PL188786B1 - Sposób przekształcania azotu pierwszorzędowej grupy aminowej - Google Patents

Sposób przekształcania azotu pierwszorzędowej grupy aminowej

Info

Publication number
PL188786B1
PL188786B1 PL96358646A PL35864696A PL188786B1 PL 188786 B1 PL188786 B1 PL 188786B1 PL 96358646 A PL96358646 A PL 96358646A PL 35864696 A PL35864696 A PL 35864696A PL 188786 B1 PL188786 B1 PL 188786B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
dox
cytotoxic
nmol
group
nitrogen
Prior art date
Application number
PL96358646A
Other languages
English (en)
Inventor
Andrew Schally
Attila Nagy
Ren-Zhi Cai
Original Assignee
Univ Tulane
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Family has litigation
First worldwide family litigation filed litigation Critical https://patents.darts-ip.com/?family=24247176&utm_source=google_patent&utm_medium=platform_link&utm_campaign=public_patent_search&patent=PL188786(B1) "Global patent litigation dataset” by Darts-ip is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Application filed by Univ Tulane filed Critical Univ Tulane
Publication of PL188786B1 publication Critical patent/PL188786B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07KPEPTIDES
    • C07K7/00Peptides having 5 to 20 amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K7/04Linear peptides containing only normal peptide links
    • C07K7/23Luteinising hormone-releasing hormone [LHRH]; Related peptides
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K47/00Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient
    • A61K47/50Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K47/00Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient
    • A61K47/50Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates
    • A61K47/51Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent
    • A61K47/62Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent the modifying agent being a protein, peptide or polyamino acid
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00Antineoplastic agents
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00Antineoplastic agents
    • A61P35/04Antineoplastic agents specific for metastasis
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00Medicinal preparations containing peptides

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Endocrinology (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Saccharide Compounds (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Nitrogen And Oxygen As The Only Ring Hetero Atoms (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)
  • Medicinal Preparation (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Medicines Containing Material From Animals Or Micro-Organisms (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)

