PL165866B1 - Sposób wytwarzania kompleksu inkluzyjnego 3-morfolinosydnoniminy z pochodna cyklodekstryny PL PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania kompleksu inkluzyjnego 3-morfolinosydnoniminy z pochodna cyklodekstryny, znamienny tym, ze poddaje sie reakcji 3-morfolinosydnonimine, lub jej sól w wodnym srodowisku z pochodna cyklodekstryny i wydziela kompleks z roztworu przez odwodnienie, lub poddaje sie zmieleniu 3-morfolinosydnonimine, lub jej sól z pochodna cyklodekstryny przy zastosowaniu wysokiej energii. PL PL PL PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania kompleksów inkluzyjnych 3-morfolinosydnoniminy (SIN-1), lub jej soli, lub jej formy tautomerycznej o otwartym pierścieniu A (SIN-1A : N-Nitrozo-N-morfolinoaminoacetonitryl) z pochodnymi cyklodekstryny. Forma o otwartym pierścieniu A odgrywa ważną rolę, tworzenie jej ma decydujący wpływ dla uwalniania rodnika NO (tlenek azotu).

Molsidomina (N-etoksykarbonylo-3-morfolinosydnonimina, SIN-10) jest dobrze znanym środkiem przeciwduuznicowym. W lecznictwie jest szeroko stosowana w leczeniu i zapobieganiu dusznicy w przypadku niewydolności serca, w stanie zawału serca.

Efekt terapeutyczny Molsidominy można przypisać głównie jej pierwszemu aktywnemu metabolitowi 3-morfolinosydnonlmllie, która powstaje głównie w wątrobie w wyniku enzymatycznej hydrolizy i następnie działania enzymu dekarboksylazy.

Tak więc SIN-1 ma nad Molsidominą terapeutyczną przewagę polegającą na tym, że efekt jej działania jest szybszy i wyraźniejszy. Niedogodność jej polega na tym, że można ją stosować tylko w postaci iniekcji dożylnych.

Pochodne sydnc^ijmy są wyjątkowo wrażliwe na działanie światła. Szybko rozkładają się pod wpływem krótkotrwałego naświetlania światłem sztucznym, lub naturalnym. Podczas fotolizy powstają nieczynne farmakologicznie, ale szkodliwe, produkty rozkładu jak na przykład morfolina, amoniak, alkohol etylowy, dwutlenek węgla. Przedmiotem niektórych wynalazków jest fotostabilizacja pochodnych sydnoiminy przez dodawanie różnych dodatków. (Europejski opis patentowy nr 206 219 i opis paaentooy RRF nr 3 346 638).

Wrażliwości na światło można całkowicie uniknąć zarówno w stanie taslmm akk i w Γntyworze przez odpowiednie przechowywanie (w dobrze zamkniętym ciemnym słoiku owiniętym czarnym papierem).

Na ogół można powiedzieć, że pochodne sydnommuy są nieodporne na krańcowe wartości pH i ulegają szybkiemu rozkładowi. Końcowym produktem chemicznego i metabolicznego rozkładu Molisidominy jest SIN 1C (cyjanomntylenoamltomoΓfolina), nieaktywny metabolit. Przy stosowaniu SIN 1 jako leeu, zzszdntcznm paoblemlm na jaki się napotyka jest problem chemicznej trwałości. Substancja rozkłada się szybko w obojętnym roztworze jesw wrażliwn na wartość pH

165 866 i jest trwała tylko w środowisku silnie kwaśnym (pH 1-2). Powyżej pH 2 rozkłada się szybko dając nieaktywny metabolit SIN 1C, co wiąże się z obniżeniem aktywności terapeutycznej.

Przemiana SIN 1 -» SIN IC jjst wynikiem katalizowanego zasadą rozkładu hydrolitycznego.

Proces jest ściśle uzależniony od pH na przykład w celu uzyskania rozkładu w 10% (SIN 1C) należy utrzymywać pH o wartości 8 w ciągu 53 sekund, pH o wartości 6 w ciągu 15 godzin, pH o wartości 4 w ciągu 67 dni i pH o wartości 1-2 w ciągu 13 lat (Chem.Pharm.Bull. 19/6 1079, 1971). SIN 1 rozkłada się również już po upływie 1-3 dni podczas przechowywania w roztworze _wodnym rozcieńczonym, przy oświetleniu rozproszonym. Rozkład można śledzić bezpośrednio obser_wując widmo UV. Wartość maksimum absorpcji przesuwa się stopniowo od 291-1 nm do 278-1, podczas gdy wartość absorpcji wzrasta w sposób ciągły, co jest zgodne z danymi literaturowymi:

Λ+ ⁱ % dla SIN 1 wynosi 291-1 nm, współczynnik absorpcji właściwej A = 520, podczas λΠ13Χ _ _{g max} wynosi dla SIN 1C 278-1 nm, a jego molowy współczynnik absorpcji o = 17000 A%_cm =

1220.

