PL213029B1 - Podstawiona pochodna cykloalkilowa, zawierajaca ja kompozycja oraz ich zastosowanie - Google Patents

Podstawiona pochodna cykloalkilowa, zawierajaca ja kompozycja oraz ich zastosowanie

Info

Publication number
PL213029B1
PL213029B1 PL373374A PL37337403A PL213029B1 PL 213029 B1 PL213029 B1 PL 213029B1 PL 373374 A PL373374 A PL 373374A PL 37337403 A PL37337403 A PL 37337403A PL 213029 B1 PL213029 B1 PL 213029B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
compound
mmol
tert
nmr
phenyl
Prior art date
Application number
PL373374A
Other languages
English (en)
Other versions
PL373374A1 (pl
Inventor
Jeffrey Allen Campbell
Stanley V. D'andrea
Andrew Good
Jianqing Li
Fiona Mcphee
Amy Ripka
Paul Michael Scola
Yong Tu
Original Assignee
Bristol Myers Squibb Co
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Bristol Myers Squibb Co filed Critical Bristol Myers Squibb Co
Publication of PL373374A1 publication Critical patent/PL373374A1/pl
Publication of PL213029B1 publication Critical patent/PL213029B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K5/00—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K5/04—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof containing only normal peptide links
    • C07K5/08—Tripeptides
    • C07K5/0827—Tripeptides containing heteroatoms different from O, S, or N
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00—Medicinal preparations containing peptides
    • A61K38/16—Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • A61K38/17—Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans
    • A61K38/19—Cytokines; Lymphokines; Interferons
    • A61K38/21—Interferons [IFN]
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P1/00—Drugs for disorders of the alimentary tract or the digestive system
    • A61P1/16—Drugs for disorders of the alimentary tract or the digestive system for liver or gallbladder disorders, e.g. hepatoprotective agents, cholagogues, litholytics
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00—Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/12—Antivirals
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00—Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/12—Antivirals
    • A61P31/14—Antivirals for RNA viruses
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P37/00—Drugs for immunological or allergic disorders
    • A61P37/02—Immunomodulators
    • A61P37/04—Immunostimulants
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00—Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K5/00—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K5/04—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof containing only normal peptide links
    • C07K5/08—Tripeptides
    • C07K5/0802—Tripeptides with the first amino acid being neutral
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K5/00—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K5/04—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof containing only normal peptide links
    • C07K5/08—Tripeptides
    • C07K5/0802—Tripeptides with the first amino acid being neutral
    • C07K5/0804—Tripeptides with the first amino acid being neutral and aliphatic
    • C07K5/0808—Tripeptides with the first amino acid being neutral and aliphatic the side chain containing 2 to 4 carbon atoms, e.g. Val, Ile, Leu
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07K—PEPTIDES
    • C07K5/00—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K5/04—Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof containing only normal peptide links
    • C07K5/08—Tripeptides
    • C07K5/0802—Tripeptides with the first amino acid being neutral
    • C07K5/0812—Tripeptides with the first amino acid being neutral and aromatic or cycloaliphatic

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Virology (AREA)
  • Gastroenterology & Hepatology (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Communicable Diseases (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Micro-Organisms Or Cultivation Processes Thereof (AREA)
  • Hydrogenated Pyridines (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest podstawiona pochodna cykloalkilowa, zawierająca ją kompozycja oraz ich zastosowanie. Wynalazek dotyczy dziedziny leczenia infekcji wirusem zapalenia wątroby typu C. Związek według wynalazku hamuje działanie proteazy NS3 kodowanej przez wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV).
HCV jest głównym patogenem ludzkim, infekującym na świecie, jak oszacowano, 170 milion osób - w przybliżeniu pięć razy więcej niż w przypadku ludzkiego wirusa niedoboru odporności typu 1. U znacznej części osób zakażonych HCV rozwija się poważ na postę pująca choroba wą troby, w tym marskość i rak wątrobowokomórkowy. (Lauer, G. M.; Walker, B. D. N. Engl. J. Med. (2001), 345, 41-52).
Obecnie, najskuteczniejszy sposób leczenia HCV obejmuje podawanie kombinacji interferonu alfa i ribawiryny, prowadzący do uzyskania przedłużonej efektywności u 40% pacjentów. (Poynard, T. i in. Lancet (1998), 352. 1426-1432). Ostatnie wyniki badań klinicznych wykazują , ż e w przypadku monoterapii pegylowany interferon alfa jest lepszy niż niemodyfikowany interferon alfa (Zeuzem, S. i in. N. Engl. J. Med. (2000), 343. 1666-1672). Jednakż e, nawet przy zastosowaniu eksperymentalnych reżimów terapeutycznych wymagających podawania kombinacji pegylowanego interferonu alfa i ribawiryny, u znacznej części pacjentów nie dochodzi do przedł u ż onego obniżenia liczby wirusowów. Zatem, występuje jasna i od dawna odczuwana jest potrzeba opracowania skutecznych środków do leczenia infekcji wirusem HCV.
HCV jest wirusem RNA+. Opierając się na porównaniu wywnioskowanej sekwencji aminokwasowej i szerokiego podobieństwia nie ulegającego translacji regionu 5', HCV sklasyfikowano jako oddzielny rodzaj należący do rodziny Flaviviridae. U wszystkich wirusów z rodziny Flaviviridae występują wiriony w otoczkach, zawierające genom w postaci RNA+ kodujący wszystkie znane specyficzne dla wirusa białka, w przypadku którego translacja zachodzi przy pojedynczej, nieprzerwanej, otwartej ramce odczytu.
W genomie HCV wystę puje znaczna heterogeniczność w obrę bie sekwencji nukleotydów i kodowanej przez nie sekwencji aminokwasowej. Scharakteryzowano co najmniej sześć głównych genotypów i opisano więcej niż 50 podtypów. Główne genotypy HCV różnią się występowaniem na świecie, a kliniczne znaczenie genetycznej heterogenicznoś ci HCV pozostaje trudne do zdefiniowania pomimo licznych badań możliwego wpływu genotypów na patogenezę oraz leczenie.
Jednoniciowy RNA stanowiący genom HCV składa się w przybliżeniu z 9500 nukleotydów i ma pojedynczą otwartą ramkę odczytu (ORF) i koduje jedną dużą poliproteinę zbudowaną z około 3000 aminokwasów. W zainfekowanych komórkach, ta poliproteina cięta jest w wielu miejscach przez komórkowe i wirusowe proteazy dając białka strukturalne i niestrukturalne (NS). W przypadku HCV, dojrzałe niestrukturalne białka (NS2, NS3, NS4A, NS4B, NS5A, i NS5B) powstają przy udziale dwóch proteaz wirusowych. Pierwsza proteza, do tej pory słabo scharakteryzowana, tnie w miejscu na połączeniu NS2-NS3; drugą proteazą jest proteaza serynowa zawarta w N-końcowym regionie NS3 (z tego względu nazywana proteazą NS3) i pośredniczy we wszystkich późniejszych przecięciach w dół od NS3, zarówno w konfiguracji cis, w miejscu cięcia NS3-NS4A, jak i w konfiguracji trans, w pozostałych miejscach NS4A-NS4B, NS4B-NS5A, NS5A-NS5B. Wydaje się, że NS4A białko ma wiele funkcji, działając jako kofaktor dla proteazy NS3 i prawdopodobnie asystuje w umieszczeniu w błonie NS3 oraz innych wirusowych składników replikazy. Konieczne do obróbki wydaje się powstanie kompleksu białka NS3 wraz z NS4A co zwiększa skuteczność proteolityczną na poziomie wszystkich tych miejsc. Białko NS3 wykazuje także aktywności nukleozydotrifosfatazy i helikazy RNA. NS5B jest zależną od RNA polimerazą RNA zaangażowaną w replikację HCV.
Wśród związków o udowodnionej efektywności w hamowaniu replikacji HCV, działających jako selektywne HCV inhibitory proteazy serynowych, znajdują się związki peptydowe ujawnione w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 6323180.
Przedmiotem wynalazku jest podstawiona pochodna cykloalkilowa o wzorze (I)
PL 213 029 B1
w którym:
R1 oznacza trialkilosilan; atom fluorowca;
C4-7-cykloalkenyl; lub C1-8-alkil ewentualnie podstawiony przez C1-6-alkoksy, atom fluorowca, C2-10alkenyl, C2-10-alkinyl, C3-7-cykloalkil, fenyl, fenoksy, Het;
o ——R8, w którym R8 oznacza fenyl;
—ORg, w którym R9 oznacza Het;
o —J!—NRioRn, w którym R10 i R11 niezależnie od siebie oznaczają fenyl; Het; lub C1-8alkil;
przy czym Het oznacza pirydynyl lub podstawiony fenylem lub co najmniej jednym C1-6alkilem oksazol lub izoksazol;
R2 oznacza C2-6alkenyl lub C3-7cykloalkil; lub R2 razem z atomem węgla, do którego jest przyłączony tworzy 3-członowy pierścień;
R3 oznacza C1-8alkil;
R6 oznacza C1-6alkoksy lub atom fluorowca;
R7 oznacza atom H, C3-7cykloalkil, fenyl, pirydynyl lub tiazolil podstawiony C1-6alkilem lub aminoC1-6alkilem;
m ma wartość 2; n ma wartość 1; p ma wartość 1;
Y oznacza atom H;
B oznacza R4-(C=O)-, R4O(C=O)- lub R4-N(R5)-C(=O)-;
R4 oznacza (i) C1-10alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl, 1-3 atomy fluorowca, C1-6alkoksy;
(ii) C3-7cykloalkil lub C4-10alkilocykloalkil, każdy ewentualnie podstawiony przez (C1-6alkoksy)karbonyl;
(iii) fenyl ewentualnie podstawiony przez C1-6alkil, atom fluorowca; (iv) 5- lub 6-członowy nasycony monocykliczny pierścień zawierający jeden lub dwa atomy tlenu, ewentualnie skondensowany z pierścieniem benzenowym; i
R5 oznacza atom H lub C1-6alkil;
lub jego farmaceutycznie dopuszczalna sól.
Korzystnie, R1 oznacza C1-8alkil ewentualnie podstawiony przez C1-6alkoksy, atom fluorowca, C2-10alkenyl, C2-10alkinyl, C3-6cykloalkil, C4-7cykloalkenyl, fenyl, fenoksy, pirydynyl lub podstawiony fenylem lub co najmniej jednym C1-6alkilem oksazol lub izoksazol.
PL 213 029 B1
Korzystniej, R1 oznacza C1-8alkil ewentualnie podstawiony przez C1-6alkoksy, atom fluorowca, C2-10alkenyl, C2-10alkinyl, C3-6cykloalkil, C4-6cykloalkenyl, fenyl, fenoksy.
Korzystnie, R2 oznacza C2-6alkenyl lub C3-7cykloalkil.
Korzystniej, R2 oznacza C2-6alkenyl.
Najkorzystniej, R2 oznacza winyl.
Korzystnie, R3 oznacza t-butyl.
Korzystnie, B oznacza R4O(C=O)- i R4 oznacza C1-6alkil.
Korzystnie, R4 oznacza (i) C1-10alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl, 1-3 atomy fluorowca, C1-6alkoksy; (ii) C3-7cykloalkil lub C4-10alkilocykloalkil; lub (iii) fenyl ewentualnie podstawiony przez C1-6alkil lub atom fluorowca.
Korzystniej, R4 oznacza (i) C1-10alkil ewentualnie podstawiony przez 1-3 atomy fluorowca lub C1-6-alkoksy; lub (ii) C3-7cykloalkil lub C4-10alkilocykloalkil.
Najkorzystniej, R4 oznacza t-butyl.
Korzystnie, R5 oznacza atom H.
Korzystnie, R6 oznacza C1-6alkoksy.
Przedmiotem wynalazku jest również zastosowanie związku według wynalazku w terapeutycznie skutecznej ilości, lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli, do wytwarzania leku do leczenia infekcji wirusem HCV.
Przedmiotem wynalazku jest ponadto kompozycja zawierająca farmaceutycznie dopuszczalny nośnik oraz substancję czynną, charakteryzująca się tym, że zawiera jako substancję czynną związek według wynalazku lub jego farmaceutycznie dopuszczalną sól.
Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie kompozycji według wynalazku do wytwarzania leku do leczenia infekcji wirusem zapalenia wątroby typu C u pacjenta.
Zaletą wynalazku jest to, że umożliwia otrzymanie ulepszonych leków zawierających związki według wynalazku, które mogą być skuteczne w leczeniu pacjentów zakażonych wirusem HCV. Specyficznie, wynalazek dotyczy związków peptydowych mogących hamować działanie proteazy NS3, np. w połączeniu z proteazą NS4A.
Definicje stereochemiczne i stosowane tu konwencje na ogół zgodne są z McGraw-Hill Dictionary of Chemical Terms, S. P. Parker, wyd. McGraw-Hill Book Company, New York (1984) i Stereochemistry of Organic Compounds, Eliel, E. i Wilen, S., John Wiley & Sons, Inc., New York (1994). Wiele związków organicznych występuje w formach optycznie czynnych, tj. wykazują one zdolność do skręcania płaszczyzny światła spolaryzowanego. W opisie związku optycznie czynnego, przedrostki D i L lub R i S stosuje się do oznaczenia bezwzglę dnej konfiguracji cząsteczki wokół jego centrum (centrów) chiralności. Przedrostki d i l lub (+) i (-) stosuje się do oznaczenia kierunku obrotu płaszczyzny światła spolaryzowanego przez związek, (-) lub l oznacza, że związek jest lewoskrętny a (+) lub d oznacza, że związek jest prawoskrętny. Dla danej struktury chemicznej, związki te, nazwane stereoizomerami, są identyczne z tym wyjątkiem, że są one własnymi odbiciami lustrzanymi. Specyficzny stereoizomer z pary będącej odbiciami lustrzanymi można nazywać także enancjomerem, a mieszaninę takich izomerów nazywa się często mieszaniną enancjomerów.
Nomenklatura stosowana do opisu rodników organicznych, np. węglowodorów i podstawionych węglowodorów, na ogół zgodna jest ze standardową nomenklaturą znaną w dziedzinie, jeśli specyficznie nie określono tego inaczej. Kombinacje grup, np. alkiloalkoksyamina, obejmują wszystkie możliwe trwałe konfiguracje, jeśli specyficznie nie określono tego inaczej. Poniżej, dla celów ilustracyjnych, określono pewne rodniki i kombinacje.
Terminy „mieszanina racemiczna i „racemat oznaczają równomolową mieszaninę dwóch enancjomerów, która nie jest optycznie czynna.
Termin „chiralny odnosi się do cząsteczek, których obrazy lustrzane nie nakładają się na siebie, podczas gdy termin „achiralny odnosi się do cząsteczek, których obrazy lustrzane nakładają się na siebie.
Termin „stereoizomery oznacza związki, które mają identyczny skład chemiczny, lecz różnią się rozmieszczeniem atomów lub grup w przestrzeni.
Termin „diastereomer oznacza stereoizomer, który nie jest enancjomerem np. stereoizomer o dwóch lub więcej centrach chiralności, którego cząsteczki nie są własnymi odbiciami lustrzanymi. Diastereomery wykazują różne właściwości fizyczne np. temperatury topnienia, temperatury wrzenia,
PL 213 029 B1 właściwości spektralne oraz reaktywności. Mieszaniny diastereomerów można oddzielać przy zastosowaniu procedur analitycznych o wysokiej rozdzielczości, takich jak elektroforeza i chromatografia.
Termin „enancjomery oznacza dwa stereoizomery związku będące swoimi nie nakładającymi się odbiciami lustrzanymi.
Termin „farmaceutycznie dopuszczalna sól w zamierzeniu oznacza nietoksyczne sole związku zawierającego grupę zasadową lub kwasową wytworzone przy zastosowaniu typowych metod chemicznych. Na ogół, takie sole można wytworzyć poddając reakcji kwasy lub zasady w wolnej formie z odpowiednią zasadą lub kwasem, w stechiometrycznej iloś ci w wodzie lub w rozpuszczalniku organicznym lub w ich mieszaninie, na ogół, niewodnych odczynników, korzystnie takich jak eter, octan etylu, etanol, izopropanol lub acetonitryl. Listy odpowiednich soli przedsawiono w Remington's Pharmaceutical Sciences, wydanie 18, Mack Publishing Company, Easton, PA, 1990, str. 1445. Związki według wynalazku są przydatne w formie wolnej zasady lub kwasu lub w postaci ich farmaceutycznie dopuszczalnej soli. Wszystkie formy mieszczą się w zakresie wynalazku.
Termin „terapeutycznie skuteczna ilość oznacza całkowitą ilość każdego czynnego składnika wystarczającą do uzyskania znaczącej dla pacjenta korzyści np. przedłużonego zmniejszenia ilości wirusów. W przypadku gdy stosuje się jeden czynny składnik, wówczas termin odnosi się do tego jednego składnika. W przypadku gdy stosuje się kombinację, termin odnosi się do łącznej ilości aktywnych składników dających efekt terapeutyczny, niezależnie czy podaje się je w kombinacji seryjnie czy jednocześnie.
Termin „związki według wynalazku oraz wyrażenia równoważne, oznaczają związki o wzorze I oraz farmaceutycznie dopuszczalne sole. Podobnie, termin związki pośrednie, oznacza również ich sole i solwaty, jeżeli wynika to z kontekstu. Odniesienia do związku według wynalazku obejmują także odniesienia do korzystnego związku o wzorze II.
Termin „pochodna oznacza chemicznie zmodyfikowany związek, modyfikacje którego, fachowiec w dziedzinie chemii, uzna za rutynowe, takie jak przekształcanie w formę estru lub amidu kwasu, dołączenie grup zabezpieczających, takich jak grupa benzylowa w przypadku alkoholu lub tiolu, oraz tert-butoksykarbonylu w przypadku aminy.
Termin „solwat oznacza fizyczne połączenie związku według wynalazku z jedną lub więcej cząsteczkami rozpuszczalnika, organicznego lub nieorganicznego. Takie fizyczne połączenie obejmuje tworzenie wiązania wodorowego. W pewnych przypadkach solwat będzie można usunąć, np. gdy jedną lub więcej cząsteczek rozpuszczalnika wprowadzi się w siatkę krystaliczną ciała stałego. Termin „solwat oznacza zarówno solwaty w fazie rozpuszczonej jak i dające się wydzielić. Przykładowe solwaty obejmują hydraty, etanolany, metanolany itp.
Stosowany tu termin „prolek oznacza pochodne związków według wynalazku, posiadające grupy dające się usunąć chemicznie lub matabolicznie, które przekształcane w wyniku solwolizy lub w warunkach fizjologicznych, dają związki według wynalazku wykazujące in vivo aktywność farmaceutyczną. Prolek związku można w typowy sposób utworzyć z grupą funkcyjną związków, taką jak grupa aminowa, hydroksylowa lub karboksylowa, o ile takie grupy występują. Pochodna forma proleku często wykazuje korzystną rozpuszczalność, kompatybilność tkankową lub opóźnione uwalnianie w organizmie ssaka (patrz, Bundgard, H., Design of Prodrugs, str. 7-9, 21-24, Elsevier, Amsterdam 1985). Proleki obejmują pochodne kwasu, dobrze znane w dziedzinie, takie jak np. estry wytwarzane na drodze reakcji macierzystego związku kwasowego z odpowiednim alkoholem lub amidy wytworzone na drodze reakcji macierzystego związku kwasowego z odpowiednią aminą.
Termin „pacjent obejmuje zarówno ludzi jak i inne ssaki.
Termin „kompozycja farmaceutyczna oznacza kompozycję zawierającą związek według wynalazku w połączeniu z co najmniej jednym dodatkowym nośnikiem farmaceutycznym tj. substancją dodatkową, rozczynnikiem lub rozczynnikiem, takim jak rozcieńczalniki, środki konserwujące, wypełniacze, środki regulujące przepływ, środki rozdrabniające, środki zwilżające, środki emulgujące, środki rozpraszające, środki słodzące, środki smakowe, środki zapachowe, środki przeciwbakteryjne, środki przeciwgrzybicze, środki smarujące i środki rozsadzające, zależnie od własności sposobu podawania i postaci dawkowania. Moż na stosować skł adniki wyszczególnione np. w Remington's Pharmaceutical Sciences, wyd. 18, Mack Publishing Company, Easton, PA (1999).
Stosowany tu termin „farmaceutycznie dopuszczalny dotyczy związków, substancji, kompozycji i/lub postaci dawkowania, które według oceny lekarza, są odpowiednie do zastosowania w kontakcie
PL 213 029 B1 z tkankami pacjentów bez wywoł ywania nadmiernej toksyczno ś ci, podraż nienia, odpowiedzi alergicznej lub innego problemu lub powikłania, proporcjonalnie do rozsądnego stosunku ryzyko/korzyść.
Termin „leczenie oznacza: (i) zapobieganie chorobie, zaburzeniu lub schorzeniu u pacjenta, który może być predysponowany do choroby, zaburzenia i/lub schorzenia, lecz nie zostały one jeszcze u niego zdiagnozowane; (ii) hamowanie choroby, zaburzenia lub schorzenia, tj. zatrzymanie ich rozwoju; i (iii) złagodzenie choroby, zaburzenia lub schorzenia, tj. wywołanie cofania się choroby, zaburzenia i/lub schorzenia.
Stosowany tu termin „podstawiony oznacza podstawienie od jednego do maksymalnej liczby możliwych miejsc wiążących na rdzeniu, np. rodniku organicznym, z którym związany jest podstawnik, np. mono-, di-, tri- lub tetrapodstawiony, jeśli specyficznie nie stwierdzono inaczej.
Stosowany tu termin „fluorowco oznacza podstawnik w postaci atomu fluorowca, wybrany spośród takich jak atom bromu, chloru, fluoru lub jodu. Termin „fluorowcoalkil oznacza grupę alkilową podstawioną przez jeden lub więcej fluorowcowych podstawników.
Stosowany tu termin „alkil oznacza acykliczne, podstawniki alkilowe o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym i obejmuje np. metyl, etyl, propyl, butyl, tert-butyl, heksyl, 1-metyloetyl, 1-metylopropyl, 2-metylopropyl, 1,1-dimetyloetyl. Zatem, C1-6alkil oznacza grupę alkilową posiadającą od jednego do sześciu atomów węgla. Termin „niższy alkil oznacza grupę alkilową posiadającą od jednego do sześciu, korzystnie od jednego do czterech atomów węgla. Termin „alkiloester oznacza grupę alkilową dodatkowo zawierącą grupę estrową. Na ogół, wyszczególniony zakres liczbowy atomów węgla, np. C2-6alkiloester, oznacza wszystkie atomy węgla w rodniku.
Stosowany tu termin „alkenyl oznacza alkil zawierający co najmniej jedno wiązanie podwójne np. etenyl (winyl) oraz alkil.
Stosowany tu termin „alkoksy oznacza grupę alkilową o wskazanej liczbie atomów węgla, przyłączoną do atomu tlenu. Alkoksy obejmuje np. metoksy, etoksy, propoksy, 1-metyloetoksy, butoksy i 1,1-dimetyloetoksy. Ten ostatni rodnik nazywany jest w dziedzinie tert-butoksy. Termin „alkoksykarbonyl oznacza grupę alkoksy zawierającą dodatkowo grupę karbonylową.
Stosowany tu termin „cykloalkil oznacza podstawnik cykloalkilowy zawierający wskazaną liczbę atomów węgla i obejmuje np. cyklopropyl, cyklobutyl, cyklopentyl, cykloheksyl, cykloheptyl i grupy spirocykliczne, takie jak spirocyklopropyl i spirocyklobutyl. Stosowany tu termin „cykloalkoksy oznacza cykloalkil związany z atomem tlenu, taki jak np. cyklobutyloksy lub cyklopropyloksy. Termin „alkilocykloalkil oznacza cykloalkil związany z grupą alkilową. Wspomniany zakres liczbowy atomów węgla oznacza całkowitą liczbę atomów węgla w rodniku, jeśli specyficznie nie stwierdzono tego inaczej. Zatem C4-10alkilocykloalkil może zawierać od 1-7 atomów węgla w grupie alkilowej i od 3-9 atomów węgla w pierścieniu, np. cyklopropylometyl lub cykloheksyloetyl.
Stosowany tu termin „aryl oznacza grupę aromatyczną zawierającą wskazaną liczbę atomów węgla, tak jak, między innymi fenyl, indanyl lub naftyl. Przykładowo, C6-10aryl oznacza grupę aromatyczną od sześciu do dziesięciu atomach węgla, która może występować w postaci struktury monocyklicznej lub bicyklicznej. Stosowany tu termin „fluorowcoaryl oznacza aryl mono-, di- lub tripodstawiony przez jeden lub więcej atomów fluorowca. Terminy „alkiloaryl, „aryloalkil i „aryloalaikil oznaczają grupę arylową podstawioną przez jedną lub więcej grup alkilowych.
Zatem, grupa C7-14alkiloarylowa może posiadać od 1-8 atomów węgla w grupie alkilowej w przypadku monocyklicznego związku aromatycznego i od 1-4 atomów wę gla w grupie alkilowej w przypadku skondensowanego zwią zku aromatycznego. Rodniki arylowe obejmują rodniki podstawione przez typowe podstawniki znane fachowcom w dziedzinie np. atom fluorowca, hydroksy, karboksy, karbonyl, nitro, sulfo, amino, cyjano, dialkiloamino, fluorowcoalkil, CF3, fluorowcoalkoksy, tioalkil, alkanoil, SH, alkiloamino, alkiloamid, dialkiloamid, ester karboksylowy, alkilosulfon, alkilosulfonamid i alkilo(alkoksy)amina. Przykłady grup alkiloarylowych obejmują benzyl, butylfenyl i 1-naftylometyl. Terminy „alkiloarylooksy i „alkiloaryloester oznaczają grupy alkiloarylowe zawierające odpowiednio atom tlenu i grupę estrową.
Stosowany tu termin „karboksyalkil oznacza grupę karboksylową (COOH) związaną poprzez zdefiniowaną powyżej grupę alkilową i obejmuje np. kwas masłowy.
Stosowany tu termin „alkanoil oznacza prostołańcuchowe lub rozgałęzione rodniki 1-oksoalkilowe zawierające wskazaną liczbę atomów węgla i obejmuje np. formyl, acetyl, 1-oksopropyl (propionyl), 2-metylo-1-oksopropyl, 1-oksoheksyl itp.
Stosowany tu termin „aminoaryloalkil oznacza grupę aminową podstawioną przez grupę aryloalkilową, taką jak następujący aminoaryloalkil
PL 213 029 B1
Stosowany tu termin „alkiloamid oznacza amid monopodstawiony przez alkil, taki jak
Stosowany tu termin „karboksyalkil oznacza grupę karboksylową (COOH) związaną poprzez zdefiniowaną powyżej grupę alkilową i obejmuje np. kwas masłowy.
Stosowany tu termin „heterocykl, oznacza jednowartościowy rodnik uzyskany przez usunięcie atomu wodoru z pięcio-, sześcio- lub siedmioczłonowego nasyconego lub nienasyconego (w tym aromatycznego) heterocyklu zawierającego od jedego do sześciu heteroatomów wybranych spośród takich jak atom azotu, tlenu i siarki. Ponadto, termin heterocykl obejmuje heterocykl, jak zdefiniowano powyżej, skondensowany z jedną lub więcej innymi strukturami pierścieniowymi. Heterocykl według wynalazku obejmuje te podstawione przez typowe podstawniki znane fachowcom w dziedzinie na dowolnym z atomów węgla w pierścieniu np. przez jeden do trzech podstawników. Przykłady takich podstawników obejmują C1-6alkil, C3-7cykloalkil, C1-6alkoksy, C3-7cykloalkoksy, fluorowco-C1-6alkil, CF3, mono- lub difluorowco-C1-6alkoksy, cyjano, atom fluorowca, tioalkil, hydroksy, alkanoil, NO2, SH, amino, C1-6alkiloamino, di(C1-6)alkiloamino, di(C1-6)-alkiloamid, karboksy, (C1-6)ester karboksylowy, C1-6alkilosulfon, C1-6alkilosulfonamid, C1-6alkilosulfotlenek, di-(C1-6)alkilo(alkoksy)aminę, C6-10aryl, C7-14-alkiloaryl, i 5-7-członowy monocykliczny heterocykl. Przykłady odpowiednich heterocykli obejmują między innymi takie jak pirolidyna, tetrahydrofuran, tiazolidyna, pirol, tiofen, diazepina, 1H-imidazol, izoksazol, tiazol, tetrazol, piperydyna, 1,4-dioksan, 4-morfolina, pirydyna, pirymidyna, tiazolo-[4,5-b]-pirydyna, chinolina lub indol lub poniższe heterocykle:
Stosowany tu termin „alkiloheterocykl, oznacza zdefiniowany powyżej heterocykliczny rodnik związany poprzez łańcuch lub rozgałęzioną grupę alkilową, przy czym zdefiniowany powyżej alkil zawiera wskazaną liczbę atomów węgla. Przykłady C1-6alkilo-Het obejmują:
Stosowany tu termin „heteroaryl oznacza aromatyczną pięcio- lub sześcioczłonową cykliczną organiczną grupę zawiarającą co najmniej jeden atom O, S i/lub N. Ponadto, termin „heteroaryl obejmuje zdefiniowane grupy heteroarylowe skondensowane z jedną lub więcej innymi strukturami pierścieniowymi. Przykłady grup heteroarylowych obejmują pirydyl, tienyl, tiazolil, imidazolil, izoksazolil, izotiazolil, furyl, pirymidynyl, pirazynyl lub pirydazynyl.
Tam gdzie w nazewnictwie związków według wynalazku, użyto oznaczeń „P1', P1, P2, P3 i P4, okreś lają one wzglę dne pozycje reszt aminokwasowych wiązania inhibitora proteazy w stosunku do wiązania naturalnego substratu rozerwania peptydowego. Rozerwanie w naturalnym substracie zachodzi pomiędzy P1 i P1', przy czym pozycje bez oznaczenia prim określają aminokwasy rozpoczynając od C-końca naturalnego miejsca rozerwania peptydu w kierunku N-końca podczas gdy pozycje oznaczone prim rozpoczynają się od N-końca oznaczenia miejsca rozerwania i w kierunku C-końca.
PL 213 029 B1
Przykładowo, P1' oznacza pozycję pierwszą po prawej stronie od C-końca miejsca rozerwania (tj. pierwsza pozycja N-końca); podczas gdy P1 rozpoczyna numerację od lewej strony C-końcowego miejsca rozerwania, P2: druga pozycja od C-końca itp.) (patrz Berger A. & Schechter I., Transactions of Royal Society London series. (1970), B257, 249-264].
Zatem dla związków o wzorze I, części cząsteczki „P1' do P4 wskazano poniżej:
Stosowany tu termin „kwas 1-aminocyklopropylokarboksylowy (Acca) odnosi się do związku o wzorze:
Stosowany tu termin „tert-butyloglicyna odnosi się do związku o wzorze:
Termin „reszta w odniesieniu do aminokwasu lub pochodnej aminokwasu oznacza rodnik pochodzący od odpowiedniego α-aminokwasu po eliminacji grupy hydroksylowej karboksylowej i jednego atomu wodoru z grupy α-aminokwasowej. Przykładowo, terminy Gln, Ala, Gly, He, Arg, Asp, Phe, Ser, Leu, Cys, Asn, Sar i Tyr oznaczają odpowiednio „reszty L-glutaminy, L-alaniny, glicyny, L-izoleucyny, L-argininy, kwasu L-asparaginowego, L-fenyloalaniny, L-seryny, L-leucyny, L-cysteiny, L-asparaginy, sarkozyny i L-tyrozyny.
Termin „łańcuch boczny w odniesieniu do aminokwasu lub reszty aminokwasowej oznacza grupę przyłączoną do atomu węgla α α-aminokwasu. Przykładowo, łańcuchem bocznym grupy R glicyny jest atom wodoru, w przypadku alaniny jest to metyl, w przypadku waliny jest to izopropyl. Dla specyficznych grup R lub łańcuchów bocznych α-aminokwasów odwołania literaturowe znajdują się w A.L. Lehninger's Text on Biochemistry (patrz rozdział 4).
PL 213 029 B1
Podstawniki z każdego ugrupowania można wybierać indywidualnie i łączyć w dowolną kombinację, w wyniku czego uzyska się trwały związek zgodnie z wynalazkiem. Także, więcej niż jeden podstawnik z każdej grupy może być podstawiony w grupie tworzącej rdzeń o ile istnieją wystarczająco dostępne miejsca wiążące. Przykładowo, więcej niż jeden podstawnik R6 może występować na pierścieniu przedstawionym we wzorze 1, np. 3 różne podstawniki R6.
W korzystnym rozwiązaniu, związki według wynalazku mają budowę opisaną wzorem II
w którym R3, R6, R7, R1, m, B i Y mają znaczenia zdefiniowane we wzorze I, podczas gdy R14 oznacza C2-6alkenyl. Wynalazek ten obejmuje następnie sole związków o wzorze II, jak również kompozycje farmaceutyczne zawierające związki o wzorze II lub ich sole.