Abstract

1. Sposób przeksztalcania azotu pierwszorzedowej grupy aminowej pierwszorzedo- wej a, ß- lub a , ?-hydroksyaminy w azot mononienasyconego zwiazku heterocyklicznego zawierajacego azot, posiadajacego 5-6 atomów w pierscieniu, znamienny tym, ze proces prowadzi sie w kolejnych etapach, w których: a) traktuje sie wymieniona hydroksyamine nadmiarem chlorowcoaldehydu, posiada- jacego wegiel aldehydowy, wegiel przenoszacy chlorowiec i posiadajacego 2 lub 3 ugru- powania pomiedzy weglem aldehydowym a weglem przenoszacym chlorowiec, wybrane z grupy zlozonej z CH2, CH2CH2 oraz OCH2, b) dodaje sie nadmiar, w stosunku do hydroksyaminy, zasady organicznej, c) neutralizuje sie wymieniona zasade slabym kwasem oraz d) traktuje sie kwasem rozcienczonym woda. PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób przekształcania azotu pierwszorzędowej grupy aminowej pierwszorzędowej σ,β- lub σ,γ-hydroksyaminy w azot mononienasyconego związku heterocyklicznego zawierającego azot.
Nowy proces został odkryty w trakcie prac w dziedzinie chemii nakierowanych antyrakowych pochodnych antracykliny, dokładniej doksorubicyny (DOX) lub jej pochodnych zmodyfikowanych daunosaminą (DM-DOX), związanych kowalentnie z analogami hormonów peptydowych, takich jak LH-RH, bombezyna i somatostatyna. Te kowalentne produkty sprzężenia chemicznego są nakierowane w różne tworzące nowotwory receptory analogów hormonów peptydowych. Reakcja ta ma jednakże szersze znaczenie.
Doksorubicyna (DOX) jest obecnie najszerzej stosowanym i bardzo silnym środkiem antyrakowym. Jednakże niektóre nowotwory nie reagują na nią wcale, a ponadto jej zastosowanie jest ograniczone przez odporność wielolekową (MDR) i kardiotoksyczność jak również neuropenię, które są wywoływane przez stałe leczenie. W celu przezwyciężenia tych wad i w celu dalszego wykorzystywania olbrzymich możliwości antyrakowych właściwych strukturze antybiotyków antracyklinowych opisano tysiące syntetycznych pochodnych, łącznie z ich nakierowanymi analogami związanymi z różnymi makrocząsteczkami nośnymi.
Większość historii DOX oraz jej analogów, opisano w Adriamycin, David W. Henry, ACS Symposium Series, nr 30, Cancer Chemotherapy, American Chemical Society, s. 15-57 (1976) oraz w książce Doxorubicin, Federico Arcamone, Academic Press, (1981).
Silnie aktywna, alkilująca, pozbawiona odporności skrośnej 3'-deamino-3'-(3-cyjano-4-morfolinylo)-DOX i jej pochodne, które mają działanie przeciwnowotworowe, opisane są w patencie USA nr 4.464.529 (Mosher i inni) z 7 sierpnia 1984. Synteza i ocena biologiczna tych Intensywnie Silnych Antracyklin Morfolinowych opisane są również w J. Med. Chem. 1984, 27, 638-645.
W Proc. Natl. Acad. Sd. USA wol. 88, s. 4845-4849, czerwiec 1991, Gao i inni, opisują alkilowanie za pośrednictwem formaldehydu sekwencji DNA pochodną daunorubicyny.
188 786
Antracyklinowe analogi niosące utajone podstawniki alkilacji opisano w J. Med. Chem. 35,3208-3214(1992).
Użycie związku α,ω-dwujodowego do alkilowania azotu daunosaminy w DOX i przez to tworzenia nowej morfolinylowej pochodnej DOX opisano w patencie europejskim EP 434 960, zgłoszonym przez Pharmacia Carlo Erba 12 grudnia 1989.
W dziedzinie opracowywania nakierowanych czynników chemoterapeutycznych myśli się o następujących zadaniach.
1. Stabilne połączenie pomiędzy cząsteczką nośną a czynnikiem chemoterapeutycznym aż do osiągnięcia celu.
2. Utrzymywane właściwości biologiczne cząsteczki nośnika w produkcie sprzężenia, na przykład utrzymywane właściwości wiązania.
3. Utrzymywana aktywność farmakologiczna czynnika chemoterapeutycznego w produkcie sprzężenia, np. utrzymywana aktywność cytotoksyczna.
4. W wyniku sprzężenia produkcja analogów o intensywniejszej aktywności i/lub mniejszej toksyczności obwodowej względem części cząsteczek nie uczestniczących w sprzężeniu.
Sprzężenie DOX przez utlenienie NaIOą daunosaminowej części cząsteczki DOX, po którym następuje alkilowanie redukcyjne wykorzystujące aminę pierwszorzędową cząsteczki nośnika, opisano w patencie USA nr 4.263.279 (Sela i inni), 21 kwietnia 1981.
Element dystansujący z kwasu cis-akonitynowego został użyty do połączenia azotu z daunosaminy z makromolekularnymi nośnikami z wiązaniem wrażliwym na pH, jak opisano w Biochem. Biophys. Res. Commun. 1981 102, 1048-W54.
Tworzenie wiązań estrowych i połączeń C-N pomiędzy 14-bromodaunorubicyną a proteinami lub kwasami poli-L-aminowymi opisane zostało przez Zunino i innych (1981) Tumori 67, 521-524 oraz (1984) Eur. J. Cancer Clin. Oncol. 20, 421-425.
Morfolino-DOX (silnie aktywny modyfikowany daunosaminą analog DOX) była sprzęgana z przeciwciałem przez podlegające hydrolizie (lizosomotrop, wrażliwy na pH) wiązanie hydrazonowe z wykorzystaniem funkcji C-13 okso czynnika cytotoksycznego, jak opisano w Bioconjugate Chemistry 1990 1(5), 325-330.
Czułość wiązania karboksamidowego pozostałości leucynowej na rozkład enzymatyczny była z powodzeniem wykorzystywana w produktach sprzężenia DOX zawierających peptyd ramienia dystansującego, korzystnie Ala-Leu-Ala-Leu, gdzie zakończenie karboksy Leu acyluje azot daunosaminy w DOX, a aminowe zakończenie Ala jest dołączone do nośnika poprzez element dystansujący z kwasu dwukarboksylowego, jak opisano w Proc. Natl. Acad. Sci. USA 1982 79, 626-629.
Azot daunosaminy w DOX był acylowany przez element dystansujący z kwasu glutarowego i łączony z analogami LH-RH z poważną stratą aktywności cytotoksycznej, jak opisano w Proc. Natl. Acad. Sci. USA 1992 89, 972-976.
Sposób według wynalazku został opracowany w trakcie poszukiwania nowych, silnie aktywnych, nie mających odporności skrośnej analogów DOX, nadających się do tworzenia kowalentnych produktów sprzężenia z nośnikami peptydowymi.
Zgodnie z wynalazkiem sposób przekształcania azotu pierwszorzędowej grupy aminowej pierwszorzędowej α,β- lub α,γ-hydroksyaminy w azot mononienasyconego związku heterocyklicznego zawierającego azot, posiadającego 5-6 atomów w pierścieniu, prowadzi się w kolejnych etapach, w których:
a) traktuje się wymienioną hydroksyaminę nadmiarem chlorowcoaldehydu, posiadającego węgiel aldehydowy, węgiel przenoszący chlorowiec i posiadającego 2 lub 3 ugrupowania pomiędzy węglem aldehydowym a węglem przenoszącym chlorowiec, wybrane z grupy złożonej z CH2, CH2CH2 oraz OCH2,
b) dodaje się nadmiar, w stosunku do hydroksyaminy, zasady organicznej,
c) neutralizuje się wymienioną zasadę słabym kwasem oraz
d) traktuje się kwasem rozcieńczonym wodą.
Proces w etapie a) prowadzi się w aprotonowym rozpuszczalniku organicznym obojętnym wobec reakcji.
Proces w etapie a) prowadzi się w polarnym, niehydroksylowym rozpuszczalniku organicznym obojętnym wobec reakcji.
188 786
Odpowiednim rozpuszczalnikiem jest dwumetyloformamid.
Korzystny aldehyd jest wybrany z grupy złożonej z omega-bromo- i omega-jodobutyraldehydu i waleraldehydu.
Opracowano nowy sposób tworzenia częściowo nasyconych ugrupowań heterocyklicznych z sąsiadujących i dysjunktywnych cząstek, to znaczy σ,β- lub a,y-hydroksyamin pierwszorzędowych. Szczególne zastosowanie w niniejszym wynalazku miało tworzenie ugrupowań 2-pirolinylu i 1,3-czterohydropirydynylu na cukrze daunosaminowym. Jednakże reakcja ta ma szersze zastosowanie. 5 i 6-członowe częściowo nasycone cząstki heterocykliczne mogą powstawać wtedy, gdy sąsiadująca lub dysjunktywna hydroksyamina reaguje z halopodstawionym aldehydem posiadającym 2 lub 3 ugrupowania pomiędzy węglem aldehydowym a atomem węgla posiadającym grupę chlorowcową. Ugrupowania te wszystkie mogą być metylenem, albo też może być włączony heteroatom, taki jak tlen. Reakcja ta przebiega w trzech etapach. Bardzo duży nadmiar haloaldehydu reaguje z kwasową solą hydroksyaminy korzystnie w polarnym, obojętnym bezwodnym rozpuszczalniku organicznym. Powstaje w ten sposób 5-członowy pierścień oksazolidynowy (albo 6-członowy pierścień 1,3-czterohydrooksyazynowy) przez kondensację grupy aldehydowej z grupami hydroksylową i aminową. Produkt ten trakuje się organiczną zasadą, korzystnie trzeciorzędową aminą, przy czym elementy kwasu hydrohalikowego są eliminowane pomiędzy ugrupowaniem chlorowcowym poprzedniego chlorowcoaldehydu a drugorzędową grupą aminową oksazolidyny lub pierścienia 1,3-czterohydrooksazynowego z wytworzeniem skondensowanej struktury pierścieniowej przez dodanie pierścienia 5 lub 6-członowego. Zasadę tę następnie zobojętnia się słabym kwasem, korzystnie kwasem organicznym, takim jak lodowaty kwas octowy. Potraktowanie wodnym roztworem kwasu, korzystnie organicznego, otwiera oskazolidynową lub 1,3-czterohydrooksazynową część skondensowanego pierścienia. Dla fachowców będzie zrozumiałe, że zależnie od wyjściowego aldehydu końcowy pierścień zawierający azot może zawierać co najmniej jeden dodatkowy heteroatom, jak wspomniano powyżej. Ogólną reakcję można przedstawić następująco:
-c-z-c(III)
OH NHf X' | (duży nadmiar) w rozpuszczalniku,
H O CH2 bezwodny rozpuszczalnik aprotonowy \ // / -------->
C-(CH2-Y)
-C-Z-CI I
O NH CH2-X' \ / / CH-(CH2-Y) (IV) zasada (trzeciorzędowa bezwodna amina)
->
188 786
-c-z-cI I (ν) o ν----CH2 H2O + kwas (V) \ / / --------->
CH-(CH2-Y)
-c-z-cHO Ν (VI) / \
CH CH2 W / (CH-Y)
Gdzie X' oznacza chlorowiec, odpowiednio bromo lub jodo, korzystnie jodo,
Y oznacza CH2, OCH2, CH2-CH2,
Z oznacza nic lub CH2.
Kiedy Z nic nie oznacza, cząstka aldehydowa tworzy 5-członowy pierścień oksazolidynowy jako pierwszy etap reakcji. Kiedy Z oznacza CH2, cząstka aldehydowa tworzy 6-członowy pierścień lj-czterohydrooksazynowy. Chociaż takie formacje pierścieniowe są znane, w połączeniu z zamknięciem pierścienia powodowanym przez chlorowcoalkanowy łańcuch boczny w środowisku zasadowym, takim jak amina trzeciorzędowa w środowisku bezwodnym, reakcja jest nowa i zaskakująca.
Jak wyżej wspomniano, sposób według wynalazku został opracowany w trakcie poszukiwania nowych analogów DOX.
Otrzymanymi związkami są nowe, nakierowane, cytotoksycznie hormony peptydowe, zawierające antracyklinowy czynnik cytotoksyczny, taki jak DOX lub DM-DOX, sprzężony z hormonem peptydowym, takim jak analogi LH-RH, bombezyny i somatostatyny.
Te produkty sprzężenia cytotoksycznych hormonów peptydowych są przeznaczone do leczenia nowotworów mających receptory specyficzne dla produktu sprzężenia, takich jak rak piersi, rak jajnika, rak śluzówki macicy, rak prostaty, rak trzustki, rak okrężnicy, rak żołądka oraz rak płuc. Niektóre z tych (niesprzężone) cytotoksycznych czynników antracyklinowych, wykorzystywanych tu, są nowe jako takie i mają duże możliwości, jednakże ich poziom toksyczności jest zbyt wysoki, aby były one używane w postaci niesprzężonej.
Nowe związki są reprezentowane przez ogólny wzór
Q14-0-R-P (I) gdzie Q ma ogólny wzór
HO (II)
188 786
Q14 oznacza ugrupowanie z bocznym łańcuchem w pozycji 14,
R- oznacza pojedyncze wiązanie lub -C(O)-(CH2)n-C(O)-, a n=0-7,
R' oznacza NH2 albo aromatyczne, nasycone lub częściowo nasycone 5 lub 6 członowe związki heterocykliczne posiadające co najmniej jeden azot w pierścieniu i ewentualnie posiadające ugrupowanie butadienu związane z sąsiednimi atomami węgla wymienionego pierścienia w celu utworzenia układu dwucyklicznego,
P oznacza H lub ugrupowanie peptydowe, korzystnie analogu LHRH, somatostatyny lub bombezyny, ale bez wykluczania innych peptydów aktywnych fizjologicznie. Szczególnie pożądane są analogi LHRH mające powinowactwo wobec receptorów komórek neoplastycznych, zwłaszcza analogi posiadające cząstkę D-Lys w pozycji 6, jak również analogi skróconej somatostatyny i bombezyny. Jeżeli jednak R' oznacza NH2, wtedy R-P jest inne niż H. Kiedy R-P oznacza H, wtedy R' jest inne niż NH2.
Figura 1 jest wykresem zmian estrogenowo niezależnych raków sutka myszy MXT dla różnych poziomów dawkowania nowych związków oraz DOX.
Figura 2 jest wykresem zmian estrogenowo niezależnych raków sutka myszy MXT dla różnych poziomów dawkowania pewnego nowego związku, związku według stanu techniki, DOX i substancji kontrolnej.
Figura 3 przedstawia wykres wpływu pewnych cytotoksycznych analogów LHRH na przeżycie myszy z estrogenowo niezależnymi rakami sutka myszy MXT.
Figura 4 jest wykresem objętości nowotworu u samców szczurów Copenhagen z przeszczepami raka prostaty Dunning R-3327-H w trakcie leczenia substancją agonistyczną według stanu techniki i pewnym nowym związkiem.
Figura 5 jest wykresem pokazującym wpływ leczenia pewnym nowym związkiem i odpowiednim cytotoksycznym analogiem LH-RH na objętość nowotworu u szczurów z rakiem prostaty Dunning R-3327-H.
Figura 6 jest wykresem pokazującym wpływ leczenia pewnym nowym związkiem i odpowiednim cytotoksycznym analogiem LH-RH na ciężar ciała szczurów Copenhagen mających raka prostaty Dunning R-3327-H.
Figura 7 jest wykresem pokazującym wstrzymanie wzrostu nowotworu uzyskane przez leczenie pewnym nowym związkiem i DOX.
Ugrupowanie Q, gdy jest podstawione w pozycji R' pewnymi korzystnymi grupami, ma oznaczenia podgrupy Qi-Qs, z czego Q2-Qs są nowymi ugrupowaniami cytotoksycznymi.
R' ma korzystne znaczenia prowadzące do pożądanych ugrupowań Qx podanych w nawiasach, jak następuje: NH2 (Qi), pirolidyno-1-il (Q2), izoindolino-2-il (Q3), 3-pirolino-1-il (Q4), 3-pirolidono-1-il (Q5), 2-pirolino-1-il (Qó), 3-piperidono-1-il (Q7) lub 1,3-czterohydropirydyno-1-il (Q8).
Jeśli zatem R-P jest H, a -R' jest -NH2, Q1jest DOX, jeśli R-P jest H, a -R'jest pirolidyno-1-ilem, Q2 jest 3'-deammo-3'-(pirolidyno-1-ilo)doksorubicyną (Q2); jeśli R-P jest H, a -R' jest izoindolino-2-ilem, Q3 jest 3'-deamino-3'-(izoindolino-2-ilo)doksorubicyną (Q3), jeśli R-P jest H, a -R' jest 3-pirolino-1-ilem, Q4 jest 3'-deamino-3'-(3-pnOlino-1-ilo)doksyrubicyną (Q4); jeśli R-P jest H a -R' jest 3-pirolidono-1-ilem, Q5 jest 3'-deamino-3'-(3-pirolidono-1-ilo)-doksyrubicyną (Qs); jeśli R-P jest H, a -R'jest 2-pirolino-1-ilem, Q6 jest 3'-deamino-3'-(2-pirolino-1-ilo)-doksyrubicyną (Qó); jeśli R-P jest H, a -R' jest
3-piperidono-1-ilem, Q? jest 3'-deamino-31-(3-piperydono-1-ilo)doksyrubicyną (Qv); jeśli R-P jest H, a -R'jest 1,3-czterohydropirydyno-1-ilem, Q8 jest 3'-deamino-3'-(1,3-czterohydropirydyno-1 -ilo)doksorubicyną (Q8).
Związki zawierające azot daunosaminy w pięcioczłonowym pierścieniu o funkcji alkilującej są 10-50 razy bardziej aktywne in vitro niż ich homologowe odpowiedniki zawierające azot daunosaminy w sześcioczłonowym pierścieniu. (Takie pary są Q5 i Q7 oraz Q6 i Q8).
W korzystnych przykładach realizacji przedmiotowego wynalazku, w substancji o wzorze Q14-O-R-P, R-P jest inne niż wodór. Tam gdzie P jest inne niż wodór, to znaczy gdzie jest to P1, P2 i P3, odpowiednio gdzie P1 jest agonistycznym nośnikiem LH-RH, antagonistycznym nośnikiem LH-RH lub skróconym nośnikiem analogowym LH-RH, P2 jest skróconym analogiem somatostatyny, a P3jest antagonistą bombezyny.
188 786
Odpowiednio Pjjest Aaa-Bbb-Ccc-Ser-Tyr-D-Lys (Xxx)-Leu-Arg-Pro-Ddd, gdzie (Xxx) jest wodorem lub podstawnikiem dwuaminowym, takim jak A2Bu lub A2Pr, przy czym gdzie Aaa jest Glp, wtedy Bbb jest His, Ccc jest Trp, a Ddd jest Gly-NH2, gdzie Aaa jest Ac-D-Nal (2), Ac-D-Phe lub AcD-Phe (4Cl), wtedy Bbb jest D-Phe (4Cl) lub D-Phe, Ccc jest D-Pal (3), a D-Trp i Ddd jest D-Ala-NH2; a gdzie Aaa-Bbb-Ccc jest Ac, wtedy Ddd jest -NH-CH2-CH3
P2jest Aaa-Cys-Bbb-D-Trp-Lys-Ccc-Cys-Ddd-NH przy czym:
kiedy Aaa jest D-Phe, wtedy Bbb jest Tyr, Ccc jest Val, a Ddd jest Thr lub Trp; a kiedy Aaa jest D-Trp, wtedy Bbb jest Phe, a Ccc i Ddd są Thr; a P.3 jest Aaa-Gln-Trp-Ala-Val-Gly-His-Leu Bbb-NH2 przy czym: Aaa oznacza nic, D-Tpi lub D-Phe a Bbb jest (CH2-NH)Leu, (CH2-NH)Phe, (CH2-NH)Trp, (CH2-N)Tac lub (CH2-N)DMTac.
W nowych związkach, zawierających analogi LH-RH, cytotoksyczny rodnik Q jest dołączony do bocznego łańcucha D-Lys na analogach LH-RH lub do dołączonej do niego grupy (Xxx) poprzez element dystansujący z kwasu dwukarboksylowego według wzoru VII:
Aaa-Bbb-Ccc-Ser-Tyr-D-Lys(Xxx)m(Q14-O-R)n-Leu-Arg-Pro-Ddd (VII) gdzie m oznacza 1 albo 0, a n oznacza 1 albo 2, pod warunkiem że kiedy m jest 1, to znaczy (Xxx) jest A2Bu lub A2Pr, n jest 1 albo 2, a kiedy m jest 0, to znaczy (Xxx) jest H, wówczas n jest 1.
W nowych związkach zawierających analogi somatostatyny cytotoksyczny rodnik Q jest dołączony do aminowego zakończenia analogów somatostatyzny poprzez element dystansujący z kwasu dwukarboksylowego według wzoru VIII.
Q14-O-R-Aaa-Cys-Bbb-D-Trp-Lys-Ccc-Cys-Ddd-NH2 (VIII)
W nowych związkach zawierających analogi antagonistów bombezyny cytotoksyczny rodnik Q jest dołączony do zakończenia aminowego antagonistów bombezyny według wzoru IX:
