PL199255B1 - Wkładka ortopedyczna i sposób wytwarzania wkładki ortopedycznej - Google Patents

Abstract

Wk ladka ortopedyczna, zawieraj aca pokrycie wierzchnie i pokrycie spodnie, otaczaj ace rdze n podtrzymuj acy, przy czym pokrycie wierzchnie i pokrycie spodnie wystaj a poza rdze n podtrzy- muj acy w obszarze brzegów wk ladki ortope- dycznej i s a po laczone ze sob a w obszarze tych brzegów, charakteryzuje si e tym, ze pokrycie wierzchnie (9), pokrycie spodnie (10) i rdze n podtrzymuj acy (5) s a z materia lów termopla- stycznych o zbli zonych temperaturach topnie- nia i s a trwale ze sob a po laczone poprzez prasowanie i kszta ltowanie ze stopieniem ich przyleg lych powierzchni. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy wkładki ortopedycznej i sposobu wytwarzania wkładki ortopedycznej.

Z niemieckiego opisu patentowego 4,437,282 znana jest wkładka ortopedyczna, która zawiera pokrycie wierzchnie i pokrycie spodnie, otaczające rdzeń podtrzymujący, przy czym pokrycie wierzchnie i pokrycie spodnie wystają poza rdzeń podtrzymujący w obszarze brzegów wkładki ortopedycznej, gdzie są ze sobą trwale połączone.

Zgodnie z tym dokumentem, znaną wkładkę wytwarza się z pokryć, nazwanych wykrojami, wstępnie ogrzewanych razem z ukształtowaną częścią tworzącą rdzeń podtrzymujący, co korzystnie odbywa się bez użycia kleju, po czym części te łączy się ze sobą. Na pokrycie spodnie korzystnie nakłada się klej, za pomocą którego łączy się oba pokrycia.

Wkładka ortopedyczna, według wynalazku, zawiera pokrycie wierzchnie i pokrycie spodnie, które otaczają rdzeń podtrzymujący. Pokrycie wierzchnie i pokrycie spodnie wystają poza rdzeń podtrzymujący w obszarze brzegów wkładki ortopedycznej i są połączone ze sobą w obszarze tych brzegów. Wkładka ortopedyczna, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że pokrycie wierzchnie, pokrycie spodnie i rdzeń podtrzymujący są wykonane z materiałów termoplastycznych o zbliżonych temperaturach topnienia i są trwale ze sobą połączone poprzez prasowanie i kształtowanie ze stopieniem ich przyległych powierzchni.

Pokrycie wierzchnie wkładki ortopedycznej otaczające rdzeń podtrzymujący korzystnie ma powłokę, zwłaszcza skórę, imitację skóry lub tworzywo sztuczne, która jest kompatybilna ze skórą użytkownika.

Rdzeń podtrzymujący ma warstwę górną i warstwę spodnią usytuowane jedna na drugiej i zawierające luźno ułożony materiał. Warstwa górna i warstwa spodnia połączone są ze sobą poprzez kształtowanie i prasowanie, przy czym zarys warstwy spodniej rdzenia podtrzymującego ma wymiar wzdłużny mniejszy od wymiaru wzdłużnego warstwy górnej tego rdzenia. Warstwa spodnia jest zasadniczym elementem rdzenia podtrzymującego wkładki ortopedycznej.

Przynajmniej jedno z obu pokryć wierzchniego i spodniego wkładki ortopedycznej jest wykonane z materiału dwuwarstwowego. Warstwa wewnętrzna pokrycia jest wykonana z tkaniny sieciowej z wł ókna termoplastycznego, a warstwa zewnę trzna z folii termoplastycznej. Tkanina sieciowa warstwy wewnętrznej i folia warstwy zewnętrznej mają temperatury topnienia odpowiadające temperaturze topnienia pozostałych części z rdzenia podtrzymującego, pokrycia wierzchniego i pokrycia spodniego.

Sposób wytwarzania wkładki ortopedycznej, według wynalazku, polega na kształtowaniu pokrycia wierzchniego i pokrycia spodniego oraz rdzenia podtrzymującego, i na umieszczeniu rdzenia podtrzymującego pomiędzy pokryciami wierzchnim i spodnim pozostawiając wystające poza rdzeń podtrzymujący obszary brzegów pokryć, a następnie na łączeniu tych pokryć w obszarze ich brzegów.

