aniline
EP2960302A1 (en) Method of synthesis of hybrid compounds of polyaniline and application of hybrid compounds of polyaniline
PL220181B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i alaniny oraz sposób ich wytwarzania
PL221465B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i asparaginy oraz sposób ich wytwarzania
Ali et al. Bis [3‐(diethoxyphosphoryl) propyl] diallylammonium chloride: Synthesis and use of its cyclopolymer as an antiscalant
PL221292B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i metioniny oraz sposób ich wytwarzania
PL223384B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1-fenyloetyloaminy oraz sposób ich wytwarzania
PL221869B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i kwasu glutaminowego oraz sposób ich wytwarzania
PL229948B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i 1,2-diaminocykloheksanu oraz sposób ich wytwarzania
PL221871B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i proliny oraz sposób ich wytwarzania
PL223359B1 (pl) Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i kwasu aminometylofosfonowego oraz sposób ich wytwarzania
PL221471B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i waliny oraz sposób ich wytwarzania
PL223383B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i fenyloalaniny oraz sposób ich wytwarzania
PL221870B1 (pl) Poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i kwasu iminodioctowego oraz sposób ich wytwarzania
PL221868B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i kwasu asparaginowego oraz sposób ich wytwarzania
PL215956B1 (pl) Sposób wytwarzania poliamfolitów dimetylofosfinowych w postaci żywic polimerowych zawierających grupy aminometylofosfonowe
PL221472B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i leucyny, izoleucyny lub norleucyny, oraz sposób ich wytwarzania
PL221470B1 (pl) Chiralne poliamfolity pochodne kwasu dimetylofosfinowego, polialkilenopoliamin i glutaminy oraz sposób ich wytwarzania