PL172893B1

PL172893B1 - K ogranulki kuliste i sposób otrzymywania kogranulek kulistych PL PL PL

Info

Publication number: PL172893B1
Application number: PL93298126A
Authority: PL
Inventors: Patrick Boittiaux; Daniel Joubert; Pascal Taquet
Original assignee: Rhone Poulenc Chimie
Priority date: 1992-03-20
Filing date: 1993-03-18
Publication date: 1997-12-31
Also published as: JPH06184593A; FR2688798A1; PL298126A1; FI931220A0; ES2105146T3; KR930019807A; RO110261B1; HU9300798D0; EP0561656A1; BG97549A; GR3024804T3; RU2103340C1; CA2092060A1; NO930984L; NO930984D0; PL173265B1; HUT66732A; DE69312357T2; SK19793A3; DK0561656T3

Abstract

1 Kogranulki kuliste n a podstawie uwodnionego krzemianu m etalu alkalicznego 1 weglanu metalu alkalicznego, znam ienne tym, ze zawieraja krzemian metalu alkalicznego, zwlaszcza sodu lub potasu, o stosunku molowym SiO2/M 2O , gdzie M oznacza m etal alkaliczny, w zakresie 1,6 do 4, korzystnie 1,8 do 3,5, bogaty w atomy krzem u w formie ? 2 i ? 3, zaadsorbowany i/lu b zaabsorbowany na weglanie m etalu alkalicznego, przy czym weglan ten stanowi od 5 do 55% wagowych calosci kogranulek w przeliczeniu n a sucha m ase, a stosunek wagowy wody, która pozostala zasocjowana z krzemianem do krzemianu, wyrazony n a sucha m ase je st wyzszy lub równy 33/ 100, korzystnie wyzszy lub równy 3 6 /100, przy czym forma ? 2 oznacza forme, w której kazdy atom krzemu uczestniczy w dwóch wiazaniach -Si-O-Si-, a dwa wiazania pozostale sa zakonczeniami -Si-O-X, gdzie X oznacza metal alkaliczny lub H, a ? 3 oznacza forme, w której kazdy atom krzemu uczestniczy w trzech wiazaniach -Si-O-Si-, a wiazania pozostale sa zakonczeniami -Si-0-X, przy czym m aja gestosc wypelnienia nieubitego w zakresie 0,4 do 1,5 g/cm 3, korzystnie 0,5 do 1,5 cm3 a zwlaszcza w zakresie 0,75 do 1 cm3 i m aja mediane srednicy w zakresie 0.4 do 1,8, korzystnie w zakresie 0,5 do 0,8 mm z odchyleniem typu logio z 0,02-0,5, korzystnie z 0,05 do 0,3. 2. Sposób otrzymywania kogranulek kulistych uwodnionych krzemianów metali alkalicznych o stosunku molowym SiO2/M 2O , gdzie M oznacza m etal alkaliczny, w zakresie 1,6 do 4, korzystnie w zakresie 1,8 do 3,5, oraz weglanów metali alkalicznych, które to weglany stanowia 5 do 55% wagowych calosci kogranulek w przeliczeniu n a sucha mase, w których to kogranulkach ilosc wody zasocjowanej z krzemianem jest taka, ze stosunek wagowy pozostalej wody zasocjowanej z krzemianem do krzemianu w przeliczeniu n a sucha m ase jest wyzszy lub równy 33/100, korzystnie wyzszy lub równy 36/100, znam ienny tym, ze (a) przeprowadza sie proszkowanie roztworu wodnego skladajacego sie z mieszaniny roztworu wodnego krzemianu m etalu alkalicznego o stosunku molowym SiO2/M 2O, gdzie M oznacza metal alkaliczny, w zakresie 1,6 do 4, korzystnie w zakresie 1,8 do 3,5, o zawartosci suchej masy krzem ianu w roztworze wodnym krzem ianu w zakresie 10 do 60%, korzystnie 35 do 50%, bogatego w atomy krzemu w formie ? 2 i ? 3, oraz weglanu m etalu alkalicznego, który to weglan stanowi od 5 do 55% wagowych calosci kogranulek w przeliczeniu n a sucha m ase, n a obracajacym sie zlozu czastek kompozycji identycznej z proszkowana mieszanina, przesuwajacych sie w obrotowym urzadzeniu do granulowania, przy czym szybkosc przesuwania sie czastek, grubosc obracajacego sie zloza i natezenie przeplywu proszkowanego roztworu sa takie, ze kazda czastka wchodzac w kontakt z innymi czastkam i przeksztalca sie w plastyczna kogranulke, nastepnie (b) kogranulki otrzymane w etapie (a) ewentualnie suszy sie, przy czym etapy (a) i (b) prowadzi sie tak, ze stosunek wagowy pozostajacej wody zasocjowanej z krzemianem do krzemianu wyrazony n a sucha m ase jest wyzszy lub równy 33/100, korzystnie wyzszy lub równy 36/100, zas forma ? 2 oznacza forme, w której kazdy atom krzemu uczestniczy w dwóch wiazaniach -S1-O-Si , a dwa wiazania pozostale sa zakonczeniami -S1 -O-X gdzie X oznacza m etal alkaliczny lub H, a ? 3 oznacza forme, w której kazdy atom krzemu uczestniczy w trzech wiazaniach -S1 -O-Si-, a wiazania pozostale sa zakonczeniami -Si-O-X. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są kogranulki kuliste na podstawie uwodnionych krzemianów metali alkalicznych i węglanów metali alkalicznych oaraz snnsńh ntmmrourania lenimmuUl· no _ -- - —--j---- _t ----- -------------—----—-··- “ - —— j-r J MiłLłH/ιν HU podstawie uwodnionych krzemianów metali alkalicznych i węglanów metali alkalicznych. Kogranulki te stanowią środek wspomagający pranie, przeznaczony do kompozycji detergentowych, zwłaszcza do proszków do prania, w szczególności do prania bielizny lub do zmywarek do mycia naczyń.

Przez określenie środek wspomagający pranie należy rozumieć wszystkie aktywne substancje pomocnicze, które poprawiają zachowanie się środków aktywnych w kompozycji detergentowej.

Wymaga się, żeby środek wspomagający pranie miał działanie zmiękczające wodę stosowaną do prania. Musi się zatem wyeliminować wapń i magnez, które są obecne w wodzie w postaci rozpuszczalnych soli oraz w brudzie bielizny w postaci kompleksów mniej lub bardziej rozpuszczalnych. Usuwanie wapnia i magnezu można przeprowadzić bądź przez kompleksowanie pod postacią substancji rozpuszczalnych, bądź przez wymianę, bądź przez wytrącanie. Jeśli idzie o wytrącanie, musi ono być kontrolowane w celu uniknięcia osadzania się nabieliźnie lub na elementach maszyn piorących.