Q14-O-R-Aaa-Gln-Trp-Ala-Val-Gly-His-Leu Bbb-NH (IX)
Szczególnie korzystnymi przykładami są te peptydowe produkty sprzężenia, które zawierają Q1 i Q6 jako cytotoksyczne rodniki i kwas glutarowy (n=3) jako element dystansujący kwasu dwukarboksylowego tworzący wiązanie estrowe 14-O z Q1 (doksyrubicyna) lub Q6 (2-pirolino-doksorubicyna) i wiązanie karboksyamidowe z nośnikiem peptydowym.
Najkorzystniejszymi przykładami realizacji niniejszego wynalazku są cytotoksyczne analogi LH-RH o następujących wzorach:
1. Glp-His-Trp-Ser-Tyr-D-Lys (Qj 14-O-glt) -Leu-Arg-Pro-Gly-NH2;
2. Glp-His-Trp-Ser-Tyr-D-Lys (Q116-O-glt)-Leu-Arg-Pro-Gly-NH2; cytotoksyczne analogi somatostatyny o następujących wzorach:
3. Q1 |4-O-glt-D-Pl·^e-^Cγs^-^lyr^-D-H^β-L.ys-Val-Cγs-Thr-NH2;
4. Q614-O-glt-D-Phe-Cys-Tyr-D-Trp-Lys-Val-Cys-Thr-NH2;
5. Q114-O-glt-D-Trp-Cys-Phe-E-Trβ-Lys-Thr-Cys-Thr-NH2;
6. Q6J4-O-glt-D-d'rp-Cys-Phe-D-Trp-Lys-Thr-Cys-Thr-NH2;
7. Q1 |4-O-glt-E-Phe-Cys-Tyr-E-Trp-Lγs-Val-Cγs-Trp-NH2; oraz
188 786
8. Q6 14-O-glt-D-Phe-Cys-Tyr-D-Trp-Lys-Val-Cys-Trp-NH2;
i cytotoksyczne antagonistyczne analogi bombezyny o następujących wzorach:
9. Q14-O-glt-Gln-Trp-Ala-Val-Gly-His-Leu (CH2-NH)Leu-NH2;
10. Q614-O-glt-Gln-Trp-Ala-Val-Gly-His-Leu (CH2-NH)Leu-NH2;
11. Q1*1-O-glt-D-Tpi-Gln-Trp-Ala-Val-Gly-His-Leu (CH2-NH)Leu-NH2; i
12. Q614-O-glt-D-Tpi-Gln-Trp-Ala-Val-Gly-His-Leu (CH2-NH)Leu-NH2.
W nowym procesie tworzenia częściowo nasyconego heterocyklicznego pierścienia z azotem sąsiadującej lub dysjunktywnej, to znaczy α,β- lub α,γ-hydroksyaminy pierwszy etap reakcji przeprowadza się w bezwodnym obojętnym organicznym polarnym (aprotonowym) rozpuszczalniku niehydroksylowym, odpowiednio w dwumetyloformamidzie z zastosowaniem znacznego nadmiaru, odpowiednio 30-krotnego nadmiaru chlorowcoaldehydu, przy czym szczególnie skuteczny jest 4-jodobutyraldehyd i 5-jodowaleraldehyd. Wynalazek nie ogranicza się jednak do nich, a zamiast jodo mogą być stosowane bromo. Reakcja ta, jak również następne etapy, mogą być przeprowadzane w temperaturze otoczenia.
Etap zasadowania jest przeprowadzany z nadmiarem, odpowiednio 2-4-krotnym nadmiarem zasady organicznej. Odpowiednie do tego celu są aminy trzeciorzędowe, takie jak trójalkiloaminy.
Utworzony w ten sposób pierścień dwucykliczny jest otwierany w celu uwolnienia sąsiadującej lub dysjunktywnej grupy hydroksylowej przez traktowanie kwasem organicznym w obecności wody. Można zastosować rozcieńczony wodny roztwór kwasu trójfluorooctowego, odpowiednio w obojętnym rozpuszczalniku organicznym, takim jak acetonitryl. Produkt ten oczyszcza się przez usuwanie składników lotnych pod zmniejszonym ciśnieniem, ekstrahowanie heksanem nadmiaru halozwiązku i oczyszczanie pozostałości na HPLC.
Skróty
Do opisania peptydów i ich pochodnych stosuje się konwencjonalne skróty dla aminokwasów ogólnie przyjęte w dziedzinie chemii peptydów i zalecane przez IUPAC-IUB Commission on Biochemical Nomenclature (European J. Biochem., 138, 9-37 (1984).
Skróty dla reszt poszczególnych aminokwasów oparte są na zwykłej nazwie aminokwasu, np. Glp oznacza kwas piroglutaminowy, His oznacza histydynę, Trp oznacza tryptofan itd. Skróty te oznaczają postać izomerową L aminokwasów, chyba że podano inaczej, np. Ser oznacza L-serynę, a D-Lys oznacza D-lizynę.
Użyte skróty niepospolitych aminokwasów są następujące: D-Nal (2) oznacza D-3-(2-naftylo)alaninę, a D-Pal (3) oznacza D-3-(3-pirydylo)alaninę, D-Phe (4Cl) oznacza D-4-chlorofenyloalaninę.
Sekwencje peptydów są zapisywane zgodnie z konwencją z umieszczeniem aminokwasu z zakończeniem N z lewej strony i aminokwasu z zakończeniem C z prawej strony, np. Glp-His-Trp.
Wzór Leu (CH2-NH)Leu-NH2 opisuje osłabione wiązanie peptydowe pomiędzy leucyną a resztą leucynoamidową przy C-końcu sekwencji peptydowej.
Inne użyte skróty są następujące:
A2Bu: kwas dwuaminomasłowy
A2Pr: kwas dwuaminopropionowy
BN: bombezyna
Reagent BOP: sześciofluorofosforan benzotrójazolo-1-iloksytris(dwumetyloamino)fosfoniowy
DIPEA: N,N-dwuizopropyloetyloamina
DM-DOX: doksorubicyna modyfikowana daunosaminą
DMF : N,N-dwumetyloformamid
DMTac: kwas 5,5-dwumetylo-tiazolidyno-4-karboksylowy
DOX: doksorubicyna
Fmoc : 9-fluoroenylometylooksykarbonyl
188 786 glt: -C(O)-CH2-CH2-CH2-C(O)-, glutaryl
Glt2O: bezwodnik glutarowy
HOBt: 1-hydroksybenzotriazol
HO-glt-OH: kwas glutarowy
HOSu: N-hydroksybursztynoimid
HPLC: chromatografia cieczowa o dużej skuteczności
TFA: kwas trójfluorooctowy
Tac: kwas tiazolidyno-4-karboksylowy
Tpi: kwas 2,3,4,9-czterohydro-lH-pirydo[3,4-b]indolo-3-karboksylowy
Do monitorowania reakcji chemicznych i kontrolowania czystości związków stosowano system analityczny HPLC Beckmana wyposażony w detektor z polem złożonym ze 168 diod i oprogramowanie chromatograficzne System Gold (Beckman). Użyta kolumna była Dynamax C-18 (250x4,6 mm; wielkość porów 30 nm; wielkość cząstek: 12 gm). System rozpuszczalnika złożony był z dwóch składników: (i) 0,1% TFA w wodzie oraz (ii) 0,1% TFA w 70% wodnym roztworze acetonitrylu i użyty w trybie liniowego gradientu ze wzrostem 1% (ii) na 1 minutę w celu monitorowani;! reakcji chemicznych. Do kontroli czystości zastosowano system w trybie izokratycznym.
Do izolowania i oczyszczania związków zastosowano semipreparatywny system HPLC Beckman model 342. Kolumna była Aąuapore Octyl (250x10 mm, wielkość porów: 30 nm; wielkość cząstek: 15 gm. System rozpuszczalnika był taki sam jak opisano dla analitycznego systemu HPLC powyżej.
Analiza
Do oznaczania struktury pochodnych doksorubicyny zastosowano spektrometr Bruker ARX300 NMR (częstotliwość 1H 300 MHz, częstotliwość 13C 75 MHz) i elektronatryskowy spektrometr masowy Finnigan-MAT TSQ 7000.
Synteza nośników peptydowych
Peptydy są często podawane w postaci farmaceutycznie dopuszczalnych, nietoksycznych soli, takich jak sole addycyjne z kwasami. Przykładami takich soli addycyjnych z kwasami są chlorowodorek, bromowodorek, siarczan, fosforan, fumarynian, glikonian, taninian, maleinian, octan, trójfluorooctan, cytrynian, benzoesan, bursztynian, alginian, pamoinian, jabłczan, askorbinian, winian itp. Jeżeli składnik aktywny ma być podawany w postaci tabletki, wówczas tabletka ta może zawierać farmaceutycznie możliwy do przyjęcia rozcieńczalnik, który zawiera spoiwo, takie jak tragakant, skrobię zbożową lub żelatynę, czynnik dezintegrujący, taki jak kwas alginowy oraz czynnik smarujący, taki jak stearynian magnezu.
Jeżeli pożądane jest podawanie w postaci cieczy, wówczas jako część farmaceutycznie dopuszczalnego rozpuszczalnika może być używany środek słodzący i/lub smakowo-zapachowy, przy czym możliwe jest podawanie dożylne w izotonicznym roztworze soli, fosforanowych roztworach buforowych itp.
Kompozycje farmaceutyczne będą zwykle zawierać peptyd w połączeniu z konwencjonalnym nośnikiem dopuszczalnym farmaceutycznie. Zwykle dawka będzie od około 1 do około 100 gg peptydu na kilogram ciężaru ciała żywiciela przy podawaniu dożylnym; dawki doustne będą znacznie większe. Ogólnie leczenie pacjentów tymi peptydami jest zasadniczo przeprowadzane w taki sam sposób jak leczenie kliniczne przy użyciu innych analogów LHRH, somatostatyny i analogów doksorubicyny.
Peptydy te mogą być podawane ssakom dożylnie, podskórnie, domięśniowo, doustnie, poprzez nos lub dopochwowo, aby osiągnąć biologiczne efekty hormonalne przez wiązanie ze specyficznymi receptorami. W przypadku analogów LHRH efekty te mogą obejmować odwracalne stłumienie aktywności gonad, a w przypadku analogów somatostatyny zahamowanie funkcji żołądkowo-jelitowych. Skuteczne dawki będą zmieniać się w zależności od formy podawania i leczenia określonych gatunków ssaków. Przykładem typowej postaci dawkowania jest fizjologiczny roztwór soli zawierający peptyd, którego roztwór jest podawany w celu osiągnięcia dawki w zakresie 0,1-2,5 mg/kg ciężaru ciała. Podawanie doustne peptydu może być albo w postaci stałej, albo w postaci cieczy.
Synteza nośników peptydowych może być przeprowadzana dowolnymi spośród technik znanych fachowcom w dziedzinie chemii peptydów. Zestawienia odpowiednich technik moż10
188 786 na znaleźć w pracy M. Bodanszky, Principles of Peptide Synthesis, Springer-Verlag, Heidelberg, 1984. Techniki syntezy peptydów w fazie stałej można znaleźć w książce J. M. Stewart i J. D. Young, Solid Phase Peptide Synthesis, Pierce Chem. Co., Rockford, IL, 1984 (2. wydanie) oraz w przeglądzie G. Barany i in., Int. J. Peptide and Protein Res. 30, 705-739 (1987).
Synteza nośników będących analogami LH-RH jest szczegółowo opisana w przykładach do patentu USA nr 5.258.492 (Sandor Bajusz i Andrew V. Schally) 2 listopada 1993 oraz w artykułach Bajusz i in., Proc. Natl. Acad. Sci. USA 85, 1637-1641 (1988) oraz 86, 6318-6322 (1989), jak również Janaky i in., Proc. Natl. Acad. Sci. USA, 89,1023-1027 i 972-976 (1992).
Synteza nośników będących analogami somatostatyny jest szczegółowo opisana w przykładach do patentu USA nr 4.650.787, 17 marca 1987 (Andrew V. Schally i Ren Z. Cai). Opis syntezy można również znaleźć w artykułach Cai i in., Proc. Natl. Acad. Sci, USA 83, 1896-1900 (1986) i Proc. Natl. Acad. Sci. USA 84, 2502-2506 (1987).
Synteza nośników będących antagonistami bombezyny jest szczegółowo opisana w artykułach Coy i in., J. Biol. Chem. 263, 5056-5060 (1988) i 264, 14691-14697 (1989) oraz Cai i in., Peptides 13,267-271 (1992) i Proc. Natl. Acad. Sci. USA 91, 12664-12668 (1994).
Synteza pochodnych doksorubicyny jest opisana szczegółowo w poniższych przykładach, które mają być ilustracyjne, a nie ograniczające.
Przykład I
Przygotowanie i wyizolowanie N-Fmoc-DOXl4-O-hemiglutarynianu
Sól DOX HCl 50 mg (86 pmol) rozpuszczona została w 1 ml DMF i dodano 30 mg (90 pmol) Fmoc-OSu, po czym dodano 31 pl (180 pmol) DIPEA. Po mieszaniu przez 3 godziny reakcja została zakończona i przeprowadzono ocenę przez analityczny system HPLC. Rozpuszczalnik odparowano do stanu suchego w parowniku wysokopróżniowym Speed Vac, a pozostałość skrystalizowano przez ucieranie z 0,1% TFA w H2O. Kryształy odfiltrowano i przemyto raz zimnym eterem w celu usunięcia śladu nadmiaru Fmoc-OSu. Po wysuszeniu w eksykatorze, m=62 mg otrzymano N-Fmoc-DOX o czystości 98%. Wydajność: 94%.
Ten produkt pośredni poddawano przez noc reakcji z 11,4 mg (100 pmol) Glt2O w 1 ml bezwodnego DMF w obecności 26,1 pl (150 pmol) DIPEA. Rozpuszczalnik odparowano w Speed Vac, a resztkowy olej przeprowadzono w stan stały przez ucieranie z 0,1% roztworem wodnym TFA (obj./obj.). Tak otrzymany surowy materiał zawiera 70% N-Fmoc-DOX 14-O-hemiglutarynianu, 20% nieprzereagowanej N-Fmoc-DOX i 10% innych zanieczyszczeń, jak to zostało ocenione za pomocą analitycznego systemu HPLC. Ten surowy produkt można użyć do wytworzenia peptydowych produktów sprzężenia z DOX bez dalszego oczyszczania. Kiedy ten surowy materiał był rozpuszczony w 20 ml 60% wodnego roztworu acetonitrylu, zawierającego 0,1% TFA i doprowadzony do semipreparatywnego systemu HPLC, otrzymano 45,7 mg końcowego produktu w postaci N-Fmoc-DOX 14-O-hemiglutarynianu o czystości 98%. (Wydajność: 64%.)
Przykład II
Przygotowanie i wyizolowanie 4-jodobutyraldehydu i 5-jodowaleraldehydu
2-(3-chloropropyło)-1,3-dwuoksolanu (etylenowy acetal 4-chloro-n-butyraldehydu), 1,3 ml (10 mmol), (Fluka) rozpuszczono w 200 ml acetonu zawierającego 30 g (200 mmol, 20-krotny nadmiar) Nal. Roztwór ten wykraplano przez 24 godziny, a następnie odparowano do stanu suchego. Użyto 100 ml eteru do ekstrahowania materiału organicznego z nieorganicznych stałych resztek. Ten eterowy roztwór następnie przemywano za pomocą 50 ml H2O, 50 ml 5% wodnego roztworu Na2S2O3 i 3 razy za pomocą 50 ml H2O. Eter usunięto in vacuo, a pozostały olej rozpuszczono w 3 ml 50% wodnego roztworu kwasu octowego. Po 1 h dodano 100 ml eteru do tego roztworu, a kwas octowy jak również glikol etylenowy usunięto przez
3-krotne przepłukanie za pomocą 50 ml H2O. Główny produkt był eluowany przy Rf: 0,8 na TLC w czystym CHCty Badanie punktowe użyte dla funkcji aldehydu było takie samo jak opisane dla ketonów w przykładzie 5. Następnie eter usunięto, a czarny olej podano na kolumnę (długość 15 cm, średnica 2,5 cm) załadowaną przez 15 g żelu krzemionkowego, Merck, gatunek 9385, numer sita 230-400, wielkość porów 6 nm. Cieką fazą ruchomą był CHCty Frakcje zawierające żądany produkt końcowy (scharakteryzowany przez badania punktowe omówione szczegółowo powyżej) wymieszano i odparowano do stanu suchego. Otrzymano 1,6 g żółtego oleju. Wydajność: 80%.
188 786
Dokładnie w taki sam sposób otrzymano 5-jodowaleraldehyd, zaczynając od 2-(4-chlorobutylo)-1,3-dwuoksolanu (acetal etylenowy 5-chloro-n-waleraldehydu) (Fluka). Otrzymano 1,65 g żółtego oleju. Wydajność 80%.
Przykład III
Przygotowanie i wyizolowanie soli (Qs) TFA 3'-deamino-3,-(2-pirolino-1-il)-doksorubicyny
Sól DOX HCl, 50 mg (86 pmol), rozpuszczono w 1 ml DMF i dodano 515 mg (2,6 mmol) 30-krotnego nadmiaru 4-jodobutyraldehydu, a następnie dodano 45 μΐ (260 pmol, 3-krotny nadmiar) DIPEA. Po 1 godzinie dodano 100 μl lodowatego kwasu octowego do mieszaniny reakcyjnej, którą następnie kroplami dodano do 5 ml 0,1% TFA w 70% wodnym roztworze acetonitrylu (rozpuszczalnik ii systemu HPLC). Roztwór ten rozcieńczono za pomocą ml 0,1% wodnego roztworu TFA, a następnie acetonitryl usunięto w Speed Vac. Otrzymany roztwór ekstrahowano heksanem w celu usunięcia nadmiaru związku chlorowca. Tak otrzymany materiał podano następnie na system HPLC. Po oczyszczeniu otrzymano 52 mg produktu końcowego o czystości 98%. (Wydajność: 85%)
Przykład IV
Przygotowanie i wyizolowanie soli (Qs) TFA 3'-deamino-3'-(1,3''-czterohydropirydyno-1 ''-il)-doksorubicyny.
Sól DOX HCl, 50 mg (86 μmol), rozpuszczono w 1 ml DMF i dodano 552 mg (2,6 mmol) 30-krotnego nadmiaru 5-jodowaleraldehydu, po czym dodano 45 μΐ (260 (ir^ol) 3-krotnego nadmiaru DIPEA. Po 1 godzinie 100 μl lodowatego kwasu octowego dodano do tej mieszaniny reakcyjnej, którą następnie dodawano kroplami do 5 ml 0,1% TFA w 70% wodnym roztworze acetonitrylu (rozpuszczalnik ii systemu HPLC). Roztwór ten rozcieńczono za pomocą 2 ml 0,1% wodnego roztworu TFA, po czym usunięto acetonitryl w Speed Vac. Uzyskany w wyniku roztwór ekstrahowano heksanem w celu usunięcia nadmiaru związku chlorowca. Tak otrzymany materiał doprowadzono następnie do systemu HPLC. Po oczyszczeniu otrzymano 46 mg końcowego produktu o czystości 98%. (Wydajność: 75%)
Przykład V
Przygotowanie i wyizolowanie cytotoksycznego agonistycznego analogu LH-RH zawierającego DOX. ([D-Lys6(DOX14-O-glt]LH-RH,Q114gL) [D-Lys6] LH-RH, 60 mg (37,5 μmol), i 52 mg (czystość 64%, 37,5 μι^Ο N-Fmoc-DOX14-O-hemiglutarynianu, (patrz przykład I) rozpuszczono w 1 ml DMF i dodano 22 mg (50 μmol) odczynnika BOP (Aldrich), 13,5 mg (100 (tmol) HOBt jak również 52 μl (300 μmol) DIPEA. Po mieszaniu przez 1 h w temperaturze pokojowej reakcja jest zakończona. Rozpuszczalniki odparowano, a pozostały olej skrystalizowano za pomocą 3 ml octanu etylu, a następnie dwukrotnie przemyto 3 ml octanu etylu. 90 mg surowego materiału stałego rozpuszczono następnie w 3 ml DMf i dodano 300 μΐ piperydyny. Po 5 minutach reakcję wprowadzono do kąpieli lodowej i zakwaszono przez dodanie mieszaniny 300 μl TFA, 700 μ! pirydyny i 2 ml DMF. Po odparowaniu rozpuszczalników pozostały olej doprowadzono do stanu stałego przez octan etylu. Tak otrzymane surowe ciało stałe rozpuszczono w 1 ml 70% wodnego roztworu acetonitrylu zawierającego 0,1% TFA (i) i rozcieńczono za pomocą 3 ml 0,1% wodnego roztworu TFA (ii) oraz doprowadzono do semipreparatywnego systemu HPLC. Otrzymano 40 mg (14,8 μmol) produktu końcowego o czystości 98%. Wydajność: 48%.
Przykład VI
Przygotowanie cytotoksycznego agonistycznego analogu LH-RH zawierającego 2-pirolino-DOX ([D-Lys6(2-pirolmo-DOX-O-glt]LH-RH, Q6UgL)
Q1UgL, 11,2 mg (5 μmol), (patrz przykład V) rozpuszczono w 200 μl DMF i dodano 30 mg (150 μmol, nadmiar 30-krotny) 4-jodobutyraldehydu (przykład II), a następnie dodano μl (17 μmol) DIPEA. Po 1 godzinie reakcja była zakończona (patrz przykład III) i 10 μΐ lodowatego kwasu octowego dodano do mieszaniny reakcyjnej, którą następnie dodawano kroplami do 1 ml (0,1% TFA w 70% wodnym roztworze acetonitrylu. Roztwór ten następnie rozcieńczono przez 1 ml 0,1% wodnego roztworu TFA i usunięto in vacuo acetonitryl. Pozostały roztwór wodny ekstrahowano następnie przez 1 ml heksanu i doprowadzono do systemu HPLC. Otrzymano m: 7,6 mg końcowego produktu o czystości 99%. (Wydajność: 66%)
188 786
Przykład VII