SIN 1 podawany doustnie jest nieefektywny, w zakresie pH 1-2 SIN 1 jest prawdopodobnie w stanie zjonizowanym korzystnym dla stabilności chemicznej, co z drugiej strony jest niekorzystne dla resorpcji z przewodu pokarmowego. Z przedstawionych wyżej faktów wynika, że SIN 1 w miarę przesuwania się z żołądka ku bardziej alkalicznemu pH ulega szybko przemianie w nieaktywny metabolit SIN IC. Przemianie tej sprzyja stosowanie SIN 1 w niskich dawkach, ponieważ przy niższych stężeniach (rzędu μ/ml) rozkład hydrolityczny jest jeszcze wyraźniejszy.

SIN 1 występuje na rynku w postaci soli - chlorowodorku, do stosowania dożylnego w postaci ampułki z liofilizowanym proszkiem zawierającym 2 mg składnika czynnego i 40 mg sorbitu. Zawartość ampułki należy przed użyciem rozpuścić w i ml destylowanej wody.

Celem wynalazku było otrzymanie nowego czynnika, za pomocą którego można by zahamować przemianę SIN 1 -» SIN IC jeszcze w obojętnym wodnym roztworze i odpowiednio przy fizjologicznych wartościach pH.

Znane %pst tworzenie kompleksów z cyklodekstryną w celu stabilizowania różnych czynników przed naep łem, %wia^rłem, %u^o alkalic -n %, luti kwa^tr^y hyd-cllu %. ©ieitH: Cj-lódny^ -c TecMology, κakaep, %OΓdΓec^kt^, 1988, strony ^t1%-217 ).

W Uuw¹ nast^rd^o Cttiń S8W¹-sWooM%my, 2e cyklodekstryny jako takie są skuteczne w stabilizowani % nu%Cn^stτch%cⁿ no%l^wc^a rdz^auazów o^żp -^twu/c¹ s ^oτmτ%eⁿk^t i nwik%lą %l^uu^{w cłm} L· id-ο^η^ήη^ ^ych ^lcdz^e SIN 1 a cykl odekstrynami -ostało njai.edzione c nt-'tęNi^iącej serii testów:

Z iniekcyjnej kompozycji SIN 1 sporządziliśmy wodny roztwór o stężeniu około 10 pg/ml i w roztwo rin pwn^TeCpe -^ι^ zynea mg %^y%^sldrⁿstt^au^a, ^y ulw pcτ%o^onw^c r%^{o -}l^we^dk^ca^d%^o. po%yoas /mi a^w roz.

n^aatwory przechowywano w temperaturze pokojowej (20-22*0, w rozproszonym oświetleniu i co pew^w coy - OnkChtcτcnct w -.ιβ^^^ο p i^k ^jo pj --(20-(52 c i rlc «5« pc. %a (cc ^up^p- % zas soncdn tylko odpo w i edn i o roztwór vrdny ^w oów tw^rz z 0,05 n ^Tuern sol.nurn. Spako¹^^ .^UoUć ^oH nocrwoΓΰw cyklodeknac^rny w ce iw stwiaΓ^octw^-i, ze cyklndk^cn^lkyas i je% l^rncdnn^{cc wao}W^ośn% oUpo^ednio ηήτ uclPkltr^y t nauząco wst^ca^poi pH wo d^ Wartości. w^o e^ąasowj^jc^l ^^^^{1 l}0^c cykloCePcCa^pd^e prn. nz.jwiększyc^z stężeńlwch różniły się ad warta.ai %H cl^oc dTctr^lon^tcos l^ %o ^OPU jedno slrł. eteiaΓkzlllśm^s. że ^tasunię^r a w^uwe ^wo by ły w dyasób τ^uocae^kj W^tU^uo% -⁰ΐ02 j ^stu C O^w. polimer ja nżk ep znudzcia^unr j ^-c yk^V%dekst rw ny ^ób %πι^: «^z¹ %zkowa ^np U0, pz wawPSIl β .j^p 5^, zawaoto^ C00^{_ y}, ^-% ) (węgierski tc^t% p^^-^ay ^sa nzi 101). ^a-zosunięzaw widma nie oaseΓwuwtnc nawet cw ^- tygo^anlcoh pnarhowywa^pa^w, podez^nr mt.ór nllu^e prze chodźmy %ooobnie (jnoachodzi ł w ² I. IC ^^η(<%ycznie w ńnaa 2^

Równóii wyraźn^p tln^{t w}ycne^τ ry rozk.p^-, spowolniony afek^{- aw},^cz^cly%-uetylodekst^wóc^e)^, W raenTajei 2t m^j/mT lozkł wi dmo cuetcey r wyka za^Io %o ¹ dniacl! wyuechosnτ^uuc^ιμοτ^ο.e t y^e n ^ś nm.