Korzystne rozwiązania według wynalazku obejmują następujące związki, w tym ich farmaceutycznie dopuszczalne
PL 213 029 B1
z
PL 213 029 B1
t
f
PL 213 029 B1
t
PL 213 029 B1
Związki według wynalazku, w przypadku gdy występują w formie zasadowej, mogą tworzyć sole przez dodanie farmaceutycznie dopuszczalnego kwasu. Sole addycyjne z kwasami powstają ze związku o wzorze I i farmaceutycznie dopuszczalnego kwasu nieorganicznego, w tym między innymi kwasu chlorowodorowego, bromowodorowego, jodowodorowego, siarkowego, fosforowego lub kwasu organicznego takiego jak kwas p-toluenosulfonowy, metanosulfonowy, octowy, benzoesowy, cytrynowy, malonowy, fumarowy, maleinowy, szczawiowy, bursztynowy, amidosulfonowy lub winowy. Zatem, przykłady takich farmaceutycznie dopuszczalnych soli obejmują chlorek, bromek, jodek, siarczan, fosforan, metanosulfonian, cytrynian, octan, malonian, fumaran, amidosulfonian i winian.
Sole grupy aminowej mogą także obejmować czwartorzędowe sole amoniowe, w których azot grupy aminowej niesie odpowiednia grupa organiczna taka jak alkil, alkenyl, alkinyl lub aryloalkil.
Związki według wynalazku podstawione przez grupę kwasową, mogą występować w formie soli utworzonych przez dodanie zasady. Takie sole addycyjne z zasadami obejmują te pochodzące od zasad nieorganicznych obejmujących np. sole z metalem alkalicznym (np. sodu i potasu), sole metali
PL 213 029 B1 ziem alkalicznych (np. wapnia i magnezu), sole glinu i sole amoniowe. Ponadto, odpowiednie sole addycyjne z zasadami obejmują sole fizjologicznie dopuszczalnych zasad organicznych takich jak trimetyloamina, trietyloamina, morfolina, pirydyna, piperydyna, pikolina, dicykloheksyloamina, N,N'-dibenzyloetylenodiamina, 2-hydroksyetyloamina, bis-(2-hydroksyetylo)amina, tri-(2-hydroksyetylo)amina, prokaina, dibenzylopiperydyna, N-benzylo-e-fenetyloamina, dehydroabietyloamina, N,N'-bishydroabietyloamina, glukamina, N-metyloglukozoamina, kolidyna, chinina, chinolina, etylenodiamina, ornityna, cholina, N,N'-benzylfenetyloamina, chloroprokaina, dietanoloamina, dietyloamina, piperazyna, tris(hydroksymetyIo)aminometan i wodorotlenek tetrametyloamoniowy oraz zasadowych aminokwasów takich jak lizyna, arginina i N-metyloglutamina. Te sole można wytworzyć metodami znanymi w dziedzinie.
Pewne związki według wynalazku i ich sole mogą także występować w formie solwatów z wodą, np. hydratów lub z rozpuszczalnikami organicznymi takimi jak metanol, etanol lub acetonitryl tworząc, odpowiednio, metanolan, etanolan lub acetonitrylan.
Ponadto, związki według wynalazku lub ich sól mogą wykazywać polimorfizm. Wynalazek ten obejmuje także dowolne takie formy polimorficzne.
Związki według wynalazku zawierają także dwa lub więcej centrów chiralnych. Przykładowo, związki mogą zawierać fragment cyklopropylu P1 o wzorze
w którym każdy C1 i C2 oznacza asymetryczny atom węgla w pozycjach 1 i 2 pierścienia cyklopropylu. Nie rozpatrując innych możliwych centrów asymetrii w innych segmentach związków, obecność tych dwóch centrów asymetrii oznacza, że związki mogą występować w formie racemicznych mieszanin diastereomerów, takich jak diastereomery, w których R2 jest w konfiguracji syn względem
R2 występuje w konfiguracji syn względem amidu
R2 występuje w konfiguracji syn względem amidu
PL 213 029 B1
Wynalazek ten obejmuje zarówno enancjomery jak i mieszaniny enancjomerów takie jak mieszaniny racemiczne.
Enancjomery można rozdzielać metodami znanymi w dziedzinie, np. tworząc sole diastereoizomerów, które można rozdzielać metodą krystalizacji, chromatografii gazowo-cieczowej lub cieczowej, selektywnej reakcji jednego enancjomeru z odczynnikiem specyficznym względem enancjomeru. Należy rozumieć, że tam gdzie pożądane jest przekształcenie enancjomeru w inną jednostkę chemiczną przy zastosowaniu techniki rozdzielania, wówczas w celu uzyskania pożądanej formy enancjomerycznej niezbędny jest dodatkowy etap. Alternatywnie, specyficzne enancjomery można zsyntetyzować posługując się asymetryczną syntezą stosując optycznie czynne odczynniki, substraty, katalizatory lub rozpuszczalniki albo poddając konwersji jeden enancjomer do innego metodą asymetrycznej transformacji.
Związki według wynalazku mogą występować w postaci proleku. Korzystnymi prolekami są proste alifatyczne lub aromatyczne estry pochodzące od, gdy występują, kwasowych grup bocznych związków według wynalazku. W pewnych przypadkach pożądane jest przygotowanie proleków typu podwójnych estrów takich jak estry (acyloksy)alkilowe lub estry (alkoksykarbonylo)oksy)alkilowe.
Pewne związki według wynalazku mogą występować także w różnych trwałych formach konformacyjnych, które można rozdzielić. Asymetria skręcania spowodowana ograniczoną możliwością obrotu wokół asymetrycznego wiązania pojedynczego, np. ze względu na przeszkodę przestrzenną lub napięcie pierścienia, może pozwolić na rozdzielenie różnych izomerów konformacyjnych. Wynalazek ten dotyczy każdego izomeru konformacyjnego tych związków i ich mieszanin.
Pewne związki według wynalazku mogą występować w formie jonu obojnaczego i wynalazek ten dotyczy każdej formy jonu obojnaczego tych związków i ich mieszanin.
Substancje wyjściowe przydatne do syntetyzy związków według wynalazku są znane w dziedzinie i można je łatwo przygotować lub są dostępne na rynku.
Związki według wynalazku można wytwarzać metodami znanymi w dziedzinie, patrz np. opis patentowy Stanów Zjednoconych Ameryki nr 6323180 i zgłoszenie patentowe Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 20020111313 A1. Metody przedstawione poniżej służą dla celów ilustracyjnych i w zamierzeniu nie ograniczają zakresu wynalazku. Można rozpoznać, że w celu przygotowania związku, w którym grupa funkcyjna jest zabezpieczona, korzystne lub konieczne moż e być zastosowanie typowej grupy zabezpieczającej i późniejsze usunięcie grupy zabezpieczającej z wytworzeniem związku według wynalazku. W dziedzinie znane są szczegóły dotyczące zastosowania grup zabezpieczających według wynalazku.
Związki według wynalazku można zsyntetyzować np. zgodnie z ogólną procedurą zilustrowaną na schemacie I (w którym CPG oznacza grupę zabezpieczającą grupę karboksylową, a APG oznacza grupę zabezpieczającą grupę aminową):
Schemat I
Pl -► Pl-CPG + APG-P2 —--► APG-P2-P1-CPG ▼
APG-P3-P2-P1-CPG -<--- P2-P1-CPG + APG-P3
T
B-P3-P2-P1 -B-P3-P2-P1-P1'
PL 213 029 B1
W skrócie, P1, P2, i P3 można związać przy zastosowaniu dobrze znanych technik sprzęgania peptydów. Grupy P1, P2 i P3 można związać razem w dowolnej kolejności o ile końcowy związek odpowiada peptydom według wynalazku. Przykładowo, P3 można związać z P2-P1; lub P1 można związać z P3-P2.
Na ogół, peptydy wydłuża się odbezpieczając grupę α-aminową reszty N-końcowej i sprzęgając niezabezpieczoną grupę karboksylową następnego odpowiednio N-zabezpieczonego aminokwasu poprzez wiązanie peptydowe stosując opisane metody. Tę procedurę odbezpieczenia i sprzęgania powtarza się aż do uzyskania pożądanej sekwencji. Sprzęganie to można przeprowadzać stosując stopniowo aminokwasy, tak jak to przedstawiono na schemacie I.
Sprzęganie pomiędzy dwoma aminokwasami, aminokwasem i peptydem lub dwoma fragmentami peptydów można prowadzić stosując standardowe metody sprzęgania, takie jak metoda z zastosowaniem azydku, mieszanego bezwodnika kwasu węglowego- karboksylowego (chloromrówczan izobutylu), karbodiimidu (dicykloheksylokarbodiimid, diizopropylokarbodiimid lub rozpuszczalny w wodzie karbodiimid), aktywnego estru (ester p-nitrofenylowy, ester N-hydroksybursztynoimidowy), reagenta Woodward'a metodą K, karbonylodiimidazolu, reagentów fosforowych lub stosując metody utleniania-redukcji. Niektóre z tych metod (szczególnie z zastosowaniem karbodiimidu) można zintensyfikować dodając 1-hydroksybenzotriazol lub 4-DMAP. Te reakcje sprzęgania można przeprowadzać w roztworze (faza ciekła) lub w fazie stałej.
Dokładniej, etap sprzęgania obejmuje sprzęganie z dehydratacją wolnej grupy karboksylowej jednego reagenta z wolną grupą aminową drugiego reagenta, w obecności środka sprzęgającego z wytworzeniem wiązania amidowego. Przykłady takich środków sprzęgających podane są w ogólnych podręcznikach chemii peptydów, np. M. Bodanszky, „Peptide Chemistry, wydanie 2 wydawca: Springer-Verlag, Berlin, Germany, (1993). Przykłady odpowiednich środków sprzęgających obejmują N,N'-dicykloheksylokarbodiimid, 1-hydroksybenzotriazol w obecności N,N'-dicykloheksylokarbodiimidu lub N-etylo-N'-[(3-dimetyloamino)propylo]karbodiimidu. Praktyczny i użyteczny środek sprzęgający stanowi dostępny na rynku heksafluorofosforan (benzotriazol-1-yloksy)tris-(dimetyloamino) fosfoniowy, sam lub w obecności 1-hydroksybenzotriazolu albo 4-DMAP. Inny praktyczny i użyteczny środek sprzęgający stanowi dostępny na rynku tetrafluoroboran 2-(1H-benzo-triazol-1-ylo)-N,N,N',N'-tetrametylouroniowy. Jeszcze inny praktyczny i użyteczny środek sprzęgający stanowi dostępny na rynku heksafluorofosforan O-(7-azabenzotrizol-1-ylo)-N,N,N',N'-tetrametylouroniowy. Reakcję sprzęgania prowadzi się w obojętnym rozpuszczalniku, takim jak np. dichlorometan, acetonitryl lub dimetyloformamid. W celu utrzymania wartości pH mieszaniny reakcyjnej około 8 wprowadza się w nadmiarze trzeciorzędową aminę, taką jak diizopropyloetyloamina, N-metylomorfolina, N-metylopirolidyna lub 4-DMAP. Temperatura reakcji zazwyczaj mieści się w zakresie od 0°C do 50°C, a czas reakcji zazwyczaj wynosi od 15 minut i 24 godzin.
Grupy funkcyjne wyjściowych aminokwasów w ogólności muszą być zabezpieczone podczas reakcji sprzęgania w celu uniknięcia niepożądanych reakcji ubocznych. Grupy zabezpieczające, które można stosować, wymieniono np. w: Greene, „Protective Groups in Organic Chemistry John Wiley & Sons, New York (1981) i „The Peptides: Analysis, Synthesis, Biology, tom 3, Academic Press, New York (1981), które to ujawnienia załącza się tu na zasadzie odsyłacza.
Grupa α-aminowa każdego aminokwasu sprzęganego z wydłużanym łańcuchem peptydowym musi być zabezpieczona (APG). Można stosować dowolną grupę zabezpieczającą znaną w dziedzinie. Przykłady takich grup obejmują: 1) grupy acylowe takie jak formyl, trifluoroacetyl, ftalil, i p-toluenosulfonyl; 2) aromatyczne grupy karbaminianowe takie jak benzyloksykarbonyl (Cbz lub Z) i podstawione benzyloksykarbonyle oraz 9-fluorenylometylooksykarbonyl (Fmoc); 3) alifatyczne grupy karbaminianowe takie jak tertbutyloksykarbonyl (Boc), etoksykarbonyl, diizopropylometoksykarbonyl i alliloksykarbonyl; 4) cykliczne alkilowe grupy karbaminianowe takie jak cyklopentyloksykarbonyl i adamantyloksykarbonyl; 5) grupy alkilowe takie jak trifenylometyl i benzyl; 6) trialkilosilil taki jak trimetylosilil; i 7) grupy zawierające tiole takie jak fenylotiokarbonyl i ditiasukcynoil. Korzystną grupą zabezpieczającą grupę α-aminową stanowi Boc lub Fmoc. Na rynku znajduje się wiele pochodnych aminokwasów odpowiednio zabezpieczonych w celu syntezy peptydu. Grupę zabezpieczającą grupę α-aminową ostatniej wprowadzanej reszty aminokwasowej odcina się przed sprzęganiem następnego aminokwasu. Gdy stosuje się grupę Boc, można wybrać jedną z metod z zastosowaniem kwasu trifluorooctowego, samego lub w dichlorometanie albo HCL w dioksanie lub w octanie etylu. Uzyskaną sól amoniową zobojętnia się następnie przed sprzęganiem lub in situ, stosując zasadowe roztwory takie jak wodne bufory lub aminy trzeciorzędowe w dichlorometanie lub acetonitrylu albo dimetyloformamidzie. Gdy
PL 213 029 B1 stosuje się grupę Fmoc, można wprowadzać następujące reagenty takie jak piperydyna lub podstawiona piperydyna w dimetyloformamidzie, lecz można zastosować dowolną aminę drugorzędową. Odbezpieczanie prowadzi się w zakresie temperatur 0°C do temperatury pokojowej (rt lub RT) zazwyczaj 20-22°C.
Dowolne aminokwasy posiadające grupy funkcyjne w łańcuchu bocznym muszą być zabezpieczone podczas wytwarzania peptydu z zastosowaniem dowolnej z opisanych powyżej grup. Fachowcy w dziedzinie wiedzą , ż e wybór i zastosowanie odpowiednich grup zabezpieczają cych dla tych grup funkcyjnych w łańcuchu bocznym zależy od aminokwasu i obecności innych grup zabezpieczających w peptydzie. Wybór takich grupy zabezpieczają cych jest waż ny z tego wzglę du, ż e grupy nie moż na usuwać podczas odbezpieczania i sprzęgania grupy α-aminowej.
Przykładowo, gdy jako grupę zabezpieczającą grupę α-aminową stosuje się Boc, odpowiednie są następujące grupy zabezpieczające łańcuch boczny: p-toluenosulfonyI (tosyl) można stosować do zabezpieczania aminowych grup w łańcuchu bocznym aminokwasów takich jak Lys i Arg; acetamidometyl, benzyl (Bn) lub tert-butylosulfonyl można stosować do zabezpieczania siarczku w łańcuchu bocznym cysteiny; etery benzylowe (Bn) można stosować do zabezpieczania hydroksylowych grup w łańcuchach bocznych seryny, treoniny lub hydroksyproliny; a estry benzylowe można stosować do zabezpieczania grup karboksylowych w łańcuchach bocznych kwasu asparaginowego i glutaminowego.
Gdy w celu zabezpieczenia grupy α-aminowej wybiera się Fmoc, dopuszczalne zazwyczaj są tert-butylowe grupy zabezpieczające. Na przykład, Boc można stosować w przypadku lizyny i argininy, eter tert-butylowy w przypadku seryny, treoniny i hydroksyproliny, a ester tert-butylowy w przypadku kwasu asparaginowego i kwasu glutaminowego. Do zabezpieczania siarczku w łańcuchu bocznym cysteiny można stosować trifenylometyl (trityl).
Po zakończeniu wydłużania peptydu, usuwa się wszystkie grupy zabezpieczające. Gdy stosuje się syntezę w fazie ciekłej, grupy zabezpieczające usuwa się w dowolny sposób podyktowany wyborem grup zabezpieczających. Metody te są dobrze znane w dziedzinie.
Ponadto, poniższe wskazówki można wziąć pod uwagę podczas wytwarzania związków według wynalazku. Przykładowo, przy wytwarzaniu związku, w którym R4-C(O)-, R4-S(O)2, zabezpieczony P3 lub cały peptyd albo fragment peptydu sprzęga się z odpowiednim chlorkiem acylu lub chlorkiem sulfonylu, takim który jest dostępny na rynku lub którego synteza jest dobrze znana w dziedzinie. Przy wytwarzaniu związku, w którym R4O-C(O)-, zabezpieczony P3 lub cały peptyd albo fragment peptydu sprzęga się z odpowiednim chloromrówczanem dostępnym na rynku lub którego synteza jest dobrze znana w dziedzinie. W przypadku pochodnych Boc stosuje się (Boc)2O. Np.:
Cyklopentanol traktuje się fosgenem w celu otrzymania odpowiedniego chloromrówczanu.
Chloromrówczan traktuje się pożądanym NH2-tripeptydem w obecności zasady takiej jak trietyloamina otrzymując cyklopentylokarbaminian.
Przy wytwarzaniu związku, w którym R4-N(R5)-C(O)- lub R4-NH-C(S)-, zabezpieczony P3 lub cały peptyd albo fragment peptydu traktuje się fosgenem, a następnie aminą jak opisano w SynLett. Feb 1995; (2); 142-144 lub poddaje się reakcji z zastosowaniem dostępnego na rynku izocyjanianu i odpowiedniej zasady takiej jak trietyloamina.
Przy wytwarzaniu związku, w którym R4-N(R,5)-S(O2), zabezpieczony P3 lub cały peptyd albo fragment peptydu traktuje się stosując świeżo przygotowany lub dostępny na rynku chlorek sulfamylu,
PL 213 029 B1 a nastę pnie aminę , jak przedstawiono w opisie patentowym Ger. Offen. (1998), str. 84 DE 19802350 lub międzynarodowym zgłoszeniu patentowym nr 98/32748.
Grupę α-karboksylową grupy C-końcowej zazwyczaj zabezpiecza się w postaci estru (CPG), który można później przekształcić w kwas karboksylowy. Grupy zabezpieczające, które można tu stosować obejmują: I) estry alkilowe takie jak metyl, trimetylosililetyl i t-butyl, 2) estry aryloalkilowe takie jak benzyl i podstawiony benzyl lub 3) estry, które można rozszczepiać stosując umiarkowane zasady lub łagodne środki redukujące takie jak estry trichloroetylowe i fenacylowe.
Uzyskany kwas α-karboksylowy (uzyskany po rozerwaniu przy zastosowaniu łagodnego kwasu, umiarkowanej zasady lub łagodnych środków redukujących) sprzęga się stosując R1SO2NH2 [wytworzony przez traktowanie R1SCO2Cl w roztworze tetrahydrofuranu nasyconym amoniakiem] w obecności peptydowego środka sprzęgającego takiego jak CDI lub EDAC w obecności zasady takiej jak 4-dimetyloaminopirydyna (4-DMAP) i/lub 1,8-diazabicyklo[5,4,0]undek-7-en (DBU) w celu wprowadzenia grupy P1', skutecznie prowadząc do tripeptydu P1'-P1-P2-P3-APG. W tej metodzie zazwyczaj stosuje się 1-5 równoważników środków sprzęgających P1'.
Ponadto, jeśli usuwa się P3 grupę zabezpieczającą APG i zastępuje grupą B sposobami opisanymi powyżej, po czym uzyskany w wyniku rozerwania kwas a-karboksylowy (otrzymany po zastosowaniu łagodnego kwasu, umiarkowanej zasady lub łagodnych środków redukujących) sprzęga się stosując R1SO2NH2 [wytworzono przez traktowanie R1SO2Cl w roztworze tetrahydrofuranu nasyconym amoniakiem lub alternatywe metody tu opisane] w obecności peptydowego środka sprzęgającego takiego jak CDI lub EDAC w obecności zasady takiej jak 4-dimetyloaminopirydyna (4-DMAP) i/lub 1,8-diazabicyklo-[5,4,0]undek-7-en (DBU) w celu wprowadzenia grupy P1', otrzymuje się tripeptyd P1'-P1-P2-P3-B. W tej metodzie stosuje się zazwyczaj 1-5 równoważników środków sprzęgających P1'.
Związki według wynalazku można wytworzyć stosując wiele metod obejmujących te opisane w poniższych przykładach i przedstawione w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 6323180 i zgłoszeniu patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki Płn. nr 10/001850 złożonym 20 listopada 2001. Wskazania opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 6323180 i zgłoszenia patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki Płn. nr 10/001850 załącza się tu w całości na zasadzie odsyłacza.
Przedmiotem wynalazku są także kompozycje zawierające związek według wynalazku lub jego farmaceutycznie dopuszczalną sól oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik. Kompozycje farmaceutyczne według wynalazku zawierają w terapeutycznie skutecznej ilości związek według wynalazku lub jego farmaceutycznie dopuszczalną sól oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik np. rozczynnik lub rozcieńczalnik rozczynnika.
Substancja czynna, tj. związek w takich kompozycjach typowo stanowi od 0,1 procenta wagowego do 99,9 procenta wagowego kompozycji, a często stanowi od około 5 do 95 procent wagowych.
Kompozycje farmaceutyczne według wynalazku można podawać doustnie, pozajelitowo lub poprzez implantowany zbiornik. Korzystne jest podawanie doustne lub w zastrzyku. W pewnych przypadkach, pH preparatu może być uregulowane z zastosowaniem farmaceutycznie dopuszczalnych kwasów, zasad lub buforów w celu zwiększenia trwałości wytworzonego związku lub jego postaci dostarczania. Stosowany tu termin podawanie pozajelitowe obejmuje podawanie podskórne, śródskórne, dożylne, domięśniowe, dostawowe, wewnątrzmaziówkowe, domostkowe, dooponowe i do miejsc zmienionych patologicznie przy zastosowaniu iniekcji lub wlewu.
Kompozycje farmaceutyczne mogą być w postaci jałowego preparatu do wstrzykiwania, np. w postaci jałowej wodnej lub olejowej zawiesiny do wstrzykiwania. Tę zawiesinę można komponować zgodnie z technikami znanymi w dziedzinie stosując odpowiednie środki dyspergujące lub zwilżające oraz emulgatory. Szczegóły dotyczące wytwarzanie takich związków są znane fachowcom w dziedzinie.
W przypadku podawania doustnego, kompozycje farmaceutyczne według wynalazku można podawać w dowolnej dopuszczalnej postaci dawkowania doustnego w tym, między innymi, w postaci kapsułek, tabletek oraz zawiesin i roztworów wodnych. W przypadku tabletek do podawania doustnego, powszechnie stosuje się nośniki, takie jak laktoza i skrobia kukurydziana. Typowo dodaje się także środki smarujące takie jak stearynian magnezu. W przypadku podawania doustnego w postaci kapsułki, przydatne rozcieńczalniki obejmują laktozę i osuszoną skrobię kukurydzianą. Gdy wodne zawiesiny podaje się doustnie, substancję czynną łączy się ze środkami emulgującymi i rozpraszającymi. Jeśli to pożądane, można dodawać pewne środki słodzące i/lub smakowe i/lub barwiące.
Inne odpowiednie nośniki dla wskazanych powyżej kompozycji można znaleźć w standardowych tekstach farmaceutycznych np. w „Remington's Pharmaceutical Sciences, wydanie 19, Mack
PL 213 029 B1
Publishing Company, Easton, Penn., 1995. Dalsze szczegóły dotyczące projektowania i wytwarzania odpowiednich postaci dostarczania kompozycji farmaceutycznych według wynalazku są znane fachowcom w dziedzinie.
Typowo, w monoterapii do zapobiegania i leczenia choroby, w której pośredniczy HCV stosuje się poziomy dawkowania związków według wynalazku pomiędzy około 0,01 i około 1000 miligramów na kilogram („mg/kg) masy ciała na dzień, korzystnie pomiędzy około 0,5 i około 250 mg/kg masy ciała na dzień. Typowo, kompozycje farmaceutyczne według wynalazku będzie się podawać od około 1 do około 5 razy dziennie lub alternatywnie, w postaci ciągłego wlewu. Takie podawanie można stosować w przypadku przewlekłego lub natychmiastowego leczenia. Ilość substancji czynnej, którą można łączyć z substancjami nośnikowymi w celu wytworzenia pojedynczej dawki, będzie się zmieniać zależnie od leczonego pacjenta i konkretnego sposobu podawania.
Fachowiec będzie świadomy, że wymagane mogą być mniejsze lub większe dawki niż te przedstawione powyżej. Specyficzne dawkowanie i reżimy leczenia dla każdego konkretnego pacjenta będą zależeć od rozmaitych czynników, w tym aktywności specyficznego stosowanego związku, wieku, masy ciała, ogólnego stanu zdrowia, płci, diety, czasu podawania, szybkości wydalania, kombinacji leków, stanu zaawansowania i przebiegu infekcji, skłonności pacjenta do infekcji i oceny lekarza prowadzącego. Na ogół, leczenie zaczyna się od małych dawek znacznie poniżej optymalnej dawki peptydu. Potem, dawkowanie zwiększa się w niewielkim stopniu aż do uzyskania optymalnego w danych okolicznościach efektu. Zazwyczaj, najbardziej pożądane jest podawanie związku w stężeniu dającym na ogół skuteczny efekt przeciwwirusowy bez wywołania jakiegokolwiek szkodliwch lub niepożądanych efektów ubocznych.
Gdy kompozycje według wynalazku zawierają kombinację związku według wynalazku i jednego lub więcej dodatkowych środków terapeutycznych lub profilaktycznaych, wówczas zarówno związek jak i dodatkowy środek występują zazwyczaj w ilości stanowiącej pomiędzy około 10 do 100%, i korzystniej pomiędzy około 10 i 80% dawki podawanej normalnie w przypadku monoterapii.
Gdy te związki lub ich farmaceutycznie dopuszczalne sole komponuje się razem z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem, wówczas uzyskaną kompozycję można podawać in vivo ssakom, takim jak człowiek, w celu hamowania proteazy NS3 wirusa HCV lub do leczenia lub zapobiegania infekcji wirusem HCV. Taki sposób leczenia można także uzyskać stosując związki według wynalazku w połączeniu ze ś rodkami obejmują cymi, mię dzy innymi: immunomodulatory takie jak interferony; inne środki przeciwwirusowe, takie jak ribawiryna, amantadyna; inne inhibitory proteazy NS3 wirusa HCV; inhibitory innego przeznaczenia w cyklu życiowym HCV, takie jak helikaza, polimeraza, metaloproteaza lub wewnętrzne miejsce wejścia rybosomu; lub ich kombinacje. Dodatkowe środki można łączyć ze związkami według wynalazku w celu stworzenia pojedynczej dawki. Alternatywnie te dodatkowe środki może podawać ssakowi oddzielnie jako część dawki podzielonej.
Sposoby hamowania aktywności proteazy NS3 wirusa HVC u pacjentów polegają na podawaniu związku według wynalazku lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli, przy czym ich podstawniki mają znaczenia zdefiniowane powyżej.
Sposoby te są przydatne do zmniejszenia aktywności proteazy NS3 wirusa HCV u pacjenta. Jeśli kompozycja farmaceutyczna zawiera jako substancję czynną jedynie związek według wynalazku, wówczas takie sposoby mogą ponadto obejmować etap podawania temu pacjentowi środka wybranego z grupy obejmującej środek modulujący działanie układu odpornościowego, środek przeciwwirusowy, inhibitor proteazy HCV lub inhibitor innego przeznaczenia w cyklu życiowym wirusa HCV taki jak np. helikaza, polimeraza lub metaloproteaza. Taki dodatkowy środek można podawać pacjentowi przed, jednocześnie lub po podaniu związków według wynalazku.
Sposoby te są przydatne do hamowania replikacji wirusa u pacjenta. Takie sposoby mogą być przydatne w leczeniu lub zapobieganiu choroby wywołanej HCV.
Związki według wynalazku można także stosować jako odczynniki laboratoryjne. Związki mogą być pomocnymi narzędziami badawczymi przy projektowaniu testów replikacji wirusowej, ocenie funkcjonowania układów testowych u zwierząt oraz badaniach biologii strukturalnej w celu dalszego zwiększenia wiedzy na temat mechanizmów choroby wywołanej HCV.
Związki według wynalazku można także stosować w leczeniu lub zapobieganiu wirusowemu zanieczyszczeniu materiałów a zatem zmniejszaniu ryzyka infekcji wirusowej personelu laboratorium lub personelu medycznego lub pacjentów kontaktujących się z takimi materaiałami jak np. krew, tkanka, narzędzia i ubiory chirurgiczne, urządzenia i ubiory laboratoryjne oraz urządzenia i materiały do pobierania lub transfuzji krwi.
PL 213 029 B1
Specyficzne poniższe przykłady ilustrują proces syntezy związków według wynalazku i w zamierzeniu nie ograniczają obszaru lub zakresu wynalazku. Sposoby można przystosować do zmian w celu wytworzenia związków objętych zakresem wynalazku lecz nie ujawnionych specyficznie. Ponadto, dla fachowców w dziedzinie znane będą zmiany sposobów mające na celu wytworzenie takich samych związków nieznacznie zmienionym sposobem.
Skróty chemiczne powszechnie stosowane do identyfikacji związków chemicznych w literaturze obejmują takie jak Bn: benzyl; Boc: tert-butyloksykarbonyl {Me3COC(O)}; BSA: albumina surowicy bydlęcej; GDI: karbonylodiimidazol; DBU: 1,8-diazabicy-clo[5,4,0]-undek-7-en; CH2Cl2=DCM: chlorek metylenu; DEAD: dietyloazodikarboksylan; DIAD: diizopropyloazodikarboksylan; DIEA: diizopropyloetyloamina; DIPEA: diizopropyloetyloamina; 4-DMAP: 4-dimetyloaminopirydyna; DCC: 1,3-dicykloheksylokarbodiimid; DMF: dimetyloformamid; DMSO: dimetylosulfotlenek; DPPA: azydek difenylofosforylu; EDAC: chlorowodorek etylodimetyloaminopropylokarbodimidu; EDTA: kwas etylenodiaminatetraoctowy; Et: etyl; EtOH: etanol; EtOAc: octan etylu; Et2O: eter dietylowy; katalizator Grubb'a: dichlorek bis(tricykloheksylofosfino)benzylidenorutenu (IV); HATU: [O-7-azabenzotriazol-1-ylo)-1, HBTU: heksafluorofosforan O-(1H-benzotriazol-1-ylo)-N,N,N',N'-tetrametylouroniowy; PYBROP: heksafluorofosforan bromo-tris-pirolidynofosfoniowy; HOAT, 1-hydroksy-7-azabenzotriazol; HPLC: wysokociśnieniowa chromatografia cieczowa; MS: spektrometria masowa; Me: metyl; MeOH: metanol; NMM: N-metylomorfolina; NMP: N-metylopirolidyna; Pr: propyl; Succ: 3-karboksypropanoil; PPA: kwas polifosforowy; TBAF: fluorek tetra-n-butylamoniowy; 1,2-DCE lub DCE: 1,2-dichloroetan; TBTU: tetrafluoroboran 2-(1H-benzotriazol-1-ylo)-1,1,3,3-tetrametylouroniowy; TFA: kwas trifluorooctowy; THF: tetrahydrofuran.
Procentowość roztworów wyraża stosunek masy do objętości, a proporcje roztworów wyrażają stosunek objętości do objętości, jeśli nie stwierdzono inaczej. Widma jądrowego rezonansu magnetycznego (NMR) rejestrowano w spektrometrze Bruker 300, 400 lub 500 MHz; przesunięcia chemiczne (δ) wyrażono w częściach na milion. Szybką chromatografię prowadzono na żelu krzemionkowym (SiO2) oczywistym dla fachowców w dziedzinie. Wszystkie dane chromatografii cieczowej (LC) rejestrowano przy zastosowaniu chromatografu Shimadzu LC-10AS stosując detektor SPD-10AV UV-Vis a dane spektrometrii masowej (MS) określono z zastosowaniem urządzenia Micromass Platform dla LC z elektrorozpylaniem (ES+). Szybką chromatografię prowadzono na żelu krzemionkowym (SiO2) oczywistym dla fachowców w dziedzinie (patrz W.C. Still i in. J. Org. Chem., (1978), 43, 2923).
Wszystkie dane chromatografii cieczowej (LC) rejestrowano z zastosowaniem chromatografu Shimadzu LC-10AS stosując detektor SPD-10AV UV-Vis, a dane spektrometrii masowej (MS) określono z zastosowaniem urządzenia Micromass Platform dla LC z elektrorozpylaniem (ES+).
Poniżej opisano budowę reprezentatywnych związków według wynalazku. Należy zwrócić uwagę, że ta część opisu patentowego podzielona jest na sekcje, mianowicie sekcję A, sekcję B itp. Należy także zauważyć, że numery związków według wynalazku nie są numerami kolejnymi.
Taką przerwę w numeracji oznaczono nową sekcją, (np. przechodząc z sekcji B do sekcji C)
Sekcja A:
Jeśli nie wskazano tego inaczej, każdy związek zanalizowano metodą LC/MS, stosując jedną spośród siedmiu procedur, w następujących warunkach.