Przygotowanie cytotoksycznego analogu somatostatyny zawierającego 2-pirolino-DOX (2-pirolino-DOχl4-O-glt-D-Pht-Cys-Tyr-D-Trp-Lys-Val-Cys-Thr-NH2,Q6I4gS)
D-Pht-Cys-Tyr-D-Tra-Lys-Val-Cys-Thr-NH2 (6,4 mg, 5 gmol) rozpuszczono w 100 μΐ DMF i dodano 2-pirolioo-DOXl4-O-htmiglutaryniao (4,1 mg, 5 μmol), a następnie odczynnik BOP (4,4 mg, 10 μmol) HOBt (100 μmol) i DIPEA (50 μmol). Po mieszaniu przez 2 h przy temperaturze pokojowej mieszaninę reakcyjną zakwaszono przez 20 μΐ AcOH i rozcieńczono przez 500 μl 70% wodnego roztworu acetonitrylu zawierającego 0,1% TFA, a następnie rozcieńczono przez 700 μΐ 0,1% wodnego roztworu TFA i doprowadzono do systemu HPLC. Otrzymano 3,9 mg (wydajność: 40%) produktu końcowego o czystości 99%.
2-pirolino-DOχl4-O-hemiglutaryniao przygotowano przez reakcję DOX14-O-hemiglutarynianu z 4-jodobutyraldehydu, jak opisano w przykładzie III.
DOχl4-O-hemiglutaryoiao przygotowano z N-Fmoc-DOχl4-O-hemiglutaryniaou przez rozszczepienie grupy ochronnej Fmoc, jak opisano w przykładzie V. (Wydajność: 40%)
Przykład VIII
Przygotowanie i wyizolowanie cytotoksycznego antagonisty bombezyny zawierającego DOK. (DOχl4-O-glt-Glo-Tra-Ala-Val-Gly-His-Leu (CH2-NH) Leu-NH2, Q1UgB)
Gln-Trp-Ala-Val-Gly-His-Leu (CH2-NH)Leu-NH2, 20 g (15,8 3tmol) (Int. J. Peptide Protein Res. 38, 1991, s. 593-600) i 22 mg (64% czystości, 15,8 μmol) N-Fmoc-DOX14-O-hemiglutarynianu (przykład I) rozpuszczono w 200 ul DMF i dodano 8,8 mg (20 μι^) odczynnika BOP (Aldrich), 5,4 mg (40 μmol) HOBt jak również 17 μl (100 μmol) DIPeA. Po mieszaniu przez 1 h w temperaturze pokojowej reakcja była zakończona. Po usunięciu rozpuszczalników in vacuo pozostałość wykrystalizowano octanem etylu. Ten materiał stały rozpuszczono następnie w 1 ml DMF i dodano 100 μΐ piperydyny. Po 5 minutach reakcję umieszczono w kąpieli lodowej i zakwaszono przez dodanie mieszaniny 100 μl TFA, 300 μΐ pirydyny i 2 ml DMF. Po odparowaniu rozpuszczalników pozostały olej przeprowadzono w stan stały przez octan etylu. Tak otrzymane surowe ciało stałe rozpuszczono w 1 ml 70% wodnego roztworu acetonitrylu zawierającego 0,1% TFA (i) i rozcieńczono za pomocą 3 ml 0,1% wodnego roztworu TFA (ii) oraz doprowadzono do semipreparatywnego systemu HPLC. Otrzymano 13,5 mg (7,1 nmol) produktu końcowego o czystości 98%. Wydajność: 45%.
Przykład IX
Przygotowanie i wyizolowanie cytotoksycznego antagonistycznego analogu bombezyny zawierającego 2-airolioo-DOX
2-pirolioo-DOχl4-O-glt-Glo-Trp-Ala-Val-Gly^His-Leu(CH2-NH)Leu-NH2, Q6 14gB
Q/4gB, 9,5 mg (5 iimI), (przykład VIII) rozpuszczono w 200 μmol DMF i dodano 30 mg (150 μmol, 30-krotny nadmiar) 4-jodobutyraldehydu (przykład II), a następnie dodano 3 μΐ (17 μηιοί) DIPEA. Pp 1 h reakcja była zakończonn (ppzzyiad III)i 11 μΐ l odowategg kwasu octowego dńdaoń do tej mieszaniny reakcyjnej, którą następnie do0awaoo kroplami do 1 ml 0,1% TFA w 70% wodnym roztworze acetonitrylu. Roztwór ten następnie rozcieńczono za pomocą 1 ml 0,1% wodnego roztworu TFA i usunięto acetonitryl in vacuń. Pozostały roztwór wodny ekstrahowano następnie za pomocą 1 ml heksanu i doprowadzono do systemu HPLC. Otrzymano 6 mg produktu końcowego o czystości 98%. (Wydajność: 60%.)
Ozokcaaoie aktywności cytotńksyzanej in vitro
Linię komórek raka sutka myszy oiazklażnaj od estrogenu MXT otrzymano od Dr. Gunter Bemdhkr0t, Uniwersytet w Regensburg, RFN. Wszystkie inne linie komórek użytych do ńanacaknik aotyprńliferacyjnea aktywności związków otrzymanych zgodnie z wynalazkiem uzyskane były z Amerizan Type Culture Collectioo (ATCC).
W celu oceny aktywności aoklogów zastosowano kolorymetryczne baOania cytotoksycz^ści w płytkach mikromiarecz0owyzh oparte na kwantyfikacji biomasy przez barwienie komórek fioletem metylowym, który koreluje każde zagłębienie z oznaczeniem liczb komórek. (Reile i in.: Anal. Biochem. 187, 262-267, 1990; Bernhardt G. i in., J. Cancer Res. Clin.
188 786
Oncol. (1992), 118, 35-43; Spruss Th. i in. J. Cancer Res. Clin. Oncol 117, 435-443, 1991; Gillies, R. J., Anal. Biochem. 159, 109-113, 1986; Kueng, W. i in.: Anal. Biochem., 182 1619, 1989.)
Protokół badań
1-2 dni po umieszczeniu komórek w płytkach z 96 dołkami medium hodowlane wymienia się na świeże medium zawierające związki, które mają być testowane i świeże medium tylko dla kultur kontrolnych. Po zmianie czasu inkubacji komórki są unieruchamiane dwualdehydem glutarynowym i przechowywane pod bydlęcą surowicą płodową (FBS) przy 4°C aż do końca eksperymentu. Komórki są barwione fioletem metylowym, a związane zabarwienie jest ekstrahowane za pomocą 70% wodnego roztworu EtOH. Gęstość optyczna mierzona jest za pomocą czytnika ElA Reader (Bio-Tek Instruments) lub Biomek 1000 (Beckman) odpowiednio przy 590 nm lub 600 nm. Każdy punkt danych reprezentuje wartość średnią z ośmiu dołków hodowlanych. Wartości T/C są obliczone jako T/C=(T-CO)/(C-CO), gdzie T = gęstość optyczna potraktowanych kultur, C = gęstość optyczna kultur hodowlanych (bez potraktowania), CO = gęstość optyczna kultur na początku inkubacji (t=0).
Przykład X
Aktywność cytotoksyczna in vitro pochodnych DOX modyfikowanych daunosaminą
Tabela X-1 przedstawia wpływ doksorubicyny i jej pochodnych zmodyfikowanych daunosaminą na linię komórek raka sutka u ludzi MCF-7 in vitro.
Rodniki cytotoksyczne ze swym azotem daunosaminy zawartym w pięcioczłonowym pierścieniu z funkcją reakcyjną są 5-50 razy bardziej aktywne niż ich homologowy odpowiednik z sześcioczłonowym pierścieniem, jak np. 3-pirolidono-DOX(Q5) i 3-pierydono-DOX(Q7) jak również 2-pirolino-DOX (Qr,) i 1,3-czterohydropirydyno-DOX(Q8).
Tabela X-1:
Wpływ doksorubicyny i jej pochodnych modyfikowanych daunosaminą na linię komórek raka sutka u ludzi MCF-7 in vitro
Związek Czas inkubacji (h) Wartość T/C przy (M)
3χ10' 10‘9 3x10-9 10-8 3x10'8 10-7
Doksorubicyna 70 98 82 54
(DOX) 120 95 66 33
Pirolidyno- 70 97 25 -26
DOX (Q2) 120 94 17 -19
Piperydyno- 70 114 70 4
DOX (AN-183) 120 109 67 0
Izolindolidyno- 70 118 86 -11
DOX(Q3) 120 108 77 -29
3-pirolino- 70 106 72 -3
DOX (Q4) 120 97 65 -5
3-pirolidono- 70 87 30 -28
DOX (Q5) 120 67 25 -10
3-piperydono- 70 96 80 59
DOX (Q,) 120 97 70 43
2-pirolino- 70 50 -3 -18
DOX (Q6) 120 26 2 -9
1,3-czterohydro- 70 96 88 69
pirydyno-DOX (Q6) 120 99 93 62
188 786
Komórki były inkubowane w mediach IMEM zawierających 5% HI-DCC-FBS (uaktywniana ciepłem, powleczoną dekstranem, potraktowaną węglem drzewnym surowicę z płodów bydlęcych) na płytkach z 96 dołkami. Względną liczbę komórek w płytkach potraktowanych i kontrolnych określono metodą barwienia fioletem metylowym i wyrażano jako wartości T/C, gdzie T/C=(T-Co/C-Co)x100 [T = absorbancja kultur potraktowanych, C = absorbancja kultur kontrolnych, C0 = absorbancja kultur na początku inkubacji (t=0). Zmierzona absorbancja jest proporcjonalna do liczby komórek.]
Mniejsze wartości T/C oznaczają zmniejszenie przeżycia komórek rakowych spowodowane leczeniem. 75 oznacza zatem 75% przeżywania komórek w porównaniu ze 100% dla przypadku kontrolnego lub 25% zahamowania.
Przykład XI
Pełne utrzymanie aktywności cytotoksycznej in vitro DOX w agonistycznym produkcie sprzężenia peptydu LH-RH Qi*4gL i superaktywne j 2-pirolino-DOX (Qe) w produkcie sprzężenia agonistycznego peptydu LH-RH Q1HgL.
Tabela XI-1 przedstawia wpływ doksorubicyny i jej pochodnej modyfikowanej daunosaminą, 2-pirolinodoksorubicyny (Qe) w porównaniu z ich produktami sprzężenia z agonistycznym analogiem LH-RH [D-Lys&] LH-RH (Qj4gL i odpowiednio QhHgL) na hodowlę linii komórek ludzkiego raka sutka MCF-7 oraz linii komórek raka sutka myszy niezależnych od estrogenu MXT in vitro.
Tabela XI-1
Związek Czas inkubacji (h) Wartość T/C na linii komórek MCF-7 przy stężeniu (M)
3x10’11 10-10 3x10-10 O-9 3x10-9 10-8 3x10-8 to-7
Doksorubicyna* 70 98 82 54
120 95 66 33
Q1UgL 70 111 89 63
120 78 55 28
Q6 70 50 -3 -18
120 26 -2 -9
Q:,14gL 70 74 28 -24
120 60 16 -14
Związek Czas inkubacji (h) Wartość T/C na linii komórek MXT przy stężeniu (M)
3x10-'1 10’10 3x10-10 10’9 3x10-9 10-8 3x10-8 10-7
Doksorubicyna 26 85 90 59
50 74 60 43
Q1HgL 26 87 91 73
50 71 59 50
Q6 28 90 78 56
69 52 6 -13
Q6MgL 28 91 78 64
69 59 15 -11
188 786
Komórki MCF-7 były inkubowane w mediach IMEM zawierających 5% HI-DCC-FBS na płytkach 96-dołkowych. Komórki MXT były inkubowane w mediach RPMI 1640 zawierających 0,6 g/l L-glutaminy i 10% FBS.
*Określone jak w tabeli X-1.
Przykład XII
Tabela XII-1 demonstruje, że aktywność cytotoksyczna in vitro analogów somatostatyny zawierających DOX jest w pełni zachowana
Tabela XII-1:
Wpływ cytotoksycznych analogów somatostatyny zawierających doksorubicynę na hodowlę linii komórek raka trzustki u ludzi MIIA PaCa-2 in vitro
Związek Czas inkubacji (h) Wartość T/C przy stężeniu (M)
10'8 10- 10-5
DOXH-O-glt- 28 93 95 32
S-98* ((Q,l4gS98) 76 103 11 -3
Analog nośnika 28 - - 96
S-98* 76 - - 98
DOXM-O-glt- 28 93 82 35
S-121**((Q,'4gS121) 76 97 10 -4
Analog nośnika 28 - - 76
S-221 ** 76 - - 96
Doksorubicyna 28 95 64 -28
76 71 10 -7
Komórki były inkubowane w mediach RPIM 1640 zawierających 10% płodowej surowicy bydlęcej na płytkach 96-dołkowych.
*D-Trp-Cys-Phe-D-Trp-Lys-Thr-Cys-Thr-NH2;
**D-Phe-Cys-Tyr-D-Trp-Lys-Val-Cys-Thr-NH2;
Przykład XIII
Wpływ cytotoksycznych analogów antagonistów bombezyny zawierających doksorubicynę na hodowlę komórek ludzkiego raka trzustki CFPAC-1 in vitro
Tabela XIH-1 demonstruje, że aktywność cytotoksyczna in vitro antagonistycznych analogów bombezyny zawierających DOX jest w pełni zachowana.
188 786
Tabela XIII-1
Związek Czas inkubacji (h) Wartość T/C przy stężeniu (M)
3x10'8 10’7 3x10-7 10*6
DOXl4-O-glt 66 95 81 44 9
B-94 95 95 57 28 4
(Q/4gB) 137 94 28 19 0
B-94* 66 99 106 104 100
95 97 99 99 96
137 98 98 100 96
DOXH-O-glt-B-50 66 102 78 39 5
95 97 55 24 -1
137 92 28 19 -2
B-50** 66 100 93 99 93
95 98 100 102 98
137 97 98 99 98
DOX 66 88 52 15 -7
95 73 32 10 -6
137 49 20 7 -4
Komórki były inkubowane w mediach IMDM zawierających 10% płodowej surowicy bydlęcej na płytkach 24-dołkowych.
*Gln-Trp-Ala-Val-Gly-His-Leu^-(CH2-N)-Leu-NH2 **D-Phe-Gln-Trp-Ala-Val-Gly-His-Leu-v-(CH2-N)-Tac-NH2
Zachowane właściwości wiązania pochodnych hormonów
P r z y k ła d XIV
Aktywności hormonalne i możliwości wiązania receptorów cytotoksycznych agonistycznych wobec LH-RH analogów Qi14gL([D-Lys6]LH-RH przenoszących DOX) oraz Q6’4gl([D-Lys6]LH-RH przenoszących 2-pirolino-DOX) w porównaniu z peptydem nośnikowym, [D-Lys6]LH-RH
Tabela XIV-1
Związek Aktywność hormonalna* (reakcja LH w stosunku do LH-RH=1) Wartość IC50** dla szczurzych receptorów przysadkowych (nM) Wartość IC50** dla receptorów raka piersi (nM)
Q14gL 15 2,29 7,24
Q>VgI. 10 5,59 6,70
[D-Lys6]LH-RH 8 2,26 1,80
*LH reaguje na analogi, tam gdzie to określono, w przechłodzonym systemie zdyspergowanych szczurzych komórek przysadkowych, jak opisano w pracy S. Vigh i A. V. Schally, Peptides 5, 241-247 (1984).
**Powinowactwa wiązania analogów z receptorami LH-RH przysadki szczurzej i receptorami ludzkiego raka piersi określano w konkurencyjnych eksperymentach wiązania przy zastosowaniu znakowanego [125I] [D-Trp6]LH-RH w charakterze radioligandu, jak opisano w pracy B. Szoke i in., Peptides, 15(2), 359-366 (1994). Powinowactwa wiązania wyrażano przez wartości 1C50, stężenie nie znakowanego analogu wymagane do wykazania 50% specyficznego wiązania radioligandu.
188 786
Przykład XV
Analogi somatostatyny hamują wydzielanie hormonu wzrostu (GH) z perfundowanej przysadki szczurzej, jak to opisano w pracy Carlson i in.. Thyrotropin-releasing hormone stimulation and somatostatin inhibition of growth hormone secretion from perfused rat adenohypophyses Endocrinology, 94, 1709-(1974). Sposób ten użyty został do porównania cytotoksycznych analogów somatostatyny z ich macierzystymi cząsteczkami nośnikowymi pod względem swych aktywności hormonalnych.
Hamowanie uwalniania ludzkiego hormonu wzrostu i powodowanego przez uwalnianie hormonu (hGH-RH(1-29)NH2) uwalniania hormonu wzrostu z przechłodzonych komórek szczurzej przysadki przez analogi somatostatyny S-98-I
D-Trp-Cys-Phe-D-Trp-Lys-Thr-Cys-Thr-N^; iS-121
E-Phe-Cys-Tyr-D-Trp-Lys-Val-Cys-Thr-NH2;
w porównaniu z ich cytotoksyczną pochodną Qi14gS98'1(DOX14-O-glt-S-98-I) i odpowiednio Qi 14gS12! (DOX14-O-glt-S-121).
W przechłodzonym systemie szczurzej przysadki analogi somatostatyny były podawane na 3 minuty w dawce 1 nM równocześnie z 1 nM hGH-RI1(1-29)NE2. Infuzję analogów somatostatyny utrzymywano przez następne 6 minut. GH reaguje na 3-minutowe podawanie 1 nM hGH-RH(1-29)NH2, gdzie określono podczas perfuzji analogów somatostatyny (0 min) i 30, 60 oraz 90 min. po wstrzymaniu podawania. Dane przedstawiono w tabeli XV-1.
Tabela XV-1
Analogi somatostatyny Uwalnianie GH** powodowane przez 3-minutowe podawanie 1 nM hGH-RH (1-29)NH2 w różnych czasach po infuzji analogów somatostatyny
0 min 30 min 60 min 90 min
S-98-I 2,9 94,7 117,6 -
Q,14gS98 0 90 89,7 -
S-121 7,8 62,2 57,3 77,9
Q114gSu1 8,8 58,5 54,3 67,7
**Wyrażone jako procent uwalniania GH powodowanego przez 3-minutową infuzję 1 nM hGH-RH (1-29)NH2 przed podawaniem analogów somatostatyny.
P r z y k ł a d XVI
Badania wiązania receptorów z cytotoksycznymi antagonistami bombezyny Radiojodowanie [Ty/]BN (Sigma) przy użyciu zestawu radiojodowania Bio-Rad Enzymobead i wyizolowanie monojodowanego [125I-Tyr4]BN przeprowadzano jak opisano wcześniej (1). Wiązanie znakowanego [Tyr4]BN i wypieranie przez cytotoksyczny antagonistyczny analog bombez.yny, Q6HgB przeprowadzono przy użyciu zlewających się komórek Swiss 3T3 (otrzymanych z American Type Culture Collection) w płytkach 24-dołkowych w modyfikacji (2) metody Krisa i in. (3). Trzy do pięciu dni po zaszczepieniu zrastające się komórki były dwukrotnie przemywane zrównoważonym roztworem solnym Hanksa (HBSS) i inkubowane przez 30 minut przy 37°C z 50 pM [125I-Tyr4]BN przy braku lub w obecności kilku stężeń nieoznakowanych czynników konkurencyjnych (Q614gB lub BN) w całkowitej objętości 0,5 ml buforu wiążącego (DMEM z 50 mM HEPES, 0,1% albuminy surowicy bydlęcej (BSA), 5 mM MgCb i 100 pg/ml bacytracyny, pH: 7,4). Niespecyficzne wiązanie stwierdzono w obecności 1 pM nieoznakowanego ligandu. Po trzech płukaniach lodowato zimnym HBSS zawierającym 0,1% BSA (pH: 7,4) komórki rozłączono za pomocą 0,05%
188 786 trypsyny/roztwór 0,53 mM EDTA i przeniesiono do probówek. Radioaktywność mierzono za pomocą licznika promieniowania gamma (Micromedic Systems Inc. Huntsville, AL). Dane wiązania oceniano stosując opracowane przez McPhersona (4) programy analizy wiązania radioligandu. Wartości Kj przedstawione w tabeli XVI-1 obliczono zgodnie z wzorem Chenga i Prusoffa (5).
1. Halmos i in., Cancer Letters, 85, 111-118 (1994)
2. Cai i in., Proc. Natl. Acad. Sci., USA 91: 12664-12668, (1994)
3. Kris i in., J. Biol. Chem. 262: 11215-11220, (1987)
4. McPherson, G.A., J. Pharmaco Methods, 14: 213-228,(1985)
5. Cheng i Prusoff, Biochem. Pharmacol. 22: 3099-3108,(1973)
Tabela XVI-1
Charakteryzacja specyficznego wiązania cytotoksycznego antagonisty bombezyny Q614gB(2-pirolino-DOX-O-glt-Gln-Trp-Ala-Val-Gly-His-Leu^-(CH2-N)Leu-NH2 z receptorami bombezyny na linii komórek Swiss 3T3 w porównaniu z bombezyną
Związek Kj (nM)
Bombezyna 1,2
Q“gB 1,0
Porównawcza skuteczność i toksyczność hormonalnych produktów sprzężenia w porównaniu z samym rodnikiem cytotoksycznym
Przykład XVII
Leczenie za pomocą 2-pirolino-DOX(Q6), cytotoksycznego agonistycznego analogu LH-RH Qe14gL ([D-Lys6]LH-RH połączony z Q6N-O-hemiglutarynianem) i (DOX) estrogenowo niezależnych mysich raków sutka MXT (KS-49)
W celu porównania powstrzymującego rozwój nowotworu działania cytotoksycznej pochodnej doksorubicyny, Q6 i jej nakierowanego cytotoksycznego peptydowego produktu sprzężenia, Q6UgL jak również znanego czynnika antyneoplastycznego, DOX i aby określić optymalny sposób podawania oraz dawki nietoksyczne wycinki (1 mm3) raka jajnika MXT (3.2) pozytywnego wobec receptorów LH-RH wszczepiono podskórnie samicom myszy B6D2F1. Jeden dzień po przeszczepie myszy losowo podzielono na grupy po pięć zwierząt i rozpoczęto leczenie. Związki rozpuszczano w 0,1% kwasie trójfluorooctowym (pH 2) i podawano śródotrzewnowo. Grupy, harmonogramy leczenia i dawki jak również średnie czasy przeżywania przedstawiono w tabeli XVII-1. Wyniki zestawiono w tabeli XVII-2 i na fig. 1.