P^otllUelln^ak^r Tto^o - r-tj.ilizujący efekt TRIMEB (2,3,6-tri-O-metylo-^-cyklodekstryny), ^-CD, ^aw z hydroko^ropy Ι^β-ΟΟ. KnTa^jwpkt iwI eB ek^o^ti s^osj¹wyuos z przesunięcia w¹ %ma DV jiet uartępująca:

jest i tnl ΟΝ^Β TRIMEB > (3 -CD HP/3CD.

C _Pt_g%tu a^e aa UiWIoei-yczny cozkład PiN a wywierają różne cyklodekstryny, a zwłaszcza CDPSI wynika, że istnieje między nimi skomplikowane wzajemne oddziaływanie.

165 866

W serii powyższych testów, cyklodekstryny, ich pochodne były odpowiednio stosowane w wyjątkowo dużym nadmiarze (10 pg/ml SIN 1 wobec 0 mg/ml yylldeestrynyy).

Serie testów zostały powtórzone w ten sposób, że CDPSI stosowano tylko w nad/ia_rze 10 krotny/ i 22 krotnym, co odpowiada stosunkowi wagowe/u SIN 1 : CDPSI w kompleksie zawier_ającym odpowiednio 12%, 5% składnika czynnego. Dzięki te/u, że dawka terapeutyczna SIN 1 j_est n_iska, możliwe jest podawanie ko/pleksów zawierających /niej niż 5% składnika czynnego, co _odpo_wiada stosunkowi molowemu SIN 1 : CDPSI około 1:2. W tym zakresie stężeń po/iar spektrofot_o/et_ry_czny nie ma wyraźnego obrazu i dlatego stopień rozkładu określano metodą chromatografii cienkowarstwowej w następujący sposób: Pobrano po 12 pl roztworów i nakroplono na płytkę Kieselgel 60 F254 (10x12 cm, Merck). Mieszanina rozwijająca: cykloheksan : octan etylu w sto_sunk_u 1:1. Komorę rozwijającą pozostawiono na 32 minut w celu nasycenia. Plamę powstałą w wyniku nakroplenia na płytce wysuszono w strumieniu zimnego powietrza, przy zabezpieczeniu przed światłem i rozwijano do wysokości 15 cm. W czasie rozwijania komora rozwijająca była umieszczona w ciemnym miejscu. Po odparowaniu rozpuszczalnika płytkę oceniano wzrokowo w świetle UV przy 254 nm. SIN 1 znajduje się przy Rf 2,25 a SIN 1C przy Rf 2,36. Stwierdziliśmy w każdym przypadku, że w roztworach zawierających CDPSI intensywność plamy SIN 1C była widocznie mniejsza niż w wodnych roztworach.

Ponieważ przemiana SIN 1 w nieaktywny metabolit w znaczny/ stopniu zależy od pH, pomiary prowadzono w buforach fosforanowych o pH 6,4, 7,2 i 7,6 według far/akopei. We wszystkich przypadkach porównywa_no roztwory buforowe i buforowe zawierające 22 /g//l CDPSI; wszystkie pomiary prowadzono metodą spektrofotometru UV po odpowiednim alkoholowo-wodnym rozcieńczeniu, badając intensywność produktu rozkładu SIN 1 metodą chromatografii cienkowarstwowej.

Wyniki pomiarów spektrofotometrycznych zestawiono w tabeli 1.

Tabela 1

Z/iana wartości λ /₃χ jako funkcja czasu (1 mg//l SIN 1+22 mg/ml CDPSI)

λ „	iax
czas (dni)	pH bufor	6,4 +CDPSI	pH bufor	7,2 +CDPSI	pH bufor	7,6 +CDPSI
w preparacie
2	291,5	291,9	292,6	291,2	291,2	292,9
1	289,2	290,5	280,4	285,5	276,4	278,8
4	284,9	288,5	-	-	-	-
6	279,8	283,9	277,3	278,8	277,6	277,9

Zmniejszenie długości fali , przy której występuje maksimum UV o około 13 nm/z 291 do 278 nm/ oznacza całkowity rozkład SIN 1 do SIN 1C.