Kolumny: (Sposób A) - YMC ODS S7 C18 3,0x50 mm (Sposób B) - YMC ODS-A S7 C18 3,0x50 mm (Sposób C) - YMC S7 C18 3,0x50 mm (Sposób D) - YMC Xterra ODS S7 3,0x50 mm (Sposób E) - YMC Xterra ODS S7 3,0x50 mm (Sposób F) - YMC ODS-A S7-C18 3,0x50 mm (Sposób G) - YMC C18 S5 4,6x50 mm (Sposób H) - Xterra S7 3,0x50 mm (Sposób I) - Xterra S7 C18 3,0x50 mm
Gradient: 100% rozpuszczalnika A/0% rozpuszczalnika B do 0% rozpuszczalnika A/100% rozpuszczalnika B
Czas gradientu: 2 minuty (A, B, D, F, G, H-I) ; 8 minut (C, E)
Czas przetrzymywania: 1 minuta (A, B, D, F, G, H-I); 2 minuty (C, E)
Szybkość przepływu: 5 ml/minutę
Detektor długości fal: 220 nm
Rozpuszczalnik A: 10% MeOH/90% H2O/0,1% TFA
Rozpuszczalnik B: 10% H2O/90% MeOH/0,1% TFA.
PL 213 029 B1
Związki oraz chemiczne związki pośrednie według wynalazku, opisane w poniższych przykładach, wytworzono zgodnie z następującymi sposobami.
P r z y k ł a d 1
Przedstwioną poniżej Boc-(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolinę, wytworzono według opisu w etapach 1a-c.
Etap 1a. Sposób wytwarzania przedstawionej poniżej 4-hydroksy-2-fenylo-7-metoksychinoliny.
Do roztworu m-anizydyny (300 g, 2,44 mola) i benzoilooctanu etylu (234,2 g, 1,22 mola) w toluenie (2,0 I) dodano HCl (4,0 N w dioksanie, 12,2 ml, 48,8 mmola). Uzyskany roztwór ogrzewano w temperaturze refluksu przez 6,5 godziny, stosując aparat Deana-Starka (zebrano około 56 ml wodnego roztworu). Mieszaninę ochłodzono do temperatury pokojowej, poodzielono wielokrotnie na wodny roztwór HCl (10%, 3x500 ml), wodny roztwór NaOH (1,0 N, 2x200 ml), wodę (3x200 ml), po czym warstwę organiczną osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując oleistą pozostałość (329,5 g). Surowy produkt ogrzewano w łaźni olejowej (280°C) przez 80 minut stosując aparat Deana-Starka (zebrano około 85 ml cieczy). Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury
PL 213 029 B1 pokojowej, stałą pozostałość roztarto z CH2CI2 (400 ml), uzyskaną zawiesinę przesączono i placek filtracyjny przemyto jeszcze CH2CI2 (2x150 ml). Uzyskane ciało stałe osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem (50°C; 1 torr; 1 dzień), uzyskując analitycznie czystą 4-hydroksy-7-metoksy-2-fenylochinolinę w postaci jasnobrunatnego ciała stałego (60,7 g, 20% ogółem).
1H NMR δ (DMSO): 3,86(s, 3H), 6,26(s, 1H), 6,94(dd, J=9,0, 2,4 Hz, 1H), 7,21(d, J=2,4 Hz, 1H), 7,55-7,62(m, 3H), 7,80-7,84(m, 2H), 8,00(d, J=9,0 Hz, 1H), 11,54(s, 1H); 13CNMR (DMSO-d6) δ: 55,38, 99,69, 107,07, 113,18, 119,22, 126,52, 127,17, 128,97, 130,34, 134,17, 142,27, 149,53, 161,92, 176,48.
LC-MS (czas retencji: 1,26, metoda D) , MS m/z 252 (M++1).
Etap 1b. Sposób wytwarzania przedstawionej poniżej 4-chloro-7-metoksy-2-fenylochinoliny.
Produkt według etapu 1a (21,7 g, 86,4 mmola) zawieszono w POCI3 (240 ml). Zawiesinę ogrzewano w temperaturze refluksu przez 2 godziny. Po usunięciu POCI3 pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość podzielono pomiędzy EtOAc (1 I) i zimny wodny roztwór NaOH (wytworzony od 200 ml 1,0 N NaOH oraz 20 ml 10,0 N NaOH) i mieszano przez 15 minut. Warstwę organiczną przemyto wodą (2x200 ml), solanką (200 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 4-chloro-2-fenylo-7-metoksychinolinę (21,0 g, 90%) w postaci jasnobrunatnego ciała stałego.
1H NMR (DMSO-d6) δ: 3,97(s, 3H), 7,36(dd, J=9,2, 2,6 Hz, 1H), 7,49-7,59(m, 4H), 8,08(d, J=9,2 Hz, 1H), 8,19(s, 1H), 8,26-8,30(m, 2H); 13CNMR (DMSO-d6) δ: 55,72, 108,00, 116,51, 119,52, 120,48, 124,74, 127,26, 128,81, 130,00, 137,58, 141,98, 150,20, 156,65, 161,30.
LC-MS (czas retencji: 1,547, metoda D), MS m/z 270 (M++1).
Etap 1c. Sposób wytwarzania przedstawionej poniżej Boc-(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-proliny.
Do zawiesiny Boc-4R-hydroksyproliny (16,44 g, 71,1 mmola) w DMSO (250 ml), w temperaturze 0°C, dodano t-BuOK (19,93 g, 177,6 mmola). Wytworzoną mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1,5 godziny, a następnie, w czasie 1 godziny, w trzech porcjach dodano produkt według etapu Ib (21,02 g, 77,9 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez jeden dzień, po czym wylano do zimnej wody (1,5 I) i przemyto Et2O (4x200 ml). Wodny roztwór zakwaszono do pH 4,6, przesączono, uzyskując białe ciało stałe i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem, z uzyskaniem produktu, Boc (4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)proliny (32,5 g, 98%).
1H NMR (DMSO-d6) δ 1,32, 1,35 (dwa s (rotamery) 9H), 2,30-2,42(m, 1H), 2,62-2,73(m, 1H), 3,76(m, 2H), 3,91(s, 3H), 4,33-4,40(m, 1H), 5,55(m, 1H), 7,15(dd, J=9,2, 2,6 Hz, 1H), 7,37(d, J=2,6 Hz, 1H), 7,42-7,56(m, 4H), 7,94-7,99(m, 1H), 8,25, 8,28(2s, 2H), 12,53(brs, 1H);
PL 213 029 B1
LC-MS (czas retencji: 1,40, metoda D), MS m/z 465 (M++1).
P r z y k ł a d 2 (1R,2S) P1 izomer kwasu 1-{[1-2-tert-butoksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karbonylo]amino}-2-winylocyklopropanokarboksylowego, poniżej przedstawiony, wytworzono według opisu w etapach 2a-e.
Etap 2a. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej, chlorowodorku estru etylowego kwasu (1R,2S)/(1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego.
Wymieniony związek wytworzono postępując zgodnie z następującymi metodami A i B. Metoda A
A,1) Wytwarzanie przedstawionego poniżej estru etylowego N-benzyloiminoglicyny.
Chlorowodorek estru etylowego glicyny (303,8 g, 2,16 mola) zawieszono w eterze tert-butylometylowym (1,6 I). Do mieszaniny dodano benzaldehyd (231 g, 2,16 mola) oraz bezwodny siarczan sodu (154,6 g, 1,09 mola) i mieszaninę ochłodzono do temperatury 0°C, stosując łaźnię wodą z lodem.
PL 213 029 B1
Następnie, w ciągu 30 minut, dodawano kroplami trietyloaminę (455 ml, 3,26 mola) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 48 godzin w temperaturze pokojowej. Reakcję zatrzymano, dodając oziębioną lodem wodę (1 I) i warstwę organiczną oddzielono. Fazę wodną ekstrahowano eterem tert-butylometylowym (0,5 I) i połączone fazy organiczne przemyto nasyconym wodnym roztworem NaHCO3 (1 I) oraz solanką (1 I). Roztwór osuszono nad MgSO4 i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 392,4 g N-benzyloiminy w postaci gęstego żółtego oleju, który użyto bezpośrednio w następnym etapie.
1H NMR (CDCl3, 300 MHz) δ 1,32(t, J=7,1 Hz, 3H), 4,24(q, J=1,1 Hz, 2H), 4,41(d, J=1,1 Hz, 2H), 7,39-7,47(m, 3H), 7,78-7,81(m, 2H), 8,31(s, 1H).
A,2) Wytwarzanie racemicznego estru etylowego kwasu N-Boc-(1R,2S)/(1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego
Do zawiesiny tert-butanolanu litu (84,06 g, 1,05 mola) w suchym toluenie (1,2 I), w czasie 60 minut dodawano kroplami mieszaninę estru etylowego N-benzyloiminoglicyny (100,4 g, 0,526 mola) i trans-1,4-dibromo-2-butenu (107,0 g, 0,500 mola) w suchym toluenie (0,6 I). Po zakończeniu dodawania, reakcję (ciemnoczerwona mieszanina) zatrzymano, dodając wodę (1 I) i eter tert-butylometylowy (TBME, 1 I). Fazę wodną oddzielono i ekstrahowano drugi raz stosując TBME (1 I). Fazy organiczne połączono, dodano 1 N HCl (1 I) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Fazę organiczną oddzielono i ekstrahowano wodą (0,8 I). Fazy wodne połączono, nasycono solą (700 g), dodano TBME (1 I) i mieszaninę ochłodzono do temperatury 0°C. Całość mieszano, po czym zalkalizowano do pH 14 wkraplając 10N roztwór NaOH, warstwę organiczną oddzielono i fazę wodną ekstrahowano TBME (2x500 ml). Połączone ekstrakty organiczne osuszono (MgSO4) i zatężono do objętości 1 I. Do roztworu wolnej aminy dodano diwęglan di-tert-butylu (131,0 g, 0,6 mola) i mieszaninę reakcyjną mieszano 4 dni w temperaturze pokojowej. Następnie dodano dodatkową ilość diwęglanu di-tert-butylu (50 g, 0,23 mola), mieszaninę ogrzewano w temperaturze refluksu przez 3 godziny i następnie pozostawiono do ochłodzenia do temperatury pokojowej przez noc. Mieszaninę reakcyjną osuszono nad MgSO4 i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 80 g surowej substancji. Pozostałość oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (2,5 kg SiO2, eluowano za pomocą 1% do 2% roztworu MeOH/CH2Cl2), uzyskując 57 g (53%) racemicznego estru etylowego kwasu N-Boc-(1R,2S)/(1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego w postaci żółtego oleju, który zestalił się podczas przechowywania w chłodziarce.
1H NMR (CDCl3, 300 MHz) δ 1,26(t, J=7,1 Hz, 3H), 1,46(s, 9H), 1,43-1,49(m, 1H), 1,76-1,82(br m, 1H), 2,14(q, J=8,6 Hz, 1H), 4,18(q, J=7,2 Hz, 2H), 5,12(dd, J=10,3, 1,7 Hz, 1H), 5,25(br s, 1H), 5,29(dd, J=17,6, 1,7 Hz, 1H), 5,77(ddd, J=17,6,10,3, 8,9 Hz, 1H);
MS m/z 254,16 (M++1).
A,3 Wytwarzanie racemicznego chlorowodorku estru etylowego kwasu (1R,2S)/(1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego
CIH3N CO2Et
Ester etylowy kwasu N-Boc-(1R,2S/1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego (9,39 g, 36,8 mmola) rozpuszczono w układzie 4N HCl/dioksan (90 ml, 360 mmoli) i mieszano przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną zatężono, uzyskując chlorowodorek estru etylowego kwasu (1R,2S/1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego z wydajnością ilościową (7 g, 100%).
1H NMR (metanol-d4) δ: 1,32(t, J=7,1, 3H), 1,72(dd, J=10,2, 6,6 Hz, 1H), 1,81(dd, J=8,3, 6,6 Hz, 1H), 2,38(q, J=8,3 Hz, 1H), 4,26-4,34(m, 2H), 5,24(dd, 10,3, 1,3 Hz, 1H), 5,40(d, J=17,2, 1H),
5,69-5,81(m, 1H).
Metoda B
PL 213 029 B1
Do roztworu tert-butanolanu potasu (11,55 g, 102,9 mmola) w THF (450 ml), w temperaturze -78°C dodano dostępny na rynku ester etylowy N,N-dibenzyloiminoglicyny (25,0 g, 93,53 mmola) w THF (112 ml). Mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury 0°C, mieszano przez 40 minut i ponownie ochłodzono do temperatury -78°C. Następnie dodano trans-1,4-dibromo-2-buten (20,0 g, 93,50 mmola), całość mieszano przez 1 godzinę w temperaturze 0°C i ponownie ochłodzono do temperatury -78°C. Następnie dodano tert-butanolan potasu (11,55 g, 102,9 mmola), mieszaninę natychmiast ogrzano do temperatury 0°C, mieszano przez kolejną godzinę, po czym zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt rozpuszczono w Et2O (530 ml), dodano 1N wodny roztwór HCl (106 ml, 106 mmoli) i uzyskaną dwufazową mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3,5 godziny w temperaturze pokojowej. Warstwy oddzielono, warstwę wodną przemyto Et2O (2x) i zalkalizowano nasyconym wodnym roztworem NaHCO3. Pożądaną aminę ekstrahowano Et2O (3x), połączone ekstrakty organiczne przemyto solanką, osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując wolną aminę. Wytworzony produkt potraktowano 4N roztworem HCl w dioksanie (100 ml, 400 mmoli) i zatężono, uzyskują c chlorowodorek estru etylowego kwasu (1R,2S)/(1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego w postaci brunatnego ciała półstałego (5,3 g, wydajność 34%), taki sam jak substancja otrzymana według procedury A, z wyjątkiem obecności niewielkiej ilości niezidentyfikowanych aromatycznych zanieczyszczeń (8%).
Etap 2b. Sposób wytwarzania poniżej przedstawionego izomeru (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu 2-(1-etoksykarbonylo-2-winylocyklopropylokarbamylo-4-(7-metoksylo-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolindyno-1-karboksylowego, o alternatywnej nazwie ester tert-butylowy kwasu 2(S)-(1(R)-etoksykarbonylo-2(S)-winylocyklopropylokarbamoilo)-4(R)-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-piro-
PL 213 029 B1
Do roztworu Boc-4(R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)proliny, uzyskanej według etapu 1c (11,0 g, 23,7 mmola), racemicznej mieszaniny chlorowodorków (1R,2S) i (1S,2R) P1 pochodnych diastereomerów uzyskanych według etapu 2a, (5,40 g, 28,2 mmola), NMM (20,8 ml; 18,9 mmola) w 500 ml 50% roztworu CH2CI2/THF dodano w trzech porcjach, w ciągu 10 minut, w temperaturze 0°C, czynnik sprzęgający PyBrop lub heksafluorofosforan bromotrispirolidynofosfoniowy (16,0 g, 34,3 mmola). Roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez jeden dzień i przemyto następnie buforem o pH 4,0 (4x50 ml). Warstwę organiczną przemyto nasyconym, wodnym NaHCO3 (100 ml), fazę wodną ekstrahowano octanem etylu (150 ml) i warstwę organiczną ponownie przemyto buforem o pH 4,0 (50 ml) i nasyconym wodnym roztworem NaHCO3 (50 ml). Organiczny roztwór osuszono (MgSO4), zatężono i oczyszczono stosując kolumnę 65 M firmy Biotage (eluowano roztworem 50% EtOAc/heksany), uzyskując ponad 7,5 g mieszaniny 1:1 izomerów (1R,2S) i (1S,2R) P1 estru tert-butylowego kwasu 2-(1-etoksykarbonylo-2-winylocyklopropylokarbamylo-4-(7-metoksylo-2-fenylochinolin-4-ylo-oksy)-pirolindyno-1-karboksylowego (ogólnie 50%) lub alternatywnie eluując w kolumnie 65 M firmy Biotage, stosując wolny gradien stężeń od 15% do 60% roztworu EtOAc w heksanach, uzyskując 3,54 g (25%) izomeru (1R,2S) P1 o wysokiej wartości współczynnika Rf i 3,54 g (25%) izomeru (1S,2R) P1 o niskiej wartości współczynnika Rf.
Dane dla izomeru (1R, 2S) P1: 1H NMR (CDCl3) δ 1,21(t, J=7 Hz, 3H), 1,43(s, 9H), 1,47-1,57 (m, 1H), 1,88(m, 1H), 2,05-2,19(m, 1H), 2,39(m, 1H), 2,88(m, 1H), 3,71-3,98(m, 2H), 3,93(s, 3H), 4,04-4,24(m, 2H), 4,55(m, 1H), 5,13(d, J=10 Hz, 1H), 5,22-5,40(m, 1H), 5,29(d, J=17 Hz, 1H),
5,69-5,81(m, 1H), 7,02(brs, 1H), 7,09(dd, J=9, 2 Hz, 1H), 7,41-7,52(m, 4H), 7,95(d, J=9 Hz, 1H),
8,03, 8,05(2s, 2H); 13C NMR (CDCl3) δ: 14,22; 22,83, 28,25, 33,14, 33,58, 39,92, 51,84, 55,47, 58,32, 61,30, 75,86, 81,27, 98,14, 107,42, 115,00, 117,84, 118,27, 122,63, 123,03, 127,50, 128,72, 129,26, 133,39, 140,06, 151,23, 159,16, 160,34, 161,35, 169,78, 171,68.
LC-MS (czas retencji: 1,62, metoda D), MS m/z 602 (M++1).
Dane dla izomeru (1S,2R) P1: 1H NMR δ 1,25(t, J=7 Hz, 3H), 1,44(s, 9H), 1,46-1,52(m, 1H), 1,84(m, 1H), 2,12-2,21(m, 1H), 2,39(m, 1H), 2,94(m, 1H), 3,82(m, 2H), 3,97(s, 3H), 4,05-4,17(m, 2H), 4,58(m, 1H), 5,15(d, J=10,8 Hz, 1H), 5,33(d, J=17 Hz, 1H), 5,30-5,43(m, 1H), 5,72-5,85(m, 1H), 7,05(s, 1H), 7,13(dd, J=9,2 Hz, 1H), 7,46-7,60(m, 4H), 7,98(d, J=9, 1H), 8,06-8,10(m, 2H).
LC-MS (czas retencji: 1,66, metoda D), MS m/z 602 (M++1).
PL 213 029 B1
Alternatywny etap 2b. Sposób wytwarzania poniżej przedstawionego estru tert-butylowego kwasu 2(S)-(1(R)-etoksykarbonylo-2(S)-winylocyklopropylokarbamoilo)-4(R)-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karboksylowego.
Produkt wytworzony według etapu 2a, chlorowodorek estru etylowego kwasu (1R,2S)/(1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego (7,5 g, 39,1 mmola), połączono z diizopropyloetyloaminą (32,5 ml, 186 mmoli) w dichlorometanie (150 ml). Do uzyskanej mieszaniny dodano hydrat HOBT (6,85 g, 44,7 mmola) i produkt wytworzony według etapu 1c, Boc-4(R)-(2-fenylo-7-metoksy-chinolino4-okso)prolinę (17,3 g, 37,3 mmola) i następnie HBTU (16,96 g, 44,7 mmola). Na początku wystąpiło nieznaczne wydzielenie ciepła i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Następnie mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i ponownie rozpuszczono w octanie etylu (600 ml). Roztwór przemyto wodą (2x200 ml), następnie 10% wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (2x200 ml), wodą (150 ml) i na koniec solanką (150 ml). Warstwę organiczną osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, przesączono i przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, z uzyskaniem beż owego szklistego ciała stał ego. Oczyszczano kilkakrotnie w porcjach, każ da po 7 g, metodą szybkiej chromatografii w kolumnie 75 M Flash firmy Biotage (66% heksany/octan etylu), uzyskując izomer (1R,2S)winylo-Acca P1 estru etylowego kwasu 2-(1-etoksykarbonylo-2-winylocyklopropylokarbamoilo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karboksylowego jako wcześnie eluujący izomer (ogólnie 9,86 g, wydajność 44,0%) oraz izomer (1S,2R)winylo-Acca P1 estru etylowego kwasu 2-(1-etoksykarbonylo-2-winylocyklopropylokarbamoilo)-4-(7-metoksy-2-fenylo-chinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karboksylowego jako drugi eluowany izomer (ogólnie 10,43 g, wydajność 46,5%). Wydzielono dodatkowo 1,97 g mieszanych frakcji, co dało ogólną konwersję w dwa diastereomery wynoszącą 99,3%.
(1R,2S) izomer - 1H NMR: (metanol-d4) δ 1,23(t, J=7,2 Hz, 3H), 1,4(s, 4H), 1,45(s, 6H), 1,73(dd, J=7,9,1,5 Hz, 0,4H), 1,79(dd, J=7,8, 2,4 Hz, 0,6H), 2,21(q, H J=8,2 Hz, 1H), 2,44-2,49(m, 1H), 2,66-2,72(m, 0,4H), 2,73-2,78(m, 0,6H), 3,93-3,95(m, 2H), 3,96(s, 3H), 4,10-4,17(m, 2H), 4,44(q, J=7,8 Hz, 1H), 5,13(d, J=10,7 Hz, 1H), 5,31(d, J=17,7 Hz, 0,4H), 5,32(d, J=17,4 Hz, 0,6H), 5,49(bs, 1H), 5,66-5,82 (m, 1H), 7,16(dd, J=9,2, 2,5 Hz, 1H), 7,26(s, 1H), 7,42(d, J=2,4 Hz, 1H), 7,48-7,55(m, 3H), 8,02-8,05(m, 3H);
MS m/z 602 (M++1)
Etap 2c. Sposób wytwarzania poniżej przedstawionego diastereomeru (1R,2S) P1 dichlorowodorku estru etylowego kwasu 1-{[4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karbonylo]-1-amino}-2-winylocyklopropanokarboksylowego.
Produkt wytworzony według etapu 2b (5,88 g, 9,77 mmola), izomer (1R,2S)winylo-Acca P1 estru etylowego kwasu 2-(1-etoksykarbonylo-2-winylocyklopropylokarbamoilo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karboksylowego, rozpuszczono w układzie HCl/dioksan (4,0 M; 200 ml) i mieszano przez 2,5 godziny w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną zatężono, uzyskując tytułowy produkt.
1H NMR (metanol-d4) δ 1,24(t, J=7 Hz, 3H), 1,50(dd, J=10,5 Hz, 1H), 1,78(dd, J=8,4, 5,5 Hz, 1H), 2,24-2,33(m, 1H), 2,56-2,66(m, 1H), 3,05(dd, J=14,6, 7,3 Hz, 1H), 3,98(s, 2H), 4,06(s, 3H), 4,15(q, J=7 Hz, 2H), 4,76(dd, J=10,6, 7,3 Hz, 1H), 5,13(dd, J=10,2, 1,8 Hz), 5,32(dd, J=17,2 Hz),
PL 213 029 B1
5,70-5,83(m, 1H), 6,05(m, 1H), 7,48(dd, J=9, 2 Hz, 1H), 7,65-7,79(m, 5H), 8,12-8,15(m, 2H), 8,54 (d, J=9,5 Hz, 1H);
13C NMR (metanol-d4) δ: 14,77, 23,23, 34,86, 37,25, 41,19, 43,90, 52,66, 60,35, 62,32, 62,83,
68,27, 72,58, 73,70, 81,21, 100,70, 102,44, 116,13, 118,67, 122,25, 126,93, 130,27, 130,94, 133,19, 134,14, 134,89, 143,79, 158,39, 166,84, 167,44, 169,57, 171,33.
LC-MS (czas retencji: 1,55, metoda D), MS m/z 502 (M++1)
Etap 2d. Sposób wytwarzania poniżej przedstawionego izomeru (1R,2S) P1 estru etylowego kwasu 1-{[1-2-tert-butoksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)p-pirolidyno-2-karbonylo]amino}-2-winylocyklopropanokarboksylowego.
Do zawiesiny produktu wytworzonego według etapu 2c, izomeru (1R,2S)winylo-Acca P1 estru etylowego kwasu 2-(1-etoksykarbonylo-2-winylocyklopropylokarbamoilo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karboksylowego (1,95 g; 3,4 mmola), N-BOC-L-tert-leucyny (0,94 g, 4,08 mmola), NMM (1,87 ml, 17 mmoli) w DMF (15 ml) dodano HATU (1,55 g, 4,08 mmola) w temperaturze 0°C. Całość mieszano przez 2 dni, po czym mieszaninę reakcyjną rozcieńczono EtOAc (200 ml), przemyto buforem o pH 4,0 (2x30 ml), nasyconym wodnym roztworem NaHCO3 (30 ml), solanką (30 ml), osuszono (MgSO4), oczyszczono stosując kolumnę 40 M firmy Biotage (eluowano 15% do 60% roztworem EtOAc w heksanach), uzyskując tytułowy produkt w postaci białego ciała stałego (2,21 g, 90%).
1H NMR (CDCl3) δ 1,05(s, 9H), 1,20(t, J=7 Hz, 3H), 1,38-1,43(m, 1H), 1,41(s, 9H), 1,80-1,85 (m, 1H), 2,08-2,16(m, 1H), 2,39-2,47(m, 1H), 2,90-2,99(m, 1H), 3,90-4,01(m, 1H), 3,93(s, 3H), 4,12 (q, J=1 Hz, 2H), 4,36(d, J=10 Hz, 1H), 4,45(d, J=12 Hz, 1H), 4,75-4,85(m, 1H), 5,09-5,13(m, 1H), 5,21-5,34(m, 2H), 5,69-5,81(m, 1H), 7,00-7,09(m, 2H), 7,42-7,54(m, 5H), 8,01-8,05(m, 3H);
13C NMR (CDCl3) δ 14,30, 22,85, 26,40, 28,25, 32,20, 34,09, 35,39, 39,97, 53,86, 55,47, 58,28,
58,96, 61,29, 75,94,79,86, 97,98, 107,43, 115,06, 117,98, 118,38, 123,03, 127,52, 128,76, 129,24, 133,40, 140,26, 151,44, 155,74, 159,16, 160,09, 161,32, 169,55, 170,64, 172,63.
LC-MS (czas retencji: 1,85, metoda D), MS m/z 715 (M++1).
Etap 2e. Sposób wytwarzania tytułowego produktu według przykładu 2, izomeru (1R,2S) P1 kwasu 1-{[1-2-tert-butoksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karbonylo]amino}-2-winylocyklopropanokarboksylowego.
Do zawiesiny produktu wytworzonego według etapu 2d, izomeru (1R,2S) P1 estru etylowego kwasu 1-{[1-2-tert-butoksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karbonylo]amino}-2-winylocyklopropanokarboksylowego (2,63 g, 3,68 mmola) w THF (150 ml), CH3OH (80 ml) i H2O (20 ml) dodano LiOH (1,32 g, 55,2 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez dwa dni, zobojętniono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do warstwy wodnej. Uzyskaną wodną pozostałość zakwaszono do pH 3,0 dodając 1,0 N wodny roztwór HCl i ekstrahowano EtOAc (4x200 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto solanką (20 ml), osuszono (Na2SO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując tytułowy produkt według przykładu 2, izomer (1R,2S) P1 kwasu 1-{[1-2-tert-butoksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karbonylo]amino}-2-winylocyklopropanokarboksylowego w postaci białego ciała stałego (2,41 g, 96%).
PL 213 029 B1 1H NMR (CDCl3/metanol-d4) (0,98,1,01(dwa s (rotamery) 9H), 1,40, 1,42(dwa s (rotamery) 9Η), 1,35-1,47(m, 1H), 1,89-1,93(m, 1H), 2,03-2,14(m, 1H), 2,45-2,52(m, 1H), 2,64-2,78(m, 1H), 3,94(s, 3H), 3,96-4,12(m, 1H), 4,34(d, J=10 Hz, 1H), 4,52(d, J=11 Hz, 1H), 4,58-4,64(m, 1H), 5,10(d, J=12 Hz, 1H), 5,24(d, J=16 Hz, 1H), 5,34(m, 1H), 5,68-5,86(m, 2H), 7,02-7,05(m, 1H), 7,32(m, 1H), 7,40-7,54(m, 4H), 7,97-8,03(m, 3H);
LC-MS (czas retencji: 1,64, metoda D), MS m/z 687 (M++1).
Ia) tBuNH2
1-pot Ib-Ic) n-BuLi (2 równ.); n-BuLi (1 równ.); Elektrofil Id) TFA
Przykład
Przykład
Przykład
Przykład
Przykład
Przykład
3, R=Me
4, R=allil
5, R=1-cykloheksen
6, R=(C=0)Ph
7, R=benzył
8, R=(C=0)NH(fenyl)
R 0
Metoda I (etapy a-d). Sposób wytwarzania 1-(podstawionych)cyklopropanosulfonoamidów niezbędnych w etapach 3e-8e sprzęgania N-acylosulfonoamidów (przykłady 3-8 stosowane w celu przygotowania odpowiednio związków 1-6).
Etap 1a: N-tert-butylo-(3-chloro)propylosulfonoamid.
Etap 1a) Czysty roztwór tert-butyloaminy (315,3 ml, 3,0 mola) rozpuszczono w THF (2,5 I), ochłodzono do temperatury -20°C i powoli dodano chlorek 3-chloropropanosulfonylu (182,4 ml, 1,5 mola). Mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej i mieszano przez 24 godziny. Mieszaninę przesączono i przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w CH2CI2 (2,0 I). Uzyskany roztwór przemyto 1N HCl (1,0 I), wodą (1,0 I), solanką (1,0 I) i osuszono nad Na2SO4. Pozostał o ść przesą czono i zatężono pod zmniejszonym ciś nieniem, uzyskując słabo żółte ciało stałe, które krystalizowano z heksanu z wytworzeniem produktu w postaci białego ciała stałego (316,0 g, 99%):
1H NMR (CDCl3) δ 1,38(s, 9H), 2,30-2,27(m, 2H), 3,22(t, J=7,35 Hz, 2H), 3,68(t, J=6,2 Hz, 2H), 4,35(bs, 1).
Etapy 31b-31c. Sposób wytwarzania N-tert-butylo-(1-metylo)cyklopropylosulfonoamidu.
Etapy 31b-31c). Roztwór N-tert-butylo-(3-chloro)propylosulfonoamidu (4,3 g, 20 mmoli) rozpuszczono w suchym THF (100 ml) i ochłodzono do temperatury -78°C. Do tego roztworu powoli dodano n-BuLi (17,6 ml, 44 mmole, 2,5 M w heksanie). Następnie usunięto łaźnię z suchym lodem i mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej przez 1,5 godziny. Po tym czasie mieszaninę ochłodzono do temperatury -78°C i dodano roztwór n-BuLi (20 mmoli, 8 ml, 2,5 w heksanie). Mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej, ponownie oziębiono do temperatury -78°C w czasie 2 godzin i dodano czysty roztwór jodku metylu (5,68 g, 40 mmoli). Mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej przez noc i reakcję zatrzymano dodając nasycony roztwór NH4Cl (100 ml) w temperaturze pokojowej. Mieszaninę ekstrahowano EtOAc (100 ml). Fazę organiczną przemyto solanką (100 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszo30
PL 213 029 B1 nym ciśnieniem, uzyskując żółty olej, który krystalizowano z heksanu z wytworzeniem produktu w postaci jasnoż ó ł tego ciała stał ego (3,1 g, 81%):
1H NMR (CDCl3) δ 0,79(m, 2H), 1,36(s, 9H), 1,52(m, 2H), 1,62(s, 3H), 4,10(bs, 1H)
Etap 3Id. Sposób wytwarzania związku według przykładu 3, 1-metylocyklopropylosulfonoamidu.
Etap 3Id). Roztwór N-tert-butylo-(1-metylo)cyklopropylosulfonoamidu (1,91 g, 10 mmoli) rozpuszczono w TFA (30 ml) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem z uzyskaniem żółtego oleju, który krystalizowano z EtOAc/heksan (1:4, 40 ml), uzyskując związek według przykładu 3, 1-metylocyklopropylosulfonoamid, w postaci białego ciała stałego (1,25 g, 96%):
1H NMR (CDCl3) δ 0,84(m, 2H), 1,41(m, 2H), 1,58(s, 3H), 4,65(bs, 2H). Obliczono dla C4H9NO2S: C-35,54; H-6,71; N-10,36., znaleziono: C-35,67; H-6,80; N-10,40.
Etapy 4Ib-4Ic. Sposób wytwarzania N-tert-butylo-(1-allilo)cyklopropylosulfonoamidu.
Etapy 4Ib-4Ic). Związek, N-tert-butylo-(1-allilo)cyklopropylosulfonoamid, otrzymano z wydajnością 97% według procedury opisanej dla syntezy N-tert-butylo-(1-metylo)cyklopropylosulfonoamidu z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano 1,25 równoważnika bromku allilu. Otrzymany związek stosowano bezpośrednio w kolejnych reakcjach bez oczyszczania:
1H NMR (CDCl3) δ 0,83(m, 2H), 1,34(s, 9H), 1,37(m, 2Η), 2,64(d, J=1,3 Hz, 2H), 4,25(bs, 1H), 5,07-5,10(m, 2H), 6,70-6,85(m, 1H).
