PL178049B1 - Urządzenie blokujące do drzwi - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie blokujace do drzwi, urucha- mianych recznie lub napedzanych hydraulicznie, elektromagnetycznie, które sklada sie z elektro- magnesu, który jest wyposazony w dwa oddziel- nie sterowane uzwojenia i wodzik, polaczony z ulozyskowana obrotowo dzwignia, przy czym dzwignia korzystnie jest zaopatrzona w dwa ra- miona, znamienne tym, ze na co najmniej jed- nym ruchomym ramieniu (5,13; 29,30) dzwigni (15, 28) jest umieszczony magnes trwaly (16), który wspólpracuje z nieruchomym magnesem trwalym (17), umieszczonym na plycie montazo- wej (2), a os symetrii (21) ulozyskowania obroto- wego (12) dzwigni (15) jest usytuowana przed osia symetrii (20) drugiego ramienia (14), w której jest wykonany otwór (18) do przylaczenia zwory (10) elektromagnesu (3). Fig 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie blokujące do drzwi, uruchamianych ręcznie lub napędzanych hydraulicznie albo elektromechanicznie.

Do stanu techniki są zaliczane urządzenia blokujące nie tylko mechaniczne, ale także elektromechaniczne. Elektromechaniczne urządzenia blokujące, jakie przykładowo są znane z technicznej karty informacyjnej firmy DORMA GmbH+CO. KG dla automatycznego napędu drzwi przesuwanych ES 55/60 są umieszczone w wezgłowiu sklepienia, a za pomocą elektromagnesu jest wsuwany trzpień blokujący, który jest wprowadzany w skrzydła przesuwane i je blokuje. ·

W opisie GB 2 279 991A jest opisane elektroniczne urządzenie blokujące, w którym jeden elektromagnes uruchamia jednostronnie ułożyskowaną dźwignię, która w pobliżu tego ułożyskowania jest obciążona kołkiem ze sprężyną, osadzonym w oddzielnej obudowie. Na dźwigni są zamocowane dwa magnesy trwałe, a także jest umieszczony obracalnie ułożyskowany rygiel. Przez zasilanie prądem dodatkowych dwóch elektromagnesów drzwi, dźwignia jest utrzymywana w swoim położeniu blokowania i odblokowania.

Sterowalny rygiel zasuwy, utrzymywany przez magnesy w położeniu otwarcia, lub zamknięcia ujawnia opis DE 25 15 161B2. Rygiel zamka przez sterowany impulsowo elektromagnes jest umieszczony w swoim każdorazowym położeniu blo- lub odblokowania. W tych położeniach rygiel zasuwy jest utrzymywany przez magnesy trwałe.

Z opisu DE 33 27 582 jest znana blokada centralna do drzwi lub tym podobnych, zwłaszcza drzwi i szuflad w meblach, np. w meblach kuchennych, której urządzenie blokujące jest uruchamiane włącznikiem. Urządzenie zawiera obudowę, w której jest umieszczony elektromagnes, mający dwa uzwojenia. Zwora elektromagnesu jest połączona z obracalną dźwignią, zakończona hakiem, współpracującym z zaczepem zamocowanym na stałe, np. w drzwiach.

178 049

Z opisu GB 2 279 991A jest znane elektromagnetyczne urządzenie zamykające, które zawiera blokowaną przez zworę elektromagnesu, ułożyskowaną z jednej strony obracalną dźwignię. Dźwignia jest zaopatrzona w dwa magnesy trwałe, osadzone na jej drugim końcu, które kolejno współpracują z drugim elektromagnesem, który jest zaopatrzony w ferromagnetyczną część. Po obu stronach drugiego elektromagnesu, w odstępie od niego, są umieszczone dwie części ferromagnetyczne, o skośnej powierzchni czołowej, które współpracują ze wspomnianymi magnesami trwałymi. Pośrodku jednoramiennej dźwigni jest osadzony ruchliwie co najmniej jeden rygiel, który poprzez oddziaływanie elektromagnesów na jednostronną dźwignię wykonuje ruch otwarcia lub blokowania.