Kontrolę wytrącania uzyskuje się w szczególności za pomocą polimerów rozpuszczalnych w wodzie, mających powinowactwo do wapnia i magnezu.

Wymaga się również, aby środek wspomagający pranie uzupełniał działanie emulgujące środka powierzchniowo czynnego wobec brudów tłustych, działanie dyspergujące wobec brudów pigmentowych takich jak tlenki metali, gliny, krzemionka, różne pyły, próchnica, wapień, sadza, itp.

Takie działanie dyspergujące uzyskuje się na ogół dzięki obecności polianionów wnoszących dużą gęstość ładunków ujemnych na powierzchni międzyfazowej.

Wymaga się również, aby środek wspomagający pranie wnosił siłę jonową, sprzyjającą działaniu środków powierzchniowo czynnych, zwłaszcza przez narastanie wielkości miceli.

Trzeba również wprowadzić jony OH' dla zmydlenia tłuszczów, a ponadto dla zwiększenia powierzchniowych ładunków ujemnych na powierzchni tkanin i cząsteczkach brudu.

Krzemiany od dawna uważane są za dobre substancje pomocnicze do detergentów, ale aktualnie są mniej stosowane w kompozycjach do prania bielizny bez fosforanów.

Najczęściej stosowanymi krzemianami dla tych zastosowań są krzemiany mające stosunek molowy SiO2/Na2O zawarty w zakresie 1,6 - 2,7.

Dostępne są one w handlu bądź w postaci roztworów o stężeniu w przybliżeniu 35-45% wagowych w przeliczeniu na suchą masę, bądź w postaci drobno sproszkowanych krzemianów i ewentualnie sprasowanych.

Dostępne w handlu roztwory stężone najczęściej sporządza się z krzemianu całkowicie bezpostaciowego zwanego szklistym, nazywanego również szkłem wodnym.

Takie szkła wodne są hydrosolubilizowane pod ciśnieniem w autoklawie w temperaturze 140°C. Tak otrzymane roztwory handlowe mają około 45% suchej masy dla krzemianu o stosunku 2 i około 35% dla krzemianu o stosunku 3,5.

172 893

Sporządzający środek piorący wprowadza stężone roztwory wodne do zawiesiny wodnej (papki) zawierającej inne składniki środka piorącego. Zawiesinę tę suszy się następnie przez rozpylenie. Krzemian współrozpylony i współsuszony z innymi składnikami nie zawiera wówczas wiocei niż około zaso^cioujonai 11/ nrzpli/zonm nn cuiokn mmna, nnanńeaf· mnio.

uzjUJ vvi^wj iiuLi OruOiO zv Yłvuj ZjUcvvjwvVcłiivj₉ W j_/xxjVi1vzjvii±u lic* ouuiitj ci uciWw liimCj.

Jeśli idzie o sproszkowany krzemian dostępny w handlu, to otrzymuje się go przez suszenie za pomocą atomizacji stężonych roztworów krzemianów szlistych. Konieczne jest zachowanie 19-22% wagowych wody w stosunku do produktu końcowego dla zapewnienia dobrej rozpuszczalności tego produktu.

Stwierdzono, że po przeprowadzeniu do roztworu w kąpieli piorącej w proporcji 1-3 g/litr, krzemian sproszkowany, który zawiera tylko 19-22% wagowych wody zasocjowanej (w stosunku do produktu końcowego) posiada jedynie słabe własności środka wspomagającego pranie.

W rezultacie z tego sproszkowanego krzemianu wprowadzonego do roztworu powstają zasadniczo takie rodzaje monomerów krzemowych o wzorze Si/OX4, w którym X oznacza H lub Na, które nie posiadają działanie wspomagającego pranie. Takie rodzaje monomerów nie mogą ponownie łączyć się między sobą z wytworzeniem polianionów, o ile stężenie krzemianu _ · _________·____: * : c ce\c\ ' 4-_______ii me wyniesie co najmniej 5-500 g/nu 1 to po won.

Takie stężenia krzemianu jak również powolna kinetyka polimeryzacji monomerów nie są kompatybilne z warunkami i czasem trwania prania podczas prania bielizny.

To co stwierdzono dla proszku zawierającego 19-22% wody chemicznie związanej (w stosunku do produktu końcowego) jest oczywiście ważne dla preparatów zawierających krzemian o około 25% wody związanej (w stosunku do suchego krzemianu), sporządzonych przez wprowadzenie stężonego roztworu krzemianu do zawiesiny a następnie wysuszenie.

Z francuskiego opisu patentowego nr FR 2143093 znany jest sposób wytwarzania krzemianu sodu o zwiększonej gęstości przez proszkowanie przy użyciu atomizera (rozpylanie). Zgodnie ze sposobem opisanym w tym dokumencie temperatura wlotowa rozpylanej cieczy wynosi 300-450°C przy czasie przebywania 3-60 sekund, a temperatura wylotowa 110-130°C. Tak ostre warunki suszenianie zapewniają dobrej kontroli ilości wody pozostającej zasocjowanej z krzemianem.

Stwierdzono, że gdy krzemian metalu alkalicznego w roztworze jest bogaty w atomy krzemu w postaci Q2 i Q3, które znajdują się w postaci polianionów, to ma on wystarczającą żywotność, aby pozwolić na odgrywanie roli środka wspomagającego pranie w detergentach, w rozcieńczeniu do 1-3 g/litr w środowisku piorącym.

Wyrażenie atomy krzemu w postaci Q2 i Q3 oznacza stopień zasocjowania atomów krzemu między sobą; Q2 oznacza, że każdy atom krzemu bierze udział w dwóch wiązaniach -Si-O-Si-, dwa pozostałe wiązania stanowią zakończenie -Si-0-X, w którym X oznacza metal alkaliczny lub H; Q3 oznacza, że każdy atom krzemu bierze udział w trzech wiązaniach -Si-O-Si- a pozostałe wiązanie stanowi zakończenie -Si-0-X.

Roztwory krzemianu metalu alkalicznego w postaci zaabsorbowanej i/lub zaadsorbowanej na węglanie metalu alkalicznego i występujące w postaci kogranulek uwodnionego krzemianu metalu alkalicznego i węglanu metalu alkalicznego według wynalazku stanowią środek wspomagający pranie o szczególnie dobrym zachowaniu.

Kogranulki otrzymane sposobem według wynalazku pozwalają na uzyskiwanie wysoce zadawalających zachowań, przy których na bieliźnie i na elementach maszyn piorących i zmywarek nie pozostają osady.

Granulki te mogą być wykorzystane jako prosty środek dostarczania krzemianu i węglanu do kompozycji piorącej.