Etapy 4Id. Sposób wytwarzania związku według przykładu 4, 1-allilocyklopropylosulfonoamidu.
Etap 4Id). Związek według przykładu 4, 1-allilocyklopropylosulfonoamid, otrzymano z wydajnością 40% z N-tert-butylo-(1-allilo)cyklopropylosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy 1-metylocyklopropylosulfonoamidu. Otrzymany związek oczyszczono stosując chromatografię kolumnową na SiO2, stosując 2% MeOH w CH2CI2 jako eluent:
1H NMR (CDCl3) δ 0,88(m, 2H), 1,37(m, 2H), 2,66(d, J=7,0 Hz, 2H), 4,80(s, 2Η), 5,16(m, 2Η), 5,82(m, 1Η);
13C NMR (CDCl3) δ 11,2, 35,6, 40,7,119,0, 133,6.
Etapy 5Ib-5Ic. Sposób wytwarzania N-tert-butylo-[1-(1-hydroksy)cykloheksylo]cyklopropylosulfonoamidu.
Etapy 5Ib-5Ic). Ten związek otrzymano z wydajnością 84%, stosując procedurę opisaną dla syntezy N-tert-butylo-(1-metylo)cyklopropylosulfonoamidu z tym wyjątkiem, że stosowano 1,30 równoważnika cykloheksanonu i rekrystalizację prowadzono z minimalnej ilości 20% EtOAc w heksanie:
1H NMR (CDCl3) δ 1,05(m, 4H), 1,26(m, 2H), 1,37(s, 9H), 1,57-1,59(m, 6H), 1,97(m, 2H),
2,87(bs, 1H), 4,55(bs, 1H).
PL 213 029 B1
Etapy 5Id. Sposób wytwarzania związku według przykładu 5, 1-(1-cykloheksenylo)cyklopropylosulfonoamidu.
Etap 5Id). Związek według przykładu 5, 1-(1-cykloheksenylo)cyklopropylosulfonoamid, otrzymano z wydajnością 85% z N-tert-butylo-[1-(1-hydroksy)cykloheksylo]-cyklopropylosulfonoamidu, stosując procedurę opisaną dla syntezy 1-metylocyklopropylosulfonoamidu i prowadząc rekrystalizację z minimalnej ilości EtOAc i heksanu:
1H NMR (DMSO-d6) δ 0,82(m, 2H), 1,28(m, 2H), 1,51(m, 2H), 1,55(m, 2H), 2,01(s, 2H), 2,16 (s, 2H), 5,89(s, 1H), 6,46(s, 2H);
13C NMR (DMSO-d6) δ 11,6, 21,5, 22,3, 25,0, 27,2, 46,9, 131,6, 132,2;
LR-MS (ESI): 200 (M+-1).
Etapy 6Ib-6Ic. Sposób wytwarzania N-tert-butylo-(1-benzoilo)cyklopropylosulfonoamidu.
Etapy 6Ib-6Ic). Ten związek otrzymano z wydajnością 66%, stosując procedurę opisaną dla syntezy N-tert-butylo-(1-metylo)cyklopropylosulfonoamidu z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano 1,2 równoważnika benzoesanu metylu. Związek oczyszczono metodą kolumnowej chromatografii na SiO2, stosując 30% do 100% roztwór CH2CI2 w heksanie:
1H NMR (CDCl3) δ 1,31(s, 9H), 1,52(m, 2H), 1,81(m, 2H), 4,16(bs, 1H), 7,46(m, 2H), 7,57(m, 1H), 8,05(d, J=8,5 Hz, 2H).
Etapy 6ld. Sposób wytwarzania związku według przykładu 6, 1-benzoilocyklopropylosulfonoamidu.
Etapy 6Id). Związek według przykładu 6, 1-benzoilocyklopropylosulfonoamid, otrzymano z wydajnością 87% z N-tert-butylo-(1-benzoilo)cyklopropylosulfonoamidu, stosując procedurę opisaną dla syntezy 1-metylocyklopropylosulfonoamidu oraz rekrystalizację z minimalnej ilości EtOAc w heksanie:
1H NMR (DMSO-d6) δ 1,39(m, 2H), 1,61(m, 2H), 7,22(s, 2H), 7,53(t, J=7,6 Hz, 2,H), 7,65(t, J=7,6 Hz, 1H), 8,06(d, J=8,2 Hz, 2H);
13C NMR (DMSO-d6) δ 12,3,48,4, 128,1, 130,0, 133,4, 135,3, 192,0.
Etapy 7Ib-7Ic. Sposób wytwarzania N-tert-butylo-(1-benzylo)cyklopropylosulfonoamidu.
Etapy 7Ib-7Ic). Ten związek otrzymano z 60% wydajnością, stosując procedurę opisaną dla syntezy N-tert-butylo-(1-metylo)cyklopropylosulfonoamidu z tym wyjątkiem, że stosowano 1,05 równoważnika bromku benzylu i rozcieranie z 10% EtOAc w heksanie:
1H NMR (CDCl3) δ 0,92(m, 2H), 1,36(m, 2H), 1,43(s, 9H), 3,25(s, 2H), 4,62(bs, 1H), 7,29-7,36(m, 5H).
PL 213 029 B1
Etapy 7Id. Sposób wytwarzania związku według przykładu 7, 1-benzylocyklopropylosulfonoamidu.
Etap 7Id). Związek według przykładu 7, 1-benzylocyklopropylosulfonoamid, otrzymano z 66% wydajnością z N-tert-butylo-(1-benzylo)cyklopropylosulfonoamidu, stosując procedurę opisaną dla syntezy 1-metylocyklopropylosulfonoamidu oraz rekrystalizację z minimalnej ilości 10% EtOAc w heksanie:
1H NMR (CDCl3) δ 0,90(m, 2H), 1,42(m, 2H), 3,25(s, 2H), 4,05(s, 2H), 7,29(m, 3H), 7,34(m, 2H);
13C NMR (CDCl3) δ 11,1, 36,8, 41,9, 127,4, 128,8, 129,9, 136,5.
Etapy 8Ib-8Ic. Sposób wytwarzania N-tert-butylo-(1-fenyloaminokarboksy)cyklopropylosulfonoamidu.
Etapy 8Ib-8Ic). Ten związek otrzymano z wydajnością 42%, według procedury opisanej dla syntezy N-tert-butylo-(1-metylo)cyklopropylosulfonoamidu, stosując 1 równoważnik fenyloizocyjanianu oraz rekrystalizację z minimalnej ilości EtOAc w heksanie:
1H NMR (CDCl3) δ 1,38(s, 9H), 1,67-1,71(m, 4H), 4,30(bs, 1H), 7,10(t, J=7,5 Hz, 1H), 7,34 (t, J=7,5 Hz, 2H), 7,53(t, J=7,5 Hz, 2H).
Etap 8ld. Sposób wytwarzania związku według przykładu 8, 1-(fenyloaminokarboksylo)cyklopropylosulfonoamidu.
Etap 8ld). Związek według przykładu 8, 1-(fenyloaminokarboksylo)cyklopropylosulfonoamid, otrzymano z 75% wydajnością z N-tert-butylo-(1-fenyloaminokarboksylo)cyklopropylosulfonoamidu, stosując procedurę opisaną dla syntezy 1-metylocyklopropylosulfonoamidu oraz rekrystalizację z minimalnej ilości EtOAc w heksanie:
1H NMR (CDCl3) δ 1,70(m, 2H), 1,75(m, 2H), 4,85(s, 2H), 7,16(t, J=7,6 Hz, 1H), 7,35(t, J=7,6
Związek 1, przykład 9
Powyżej przedstawiony związek 1 według przykładu 9, Boc-NH-P3-(L-T-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-P1-(1R,2S)(winylo-Acca)-CONHSO2(1-metyIocyklopropan-1-yl), o alternatywnej nazwie, związek 1, izomer (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-metylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego, wytworzono następująco.
Etap 9f). Roztwór CDI (0,068 g, 0,43 mmola) i produktu wytworzonego według etapu 2e (,250 g, 0,364 mmola) w THF (5 ml) ogrzewano w temperaturze refluksu przez 60 minut, po czym ochłodzono do temperatury pokojowej. Do mieszaniny dodano 0,069 g (0,51 mmola) 1-metylocyklopropanosulfonoamidu (wytworzonego według przykładu 3) oraz później roztwór czystego DBU (0,078 ml, 0,51 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 18 godzin, rozcieńczono EtOAc (30 ml), przemyto buforem
PL 213 029 B1 o pH 4,0 (3x10 ml), osuszono (MgSO4), zatężono i oczyszczono na trzech płytkach 1000 um do preparatywnej TLC z firmy Analtech (20x40 cM, eluowano kolejno 1% do 4% roztworami MeOH w CH2CI2), uzyskując związek według przykładu 9, związek 1 (0,1374 g, 47%):
1H NMR (metanol-d4, 300 MHz) δ 0,70-0,80(m, 2Η), 1,03(s, 9H), 1,24-1,29(m, 11H), 1,43-1,47(m, 1H), 1,52(s, 3H), 1,77-1,89(m, 1H), 2,15(m, 1H), 2,44(m, 1H), 2,72(m, 1H), 3,94(s, 3H), 4,04-4,16(m, 1H), 4,22-4,28(m, 1H), 4,49-4,64(m, 3H), 5,00-5,08(m, 1H), 5,23(d, J=17 Hz, 1H), 5,55(m, 1H), 5,73-5,93(m,1H), 7,05-7,09(m, 1H), 7,25(s, 1H), 7,39(m, 1H), 7,48-7,56(m, 3H), 8,03-8,12(m, 3H).
LC-MS (czas retencji: 1,59, metoda D), MS m/z 804 (M++1).
Związek 2, przykład 10
Związek 2, przykład 10, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-allilocyklopropan-1-yl), o alternatywnej nazwie, związek 2, izomer (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-allilocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}-karbaminowego.
Etap 10f). Ten związek wytworzono z 83% wydajnością z kwasu tripeptydowego, produktu wytworzonego według etapu 2e (przykład 2) analogicznie do procedura według przykładu 9 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-metylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-allilocyklopropanosulfonoamid (wytworzony w przykładzie 4):
1H NMR (CDCl3/metanol-d4) δ 0,80-0,82(m, 2H), 1,00(s, 9H), 1,26-1,28(m, 2H), 1,31(s, 9H), 1,38(m, 1H), 1,74-1,85(m, 1H), 1,90-2,07(m, 1H), 2,38-2,52(m, 1H), 2,56-2,65(m, 3H), 3,90(s, 3H), 3,96-4,13(m, 1H), 4,26(m, 1H), 4,43(d, J=11,6 Hz, 1H), 4,56(m, 1H), 4, 90-5,
2H), 5,34(m, 1H), 5,54-5,91(m, 3H), 6,98-7,04(m, 2H), 7,33-7,36(m, 1H),
8,00(m, 3H).
HRMS m/z (M+H)+, obliczono dla C44H56N5SO9: 830, 3799, znaleziono
LC-MS (czas retencji: 1,68, metoda I), MS m/z 830 (M++1).
00(m, 2H), 5,07-5,15(m, 7,41-7,49(m, 3H), 7,93: 830,3812.
Związek 2A według przykładu 10A
PL 213 029 B1
Związek 2, przykład 11, chlorowodorek Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-proIino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2(1-cyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 2A, izomer (1R,2S) P1 chlorowodorku estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-allilocyklopropanosulfonyIoaminokarbonyIo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego.
Chlorowodorek produktu wytworzonego według etapu 10f. Ten związek wytworzono (wydajność ilościowa) ze związku 2 (przykład 10) poprzez rozpuszczenie w CH2CI2 (około 50 mg/ml), oziębienie do temperatury -78°C, dodanie 5 równoważników molowych 4N HCl/dioksan i następnie bezpośrednie zatężenie pod zmniejszonym ciśnieniem:
1H NMR (metanol-d4) δ 0,83-0,98(m, 2H), 1,04(s, 9H), 1,19(s, 9H), 1,36-1,60(m, 3H), 1,81-1,88(m, 1H), 2,22-2,35(m, 1H), 2,38-2,50(m, 1H), 2,59-2,70(m, 2H), 2,75-2,84(m, 1H), 4,05(s, 3H), 4,084,16(m, 2H), 4,61-4,69(m, 2H), 5,16-5,18(m, 3H), 5,28-5,37(m, 1H), 5,63-5,80(m, 2H), 5,82-5,89(m, 1H), 7,38(d, J=9,5, 2,2 Hz, 1H), 7,57(d, J=2,2 Hz, 1H), 7,64(s, 1H), 7,69-7,76(m, 3H), 8,08-8,11 (m, 2H), 8,34(d, J=9,5 Hz, 1H).
HRMS m/z (M+H)+ obliczono dla C44H56N5SO9: 830, 3799, znaleziono: 830, 3812.
LC-MS (czas retencji: 1,68, metoda D z czasem retencji zmieniającym się od 2 do 3 minut), MS m/z 830 (M++1).
Związek 3, przykład 11
Związek 3, przykład 11, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-cykloheks-1-enylocyklopropan-1-yl), o alternatywnej nazwie, związek 1, izomer (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-cykloheks-1-enylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonyIo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego.
Etap 11f). Ten związek wytworzono z 14% wydajnością z kwasu tripeptydowego będącego produktem według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej w przykładzie 9 z tym wyjątkiem, ż e zamiast 1-metylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-(1-cykloheksenylo)cyklopropylosulfonoamid (wytworzony w przykładzie 5): 1H NMR (CDCl3/metanol-d4) δ 0,70-1,10 (m, 3H), 1,00(s, 9H), 1,17-1,61(m, 6H), 1,32(s, 9H), 1,87-2,27(m, 5H), 2,34-2,52(m, 1H), 2,54-2,69(m, 1H), 3,90(s, 3H), 4,00-4,04(m, 1H), 4,26(m, 1H), 4,35-4,48(m, 1H), 4,48-4,66(m, 1H), 4,88-5,03(m, 1H), 5,07-5,20(m, 1H), 5,34(m, 1H), 5,73-5,94(m, 1H), 6,99(m, 2H), 7,36(s, 1H), 7,41-7,51(m, 3H), 7,93-7,99(m, 3H). HRMS m/z (M+H)+, obliczono dla C47H60N5O9S: 870, 4112, znaleziono: 870, 4119.
LC-MS (czas retencji: 1,82, metoda I), MS m/z 870 (M++1).
PL 213 029 B1
Związek 4, przykład 12
Związek 4, przykład 12, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenyIo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-(P1(1R,2S)-winylo-Acca)-CONHSO2(1-benzoilocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 4, izomer (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-benzoilocyklopropanosulfonylo-aminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego.
Etap 12f). Ten związek wytworzono z 77% wydajnością z kwasu tripeptydowego będącego produktem według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej w przykładzie 9 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-metylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-benzoilocyklopropylosulfonoamid (wytworzony w przykładzie 6): NMR (CDCl3/metanol-d4) δ 0,95(s, 9H), 1,13-1,35(m, 3H), 1,29(s, 9H), 1,54-1,75(m, 3H), 1,81-1,98(m, 1H), 2,38-2,59(m, 2H), 3,87(s, 3H), 3,99-4,02(m, 1H), 4,20-4,26(m, 1H), 4,33-4,41(m, 1H), 4,45-4,55(m, 1H), 4,77-4,90(m, 1H), 4,99-5,11(m, 1H), 5,225,30(m, 1H), 5,52-5,72(m, 1H), 6,94-7,00(m, 2H), 7,20-7,47(m, 7H), 7,91-7,98(m, 3H), 7,98-8,04 (m, 2H). HRMS m/z (M+H)+, obliczono dla C48H55N5O9S: 894, 3748, znaleziono: 894, 3756.
Związek 5, przykład 13, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)S-prolino]-(P1(1R, 2S)-winylo-Acca)-CONHSO2(1-benzylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 5, izomer (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-benzylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego.
Etap 13f). Ten związek wytworzono z 26% wydajnością z kwasu tripeptydowego będącego produktem według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej w przykładzie 9 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-metylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-benzylocyklopropylo-sulfonoamid (wytworzony w przykładzie 7): 1H NMR (CDCl3/metanol-d4) δ 0,80-1,42(m, 5H), 1,02(s, 9H), 1,35(s, 9H), 1,75-2,08(m, 2H), 2,41-2,54 (m, 1H), 2,57-2,71(m, 1H), 3,26-3,30(m, 2H), 3,93(s, 3H), 4,03-4,18(m, 1H), 4,45(d, J=12 Hz, Η), 4,47-4,67(m, 1H), 4,96-5,04(m, 1H), 5,11-5,20(m, 1H), 5,34(m, 1H), 5,78-6,04(m, 1H), 6,99-7,20(m, 6H), 7,38-7,50(m, 5H), 7,95-8,05(m, 3H). HRMS m/z (M+H)+, obliczono dla C48H58N5O9S: 880, 3955, znaleziono: 880, 3939.
LC-MS (czas retencji: 1,78, metoda I), MS m/z 880 (M++1).
PL 213 029 B1
Związek 6, przykład 14
Związek 6, przykład 14, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-(P1(1R,2S)-winylo-Acca)-CONHSO2(1-fenylokarbamoilocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 6, izomer (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-fenylokarbamoilocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego.
Etap 14f). Ten związek wytworzono z 78% wydajnością z kwasu tripeptydowego, będącego produktem według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej w przykładzie 9 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-metylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-fenylokarbamoilocyklopropanosulfonoamid (wytworzony w przykładzie 8) : 1H NMR (CDCl3/metanol-d4) δ 0,97(s, 9H), 1,19-1,40(m, 1H), 1,30(s, 9H), 1,40-1,60(m, 4H), 1,61-1,74(m, 1H), 1,89-1,94(m, 1H), 2,30-2,38(m, 1H), 2,43-2,53(m, 1H), 3,90(s, 3H), 4,17-4,24(m, 1H), 4,37-4,49(m, 1H), 4,81-4,89(m, 1H), 5,05-5,11(m, 1H), 5,16(m, 1H), 5,81-5,88(m, 1H), 6,93-7,06(m, 3H), 7,13-7,17(m, 2H), 7,35 (m, 1H), 7,43-7,56(m, 5H), 7,92-8,06(m, 3H). HRMS m/z (M+H)+. Obliczono dla C48H57N6O10S: 909, 3857, znaleziono: 909, 3857. LC (czas retencji: 1,73, metoda I). LRMS m/z 909 (M++1).
Cl· lla) NH3(aq) llb) BOC2O, Et3N, 4-DMAP(kat. ) llc) n-BuLi(2równ. ) ; pH 3 obróbka lld) n-BuLi(lrówn.) ;elektrofil (1.2równ lle) HCl lub TFA
Przykład
Przykład
Przykład
Przykład
15;R=CH2OMe
16;R=CH2cyklopropan 17 ; R=(C=0)NH(n-propyl) 18;R=(C=O)NH(4-yl-3,5-diMe
izoksazol)
Metoda II (etapy a-e). Sposób wytwarzania 1-podstawionych cyklopropanosulfonoamidów potrzebnych do etapów 15e-18e, sprzęgania N-acylosulfonoamidu (w celu przygotowania związków 7-10 korzystano odpowiednio z przykładów 15-18).
Etap IIa: 3-chloropropylosulfonoamid.
Etap IIa). Roztwór chlorku 3-chloropropanosulfonylu (55 g, 310,7 mmola) rozpuszczono w THF (200 ml) i w ciągu 30 minut dodawano kroplami do ochłodzono do temperatury 0°C roztworu NH4OH (200 ml). Mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej, mieszano przez 1 godzinę i warstwę wodną ekstrahowano wielokrotnie CH2CI2 (4x500 ml). Połączone warstwy CH2CI2 przemyto 1N roztworem HCl (150 ml), wodą (150 ml), osuszono nad MgSO4 i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowe ciało stałe krystalizowano z CH2CI2 w heksanach w minimalnej ilości, uzyskując 3-chloropropylosulfonoamid w postaci białego ciała stałego (45,3 g, 93%). 1H NMR (CDCl3) δ 2,34(m, 2H), 3,32(t, J=7,3 Hz, 2H), 3,70(t, J=6,2 Hz, 2H), 4,83(s, 2H); 13C NMR (CDCl3) 27,10, 42,63, 52,57.
Etap IIb: tert-butylokarbaminian 3-chloropropylosulfonyloaminy.
Etap lIb). Do ochłodzonego do temperatury 0°C roztworu 3-chloropropylosulfonoamidu (30,2 g,
191,5 mmola), Et3N (30,2 ml, 217,0 mmola) i 4-DMAP (2,40 g, 19,6 mmola) w CH2CI2 (350 ml), w czasie 30 minut, powoli wkraplano roztwór BOC2O (47,2 g, 216,9 mmola) w CH2CI2 (250 ml). Mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej, mieszano jeszcze przez 3 godziny i podzielono na 1N HCl (300 ml), wodę (300 ml), solankę (300 ml), osuszono nad MgSO4 i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując surowy produkt. Tę substancję roztarto z 70 ml 5% CH2CI2 w heksanach, uzyskując tert-butylokarbaminian 3-chloropropylosulfonyloaminy w postaci białawego
PL 213 029 B1 ciała stałego (47,2 g, 96%): 1H NMR (CDCl3) δ 1,51(s, 9H), 2,33(m, 2H), 3,60(t, J=7,3 Hz, 2H), 3,68 (t, J=6,21 Hz, 2H); 13C NMR (CDCl3) δ 26,50, 27,95, 42,37, 50,40, 84,76, 149,53.
Etap IIe. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyIoaminy.
Etap IIc). Roztwór n-BuLi (74,7 ml, 119,5 mmola, 1,6 M w heksanie) rozpuszczono w suchym
THF (105 ml) i w atmosferze argonu, ochłodzono do temperatury -78°C. Do tego roztworu, powoli, w ciągu 20-30 minut, wkroplono roztwór tert-butylokarbaminianu 3-chloropropylosulfonyloaminy (14 g, 54,3 mmola) w suchym THF (105 ml). Suchą łaźnię lodową usunięto i mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej na okres 2 godzin. Reakcję zatrzymano, dodając lodowaty AcOH (3,4 ml), zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i podzielono pomiędzy CH2CI2 (100 ml) i wodę (100 ml). Fazę organiczną przemyto solanką (100 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując tert-butylokarbaminian cyklopropylosulfonyloaminy w postaci woskowatego, białawego ciała stałego (12,08 g, 100%): 1H NMR (CDCI3) δ 1,10(m, 2H), 1,34(m, 2H), 1,50(s, 9H), 2,88(m, 1H), 7,43(s, 1H). 13CNMR (CDCl3) 6,21, 28,00, 31,13, 84,07, 149,82.
Etap 15IId. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-metoksymetylocyklopropylosulfonyloaminy.
Etap 15IId). Do ochłodzonego do temperatury -78°C roztworu tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy (1,0 g, 4,5 mmola) rozpuszczonego w THF (30 ml), dodano n-BuLi (6,4 ml, 10,2 mmola, 1,6M w heksanie) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę. Do tego roztworu dodano czysty roztwór eteru chlorometylometylowego (0,40 ml, 5,24 mmola) i mieszaninę pozostawiono na noc w temperaturze pokojowej. pH roztworu uregulowano do 3 stosując 1N wodny roztwór HCl i następnie ekstrahowano EtOAc (4x50 ml porcje). Połączone ekstrakty osuszono (MgSO4) i zatężono, uzyskując związek według przykładu 18, tert-butylokarbaminian 1-metoksymetylocyklopropylosulfonyloaminy, w postaci woskowatego ciał a stał ego (1,20 g, 100%), które stosowano bezpośrednio bez dalszego oczyszczania w następnej reakcji: 1H NMR (CDCI3) δ 1,03(m, 2H), 1,52(s, 9Η), 1,66(m, 2H), 3,38(s, 3H), 3,68(s, 2H), 7,54(s, 1H); 13C NMR (CDCl3) δ 11,37, 28,29, 40,38, 58,94, 73,43, 83,61, 149,57.
Etap 15IIe. Sposób wytwarzania związku według przykładu 15, 1-metoksymetylocyklopropysulfonoamidu.
Etap 15lle). Roztwór 1-metoksymetylo-tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy (1,14 g, 4,30 mmola) rozpuszczono w roztworze 50% TFA/CH2CI2 (30 ml) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość poddano chromatografii z zastosowaniem 80 g SiO2 (eluując gradientem 0% do 60% EtOAc/heksany) z uzyskaniem związku według przykładu 15, 1-metoksymetylocyklopropylosulfonoamidu, w postaci białego ciała stałego (0,55 g, 77% ogółem w dwóch etapach): 1H NMR (CDCl3) 0,95(m, 2H), 1,44(m, 2H), 3,36(s, 3Η), 3,65(s, 2Η), 4,85(s, 2H); 13C NMR (CDCl3) δ 11,17, 40,87, 59,23, 74,80; LRMS m/z 183 (Μ++ΝΗ4).
PL 213 029 B1
Etap 16IId. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-cyklopropylometylocyklopropylosulfonyloaminy.
Etap 16IId). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-cyklopropylometylocyklopropylosulfonyloaminy, otrzymano z 92% wydajnością według procedury opisanej dla syntezy 1-metoksymetyIo-tertbutylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy (etap 15lld) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy stosowano 1,10 równoważnika bromku cyklopropylometylu. Związek bez oczyszczania stosowano bezpośrednio w następnej reakcji: 1H NMR (CDCl3) δ 0,10(m, 2H), 0,51(m, 2H), 0,67(m, 1H), 1,10(m, 2H), 1,49(s, 9H), 1,62(m, 2H), 1,87(d, J=7,0 Hz, 2H).
ο
Etapy 16lle. Sposób wytwarzania związku według przykładu 16, 1-cyklopropylometylocyklopropylosulfonoamidu.
Etap 16lld). Związek według przykładu 16, 1-cyklopropylometylocyklopropylosulfonoamid, otrzymano (65% wydajność) z 1-cyklopropylometylo-tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy (uzyskanego według etapu 16IId) według procedury opisanej dla syntezy 1-metoksymetylocyklopropylosulfonoamidu (etap 15IIe). Związek oczyszczono metodą chromotografii kolumnowej na SiO2, stosując gradient 0% do 60% EtOAc w heksanach jako eluent: 1H NMR (CDCl3) δ 0,15(m, 2H), 0,51(m, 2Η), 1,01(m, 2Η), 11,34(m, 3Η), 1,86(d, J=7,0 Hz, 2Η), 4,83(s, 2Η); 13C NMR (CDCl3) 4,65, 7,74, 11,26, 35,62, 41,21; LRMS m/z 193 (Μ++ΝΗ4).
Etap 17IId. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-propylokarbamoilocyklopropanosulfonoamidu.
Etap 17IId). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-propylokarbamoilocyklopropanosulfonoamid, otrzymano w postaci surowej ze 100% wydajnością, według procedury opisanej dla syntezy 1-metoksymetylo-tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy (etap 15IId) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy stosowano 1,10 równoważnika izocyjanianu n-propylu. Związek bez oczyszczania stosowano bezpośrednio w następnej reakcji: 1H NMR (CDCl3) δ 0,10(m, 2H), 0,51(m, 2H), 0,67(m, 1H), 1,10(m, 2H), 1,49(s, 9H), 1,62(m, 2H), 1,87(d, J=7,0 Hz, 2H).
Etapy 17IIe. Sposób wytwarzania związku według przykładu 17, 1-propylokarbamoilocyklopropanosulfonoamidu.
Etap 17lle). Związek według przykładu 17, 1-propylokarbamoilocyklopropanosulfonoamid, otrzymano z 50% wydajnością z tert-butylokarbaminianu 1-propylokarbamoilocyklopropanosulfonoamidu (uzyskanego według etapu 17IId) według procedury opisanej dla syntezy 1-metoksymetylocyklopropylosulfonoamidu (etap 15lIe), z tym wyjątkiem, że nie stosownao chromatografii, a substancję krystalizowano z układu CH2CI2/heksany w minimalnej ilości: 1H NMR (CDCI3) δ 0,15(m, 2H), 0,51(m, 2Η), 1,01(m, 2H), 1,34(m, 3H), 1,86(d, J=7,0 Hz, 2H), 4,83(s, 2H); 13C NMR (CDCl3) 54,65, 7,74, 11,26, 35,62,41,21; LRMS m/z 193 (M++NH4).
PL 213 029 B1
Etap 18IId. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylo)karbamoilocyklopropanosulfonoamidu.
Etap 18IId). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylo)karbamoilocyklopropanosulfonoamidu, otrzymano w postaci surowej ze 100% wydajnością, według procedury opisanej dla syntezy 1-metoksymetylo-tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy (etap 15IId) z tym wyjątkiem, ż e jako związek elektrofilowy stosowano 1,20 równoważ nika 3,5-dimetyloizoksazolo-4-izocyjanianu. Związek bez oczyszczania stosowano bezpośrednio w następnej reakcji.
Etapy 18IIe. Sposób wytwarzania związku według przykładu 18, 1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylo)karbamoilocyklopropanosulfonoamidu.
Etap 18IIe). Związek według przykładu 18, 1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylo)karbamoilocyklopropanosulfonoamid, otrzymano z 50% wydajnością (580 mg) z 1,62 g (4,52 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylo)karbamoilocyklopropanosulfonoamidu, stosując 30 ml (120 mmoli) mieszaniny 4N HCl/dioksany, mieszając przez noc, zatężając i prowadząc chromatografię z zastosowaniem kolumny Biotage 40M (eluując układem 0% do 5% MeOH/CH2Cl2): 1H NMR (metanol-d4) δ 1,57(m, 2H), 1,61(m 2H), 2,15(s, 3H), 2,30(s, 3H), 4,84(s, 3H); 13C NMR (metanol-d4) δ 9,65, 10,94, 15,01, 46,11, 114,82, 159,45, 165,55, 168,15; LRMS m/z 260 (M++H).
Ogólna metoda otrzymywania niepodstawionego cyklopropylosulfonoamidu (metoda A lub B)
Metoda A: ochłodzony do temperatury 0°C roztwór (100 ml) THF barbotowano gazowym amoniakiem, do nasycenia roztworu. Następnie dodano roztwór 5 g (28,45 mmola) chlorku cyklopropylosulfonylu (zakupionego z firmy Array Biopharma) w 50 ml THF, roztwór ogrzewano w temperaturze pokojowej przez noc i mieszano jeszcze jeden dzień. Mieszaninę zatężano do momentu, gdy pozostał 1-2 ml rozpuszczalnika, stosowano warstwę 30 g SiO2 (eluowano gradientem 30% do 60% EtOAc/heksany), z uzyskaniem 3,45 g (100%) cyklopropylosulfonoamidu w postaci białego ciała stałego.
Metoda B, etap i (R=tBu). Roztwór n-BuLi (86,7 ml, 138,8 mmola, 1,6M w heksanie) rozpuszczono w suchym THF (120 ml) i ochłodzono do temperatury -78°C w atmosferze argonu. Następnie, powoli, w ciągu 60 minut wkroplono roztwór N-tert-butylo-(3-chloro)propylosulfonoamidu uzyskany według etapu 1a (14,5 g, 67,8 mmola) w suchym THF (160 ml). Suchą łaźnię lodową usunięto i mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej na okres 2 godzin. Reakcję zatrzymano, dodając lodowaty AcOH (3,4 ml), mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i podzielono pomiędzy CH2CI2 (100 ml) i wodę (100 ml). Fazę organiczną przemyto wodnym 1N roz40
PL 213 029 B1 tworem NaOH (150 ml), solanką (100 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując cyklopropylosulfonoamid N-tert-butylu w postaci woskowatego, białawego ciała stałego (12 g, 100%): 1H NMR (CDCI3) δ 0,98(m, 2H), 1,17(m, 2H), 1,38(s, 9H), 2,45(m, 1H), 4,45(bs, 1H). 13C NMR (CDCl3) δ 6,5, 30,6, 33,5, 54,2. MS (ESI) 176 (M+-H).
Metoda B, etap ii (R=tBu do H) cyklopropylosulfonoamid otrzymano z typową wydajnością >95% postępując według procedury odbezpieczenia TFA stosowanej według etapu 3Id, z tym wyjątkiem, że zamiast N-tert-butylo-(1-metylo)cyklopropylosulfonoamidu stosowano N-tert-butylocyklopropylosulfonoamid.
Metoda B, etap i, podobny do etapu IIc (R=BOC)
Wytwarzanie tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy z tert-butylokarbaminianu 3-chloropropylosulfonyloaminy opisano już w etapie IIc (100%).
Metoda B, etap ii (R=BOC do R=H). Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy. Cyklopropylosulfonoamid otrzymano z typową wydajnością >95%, postępując według takiej samej procedury odbezpieczenia TFA jak opisano w etapie 3ld, z tym wyjątkiem, że zamiast N-tert-butylo-(1-metylo)cyklopropylosulfonoamidu stosowano tert-butylokarbaminian cyklopropylosulfonyloaminy. Dane dla cyklopropylosulfonoamidu: 1H NMR (metanol-d4) δ 0,94-1,07(m, 4H), 2,52-2,60(m, 1H); 1H NMR (DMSO-d6) δ 0,88(m, 2H), 0,92(m, 2H), 2,47(m, 1H), 6,70(bs, 2H); 13C NMR (metanol-d4) (5,92, 33,01; 13C NMR (DMSO-d6) δ 4,85, 31,80. Obliczono dla C3H7NO2S: C-29,74; H-5,82; N-11,56., znaleziono: C-29,99; H-5,89, N-11,50.