W buforze o pH 6,4 w obecności CDPSI jeszcze po upływie 6 dni 0A wynosiła 7 nm w przeciwieństwie do kontrolnej wartości.λ = 12 n/. Ponieważ powtarzalność oznaczeń /aksi/u/ UV w danych warunkach była - 2,5 n/, różnicę tę należy uznać za znaczącą. Po jednym dniu przechowywania różnicę można było jeszcze zmierzyć, przeciwnie niż przy pH 7,6, gdzie efekt stabilizujący CDPSI prawie już nie przeważa.

W badanych roztworach stosunek molowy SIN 1 : CDPSI wynosił około 1:2, co stanowi niezbędne /ini/um dla tworzenia ko/pleksu w roztworze. Efekt stabilizujący w roztworze z 12 krotnym nadmiarem (12 /g//l), - odpowiadający kompleksowi o stosunku molowym 1:1 - CDPSI przeważał nieznacznie. Stopień rozkładu /ożna również śledzić metodą chromatografii cienkowarstwowej. Intensywność plamy SIN 1C o wartości Rf 2,36 w buforze o pH 6,4 różniła się jeszcze znacząco po 1 tygodniu przechowywania, w buforze o pH 7 i 7,6 po 1 dniu przechowywania różnica intensywności pla/y SIN 1 o Rf 2,24 była zauważalna. W buforze o pH 7 zauważalny był jeszcze niezmieniony SIN 1, a w buforze 7,6 był on praktycznie niewykrywalny.

165 866

Równowaga dysocjacji kompleksu w roztworze może być przesunięta przez zastosowanie nadmiaru CDPSI. Przy zastosowaniu wyjątkowo dużego nadmiaru CDPSI (odpowiednio 1000 i 2000 krotny) kompozycja iniekcyjna wykazała w wodzie destylowanej po upływie 1 tygodnia przesunięcie w widmie tylko o Δ X+ 1 nm, podczas gdy roztwór kontrolny był praktycznie rozłożony.

Ilościowy pomiar stopnia rozkładu przeprowadzono również metodą HPLC.

Warunki pomiaru HPLC dla rozkładu SIN 1 - SIN 1C

Wyposażenie: Jednostka Służąca do Podawania Rozpuszczalnika - 114 M Bechmana Detektor dla Zmiennej Długości Fali 165, Hewlett-Packard Integrator 3396 A

Kolumna: Kolumna analityczna 4,6x150 nm, 5p, Ultrasphere ODS

Eluent: 0,05 M roztwór octanu sodu: 700 ml acetonitryl 300 ml tcttahydro^luran 2 ml seybkh^yd ^ze^^uwu: 1,0 ml/min.

c^biośću: 120 bumów t^ś^^ ^eali, przy której dokonyzaró pomiaru: 278 i 290 nm

objętość próbki:			20 pl
oZuIs^:			0,1	AU
czyt^ś^ przesuwu	papieru:	0,1	cm/min
zyz^ ć utb/tCy:	lR	ru: i:	,, u	min.
	łR	SIN 1U:	2,2	min.

Wyniki:

1. utwory SIN 1 o stężeniu 0,5 mg/ml przygotowane w buforze fosforanowym o.pH 6,3, zabezpie1Zune psza^{r u}wiN^ułum ^zee^u ^u«anu g ⁰ómprzotasaw pt^uoUbze^a. eump^kr t^wymu no^pH 5t° mtj/ml CDPSI (mo krotna ιΙ,^όΧ Po phawo^wtn^a wa ute ki pi^iLu j.odnó leksitwo chro ma tog ramy HCD^P.

01008; '

Składnik ο^οο.	kontrola*	kompleks CDPSI
obecny:
SIN 1	0,016	0,17
SIN 1C	0,23	0,16

Uwaga: Dane z pomiarów kontrolnych odnoszą się do wody destylowanej, a nie do buforu.

CDPSI zastosowany w 100 krotnym nadmiarze wagowym (około stosunku molowego 10:1) wyraźnie zapobiega rozkładowi SIN 1. Uzyskany wynik pa/ocStjt w zgodzie z testem chromatografii cienkowarstwowej u

2. Przeprowadzono również test w buforze fosforanowym o pH 7 dobierając podobne pod względem stężenia warunki. (0,5 mg/ml SIN 1 50 mg/ml CDPSI).

Oceniano chbamaSagrtoo uzyskane po 4 dniach przechowywania.

Ocena:

Składnik czonoo obecny mg/ml	kontrola	kompleks CDPSI
SIN 1	0,041	0,23
SIN 1C	0,125	0,064

Wartość pH bazSaabóa po przechowywaniu:

Kontrola: 6>,5>1

CDPSI: 6,2

Można uważać za udowodnione, że przy zastosowanym stężeniu CDPSI nawet przy pH 7 zapobiega pbztoyanie SIN 1 do SIN 1C, który jest metabolitem oytkkSyaoyoι.