Tabela XVII-2 przedstawia wynik leczenia za pomocą Q6 i cytotoksycznego analogu LH-RH Q6MgL na objętościach nowotworu i przeżywanie myszy z estrogenowo niezależnymi rakami piersi. Jak przedstawiono w tabeli XVII-2, 1,25 nmola Q(, podawane dnia 1,2,7,8,14 i 15 (grupa 2) powodowało silną toksyczność charakteryzującą się średnim przeżywaniem 17,4 dnia, co jest znacznie krótsze niż przeżywalność nie leczonej grupy kontrolnej. W porównaniu, ta sama dawka Q6UgL (grupa 6) powodowała średnie przeżywanie 30,8 dnia, które jest znacznie dłuższe niż przeżywalność nie leczonej grupy kontrolnej. Większa skuteczność Q614gL w porównaniu z Qf, może być również przedstawiona przez porównanie średnich końcowych objętości nowotworu w grupie 2 (1065 mm3 16-go dnia) i w grupie 6 (863 mm) 31-go dnia).
Podobne wnioski można przedstawić przez porównanie Q6 i Q6gL w różnym harmonogramie leczenia, gdzie 0,5 nmola leków podawano przez pięć dni w tygodniu w ciągu trzech kolejnych tygodni.
Doksorubicyna w dawce toksycznej (całkowita ilość: 1560 nmol, przeciętny czas przeżycia: 20 dni) nie może zniszczyć nowotworu, podczas gdy leczenie za pomocą Q614gL w nietoksycznej dawce (całkowita ilość: 7 nmoli, przeciętny czas przeżycia: > 31 dni) powodowało przeżycie 2 z 5 zwierząt bez rozwoju nowotworu.
188 786
Tabela XVII-1
Nr grupy Podawanie Dawka/Ini (nmol) DawkaOni (mg) Ini./tydzień Dni pomiędzy iniekcjami Tygodnie podawania Całkowita ilość zapisana Przeciętny czas przeżycia* dni
1 kontrola 22
2 Q6 1,25 0,92 2 5 17,5
3 0,5 0,37 7,5 19,6
4 0,25* 0,19 5 2 9,5 14,6
5 0,2 0,15 21 13,0
6 Q6,4gL 1,25 2,9 2 5 3 30,8
7 0,5 1,16 7,5 26,8
8 0,25* 0,58 5 2 9,5 18,4
9 0,2 0,46 21 13,6
10 3,5 8,12 7 >31
11 4 9,28 1 6 2 8
12 5 11,6 10 13,4
13 DOX 520 340 3 1560 20,0
*Od 9 dnia do 12 dnia dawkę zwiększono do 2,5 nmola
Od 9 dnia do 12 dnia dawka była zwiększona do 5,0 nmola *Przeżycie
188 786
Tabela ΧΥΙΙ-2
Liczba przeżywających myszy bez nowotworu od 5 myszy w grupie dnia 31 o o O o O rs o o
dnia 18 o o rs o - •*r o -
Przeciętne oprzeżywanie (dni) 5 rs* rs «X o -H Γ-’ » * © •łł °°. o* m r- o' 44 Ό O< • • 'R rs ΰ \O rs • • Λ rn 20
Dzień pomiaru rs VO f*l 00 r*t r*i O 00 rs
Końcowa objętość nowotworu (mm3) 7322 1065 <*» CC m «ΖΊ rs 00 Γ- <? Os 2 O 1560
Sposdb podawania Całkowita ilość wstrzyknięta (nmol) Γ-* v> r~*' Kł Γ-’ *r> r»* r- o 1560
Czas trwania leczenia (tygodnie) m m m m rs rs ΓΛ
Przerwa pomiędzy iniekcjami (dm) Ul ΙΖΊ rs rs Ό sO O
Liczba iniekcji na tydzień rs rs ΜΊ t/Ί - - -
o 2* · 9 * 5 E 3 ~ O rs •n 0.5 0,5 3,5 5,0 o rs Ul
Grupa kontrola σ ji σ O σ -4 OL σ <y X 8
ź - rs x> rr, o rs m
£ tx §
c o
-X
C *2 o
cu o
θ'
V
CL
O ©~
V
CL
J2
V
B
O ΰ
CU
O
O*
V
(X, «td u
c
Q
188 786
Przykład XVIII
Wyniki pojedynczego potraktowania za pomocą (DOX), cytotoksycznych analogów LH-RH T-107 i Qi gL na estrogenowo niezależnych rakach sutka myszy MXT (KS-55)
Związki testowe:
Q?4gL:
doksorubicyno14-O-hemiglutarynian połączony z [D-Lys6] LH-RH
T-107: N-glutarylo-doksorubicyna połączona z [D-Lys6]LH-RH Proc Natl. Acad. Sci. wol. 89, s. 972-976 (1992); oraz
DOX
Badania przeprowadzano w następujący sposób:
W celu określenia maksymalnych tolerowanych dawek i porównania wyników wycinki (1 mm3) nowotworu jajnika MXT (3.2) wszczepiano podskórnie samicom myszy B6D2F1. Jeden dzień po przeszczepie myszy losowo podzielono na grupy po pięć zwierząt i potraktowano je pojedynczym zastrzykiem dootrzewnym. Grupy te i dawki podano w tabeli XVIII-1. Tabela ta podaje również liczby myszy, które miały nowotwory, kiedy zmierzono objętość i przeciętne czasy przeżycia dla tych grup. Zmiany objętości nowotworów przedstawione są na fig. 2. Związki były rozpuszczone w 0,1% TFA (pH: 2,0). Objętość nowotworu była mierzona w dniach 10, 13, 17 i 20.
Jak pokazano w tabeli XVIII-1 i na fig. 2, T-107, ([D-Lys6]LH-RH w połączeniu z N-glutarylo-DOX) jest całkowicie nieskuteczny, jeśli chodzi o hamowanie wzrostu tego nowotworu przy dawce 850 nmol/20 g myszy. Natomiast Q(4gL, ([D-Lys6]LH-RH w połączeniu z 14-O-glutarylo-DOX) powodował silne tłumienie wzrostu nowotworu (rysunek) przy nietoksycznej dawce 650 nmol/20 g myszy. Sama DOX była silnie toksyczna (przeciętny czas przeżywania: 13,6 dnia) przy pojedynczej dawce 650 nmol/20 g myszy i znacznie mniej skuteczna niżQ?4gL(rys. 2).
Tabela XVIII-1
Nr Grupa Dawka Liczba myszy z nowotworem/liczba przeżywających myszy Przeciętne przeżywanie
nmol/20 g mg/20 g mmol/kg Dzień Dzień Dzień Dzień dni
10 13 17 20
1 Kontrola 5/5 5/5 5/5 5/5 21,2±0,3
2 Q?1gL 680 1520 34 1/4 2/4 2/4 3/4 28,6±693 5,3±25**
3 Q14gL 710 1587 35,5 2/4 3/4 3/4 3/4 26,0±663 2,0±34*
4 Q14gL 760 1698 38 3/5 4/5 4/5 (zabite) (zabite)
5 DOX 650 427 32,5 3/3 2/2 1/1 1/1 13,6±25
6 DOX 700 460 35 2/3 2/3 2/2 15,2±24
7 DOX 750 493 37,5 1/1 7,8±1,3
8 T-107 750 1676 37,5 5/5 5/5 5/5 4/4 21,8±05
9 T-107 850 1900 44,4 5/5 5/5 5/5 4/4 21,6±07
* Przeżywanie jest znacznie krótsze (p<0,01) niż dla grupy kontrolnej ** Przeżywanie jest znacznie dłuższe (p<0,01) lub *(p<0,05) w porównaniu z grupą kontrolną (jedna mysz, która zdechła przypadkowo drugiego dnia, została wykluczona z tych dwóch grup).
Przykład XIX
Wpływ cytotoksycznych analogów LH-RH na niezależne estrogenowo raki sutka myszy
MXT (KS-47)
188 786
Substancje użyte do leczenia
We wcześniejszym eksperymencie Q2 w dziennej dawce 20 nmol przez 17 dni miał jedynie umiarkowany wpływ hamujący na wzrost nowotworu, a był toksyczny w dawce 40 nmol (średnie przeżywanie wynosiło 14,6 dnia). Dzienna dawka 30 nmol została wybrana dla obecnego eksperymentu, który porównywał skuteczność i toksyczność Q2MgL (Q2 sprzężony z [D-Lys6]LH-RH), Q2 (pirohdyno-doksyrubicyna), [D-Lys6]LH-RH i [D-Lys6]LH-RH + Q2.
Wycinki (1 mm3) nowotworu jajnika MXT (3.2) przeszczepiono samicom myszy BeD2F1. Leczenie rozpoczęto jeden dzień po przeszczepieniu i kontynuowano przez 12 dni przez zastrzyki dootrzewne raz dziennie. Wszystkie grupy otrzymały równomolowe ilości związków, jak podano w tabeli XIX-1. Nowotwory zmierzono w dniach 10, 14 i 18 i obliczono objętość nowotworów. Dane przedstawiono w tabeli XIX-1 i na fig. 3.
Leczenie z dawką dzienną 30 nmol zmodyfikowanego daunosaminą analogu doksorubicyny Q2 (pirolidyno-DOX) spowodowało silny wpływ zatrzymujący na wzrost nowotworu (objętość nowotworu: 144 mm3 14-go dnia w porównaniu z 1391 mm3 w grupie kontrolnej), ale spowodowało silną toksyczność zabijającą wszystkie zwierzęta przed końcem eksperymentu (średnie przeżycie 17,9 dnia). Podobnie Q2 połączony (mieszanina) z [D-Lys6]LH-RH spowodował silny wpływ hamujący nowotwór (objętość nowotworu: 80 mm3 14-go dnia), ale przeciętne przeżycie (18,5 dnia) było znacznie krótsze niż w nie leczonej grupie kontrolnej (23,1 dnia). W wyniku leczenia za pomocą Q2MgL (Q2 kowalentnie połączony z [D-Lys6]LH-RH) dwa zwierzęta zdechły, jedno 16-go dnia, a drugie 26-go dnia. Z ośmiu zwierząt, które przeżyły, tylko u jednego rozwinęły się nowotwory przy ostatnim pomiarze 18-go dnia, a wszystkie zwierzęta wyglądały zdrowo, ale później u wszystkich z nich zaczęły rozwijać się nowotwory. Średnie przeżywanie w tej grupie było znacznie dłuższe (28,3 dnia niż w grupie kontrolnej). Leczenie tylko [D-Lys6]LH-RH nie miało wpływu na rozwój nowotworu.
Eksperyment ten wykazuje, że większa skuteczność i mniejsza toksyczność obwodowa Q2HgL w stosunku do cytotoksycznego rodnika Q2 mogą być przypisane kowalencyjnemu sprzężeniu cytotoksycznego rodnika z nakierowanym nośnikowym analogiem LH-RH.
Tabela XIX-1
Wpływ cytotoksycznych analogów LH-RH na rozwój estrogenowo niezależnych raków sutka myszy MXT i przeżywanie myszy z nowotworami.
Nr Leczenie Dawka (mg/dzień) Liczba myszy Średnia objętość nowotworu w mm3 po dniach Średnie przeżywanie po przeszczepie (dni)
10 14 18
1 Kontrola 15 253 1391 4794 23,1
2 Q214gL 68,7 10 33 16 23 28,3*
3 Q2 21,3 10 153 144 137 17,9
4 [D-Lys6]LH-RH 48,0 10 165 1348 4003 23,55
5 [D-Lys6]LH-RH 48,0+ 10 121 80 27 18,5
+ Q2 21,3
Wszystkie dawki dzienne były równomolowymi ilościami 30 nmol Znacznie krócej niż w grupie kontrolnej (p<0,05) *Znacznie dłużej niż w grupie kontrolnej (p<0,01) przy teście Duncana
Przykład XX
Wpływ 2-pirolino-DOX (O,) i cytotoksycznego agonistycznego analogu LH-RH Q614gL ([D-Lys6]LH-RH połączony z Q6-O-hemiglutarynianem) na rozwój androgenowo zależnych raków prostaty szczurów Dunning R-3327-H
Samce szczurów Copenhagen z hormonalnie zależnymi rakami prostaty Dunning R-3327-H leczono za pomocą Q6gL, nowego cytotoksycznego analogu hormonu uwalniają188 786 cego hormon luteinizujący (LH-RH) zawierającym agonistyczny [D-Lys6] LH-RH połączony z 2-pirolinodoksyrubicyną. W pierwszym eksperymencie 2-pirolinodoksyrubicyna była podawana w stężeniu 50 nmol/kg jako jedyny lek (Q6) i jako niesprzężona mieszanina z [D-Lys6] LH-RH albo w sprzężeniu z nośnikiem [D-Lys6]LH-RH (Q(64gL). Po drugim podaniu 50 nmol/kg rodnika Q6 samego lub zmieszanego z [D-Lys6]LH-RH wszystkie szczury zdechły z oznakami ogólnego zatrucia, podczas gdy wszystkie zwierzęta potraktowane cytotoksycznym produktem sprzężenia LH-RH Q6UgL przeżyły. Po 5 tygodniach leczenia całkowitą dawką 150 nmol/kg Q6MgL nastąpił regres nowotworów od pierwotnej objętości 8,35±1,7 cm3 na początku eksperymentu do 4,47±0,8 cm3, podczas gdy nowotwory w grupie kontrolnej nadal rozwijały się i mierzyły 17,84±2,2 cm3. Terapia za pomocą Q6UgL również znacznie zmniejszyła ciężar nowotworów i obciążenie nowotworów. W drugim eksperymencie przeznaczonym do porównania skuteczności i toksyczności Q6 oraz Qg14gL reżimy terapeutyczne złożone były z trzech podawań 25 nmol/kg Q6 lub 25 nmol/kg i 50 nmol/kg Q6!*gL. Kiedy leczenie rozpoczęto, objętość nowotworów we wszystkich grupach była w zakresie 3,9-4,5 cm3. Po 5 tygodniach leczenia w przypadku nowotworów u szczurów leczonych 50 nmol/kg Q614gL nastąpił regres do 2,3±0,51 cm3, natomiast dawka 25 nmol/kg Q6 była jeszcze toksyczna i mogła jedynie spowodować zmniejszenie końcowej objętości nowotworu do 6,76±1,4 cm3, podobnie jak otrzymano w przypadku dawki 25 nmol/kg Q6UgL (6,74±1 cm3) w porównaniu z 15,6±2,2 cm3 w przypadku zwierząt nie leczonych. Histologiczna ocena próbek wykazała znaczny spadek komórek mitotycznych tylko w grupach leczonych Q6MgL. Receptory LH-RH o dużej zdolności wiązania zostały wykryte w błonach nie leczonych próbek nowotworów Dunninga, ale po leczeniu Q614gL. nie można było stwierdzić żadnych miejsc wiązania dla LH-RH. Zahamowanie rozwoju nowotworu przez AN-201 i Q6MgL było również związane ze znacznym spadkiem zdolności wiązania receptorów EGF. Jak to przedstawiono na fig. 4-6 nakierowany cytotoksyczny analog LH-RH Q6 4gL jest skutecznym czynnikiem przeciwnowotworowym powodującym re-gresję raków prostaty u szczurów Dunning R-3327-H. Badania nasze wykazują również, że cytotoksyczny analog LH-RH Qe14gL jest znacznie mniej toksyczny niż zawarty antyneoplastyczny rodnik (Qc) i znacznie bardziej aktywny w powstrzymywaniu rozwoju nowotworu.
Legendy do rysunków dotyczących przykładu XX:
Figura 4. Doświadczenie I: objętość nowotworu u samców szczurów Copenhagen z przeszczepami szczurzego raka prostaty Dunning R-3327-H podczas leczenia polegającego na trzech podaniach 50 nmol/kg agonistycznego [D-Lys6]LH-RH i 50 nmol/kg cytotoksycznego analogu LH-RH Qg14gL·. Linie pionowe oznaczają SEM.*p<0,05; **p<0,01 w porównaniu z grupą kontrolną przy nowym wielozakresowym teście Duncana. Leczenie zaznaczone strzałkami stosowano w dniach 1, 8 i 29.
f Zwierzęta leczone za pomocą Q6 jako jedynego leku lub niesprzężoną mieszaniną z [D-Lys6]LH-RH zdechły w drugim tygodniu. W tych dwóch grupach przedstawiono objętość nowotworów zarejestrowaną ósmego dnia.
Figura 5. Eksperyment II: Wpływ leczenia za pomocą 25 nmol/kg 2-pirolinodoksyrubicyną (Qó), 25 nmol/kg i 50 nmol/kg cytotoksycznego analogu LH-RH Q6UgL na objętość nowotworu u szczurów z rakiem prostaty Dunning R-3327-H. Linie pionowe oznaczają SEM. *p<0,05; **p<0,01 w porównaniu z grupą kontrolną. Leczenie zaznaczone strzałkami zastosowano trzy razy, to znaczy w dniach 1, 8 i 29.
Figura 6. Eksperyment II. Wpływ leczenia za pomocą 25 nmol/kg 2-pirolinodoksyrubicyną (Qó) 25 nmol/kg i 50 nmol/kg cytotoksycznego analogu LH-RH Q6gL na ciężar ciała szczurów Copenhagen z rakiem prostaty Dunning R-3327-H. Linie pionowe oznaczają SEM. *p<0,05; **p<0,01 w porównaniu z grupą kontrolną. Leczenie zaznaczone strzałkami przeprowadzono 3-krotnie, to znaczy w dniach 1, 8 i 29.
Przykład XXI
Porównawcze badanie wpływu doksorubicyny (DOX) i nakierowanego cytotoksycznego agonistycznego analogu LH-RH Q1HgL ([D-LysjLH-RH połączony z DOX14-O-hemiglutarynianem) na rozwój ludzkiego raka jajnika OV-1063 u nagich myszy
Linia komórek ludzkiego nabłonkowego raka jajnika OV-1063 pochodziła z przerzutowego brodawkowego gruczolakoraka torbielowatego jajnika 57-letniej kobiety (Horowitz i in.
188 786 (1985) Oncology 42, 332-337). Dziesięć milionów komórek OV-1063 wstrzyknięto podskórnie trzem gołym myszom w celu spowodowania rozwoju nowotworów. Wycinki 1 mm3 tych nowotworów przeszczepiono sześćdziesięciu zwierzętom do badań powstrzymywania rozwoju in vivo. Celem eksperymentu było wykazanie, że w wyniku obecności receptorów dla LH-RH na OV-1063 cytotoksyczny produkt sprzężenia LH-RH był bardziej skuteczny i mniej toksyczny niż DOX, cytotoksyczny rodnik zawarty w nim. Oddziaływania cytotoksycznego produktu sprzężenia LH-RH porównano z wpływami DOX, mieszaniny DOX z cząsteczkami nośnika, samego nośnika i z nie leczonymi grupami kontrolnymi. Wszystkie iniekcje były dokonywane dootrzewnie. Związki te byty rozpuszczone w 0,9% roztworze wodnym chlorku sodowego.
Myszy z przeciętnej wielkości nowotworami około 15 mm'' podzielono na sześć grup po dziewięć zwierząt i leczono je następująco siedem dni po przeszczepieniu nowotworu: grupa 1, roztwór soli; grupa 2, Q?4gL w dawce 700 nmol/20 g zwierzęcia; grupa 3, Q1MgL w dawce 413 nmol/20 g zwierzęcia (maksymalna tolerowana dawka, MTD dla DOX); grupa 4, DOX 413 nmol/20 g zwierzęcia (MTD); grupa 5, mieszanina 700 nmol/20 g DOX i 700 nmol/20 g [D-Lys6]LH-RH; grupa 6, agonistyczny analog nośnika [D-Lys6]LH-RH w dawce 700 nmol/20 g zwierzęcia.
Analiza receptorów OV-1063 wykazała obecność mających wysokie powinowactwo miejsc wiązania dla LH-RH.
Wyniki: jak pokazano na fig. 7, silne zahamowanie rozwoju nowotworu osiągnięto przez leczenie Qi gL w dawce 413 nmol/20 g (grupa 3). Zwierzęta nie wykazywały oznak silnej toksyczności. Dla porównania, leczenie za pomocą DOX podawanej w tej samej dawce 413 nmol/20 g (12 mg/kg, MTD, grupa 4) nie spowodowało znacznego wstrzymania rozwoju nowotworu u trzech zwierząt, które przeżyły do końca eksperymentu. Trzy zwierzęta zdechły piątego dnia, a sześć zwierząt zdechło dziewiątego dnia na skutek toksyczności. Przy większej dawce (700 nmol/20 g, grupa 2) Q1UgL wykazywał bardzo silne hamowanie rozwoju nowotworu (fig. 7). Dwa spośród dziewięciu zwierząt zdechły na skutek toksyczności, a jedno zwierzę zdechło przypadkowo. Sześć zwierząt, które przeżyły, miały przy końcu eksperymentu stratę wagi około 20%. W grupie 6 tę samą dużą dawkę (700 nmol/20 g) DOX zmieszano z 700 nmol [D-Lys6]LH-RH. Piątego dnia wszystkie zwierzęta w tej grupie zdechły w wyniku silnej toksyczności.
Wnioski: nasze wyniki wyraźnie wykazują, że na skutek obecności receptorów dla LH-RH na komórkach nabłonkowego raka jajnika OV-1063 nakierowany cytotoksyczny produkt sprzężenia LH-RH Qi14gL wykazuje mniejszą toksyczność i większą aktywność przeciwnowotworową niż doksorubicyna (Qi), rodnik cytotoksyczny zawarty w tym związku.
188 786
188 786
Zmiany objętościowe estrogenowo niezależnych nowotworów ΜΧΤ w JS-35 (wybrane grupy)
Objętość nowotworu (mm3)
Dni od przeszczepu fig. 2
188 786
Wpływ cytotoksycznych analogów LH-RH na przeżywanie myszy z estrogenowo niezależnymi rakami ΜΧΤ liczba przeżywających myszy
V kontrola Β ΙΟ-ΙηΊΙΗ-ΚΗ ♦ AN-192 © MW1 ▼ iDAyHUH-BH + AN-181 fig. 3
188 786 objętość nowotworu
tygodni leczenia
188 786 objętość nowotworu (urn3)
tygodni leczenia fig. 5
188 786 ciężar zwierzęcia (g)
tygodni leczenia fig. 6
188 786
Hamowanie rozwoju heteroprzeszczepów ludzkiego raka jajników 0V 1063 u gołych myszy przez cytotoksyczny analog LH-RH zawierający doksorubicynę (QigL) i przez doksorubicynę (Qi) objętość nowotworu
* p < .05 , * ** p < .01
MTD; maksymalna tolerowana dawka
188 786
Zmiany objętości estrogenowo niezależnych raków sutka myszy ΜΧΤ w KS-29 (Cyfry kursywą podaje przeżywające myszy w czasie pomiaru)
8000
Objętość nowotworu
7000
6000
5000
4000 3000 2000 1000 0 S ♦ 7
Dni od przeszczepu
Kontrola
Q6 6 χ 1.25 nmol/20g Q6 15 x 0.5 nmol/20g —V— Q6'49L 6 x 1.25 nmol/20g ·<·- Q614gL 15 x 0.5 nmol/20g —β - Q6’4gL 2 x 3.5 nmol/20g —O·· Og^gL 2 x 5.0 nmol/20g —O— DOX 520 nmol/20g fig. 1
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 6,00 zł.