Alternatywny sposób wytwarzania produktu według etapu IIc
Tert-butylokarbaminian cyklopropylosulfonyloaminy
Etap ii). Do roztworu cyklopropylosulfonoamidu (6,0 g, 50,0 mmola) w CH2CI2 (50 ml) dodano
BOC2O (13,0 g, 59,0 mmola), Et3N (7,5 ml, 74 mmole) i 4-DMAP (0,30 g, 2,5 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc w temperaturze pokojowej, rozcieńczono EtOAc (300 ml), ekstrahowano 1N HCl (3x100 ml), osuszono nad MgSO4 i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 9,3 g (85%) tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy w postaci białego ciała stałego, o identycz-
Związek 7, przykład 19, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenyIo-7-metoksychinolino-4-okso)S-prolino]-(P1(1R,2S)-winylo-Acca)-CONHSO2(1-metoksymetylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 7, izomer (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-metoksymetylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonyIo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego.
PL 213 029 B1
Etap 19f). Ten związek wytworzono z 63,4% wydajnością z kwasu tripeptydowego, będącego produktem według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej w przykładzie 9 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-metylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-metoksymetylocyklopropanosulfonoamid (wytworzony w przykładzie 15): 1H NMR (metanol-d4) δ 0,94-1,11(m, 1H), 1,05(s, 9H), 1,28(s, 9H), 1,38-1,66(m, 3H), 1,78-1,87(m, 2H), 1,97-2,00(m, 1H), 2,17-2,36(m, 2H), 2,63-2,71(m, 1H), 3,94(s, 3H), 4,08(d, J=10 Hz, 1H), 4,24-4,27(m, 1H), 4,52-4,57(m, 2H), 5,09(d. J=11 Hz, 1H), 5,22-5,31(m, 1H), 5,56(m, 1H), 5,71-5,86(m, 1H), 7,07(d, J= 9,2 Hz, 1H), 7,25(s, 1H), 7,38(d, J=2 Hz, 1H), 7,47-7,57(m, 3H), 8,04-8,12(m, 3H). HRMS m/z (M-H) obliczono dla C43H54N5O10S: 832, 3591, znaleziono: 832, 3592.
LC-MS (czas retencji: 1,61, metoda A), MS m/z 833 (M++1).
Związek 8, przykład 20
Związek 8, przykład 20, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)5-prolino]-(P1(1R, 2S)-winylo-Acca)-CONHSO2(1-cyklopropylometylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 8, izomer (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonyIo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego.
Etap 20f). Ten związek wytworzono z 11% wydajnością z kwasu tripeptydowego, będącego produktem według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej w przykładzie 9 z tym wyją tkiem, ż e zamiast 1-metylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonoamid (wytworzony w przykładzie 16): 1H NMR (metanol-d4) δ 0,00-0,14(m, 2H), 0,38-0,53(m, 2H), 0,61-0,74(m, 1Η), 0,83-1,65(m, 5Η), 1,04(s, 9Η), 1,28(s, 9Η), 1,72-1,96(m, 3Η), 2,18-2,40(m, 2Η), 2,63-2,73(m, 1Η), 3,95(s, 3Η), 4,10(d, J=10 Hz, 1Η), 4,26(d, J=9 Hz, 1H), 4,464,59(m, 2H), 5,09(d, J=H Hz, 1H), 5,23-5,33(m, 1H), 5,57(m, 1H), 5,65-5,77(m, 1H), 7,08(dd, J=9,2 Hz, 1H), 7,25(s, 1H), 7,39(d, J=2 Hz, 1H), 7,47-7,57(m, 3H), 8,04-8,09(m, 3H). HRMS m/z (M-H) obliczono dla C45H56N5O9S: 844, 3955, znaleziono: 844,3804.
LC-MS (czas retencji: 1,76, metoda I), MS m/z 844 (M++1).
PL 213 029 B1
Związek 9, przykład 21
Związek 9, przykład 21, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinoIino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-propylokarbamoilocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 9, izomer (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-propylokarbamoilocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego.
Etap 21f). Ten związek wytworzono z 59% wydajnością z kwasu tripeptydowego, będącego produktem według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej w przykładzie 9 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-metylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-propylokarbamoilocyklopropanosulfonoamid (wytworzony w przykładzie 17): 1H NMR (metanol-d4) δ 0,89-0,96(m, 3H), 1,05(s, 9H), 1,21(s, 9H), 1,29-1,85(m, 8H), 2,20-2,30(m, 1H), 2,42-2,54(m, 1H), 2,76-2,83(m, 1H), 3,14-3,25(m, 2H), 4,05(s, 3H), 4,10-4,18(m, 2H), 4,60-4,71(m, 2H), 5,10-5,15(m, 1H), 5,23-5,33 (m, 1H), 5,58-5,71(m, 1H), 5,83(m, 1H), 7,36(dd, J=9, 2,2 Hz, 1H), 7,54(d, J=2,2 Hz, 1H), 7,63(s, 1H), 7,68-7,77(m, 3H), 8,07-8,10(m, 2H), 8,34(d, J=9 Hz, 1H). HRMS m/z (M-H) obliczono dla C45H57N5O10S: 873, 3857, znaleziono: 873, 3895.
LC-MS (czas retencji: 1,69, metoda I), MS m/z 875 (M++1).
Związek 10, przykład 22
Związek 10, przykład 22, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4okso)-5-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-propylokarbamoilocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 10, izomer (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu {1-[2-{1-[1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylokarbamoilo)cyklopropanosulfonyloaminokarbonylo]-2-winylocyklopropylokarbamoilo}-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropyIo}karbaminowego.
Etap 22f). Ten związek wytworzono (53% wydajność) z kwasu tripeptydowego, będącego produktem według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej w przykładzie 9 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-metylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-(3,5-dimetyloizoksazol4-ylokarbamoilo)cyklopropanosulfonoamid (wytworzony w przykładzie 18): 1H NMR (metanol-d4) δ 0,98(s, 9H), 1,01(m, 1H), 1,27-1,41(m, 2H), 1,30(s, 9H), 1,43-1,49(m, 1H), 1,54-1,59(m, 1H), 1,61-1,67(m, 2H), 2,04-2,09 (m, 1H), 2,14, 2,16(2s, 3H), 2,29(s, 3H), 2,46-2,51(m, 1H), 2,68(dd, J=14,8 Hz, 1H), 3,83-3,86(m, 1H), 3,93(s, 3H), 4,20-4,24(m, 1H), 4,46(d, J=12 Hz, 1H), 4,51-4,54(m, 1H), 4,92-4,95(m, 1H), 5,11-5,18(m, 1H), 5,44(m, 1H), 5,84-5,99(m, 1H), 7,02-7,04(m, 1H), 7,20-7,25(m, 1H), 7,36-7,38(m, 1H), 7,47-7,55(m, 3H), 8,05-8,09(m, 3H). HRMS m/z (M-H) obliczono dla C47H56N7O11S: 926, 3786, znaleziono: 926, 3777. LC (czas retencji: 1,35, metoda I).
Metoda III (etapy IIIa-IIIb). Sposób wytwarzania związku według przykładu 23, 1-bromocyklopropanosulfonoamidu;
PL 213 029 B1
Etap lIla. Sposób wytwarzania chlorku 1-bromocyklopropanosulfonylu;
Etap Illa). Bromek cyklopropylu (10 ml, 125 mmoli) rozpuszczono w benzenie (11,2 ml). Do tego roztworu dodano 2 krople pirydyny. Uzyskaną mieszaninę reakcyjną mieszano w kolbie i naświetlano 250 W lampą z odległoąci 2 cali, przy czym w czasie 14 minut wkraplano chlorek sulfurylu (5,0 ml, 62,4 mmola). Po upływie 15 minuty dodawania i mieszania z napromienianiem, mieszaninę reakcyjną zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Po odstaniu przez jedną godzinę, utworzone kryształy odsączono i odrzucono. Pozostający olej następnie oddestylowano pod silnie zmniejszonym ciśnieniem (60°C, 0,05 mm), uzyskując tytułowy produkt 1,18 g (4,3%) w postaci żółtego oleju: 1H NMR (CDCI3) δ 1,73(2H, t), 2,15(2H, t): 13C NMR (CDCl3) 49,1, 20,3.
Etap IIIb. Sposób wytwarzania związku według przykładu 23, 1-bromocyklopropanosulfonoamidu;
Br o
Etap IIIb). Chlorek 1-bromocyklopropanosulfonylu (0,9 g, 4,10 mmola) rozpuszczono w 15 ml THF nasyconego NH3. Roztwór mieszano przez noc i następnie NH4Cl przesączono. Przesącz zatężono, uzyskując związek według przykładu 23, 1-bromocyklopropanosulfonoamid, 980 mg (91%) w postaci brą zowego ciał a stał ego: 1H NMR (aceton-d6) δ 1,70 (2H, t), 1,41(2H, t). MS m/z 201(M+H).
Związek 11, przykład 24
Sposób wytwarzania związku 11, przykład 24, BocNH-P3-(t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2(1-bromocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 11, izomeru (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-bromocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylo-oksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego:
Etap 24f). Produkt uzyskany według przykładu 2 (etap 2e), BocNH-P3-(t-BuGly)-P2-[(4R)(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino)]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-OH (18 mg, 0,026 mmola) rozpuszczono w 500 μl THF. Do tego roztworu dodano DBU (8 ^, 0,052 mmola) i CDI (6 mg, 0,034 mmola). Uzyskaną mieszaninę ogrzewano w temperaturze refluksu przez 40 minut i ochłodzono do temperatury pokojowej. Następnie dodano wytworzony według przykładu 23, metody III (etapy a-b) 1-bromocyklopropanosulfonoamid (13 mg, 0,066 mmola) i roztwór ogrzewano w temperaturze refluksu przez 24 godziny. Po oziębieniu, roztwór rozcieńczono octanem etylu, przemyto 1N HCl oraz solanką i osuszono nad Na2SO4. Części lotne usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Produkt oczyszczono stosując kolumnę Biotage 40M wypełnioną krzemionką, eluując układem 95:5 octan etylu:metanol z uzyskaniem 19 mg (83%) związku 11 według przykładu 24, w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (metanol-d4) δ 8,03-8,09(m, 3H), 7,48-7,54(m, 3H), 7,37(m, 1H), 7,25(s, 1H), 7,07(m, 1H), 6,57(d, 1H, J=8,9 Hz), 5,99(m, 1H), 5,54(bs, 1H), 5,21(m, 1H), 5,02(d, 1H, J=10,4 Hz), 4,50-4,58(m, 1H), 4,24(m, 1Η), 4,11(m, 1H), 3,93(s, 1H), 2,72(m, 1H), 2,55(m, 1H), 2,12(m, 1H), 1,73-1,81(m, 3H), 1,45(m, 1H), 1,311,36 (m, 2H), 1,27(s, 9H), 1,04(s, 9H), 0,91(m, 2H). MS m/z 868,47 (M+H).
PL 213 029 B1
Związek 12, przykład 25
Związek 12, przykład 25, (cyklopentylo-O(C=O)NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-metylo-1-cyklopropan), o alternatywnej nazwie, związek 12, izomer (1R,2S) P1 estru cyklopentylowego kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-metylocyklopropanosulfonyloaminokarbonyIo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego.
Wytwarzanie chloromrówczanu cyklopentylu
Procedurę tą stosowano do otrzymywania nie dostępnych na rynku chloromrówczanów. Do ochłodzonego do temperatury 0°C roztworu (5,8 g, 67,6 mmola) dostępnych na rynku (Aldrich) reagentów, cyklopentanolu i pirydyny (5,8 ml; 72 mmole) w THF (150 ml), w czasie 10 minut, w atmosferze argonu, dodawano 1,93 M roztwór fosgenu w toluenie (48 ml, 92,6 mmola). Uzyskany roztwór pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej w czasie 2 godzin, uzyskane ciało stałe odsączono i w temperaturze pokojowej, pod zmniejszonym ciśnieniem ostrożnie zatężono ług macierzysty, otrzymując produkt z wydajnością teoretyczną. Pozostałość rozpuszczono w 100 ml THF w celu przygotowania 0,68 M roztworu podstawowego chloromrówczanu cyklopentylu, który można przechowywać w zamrażarce do czasu stosowania. W analogiczny sposób, można poddać konwersji inne dostępne na rynku alkohole do 0,68 M roztworów podstawowych odpowiednich chloromrówczanów.
Etap 25g). Na roztwór 172 mg (0,214 mmola) produktu według etapu 2f, diastereomeru (1R,2S) P1 estru tert-butylowego kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-metylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego przez 2 godziny działano 8 ml (32 mmole) 4N roztworu HCl w dioksanie i następnie mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 168 mg bis-chlorowodorku.
LC-MS (czas retencji: 1,23, metoda A (czas retencji uległ zmianie z 2 minut do 3 minut), MS m/z 704 (M++1).
Etap 25h). Do rzadkiej zawiesiny 80 mg (0,103 mmola) bis-chlorowodorku produktu według etapu 25 g i 67 mg (0,52 mmola) DIPEA w 2 ml CH2CI2, dodano 0,34 ml (0,24 mmola) 0,68 M roztworu chloromrówczanu cyklopentylu i mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc. Dodano MeOH i mieszaninę zatężono. Surowy produkt następnie poddano ponownie warunkom reakcji i w celu zatrzymania reakcji dodano MeOH. Mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość poddano chromatografii z zastosowaniem dwóch 1000 μm płytek PTLC z firmy Analtech (każda o wymiarach
20x40 cm, eluowano kolejno 0% do 3% roztworem MeOH w CH2CI2), uzyskując 40 mg (48%) pożądanego karbaminianu P4, związku 12, przykład 25, izomeru (1R,2S) P1 estru cyklopentylowego kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-metylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylcydopropylokarbamoiIo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego: 1H NMR (metanol-d4) δ 0,63-0,80(m, 2H), 0,87-0,95(m, 2H), 1,02(s, 9H), 1,10-1,85(m, 13H), 2,06-2,17(m, 1H), 2,41-2,57(m, 1H), 2,68-2,77(m, 1H), 3,92, 3,93(dwa s, 3H), 3,99-4,12(m, 1H), 4,28(s, 1H), 4,45-4,50(m, 1H), 4,56-4,61(m, 1H), 4,67-4,74(m, 1H), 4,94-5,06(m, 1H), 5,20(d, J=17 Hz, 1H), 5,53(m, 1H), 5,82-6,05(m, 1H), 7,06(dd, J=9,2 Hz, 1H), 7,23(m, 1H), 7,37-7,38(m, 1H), 7,46-7,54(m, 3H), 8,04-8,08(m, 3H).
PL 213 029 B1
Związek 13 przykład 26
Wytwarzanie P4(cyklopropyloCH2(C=O)NH)-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-P1-((1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2(1-metylo-1-cyklopropanu), o alternatywnej nazwie, związek 13, izomer (1R,2S) P1 [1-(1-metylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylo]amidu kwasu 1-[2-(2-cyklopropyloacetyloamino)-3,3-dimetylobutyrylo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karboksyIowego
Etap 26h). Do rzadkiej zawiesiny 80 mg (0,103 mmola) bis-chlorowodorku - produktu według etapu 25 g, 19 mg (0,12 mmola) HOBT.H2O, 12,4 mg (0,124 mmola) kwasu cyklopropylooctowego (Aldrich) i 67 mg (0,52 mmola) DIPEA w 2 ml CH2CI2, dodano 47 mg (0,124 mmola) HATU i całość mieszano przez noc. Mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość poddano chromatografii na dwóch płytkach 1000 pm PTLC z firmy Analtech (każda o wymiarach 20x40 cm, eluowano kolejno 0% do 3% MeOH w CH2CI2), uzyskując 51 mg (63%) pożądanego karbaminianu P4, związku 13 według przykładu 26, izomeru (1R,2S) P1[1-(1-metylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylo]amidu kwasu 1-[2-(2-cyklopropyloacetyloamino)-3,3-dimetylobutyrylo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karboksylowego: 1H NMR (metanol-d4) δ 0,09-0,13(m, 2H), 0,39-0,46(m, 2H), 0,74-0,98(m, 5H), 1,06(s, 9H), 1,34-1,39(m, 1H), 1,84(dd, J=7,9, 5,2 Hz, 1H), 1,98-2,03(m, 1H), 2,13-2,20(m, 1H), 2,36-2,48(m, 1H), 2,66-2,75(m, 1H), 3,94(s, 3H), 4,08-4,16 (m, 1H), 4,42-4,46(m, 1H), 4,54-4,59(m, 2H), 4,63-4,66(m, 1H), 5,03-5,08(m, 1H), 5,23-5,27(m, 1H), 5,56(m, 1H), 5,76-5,84(m, 1H), 7,08-7,10(m, 1H), 7,23-7,25(m, 1H), 7,30(d, J=2 Hz, 1H), 7,47-7,55(m, 3H), 8,01-8,06(m, 3H).
Część B
W przykładach przedstawionych w części B stosowano następujące kolumny i warunki.
Kolumny: (Metoda A) - YMC ODS S7 C18 3,0x50 mm (Metoda B) - YMC ODS-A S7 C18 3,0x50 mm (Metoda C) - YMC S 7 C18 3,0x50 mm (Metoda D) - YMC Xterra ODS S7 3,0x50 mm (Metoda E) - YMC Xterra ODS S7 3,0x50 mm (Metoda F) - YMC ODS-A S7 C18 3,0x50 mm (Metoda H) - Xterra S7 3,0x50 mm (Metoda I) - Xterra S7 C18 3,0x50 mm (Metoda G) - YMC C18 S5 4,6x50mm (Metoda J) - Xterra ODS S7 3,0x50 mm (Metoda K) - YMC ODS-A S7 C18 3,0x50 mm (Metoda 1) - Xterra ODS S7 3,0x50 mm (Metoda M) - Xterra ODS S5 3,0x50 mm (Metoda N) - Xterra C-18 S5 4, 6x50 mm
Gradient: 100% rozpuszczalnika A/0% rozpuszczalnika B do 0% rozpuszczalnika A/100% rozpuszczalnika B
Czas gradientu: 2 minuty (A, B, D, F, G, H-I, I); 8 minut (C, E); 4 minuty (J); 3 minuty (K)
Czas retencji: 1 minuta (A, B, D, F, G, H-I, J, K, L, N); 2 minuty (C, E)
Szybkość przepływu: 5 ml/minutę (A, B, C-D, E, F, G)
Szybkość przepływu: 4 ml/minutę (J, K, N)
Długość fali detektora: 220 nm
Rozpuszczalnik A: 10% MeOH / 90% H2O / 0,1% TFA
PL 213 029 B1
Rozpuszczalnik B: 10% H2O / 90% MeOH / 0,1% TFA.
Związek 27, przykład 27, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-trimetylosilanylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 27, przykład 27, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[2-etylo-1-(1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)cyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropyIo}karbaminowego
Etap 27a: N-tert-butylo-(1-trimetylosilanylo)cyklopropylosulfonoamid
Etap 27a). Ten związek otrzymano z wydajnością 84% z N-tert-butylo-(3-chloro)propylosulfonoamidu według procedury przedstawionej w etapach 3Ib-3Ic (przykład 2) dla syntezy N-tert-butylo-(1-metylo)cyklopropylosulfonoamidu z zastosowaniem 2,0 równoważników chlorku trimetylosililu jako związku elektrofilowego. Otrzymany produkt stosowano w postaci surowej.
Etap 27b. Sposób wytwarzania (1-trimetylosilanylo)cyklopropylosulfonoamidu
Etap 27b). Ten związek otrzymano z 73% wydajnością z N-tert-butylo-(1-trimetylosilanylo)cyklopropylosulfonoamidu według procedury przedstawionej w etapie 3Id (przykład 2) dla syntezy 1
1-metylocyklopropylosulfonoamidu. Związek krystalizowano z mieszaniny EtOAc/heksany: 1H NMR (chloroform-D) δ ppm 0,17(s, 9H), 0,91(m, 2H), 1,33(m, 2H), 4,47(s, 2H).
Etap 27c. Sposób wytwarzania związku 27, przykład 27, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-trimetylosilanyloPL 213 029 B1 cyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 27, przykład 27, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[2-etylo-(1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)cyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropyIo}karbaminowego
Etap 27c). Do roztworu kwasu tripeptydowego (0,080 g, 0,116 mmola) produktu według etapu 2e (przykład 2) w THF (2 ml) dodano CDI (0,0264 g, 0,16 mmola) i uzyskany roztwór ogrzewano w temperaturze 72°C przez 1 godzinę , po czym ochł odzono do temperatury pokojowej. Nastę pnie dodano 1-trimetylosilanylocyklopropylosulfonoamid (0,027 g, 0,14 mmola) i czysty DBU (0,024 ml, 0,16 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 16 godzin, rozcieńczono EtOAc (150 ml) i przemyto buforem o pH 4,0 (2x30 ml), osuszono (Na2SO4/MgSO4), zatężono. Pozostałość oczyszczono na płytkach 1000 μm. PTLC o wymiarach 20x40 cm z firmy Analtech (MeOH/CH2Cl2 : 2 do 4%), uzyskując pożądany produkt (związek 27) 0,0811 g (88%) w postaci białej pianki: 1H NMR (CDCl3/metanol-d4) δ ppm 0,12(s, 9 H), 1,04(m, 24H), 1,76(m, 1H), 1,98(m, 1H), 2,59(m, 1H), 3,90(s, 3H), 4,03(m, 1H), 4,25(d, J=4,88 Hz, 1H), 4,43(d, J=11,29 Hz, 1H), 4,58(s, 1H), 4,96(s, 1H), 5,12(m, 1H), 5,34(s, 1H), 5,84(m, 1H), 7,02(m, 2H), 7,36(m, 1H), 7,46(m, 3H), 7,95(m, 3H). HRMS m/z (M+H)+, obliczono dla C44H60N5SSiO9: 862, 3881, znaleziono: 862, 3888.
LC-MS (czas retencji: 1,78, metoda I), MS m/z 862(M++1).
Związek 28 przykład 28
Etap 28a. Sposób wytwarzania N-tert-butylo-1-etylocyklopropylosulfonoamidu
PL 213 029 B1
Etap 28a). Ten związek wytworzono z N-tert-butylo-(3-chloro)propylosulfonoamidu (59 g, 276 mmol) i jodku etylu (86,11 g, 552 mmol) według procedury przedstawionej w etapach 3Ib-3lc (przykład 2) dla syntezy N-tert-butylo-(1-metylo)-cyklopropylosulfonoamidu. Otrzymany produkt stosowano w postaci surowej: 1H NMR (chloroform-D) δ ppm 0,82(m, 2H), 0,99(t, J=7,48 Hz, 3H), 1,33(m, 11Η), 1,92(q, J=7,53 Hz, 2H), 3,91(s, 1H).
Etap 28b. Sposób wytwarzania 1-etylocyklopropylosulfonoamidu
Etap 28b). Ten związek otrzymano z wydajnością 49% (19 g) w dwóch etapach według procedury przedstawionej w etapach 3Id (przykład 2) dla syntezy 1-metylocyklopropylosulfonoamidu. Związek wykrystalizowano z układu EtOAc/heksany w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (chloroform-D) δ ppm 0,8 5(m, 2H), 1,03(t, J=7,48 Hz, 3H), 1,34(m, 2H), 1,96(q, J=7,32 Hz, 2H), 4,61(s, 2H).
Etap 28c. Sposób wytwarzania związku 28, przykład 28, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2(1-etylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie związek 28, przykład 28, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[2-etylo-1-(1-etylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)cyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinoIin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego
Etap 28c). Związek 28 wytworzono z wydajnością 63% (0,1878 g) z kwasu tripeptydowego (0,25 g, 0,36 mmola) produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że zamiast zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu stosowano amid kwasu 1-etylocyklopropanosulfonowego: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,91(m, 2H), 0,96(t, J=7,48 Hz, 3Η ), 1,04(s, 9Η ), 1,27(s, 9Η ), 1,47(m, 3 Η ), 1,83(m, 2 Η ), 1,95(m, 1Η), 2,26(m, 2Η), 2,67(m, 1Η), 3,94(s, 3Η), 4,08(d, J=10,38 Hz, 1Η), 4,24(dd, J=16,79, 9,16 Hz, 1Η), 4,52(m, 2Η), 5,10(m, 1Η), 5,28(m, 1H), 5,53(s, 1H), 5,68(m, 1H), 7,06(d, J=8,85 Hz, 1H), 7,22(s, 1H), 7,38(s, 1H), 7,51(m, 3H), 8,05(m, 3H). HRMS m/z (M-H)- obliczono dla C43H54N5SO9: 816, 3642, znaleziono: 816, 3651.
LC-MS (czas retencji: 1,65, metoda I), MS m/z 818 (M++1).
PL 213 029 B1
Etap 29a. Sposób wytwarzania N-tert-butylo-1-propylocyklopropylosulfonoamidu
Etap 29a). Ten związek wytworzono z 70% wydajnością (42,2 g) z N-butylo-3-chloropropanosulfonoamidu (59 g, 276 mmoli) i bromku propylu (552 mmoli) według procedury przedstawionej w etapach 3Ib-3Ic (przykł ad 2) dla syntezy N-tert-butylo-(1-metylo)cyklopropylosulfonoamidu. Otrzymany produkt stosowano w postaci surowej: 1H NMR (300 MHz, chloroform-D) δ ppm 0,82(m, 2Η), 0,92(t, J=7,32 Hz, 3Η), 1,35(s, 9H), 1,82(m, 2H), 3,90(s, 1H).
Etap 29b. Sposób wytwarzania 1-propylocyklopropylosulfonoamidu
Etap 29b). Ten związek wytworzono ze związku 29a z wydajnością 80% (25,15 g) z N-tertbutylo-(1-propylo)cyklopropylosulfonoamidu (42,2 g, 193 mmole) według procedury przedstawionej w etapie 3ld (przykład 2) dla syntezy 1-metylocyklopropylosulfonoamidu. Związek wykrystalizowano z ukł adu EtOAc/heksany w postaci biał ego ciał a stał ego: 1H NMR (chloroform-D) δ ppm 0,85(m, 2H), 0,94(t, J=7,32 Hz, 3H), 1,36(m, 2H), 1,47(m, 2H), 1,87(m, 2H), 4,42(s, 2H).
Etap 29c. Sposób wytwarzania związku 29, przykład 29, Boc-NH-P3-(L-1-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-propylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie związek 29, przykład 29, ester tert-butylowy kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-propylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego
PL 213 029 B1
Etap 29c). Ten związek wytworzono z wydajnością 62% (0,190 g) z kwasu tripeptydowego (0,250 g, 0,36 mmola) produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że zamiast amidu kwasu 1-propylocyklo1 propanosulfonowego stosowano 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamid: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,87(m, 5H), 1,05(s, 9H), 1,28(s, 9H), 1,45(m, 5H), 1,80(m, 3H), 2,16(m, 1H), 2,43(m, 1H), 2,69(dd, J=15,00, 8,05 Hz, 1H), 3,95(s, 3H), 4,13(m, 1H), 4,26(d, J=8,78 Hz, 1H), 4,53(m, 2H), 5,07(d, J=10,98 Hz, 1H), 5,24(d, J=16,83 Hz, 1H), 5,57(s, 1H), 5,75(m, 1H), 7,07(dd, J=8,97, 2,01 Hz, 1H), 7,26(s, 1H), 7,39(d, J=2,20 Hz, 1H), 7,52(m, 3H), 8,05(m, 3H). HRMS m/z (M-H)-. obliczono dla C44H56N5SO9: 830, 3799, znaleziono: 830, 3816. LC (czas retencji: 1,83, metoda Η), MS m/z 833 (M++1).
Związek 30 przykład 30
Etap 30a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-butylocyklopropanosulfonoamidu
PL 213 029 B1
Etap 30a). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-butylo- cyklopropanosulfonoamidu, otrzymano z wydajnością 89% (1,12 g) z 1,0 g (4,5 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-metoksymetylocyklopropylosulfonyloaminy (etap 15lld) z tym wyjątkiem, że jako związek eiektrofilowy zastosowano 1,1 równoważnika jodku butylu. Związek oczyszczono metodą szybkiej chromatografii na SiO2, stosując układ EtOAc/heksany (0% do 50%) jako eluent: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,91(m, 5H), 1,31(m, 2H), 1,40(m, 2H), 1,50(s, 9H), 1,62(m, 2H), 1,86(m, 2H), 6,77(s, 1H); 13C NMR (CDCl3) δ ppm 12,36, 13,93, 22,80, 28,06, 28,48, 31,33, 40,65, 83,92, 149,25.
Etap 30b. Sposób wytwarzania 1-butylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 30b. Mieszaninę 1-butylo-tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy (1,2 g, 4,3 mmola) i TFA (2 ml, 26 mmoli) mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość poddano chromatografii na SiO2, eluowano układem EtOAc/heksany (0% do 50%), uzyskując amid kwasu 1-butylo-cyklopropanosulfonowego, w postaci białego ciała stałego (0,69 g, 90%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,83(m, 2H), 0,92(t, J=1,32 Hz, 2H), 1,24(m, 2H), 1,34(m, 2H), 1,47(m, 2H), 1,87(m, 2H); 1CNMR (metanol-d4) δ ppm 12,09, 14,25, 23,93, 29,82, 32,38, 41,92.
Etap 30c. Sposób wytwarzania związku 30, przykład 30. BOC-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-butylocyklopropan-1ylu), o alternatywnej nazwie, związek 30, przykład 30, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[1-(1-butylocyklopropanosulfonyIoaminokarbonyIo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego
Etap 30c). Ten związek wytworzono z wydajnością 30% (22,1 g) z kwasu tripeptydowego (0,060 g, 0,09 mmola) produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej w etapie 27c przykładu 27, z tym wyjątkiem, że stosowano 1-butylocyklopropanosulfonoamid (etap 30b) zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu i oczyszczono stosując PTLC (MeOH/CH2Cl2) i preparatywną HPLC (rozpuszczalnik B: 35% do 85%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,83(m, 5H), 1,03(s, 9H), 1,27(s, 9H), 1,34(m, 7Η), 1,82(m, 3H), 2,14(m, 1H), 2,44(m, 1H), 2,68(dd, J=12,99, 7,14 Hz, 1H), 3,92(s, 3H), 4,06(m, 1H), 4,24(s, 1H), 4,53(m, 2H), 5,02(d, J=10,61 Hz, 1H), 5,20(d, J=16,83 Hz, 1H), 5,51(s, 1H), 5,92(m, 1H), 7,04(d, J=8,78 Hz, 1H), 7,21(s, 1H), 7,36(s, 1H), 7,50(m, 3H), 8,04(m, 3H).
LC-MS (czas retencji: 1,80, metoda I), MS m/z 846 (M++1).
PL 213 029 B1
Etap 31a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-izobutylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 31a). Do roztworu N,N-diizopropyloaminy (1,1 ml, 9.54 mmola) rozpuszczonej w THF (10 ml), ochłodzonego do temperatury -78°C, dodano n-BuLi (1,6 M w heksanie, 5,9 ml, 9,54 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, po czym dodano kroplami roztwór tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy w THF (10 ml) (1,0 g, 4,52 mmola) i wytworzony roztwór mieszano przez 1 godzinę. Do tego roztworu dodano czysty jodek izobutylu (0,57 ml, 5,0 mmola). Mieszaninę reakcyjną pozostawiono do powolnego ogrzania przez noc. Następnie mieszaninę wylano do zimnego buforu o pH 4,0, wartość pH uregulowano do <4 i ekstrahowano EtOAc (3x). Połączone ekstrakty osuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość poddano chromatografii na SiO2, eluowano układem EtOAc/heksany (0% do 50%), uzyskując produkt z wydajnością 69% (0,87 g) w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,92(m, 2H), 0,95(d, J=6,71 Hz, 6H), 1,49(s, 9H), 1,69 (m, 2H), 1,71(s, 2H), 1,95(m, 1H), 6,80(s, 1H).
Etap 31b. Sposób wytwarzania 1-izobutylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 31b). Ten związek amid kwasu 1-izobutylocyklopropanosulfonowego, otrzymano z wydajnością 69% (0,40 g) z 0,61 g (2,2 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-izobutylocyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy 1-butylo-cyklopropanosulfonoamidu (etap 30b, przykład 30), uzyskując produkt w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,83(m, 2H), 0,96(d, J=6,71 Hz, 6H), 1,39(m, 2H), 1,72(d, J=1,32 Hz, 2H), 2,01(m, 1H), 4,51(s, 2H); 13C NMR (CDCl3) δ ppm 12,94, 23,40, 27,34, 40,32, 42,60.