Przedmiotem wynalazku są kogranulki kuliste na podstawie uwodnionego krzemianu metalu alkalicznego i węglanu metalu alkalicznego, charakteryzujące się tym, że zawierają krzemian metalu alkalicznego, zwłaszcza sodu lub potasu, o stosunku molowym SiO2/M2O, gdzie M oznacza metal alkaliczny, w zakresie 1,6-4, korzystnie 1,8 do 3,5, bogaty w atomy krzemu w formie Q2 i Q3, zaadsorbowany i/lub zaabsorbowany na węglanie metalu alkalicznego, przy czym węglan ten stanowi od 5 do 55% wagowych całości kogranulek w przeliczeniu na suchą masę, a stosunek wagowy wody, która pozostała zasocjowana z krzemianem do suchej masy krzemianu jest wyższy lub równy 33/100, korzystnie wyższy lub równy 36/100, przy czym

172 893 forma Q2 oznacza formę, w której każdy atom krzemu uczestniczy w dwóch wiązaniach -Si-O-Si-, a dwa wiązania pozostałe są zakończeniami -Si-O-X, gdzie X oznacza metal alkaliczny lub H, a Q3 oznacza formę, w której każdy atom krzemu uczestniczy w trzech wiązaniach -Si-O-Si-, a wiązania pozostałe są zakończeniami -Si-O-X;

- mają gęstość wypełnienia nieubitego w zakresie 0,4 do 1,5 g/cm³, korzystnie 0,5 do 1,5 g/cm³, a zwłaszcza w zakresie od 0,75 do 1 g/cm3.

- mają medianę średnicy w zakresie 0,4 do 1,8, korzystnie w zakresie 0,5 do 0,8 mm, z odchyleniem typu logio z 0,02-0,5, korzystnie z 0,05 do 0,3.

Korzystnie stosunek wagowy wody, która pozostaje zasocjowana z krzemianem/krzemianu w przeliczeniu na suchą masę, jest mniejszy lub równy około 120/100.

Szybkości rozpuszczania w wodzie 90% i 95% kogranulek według wynalazku, wynoszą odpowiednio poniżej 3 minut i poniżej 5 minut.

Przez określenie szybkość rozpuszczania w wodzie 90% lub 95% należy rozumieć czas potrzebny do rozpuszczenia 90% lub 95% produktu o stężeniu 35 g/litr w wodzie o temperaturze 20°C.

Sposobem według wynalazku kogranulki kuliste uwodnionych krzemianów metali alkalicznych o stosunku molowym SiCL/MbO, gdzie M oznacza metal alkaliczny, w zakresie 1,6 - 4, korzystnie 1,8 - 3,5, oraz węglanów metali alkalicznych, w ilości 5 do 55% wagowych całości kogranulek w przeliczeniu na suchą masę, o stosunku wagowym wody zasocjowanej z krzemianem do krzemianu w przeliczeniu na suchą masę wyższym lub równym 33/100, korzystnie wyższym lub równym 36/100, wytwarza się przez (a) proszkowanie wodnego roztworu składającego się z mieszaniny roztworu wodnego krzemianu metalu alkalicznego o stosunku molowym SiO2TM2O w zakresie 1,6-4, korzystnie 1,8-3,5, zawierającego 10-60% wagowych, korzystnie 35-50%, suchej masy krzemianu w roztworze wodnym krzemianu, bogatego w atomy krzemu w formie Q2 i Q3, oraz węglanu metalu alkalicznego, w ilości 5 do 55% wagowych całości kogranulek w przeliczeniu na suchą masę, na obracającym się złożu cząstek kompozycji identycznej z proszkowaną mieszaniną, przesuwających się w obrotowym urządzeniu do granulowania, przy tak dobranej szybkości przesuwania się cząstek, grubości obracającego się złoża i natężenia przepływu, że każda cząstka wchodząc w kontakt z innymi cząstkami przekształca się w plastyczną kogranulkę, i następnie (b) ewentualnie suszenie kogranulek otrzymanych w etapie (a), przy czym etapy (a) i (b) prowadzi się tak, że stosunek wagowy pozostającej wody zasocjowanej z krzemianem do krzemianu na suchą masę jest wyższy lub równy 33/100, korzystnie wyższy lub równy 36/100, zaś Q2 oznacza formę, w której każdy atom krzemu uczestniczy w dwóch wiązaniach -Si-O-Si-, a dwa wiązania pozostałe są zakończeniami -Si-0-X, gdzie X oznacza metal alkaliczny lub H, a Q3 oznacza formę, w której każdy atom krzemu uczestniczy w trzech wiązaniach -Si-O-Si-, a dwa wiązania pozostałe są zakończeniami -Si-0-X.

Korzystnie jako krzemian metalu alkalicznego i węglan metalu alkalicznego stosuje się krzemian i węglan sodu lub potasu, korzystnie sodu.

Stężony roztwór krzemianu metalu alkalicznego stosowany w sposobie według wynalazku korzystnie otrzymuje się przez hydrosolubilizację szkieł wodnych w autoklawie pod ciśnieniem, w temperaturze 140°C, a następnie przez ewentualne rozcieńczenie; może on również być otrzymywany innymi znanymi sposobami takimi jak bezpośrednie trawienie piasku stężonym roztworem sody kaustycznej.

Za pomocą analizy NMr stwierdzono, że:

- roztwór zawierający 45% krzemianu szklistego w przeliczeniu na suchą masę, o stosunku molowym SiO2/Na2O=2, zawiera 34% krzemianu rodzaju Q3, 51% rodzaju Q2, 12% rodzaju Qi i 3% rodzaju Qo;

- roztwór zawierający 35% suchej masy, o stosunku 3,5 zawiera 46% rodzaju Q3, 27% rodzaju Q2, 16% rodzaju Qą, 9% rodzaju Q1 i 2% rodzaju Qo.

Przez określenie woda zasocjowana z krzemianem, należy rozumieć wodę z wymienionego roztworu wodnego, która nie jest przyłączona do produktu mineralnego, zwłaszcza która nie występuje w postaci wodzianu krystalicznego.

Stosunek wagowy wody, która pozostaje zasocjowana z krzemianem do krzemianu, w przeliczeniu na suchą masę, musi być wyższy lub równy 33/100, korzystnie wyższy lub równy 36/100,

172 893 co jest konieczne, aby krzemiany występowały w postaci polianionowej. Górną granicę tego stosunku ustala fachowiec, przy czym ograniczenie to odpowiada oczywiście granicom, w których krzemian zachowany iest w postaci swobodnie przesvnuiacepo się nrpszkk to 7narzy odpowiedniego do zastosowania w detergentach. Z tego względu stosunek wagowy wody, która pozostaje zasocjowana na krzemianie do krzemianu, w przeliczeniu na suchą masę, jest korzystnie niższy lub równy około 120/100.