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób przekształcania azotu pierwszorzędowej grupy aminowej pierwszorzędowej a, β- lub a,y-hydroksyaminy w azot mononienasyconego związku heterocyklicznego zawierającego azot, posiadającego 5-6 atomów w pierścieniu, znamienny tym, że proces prowadzi się w kolejnych etapach, w których:
    a) traktuje się wymienioną hydroksyaminę nadmiarem chlorowcoaldehydu, posiadającego węgiel aldehydowy, węgiel przenoszący chlorowiec i posiadającego 2 lub 3 ugrupowania pomiędzy węglem aldehydowym a węglem przenoszącym chlorowiec, wybrane z grupy złożonej z CH2, CH2CH2 oraz OCH2,
    b) dodaje się nadmiar, w stosunku do hydroksyaminy, zasady organicznej,
    c) neutralizuje się wymienioną zasadę słabym kwasem oraz
    d) traktuje się kwasem rozcieńczonym wodą.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że etap a) prowadzi się w aprotonowym rozpuszczalniku organicznym obojętnym wobec reakcji.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że etap a) prowadzi się w polarnym, niehydroksylowym rozpuszczalniku organicznym obojętnym wobec reakcji.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się dwumetyloformamid.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się aldehyd wybrany z grupy złożonej z omega-bromo- i omega-jodobutyraldehydu oraz waleraldehydu.
PL96358646A 1995-11-27 1996-11-14 Sposób przekształcania azotu pierwszorzędowej grupy aminowej PL188786B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US08/562,652 US5843903A (en) 1995-11-27 1995-11-27 Targeted cytotoxic anthracycline analogs
PCT/EP1996/005029 WO1997019954A1 (en) 1995-11-27 1996-11-14 Targeted cytotoxic anthracycline analogs