Zadaniem wynalazku jest stworzenie blokady dla drzwi o dowolnym rodzaju budowy, która jest nie tylko wytwarzana korzystnie w kosztach i zawiera mało części konstrukcyjnych, ale także poza aspektem zapewnienia bezpieczeństwa uwzględnia wszystkie możliwe kryteria zabudowy.

Zadanie zostało rozwiązane dzięki temu, że na co najmniej jednym ruchomym ramieniu dźwigni jest umieszczony magnes trwały, który współpracuje z nieruchomym magnesem trwałym, umieszczonym na płycie montażowej, a oś symetrii ułożyskowania obrotowego dźwigni jest usytuowana przed osią symetrii drugiego ramienia, w której jest wykonany otwór do przyłączenia zwory elektromagnesu.

Korzystnie magnesy trwałe na przeciwległych biegunach mają jednakową biegunowość.

Według wynalazku zwora posiada głowicę widełkową połączoną złączem kształtowym z ramieniem dźwigni.

Korzystnie dźwignia jest wytarowana przez przeciwciężar.

Według wynalazku dźwignia jest wyposażona we wskaźnik do określania położenia blokowania, który stanowi włącznik.

Korzystnie na co najmniej jednym ramieniu dźwigni jest usytuowany hak blokujący.

Zgodnie z wynalazkiem elektromagnes wykonuje tylko krótki skok, a przez skuteczną powstałą siłę magnetyczną magnesu trwałego, dźwignia jest nie tylko wciskana w położenie blokowania, ale także odblokowania i tam utrzymywana. Z uwagi na zastosowanie elektromagnesu z dwoma oddzielnymi uzwojeniami potrzebuje on tylko krótkiego impulsu prądowego na jedno z obu uzwojeń, co po pierwsze oszczędza zużycie prądu, a po drugie elektromagnes jest istotnie zwymiarowany jako mniejszy i korzystny w kosztach. Oba magnesy trwale pewnie utrzymują z tego powodu dźwignię w żądanym położeniu.

Aby położenie można było jednak dokładnie ustalić, znajduje się także wskaźnik blokowania, który korzystnie współpracuje z dźwignią a tym samym wskazuje, jakie położenie włączenia ma hak blokujący.

Urządzenie według wynalazku, które pracuje tylko z krótkimi impulsami prądowymi do położenia blokowania, lub z położenia blokowania, może być umieszczone w każdym rodzaju drzwi i jest także odpowiednie do zdalnego odblokowania, lub blokowania tak, że nawet z potrzebnego w drzwiach zamka można zrezygnować.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na schematycznym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok całkowity urządzenia blokującego w widoku z przodu, fig. 2 - urządzenie z fig. 1, w widoku z boku, fig. 3 - dźwignię blokującą w widoku z boku zastosowaną w urządzeniu według fig. 1, fig. 4 - inne urządzenie blokujące w widoku z przodu, a fig. 5 - urządzenie blokujące według fig. 4 w widoku od tyłu.

Urządzenie blokujące 1 według fig. 1, 2 i 3, zamontowane na płycie montażowej 2, zawiera dźwignię blokującą 15 z przyłączonym do niej elektromagnesem 3 i wskaźnikiem, np. w postaci włącznika 4, który wskazuje położenie haka blokującego 6, mianowicie położenie blokowania lub odblokowania. Dźwignię blokującą 15, bliżej przedstawioną na fig. 3, stanowi wzdłużna dwuramienna dźwignia, która jest ułożyskowana obracalnie we wsporniku 12 i ma ramiona 5, 13 o niejednakowej długości.

Ramię 5 w swoich geometrycznych wymiarach jest dłuższe od ramienia 13 i na swoim końcu posiada hak blokujący 6. Na ramieniu 13 znajduje się otwór 19, w którym jest osadzony

178 049 złączem siłowym i kształtowym przeciwciężar 11, który służy do wytarowania dźwigni blokującej 15.