Sposób wytwarzania wkładki ortopedycznej, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że pokrycie wierzchnie, pokrycie spodnie i rdzeń podtrzymujący kształtuje się z materiałów termoplastycznych o zbliżonych temperaturach topnienia i łączy się je trwale ze sobą poprzez prasowanie stapiając ich przyległe powierzchnie.

Pokrycie wierzchnie otaczające rdzeń podtrzymujący korzystnie kształtuje się z powłoką kompatybilną ze skórą użytkownika, zwłaszcza ze skóry, imitacji skóry lub tworzywa sztucznego.

Rdzeń podtrzymujący kształtuje się z warstwy górnej i warstwy spodniej usytuowanych jedna na drugiej, z luźno ułożonego materiału i łączy się je poprzez kształtowanie i prasowanie. Korzystnie zarysowi warstwy spodniej rdzenia podtrzymującego nadaje się wymiar wzdłużny mniejszy od wymiaru wzdłużnego warstwy górnej.

Przynajmniej jedno z obu pokryć wierzchniego i spodniego kształtuje się z materiału dwuwarstwowego, przy czym warstwę wewnętrzną kształtuje się z tkaniny sieciowej z włókna termoplastycznego, a warstwę zewnętrzną z folii termoplastycznej. Materiały warstwy wewnętrznej z tkaniny sieciowej i warstwy zewnętrznej z folii z tworzywa sztucznego dobiera się tak, aby ich temperatury topnienia odpowiadały temperaturze topnienia pozostałych części z rdzenia podtrzymującego, pokrycia wierzchniego i pokrycia spodniego.

Wkładka ortopedyczna według wynalazku jest wytwarzana w uproszczony sposób, z uzyskaniem specjalnej stabilności wewnętrznej. We wkładce według obecnego wynalazku występuje trwałe połączenie pomiędzy pokryciem wierzchnim i rdzeniem podtrzymującym oraz pomiędzy pokryciem spodnim i rdzeniem podtrzymującym, a także pomiędzy obszarami brzegów pokrycia wierzchniego

PL 199 255 B1 i pokrycia spodniego wystają cymi poza rdzeń podtrzymują cy. Połączenie to uzyskano drogą spajania przyległych powierzchni. Rdzeniowi podtrzymującemu nadaje się, w wyniku prasowania i kształtowania, finalny, terapeutycznie wymagany kształt. Trwałe połączenie trzech części składowych wkładki i ich kształtowanie uzyskuje się podczas jednej operacji, w trakcie której nieprzetworzone części składowe, luźno ułożone w formie, sprasowywuje się razem, stapiając przyległe powierzchnie i równocześnie doprowadzając do trwałego wewnętrznego ich połączenia, wraz z kształtowaniem powodującym finalne skonfigurowanie tej wkładki. Istotnym czynnikiem jest wykonanie wszystkich części składowych wkładki z takich materiałów termoplastycznych, aby temperatury topnienia trzech części składowych były do siebie zbliżone. Dzięki temu podany powyżej sposób wytwarzania wkładki ogranicza się do połączenia wszystkich jej części składowych, dostosowanych do wymagań terapeutycznych, podczas jednej operacji.

Do utworzenia rdzenia podtrzymującego można zastosować materiał jednorodny, na przykład spłaszczony na krawędziach arkusz tworzywa sztucznego. Jednakże, możliwe i szczególnie korzystne, jest utworzenie rdzenia podtrzymującego z warstw zawierających luźno ułożony materiał. Korzystnie są to drobne granulki tworzywa sztucznego, upłynniane przy ogrzaniu i tworzące warstwy rdzenia podtrzymującego po ochłodzeniu. Granulki z tworzywa sztucznego wsypuje się do formy, w której zostają upłynnione podczas ogrzania i w niej ukształtowane. Kształtuje się warstwy o żądanej grubości i kształcie, które mogą być następnie ułożone jedną na drugiej, przy czym warstwa spodnia jest krótsza od warstwy wierzchniej w celu utworzenia rdzenia podtrzymującego. Warstwa spodnia tworzy rdzeń podtrzymujący wkładki, który, za pomocą kształtowania i prasowania, nadaje wkładce jej żądany kształt, wymagany w terapii.