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL188786B1 true PL188786B1 (pl) 2005-04-29

Family

ID=24247176

Family Applications (3)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL96326865A PL187230B1 (pl) 1995-11-27 1996-11-14 Nowe związki antracyklinowe, zawierające je kompozycje farmaceutyczne oraz ich zastosowanie do wytwarzania leku
PL96358646A PL188786B1 (pl) 1995-11-27 1996-11-14 Sposób przekształcania azotu pierwszorzędowej grupy aminowej
PL358737A PL191781B1 (pl) 1995-11-27 1996-11-14 Nowe związki antracyklinowe, zawierające je kompozycje farmaceutyczne oraz ich zastosowanie do wytwarzania leku

Family Applications Before (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL96326865A PL187230B1 (pl) 1995-11-27 1996-11-14 Nowe związki antracyklinowe, zawierające je kompozycje farmaceutyczne oraz ich zastosowanie do wytwarzania leku

Family Applications After (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL358737A PL191781B1 (pl) 1995-11-27 1996-11-14 Nowe związki antracyklinowe, zawierające je kompozycje farmaceutyczne oraz ich zastosowanie do wytwarzania leku

Country Status (27)

Country Link
US (2) US5843903A (pl)
EP (2) EP1384710B1 (pl)
JP (2) JP3987575B2 (pl)
KR (2) KR100445754B1 (pl)
CN (2) CN1166597C (pl)
AT (2) ATE401305T1 (pl)
AU (1) AU709539B2 (pl)
BR (1) BR9611647B1 (pl)
CA (2) CA2471775C (pl)
CZ (1) CZ297297B6 (pl)
DE (2) DE69630233T2 (pl)
DK (2) DK0863917T3 (pl)
EA (1) EA001372B1 (pl)
ES (2) ES2310222T3 (pl)
HK (1) HK1052920B (pl)
HU (1) HU229870B1 (pl)
IL (3) IL134685A (pl)
IS (2) IS2178B (pl)
MX (1) MX9804119A (pl)
NO (2) NO324035B1 (pl)
NZ (1) NZ322054A (pl)
PL (3) PL187230B1 (pl)
PT (2) PT863917E (pl)
SK (2) SK284392B6 (pl)
UA (1) UA67722C2 (pl)
WO (1) WO1997019954A1 (pl)
ZA (1) ZA969709B (pl)