PL 213 029 B1
Etap 31c. Sposób wytwarzania związku 31, przykład 31, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso}-S-prolino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2(1-izobutylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 31, przykład 31, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[1-(1-izo-butylocyklopropanosulfonyIoaminokarbonyIo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylo-chinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetyIopropylo}karbaminowego
Etap 31c). Związek 31 wytworzono z wydajnością 48% (0,0352 g) z kwasu tripeptydowego (0,060 g, 0,09 mmola) produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c (przykład 27) z tym wyjątkiem, że stosowano 1-izobutylocyklopropanosulfonoamid (etap 31b) zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu i produkt oczyszczono z zastosowaniem płytek PTLC z firmy Analtech (katalog # 2053) oraz ukł adu MeOH/CH2Cl2 jako eluenta (50% do 0% do 5%) oraz Płytek EM (katalog #5744-7) i układu MeOH/CH2Cl2 jako eluenta (MeOH/CH2Cl2: 1% do 2,5%), uzyskując produkt w postaci białej pianki: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,87(m, 2H), 0,95(d, J=6,71 Hz, 6H), 1,05( s, 9H), 1,29(m, 9H), 1,50(m, 4H), 1,80(m, 1H), 2,06(m, 3H), 2,44(m, 1H), 2,68(dd, J=13,58, 7,17 Hz, 1H), 3,94(s, 3H), 4,14(m, 1H), 4,26(m, 1H), 4,53(m, 2H), 5,04(m, 1H), 5,23(m, 1H), 5,55(s, 1H), 5,77(m, 1H), 7,06 (dd, J= 9,16, 2,14 Hz, 1H), 7,24(s, 1H), 7,38(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,51(m, 3H), 8,07(m, 3H).
LC-MS (czas retencji: 1,79, metoda I), MS m/z 846 (M++1).
Związek 32 przykład 32
Etap 32a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-cyklobutylometylocyklopropanosulfonoamidu
PL 213 029 B1
Etap 32a). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-cyklobutylometylocyklopropanosulfonoamidu, otrzymano (wydajność 55%) (0,72 g) z 1,0 g (4,52 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy 1-butylocyklopropanosulfonoamidu (etap 30a), z tym wyjątkiem że jako związek elektrofilowy zastosowano 1,10 równoważnika jodku cyklobutylometylu: 1H NMR (CDCl3) δ ppm 0,89(m, 2H), 1,49(s, 9H), 1,55(m, 2H), 1,64(m, 2H), 1,82(m, 2H), 2,02(d, J=7,32 Hz, 2H), 2,07(m, 2H), 2,37(m, 1H); 13C NMR (CDCl3) δ ppm 11,29, 18,75, 27,96, 29,14, 32,84, 37,29, 39,44, 83,78, 149,31.
Etap 32b. Sposób wytwarzania 1-cyklobutylometylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 32b). Ten związek amid kwasu 1-cyklobutylometylocyklopropanosulfonowego, otrzymano z wydajnością 99% (0,136 g) z 0,21 g (0,76 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-cyklobutylometylocyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy 1-butylocyklopropanosulfonoamid (etap 30b, przykład 30), uzyskując produkt w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (Metanol-d4) δ ppm 0,82(m, 2H), 1,18(m, 2H), 1,68(m, 2H), 1,80(m, 1H), 1,89(m, 1H), 2,04(d, J=7,32 Hz, 2H), 2,08(m, 2H), 2,51(dd, J=15,87, 7,93 Hz, 1H); 13C NMR (metanol-d4) δ ppm 11,12, 19,67, 30,20, 34,52, 38,48, 40,82.
Etap 32c. Sposób wytwarzania związku 32, przykład 32, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2(1-cyklobutylometylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 32, przykład 32, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[1-(1-cyklobutylometylocyklopropanosulfonyIoaminokarbonyIo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}-karbaminowego
Etap 32c). Związek 32 wytworzono z wydajnością 34% (0,0255 g) z kwasu tripeptydowego (0,060 g, 0,09 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że stosowano amid kwasu 1-cyklobutylometylocyklopropanosulfonowego zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu i oczyszczono
PL 213 029 B1 metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 35% do 85%), uzyskując produkt w postaci pianki: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,70(m, 2H), 1, 04(s, 9H), 1,28(s, 9H), 1,33(m, 3H), 1,70(m, 5H), 2,04(m, 5H), 2,38(m, 2H), 2,69(dd, J=13,54, 6,95 Hz, 1H), 3,93(s, 3H), 4,08(m, 1H), 4,24(s, 1H), 4,53(m, 2H), 5,02(d, J=10,98 Hz, 1H), 5,20(d, J=17,20 Hz, 1H), 5,54(s, 1H), 5,99(m, 1H), 7,07(m, 1H), 7,23(s, 1H), 7,37(d, J=1,83 Hz, 1H), 7,49(m, 3H), 8,05(m, 3H).
LC-MS (czas retencji: 1,91, metoda D), MS m/z 858(M++1).
Związek 33, przykład 33
związek 33
Wytwarzanie estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-non-9-enylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonyIo]-2,2-dimetylopropyIo}karbaminowego
Etap 33a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-dek-9-enylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 33a). Do roztworu diizopropyloaminy (2,5 ml) rozpuszczonej w THF (30 ml), ochłodzonego do temperatury -78°C, dodano n-BuLi (10,6 ml, 17 mmol, 1,6 M w heksanie). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę i dodano kroplami roztwór tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy (1,5 g, 6,78 mmola) w THF (10 ml). Całość mieszano przez 1 godzinę, po czym dodano czysty jodek 1-dek-9-enylu (1,42 ml, 7,46 mmola). Mieszaninę reakcyjną pozostawiono do powolnego ogrzania przez noc. Następnie mieszaninę wylano do zimnego buforu o pH 4,0 i wartość pH uregulowano do <4, po czym ekstrahowano EtOAc (2x100 ml). Połączone ekstrakty osuszono (MgSO4), zatężono i oczyszczono metodą szybkiej chromatografii na SiO2 stosując układ EtOAc/heksany (0% do 80%) jako eluent z wytworzeniem 1,41 g (wydajność 58%) związku 33a w postaci białego ciała stałego i 0,22 g (wydajność 13%) związku 33b w postaci bursztynowego ciała stałego. Związek 33a: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,87(m, 2H), 1,44(s, 9H), 1,43(m, 17 H), 2,01(m, 2H), 4,92(d, J=10,38 Hz, 1H), 4,98(dd, J=17,24, 1,68 Hz, 1H); związek 33b: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,85(m, 3H), 1,27(s, 8Η), 1,35(m, 6H), 1,87(m, 2H), 2,02(m, 2H), 4,46(s, 2H), 4,92(dd, J=9,61, 1,68 Hz, 1H), 5,80(m, 1H).
Etap 33b. Sposób wytwarzania 1-dek-9-enylocyklopropanosulfonoamidu
PL 213 029 B1
Etap 33b). Związek 33b także otrzymano następującą metodą. Do roztworu HCl/dioksan (30 ml, 120 mmoli) dodano 0,94 g (2,6 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-dek-9-enylocyklopropanosulfonoamidu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 6 godzin w temperaturze pokojowej. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość poddano chromatografii na SiO2 stosując układ EtOAc/heksany (0% do 50%) jako eluent z wytworzeniem 0,51 g (75%) związku 33b w postaci białego ciała stałego.
Etap 33c. Sposób wytwarzania związku 33, przykład 33, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2[1-(1-dec-9-enyl)cyklopropan-1-ylu] o alternatywnej nazwie, związek 33, przykład 33, ester tert-butylowy kwasu {{1-[2-[1-(1-dek-9-enylocyklopropanosulfonyIoaminokarbonyIo)-2-winylocyklopropylokarbamoiIo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo]karbaminowego
Etap 33c). Związek 33 wytworzono z wydajnością 63% (0,170 g) z kwasu tripeptydowego (0,200 g, 0,29 mmola) produktu według etapu 2e (przykład 2) w sposób analogiczny do procedury według etapu 27c (przykład 27) z tym wyjątkiem, że stosowano amid kwasu 1-dek-9-enylocyklopropanosulfonowego zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu i oczyszczono na płytkach PTLC z firmy Analtech (katalog # 2050), stosując układ MeOH/CH2Cl2 jak eluent (1% do 5%) w postaci białej pianki: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,07(s, 9H), 1,72(m, 27H), 1,84(m, 3H), 2,04(m, 4H), 2,59(m, 1H), 2,72(m, 1H), 3,95(s, 3H), 4,14(m, 1H), 4,28(s, 1H), 4,58(m, 1H), 4,89(s, 3H), 4,95(m,
3H), 5,20(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,51(m, 2H), 5,78(m, 1H), 5,98(m, 1H), 7,10(m, 1H), 7,25(s, 1H), 7,39 (d, J=2,44 Hz, 1H), 7,53(m, 3H). HRMS m/z (M-H)’ obliczono dla C5iH68N5SO9: 926, 4738, znaleziono: 926, 4750. LC-MS (czas retencji: 2,10, metoda F).
Związek 34 przykład 34
związek 34
Etap 34a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-non-8-enylocyklopropanosulfonoamidu
PL 213 029 B1
Etap 34a) Te związki, tert-butylokarbaminian 1-non-8-enylocyklopropanosulfonoamidu (związek 33a) wydajność 50% (1,17 g) i amid kwasu 1-non-8-enylocyklopropanosulfonowego (33b) wydajność 25% (0,41 g) otrzymano z 1,5 g (6,78 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu według procedury przedstawonej w etapie 33a (przykład 33) dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-dek-9-enylocyklopropanosulfonoamidu, z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano
1,10 równoważnika jodku 1-non-8-enylu. Związek 34a: 1H NMR δ ppm 0,91(m, 2H), 1,34(m, 12H), 1,49(s, 7H), 1,60(m, 2Η), 1,8 4(m, 2Η), 2,02(q, J=7,02 Hz, 2H), 4,91(m, 1H), 4,97(m, 1H), 5,78(m, 1H), 7,07(s, 1H); 13C NMR (CDCl3) δ ppm 12,30, 26,27, 28,01, 28,84, 28,98, 29,24, 29,58, 31,53, 33,73, 40,62, 83,83, 114,25, 139,07, 149,34; związek 33b: 1H NMR (CDCl3) δ ppm 0,85(m, 2H), 1,36(m, 13H), 1,87(m, 2H), 2,02(m, 2H), 4,45(s, 2H), 4,92(m, 1H), 4,98(m, 1H).
Etap 34b. Sposób wytwarzania 1-non-8-enylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 33b). Ten związek, amid kwasu 1-non-8-enylocyklopropanosulfonowego, otrzymano także z wydajnoś cią 60% (0,193 g) z 0,451 g (1,31 mmole) tert-butylokarbaminianu 1-non-8-enylocyklopropanosulfonoamidu, według procedury przedstawionej w etapie 33b (przykład 33) dla syntezy 1-dek-9-enylocyklopropanosulfonoamidu, w postaci białego ciała stałego.
Etap 34c. Sposób wytwarzania związku 34, przykład 34, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2[1-(1-non-5-enylo)cyklopropan-1-ylu] o alternatywnej nazwie, związek 34, przykład 34, ester tert-butylowy kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-non-8-enylocyklopropanosulfonyIoaminokarbonyIo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego
Etap 34c). Związek 34 wytworzono z wydajnością 61% (0,1619 g) z kwasu tripeptydowego, produktu (200 g) według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c (przykład 27) z tym wyjątkiem, że stosowano 1-non-8-enylocyklopropanosulfonoamid zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,71(m, 2H), 1,04(s, 9H), 1,28(m, 22H), 1,85(m, 5H), 2,09(m, 1H), 2,53(s, 1H), 2,72(m, 1H), 3,94(m, 3H), 4,10(m, 1H), 4,24(s, 1H), 4,53(m, 2H), 4,95(m, 3H), 5,18(m, 1H), 5,54(s, 1H), 5,72(m, 1H), 5,96(s, 1H), 7,05(m, 1H), 7,24(s, 1H),
7,38(m, 1H), 7,51(m, 3H), 8,08(m, 3H). HRMS m/z (M-H)' obliczono dla C50H66N5SO9: 912, 4581, znaleziono: 912, 4564.
LC-MS (czas retencji: 2,03 Metoda F).
PL 213 029 B1
Etap 35a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-(2-metoksyetylo)-cyklopropanosulfonoamidu
Etap 35a). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-(2-metoksyetylo)cyklopropanosulfonoamidu, otrzymano z wydajnością 96% (1,55 g) z 1,28 g (6,78 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-metoksymetylo-cyklopropylosulfonyloaminy (etap 15IId) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano 1,10 równoważnika bromku 2-metoksyetylu. Otrzymany związek stosowano bezpośrednio bez oczyszczania w następnej reakcji: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 1,00(m, 2H), 1,50(s, 9H), 1,66(m, 2H), 2,14(t, J=6,22 Hz, 2H), 3,34(s, 3H), 3,57(t, J=6,40 Hz, 2H), 7,55(s, 1H).
Etap 35b. Sposób wytwarzania amidu kwasu 1-(2-metoksyetylo)cyklopropanosulfonowego
Etap 35b). Ten związek, amid kwasu 1-(2-metoksyetylo)cyklopropanosulfonowego, otrzymano (wydajność 45%) (0,364 g) z 1,25 g (5,55 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-cyklobutylometylocyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-butylocyklopropanosulfonowego (etap 30d, przykład 30) ale poddano chromatografii na SiO2, eluowano układem EtOAc/heksany (15% do 60%) i rekrystalizowano z minimalnej ilości mieszaniny MeOH/CH2Cl2/heksany: 1H NMR (CDCl3) δ ppm 0,88(m, 2H), 1,41(m, 2H), 2,11(t, J=5,67 Hz, 2H), 3,34(s, 3H), 3,59(t, J=5, 67 Hz, 2H), 5,21(s, 2H); 13C NMR (CDCl3) δ ppm 12,82, 32, 64, 40,37, 58, 46, 70,56.
Etap 35c. Sposób wytwarzania związku 35, przykład 35, BOC-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolinal-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-(2-metoksyetyPL 213 029 B1 lo)-cyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 35, przykład 35, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-{1-[1-(2-metoksyetylo)cyklopropanosulfonyloaminokarbonylo]-2-winylocyklopropylokarbamoilo}-4-(7-metoksy-2-fenylochinoIin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetyIopropylo}karbaminowego
Etap 35c). Związek 35 wytworzono z wydajnością 11% (0,1103 g) z kwasu tripeptydowego (0,125 g, 0,18 mmola) produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c (przykład 27) z tym wyjątkiem, że stosowano 1-(2-metoksyetylo)cyklopropanosulfonoamid (związek 35b, przykład 35) zamiast 1-trimetmetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,96(m, 2H), 1,04(s, 9H), 1,28(s, 9H), 1,42(m, 3H), 1,81(dd, J=7,68, 5,12 Hz, 1H), 2,09(m, 3H), 2,38(m, 1H), 2,68(dd, J=13,91, 6,95 Hz, 1H), 3,25(s, 3H), 3,53(m, 2H), 3,93(s, 3H), 4,12(m, 1H), 4,25(m, 1H), 4,53(m, 2H), 5,07(d, J=10,61 Hz, 1H), 5,24(d, J=16,83 Hz, 1H), 5,53(s, 1H), 5,76(m, 1H), 7,06(d, J=9,15 Hz, 1H), 7,23(s, 1H), 7,38(s, 1H), 7,53(m, 3H), 8,07(m, 3H).
LC-MS (czas retencji: 1,64, metoda B), MS m/z 848 (M++1).
Etap 36a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-(2-benzylooksyetylo)cyklopropanosulfonoamidu
PL 213 029 B1
Etap 36a). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-(2-benzylooksyetylo)cyklopropanosulfonoamid, otrzymano z wydajnością 47% (1,15 g) z 1,5 g (6,78 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-metoksymetylocyklopropylosulfonyloaminy (etap 15IId) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano
1,10 równoważnika (2-bromoetoksy)benzenu: 1H NMR (chloroform-D) δ ppm 1,05(s, 2H), 1,48(m, 11H), 2,16(t, J=6,59 Hz, 2H), 3,69(t, J=6,77 Hz, 2H), 4,48(s, 2H), 7,32(m, 5H).
Etap 36b. Sposób wytwarzania amidu kwasu 1-(2-benzylooksyetylo)cyklopropanosulfonowego
związek 36b
Etap 36b). Ten związek, amid kwasu 1-(2-benzylooksyetylocyklopropanosulfonowego, otrzymano z wydajnością 85% (0,702 g) z 1,15 g (3,24 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-cyklobutylometylocyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-butylocyklopropanosulfonowego (etap 30b, przykład 30) i związek oczyszczono na kolumnie 40 M firmy Biotage, stosując układ EtOAc/heksany (0% do 60%) jako eluent: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,94(m, 2H), 1,26(m, 2H), 2,18(t, J=6,56 Hz, 2H), 3,72(t, J=6,56 Hz, 2H), 4,49(s, 2H), 7,27(m, 1H), 7,32(m, 4H)); 13C NMR (metanol-d4) δ ppm 12,42, 32,79, 69,31, 74,02, 128,72, 128,92, 129,39, 139,56. 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,94(m, 2H), 1,26(m, 2H), 2,18(t, J=6,56 Hz, 2H), 3,72(t, J=6,56 Hz, 2H), 4,49(s, 2H), 7,27(m, 1H), 7,32(m, 4H).
Etap 36c. Sposób wytwarzania związku 36, przykład 36. Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-proIino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2(1-(2-benzoksyetylo)cyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 36, przykład 36, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-{1-[1-(2-benzylooksyetylo)cyklopropanosulfonyloaminokarbonylo]-2-winylocyklopropylokarbamoilo}-4-(1-metoksy-2-fenylochinolin- 4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetyIopropyIo}karbaminowego
Etap 36c). Związek 36 wytworzono z wydajnością 66% (0,1031 g) z kwasu tripeptydowego (0,120 g, 0,17 mmola) produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że stosowano 1-(2-benzylooksyetylo)cyklopropanosulfonoamid (związek 36b, przykład 36) zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu i oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 30% do 100%), uzyskując produkt w postaci gęstego oleju, który zestalił się w trakcie przechowywania: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,91(m, 2H), 1,06(s, 9H), 1,30(s, 9H), 1,38(m, 3H), 1,82(m, 1H), 2,20(m, 3H), 2,52(m, 1H), 2,72(dd, J=14,19, 7,17 Hz, 1H), 3,68(t, J=6,56 Hz, 2H), 3,97(m, 3H), 4,12(m, 1H), 4,27(s, 1H), 4,42(d, J=7,63 Hz, 2H), 4,56(m, 2H), 5,01(m, 1H), 5,22(d, J=16,79 Hz, 1H), 5,53(m, 1H), 5,93(m, 1H), 7,10(m, 1H), 7,26(m, 6H), 7,41(m, 1H), 7,53(m, 3H), 8,09(m, 3H). MS m/z 924 (M++1), MS m/z 922 (MT-1): HPLC (czas retencji: 1,88, metoda D).
PL 213 029 B1
Etap 37a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-izopropoksymetylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 37a). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-izopropoksymetylocyklopropanosulfonoamidu, otrzymano z wydajnością 19% (0,98 g) z 1,0 g (4,52 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-metoksymetylocyklopropylosulfonyloaminy (etap 15IId) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano
1,10 równoważnika 2-bromometoksypropanu, w postaci białego ciała stałego i stosowano w kolejnym etapie.
Etap 37b. Sposób wytwarzania 1-izopropoksymetylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 37b). Ten związek, amid kwasu 1-izopropoksymetylocyklopropanosulfonowego, otrzymano z wydajnością 98% (0,62 g) z 0,96 g (0,58 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-izopropoksymetylocyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-butylocyklopropanosulfonowego (etap 30b, przykład 30), w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,98(dd, J=7,02, 4,88 Hz, 2H), 1,16(d, J=6,10 Hz, 6H), 1,30(m, 2H), 3,66(m, 1H), 3,76(s, 2H).
Etap 37c. Sposób wytwarzania związku 37, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-izopropoksyetylo)cyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 37, przykład 37 ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[1-(1-izopropoksymetylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoiIo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-pirolidyno-1-karbonyIo]-2,2-dimetyIopropyIo}karbaminowego
PL 213 029 B1
Etap 37c). Związek 37 wytworzono (wydajność 52%) (0,065 g) z kwasu tripeptydowego (0,100 g, 0,15 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że stosowano 1-izopropoksymetylocyklopropanosulfonoamid zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu i oczyszczono na płytkach PTLC
1000 μm o wymiarach 20x40 cm z firmy Analtech (Mech/CH2Cl2: 5%), uzyskując pożądany produkt w postaci białej pianki: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,03(m, 8Η), 1,04(s, 9H), 1,28(s, 9H), 1,33(m, 3H),
1,78(m, 1H), 2,16(m, 1H), 2,50(m, 1H), 2,72(m, 1H), 3,54(m, 1H), 3,82(m, 2H), 3,93(d, J=4,58 Hz, 3H), 4,10(m, 1H), 4,25(m, 1H), 4,54(m, 2H), 5,01(dd, J=20,45, 9,77 Hz, 1H), 5,21(m, 1H), 5,51(m, 1H), 5,92(m, 1H), 7,05(dd, J=9,16, 2,14 Hz, 1H), 7,22(m, IR), 7,38(m, 1H), 7,49(m, 3H), 8,05(m, 3H).
LC-MS (czas retencji: 1,81, metoda I), MS m/z 862 (M++1).
Etap 38a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-chlorocyklopropanosulfonoamidu
Etap 38a). Do ochłodzonego do temperatury -78°C roztworu tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy (1,0 g, 4,52 mmola) rozpuszczonego w THF (10 ml), dodano n-BuLi (6,4 ml, 10,2 mmola,
PL 213 029 B1
1,6 M w heksanie) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę. Następnie dodano roztwór NCS (0,86 g, 6,34 mmola) w THF (10 ml). Mieszaninę mieszano przez 5 minut, po czym zmieniono łaźnię oziębiającą na lodową i całość mieszano przez 3 godziny w tej temperaturze. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono lodowatą wodą, wartość pH uregulowano do <4. Fazę wodną ekstrahowano EtOAc. Połączone ekstrakty osuszono (MgSO4), zatężono i oczyszczono metodą szybkiej chromatografii na SiO2 stosując układ EtOAc/heksany (0% do 60%) jako eluent, z wytworzeniem 0,98 g (67%) tert-butylokarbaminianu 1-chlorocyklopropanosulfonoamidu w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 1,51(m, 11 Η), 2,01(m, 2H), 7,60 (s, 1H).
Etap 38b. Sposób wytwarzania 1-chloro-cyklopropanosulfonoamidu
Etap 38b). Ten związek, amid kwasu 1-chlorocyklopropanosulfonowego, otrzymano z wydajnością 100% (0,09 g) z 0,148 g (0,58 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-chlorocyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-butylocyklopropanosulfonowego (etap 30b, przykład 30) lecz bez oczyszczania w postaci jasnobrunatnego ciała stałego: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,38(m,2H), 1,70(m, 2H).
Etap 38c. Sposób wytwarzania związku 38, przykład 38, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-P1-((2R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2(1-chIorocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 38, przykład 38, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[1-(1-chlorocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylo-chinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropyIo}karbamidowego
Etap 38c). Związek 38 wytworzono z wydajnością 39% (0,0464 g) z kwasu tripeptydowego (0,100 g, 0,15 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury według etapu 27c (przykład 27) z tym wyjątkiem, że stosowano amid kwasu 1-chlorocyklopropanosulfonowego zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu i oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 30% do 100%), w postaci białej pianki: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,07(s, 9H), 1,22(s, 9H), 1,43(m, 2H), 1,46(dd, J=9,61, 5,65 Hz, 1H), 1,91(dd, J=8,09, 5,65 Hz, 1H), 1,96(m, 1H), 2,05(m, 1H), 2,30(q, J=8,85 Hz, 1H), 2,47(m, 1H), 2,81(dd, J=14,04, 7,02 Hz, 1H), 4,08(s, 3H), 4,17(m, 2H), 4,67(dd, J=10,22, 7,17 Hz, 1H), 4,72(d, J=12,21 Hz, 1H), 5,17(d, J=10,38 Hz, 1H), 5,33(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,73(m, 1H), 5,87(s, 1H), 7,42(dd, J=9,31, 2,29 Hz, 1H), 7,57(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,69(s, 1H), 7,79(m, 3H), 8,11(d, J=7,02 Hz, 2H), 8,38(m, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,60, metoda H), MS m/z 824 (M++1).
PL 213 029 B1
Etap 39a. Sposób wytwarzania 1-jodo-cyklopropanosulfonoamidu
Etap 39a). Ten związek, amid kwasu 1-jodocyklopropanosulfonowego, otrzymano z wydajnością 78% (0,87 g) z 1,0 g (4,52 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-chloro-cyklopropanosulfonoamidu (etap 38a według przykładu 38) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano 1,4 równoważnika jodu i oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (EtOAc/heksany: 0% do 60%), uzyskując produkt w postaci jasnobrunatnego ciała stałego: 1H NMR (CDCl3) δ ppm 1,37(m, 2H), 1,78(m, 2H), 4,75(s, 2H).
Etap 39b. Sposób wytwarzania związku 39, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2(1-jodocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 39, przykład 39, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[1-(1-jodocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidy-
Etap 39b). Związek 39 wytworzono z wydajnością 65% (0,1077 g) z kwasu tripeptydowego (0,125 g, 0,18 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że stosowano 1-jodo-cyklopropanosulfonoamid zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamid i oczyszczono wielokrotnie stosując PTLC z wytworzeniem produktu w postaci pianki: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,05(s, 9H), 1,12(m, 2H), 1,27(s, 9H), 1,33(m, 2H), 1,76(m, 2H), 1,99(m, 1H), 2,66(m, 1H), 2,77(m, 1H), 3,94(s, 3H), 4,14(m,
PL 213 029 B1
2H), 4,53(m, 2H), 4,97(m, 1H), 5,15(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,55(s, 1H), 5,96(m, 1H), 7,06(dd, J=9,00, 2,29 Hz, 1H), 7,26(s, 1H), 7,38(m, 1H), 7,51(m, 3H), 8,06(m, 3H). HRMS m/z (M+H)+, obliczono dla C41H49lN5SO9: 914, 2296, znaleziono: 914, 2301. HPLC (czas retencji: 1,65, metoda I).
Związek 40 przykład 40
Etap 40a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-(4-fluorobenzylo)cyklopropanosulfonoamidu
Etap 40a). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-(4-fluorobenzylo)cyklopropanosulfonoamidu, otrzymano z 1,0 g (4,52 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-metoksymetylocyklopropylosulfonyloaminy (etap 15IId) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano 1,2 równoważniki bromku 4-florobenzylu. Surowy produkt bezpośrednio stosowano w następnym etapie.
Etap 40b. Sposób wytwarzania 1-(4-fluorobenzylo)cyklopropanosulfonoamidu
Etap 40b). Ten związek, 1-(4-fluorobenzylo)cyklopropanosulfonoamid, otrzymano z wydajnością 25% (0,26 g) w dwóch etapach, z surowego produktu według etapu 40a, według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-butylocyklopropanosulfonowego (etap 30a) i oczyszczono na kolumnie 40L firmy Biotage, stosując układ EtOAc/heksany (5% do 100%) jako eluent, z wytworzeniem produk66
PL 213 029 B1 tu w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,83(m, 2H), 1,39(m, 2H), 3,23(s, 2H), 4,16(s, 2H), 7,02(m, 2H); 13C NMR (CDCl3) δ ppm 11,00, 35,99, 41,76, 76,75, 115,60, 115,77, 131,30, 131,37, 132,06, 132,09, 161,10, 163,06.
Etap 40c. Sposób wytwarzania związku 40, przykład 40, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2[1-(4-fIuorobenzylo)cyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 40, przykład 40, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-{1-[1-(4-fluorobenzylo)cyklopropanosulfonyloaminokarbonylo]-2-winylocyklopropylokarbamoiIo}-4-(7-metoksy-2-fenyIochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}-karbaminowego
Etap 40c). Związek 40 wytworzono z wydajnością 41% (32,0) z kwasu tripeptydowego (0,060 g, 0,09 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że stosowano 1-(4-fluorobenzylo)cyklopropanosulfonoamid zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu i oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 30% do 100%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,91(m, 2H), 0,97(s, 9H), 1,24(s, 9H), 1,47(m, 3H), 1,86(m, 1H), 2,26(m, 1H), 2,35(m, 1H), 2,71(dd, J=13,73, 6,71 Hz, 1H), 3,24(d, J=14,04 Hz, 1H), 3,33(d, J=12,21 Hz, 1H), 3,97(s, 3H), 4,08(m, 1H), 4,21(m, 1H), 4,59(m, 2H), 5,15(d, J=8,24 Hz, 1H), 5,32(d, J=17,09 Hz, 11H), 5,63(s, 1H), 5,77(m, 1H), 6,99(d, J=4,88 Hz, 2H), 7,16 (m, 3H), 7,35(s, 1H), 7,43(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,57(m, 3H), 8,03(d, J=3,05 Hz, 2H), 8,17(d, J=9,15 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,83, metoda 1), MS m/z 898 (M++1).
Związek 41 przykład 41
PL 213 029 B1
Etap 41a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-(2-fluorobenzylo)cyklopropanosulfonoamidu
Etap 41a). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-(2-fluorobenzylo)cyklopropanosulfonoamid, otrzymano z 1,0 g (4,52 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-metoksymetylocyklopropylosulfonyloaminy (etap 15IId) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano 1,1 równoważnika chlorku 2-fluorobenzylu. Surowy produkt bezpośrednio stosowano w następnym etapie.
Etap 41b. Sposób wytwarzania 1-(2-fluorobenzylo)cyklopropanosulfonoamidu
Etap 41b). Ten związek, 1-(2-fluorobenzylo)cyklopropanosulfonoamid, otrzymano z wydajnością 36% (0,41 g), w dwóch etapach, z surowego produktu według etapu etap 41a, według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-butylocyklopropanosulfonowego (etap 30b) i oczyszczono na kolumnie 40L firmy Biotage, stosując EtOAc (5% do 100%) jako eluent: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,83(m, 2H), 1,39(m, 2H), 3,23(s, 2Η), 4,16(s, 2H), 7,02(m, 2H).
Etap 41c. Sposób wytwarzania związku 41, przykład 41, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2[1-(2-fluorobenzylo)-cyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 41, przykład 41, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-{1-[1-(2-fluorobenzylo)cyklopropanosulfonyloaminokarbonylo]-2-winylocyklopropylokarbamoiIo}-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}-karbaminowego
Etap 41c). Związek 41 wytworzono z wydajnością 47% (0,037 g) z kwasu tripeptydowego (0,060 g, 0,09 4 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że stosowano 1-(2-fluorobenzylo)cyklo-propanosulfonoamid (41b) zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamid i oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 30% do 100%) : 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,94(m, 2H), 0,98(s, 9H), 1,23(s, 9H), 1,40(m, 3H), 1,87(m, 1H), 2,27(m, 1H), 2,40(s, 1H), 2,75(dd, J=13,17,
PL 213 029 B1
6,59 Hz, 1H), 3,39(s, 2H), 3,99(s, 3H), 4,09(m, 1H), 4,19(s, 1H), 4,61(m, 2H), 5,15(m, 1H), 5,31(d, J=17,57 Hz, 1H), 5,70(s, 1H), 5,77(s, 1H), 7,06 (m, 2H), 7,24 (m, 3H), 7,43(s, 1H), 7,48(d, J=2,20 Hz, 1H), 7,62(m, 3H), 8,04(m, 2H), 8,22(d, J=9,15 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,76, metoda H), MS m/z 898 (M++1).
Związek 42 przykład 42
związek 42
Etap 42a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-(4-metoksybenzylo)cyklopropanosulfonoamidu
Etap 42a). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-(4-metoksybenzylo)cyklopropanosulfonoamidu, otrzymano w ilości 1,2 g (78%) z 1,0 g (4,52 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-metoksymetylocyklopropylosulfonyloaminy (etap 15IId) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano 1,1 równoważnika chlorku 4-metoksybenzylu: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,78(m, 2H), 1,46(s, 9Η), 1,47(m, 2Η), 3,20(s, 2Η), 3,76(s, 3Η), 6,87(m, 2Η), 7,09(m, 2Η).
Etap 42b. Sposób wytwarzania 1-(4-metoksybenzylo)cyklopropanosulfonoamidu
Etap 42b). Ten związek, 1-(4-metoksybenzylo)cyklopropanosulfonoamid, otrzymano z wydajnością 89% (0,63 g) w dwóch etapach z 1,0 g (2,93 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-(4-metoksybenzylo)PL 213 029 B1 cyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy 1-butylocyklopropanosulfonoamidu (etap 30b, przykład 30) w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,86(m, 2H), 1,38(m, 2H), 3,18(s, 2H), 3,78(s, 3H), 4,11(s, 2H), 6,85(m, 2H), 7,18(d, J=8,55 Hz, 2H); 13C NMR (CDCl3) δ ppm 11,07, 36,18, 42,00, 55,24, 114,20, 128,31,130,76, 158,88.