Obok ramion 5 i 13 dźwignia blokująca 15 posiada jeszcze pionowe ramię 14, usytuowane, patrząc na fig. 1 nad ułożyskowaniem 12. Ramię 14 jest tak zwymiarowane, że jego oś symetrii 20 leży w bliskim odstępie od osi symetrii 21 ułożyskowania obrotowego 12 dźwigni 15 tak, że wykonany w osi symetrii 20 otwór 18 do przyłączenia elektromagnesu 3, stanowiący jednocześnie oś symetrii ramienia 14, leży poza osią symetrii 21.

Patrząc na dźwignię 15 jest widoczne, że tutaj zgodnie z prawem dźwigni po jednej stronie jest duże ramię dźwigni, mianowicie ramię 5 i dwa krótkie ramiona dźwigni, mianowicie ramię 13 i 14. Aby dźwignie 15 wytarować w osi symetrii 21, potrzebny jest dlatego przeciwciężar 11, osadzony w otworze 19 ramienia 13.

W otworze 18 poprzez złącze 9 jest osadzona głowica widełkowa 8, która jest połączona ze zworą 10 elektromagnesu 3, która porusza się w kierunku ruchu 22. Elektromagnes 3 jest wyposażony w dwa oddzielne uzwojenia.

Do ramienia 5 dźwigni 15 jest przyłączony magnes trwały 16. Na stronie przeciwnej, mianowicie na płycie montażowej 2 znajduje się również magnes trwały 17, który współpracuje z magnesem trwałym 16. Oba magnesy trwałe 16 i 17 są tak umieszczone swoimi biegunami, że one odpychają się. Dzięki siłom odpychania, z uwagi na krótki skok elektromagnesu 3, dźwignia 15 porusza się wokół ułożyskowania 12 w kierunku ruchu 23, co po pierwsze zapewnia blokowanie z trzpieniem blokującym 7, a po drugie uwalnia w położeniu odblokowania trzpień blokujący 7. Przez krótki impuls prądowy, oddziałujący na jedno z obu uzwojeń elektromagnesu, siły magnetyczne magnesów trwałych 16 i 17 oddziaływują w ten sposób, że one odpychają się, a dźwignia 15, która jest prowadzona przymusowo przez wspornik 12, porusza się po torze ruchu 23, mianowicie jest umieszczana w położeniu blokowania lub odblokowania. Ponieważ uzwojenia elektromagnesu 3 są zasilane tylko krótkim impulsem prądowym, to przez siły odpychania magnesów trwałych 16 i 17 hak blokujący 6 jest utrzymywany w swoim położeniu blokującym z trzpieniem blokującym 7.

Aby ustalić, w jakim położeniu znajduje się urządzenie blokujące 1, jest zastosowany znany włącznik 4, współpracujący z przeciwciężarem 11, który steruje przyłączonymi drzwiami i melduje o położeniu: blokada zamknięta, lub blokada otwarta.

Urządzenie blokujące 1 jest montowane wstępnie i swoją płytą montażową 2 poprzez śrubę mocującą we wsporniku 12 jest mocowane przykładowo na wózku jezdnym lub w górnym obszarze jednego skrzydła drzwiowego. Przy tym na drugim skrzydle drzwiowym jest umieszczony trzpień blokujący 7, który znajduje się w położeniu, umożliwiającym wzajemną blokadę obu ruchomych skrzydeł drzwiowych. Jest jednak także możliwe zastosowanie urządzenia blokującego 1 do jednoskrzydłowych drzwi, w tym przypadku płyta montażowa 2 jest zamocowana w wezgłowiu sklepienia lub trzpień blokujący 7 jest zamocowany w nieruchomym punkcie w wezgłowiu sklepienia.

Inny przykład wykonania pokazują fig. 4 i 5, w którym dźwignia 28 swoimi ramionami 29 i 30 jest obracana w przybliżeniu pośrodku, w ułożyskowaniu 12. Także w tym przykładzie wykonania głowica widełkowa 8 jest zaczepiona do zwory 10 elektromagnesu 3. Jeżeli elektromagnes 3, który jest zaopatrzony w oba rozdzielone uzwojenia 31 i 32, jest zasilany przez krótkie impulsy na jednym z uzwojeń, to zwora 10 jest dzięki temu przesuwana w kierunku ruchu poziomego 22 i przez to dźwignia 28 jest umieszczona w położeniu blokowania lub odblokowania. Na co najmniej jednym z tych ramion 29 lub 30 dźwigni 28 jest umieszczony magnes trwały 16, który jak już opisano, współpracuje w opisany sposób z magnesem trwałym 17, zamocowanym do płyty montażowej 2.