Families Citing this family (52)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US6576239B1 (en) 1996-09-10 2003-06-10 The Burnham Institute Angiogenic homing molecules and conjugates derived therefrom
US6180084B1 (en) 1998-08-25 2001-01-30 The Burnham Institute NGR receptor and methods of identifying tumor homing molecules that home to angiogenic vasculature using same
GB9814527D0 (en) 1998-07-03 1998-09-02 Cyclacel Ltd Delivery system
JP2002530059A (ja) 1998-11-13 2002-09-17 サイクラセル・リミテッド 輸送ベクター
FR2786397B1 (fr) * 1998-11-30 2003-01-10 Synt Em Vecteurs peptidiques de substances a travers la barriere hematoencephalique pour etre utilises dans le diagnostic ou la therapie d'une affection du snc
FR2786398B1 (fr) * 1998-11-30 2002-12-27 Synt Em Composition pharmaceutique anti-cancereuse et anti-chimioresistance comprenant un agent anticancereux et au moins un peptide
US6858598B1 (en) 1998-12-23 2005-02-22 G. D. Searle & Co. Method of using a matrix metalloproteinase inhibitor and one or more antineoplastic agents as a combination therapy in the treatment of neoplasia
US6833373B1 (en) 1998-12-23 2004-12-21 G.D. Searle & Co. Method of using an integrin antagonist and one or more antineoplastic agents as a combination therapy in the treatment of neoplasia
US6528481B1 (en) 1999-02-16 2003-03-04 The Burnam Institute NG2/HM proteoglycan-binding peptides that home to angiogenic vasculature and related methods
US6380161B1 (en) 1999-06-21 2002-04-30 Inkine Pharmaceutical Company, Inc. Compositions for treating chemotherapy-resistant tumor cells and targeted chemotherapy compositions
WO2001036007A2 (en) * 1999-11-12 2001-05-25 Angiotech Pharmaceuticals, Inc. Compositions of a combination of radioactive therapy and cell-cycle inhibitors
CA2395660A1 (en) 1999-12-29 2001-07-12 Immunogen, Inc. Cytotoxic agents comprising modified doxorubicins and daunorubicins and their therapeutic use
AU4267700A (en) * 2000-01-13 2001-07-19 Academia Sinica Application of somatostatin analogs to specific delivery of anti-tumor drugs into tumor cells
EP1301540B1 (en) * 2000-04-26 2004-07-28 BioSynthema Inc. Rgd (arg-gly-asp) coupled to neuropeptides
US7420030B2 (en) 2000-09-08 2008-09-02 The Board Of Regents Of The University Of Texas System Aminopeptidase A (APA) targeting peptides for the treatment of cancer
US7452964B2 (en) 2001-09-07 2008-11-18 Board Of Regents, The University Of Texas System Compositions and methods of use of targeting peptides against placenta and adipose tissues
US20040170955A1 (en) 2000-09-08 2004-09-02 Wadih Arap Human and mouse targeting peptides identified by phage display
KR100420007B1 (ko) * 2001-04-25 2004-03-02 노영쇠 안트라사이클린 유도체 및 이를 포함하는 항암제
US7326685B2 (en) * 2001-09-21 2008-02-05 The Administrators Of The Tulane Educational Fund Diagnostic or therapeutic somatostatin or bombesin analog conjugates and uses thereof
AU2003224644A1 (en) * 2002-02-27 2003-09-09 The Government Of The United States Of America, Represented By The Secretary, Department Of Healtan Conjugates of ligand, linker and cytotoxic agent and related compositions and methods of use
US7771727B2 (en) 2002-03-01 2010-08-10 The Administrators Of The Tulane Educational Fund Conjugates of therapeutic or cytotoxic agents and biologically active peptides
US7544767B2 (en) 2002-04-05 2009-06-09 Burnham Institute For Medical Research HMGN2 peptides and related molecules that selectively home to tumor blood vessels and tumor cells
JP5000848B2 (ja) * 2002-05-21 2012-08-15 第一三共株式会社 グレリン含有医薬組成物
EP1509256B1 (en) 2002-05-24 2009-07-22 Angiotech International Ag Compositions and methods for coating medical implants
US8313760B2 (en) 2002-05-24 2012-11-20 Angiotech International Ag Compositions and methods for coating medical implants
BR0314743A (pt) 2002-09-26 2005-07-26 Angiotech Int Ag Envoltórios perivasculares
JP2006516548A (ja) 2002-12-30 2006-07-06 アンジオテック インターナショナル アクツィエン ゲゼルシャフト 迅速ゲル化ポリマー組成物からの薬物送達法
US20040202666A1 (en) * 2003-01-24 2004-10-14 Immunomedics, Inc. Anti-cancer anthracycline drug-antibody conjugates
US20050043215A1 (en) 2003-02-19 2005-02-24 Tamara Minko Complex drug delivery composition and method for treating cancer
AU2007221964B2 (en) * 2003-04-22 2008-12-11 Ipsen Pharma S.A.S. Peptide vectors
CN1777439A (zh) * 2003-04-22 2006-05-24 研究及应用科学协会股份有限公司 生长抑素的载体
US7097993B2 (en) 2003-06-25 2006-08-29 Wisconsin Alumni Research Foundation Method for identifying an agent that modulates type 1 phosphatidylinositol phosphate kinase isoform β661 activity
WO2005086951A2 (en) * 2004-03-10 2005-09-22 Threshold Pharmaceuticals, Inc. Hypoxia-activated anti-cancer agents
US20070060534A1 (en) * 2005-06-30 2007-03-15 Threshold Pharmaceuticals, Inc. Anthracycline analogs
EP1900742A1 (en) 2006-09-07 2008-03-19 AEterna Zentaris GmbH Conjugates of disorazoles and their derivatives with cell-binding molecules, novel disorazole derivatives, processes of manufacturing and uses thereof
HRP20160631T1 (hr) * 2006-09-06 2016-07-15 Æterna Zentaris Gmbh Konjugati disorazola i njihovi derivati sa staničnovezajućim molekulama, novi derivati disorazola, postupci njihove pripreme i njihove uporabe
US20100087370A1 (en) * 2007-02-14 2010-04-08 The General Hospital Corporation Modulation of nitric oxide signaling to normalize tumor vasculature
RU2377247C2 (ru) * 2007-12-27 2009-12-27 Федеральное государственное образовательное учреждение высшего профессионального образования Санкт-Петербургский государственный университет Молекулярный конъюгат на основе синтетических аналогов люлиберина и его применение в качестве средства доставки днк в клетки гормон-чувствительных опухолей (варианты)
US8742076B2 (en) * 2008-02-01 2014-06-03 Genentech, Inc. Nemorubicin metabolite and analog reagents, antibody-drug conjugates and methods
ES2655243T3 (es) * 2008-04-11 2018-02-19 Tianjin Hemay Oncology Pharmaceutical Co., Ltd Derivados antibióticos de antraciclina con alta actividad, métodos de preparación y usos de los mismos
CN101555264B (zh) * 2008-04-11 2014-09-03 天津和美生物技术有限公司 具有高活性的四环蒽醌类抗生素的衍生物及其制备和应用
AR072804A1 (es) 2008-07-15 2010-09-22 Genentech Inc Conjugados derivados de antraciclina,proceso para su preparacion,composiciones farmaceuticas que los contienen y su uso como agentes antitumorales.
MX2011008774A (es) * 2009-02-20 2011-10-24 Ipsen Pharma Sas Conjugados citotoxicos que tienen un compuesto de unión de receptores de neuropeptidos y.
CN102050856B (zh) * 2009-11-03 2014-04-30 天津和美生物技术有限公司 具有高活性的表阿霉素的衍生物及其制备和应用
BR112013013127B1 (pt) 2010-12-02 2021-06-22 Nerviano Medical Sciences S.R.L. Processo para a preparação de derivados de morfolinil antraciclina, compostos derivados de morfolinil antraciclina e composição farmacêutica compreendendo estes compostos
CN105198966B (zh) * 2014-06-26 2019-06-21 中国人民解放军军事医学科学院毒物药物研究所 GnRH类似物-细胞毒分子缀合物、其制备方法及用途
KR102062025B1 (ko) 2014-06-30 2020-01-03 타베다 세라퓨틱스, 인코포레이티드 표적화된 콘주게이트 및 입자 및 그것의 제형
EP3045540A1 (en) 2015-01-19 2016-07-20 Æterna Zentaris GmbH Enzymatic process for the regioselective manufacturing of N-Fmoc-doxorubicin-14-O-dicarboxylic acid mono esters
AU2016343817B2 (en) 2015-10-28 2021-05-27 Tva (Abc), Llc SSTR-targeted conjugates and particles and formulations thereof
US10450340B2 (en) 2017-02-16 2019-10-22 Monopar Therapeutics Inc. 3′-deamino-3′-(2″-pyrroline-1″-yl)-5-imino-13-deoxyanthracyclines and methods of preparation
CN120081907A (zh) * 2018-11-13 2025-06-03 省卫生服务机构 用于胃泌素释放肽受体(grpr)的体内成像和治疗grpr相关病症的放射性标记蛙皮素衍生化合物
JP2025510161A (ja) 2022-03-25 2025-04-14 プロビンシャル・ヘルス・サービシーズ・オーソリティ ガストリン放出ペプチド受容体(grpr)のインビボイメージング及びgrpr関連障害の治療のための放射性標識化合物

Family Cites Families (11)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US3725350A (en) * 1972-04-26 1973-04-03 Commercial Soluents Corp Polymeric substances comprising the reaction product of melamine, aldehyde and oxazolidines
US4299822A (en) * 1980-06-09 1981-11-10 Sidney Farber Cancer Institute, Inc. N-Trifluoroacetyladriamycin-14-O-hemiglutarate and -hemiadipate and therapeutic compositions containing same
US4464529A (en) * 1982-07-20 1984-08-07 Sri International Analogues of morpholinyl daunorubicin and morpholinyl doxorubicin
IL89220A (en) * 1988-02-11 1994-02-27 Bristol Myers Squibb Co Anthracycline immunoconjugates, their production and pharmaceutical compositions containing them
US5217955A (en) * 1989-09-15 1993-06-08 Biomeasure, Inc. Treatment of cancer with peptide analog of bombesin, grp, litorin or neuromedin
US5304687A (en) * 1989-12-19 1994-04-19 Farmitalia Carlo Erba S.R.L. Morpholinyl derivatives of doxorubicin and process for their preparation
ES2094136T3 (es) * 1989-12-19 1997-01-16 Pharmacia Spa Intermediarios quirales de 1,5-diyodo-2-metoxi o benciloxi.
DE69112684T2 (de) * 1990-04-06 1996-02-01 Univ Tulane LHRH-Analoge.
EP0450480B1 (en) * 1990-04-06 1995-06-21 The Administrators of The Tulane Educational Fund Somatostatin Analogues
JP3169425B2 (ja) * 1992-03-27 2001-05-28 三共株式会社 アジドペンタンサイクリトール
US6214345B1 (en) * 1993-05-14 2001-04-10 Bristol-Myers Squibb Co. Lysosomal enzyme-cleavable antitumor drug conjugates

Also Published As

Publication number Publication date
US5843903A (en) 1998-12-01
NO324035B1 (no) 2007-07-30
SK284672B6 (sk) 2005-08-04
KR20040037176A (ko) 2004-05-04
DE69630233D1 (de) 2003-11-06
EP1384710A1 (en) 2004-01-28
ATE251179T1 (de) 2003-10-15
PL191781B1 (pl) 2006-07-31
HK1052920B (zh) 2005-03-04
DE69637604D1 (de) 2008-08-28
IL119691A0 (en) 1997-02-18
PL326865A1 (en) 1998-10-26
HUP9903771A3 (en) 2000-07-28
HU229870B1 (en) 2014-10-28
EP1384710B1 (en) 2008-07-16
IS4734A (is) 1998-05-05
WO1997019954A1 (en) 1997-06-05
MX9804119A (es) 1998-09-30
EP0863917A1 (en) 1998-09-16
EP0863917B1 (en) 2003-10-01
AU709539B2 (en) 1999-09-02
SK284392B6 (sk) 2005-03-04
NO20051111L (no) 2005-03-01
BR9611647A (pt) 1999-02-23
SK62898A3 (en) 1999-06-11
UA67722C2 (en) 2004-07-15
DE69630233T2 (de) 2004-08-05
NO982252D0 (no) 1998-05-15
BR9611647B1 (pt) 2010-03-09
CN1405127A (zh) 2003-03-26
HK1052920A1 (en) 2003-10-03
CA2471775A1 (en) 1997-06-05
PT1384710E (pt) 2008-10-08
CA2238574A1 (en) 1997-06-05
NZ322054A (en) 1999-04-29
CA2471775C (en) 2008-01-29
ES2310222T3 (es) 2009-01-01
JP3987575B2 (ja) 2007-10-10
KR19990071672A (ko) 1999-09-27
IS8567A (is) 2006-11-09
NO982252L (no) 1998-05-15
KR100467899B1 (ko) 2005-01-24
PL187230B1 (pl) 2004-06-30
CN1137136C (zh) 2004-02-04
DK0863917T3 (da) 2004-01-19
IS2178B (is) 2006-12-15
US6184374B1 (en) 2001-02-06
PT863917E (pt) 2004-02-27
DK1384710T3 (da) 2008-11-17
IL134685A (en) 2002-12-01
IL134685A0 (en) 2001-04-30
HUP9903771A2 (hu) 2000-02-28
EA001372B1 (ru) 2001-02-26
CN1166597C (zh) 2004-09-15
EA199800492A1 (ru) 1998-12-24
HK1017363A1 (en) 1999-11-19
JP2007045845A (ja) 2007-02-22
KR100445754B1 (ko) 2004-12-08
CN1202903A (zh) 1998-12-23
AU7572296A (en) 1997-06-19
JP4778405B2 (ja) 2011-09-21
CA2238574C (en) 2004-10-19
ATE401305T1 (de) 2008-08-15
JP2000502055A (ja) 2000-02-22
CZ135798A3 (cs) 1998-10-14
CZ297297B6 (cs) 2006-11-15
IS2634B (is) 2010-06-15
ES2205067T3 (es) 2004-05-01
IL119691A (en) 2002-02-10
ZA969709B (en) 1997-08-25

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL188786B1 (pl) Sposób przekształcania azotu pierwszorzędowej grupy aminowej
Janaky et al. Analogues of luteinizing hormone-releasing hormone containing cytotoxic groups.
Nagy et al. Cytotoxic analogs of luteinizing hormone-releasing hormone containing doxorubicin or 2-pyrrolinodoxorubicin, a derivative 500-1000 times more potent.
EP1288223A1 (en) Therapeutic peptide derivatives
KR20020002482A (ko) 개선된 용해도 특성을 가진 신규의 lhrh 길항제
JPH04224600A (ja) 細胞毒性成分を有する黄体形成ホルモン放出ホルモン類似体
AU748507B2 (en) Novel synthetic reaction and targeted cytotoxic anthracycline analogs obtained thereby
UA76474C2 (en) Method for conversion of nitrogen of primary aminogroup - or --hydroxy of primary amine into nitrogen of monounsaturated compound
HK1017363B (en) Targeted cytotoxic anthracycline analogs