165 866

Następnie badaliśmy stabilność iniekcji SIN 1 w rozcieńczonym wodnym roztworze.

Z ampułki zawierającej proszek liofilizowanego SIN 1 przygotowano wodny roztwór o stężeniu 50 pg/ml, następnie dodano 20 mg/ml CDPSI. Roztwory przechowywano w temperaturze pokojowej i od czasu do czasu oznaczano ilość produktu rozkładu SIN 1C.

Oceniano chromatogramy uzyskane po 1.; 4. i 11. dniach.

Ocena:

Zawartość SIN 1C pg/ml

Czas (dni)	kontrola	kompleks CDPSI
wyjściowa	0,1	0,1
1 dzień	0,8	0,6
4 dni	3,9	0,94
11 dni	5,6	1,8

Tak więc przedmiotem niniejszego wynalazku jest pochodna SIN 1 cyklodekstryny i jej wytwarzanie, która to pochodna jest trwała w środowisku wodnym nawet w fizjologicznym pH i w której zastosowana pochodna cyklodekstryny zapobiega transformacji SIN 1C w nieaktywny metabolit.

Nieoczekiwanie okazało się, że SIN 1 w kompleksie z cyklodekstrynami, zwłaszcza z CDPSI zawiera znaczną ilość produktu przejściowego SIN 1A po wytworzeniu kompleksu. Proces przemiany SIN 1 -7 SIN 1A -> SIN 1C w obecności cyklodekstryn badano również w 0,02 M buforze octanowym przy pH 5,5. Nieoczekiwanie efekt β-CD był najwyraźniejszy, bo w obecności fi -CD stwierdzono więcej niż 7 krotnie większą zawartość SIN 1A niż w próbce kontrolnej.

(SIN IA oznaczano za pomocą HPLC)

Badająa efn^ot biplogiczH^p kompozycji według wynalazku in vivo stwierdziliśmy, że SIN - 1 zastosowana p.o. w dawce 1 mg/kg nie wywiera działania (działanie ochraniające serce u szczurów jest 11%), natomiast działanie ochraniające serce przy zastosowaniu p.o. SIN-l-CDPSI pomimo tej samej zawartości składnika czynnego jest 42,2%.

Dobrą skuteczność biologiczną kompleksu SIN 1-CDPSI w teście ochraniania serca po podaniu doustn^gm mtźna pcz^ić tb abogncśni w mtałym ltSm^{N d}ekCiP S ^dN l^e. Fe tac ^a'', ^nia ts oc^ t^t Waniu t wą rolę w uzyskiwaniu efektu biologicznego, nie może utworzyć się w warunkach pH soku żołądko^wą jjo, mtż t b^ys iytnar zefe in -vt^ala przez itkuba cję tubstancji SIU ^{t a}Γa^ą a^c t^pH tUkudya. ^oy rozpuszczeniu kompleksu CDPSI w destylowanej wodzie znaczne ilości SIN IA wykrywa się w roztworze wodnym. Wydaje się, że przejście SIN 1 - SIN IA jest wspomagane przez cyklodekstryny i przy tym bardzo nietrwały, wrażliwy na działanie tlenu SIN IA jest stabilizowany przez kompleksowanie, co daje w efekcie zwolnienie przemiany SIN IA -> SIN 1C. Tak więc łagodniejszy ^^tek i d łcl td^a etat dziaietia spowodow ane są ορΰźnieni.Am uwa^iNniC t^Taw^dż ęc fta a tniepl^ksowzmęjk S^h N 1 .

siwaneza SIbeBa pokazuje zawartość SIN 1 A w kompleksach SIN 1 z różnymi cyklodekstrynami wyPaniżDzati belatp nazaPłaza 2 zmiemonę mAiwrik HPLC prosto po wytworzentu. Jako stronami walżgobgąno twe^ug t mieszanad ę Szm 1 o tym ριιιπι HPła tzra lgdwodzoną w ten stm aposld a nik tza-.

Tabela 2

(Próbka)	zawartość SIN BA %
Kompleks	(podana w równoważniku SIN 1C)
SIN i - CDPSI	i,27
SIN i - i -CD	0,08
SIN 1 - DIMEB	0,06
SIN 1 - HPi CD	0,115
SIN i - laktoza odnośnik	-

165 866

Wyniki i wnioski

Efekty rozkurczające kompleksów SIN 1-cyklodnkseryna i normalnej SIN 1 badano przy stężeniu 1 lub 2 pM. Wszystkie cztery kompleksy rozluźniały podtrzymywany skurcz dnaolaryzowatych potasem odcinków z maksymalnym efektem 43% do 53%. SIN 1 (1 pM) był nieco bardziej efektywny i dawał rozkurczanie w 58%.