Dźwignia 28 na swoich ramionach 29 i 30 jest każdorazowo zaopatrzona w hak blokujący 26, 27. Te haki blokujące 26, 27 w stanie zamknięcia dwuskrzydłowych drzwi przechwytują trzpienie blokujące 7 i utrzymują zatem przyłączone skrzydła drzwiowe w położeniu blokowania, przy czym całe urządzenie blokujące 1 z płytą montażową 2 jest umieszczone

178 049 nieruchomo wewnątrz wezgłowia sklepienia. Elektromagnes 3 przez kabel 24 jest zasilany w odpowiednie impulsy sterujące dla obu uzwojeń 31, 32.

Obok opisanego elektromechanicznego rodzaju blokowania może być uruchamiane także w przypadku konieczności, odblokowanie ręczne. To odblokowanie ręczne posiada trzpień uruchamiający 36, który jest umieszczony przesuwnie w wybraniu, w przyporze z ramieniem 37 dźwigni 28. Przy uruchamianiu zespołu dźwigni, względnie jak w przykładzie wykonania na fig. 5 cięgła Bowdena, w kierunku uruchamiania 35, trzpień uruchamiający 36, który jest obciążony elementem sprężystym 33 jest ciągniony do ramienia 37 dźwigni 28. Dzięki temu dźwignia 28 jest wychylana wokół wspornika 2 i przez siły magnesów 16, 17 jest pewnie umieszczona i utrzymywana w położeniu odblokowania.

Dzięki odblokowaniu ręcznym w stanie bezprądowym, przykładowo w sytuacji niebezpieczeństwa, takie drzwi mogą być odblokowane. Jest to stosowalne nie tylko przy jednoskrzydłowych, ale także wieloskrzydłowych drzwiach. Na płycie montażowej 2 znajduje się również włącznik 4, który melduje o położeniu blokady, współpracujący z dźwignią 28 w obszarze wspornika 12. _

W obu opisanych przykładach wykonania, na podstawie dobranej konstrukcji urządzenia, elektromagnes 3 wymaga tylko krótkiego skoku, aby przejść przez punkt martwy obu magnesów trwałych 16, 17.

Fig 2

178 049

Fig 3

Fig 4

178 049

Fig 5

178 049 m

Γ\ΐ

Departament Wydawnictw UP RP Nakład 70 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie blokujące do drzwi, uruchamianych ręcznie lub napędzanych hydraulicznie, elektromagnetycznie, które składa się z elektromagnesu, który jest wyposażony w dwa oddzielnie sterowane uzwojenia i wodzik, połączony z ułożyskowaną obrotowo dźwignią, przy czym dźwignia korzystnie jest zaopatrzona w dwa ramiona, znamienne tym, że na co najmniej jednym ruchomym ramieniu (5,13; 29, 30) dźwigni (15, 28) jest umieszczony magnes trwały (16), który współpracuje z nieruchomym magnesem trwałym (17), umieszczonym na płycie montażowej (2), a oś symetrii (21) ułożyskowania obrotowego (12) dźwigni (15) jest usytuowana przed osią symetrii (20) drugiego ramienia (14), w której jest wykonany otwór (18) do przyłączenia zwory (10) elektromagnesu (3).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że magnesy trwałe (16, 17) na przeciwległych biegunach mająjednakową biegunowość.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zwora (10) posiada głowicę widełkową (8), połączoną złączem kształtowym z ramieniem (14) dźwigni (15,28).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że dźwignia (15) jest wytarowana przez przeciwciężar (11).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że dźwignia (15, 28) jest wyposażona we wskaźnik (4) do określania położenia blokowania.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że wskaźnik jest włącznikiem (4).
7. 8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że na co najmniej jednym ramieniu (5,13; 29, 30) dźwigni (15, 28) jest usytuowany hak blokujący (6; 26, 27).