Przez określenie cząstki kompozycji identyczne z proszkowaną mieszaniną należy rozumieć cząstki zawierające krzemian metalu alkalicznego i węglan metalu alkalicznego obecny w ilości od 5 do 55% całości w przeliczeniu na suchą masę. Wymienione cząstki mają stosunek wagowy wody, która pozostaje zasocjowana z krzemianem do krzemianu w przeliczeniu na suchą masę wyższy lub równy 33/100, korzystnie wyższy lub równy 36/100.

Cząstki te mogą być otrzymane dowolnym odpowiednim znanym sposobem. Mogą być otrzymane zwłaszcza przez suszenie roztworu identycznego z roztworem wodnym składającym się z krzemianu i węglanu alkalicznego wymienionego powyżej. Suszenie to korzystnie reguluje się w sposób pozwalający na zachowanie pożądanych proporcji wody zasocjowanej z krzemianem, to znaczy takiej, aby stosunek wagowy wody, która pozostaje zasocjowana z krzemianem do krzemianu w przeliczeniu na suchą masę był wyższy lub równy 33/100, korzystnie wyższy lub równy 36/100.

Obracające się złoże cząstek kompozycji identycznej z proszkowaną mieszaniną może być również otrzymane rozpoczynając na początku od suchej mieszaniny węglanu i krzemianu o stosunku wagowym węglanu do krzemianu identycznym jak proszkowanego roztworu, aż do odnowienia całego tego złoża otrzymanymi kogranulkami (zawracanie).

W roztworze wodnym stanowiącym mieszaninę krzemian/węglan, stężony roztwór wodny krzemianu metalu alkalicznego ma korzystnie stosunek wagowy wody zasocjowanej z krzemianem do krzemianu w przeliczeniu na suchą masę wyższy lub równy 33/100, korzystnie wyższy lub równy 36/100.

Korzystnie, pomiędzy etapami (a) i (b) kogranulki otrzymane w (a) poddaje się operacji zagęszczania.

Według korzystnego sposobu realizacji wynalazku, roztwór krzemianu stosowany do wytwarzania kogranulek, w przeliczeniu na suchą masę zawiera 10-60%, korzystnie 35-50% krzemianu.

Proszkowanie roztworu wodnego na bazie mieszaniny krzemian/węglan prowadzi się w temperaturze w zakresie 20-95°C, korzystnie 70-95°C. Proszkowaniu temu sprzyja wspólne wprowadzanie (na przykład za pomocą dyszy dla dwóch płynów) powietrza pod ciśnieniem, w temperaturze tego samego rzędu.

Stosowane węglany mogą być zwykłej jakości. Korzystnie stosuje się węglany łatwo rozpuszczające się, o podwyższonej zdolności absorbowania/adsorbowania.

Obok cząstek mieszaniny węglan/krzemian, mogą być obecne małe ilości (mniej niż 10% ilości wagowej kogranulek) cząsteczek innych, takich jak polimery zapobiegające ponownemu osadzaniu się (karboksymetyloceluloza, itp.), enzymy, poliakrylany, itp., zwykle stosowane w dziedzinie detergentów, posiadające średnicę i gęstość zbliżoną do cząstek mieszaniny węglan/krzemian.

Do realizacji czynności kogranulowania przez proszkowanie stosuje się urządzenie obrotowe typu talerza obrotowego, granulator typu drażetkarki bębna obrotowego, mieszalnika-granulatora, itp.

Pierwsza korzystna odmiana sposobu wytwarzania kogranulek polega na zastosowaniu granulatora obrotowego pozwalającego na przesuwanie się cienkiej warstwy cząstek. Szczególnie odpowiednie są granulatory typu drażetkarki o osi obrotów nachylonej do poziomu pod kątem 20°, korzystnie 40°; ich geometria może być bardzo różna; ścięty stożek, schodki, płaska, kombinacja tych trzech form, itp.

Druga korzystna odmiana sposobu polega na zastosowaniu bębna obrotowego, którego kąt nachylenia wynosi co najmniej 3%, a korzystnie co najmniej 5%.

Cząstki na bazie mieszaniny węglan/krzemian przesuwają się w temperaturze w zakresie 15-200°C, korzystnie 15-120°C, a najkorzystniej w zakresie 15-30°C.

172 893

Stosowane ilości roztworu na bazie mieszaniny krzemian/węglan do proszkowania i cząsteczek na bazie krzemian/węglan odpowiadają początkowemu stosunkowi natężenia przepływu ciecz/cząstki stałe (stosunek nawilżania), który może dochodzić do 0,05 - 0,8 l/kg, korzystnie 0,1 - 0,5 l/kg, a zwłaszcza 0,15-0,3 L/kg, przy czym wartości te podano w przeliczeniu na sól sodową.

Natężenie przepływu proszkowanego roztworu, szybkość przesuwania się cząstek, jak również grubość warstwy cząstek przesuwających są takie, że każda cząstka absorbuje ciecz i aglomeruje się z innymi cząstkami, z którymi wchodzi w kontakt, aby w końcu otrzymać plastyczne granulki, nie zaś pastę.

Szybkość przesuwania się cząstek i grubość warstwy reguluje się natężeniem przepływu cząstek wprowadzanych do urządzenia do granulowania i charakterystyką tego ostatniego.

Czas przebywania cząstek w urządzeniu typu talerza lub bębna na ogół wynosi 15-40 minut.

Do prowadzącego proces należy, w zależności od danego surowca, przystosowanie do pożądanego produktu charakterystyki stosowanego urządzenia, to znaczy dla granulatora typu dr dżemai ki.

-jej geometrii /stożek ścięty, płaska, schodkowa lub kombinacja tych trzech form/,

- jej wymiarów (głębokość, średnica),

- jej kąta nachylenia,

-jej szybkości obrotów,

- usytuowania w stosunku do zasilania ciałem stałym i cieczą.

Dla bębna:

- jego geometrii (średnicy rury),

- jego kąta nachylenia,

- szybkości obrotów,

- wsadu do rury,

- usytuowania w stosunku do zasilania ciałem stałym i cieczą.

Czynność zagęszczania można przeprowadzać w temperaturze otoczenia przez toczenie w urządzeniu obrotowym kogranulek otrzymanych w etapie (a), to znaczy w etapie granulowania.

Urządzenie to korzystnie jest niezależne od urządzeniu do granulowania.

Etap zagęszczania korzystnie można prowadzić przez wprowadzanie i przetrzymywanie kogranulek w bębnie obrotowym. Kąt nachylenia tego bębna wynosi co najmniej 3%, korzystnie 5%. Wymiary tego bębna, szybkość obrotów i czas przebywania kogranulek są funkcją pożądanej gęstości; czas przebywania na ogół wynosi od 20 minut do 3 godzin, korzystnie 20 - 90 minut.