Etap 42c. Sposób wytwarzania związku 42, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-2[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2[1-(4-metoksybenzylo)cyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 42, przykład 42, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-{1-[1-(4-metoksybenzylo)-cyklopropanosulfonyIoaminokarbonyIo]-2-winylocyklopropylokarbamoilo}-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetyIopropylo}karbaminowego
Etap 42c). Związek 42 wytworzono z wydajnością 25% (0,033 g) z kwasu tripeptydowego (0,100 g, 0,15 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że stosowano 1-(4-metoksybenzylo)cyklopropanosulfonoamid (związek 42b) zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu oraz oczyszczono metodą PTLC (MeOH/CH2Cl2: 2% do 5%) i preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 35 do 100%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,94(m, 2H), 0,98(s, 9H), 1,24(s, 9H), 1,39(m, 3H), 1,88(m, 1H), 2,36(m, 2H), 2,73(dd, J=13,36, 7,14 Hz, 1H), 3,23(m, 2H), 3,74(s, 3H), 3,98(s, 3H), 4,10(m, 1H), 4,20(s, 1H), 4,60(m, 2H), 5,16(d, J=9,15 Hz, 1H), 5,33(d, J=17,20 Hz, 1H), 5,67(s, 1H), 5,79(s, 1H),
6,82(d, J=6,59 Hz, 2H), 7,04(d, J=8,78 Hz, 2H), 7,20(dd, J= 9,15, 2,20 Hz, 1H), 7,40(s, 1H), 7,45 (d, J=2,56 Hz, 1H), 7,61(m, 3H), 8,04(d, J=3,66 Hz, 2H), 8,20(d, J=9,15 Hz, 1H). MS m/z 908 (M_-1),
LC-MS (czas retencji: 1,53, metoda H).
PL 213 029 B1
Etap 43a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-1-(1-hydroksy-1-metyloetylo)cyklopro-
Etap 43a). Związek 43a, tert-butylokarbaminian 1-(1-hydroksy-1-metyloetylo)cyklopropanosulfonoamidu, otrzymano z wydajnością 49% (1,23 g) z 2,0 g (9,04 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-metoksymetylocyklopropylosulfonyloaminy (etap 15lld) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano 1,1 równoważnika 2-acetonu i oczyszczono na kolumnie 40M firmy Biotage, stosując układ EtOAc/-heksany (0% do 60%) jako eluent: 1H NMR (CDCl3) δ ppm 1,13(m, 2H), 1,40(s, 6H), 1,48(s, 9H), 1,68(m, 2H), 2,59(m, 1H), 7,42(s, 1H); 13C NMR (CDCI3) δ ppm 10,94, 27,96, 28,49, 48,46, 83,91, 149,35.
Etap 43b. Sposób wytwarzania amidu kwasu 1-(2-fluorobenzylo)cyklopropanosulfonowego
Etap 43b). Ten związek, 1-izopropenylocyklopropanosulfonoamid, otrzymano z wydajnością 94% (0,36 g) z 0,6 g (2,15 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-(1-hydroksy-1-metyloetylo)cyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-butylocyklopropanosulfonowego (etap 30b) i oczyszczono na kolumnie Redisep 35 g, stosując układ EtOAc/heksany (5% do 100%) jako eluent: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,00(m, 2H), 1,42(m, 2H), 1,97(s, 3H), 5,27(d, J=6,59 Hz, 2H).
Etap 43c. Sposób wytwarzania związku 43, przykład 43, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1 (1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-izopropenylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 43, przykład 43, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[1-(1-izopropenylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoiIo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego
Etap 43c). Związek 43 otrzymano z wydajnością 30% (0,0215 g) z kwasu tripeptydowego (0,060 g, 0,09 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że stosowano 1-izopropenylocyklopropanosulfonoamid zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,96(m, 2H), 1,03(s, 9H), 1,27(s, 9H), 1,37(dd, J=9,33, 4,94 Hz, 1H), 1,58(m, 2H), 1,77(m, 1H), 1,94(s, 3H), 2,14(m, 1H), 2,42(m, 1H), 2,68(dd, J=13,54, 7,32 Hz, 1H), 3,93(s, 3H), 4,06(m, 1H), 4,24(s, 1H),
PL 213 029 B1
4,53(m, 2H), 5,14(m, 4H), 5,52(s, 1H), 5,90(m, 1H), 7,06(d, J=8,78 Hz, 1H), 7,22(s, 1H), 7,37 (d, J=2,20 Hz, 1H), 7,50(m, 3H), 8,06(m, 3H). LC-MS (czas retencji: 1,74, metoda I), MS m/z 830(M++1).
Związek 44 przykład 44
związek 44
Etap 44a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-izobutenylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 44a). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-(2-metyloallilo)cyklopropanosulfonoamidu, otrzymano z wydajnością 95% (1,18 g) z 1,0 g (4,52 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-metoksymetylocyklopropylosulfonyloaminy (etap 15IId) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano 1,1 równoważnika bromku izobutylu: 1H NMR (CDCl3) δ ppm 0,93(m, 2H), 1,49(s, 9H), 1,73(m, 2H), 1,78(d, J=7,93 Hz, 3H), 2,58(s, 2H), 4,87(m, 1H), 4,88(m, 1H), 6,77(s, 1H).
Etap 44b. Sposób wytwarzania 1-izobutenylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 44b). Mieszaninę 1/1 związku 44b1 i związek 44b2 (0,31 g) otrzymano z 1,0 g (3,6 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-izobutenylocyklopropanosulfonoamidu, (związek 44a) według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-butylocyklopropanosulfonowego (etap 30b), w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,97(m, 2H), 1,09(m, 1H), 1,35(m, 2H), 1,40(s, 6H), 1,49(m, 2H), 1,80(s, 3H), 1,88(s, 3H), 2,25(s, 2H), 5,49(s, 1H).
Etap 44c. Sposób wytwarzania związku 44, przykład 44, BOC-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2[1-(2-metylopropen-372
PL 213 029 B1
-ylo)cyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 44, przykład 44, ester tert-butylowy kwasu [1-(4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-{1-[1-(2-metylopropenylo)cyklopropanosulfonyloaminokarbonylo]-2-winylocyklopropylokarbamoilo}pirolidyno-1-karbonylo)-2,2-dimetylopropyIo]karbaminowego
Etap 44c). Związek 44 wytworzono z wydajnością 28% (0,0346 g) z kwasu tripeptydowego (0,100 g, 0,09 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że stosowano 1-(2-metylopropenylo)cyklopropanosulfonoamid (związek 44b) zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu i oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 40-85%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,85(m, 2H), 1,4(s, 9H), 1,8(s, 9H), 1,58(m, 10Η), 2,10(m, 1H), 2,47(m, 1H), 3,03(m, 1H), 3,93(s, 3H), 4,08(m, 1H), 4,24(s, 1H), 4,55(m, 2H), 5,00(m, 1H), 5,21(d, J=17,57 Hz, 1H), 5,37(s, 1H), 5,53(s, 1H), 5,89(m 1H), 7,05(dd, J= 9,15, 2,20 Hz, 1H), 7,23(s, 1H), 7,37(d, J=2,20 Hz, 1H), 7,49(m, 3H), 8,07(m, 3H). LC-MS (czas retencji: 1,82, metoda 1), MS m/z 844 (M++1).
Etap 45a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-pent-2-ynylocyklopropanosulfono-
PL 213 029 B1
Etap 45a). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-pent-2-ynylocyklopropanosulfonoamid, otrzymano z wydajnością 19% (1,03 g) z 1,0 g (4,52 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-metoksymetylocyklopropylosulfonyloaminy (etap 15IId), z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano 1,1 równoważnika 1-bromo-pent-2-ynu: 1H NMR (CDCI3) ppm 1,10(t, J=7,48 Hz, 3H), 1,15(m, 2H), 1,50(s, 9Η), 1,62(m, 2Η), 2,14(m, 2Η), 2,90(t, J=2,44 Hz, 2Η), 6,91(s, 1H).
Etap 45b. Sposób wytwarzania 1-pent-2-ynylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 45b). Ten związek, amid kwasu 1-pent-2-ynylocyklopropanosulfonowego, otrzymano z wydajnością 100% (0,72 g) z 1,1 g (3,83 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-pent-2-ynylocyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-butylocyklopropanosulfonowego (etap 29IIe), w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,06(m, 2H), 1,09(t, J=7,48 Hz, 3H), 1,23(m, 2H), 2,14(m, 2H), 2,94(t, J=2,44 Hz, 2H).
Etap 45c. Sposób wytwarzania związku 45, przykład 45, BOC-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2[1-(1-pent-2-ynylo)-cyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 45, przykład 45, ester tert-butylowy kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-pent-2-ynylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonyIo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego
Etap 45c). Związek 45 wytworzono z wydajnością 31% (0,0382 g) z kwasu tripeptydowego (0,100 g, 0,15 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że stosowano amid kwasu 1-pent-2-ynylocyklopropanosulfonowego zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu i oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 40-100%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,97(m, 5H), 1,04(s, 9H), 1,26(s, 9H), 1,30(m, 3H), 1,83(m, 1H), 2,03(m, 3H), 2,50(m, 1H), 2,73(m, 1H), 2,99(s, 2H), 3,92(s, 3H), 4,08(m, 1H), 4,25(m, 1H), 4,56(m, 2H), 5,01(m, 1H), 5,20(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,52(s, 1H), 5,91(m, 1H), 7,05 (m, 1H), 7,20(m, 1H), 7,37(m, 1H), 7,50(m, 3H), 8,07(m, 3H). LC-MS (czas retencji: 1,86, metoda 1), MS m/z 856 (M++1).
PL 213 029 B1
Etap 46a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-(5-fenylooksazol-4-ylometylo)cyklo-
cyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-metoksymetylocyklopropylosulfonyloaminy (etap 15IId), z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy zastosowano 1,1 równoważnika 5-bromometylo-3-fenyloizoksazolu: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 1,06(m, 2H), 1,48(s, 9H), 1,66(m, 2H), 3,51(s, 2H), 7,41(m, 4H), 7,55(m, 1H), 7,63(d, J=6,95 Hz, 1H), 7,85(s, 1H).
Etap 46b. Sposób wytwarzania 1-(5-fenylooksazol-4-ylometylo)cyklopropanosulfonoamidu
Etap 46b). Ten związek, amid kwasu 1-(5-fenylooksazol-4-ylometylo)cyklopropanosulfonowego, otrzymano z wydajnością 54% (0,126 g) z 0,32 g (3,83 mmola) tert-butylokarbaminianu 1-pent-2-ynylocyklopropanosulfonoamidu, według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-butylocykloproPL 213 029 B1 1 panosulfonowego (etap 30a według przykładu 30) lecz bez oczyszczania: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,79(m, 2H), 1,26(m, 2H), 3,59(s, 2H), 7,37(m, 2H), 7,50(m, 2H), 7,72(d, J=6,95 Hz, 1H), 8,17(s, 1H).
Etap 46c. Sposób wytwarzania związku 46, przykład 46, BOC-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2-[1-(5-fenylooksazol-4-ylometylo)cyklopropan-1-ylu] o alternatywnej nazwie, związek 46, przykład 46, ester tert-butylowy kwasu [[1-(4-(7-metoksy-2-fenylochinoIin-4-ylooksy)-2-{1-[1-(5-fenylooksazol-4-ylometylo)cyklopropanosulfonyloaminokarbonylo]-2-winylo-yclopropylokarbamoilo)pirolidyno-1-karbonylo)-2,2-dimetylopro-
Etap 46c). Związek 46 wytworzono z wydajnością 18% (0,0255 g) z kwasu tripeptydowego (0,080 g, 0,12 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że stosowano 1-(4-fenyloizoksazol-5-ylo-metylo)cyklopropanosulfonoamid produktu według etapu 46b (przykład 46) zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu i oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 40-90%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,04(s, 9H), 1,32(s, 9H), 1,41(m, 4H), 1,68(m, 1H), 1,84(dd, J=7,32, 4,88 Hz, 1H), 2,06(m, 1H), 2,60(m, 1H), 2,72(m, 1H), 3,57(d, J=14,65 Hz, 1H), 3,62(m, 1H), 4,17(m, 3H), 4,23(dd, J=5,49, 3,05 Hz, 1H), 4,28(s, 1H), 4,51(d, J=11,60 Hz, 1H), 4,56(t, J=8,55 Hz, 1H), 4,97(d, J=1,29 Hz, 1H), 5,18(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,54(s, 1H), 6,05(m, 1H), 7,06(dd, J=9,00, 1,98 Hz, 1H), 7,27(m, 2H), 7,41(m, 3H), 7,49(m, 3H), 7,68(m, 3H), 8,01(m, 3H). MS m/z 946 (M++1) HPLC (czas retencji: 1,96, metoda M).
Związek 47 przykład 47
PL 213 029 B1
Etap 47a. Sposób wytwarzania 1-(4-pirydylo)cyklopropanosulfonoamidu
Etap 47a). Do roztworu tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy (105 g, 4,52 mmola) w THF (9 ml), ochłodzonego do temperatury -78°C, dodano n-BuLi (6,2 ml, 9,2 mmola, 1,6 M w heksanie). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę w temperaturze -78°C i jednorazowo wstrzyknięto 0,55 ml (0,5 mmola) świeżo wytworzonej 4-(bromometylo)pirydyny. 4-(bromometylo)pirydynę wytworzono z bromowodorku 4-(bromometylo)pirydyny, poprzez podział pomiędzy wodny roztwór wodorowęglanu sodu i eter, warstwę eterową szybko oddzielono, osuszono (MgSO4), rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i bezpośrednio wprowadzono do mieszaniny reakcyjnej. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 5 minut w temperaturze -78°C, zmieniono łaźnię na wodę z lodem i mieszano przez kolejną 1 godzinę . Mieszaninę reakcyjną rozcień czono buforem o pH 4,0, pH uregulowano do 4 i ekstrahowano EtOAc. Połączone ekstrakty osuszono (MgSO4), zatężono i oczyszczono za pomocą wstępnej HPLC, uzyskując mieszaninę produktu (tylko 0,42 g) z tert-butylokarbaminianem 1-(4-pirydylo)cyklopropanosulfonoamidu i tą mieszaninę stosowano w kolejnym etapie.
Etap 47b. Sposób wytwarzania 1-(4-pirydylo)cyklopropanosulfonoamidu
Etap 47b). Ten związek, amid kwasu 1-pirydyn-2-ylometylo)cyklopropanosulfonowego, otrzymano z wydajnością 13% (0,12 g) w dwóch etapach z mieszaniny 47, według procedury opisanej dla syntezy 1-butylocyklopropanosulfonoamidu (etap 30b) i oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 0-80%), w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,90(m, 2H), 1,38(m, 2H), 3,38(s, 2H), 7,55(d, J=6,22 Hz, 2H), 8,50(d, J=4,39 Hz, 2H).
Etap 47c. Sposób wytwarzania związku 47, przykład 47, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2-[1-(1-pirydyn-4-ylometylo)cyklopropan-1-ylu] o alternatywnej nazwie, związek 47, przykład 47, ester tert-butylowy kwasu (1(4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-pirydyn-4-ylometylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo)-2,2-dimetylopropylo)-karbaminowego
PL 213 029 B1
Etap 47c). Związek 47 wytworzono z wydajnością 58% (0,0739 g) z kwasu tripeptydowego (0,120 g, 0,17 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że stosowano 1-pirydyn-4-ylometylocyklopropanosulfonoamid (związek 47b, przykład 47) zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu i oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 0-85%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 2,30(m, 1H), 2,39(m, 1H), 2,76(dd, J=13,43, 6,71 Hz, 1H), 3,37(m, 2H), 4,01(s, 3H), 4,12 (d, J=9,46 Hz, 1H), 4,23(s, 1H), 4,65(m, 2H), 5,19(d, J=8,85 Hz, 1H), 5,35(d, J=16,79 Hz, 1H), 5,67 (s, 1H), 5,77(s, 1H), 6,94 (s, 1H), 7,21(d, J=9,16 Hz, 1H), 7,41(s, 3H), 7,47(s, 1H), 7,62(s, 3H), 8,07 (s, 2H), 8,22(d, J=9,16 Hz, 1H), 8,48 (s, 2H). MS m/z 881 (M++1), MS m/z 799 (M--1). LC-MS (czas retencji: 1,39, metoda Η), MS m/z 881 (M++1).
Związek 48 przykład 48
związek 48
Etap 48a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-pirydyn-2-ylometylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 48a). Postępując według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-pirydyn-4-ylometylocyklopropanosulfonoamidu (etap 47a) otrzymano 0,61 g nieoczyszczonego związku, tertbutylokarbaminianu 1-pirydyn-2-ylometylocyklopropanosulfonoamidu, z 1,0 g (4,52 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosuIfonoamidu. Nieoczyszczony produkt stosowano w następnym etapie.
Etap 48b. Sposób wytwarzania 1-pirydyn-2-ylometylocyklopropanosulfonoamidu
PL 213 029 B1
Etap 48b). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-(pirydyn-2-ylometylo)cyklopropanosulfonoamidu, otrzymano z 18% wydajnością (0,171 g) w postaci białego ciała stałego, w dwóch etapach z nieoczyszczonego produktu wedł ug etapu 48a wedł ug procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu 1-pirydyn-4-ylometylocyklopropanosulfonoamidu (etap 47b) i oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 0 do 80%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,19(m, 2H), 1,48(m, 2H), 3,60(s, 2H), 7,89(t, J=6,77 Hz, 1H), 8,09(d, J=8,42 Hz, 1H), 8,46(t, J=1,87 Hz, 1H), 8,71(d, J=5,86 Hz, 1H).
Etap 48c. Sposób wytwarzania związku 48, przykład 48, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2-[1-(1-pirydyn-2-ylometylo)cyklopropan-1-ylu] o alternatywnej nazwie, związek 48 według przykładu 48, ester tert-butylowy kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenyIochinoIin-4-ylooksy)-2-[1-(1-pirydyn-2-ylometylocyklopropanosulfonyIoaminokarbonyIo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego
Etap 48c). Związek 48 wytworzono z 67% wydajnością (0,086 g) z kwasu tripeptydowego (0,120 g, 0,17 mmola), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury opisanej według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-pirydyn-2-ylometylocyklopropanosulfonoamid (związek 48b), oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik 0 do 85%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,97(s, 9H), 0,99(m, 2H), 1,22(s, 9H), 1,48(m, 3H), 1,85(m, 1H), 2,27(q, J=8,90 Hz, 1H), 2,41(m, 1H), 2,76(dd, J=13,54, 6,95 Hz, 1H), 3,39(d, J=13,91 Hz, 1H), 3,50(m, 1H), 3,99(s, 3H), 4,09(d, J=12,08 Hz, 1H), 4,18(s, 1H), 4,62(m, 2H), 5,14(d, J=10,25 Hz, 1H), 5,31(d, J=16,83 Hz, 1H), 5,76(m, 2H), 7,25(dd, J=9,15, 2,20 Hz, 1H), 7,31(dd, J=7,68, 5,12 Hz, 1H), 7,46(m, 3H), 7,64(m, 3H), 7,78 (m, 1H), 8,05(m, 2H), 8,24(d, J=9,15 Hz, 1H), 8,44(d, J=4,03 Hz, 1H). MS m/z 881 (M++1), MS m/z 799 (M'-1).
LC-MS (czas retencji: 1,43, metoda Η), MS m/z 881 (M++1).
Związek 49 przykład 49
związek 49
PL 213 029 B1
Etap 49a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-pirydyn-3-ylometylocyklopropanosulfonoamidu
Etap 49a). Do ochłodzonego do temperatury -78°C roztworu tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy (105 g, 4,52 mmola) w THF (9 ml), dodano n-BuLi (6,2 ml, 9,2 mmola, 1,6 M w heksanie). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę w temperaturze -78°C i jednorazowo dodano świeży eterowy roztwór (2 ml) 3-(bromometylo)pirydyny. Świeży roztwór 3-(bromometylo)pirydyny wytworzono z 1,5 g (5,9 mmola) bromowodorku 3-(bromometylo)pirydyny podzielonego pomiędzy wodny roztwór wodorowęglanu sodu i eter. Warstwę eterową szybko oddzielono, osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciś nieniem do okoł o 2 ml cieczy. Mieszanin ę reakcyjną mieszano przez 4 minuty, umieszczono w łaźni wody z lodem i mieszano przez 1 godzinę . Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono buforem o pH 4,0, pH uregulowano do 4 i roztwór ekstrahowano EtOAc. Ekstrakt osuszono (MgSO4), zatężono i oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 0 do 80%), uzyskując 0,61 g mieszaniny tert-butylokarbaminianu 1-(3-pirydylo)cyklopropanosulfonoamidu, którą stosowano w następnym etapie.
Etap 49b. Sposób wytwarzania 1-(pirydyn-2-ylometylo)-cyklopropanosulfonoamidu
Etap 49b). Ten związek, amid kwasu 1-(pirydyn-2-ylometylo)cyklopropanosulfonowego, otrzymano z 11% wydajnością (0,107 g, dwa etapy) od 0,5 g zanieczyszczonego tert-butylokarbaminianu 1-(pirydyn-3-ylometylo)cyklopropanosulfonoamidu, postępując według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-(pirydyn-4-ylometylo)cyklopropanosulfonowego (etap 48b, przykład 48): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,11(m, 2H), 1,46(m, 2H), 3,44(s, 2H), 7,94(dd, J=8,09, 5,65 Hz, 1H), 8,53(d, J=8,24 Hz, 1H), 8,71(d, J=5,19 Hz, 1H), 8,82(s, 1H).
Etap 49c. Sposób wytwarzania związku 49 według przykładu 49, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-P2((1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2-[1-(1-pirydyn-S-ylometylo)cyklopropan-1-ylu] o alternatywnej nazwie, związek 49 według przykładu 49, ester tert-butylowy kwasu (1-(4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-pirydyn-3-ylometylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego
PL 213 029 B1
Etap 49c). Związek 49 wytworzono z 14% wydajnością (0,0127 g) z kwasu tripeptydowego (0,080 g, 0,12 mmola), produktu etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-pirydyn-3-ylometylocyklopropanosulfonoamid, oraz oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 0 do 85%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,97(s, 9 _ 1,20(s, 9 _ 1,31(m, 4 _ 1,58 (m, 1 _ 1,91(dd, J=8,24, 5,49 Hz, 1 _ 2,29(m, 1 _ 2,41(m, 1 D2,77(dd, J=14,19, 6,87 Hz, 1 _ 3,30(m, 1 _3,39 (m, 1 _ 4,03 (s, 3 _ 4,11(dd, J=12,05, 2,90 Hz, 1 _ 4,17 (s, 1 _ 4,65(m., 2 _ 5,18(m, 1 _ 5,34 (d, J=17,09 Hz, 1 _ 5,75(m, 2 _ 6,92(s, 1 _ 7,32(m, 1 _ 7,46(s, 1 _ 7,49(s, 1 _ 7,56(s, 1 _ 7,71(m, 3 _ 7,86 (d, J=6,41 Hz, 1 _ 8,06(dd, J=7,78,1,68 Hz, 2 _ 8,30(d, J=8,85 Hz, 1 _ 8,49(s, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,49, metoda I), MS m/z 881 (M++1).
Związek 50 przykład 50
związek 50
Etap 50a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylometylo)cyklopropanosulfonoamidu
Etap 50a). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylometylo)cyklopropanosulfonoamidu, otrzymano z 45% wydajnością (0,672 g) z 1,0 g (4,52 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy 1-metoksymetylo-tert-butylokarbaminianu cyklopropylosulfonyloaminy (etap 15IId) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy stosowano 1,1 równoważnika 4-chlorometylo-3,5-dimetyloizoksazolu, oraz oczyszczono stosując kolumnę Biotage 40L w układzie EtOAc/heksany (5% do 100%) jako eluent: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,66(m, 2H), 1,50(s, 9H), 1,64(m, 2H), 2,20(s, 3H), 2,32(s, 3H), 3,07(s, 2H), 6,80(s, 1H).
Etap 50b. Sposób wytwarzania amidu kwasu 1-(3,5-dimetyIoizoksazol-4-ylometylo)cyklopropanosulfonowego
PL 213 029 B1
Etap 50b). Związek 50b, amid kwasu 1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylometylo)cyklopropanosulfonowego, otrzymano z 24% wydajnością (0,083 g) z 0,48 g tert-butylokarbaminianu 1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylometylo)cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-(pirydyn-4-ylometylo)cyklopropanosulfonowego (etap 47b, przykład 47): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,47(m, 2H), 1,18(m, 2H), 2,14(s, 3 H), 2,26(s, 3H), 3,06(s, 2H), 4,73(s, 2H).
Etap 50c. Sposób wytwarzania związku 50 według przykładu 50, BOC-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2-[1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylometylo)cyklopropan-1-ylu] o alternatywnej nazwie, związek 50 według przykładu 50, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-{1-[1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylo-metylo)cyklopropanosulfonyloaminokarbonylo]-2-winylocyklopropylokarbamoilo}-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego
Etap 50c). Związek 50 wytworzono z 32% wydajnością (0,0254 g) z kwasu tripeptydowego (0,060 g), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosuIfonoamidu stosowano 1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylometylo)cyklopropanosulfonoamid (związek 50b, przykład 50), oraz oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 40 do 85%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,60(m, 2H), 0,95(s, 9H), 1,19(s, 9H), 1,43(m, 2H), 1,61(m, 1H), 1,90(dd, J=8,1, 5,3 Hz, 1H), 2,19 (s, 3H), 2,28(m, 1H), 2,32(s, 3H), 2,38(m, 1H), 2,77(dd, J=13,9, 7,2 Hz, 1H), 3,07(d, J=14,7 Hz, 1H), 3,15(m, 1H), 4,03(s, 3H), 4,10(m, 1H), 4,16(s, 1H), 4,65(m, 2H), 5,15(m, 1H), 5,33(m, 1H), 5,74(m, 2H), 7,34(dd, J=9,2, 2,14 Hz, 1H), 7,50(d, J=2 Hz, 1H), 7,57(s, 1H), 7,70(m, 3 D8,06(m, 2H), 8,31(m, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,69, metoda I) MS m/z 899 (M++1).
Związek 51 przykład 51
PL 213 029 B1
Etap 51a. Sposób wytwarzania tert-butylokarbaminianu 1-(5-metyloizoksazol-3-ylometylo)cyklo-
Etap 51a). Ten związek, tert-butylokarbaminian 1-(5-metyloizoksazol-3-ylometylo)cyklopropanosulfonoamidu, otrzymano z 34% wydajnością (0,486 g) z 1,0 g (4,52 mmola) tert-butylokarbaminianu cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy tert-butylokarbaminianu (3,5-dimetyloizoksazol-4-ylometylo)cyklopropanosulfonoamidu (etap 50a) z tym wyjątkiem, że jako związek elektrofilowy stosowano 1,1 równoważnika 3-chlorometylo-5-metyloizoksazolu: 1H NMR (CDCl3) δ ppm 1,04(m, 2H), 1,45(s, 9H), 1,71(m, 2H), 2,37(s, 3H), 3,23(s, 2H), 5,98(s, 1H), 7,65(s, 1H).
Etap 51b. Sposób wytwarzania amidu kwasu 1-(5-metyloizoksazol-3-ylometylo)cyklopropanosulfonowego
Etap 51b). Ten związek, amid kwasu 1-(5-metyloizoksazol-3-ylometylo)cyklopropanosulfonowego, otrzymano z 24% wydajnością (0,0813 g) z 0,48 g tert-butylokarbaminianu 1-(3,5-dimetyloizoksazol-4-ylometylo)cyklopropanosulfonoamidu według procedury opisanej dla syntezy amidu kwasu 1-butylocyklopropanosulfonowego (etap 20b): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,89(m, 2H), 1,33(m, 2H), 2,38(s, 3H), 3,26(s, 2H), 6,16(s, 1H).
Etap 51c. Sposób wytwarzania związku 51 według przykładu 51, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2-[1-(5-metyloizoksazol-3-ylometylo)cyklopropan-1-ylu] o alternatywnej nazwie, związek 51 według przykładu 51, ester tert-butylowy kwasu [1-(4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-{1-[1-(5-metyloizoksazol-3-ylometylo)cyklopropanosulfonyloaminokarbonylo]-2-winylocyklopropylokarbamoilo}pirolidyno-1-karbonylo)-2,2-dimetylopropyIo]karbaminowego
Etap 51c). Związek 51 wytworzono z 7% wydajnością (0,0058 g) z kwasu tripeptydowego (0,060 g), produktu według etapu 2e (przykład 2), postępując analogicznie do procedury według etapu 27c przykładu 27 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-trimetylosiIanylocyklopropanosuIfonoamidu stosowano 1-(5-mePL 213 029 B1 tyloizoksazol-3-ylometylo)cyklopropanosulfonoamid, oraz oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 30 do 100%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,89(m, 2H), 1,02(s, 9H), 1,28(s, 9H), 1,26(m, 2H), 1,60(m, 1H), 1,78(m, 1H), 2,12(m, 1H), 2,31(s, 3H), 2,50(m, 1H), 2,76(m, 1H), 3,28(m, 2H), 3,94(m, 3H), 4,10(m, 1H), 4,24(s, 1H), 4,54(m, 2H), 5,02(s, 1H), 5,20(d, J=16,79 Hz, 1H), 5,55(s, 1H), 5,91(m, 1H), 6,10(s, 1H), 7,06(d, J=8,85 Hz, 1H), 7,24(s, 1H), 7,39(m, 1H), 7,50(m, 3H), 8,05(m, 3H).
LC-MS (czas retencji: 1,69, metoda I), MS m/z 885 (M++1).
Związek 52 przykład 52
związek 52
Etap 52a. Sposób wytwarzania związku 52a według przykładu 52a, ester etylowy kwasu BocNH-P3-(L-val)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-(P1-(1R,2S)winylo-Acca)karboksylowego o alternatywnej nazwie związek 52a według przykładu 52a, ester etylowy kwasu 1-{[1-(2-tertbutoksykarbonyloamino-3-metylobutyrylo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karbonyIo]amino}-2-winylocyklopropanokarboksylowego
Etap 52a). Do zawiesiny produktu wytworzonego według etapu 2c (przykład 2), chlorowodorku izomeru (1R,2S) winylo-Acca P1 estru etylowego kwasu 2-(1-etoksykarbonylo-2-winylocyklopropylokarbamoilo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylo-oksy)pirolidyno-1-karboksylowego (1,2 g; 1,99 mmola), N-BOC-L-waliny (0,65 g, 2,39 mmola), NMM (1,0 g, 9,97 mmola) w DMF (12 ml) dodano HATU (1,0 g, 2,59 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc, po czym rozcieńczono EtOAc (200 ml), przemyto buforem o pH 4,0 (2x), nasyconym wodnym roztworem NaHCO3 (30 ml), solanką (30 ml), osuszono (MgSO4), oczyszczono stosując kolumnę 40M firmy Biotage (eluowano układem 15% do 60% EtOAc w heksanach), z uzyskaniem tytułowego produktu w postaci białego ciała stałego (0,98 g, 70%).
PL 213 029 B1 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,95(m, 6H), 1,23(m, 12H), 1,42(m, 1H), 1,71(dd, J=8,05, 5,49 Hz, 1H), 1,97(m, 1H), 2,22(m, 1H), 2,42(m, 1H), 2,73(m, 1H), 3,95(s, 3H), 4,10(m, 4H), 4,60(m, 2H), 5,09(dd, J=10,43, 1,65 Hz, 1H), 5,26(dd, J=17,02, 1,65 Hz, 1H), 5,57(s, 1H), 5,76(m, 1H), 7,10(dd, J=8,97, 2,38 Hz, 1H), 7,25(s, 1H), 7,39(d, J=2,56 Hz, 1H), 7,54(m, 3H), 8,07(m, 3H).
Etap 52b. Sposób wytwarzania związku 52b według przykładu 52b, kwasu Boc-NH-P3-(L-val)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-karboksylowego o alternatywnej nazwie, związek 52b według przykładu 52b, kwas 1-{[1-(2-tert-butoksykarbonyloamino-3-metylobutyryIo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karbonylo]amino}-2-winylo-
Etap 52b). Związek 52b wytworzono z 96% wydajnością (0,90 g) ze związku 52a, produktu według etapu 52a (przykład 52), postępując analogicznie do procedury według przykładu 2, etap 2e, w postaci jasnoż ó ł tej pianki: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,93(m, 6H), 1,23(s, 9H), 1,42(m, 1H), 1,69(dd, J=8,05, 5,49 Hz, 1H), 1,97(m, 1H), 2,21(m, 1H), 2,47(m, 1H), 2,75(m, 1H), 3,95(s, 3H), 4,03(m, 2H), 4,60(m, 2H), 5,08(d, J=10,25 Hz, 1H), 5,26(d, J=17,20 Hz, 1H), 5,57(s, 1H), 5,83(m, 1H), 7,11(dd, J=8,97, 2,38 Hz, 1H), 7,27(s, 1H), 7,40(d, J=2,20 Hz, 1H), 7,54(m, 3H), 8,06(m, 3H).