Dla nadania wkładce wysokiego stopnia stabilności przy jednoczesnym zachowaniu wytrzymałości na zginanie, jedno lub oba pokrycia, wierzchnie i spodnie, wykonuje się z materiału dwuwarstwowego. Zastosowanie tkaniny sieciowej w warstwie wewnętrznej nadaje wkładce dość znaczną wytrzymałość w kierunku podłużnym, bez utraty wytrzymałości na zginanie. Dzięki temu wkładka łatwo dostosowuje się do stopy użytkownika podczas chodzenia. Ponadto tkanina sieciowa przenosi część obciążeń wkładki powstających w niej podczas chodu, a które wcześniej przenosił głównie rdzeń podtrzymujący, co korzystnie zwiększa jego stopień elastyczności.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wkładkę w rzucie perspektywicznym; fig. 2 - wkładkę w przekroju podłużnym; fig. 3 - powiększony fragment przekroju z fig. 2; fig. 4 - wkładkę ze schematycznym pokazaniem tkaniny sieciowej, w widoku z góry.

Figura 1 przedstawia wkładkę ortopedyczną 1 w widoku perspektywicznym, ukazując pokrycie 2, które jest lekko wygięte do góry w obrębie jego wzdłużnych brzegów 3 i 4. Wkładka 1 posiada rdzeń podtrzymujący 5, który pokazano linią przerywaną, i który to rdzeń podtrzymujący 5 zgodnie z opisaną konstrukcją dwuwarstwową posiada warstwę spodnią 6, której zarys ma wymiar wzdłużny mniejszy od wymiaru wzdłużnego warstwy górnej 5a rdzenia podtrzymującego 5, w wyniku czego siła podtrzymująca w warstwie spodniej 6 oddziałowuje zwłaszcza na łuk wzdłużny stopy.

Wkładka 1, pokazana na fig. 1, normalnie kończy się na krawędzi 7 w rejonie podbicia stopy użytkownika wkładki 1. Jednakże możliwe jest również zaprojektowanie wkładki 1 w taki sposób, aby występowała w obrębie całej stopy, zawierając płat przedni 8, jak pokazano linią osiową. W rejonie płata przedniego 8 wkładka 1 zawiera jedynie połączenie dwóch wspomnianych powyżej pokryć wierzchniego 9 i spodniego 10, (patrz fig. 2), bez wywierania siły podtrzymującej w tym rejonie, w związku z czym rdzeń podtrzymujący 5 umieszcza się tylko na tylnym rejonie wkładki 1.

Na fig. 2 pokazano wkładkę 1 według fig. 1, w przekroju podłużnym. Wkładka 1 posiada pokrycie wierzchnie 9 i pokrycie spodnie 10, pomiędzy którymi umieszczono rdzeń podtrzymujący 5 z jego warstwa spodnia 6. Wszystkie trzy części składowe wkładki 1, a mianowicie pokrycie wierzchnie 9, pokrycie spodnie 10 oraz rdzeń podtrzymujący 5 są mocno połączone ze sobą poprzez stopienie i sprasowanie ich powierzchni wykonanych z materiału termoplastycznego, którego temperatura topnienia jest w przybliżeniu taka sama dla wszystkich części składowych wkładki 1.

Sposób wytwarzania wkładki ortopedycznej 1 polega na tym, że wykrojki, z których wytwarza się pokrycie wierzchnie 9, pokrycie spodnie 10 i rdzeń podtrzymujący 5, 6 umieszcza się w piecu grzewczym, układa jedną na drugiej odpowiednio do ich końcowego położenia i ogrzewa do takiej temperatury, aby stopić ich skierowane do siebie powierzchnie. Następnie wykrojki przenosi się na prasę o konturach gotowej ortopedycznej wkładki 1. Na prasie prasuje się części składowe ułożone na sobie, przez co stopione powierzchnie części składowych łączą się bezpośrednio ze sobą i w ten spo4

PL 199 255 B1 sób tworzą ciągłą mocno połączoną wkładkę 1. Prasowanie może obejmować również kształtowanie termiczne, zależnie od wielkości uniesienia wzdłużnych brzegów 3, 4 gotowej wkładki 1. W ten sposób wkładka 1 uzyskuje kształt przedstawiony na fig. 1 i 2, który po ochłodzeniu pozostaje stabilny i może przenosić obciążenia.