Ogólnie dobrze przystosowane do czynności zagęszczania są mieszalniki-granulatory.

Czynności kogranulowania i zagęszczania mogą zatem być realizowane w tym samym urządzeniu, na przykład w schodkowym granulatorze typu drażetkarki: zagęszczanie kogranulek uzyskuje się przez przesuwanie się wymienionych kogranulek na ostatnim stopniu aparatu; te same dwie czynności można prowadzić w bębnie z dwoma sekcjami.

Kogranulki, ewentualnie zagęszczone, można następnie suszyć znanym sposobem. Szczególnie odpowiednia dla tego celu jest metoda suszenia w złożu fluidalnym za pomocą przepływającego powietrza w temperaturze w zakresie 40-90°C, korzystnie 60-8G°C. Czas trwania lej czynności jest zależny od temperatury powietrza, zawartości wody w kogranulkach na wyjściu z urządzenia granulacyjnego i zawartości wody pożądanej dla granulek wysuszonych, jak również od warunków fluidyzacji. Dobór tych parametrów do pożądanej charakterystyki produktu końcowego leży w umiejętnościach specjalisty prowadzącego proces.

Sposób według wynalazku opisany powyżej, obejmujący etapy kogranulowania, i ewentualnie zagęszczania i suszenia, pozwala na otrzymanie kogranulek na bazie uwodnionych krzemianów metali alkalicznych i węglanów metali alkalicznych, które szybko rozpuszczają się w wodzie.

Podczas gdy kogranulki według wynalazku, stanowiące środek wspomagający pranie, wprowadza się do kompozycji detergentowej do mycia naczyń w proporcji 3-90% wagowych, korzystnie 3-70% wagowych wymienionej kompozycji; to ilości wprowadzane do kompozycji

172 893 do prania wynoszą 3-60%, korzystnie 3-40% wagowych wymienionych kompozycji (ilości te są wyrażone w przeliczeniu na krzemian suchy w stosunku do ilości wagowej kompozycji).

Obok kogranulek według wynalazku jako środka wspomagającego pranie, w kompozycji piorącej obecny jest co najmniej jeden środek powierzchniowo czynny w ilości dochodzącej do 8-20%, korzystnie rzędu 1-15% wagowych wymienionej kompozycji.

Wśród środków powierzchniowo czynnych wymienić można:

- anionowe środki powierzchniowo czynne typu mydeł metali alkalicznych (sole alkaliczne kwasów tłuszczowych C8-C24), sulfoniany alkaliczne (sulfoniany alkilobenzenowe C8-C13, alkilosulfoniany C12-C16), oksyetylenowane i siarczanowane alkohole tłuszczowe C6-C16, oksyetylenowane i siarczanowane Cs-Cnalkilofenole, sulfobursztyniany alkaliczne (alkilosulfobursztyniany C 12-C 16) itp.,

- niejonowe środki powierzchniowo czynne typu alkilofenoli C6-C12 polioksyetylenowane, oksyetylenowane alkohole alifatyczne C8-C22, kopolimery blokowe tlenku etylenu-tlenku propylenu, amidy karboksylowe, ewentualnie polioksyetylenowane,

- środki powierzchniowo czynne amfoteryczne typu alkilodimetylobetain,

- środki powierzchniowo czynne kationowe typu chloików luo oromków aikilotrimetyloamoniowych, alkilodimetyloamoniowych.

Ponadto, do kompozycji piorącej mogą wchodzić różne inne składniki, takie jak:

- środki wspomagające pranie typu takiego jak:

. fosforany w ilości mniejszej od 25% wagowych całego składu, . zeolity w ilości do około 40% wagowych całego składu, . węglan sodu w ilości do około 80% wagowych całego składu, . kwas nitrylooctowy do około 10% wagowych całego składu, . kwas cytrynowy, kwas winowy do około 50% wagowych całego składu, przy czym całkowita ilość środka wspomagającego pranie odpowiada około 0,2 - 80%, korzystnie 20 - 45% wagowych całkowitej ilości wymienionej kompozycji detergentowej,

- środki wybielające typu nadboranów, nadwęglanów, chloroizocyjanianów, N,N,N',N'tetraacetyloetylenodiaminy (TAED) do około 30% wagowych całej wymienionej kompozycji detergentowej,

- środki przeciw redepozycji typu karboksymetylocelulozy, metylocelulozy w ilościach do około 5% wagowych całej wymienionej kompozycji detergentowej,

- środki przeciw osadzaniu się osadów typu kopolimerów kwasu akrylowego i bezwodnika maleinowego w ilości od 10% wagowych całej wymienionej kompozycji detergentowej,

- napełniacze typu siarczanu sodu do detergentów w proszku w ilości do około 50% wagowych całej wymienionej kompozycji.

Następujące przykłady ilustrują wynalazek nie ograniczając jego zakresu.

Zdolność maskowaniajonów oceniano przez pomiar stężenia wapnia pozostałego w czasie t = 15 minut, wprowadzaj ąc badany produkt w czasie t=0 do roztworu o znanym stężeniu wapnia (roztwór buforowany o pH 10).

Przykład I. Wytwarzanie kogranulek

Stosowano następujące produkty:

roztwór krzemianu sodu:

stosunek molowy SiO2/Na2O = 2,0 zawartość suchej masy 45% wagowych gęstość = 1,54 g/cm’ krzemian rozpylany:

stosunek molowy SiO2/Na2O = 2,05 zawartość suchej masy 20% gęstość = 0,55 g/cm’ granulometria: d50 = 0,12 mm węglan sodu: soda lekka gęstość = 0,6 g/cm’ granulometria: d50 = 0,12 mm

172 893

38% wagowo roztwór węglanu (w przeliczeniu na suchy krzemian i węglan) sporządzono w temperaturze 80°C przez zmieszanie roztworu węglanu w roztworze krzemianu o stosunku 2. W tak sporządzonym roztworze mieszaniny zawartość suchej masy wynosiła 37,7%.

Granulowanie tego roztworu prowadzono w bębnie o długości 1300 mm i średnicy, 500 mm, który obracał się z szybkością 20 obrotów na minutę. Granulowanie rozpoczęto od wsadu złoża rozdrobnionej mieszaniny złożonej z lekkiego węglanu i rozpylonego krzemianu o stosunku 2. Skład kompozycji węglan/krzemian był taki jak roztworu mieszaniny. Granulowanie prowadzono w pierwszej części, bębna, gdzie roztwór pulweryzowano, przez pochylnię na sproszkowane złoże. Suszenie prowadzono w drugiej części bębna wyposażonej w podnośnik i nadmuch gorącego powietrza w przeciwprądzie.