Maksymalne rozkurczanie występowało w przypadku kompleksów SIN 1 w 23 min. do 32 min. po podaniu, podczas gdy T/max dla SIN 1 był po 18 minutach. Różnica ta była statystycznie znacząca. Czas działania wyrażony jako T/2 był dłuższy w przypadku kompleksów z cyklodekstryną (62 minuty do 88 minut) niż w przypadku SIN 1 (47 minut). Różnica ta była również statystycznie znacząca. Tak więc kompleksy SIN 1 - cyklodekstryną wykazywały łagodniejszy początek i dłuższy czas działania niż normalna SIN 1.

Ponieważ uważa się, że efekt rozkurczowy SIN 1 spowodowany jest uwalnianiem tlenku azotu w procesie oksydacyjnego rozkładu, można wyciągnąć wniosek; że skomalekzoyanle SIN 1 z cyklodekstrynami zwalnia proces rozkładu. Tak więc łagodniejszy początek i dłuższy czas działania są prawdopodobnie spowodowane opóźnieniem uwalniania tlenku azotu z kompleksów SIN 1 - cyklodekstryna.

Według zestawionych powyżej faktów wynalazek dotyczy kompleksów inkluzyjnych 3-morfolitozydnonimity₁ lub jej soli, lub jej izomerów eaueomnrycznych o otwartym pierścieniu A, utworzonych z pochodnymi cyklodekstryny.

jako pochodną cyklodekstryny kompleksy inkluzyjne według wynalazku zawierają korzystnie jonowy, rozpuszczalny w wodzie polimer cyklodekstryny (CDPSI) (masa cząsteczkowa < 10000), hnpeakiz-2,6-dimetylo-β-cyklodekstrynę (Dimeb), heptakis-2,3,6-eri-O-meeylo-β-cyklodekstrynę (Trimeb) i β lub Ϋ -cyklodekstrynę.

Oo wytwarzania stałych kompleksów inkluzyjnych można również stosować hydroksypropylo-/ł -cyklodekstrynę.

Kompleksy inkluzyjne według wynalazku wytwarza się przez reakcję 3-morfolinosydnoniminy, lub jej soli w środowisku rozpuszczalnika z pochodną cyklodekstryny i, w razie potrzeby, kompleks wydziela się z roztworu przez odwodnienie, lub przez zmielenie 3-morfolinosydnoniminy, lub jej soli z pochodną cyklodekstryny z zastosowaniem wysokiej energii.

Kompleksy można korzystnie wydzielać z roztworu przez liofilizację, suszenie rozpyłowe, odparowanie w próżni w niskiej temperaturze, lub suszenie próżniowe.

SIN 1 wraz z 1-40 mmolami COPSI, lub Dimeb rozpuszcza się w 1-500 ml wody destylowanej licząc na 1 mmol składnika czynnego, po czym przeprowadza się odwodnienie w podany wyżej sposób. Stosunek molowy CDPSI polimer obliczony jest na β -CO. Tak więc stosując polimer o zawartości około 50% β -CD i o średniej masie cząsteczkowej 3500 skład kompleksu o stosunku 1:1 odpowiada około 8%, a dla stosunku molowego 2:1 - około 4,5%.

Interakcję kompleksu w roztworze zilustrowano za pomocą testu przenikania przez membranę.

Zastosowano membranę celofanową typu Visking (przeciętna średnica porów 24 A). W komorze podawczej umieszczono wodny roztwór SIN 1 o stężeniu 1 mg/ml, a w komorze odbieralnikowej Komorowego aparatu do oznaczania przenikania przez błonę umieszczono wodę destylowaną. Roztwory mieszano za pomocą mieszadeł magnetycznych i utrzymywano w temperaturze 37-i*C. W odpowiednich odstępach czasu z roztworu odbierającego pobierano próbki i metodą spektrofotometrii UV mierzono stężenie SIN 1, który przeniknął z komory podawczej.

Test powtarzano w obecności różnych cyklodekstryn przy różnych stężeniach w komorze podawczej. C^t ⁽ f^arzbne d la orzenik nięcia ^w 0% SI^d 1 ^eo5^{t wp} w obecnosw i CDPSI ^crw^w r⁰¹o^rn^e at^daycnaoh Czssawpoto e

Okres połowicznej dyfuzji SIN 1 w obecności CDPSI T50% (godziny)

SIN 1 sam	0,9
+CDPSI 25 mg/ml	3,5
50 mg/ml	5,0

165 866

Kompleksy inkluzyjne wytworzone według wynalazku mogą być stosowane do produkcji kompozycji farmaceutycznych, kombinacji odpowiednio do stałego iniekcyjnego, doustnego, lub miejscowego stosowania.