Fragment przekroju 11, zaznaczony linią kołową na fig. 2, pokazano w powiększeniu na fig. 3. W tym przykł adzie wykonania przedmiotu wynalazku pokazano korzystne usztywnienie wkładki 1 uzyskane poprzez zastosowanie materiału dwuwarstwowego w pokryciu wierzchnim 9 i pokryciu spodnim 10. Przy czym warstwy wewnętrzne 12 i 13 pokryć odpowiednio wierzchniego 9 i spodniego 10 wykonano z tkaniny sieciowej, która w tym przypadku składa się z nitek wątku przedstawionych jako punkty i z nitek osnowy rozmieszczonych wokół nitek wątku. Warstwy wewnętrzne 12 i 13 z tkaniny sieciowej wykonane są z włókna termoplastycznego, którego temperatura topnienia jest zbliżona do temperatury topnienia innych części składowych wkładki 1. W kierunku na zewnątrz, pokrycie wierzchnie 9 i pokrycie spodnie 10 z materiału dwuwarstwowego, pokryto folią termoplastyczną tworzącą warstwę zewnętrzną 14 lub 15 odpowiednio pokrycia wierzchniego 9 lub pokrycia spodniego 10. Temperatura topnienia folii termoplastycznej odpowiada temperaturze topnienia innych części składowych wkładki 1. Dzięki tkaninie sieciowej warstw wewnętrznych 12, 13 pokryć odpowiednio wierzchniego 9 i spodniego 10, wkładka 1, zachowując swą wytrzymałość na zginanie, posiada większą odporność na wydłużenie, przez co wykazuje duży stopień sprężystości, zwłaszcza w obszarze wzdłużnych brzegów 3 i 4 wkładki 1, które są uniesione w większym lub mniejszym stopniu.

Na fig. 4 pokazano wkładkę w widoku z góry, na którym warstwa spodnia 6 rdzenia podtrzymującego 5 wkładki 1 ma nieco inny kształt zarysu niż warstwa spodnia 6 rdzenia podtrzymującego 5 z fig. 1. Jest to celowe dostosowanie do zaleconego okreś lonego postępowania terapeutycznego dla stopy.

Jak wynika z fig. 4, brzegi pokrycia wierzchniego 9 i pokrycia spodniego 10 wkładki 1 wystają poza rdzeń podtrzymujący 5, w szczególności w obszarze wzdłużnych brzegów 3 i 4, odpowiednio pokrycia wierzchniego 9 i pokrycia spodniego 10, oraz w obszarze poprzecznych brzegów 16 i 17, odpowiednio pokrycia wierzchniego 9 i pokrycia spodniego 10, wyraźnie pokazanych na fig. 4.

Pokrycie wierzchnie 9 i pokrycie spodnie 10 są mocno spajane ze sobą w obszarze ich brzegów 3, 4, 16 i 17. Jak opisano powyżej, spajanie występuje również na całej powierzchni rdzenia podtrzymującego 5 i jego warstwy spodniej 6.

Warstwę wewnętrzną 12 z tkaniny sieciowej z fig. 3 pokazano również na fig. 4, dla uproszczenia zaznaczonej jedynie w środkowym rejonie wkładki 1 oraz w rejonie pięty i podbicia.

Tkaninę sieciową zaznaczono przecinającymi się liniami przerywanymi. Tkanina sieciowa występuje na całej powierzchni pokrycia wierzchniego 9 i spodniego 10 wkładki 1 (patrz fig. 3).

Należy również zauważyć, że tkaninę sieciową można rozmieścić wybiórczo, aby występowała tylko w pokryciu wierzchnim 9 lub spodnim 10.

Jednakże zastosowanie tkaniny sieciowej w obu pokryciach wierzchnim 9 i spodnim 10 odpowiednio zwiększa sprężystość wkładki 1.

Claims (8)

1. Wkładka ortopedyczna, zawierająca pokrycie wierzchnie i pokrycie spodnie, otaczające rdzeń podtrzymujący, przy czym pokrycie wierzchnie i pokrycie spodnie wystają poza rdzeń podtrzymujący w obszarze brzegów wkładki ortopedycznej i są połączone ze sobą w obszarze tych brzegów, znamienna tym, że pokrycie wierzchnie (2, 9), pokrycie spodnie (10) i rdzeń podtrzymujący (5) są z materiałów termoplastycznych o zbliżonych temperaturach topnienia i są trwale ze sobą połączone poprzez prasowanie i kształtowanie ze stopieniem ich przyległych powierzchni.