Granulowanie, zagęszczanie i suszenie przeprowadzano zatem w tym samym aparacie. Produkt opuszczający bęben częściowo zawracano do wlotu bębna po rozdrobnieniu i przesianiu frakcji 0,2 - 1,25 mm. W ten sposób, po ustaleniu się warunków, to znaczy gdy początkowy wsad złoża został całkowicie odnowiony przez nowo wyprodukowany produkt, parametry granulowania były następujące:

_ zasilanie roztworem moczanim /· 6 _ Q l/godzina £jUU11U111V 1VZjV”V1V111 , K7 it

- zasilanie proszkiem (zawracanie): 50 kg/godzinę

- stosunek nawilżenia: 0,12-0,16 l/kg

- przepływ powietrza suszącego: 110 - 120 m3/godzinę

- temperatura powietrza suszącego: 105- 110°C

- przeciętny czas przebywania w bębnie: 30 - 40 minut.

W ten sposób odbierano kogranulki o następującej charakterystyce:

- stosunek wyrażony na suchą masę: węglan/krzemian = 38/62,

- zawartość wody zasocjowanej z krzemianem/krzemianu w przeliczeniu na suchą masę=51/100,

- gęstość wypełnienia nie ubitego = 0,89 g/cm3,

- granulometria: d50 = 0,45 gm, d95 = 0,8 mm z odchyleniem typu logio 0,37.

Otrzymane granulki miały następujące czasy rozpuszczania:

- 90% wagowych produktu rozpuszczało się w 50 sekund (roztwór wodny o 35 g/l w temperaturze 20°C),

- 95% wagowych produktu rozpuszczało się w 67 sekund (roztwór wodny o 35 g/l w temperaturze.20°C),

- 99% wagowych produktu rozpuszczało się w 154 sekundy (roztwór wodny o 35 g/l w temperaturze 20°C).

Dla porównania, zwykła mieszanina początkowa suchego węglanu i rozpylonego krzemianu, stanowiąca wyjściowy wsad złoża, która nie stanowi przedmiotu wynalazku, miała następujące czasy rozpuszczania:

- 90% wagowych produktu rozpuszczało się w 55 sekund (roztwór wodny 35 g/l, temperatura 20°C),

- 95% wagowych produktu rozpuszczało się w 108 sekund (roztwór wodny 35 g/l o 20°C),

- 99% wagowych produktu rozpuszczało się w 266 sekund (roztwór wodny 35 g/l, temperatura 20°C).

Zdolność maskowaniajonów wapnia: 243-249 mg CaCO3 na gram produktu bezwodnego.

Przykład II. Wytwarzanie kogranulek

Sposób granulowania był taki samj ak w przykładzie I, ale granulator pracował w obwodzie otwartym, to znaczy, że zasilany był mieszaniną rozpylonego suchego węglanu/krzemianu i roztworem mieszaniny, ale bez zawracania otrzymanego produktu. Prowadzono również równoczesne suszenie.

Granulowanie prowadzono przy następujących parametrach:

- zasilanie roztworem mieszaniny: 6-8 l/h,

- zasilanie proszkiem: 30 kg/godzinę,

- stosunek nawilżania: 0,2 - 0,27 l/kg,

- przepływ powietrza suszącego: 110 - 120 m3/godzinę,

- temperatura powietrza suszącego: 105 - 110°C,

172 893

- średni czas przebywania w bębnie: 30 - 40 minut.

Tak odebrane kogranulki mają następującą charakterystykę:

- stosunek na suchą masę węglan/krzemian = 37/63,

- zawartość wody zasocjowanej z krzemianem/krzemianu w przeliczeniu na suchą masę = 42/100,

- gęstość wypełnienia nie ubitego = 0,54 g/cm³,

- granulometria: d50 = 0,57 mm, d95 = 0,78 mm, z odchyleniem typu logio 0,12. Otrzymane kogranulki mają następujące czasy rozpuszczania:

- 90% wagowych produktu rozpuszcza się w ciągu 55 sekund (roztwór wodny 35 g/l, temperatura 20°C),

- 95% wagowych produktu rozpuszcza się w ciągu 122 sekund (roztwór wodny 35 g/l, temperatura 20°C),

- 99% wagowych produktu rozpuszcza się w ciągu 300 sekund (roztwór wodny 35 g/l w temperaturze 20°C).

Zdolność maskowania jonów wapnia: 245 mg CaCO3 na gram bezwodnego produktu. Kogranulki te wprowadzono przez zmieszanie na sucho do dodatków otrzymując w końcu kompozycję do prania bielizny taką jak następuje:

Kompozycja do prania . otrzymane granulki . Sokalan cP^ (kopolimer z BASF) . Tixolex 25^r (bezpostaciowy glinokrzemian z Rhone-Poulenc) . siarczan sodu . TAED . Lab (80%)R . Synperonic A3R . Synperonic A9R . EsperaseR (enzym z NOVO) . Tinopal DMSXR . Tinopal SOpR (wybielacz optyczny z firmy Ciba-Geigi) . środek przeciwpianowy . karboksymetyloceluloza części zagoze 40 4,8 n

/

3 9

0,3

0,2

2,5

Próbę zachowania przy usuwaniu zanieczyszczeń przeprowadzono w maszynie do prania FOM71 rzWASCATOR.

Próbę prowadzono w następujących warunkach:

- stosowany cykl: 60°C,

- czas trwania całego cyklu: 70 minut, bez prania wstępnego,

- liczba cykli: 3 na środek piorący,

- twardość wody: 32 stopnie hydrometryczne w skali francuskiej,

- wsad bielizny: 3,5 kg białych ścierek bawełnianych,

- testowane tkaniny: przez pranie, wprowadzono przypięte na ścierkach dwie serie tkanin następujących:

Szara bawełna: tkaniny do badań Krefeld 10 C IEC 106 EMPA 101

Szary poliester/bawełna: tkaniny do badań ' ' Krefeld 20 C

EMPA 104

172 893

Plamy białkowe: Krew (EMPA 111) kakao (EMPA 112) mieszane (EMPA 116)

Plamy ulegające utlenieniu: herbata (Krefeld 10 G) surówka bawełniana (EMPA 222) wino (EMPA 114)

Dawki środka piorącego:

- pierwsza seria: 5 g/l co daje 5 x 20 = 100 g na pranie

- druga seria: 8 g/l co daje 8 x 20 = 160 g na pranie.

Sposób mierzenia eliminacji zanieczyszczeń i plam

Pomiary fotometryczne (pomiar ilości światła odbitego przez tkaninę) pozwalają na obliczenia % usunięcia zanieczyszczeń. Stosowano urządzenie ELREPHO 2000 z DATACALOR.