Dawki ko/pleksów inkluyyjnccl wedlg. nintejstggo wynaazzuo s. różne w zależności od wieku, masy ciała i kondycji paj^ta, . drogo (jodawnii, . ilości dawek. lub tym podobnych, ale się w zakresie 6 do 800 mg dziennie, korzystnie 10 do 400 mg dziennie.

Opóźniony efekt dominuje zwłaszcza w przypadku stosowania kompozycji farmaceutycznych w formie tabletek do podawania raz dziennie, /ikroZapsułeZ i maści niezwykle użytecznych przy stosowaniu poprzez skórę. Kompozycje farmaceutyczne według wynalazku wytwarza się w ogólnie przyjęty sposób. Stosuje się adjuwanty i nośniki takie jakich zwykle używa się do wytwarzania preparatów farmaceutycznych.

Szczegóły wynalazku ilustrują poniższe przykłady, które jednak nie ograniczają jego zakresu.

Przykład I . ntawazαJgto kepatekuo SIN-1-CDPS0 liof ϊΙιζ31|1.

g (6,6 m/ola) polimeru CDPSI rozpuszcza się w 200 ml destylowane. wod, . po czym do roztwouu dodaje się 1,1 g (5,3 m/ola) SIN 1-HCl. Substancje rozpuszczają się prawie narnch/gasr i otrzymuje się przezroczysty roztwór, który niezwłocznie zamraża się i odwadnia przez liofilizację zwracając uwagę, aby w którymkolwiek momencie procesu substancja nie była narażona na naj/niejsue działanie światła.

Dogodne jest na przykład oagngęcit aparatu dz destylacji czarnym papierem w czasie rozpuszczania. Otruy/any produkt jest bardzo lekki/ sypki/ proszkiem; zawartość składnika czynnego określona metodą spektrofotomet^^ną wynosi 6,5.0,5%, cz odpowiada stosunkowi molowemu okzłz 1:1. Test udowadniający fakt utworzenia kompleksu: rtrmogrαagmetryczJy (TG), ιπιΙιζι skanningzwym kolzrymetrem różnicowy/ (DSC) i Analiza Wydzielanego Ciepła (TEA) wykazały charakterystyczne różnice między SIN 1, fizyczny/i mieszaJgJa/i SIN 1-CDPSI i kompleksem SIN 1-CDPSI. Ze składnika czynnego SIN 1 w temperaturze 62-112° wydziela się około 8% substancji nieorganicznej, którą być może stanowi woda. Rozkład w czasie topnienia substancji rozpoczyna się w spzsób gwałtowny i wybuchowy w temperaturze 172-180°C i w bardzo wąskim zakresie te/peratur z układu usuwane jest 70% wprowadzonego czynnika.

Między 222 a 232’C rozkład staje się powolniejszy i do 350° rejestruje się 87% utraty masy.

W celu zidentyfikowania składnika czynnego nitkzmpatkszwanegz można stosując analizę DSC rozpatrywać pik pomiędzy 190-220°, a w analizie TEA pik 192° wykazujący nawet w atmosferze argonu egzotermiczną zmianę entalpii. Krzywe ter/iczne fizycznej mieszaniny SIN 1-CDPSI wytworzonej tuż przed pomiarem można uznać za właściwe dla substancji wyjściowych.

Krzywe kompleksu różnią się od nich znacznie, zstre piki SIN 1 nie przedstawiają ich, cz oznacza, że SIN 1 tworzy rzeczywiście kompleks ^^uzyjny z CDPSI.

Dyfrakcja promieni X na preparacie proszkowy/:

Według prób dyfrakcji promieni X struktura SIN 1-CDPSI jest bezpostaciowa. Charakterystyczne piki odbiie HN . oanJkaaj. Bezpostaciowa struktura CDPSI jest znana. Stopień kΓrnStlagzwje SIN 1 podobnie traktowanego pzmi/z zmniejszania się nie dochodzi jednak do stanu odpowiadającego strukturze całkowicie bezpostaciowej tylko w warunkach liofilizacji. 2 - piki odbi^ okazują na postać lekkz krystaliczną świadczącą o tym, że na wykresie ko/pleksu nie znαjduj_t się wolny (niekompleksowany) SIN 1.

Przykład II. Wytwarzanie kompleksu SIN 1-CDPSI przez liofilizację.

g polimeru CDPSI (6,6 /ola) (zawartość β -CD 53%, zawartość COO^_ 4,2%) rzzpuszcza się w 222 /l wody destylowanej. W otrzymany/ roztworze rozpuszcza się 2,7 g (3,3 /zla) SIN 1, po _czym roztwór przerabia się według przykładu I. Zawartość składnika czynnego w otrzymanym p_rzdukcie wynosi 4,5 - 2,2%, co odpowiada stosunkowi molowemu 1:2.