2. Wkładka ortopedyczna według zastrz. 1, znamienna tym, że pokrycie wierzchnie (2, 9) otaczające rdzeń podtrzymujący (5) ma powłokę kompatybilną ze skórą użytkownika, zwłaszcza skórę, imitację skóry lub tworzywo sztuczne.

3. Wkładka ortopedyczna według zastrz. 1 lub 2, znamienna tym, że rdzeń podtrzymujący (5), otoczony przez pokrycie wierzchnie (2, 9) i pokrycie spodnie (10), ma warstwę górną (5a) i warstwę spodnią (6) usytuowane jedna na drugiej, zawierające luźno ułożony materiał i połączone poprzez kształtowanie i prasowanie, przy czym zarys warstwy spodniej (6), stanowiącej zasadniczy element

PL 199 255 B1 rdzenia podtrzymującego (5) wkładki ortopedycznej (1), ma wymiar wzdłużny mniejszy od wymiaru wzdłużnego warstwy górnej (5a).

4. Wkładka ortopedyczna według zastrz. 1 lub 2, lub 3, znamienna tym, że przynajmniej jedno z obu pokryć wierzchniego (2, 9) i spodniego (10) jest z materiału dwuwarstwowego, którego warstwą wewnętrzną (12, 13) jest tkanina sieciowa z włókna termoplastycznego, a warstwą zewnętrzną (14, 15) folia termoplastyczna, przy czym tkanina sieciowa warstwy wewnętrznej (12, 13) i folia warstwy zewnętrznej (14, 15) mają temperatury topnienia odpowiadające temperaturze topnienia pozostałych części z rdzenia podtrzymującego (5), pokrycia wierzchniego (2, 9) i pokrycia spodniego (10).

5. Sposób wytwarzania wkładki ortopedycznej, w którym kształtuje się pokrycie wierzchnie i pokrycie spodnie oraz rdzeń podtrzymujący, po czym umieszcza się rdzeń podtrzymujący pomiędzy pokryciami wierzchnim i spodnim pozostawiając wystające poza rdzeń podtrzymujący obszary brzegów pokryć i łączy się te pokrycia w obszarze ich brzegów, znamienny tym, że pokrycie wierzchnie (2, 9), pokrycie spodnie (10) i rdzeń podtrzymujący (5) kształtuje się z materiałów termoplastycznych o zbliżonych temperaturach topnienia i łączy się je trwale ze sobą poprzez prasowanie stapiając ich przyległe powierzchnie.

6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że pokrycie wierzchnie (2, 9) otaczające rdzeń podtrzymujący (5) kształtuje się z powłoką kompatybilną ze skórą użytkownika, zwłaszcza ze skóry, imitacji skóry lub tworzywa sztucznego.

7. Sposób według zastrz. 5 lub 6, znamienny tym, że rdzeń podtrzymujący (5), otoczony przez pokrycie wierzchnie (2, 9) i pokrycie spodnie (10), kształtuje się z warstwy górnej (5a) i warstwy spodniej (6) usytuowanych jedna na drugiej, z luźno ułożonego materiału i łączy się je poprzez kształtowanie i prasowanie, przy czym nadaje się zarysowi warstwy spodniej (6) rdzenia podtrzymującego (5) wymiar wzdłużny mniejszy od wymiaru wzdłużnego warstwy górnej (5a).

8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że przynajmniej jedno z obu pokryć wierzchniego (2, 9) i spodniego (10) kształtuje się z materiału dwuwarstwowego, przy czym warstwę wewnętrzną (12, 13) kształtuje się z tkaniny sieciowej z włókna termoplastycznego, a warstwę zewnętrzną (14, 15) z folii termoplastycznej i dobiera się materiały warstwy wewnętrznej (12, 13) z tkaniny sieciowej i warstwy zewnę trznej (14, 15) z folii z tworzywa sztucznego o temperaturach topnienia odpowiadających temperaturze topnienia pozostałych części z rdzenia podtrzymującego (5), pokrycia wierzchniego (2, 9) i pokrycia spodniego (10).