Usuwanie zanieczyszczeń oblicza się wzorem:

% usunięcia = -—— x 100 w którym A-o

A = współczynnik odbicia białej próbki kontrolnej B = współczynnik odbicia zabrudzonej próbki kontrolnej C = współczynnik odbicia próbki zabrudzonej po wypraniu

Współczynniki odbicia oznaczane są z pomocą składowych błękitu trójchromatycznego, bez działania wybielaczy optycznych.

Liczba pomiarów wykonanych na próbkę = 4

Liczba próbek na pranie = 2

Liczba prań = 3

Jest to zatem 4 x 2 x 3 = 24 pomiarów na zanieczyszczenie, na produkt i na badane stężenie.

Próbę na zachowanie się przeciw osadzaniu się osadów w maszynie do prania prowadzono w pralce bębnowej SCHULTESS SUPER 6 DE LUXE r.

Próby prowadzono w następujących warunkach:

- stosowany cykl: 60°C,

- czas trwania całego cyklu = 65 minut, bez prania wstępnego,

- liczba cykli: 25 prań skumulowanych,

- twardość wody: 21,2 stopni hydrometrycznych francuskich,

- tkanina stosowana w próbie: taśma kontrolna odpowiadająca dokładnie opisowi rozwiniętemu w normie NFT 73.600,

- wsad bielizny: 3 kg serwetek gąbkowatych ze 100% bawełny,

- dawka środka piorącego: 5 g/l.

Wysuszono próbki poddane 25 praniom: zważono i wypalono je w temperaturze 900°C.

Zmierzono % wagowy popiołu w stosunku do ciężaru próbek wyjściowych.

Wyniki różnych prób podano w tabeli 1.

Przykład porównawczym. Wytwarzanie kogranulek

Układ do granulowania składał się z bębna o 40 obrotach na minutę identycznego jak bęben opisany w przykładzie II. Przesłona na wyjściu była tak dopasowana, aby czasy przebywania cząstek wynosiły 15-20 minut.

Bęben zasilano w sposób ciągły z wydajnością przepływu 37 kg/godzinę sproszkowanym węglanem o takiej samej charakterystyce jak proszku z przykładu I.

Na proszek ten wprowadzony w ruch obrotowy w bębnie rozpylano, za pomocą powietrza o temperaturze 80°C za pośrednictwem dyszy na dwa płyny o strumieniu płaskim, umieszczonej w pierwszej trzeciej części bębna, roztwór krzemianu identyczny jak w przykładzie I, w temperaturze 80°C przy przepływie 18 l/godzinę.

172 893

Kogranulki na wyjściu z bębna miały temperaturę otoczenia i gęstość 0,68 g/cm³.

Kogranulki zagęszczano następnie w sposób nieciągły w ciągu jednej godziny w bębnie obrotowym o wydłużonych ściankach, o średnicy 500 mm, długości 1300 mm i o nachyleniu 5%.

Szybkość obrotona bębna wynosiła 20 obrotów/minutę

W ten sposób otrzymane granulki suszono w złożu fluidalnym o temperaturze rzędu 65°C (temperatura powietrza fluidyzującego wynosiła 70°C) w ciągu 15 minut.

Wysuszony produkt miał następującą charakterystykę:

- stosunek wyrażony na suchą masę: węglan/krzemian = 66/34,

- jego zawartość wody zasocjowanej z krzemianem/krzemianu w przeliczeniu na suchą masę = 61/100.

Zdolność maskowania jonów wapnia: 285 mg CaCO3 na gram produktu bezwodnego.

Granulki miały doskonałą stabilność podczas magazynowania.

Kogranulki te wprowadzono przez zmieszanie na sucho do dodatków otrzymując w rezultacie kompozycję do prania bielizny identyczną z kompozycją opisaną w przykładzie II (za wyjątkiem kogranulek).

zachowania nrzv usuwaniu zanieczyszczeń i osadów

*.* » * * U/liJT 11 ΜΧΛΛΜ ŁJIA1 Lł W 1 1 11

Próby tej kompozycji myjącej.

Wyniki zestawiono w tabeli 1.

przeprowadzono również dla i V» »» U1V2J Vł.X(X

	Przykład III porównawczy	Przykład II
Osadzone osady 5 g/l	3,72	2,88
Wyniki z prania
Bawełna szara 5 g/l, 40°C	32,2	32,9
bawełna szara 8 g/l. 40°C	47	41.9
bawełna szara 5 g/l, 60°C	51,4	49
bawełna szara 8 g/l, 60°C	56,3	54,8
	46,73	44,65
Poliester/bawełna szara, 5 g/l, 40°C	39,2	35,3
poliester/bawełna szara, 8 g/l, 40°C	56,1	50,1
poliester/bawełna szara, 5 g/l, 60°C	56,8	55,7
poliester/bawełna szara, 8 g/l, 60°C	65,4	62,3
	54,38	50,85
Plamy białkowe, 5 g/l, 40°C	38,8	34,8
plamy białkowe, 8 g/l, 40°C	46,3	40,2
plamy białkowe, 5 g/l, 60°C	50,6	51
plamy białkowe, 8 g/l, 60°C	58,6	56,4
	48,58	45,60
Plamy ulegające utlenieniu 5 g/l, 40°C	42,1	42,1
plamy ulegające utlenieniu 6 g/l, 40°C	59,5	55
plamy ulegające utlenieniu 5 g/l, 60 C	75,7	72,8
plamy ulegające utlenieniu 8 g/l, 60°C	83,8	82
	73	69,93
zachowanie ogólne	55,67	52,76

Jak wynika z porównania środków wspomagających pranie w postaci kogranulek z przykładów II i III, jeśli cecha techniczna dotyczącą ilości obojętnego produktu mineralnego innego niż krzemian nie jest zachowana, to właściwości środka wspomagającego pranie są znacznie gorsze (wynik testu usuwania osadów dla stężenia 5 g/l = 3,72 zamiast 2,88).

172 893

Przykład porównawczy IV.

Przeprowadzono operację granulowania zgodnie z przykładem II, wprowadzając następującą modyfikację:

- temperatura wlotowa powietrza suszącego 160°C (zamiast 105-110°C),

- temperatura kogranulek opuszczających urządzenie 105°C (zamiast 70° - nie wymieniona w przykładzie II).

Właściwości tak otrzymanych granulek są następujące:

* węglan/krzemian 37/63, * woda zasocjowana z krzemianem/suchy krzemian 25/100 (zamiast 42/100), * gęstość upakowania 0,46 g/cm³, * rozpuszczalność: 90% rozpuszcza się w ciągu 30 sekund (zamiast 55 sekund), * test osadzania osadów 5 g/l = 4,54 (zamiast 2,88).

Przykład ten pokazuje, że jeśli cechy środka według wynalazku dotyczące ilości wody zasocjowanej z krzemianem nie są zachowane, to uzyskuje się znacznie gorsze właściwości środka wspomagającego pranie pod względem przeciwdziałania osadzaniu się osadów i rozpuszczalności.