Przykład III . Wytwarzanie kompleksu SIN l-COPS. o wysokijj . kontrolowanjj zawartości SIN 1A.

P_ostępuje się jak w przykładzie II i otrzymany stały produkt poddaje się drugiemu suszeniu _{w ce}lu usunięcia związanej kompleksowo wody. Produkt suszono w temperaturze 60° w próżni _w ciągu 3 godzin (dz stałej masy). Strata przy suszeniu: 4,5 - 2,2%. Zawartość SIN 1A zagększ_{onz w} czasie suszenia zkzłz pięciokrotnie; zwiększyła się zna zd 1,08% dz 5,1%, przy czym stzsu^k

165 866

SIN lA/SIN 1C również zmienił się na korzyść (zmiana z 10 do 17). W czasie przechowywania suchych kompleksów w temperaturze pokojowej osłoniętych przed światłem w ciągu 3 miesięcy zawartość SIN 1A i stosunek AIN lA/SIN 1C w próbce praktycznie nie uległy zmianie.

W próbce kontrolnej (nie ogrzewanej) w czasie przechowywania zawartość SIN 1A również uległa zwiększeniu id 1,08% di 1,9%, przy czym stosunek SIN lA/SIN 1C zmniejszył się (zmiana z 10 do 3) .

Wytworzenie kompleksu SIN l-CdSI o żaslktej zawartości SIN 1A i kontrolowanym składzie możliwe jest przy bastlslżaąta krótkotrwałego ogrzewania ltlftltzlżanpgl kompleksu SIN l-CdSI.

Przykład IV. Wytwarzanie kompleksu SIN 1 Dimeb:

g G^eb (10,3 mmole) (zawartość wilgoci 2%) rozpuszcza się w 100 ml wody destylowanej. Do roztworu dodaje się podczas mieszania 1,03 g (5 mmili) SIN 1. Otrzymany klarowny roztwór przerabia się jak w przykładzie I przy zabezpieczeniu przed światłem. Produkt jest mypkto białym proszkiem i zawartości składnika czynnego 6,5t0,2% i stosunku milowym SIN ldimeb odpowiadającym 1:2.

Wytwarzanie maści di mtosgżaąia dgskórnpgg o zawartości SIN 1 10 mg i zawartości maści 1/2 g.

Z wytworzonego według przykładu III kompleksu SIN 1 - Dioeb (zawartość składnika czynnego 6,5%) pobiera się 151 mg i rozpuszcza w 20 ml destylowanej widy. Do roztworu zabezpieczanego prz^ światłem dodaje się podczas mieszania 50 mg KłUCHEł-HF (hydroksypropylocelulaza). Otrzymany w ten sposób lepki, trudno mieszający się roztwór pozastawia się w temperaturze pikijiż_Pj na jeden dzień. Twarzy się w ten sposób przezroczysta galaretka zawierająca w 2 g, 10 mg SIN 1. Tabletki SIN 1 o zawartości składnika czynnego 2 mg/tabletkę mg kompleksu SIN 1yCDPnI, zawartość składnika czynnego 2,5% mg skrobi kukurydzianej 128 mg cukru mlecznego 2 mg stearynianu magnezu całkowita masa tabletki: 250 mg

Tabletki wytwarza się sposobem znanym per se, przez bezpośrednie prasowanie.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania kompleksu inkluzyjnego 3-morfolinosydnoniminy z pochodną cyklodekstryny, znamienny tym, że poddaje się reakcji 3-morfolinosydnoniminę, lub jej sól w wodnym środowisku z pochodną cyklodekstryny i wydziela kompleks z roztworu przez odwodnienie, lub poddaje się zmieleniu 3-morfolinosydnoniminę, lub jej sól z pochodną cyklodekstryny przy zastosowaniu wysokiej energii.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako pochodną cyklodekstryny stosuje się polimer jonowej, rozpuszczalnej w wodzie cyklodekstryny (masa cząsteczkowa < 10000); hydroksypropylocyklodekstrynę, heptakis-2,6-0-dimetylo- (3 -cyklodekstryną, heptakis-2,3,6-tri-D-metylo-(ł-cyklodekstryną, lub ( -cyklodekstrynę.
3. 3. Sposób według zastrzeżeń 1 albo 2, znamienny tym, że kompleks inkluzyjny 3-morfolinosydnoniminy, lub jej soli, tautomerycznego izomeru utworzony z cyklodekstryną wyodrębnia się przez liofilizację, suszenie rozpyłowe, zatężanie pod próżnię w niskiej temperaturze i suszenie w próżni.