Przykład porównawczy V.

Mieszanym roztworem węglanu sodu i krzemianu sodu o stosunku SiO2Na2O = 2, zawartości substancji stałych 37,7% i stosunku węglan/krzemian 52/48 otrzymanym w temperaturze 80°C zasilano suszarkę rozpyłową (jak w opisie patentowym FR 2143093):

- temperatura powietrza wlotowego: 200-250°C,

- temperatura powietrza wylotowego: 105-110°C.

Otrzymany kogranulat miał następujące właściwości:

- stosunek węglan/krzemian/woda: 45/41/14,

- woda zasocjowana z krzemianem /suchy krzemian/woda (mierzona za pomocą różnicowej analizy) = 17,/100,

- osadzanie się osadów = 4,11.

Wyniki tego testu wykazują, że jeżeli cechy techniczne sposobu nie są zachowane, otrzymane kogranulki mają znacznie gorsze właściwości jeśli chodzi o osadzanie się osadów.

Claims

1. Kogranulki kuliste na podstawie uwodnionego krzemianu metalu alkalicznego i węglanu metalu alkalicznego, znamienne tym, że zawierają krzemian metalu alkalicznego, zwłaszcza sodu lub potasu, o stosunku molowym SiO2M2O, gdzie M oznacza metal alkaliczny, w zakresie

1,6 do 4, korzystnie 1,8 do 3,5, bogaty w atomy krzemu w formie Q2 i Q3, zaadsorbowany i/lub zaabsorbowany na węglanie metalu alkalicznego, przy czym węglan ten stanowi od 5 do 55% wagowych całości kogranulek w przeliczeniu na suchą masę, a stosunek wagowy wody, która pozostała zasocjowana z krzemianem do krzemianu, wyrażony na suchą masę jest wyższy lub równy 33/100, korzystnie wyższy lub równy 36/100, przy czym forma Q2 oznacza formę, w której każdy atom krzemu uczestniczy w dwóch wiązaniach -Si-O-Si-, a dwa wiązania pozostałe są zakończeniami -Si-O-X, gdzie X oznacza metal alkaliczny lub H, a Q3 oznacza formę, w której każdy atom krzemu uczestniczy w trzech wiązaniach -Si-O-Si-, a wiązania pozostałe są zakończeniami -Si-O-X, przy czym mają gęstość wypełnienia nieubitego w zakresie 0,4 do 1,5 g/cm³, korzystnie 0,5 do 1,5 cm’, a zwłaszcza w zakresie 0,75 do 1 cm3 i mają medianę średnicy w zakresie 0,4 do 1,8, korzystnie w zakresie 0,5 do 0,8 mm, z odchyleniem typu logio z 0,02-0,5, korzystnie z 0,05 do 0,3.

2. Sposób otrzymywania kogranulek kulistych uwodnionych krzemianów metali alkalicznych o stosunku molowym SiO2/M2O, gdzie M oznacza metal alkaliczny, w zakresie 1,6 do 4, korzystnie w zakresie 1,8 do 3,5, oraz węglanów metali alkalicznych, które to węglany stanowią 5 do 55% wagowych całości kogranulek w przeliczeniu na suchą masę, w których to kogranulkach ilość wody zasocjowanej z krzemianem jest taka, że stosunek wagowy pozostałej wody zasocjowanej z krzemianem do krzemianu w przeliczeniu na suchą masę jest wyższy lub równy 33/100, korzystnie wyższy lub równy 36/100, znamienny tym, że (a) przeprowadza się proszkowanie roztworu wodnego składającego się z mieszaniny roztworu wodnego krzemianu metalu alkalicznego o stosunku molowym SiO2M2O, gdzie M oznacza metal alkaliczny, w zakresie 1,6 do 4, korzystnie w zakresie 1,8 do 3,5, o zawartości suchej masy krzemianu w roztworze wodnym krzemianu w zakresie 10 do 60%, korzystnie 35 do 50%, bogatego w atomy krzemu w formie Q2 i Q3, oraz węglanu metalu alkalicznego, który to węglan stanowi od 5 do 55% wagowych całości kogranulek w przeliczeniu na suchą masę, na obracającym się złożu cząstek kompozycji identycznej z proszkowaną mieszaniną, przesuwających się w obrotowym urządzeniu do granulowania, przy czym szybkość przesuwania się cząstek, grubość obracającego się złoża i natężenie przepływu proszkowanego roztworu są takie, że każda cząstka wchodząc w kontakt z innymi cząstkami przekształca się w plastyczną kogranulkę, następnie (b) kogranulki otrzymane w etapie (a) ewentualnie suszy się, przy czym etapy (a) i (b) prowadzi się tak, że stosunek wagowy pozostającej wody zasocjowanej z krzemianem do krzemianu wyrażony na suchą masę jest wyższy lub równy 33/100, korzystnie wyższy lub równy 36/100, zaś forma Q2 oznacza formę, w której każdy atom krzemu uczestniczy w dwóch wiązaniach -Si-O-Si-, a dwa wiązania pozostałe są zakończeniami -Si-0-X, gdzie X oznacza metal alkaliczny lub H, a Q3 oznacza formę, w której każdy atom krzemu uczestniczy w trzech wiązaniach -Si-O-Si-, a wiązania pozostałe są zakończeniami -Si-0-X.

3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako krzemian metalu alkalicznego i węglan metalu alkalicznego stosuje się krzemian i węglan sodu lub potasu, korzystnie sodu.

4. Sposób według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że między etapami (a) i (b) przeprowadza się operację zagęszczania kogranulek otrzymanych w etapie (a).

5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że etap (a) przeprowadza się w temperaturze w zakresie 20 do 95°C.

6. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że cząstki kompozycji identycznej jak mieszanina proszkowana otrzymuje się przez suszenie roztworu identycznego jak roztwór wodny składający się z krzemianu i węglanu metalu alkalicznego.

172 893

7. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że cząstki kompozycji identycznej jak mieszanina proszkowana przesuwają się w temperaturze w zakresie 15 do 200°C.

8. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że poddawany proszkowaniu roztwór na podstawie mieszaniny krzemianu i węglanu oraz cząstki na podstawie mieszaniny krzemianu i węglanu stosuje się w ilościach odpowiadających stosunkowi natężenia przepływu cieczy do natężenia przepływu cząstek mogącym dochodzić do 0,05 do 0,8 l/kg, korzystnie 0,1 do 0,5 l/kg. przy czym wartości te podano na sole sodowe.

9. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że operację zagęszczania przeprowadza się w temperaturze otoczenia przez obracanie granulek otrzymanych w etapie (a) w urządzeniu obrotowym.