Etap 52c. Sposób wytwarzania związku 52 według przykładu 52, BOC-NH-P3-(L-t-Val)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)-winylo-Acca)-CONHSO2-(1-cyklopropylometylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 52 według przykładu 52, ester tertbutylowy kwasu {1-[2-[1-(1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2-metylopropyIo}-kar-
Etap 52c). Związek 52 wytworzono z 26% wydajnością (0,0447 g,) z kwasu tripeptydowego (0,140 g, 0,21 mmola), produktu według etapu 52b (przykład 52), postępując analogicznie do procedury według etapu 27c przykładu 27, z tym wyjątkiem, że zamiast kwasu tripeptydowego, produktu według etapu 2e (przykład 2) stosowano kwas walinotripeptydowy (etap 52b) oraz zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonoamid. Mieszaninę reakcyjną oczyszczono metodą PTLC (MeOH/CH2Cl2): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,05(m, 2H),
PL 213 029 B1
0,44(m, 2H), 0,68(m, 1H), 0,95(dd, J=17,70, 6,41 Hz, 6H), 1,09(m, 2H), 1,24(s, 9H), 1,39(dd, J=9,31, 5,34 Hz, 1H), 1,50(m, 2H), 1,83(m, 3H), 2,14(m, 2H), 2,37(t, J=10,53 Hz, 1H), 2,62(dd, J=13, 58,6, 56 Hz, 1H), 3,93(s, 3H), 4,07(m, 2H), 4,54(m, 2H), 5,07(d, J=10,38 Hz, 1H), 5,26(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,53(s, 1H), 5,76(m, 1H), 7,07(dd, J=9,16, 2,14 Hz, 1H), 7,21(s, 1H), 7,37(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,50(m, 3H), 8,05(m, 3H). obliczono dla C44H56N5SO9:, znaleziono: LC-MS (czas retencji: 1,68, metoda I), MS m/z 830 (M++1).
Etap 53. Sposób wytwarzania związku 53 według przykładu 53, Boc-NH-P3-(L-t-Val)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2-[1-(2-metoksyetylo)cyklopropan-1-ylu] o alternatywnej nazwie, związek 53 według przykładu 54, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-{1-[1-(2-metoksyetylo)cyklopropanosulfonyloaminokarbonylo]-2-winylocyklopropylokarbamoilo}-4-(7-metoksy-2-fenylo-chinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2-metylopropyIo}-karbaminowego
Etap 53). Związek 53 wytworzono z 61% wydajnością (0,1063 g) z kwasu tripeptydowego (0,140 g, 0,21 mmola), produktu według etapu 52b (przykład 52), postępując analogicznie do procedury według etapu 52c z tym wyjątkiem, że zamiast 1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-(2-metoksyetylo)cyklopropanosulfonoamid: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,84(d, J=6,10 Hz, 6H), 1,02(m, 11Η), 1,32(m, 3H), 1,97(m, 2H), 2,11(m, 2H), 2,21(m, 2H), 2,58(dd, J=12,97, 5,04 Hz, 1H), 3,31(s, 3H), 3,69(t, 3=1,11 Hz, 2H), 3,94(m, 1H), 3,95(s, 3H), 4,08(m, 1H), 4,22(d, J=8,85 Hz, 1H), 4,57(m, 1H), 4,96(d, J=10,68 Hz, 1H), 5,12(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,44(s, 1H), 6,01(m, 1H), 6,70
PL 213 029 B1 (d, J=7,63 Hz, 1H), 7,14(s, 1H), 7,36(dd, J=9,77, 2,75 Hz, 1H), 7,50(m, 3H), 7,77(d, J=7,32 Hz, 1H), 8,03(d, J=7,02 Hz, 2H).
LC-MS (czas retencji: 1,56, metoda I), MS m/z 834 (M++1).
Etap 54. Sposób wytwarzania związku 54 według przykładu 54, Boc-NH-P3-(L-t-Val)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2-(1-metoksymetylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 54 według przykładu 55, ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[1-(1-metoksymetylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2-metylopropylo}karbaminowego
Etap 54). Związek 54 wytworzono z 25% wydajnością (0,0404 g) z kwasu tripeptydowego (0,140 g, 0,21 mmola), produktu według etapu 52b (przykład 52), postępując analogicznie do procedury według etapu 52c (przykład 52) z tym wyjątkiem, że zamiast 1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-(2-metoksyetylo)cyklopropanosulfonoamid: 1H NMR (rozpuszczalnik metanol-d4) δ ppm 0,94(m, 8H), 1,25(s, 9H), 1,40(m, 3H), 1,81(dd, J=7,68, 5,49 Hz, 1H), 2,08(m, 2H), 2,45(t, J=10,25 Hz, 1H), 2,67(m, 1H), 3,30(s, 3H), 3,66(d, J=10,98 Hz, 1H), 3,75(d, J=10,98 Hz, 1H), 3,93(s, 3H), 4,09(m, 2H), 4,56(m, 2H), 5,04(d, J=10,61 Hz, 1H), 5,23(d, J=17,20 Hz, 1H), 5,53(s, 1H), 5,83(m, 1H), 7,07 (m, 1H), 7,22 (s, 1H), 7,37(s, 1H), 7,51(m, 3H), 8,07(m, 3H).
LC-MS (czas retencji: 1,53, metoda I), MS m/z 820 (M++1).
PL 213 029 B1
Związek 55, przykład 55
Etap 55a. Sposób wytwarzania bis-chlorowodorku [1-(1-benzylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylo]amidu kwasu 1-(2-amino-3,3-dimetylobutyrylo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karboksylowego
Etap 55a). Ten bis-chlorowodorek wytworzono ze 100% wydajnością (0,678 g) ze związku 5 (0,700 g, 0,795 mmola), postępując analogicznie do procedury według przykładu 25 etap 15g: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,64(m, 2H), 1,12(s, 9H), 1,17(m, 4H), 1,45(m, 3H), 1,94(dd, J=8,05, 5,49 Hz, 1H), 2,34(m, 1H), 2,44(m, 1H), 2,82(dd, J=14,64, 6,95 Hz, 1H), 3,24(d, J=13,54 Hz, 1H), 3,35(m, 1H), 4,19(m, 1H), 4,52(d, J=12,44 Hz, 1H), 4,75(dd, J=10,25, 6,95 Hz, 1H), 5,21(d, J=10,25 Hz, 1H), 5,37(d, J=17,20 Hz, 1H), 5,77(m, 1H), 5,84(s, 1H), 7,15(m, 2H), 7,26(m, 4H), 7,43(dd, J=9,33, 2,38 Hz, 1H), 7,56(m, 2H), 7,69(m, 3H), 8,11(dd, J=7,68, 1,83 Hz, 2H), 8,40(d, J=9,51 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 2,06, metoda K), MS m/z 780 (M++1).
Etap 55b. Sposób wytwarzania związku 55 według przykładu 55, N-cyklopentoksykarbonylo-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinoIino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca)-CONHSO2(1-benzylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 55 według przykładu 55, ester cyklopentylowy kwasu {1-[2-[1-(1-benzylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetyIopropylo}-karbaminowego
PL 213 029 B1
Etap 55b). Związek 55 wytworzono z 95% wydajnością (0,124 g) z bis-chlorowodorku (0,125 g, 0,15 mmola) produktu według etapu 55a (przykład 55), postępując analogicznie do procedury według przykładu 25 etap 25h opisanej w sposobie wytwarzania związku 12, oraz oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 45% do 85%) : 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,63(s, 2H), 0,96(s, 9H), 1,50(m, 12H), 2,32(m, 2H), 2,73(dd, J=13,54, 7,32 Hz, 1H), 3,30(m, 2H), 3,99(s, 3H), 4,09(m, 1H), 4,24(m, 1H), 4,60(m, 3H), 5,18(d, J=10,98 Hz, 1H), 5,34(d, J=17,20 Hz, 1H), 5,68(s, 1H), 5,79(m, 1H), 7,14(m, 2H), 7,23(m, 4H), 7,44(m, 2H), 7,61(m, 3H), 8,06(m, 2H), 8,18(d, J=9,15 Hz, 1H). obliczono dla C44H56N5SO9: LC-MS (czas retencji: 3,40, metoda J), MS m/z 892 (M++1)
Związek 56, przykład 56
Etap 56. Sposób wytwarzania związku 56 według przykładu 56, N-tetrahydropiran-4-ylooksykarbonylo-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1-(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-benzylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 56 według przykładu 56, ester tetrahydropiran-4-ylowy kwasu {1-[2-[1-(1-benzylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbony-
PL 213 029 B1
Etap 56). Związek 56 wytworzono z 46% wydajnością (0,072 g) z bis-chlorowodorku (0,150 g, 0,18 mmola) produktu według etapu 55a (przykład 55), postępując analogicznie do procedury według etapu 55b (przykład 55) opisanej w sposobie wytwarzania związku 55 z tym wyjątkiem, że zamiast chloromrówczanu cyklopentylu stosowano chloromrówczan tetrahydropiran-4-ylu: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,65(m, 2H), 0,96(s, 9H), 1,02(m, 1H), 1,44(m, 6H), 1,74(m, 1H), 1,93(dd, J=8,05, 5,49 Hz, 1H), 2,34(m, 2H), 2,74(dd, J=13,36, 6,77 Hz, 1H), 3,34(m, 2H), 3,77(m, 2H), 4,00(s, 3H), 4,08(m, 1H), 4,27(m, 3H), 4,63(m, 2H), 5,19(d, J=10,25 Hz, 1H), 5,35(d, J=16,83 Hz, 1H), 5,74(m, 2H), 7,14 (m, 2H), 7,27(m, 4H), 7,46(m, 2H), 7,63(m, 3H), 8,07(m, 2H), 8,19(d, J=9,15 Hz, 1H). MS m/z 908 (M++1), MS m/z 906 (M-1). HPLC (czas retencji: 3,08, metoda J).
Związek 57, przykład 57
Etap 57. Sposób wytwarzania estru tetrahydrofuran-3-ylowego kwasu {1-[2-[1-(1-benzylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego
Etap 57). Związek 57 wytworzono z 95% wydajnością (0,085 g) z bis-chlorowodorku (0,125 g, 0,12 mmola) związku 55a (etap 55a), postępując analogicznie do procedury według przykładu 55 (etap 55b) opisanej w sposobie wytwarzania związku 55 z tym wyjątkiem, że zamiast chloromrówczanu cyklopentylu stosowano chloromrówczan (S)-tetrahydrofuran-3-ylu, oraz oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 45% do 85%): 1H NMR (CDCI3) δ ppm 1,02(s, 9H), 1,40(dd, J=8,97, 5,67 Hz, 1H), 1,60(m, 4H), 1,91(m, 2H), 2,03(m, 2H), 2,60(m, 2H), 3,19(d, J=13,91 Hz, 1H), 3,31(d, J=13,91 Hz, 1H), 3,82(m, 3H), 3,95(s, 3H), 4,02(dd, J=11,34, 3,66 Hz, 1H), 4,29(d, J=9,15 Hz, 1H), 4,49(m, 2H), 5,05(m, 1H), 5,21(d, J=11,34 Hz, 1H), 5,29(d, J=16,47 Hz, 1H), 5,38(m, 1H), 5,45(d,
PL 213 029 B1
J=9,51 Hz, 1H), 5,78(m, 1H), 7,01(s, 1H), 7,07(dd, J=9,15, 2,56 Hz, 1H), 7,12(m, 2H), 7,24(m, 3H), 7,50(m, 4H), 8,03(m, 3H).
LC-MS (czas retencji: 3,08, metoda J), MS m/z 894 (M++1).
Etap 58. Sposób wytwarzania [1-(1-benzylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylo]amidu kwasu 1-[2-(2-cyklopropyloacetyloamino)-3,3-dimetylobutyrylo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karboksylowego
Etap 58). Związek 58 wytworzono z 71% wydajnością (0,0903 g) z bis-chlorowodorku (0,125 g, 0,15 mmola) produktu według etapu 55a (przykład 55), postępując analogicznie do procedury według przykładu 26 etap 26h opisanej w sposobie wytwarzania związku 13, oraz oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 45% do 85%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,44(m, 2H), 0,63(m, 2H), 0,86(m, 1H), 0,99(s, 9H), 1,04(m, 2H), 1,45(m, 3H), 1,92(dd, J=8,05, 5,49 Hz, 1H), 2,01(d, J=6,95 Hz, 2H), 2,32(m, 2H), 2,69(dd, J=13,72, 7,14 Hz, 1H), 3,31(m, 2H), 3,97(s, 3H), 4,13(dd, J=12,08, 3,29 Hz, 1H), 4,57(m, 3H), 5,17(m, 1H), 5,34(d, J=16,83 Hz, 1H), 5,63(s, 1H), 5,78(m, 1H), 7,15 (m, 3H), 7,28(m, 4H), 7,42(d, J=2,56 Hz, 1H), 7,56(m, 3H), 8,07(t, J=8,23 Hz, 3H).
LC-MS (czas retencji: 3,25, metoda J), MS m/z 862 (M++1).
PL 213 029 B1
Etap 59. Sposób wytwarzania [1-(1-benzylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylo]amidu kwasu 1-[3,3-dimetylo-2-(2-tetrahydropiran-4-yloacetyloamino)butyrylo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karboksylowego
Etap 59). Związek 59 wytworzono z 81% wydajnością (0,1084 g) z bis-chlorowodorku (0,125 g, 0,15 mmola) produktu według etapu 55a (przykład 55), postępując analogicznie do procedury według przykładu 26 etap 26h opisanej w sposobie wytwarzania związku 13 z tym wyjątkiem, że zamiast bis-chlorowodorku produktu według etapu 26g stosowano związek 55a, oraz oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 45 do 85%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,63(m, 2Η), 0,98(s, 9Η), 1,22(m, 2Η), 1,47(m, 6Η), 1,92(m, 4Η), 2,31(m, 2Η), 2,68(dd, J=13,17, 6,59 Hz, 1H), 2,67(m, 1H), 3,27(m, 2H), 3,80(m, 2Η), 3,97(s, 3Η), 4,11(dd, J=11,53, 3,11 Hz, 1H), 4,56(m, 3H), 5,18(d, J=10,25 Hz, 1H), 5,34(d, J=16,83 Hz, 1H), 5,59(s, 1H), 5,77(m, 1H), 7,15(m, 3H), 7,27(m, 4H), 7,42(d, J=2,20 Hz, 1H), 7,56(m, 3H), 8,07(m, 3H). HPLC (czas retencji: 3,11, metoda J).MS m/z 906 (M++1), 904 (M--1).
PL 213 029 B1
Etap 60. Sposób wytwarzania [1-(1-benzylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylo]amidu kwasu 1-{3,3-dimetylo-2-[(tetrahydropiran-4-karbonylo)amino]butyrylo}-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karboksylowego
Etap 60). Związek 60 wytworzono z 82% wydajnością (0,084 g) z bis-chlorowodorku (0,100 g, 0,18 mmola) według etapu 55a (przykład 55), postępując analogicznie do procedury według etapu 59 (przykład 59) opisanej w sposobie wytwarzania związku 59 z tym wyjątkiem, że zamiast kwasu cyklopropylooctowego stosowano kwas tetrahydropirano-4-karboksylowy: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 4,00(q, J=7,12 Hz, 2H), 4,04(s, 3H), 4,13(dd, J=12,05, 2,90 Hz, 1H), 4,25(m, 1H), 4,60(m, 2H), 5,18 (m, 1H), 5,34(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,76(m, 2H), 7,14(m, 2H), 7,25(m, 3H), 7,37(m, 1H), 7,51(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,53(s, 1H), 7,70(m, 3H), 8,05(m, 2H), 8,33(d, J=9,16 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 3,06, metoda J), MS m/z 893 (M++1).
PL 213 029 B1
Etap 61. Sposób wytwarzania [1-(1-benzylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylo]amidu kwasu 1-[2-(3-Etyloureido)-3,3-dimetylobutyrylo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-
Etap 61). Mieszaninę bis-chlorowodorku (0,100 g, 0,117 mmola) związku 55a według przykładu 55 (etap 55a), izocyjanianu etylu (26 gl, 0,32 mmola) i trietyloaminy (82 gl, 0,585 mmola) w CH2Cl2 mieszano przez 16 godzin w temperaturze pokojowej, po czym rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Produkt otrzymano metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 40 do 85%) w postaci białej pianki: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,63(m, 2H), 0,92(m, 3H), 0,95(s, 9Η), 1,28(s, 1H), 1,43(m, 3Η), 1,93(dd, J=8,24, 5,49 Hz, 1Η), 2,29(q, J=8,85 Hz, 1H), 2,41(m, 1H), 2,78(m, 2H), 2,87(m, 1H), 3,27(d, J=13,43 Hz, 1H), 3,34(d, J=13,42 Hz, 1H), 4,05(s, 3H), 4,11(dd, J=12,36, 3,20 Hz, 1H), 4,28(s, 1H), 4,65(m, 2H), 5,18(dd, J=10,38, 1,53 Hz, 1H), 5,35(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,75(m, 1H), 5,82(s, 1H), 7,13(d, J=7,02 Hz, 2H), 7,26(m, 3H), 7,38(dd, J=9,46, 2,44 Hz, 1H), 7,53(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,60(s, 1H), 7,74(m, 3H), 8,07(m, 2H), 8,35(d, J=9,16 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 3,09, metoda J), MS m/z 851 (M++1).
PL 213 029 B1
Etap 62. Sposób wytwarzania [1-(1-benzylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylo]amidu kwasu 1-[2-(3-tert-butyloureido)-3,3-dimetylobutyrylo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karboksylowego
Etap 62). Związek 62 wytworzono z 46% wydajnością (0,072 g) z bis-chlorowodorku (0,100 g, 0,117 mmola) związku 55a według etapu 55a (przykład 55), postępując analogicznie do procedury według przykładu 61 etap 61 opisanej w sposobie wytwarzania związku 48 z tym wyjątkiem, że zamiast izocyjanianu etylu stosowano izocyjanian tert-butylu: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,62(m, 2Η), 0,96(s, 9H), 1,11(s, 9H), 1,30(m, 1H), 1,45(m, 3H), 1,91(dd, J=8,09, 5,34 Hz, IR), 2,28(q, J=8,75 Hz, 1H), 2,37(m, 1H), 2,72(dd, J=14,34, 6,71 Hz, 1H), 3,27(d, J=13,43 Hz, 1H), 3,33(d, J=13,42 Hz, 1H), 4,00(s, 3H), 4,10(dd, J=12,21, 3,36 Hz, 1H), 4,26(s, 1H), 4,59(dd, J=10,22, 7,17 Hz, 1H), 4,65(d, J=12,21 Hz, 1H), 5,17(d, J=10,38 Hz, 1H), 5,33(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,74(m, 2H), 7,13(m, 2H), 7,25(m, 4H), 7,45(s, 1H), 7,46(d, J=2,44 Hz, 1H), 7,64(m, 3H), 8,06(m, 2H), 8,26(d, J=9,46 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 3,26, metoda J), MS m/z 879 (M++1).
PL 213 029 B1
Schemat 1
Cl.
,N,
Oh
HCl H2N eta]
PPh
izomer o najmniejszej wart.współ.Rf izomer o największej wart.współ.Rf związek 63c
Etap 63a. Sposób wytwarzania estru metylowego N-Boc-4-(7-chlorochinolin-4-ylooksy)proliny
Do ochłodzonej do temperatury 0°C zawiesiny estru metylowego N-Boc-cis-L-4-hydroksyproliny (10 g, 40,7 mmola) i 7-chlorochinolin-4-olu (8,73 g, 49,0 mmola) w THF (200 ml) dodano PPh3 (12,82 g, 48,9 mmola) i DIAD (8,80 g, 42,13 mmola). Mieszaninę pozostawiono na noc w temperaturze pokojowej i mieszano w tej temperaturze w sumie 30 godzin.
Mieszaninę rozpuszczono w EtOAc (800 ml), przemyto 1N wodnym roztworem HCl, 5% wodnym roztworem K2CO3 (3x100 ml), solanką (2x100 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono kilka razy z zastosowaniem kolumny Biotage 65M (Mech/CH2Cl2: 0 do 10%), uzyskując w sumie 10,57 g (68%) pożądanego produktu w postaci szkł a: 1H NMR (CDCI3) δ 1,40(s, 9H), 2,33-
LC-MS (czas retencji: 1,39, metoda D), MS m/e 407 (M++1).
Etap 63b. Sposób wytwarzania N-Boc-4-(7-chlorochinolin-4-ylooksy)proliny
Do ochłodzonego do temperatury 0°C roztworu produktu (10,57 g, 26,0 mmola) według etapu 63a przykładu 63 estru metylowego {BOC-N-P2-[(4R)-(7-chlorochinolino-4-okso)proliny} w MeOH (800 ml) dodano 1N wodny roztwór NaOH (44,5 ml, 44,5 mmola). Po upływie 6 godzin mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej, mieszano przez noc i pH uregulowano do 7, stosując 1,0 N wodny roztwór HCl. Roztwór zatężono do wodnej warstwy, pH uregulowano do 4, stosując 6N wodny roztwór HCl i mieszaninę ekstrahowano EtOAc (3x500 ml). Połączone warstwy organiczne osuszono (MgSO4) i zatężono, uzyskując 10,16 g (100%) produktu w postaci biał ego ciał a stał ego. 1H NMR (DMSO-d6) δ 1,32, 1,34 (dwa s (rotamery) 9H), 2,31-2,40(m, 1H), 2,58-2,69(m, 1H), 3,65-3,81(m, 2H), 4,33-4,40(m, 1H), 5,34(m, 1H), 7,10-7,11(m, 1H), 7,57(d, J=9 Hz, 1H), 7,98(s, 1H), 8,09-8,14(m, 1H), 8,75(d, J=5 Hz, 1H), 12,88(brs, 1H). 13C NMR (DMSO-d6) δ 27,82, 35,84, 51,52, 57,75, 76,03, 79,33, 102,95, 119,54, 123,86, 126,34, 127,24, 134,49, 149,32, 152,88, 153,25, 159,08, 173,74.
LC-MS (czas retencji: 1,48, metoda D), MS m/e 393 (M++1)
Etap 63c. Sposób wytwarzania BOC-NH-P2-[(4R)-(7-chlorochinolino-4-okso)-S-prolino](P1(1R,2S)winylo-Acca)-COOEt
Do roztworu produktu (5,11 g, 13 mmoli) według etapu 63b przykładu 633, {boc-4(R)-(7-chlorochinolino-4-okso)proliny}, chlorowodorku (3,48 g, 18,2 mmola) winylo-Acca (w postaci 1:1 mieszaniny diastereoizomerów 1R,2S/1S,2R, gdzie grupa cyklopropylokarboksyetylowa występuje w konfiguracji syn względem grupy winylowej) i NMM (7,1 ml, 65 mmoli) w DMF (30 ml) dodano HATU (6,92 g, 18,2 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 dni, po czym rozcieńczono EtOAc (180 ml) i oddzielono stosując bufor o pH 4,0 (3x100 ml). Warstwę organiczną przemyto nasyconym, wodnym roztworem NaHCO3 (2x50 ml), wodą (2x50 ml) i solanką (2x50 ml). Organiczny roztwór osuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono stosując kolumnę Biotage 40 M (EtOAc/heksany: 50% do 100%), z uzyskaniem 2,88 g produktu w postaci mieszaniny diastereomerów. Tą mieszaninę częściowo
PL 213 029 B1 oddzielono stosując kolumnę Biotage 65 M (MeOH-EtOAc: 0% do 9%), z uzyskaniem boc- NH-P2-[(4R)-(7-chlorochinolino-4-okso)-S-prolino]-P1-(1R,2S winylo-Acca P1)-COOEt jako wcześniej eluującego izomeru o dużej wartości współczynnika Rf (1,20 g, 17,4%). 1H NMR (CDCl3/metanol-d4) δ 1,16(t, J=7 Hz, 3H), 1,35(s, 9H), 1,37-1,43(m, 1H), 1,76-1,84(m, 1H), 2,06-2,11(m, 1H), 2,35-2,45 (m, 1H), 2,63(m, 1H), 3,72-3,93(m, 2H), 4,02-4,15(m, 1H), 4, 33-4,40(m, 1H), 5,06(d, J=9 Hz, 1H), 5,16(m, 1H), 5,24(d, J=17 Hz, 1H), 5,63-5,70(m, 1H), 6,74(m, 1H), 7,39(dd, J=9,2 Hz, 1H), 7,74-7,78 (m, 1H), 7,89(d, J=2 Hz, 1H), 7,97(d, J=9 Hz ,1H), 8,60(d, J=5 Hz, 1H). 1H NMR (metanol-d4, 60/40 rotomery) δ 1,24(t, J=7 Hz, 3H), 1,39, 1,43 (2s, 9H, ratio 4:6), 1,71-1,74(m, 0,4H), 178-1,81(m, 0,6H), 2,18-2,23(m, 1H), 2,65-2,69(m, 0,4H), 2,71-2,76(m, 0,6H), 3,88-3,96(m, 2H), 4,11-4,18(m, 2H), 4,39-4,45(m, 1H), 5,09-5,13(m, 1H), 5,28-5,33(m, 1H), 5,37(m, 1H), 5,73-5,81(m, 1H), 7,05(d, J=5 Hz, 1H), 7,53(d, J=8,9 Hz, 1H), 7,92(s, 1H), 8,12(d, J=8,9 Hz, 1H), 8,70(d, J=5 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,54, metoda A) MS m/z 530 (M++1).
Pozostałość (około 1,66 g, 24%) stanowiły zmieszane frakcje znacznie wzbogacone w izomer o mniejszej wartoś ci współ czynnika Rf.
Etap 63d. Sposób wytwarzania kwasu (L)-2-cyklopentylooksykarbonyloamino-3,3-dimetyIomasłowego
Schemat 2
Do roztworu L-tert-leucyny (2 g, 15,25 mmola) w CH3CN (50 ml) dodano TMSCN (7,06 ml, 56,41 mmola) i mieszano przez 15 minut. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze 75°C przez 30 minut. Do mieszaniny reakcyjnej dodano chloromrówczan cyklopentylu (2,83 g, 19,06 mmola) I mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze 80°C przez noc, po czym zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość potraktowano MeOH (40 ml), mieszano przez 10 minut i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. pH pozostałości uregulowano do 8,5 i mieszaninę ekstrahowano Et2O (2x200 ml). Warstwę wodną zakwaszono do pH 3 i ekstrahowano CH2Cl2 (2x200 ml). Połączone ekstrakty osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość krystalizowano z mieszaniny EtaO/heksany w minimalnej iloś ci z uzyskaniem 3,48 g (94%) produktu: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,00(s, 9H), 1,59(m, 2H), 1,73(m, 4H), 1,84(dd, J=5,95, 3,20 Hz, 2H), 3,98(s, 1H), 5,02(m, 1H).
PL 213 029 B1
Etap 63e. Sposób wytwarzania bis-chlorowodorku NH2-P2-[(4R)-(7-chlorochinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-COOEt
Produkt (0,65 g, 1,22 mmola) według etapu 63c przykładu 63, {BOC-P2-[(4R)-(7-chlorochinolino-4-okso)-S-prolino]-P1-((1R,2S)winylo-Acca-CO2Et}, rozpuszczono w mieszaninie 4N HCl/dioksan (4,5 ml, 18 mmoli) i mieszano przez 1 godzinę w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną zatężono i surowy produkt bezpośrednio stosowano w następnym etapie: LC-MS (czas retencji: 0,94, metoda A) LC-MS m/z 430 (M++1).
Etap 63f. Sposób wytwarzania związku 63f według przykładu 63f, estru etylowego kwasu N-cyklopentylooksykarbonylo-NH-P3-(L-val)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-karboksylowego, o alternatywnej nazwie związek 63f według przykładu 63f, ester etylowy kwasu 1-{[4-(7-chlorochinolin-4-ylooksy)-1-(2-cyklopentylooksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)-pirolidyno-2-karbonylo]amino}-2-winylocyklopropanokarboksylowego
Etap 63f). Do roztworu produktu (0,530 g, 1,04 mmola) według etapu 63e przykładu 63 {chlorowodorku P2[(4R)-7-chlorochinolino-4-okso)-S-prolino]-P1-((1R,2S)winylo-Acca) COOEt, (0,328 g, 1,35 mmola), produktu według etapu 63d przykładu 63, kwasu {(L)-2-cyklopentylooksykarbonyloamino-3,3-dimetylomasłowego}, HOBT (0,146 g, 1,08 mmola) i diizopropyloetyloaminy (0, 755 ml, 4,32 mmola) w CH2Cl2 (7 ml) dodano HBTU (0,512 g, 1,35 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc i podzielono pomiędzy CH2Cl2 i bufor o pH 4,0. Warstwę CH2Cl2 przemyto wodą, nasyconym roztworem NaHCO3 (roztwór wodny), osuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono stosując kolumnę Biotage 40M (EtOAc/heksany: 35 do 100%), z uzyskaniem 0,640 g (92%) produktu: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,02(s, 9H), 1,26(m, 4H), 1,56(m, 10 Η), 2,19(q, J=8,75 Hz, 1H), 2,41(m, 1H), 2,70(dd, J=14,19, 8,09 Hz, 1H), 4,01(dd, J=11,90, 3,05 Hz, 1H), 4,13(m, 2H), 4,20(s, 1H), 4,53(m, 1H), 4,62(m, 1H), 5,09(d, J=10,38 Hz, 1H), 5,26(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,47(m, 1H), 5,77(m, 1H), 7,07(d, J=5,49 Hz, 1H), 7,47(m, 1H), 7,94(m, 1H), 8,20(d, J=8,85 Hz, 1H), 8,72(d, J=5,49 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,71, metoda B), MS m/z 655 (M++1).
Etap 63g. Sposób wytwarzania związku 63 g według przykładu 63 g, estru etylowego kwasu N-cyklopentylooksykarbonylo-NH-P3-(L-val)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-karboksylowego o alternatywnej nazwie związek 63 g według przykładu 63 g, kwas 1-{[4-(7-chlorochinolin-4-ylooksy)-1-(2-cyklopentylooksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)pirolidyno-2-karbonylo]amino}-2-winylocyklopropanokarboksylowy
Etap 63 g). Związek 63 g otrzymano z 69% wydajnością (0,424 g) ze związku 63f (0,636 g, 0,97 mmola), postępując analogicznie do procedury według etapu 2e przykładu 2, w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,02(s, 9H), 1,57(m, 11H), 2,14(q, J=9,03 Hz, 1H), 2,46(m, 1H), 2,68(m, 1H), 4,02(dd, J=11,89, 3,11 Hz, 1H), 4,19(m, 1H), 4,50(d, J=26, 35 Hz, 1H), 4,64(t, J=8,42 Hz, 1H), 5,04(m, 1H), 5,24(d, J=17,20 Hz, 1H), 5,44(s, 1H), 5,87(m, 1H), 7,05(d, J=5,12 Hz, 1H), 7,48 (m, 1H), 7,92(m, 1H), 8,18(d, J=8,78 Hz, 1H), 8,71(d, J=5,49 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 2,32, metoda A), MS m/z 627 (M++1).
Etap 63h. Sposób wytwarzania estru cyklopentylowego kwasu (1-{4-(7-chlorochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-metylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropyIo)karbaminowego
Etap 63h). Związek 63 wytworzono z 14% wydajnością (0,0095 g) z kwasu tripeptydowego (0,058 g, 0,13 mmola), związku 63g produktu według etapu 63 g (przykład 63), postępując analogicznie do procedury według etapu 27c przykładu 27 opisanej w sposobie wytwarzania związku 27, oraz oczyszczono metodą PTLC: 1H NMR (DMSO-D6) δ ppm 0,77(m, 2H), 1,02(s, 9H), 1,52(m, 14H), 1,85(m, 1H), 2,15(m, 1H), 2,46(m, 1H), 2,67(m, 1H), 4,06(m, 1H), 4,21(m, 1H), 4,55(m, 3H), 5,04 (m, 1H), 5,23(m, 1H), 5,47(m, 1H), 5,85(m, 1H), 7,08(d, J=5,49 Hz, 1H), 7,47(d, J=8,85 Hz, 1H), 7,93(s, 1H), 8,20(t, J=8,09 Hz, 1H), 8,72(d, J=5,49 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,57, metoda I), MS m/z 744 (M++1).
PL 213 029 B1
Związek 64, przykład 64
związek 64
Wytwarzanie estru cyklopentylowego kwasu (1-{4-(7-chlorochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-propylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego
Etap 64). Związek wytworzono (wydajność 45%) (0,032 g) z kwasu chloro-P2-tripeptydowego (0,058 g, 0,13 mmola), związku 63g (etap 63 g, przykład 63), postępując analogicznie do procedury według etapu 27c przykładu 27 opisanej w sposobie wytwarzania związku 27, oraz oczyszczono metodą PTLC: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,78(m, 2H), 0,89(t, J=7,02 Hz, 3H), 1,02(s, 9H), 1,57(m, 16H), 2,12(m, 1H), 2,49(m, 1H), 2,68(dd, J=13,73, 7,02 Hz, 1H), 4,08(m, 1H), 4,22(s, 1H), 4,56(m, 3H), 5,01(dd, J=25,18, 9,61 Hz, 1H), 5,21(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,47(s, 1H), 5,89 (m, 1H), 7,08(d, J=5,19 Hz, 1H), 7,46(d, J=7,93 Hz, 1H), 7,92(s, 1H), 8,19(d, J=8,24 Hz, 1H), 8,72(d, J=5,19 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,64, metoda D), MS m/z 772 (M++1).
PL 213 029 B1
Sposób wytwarzania estru cyklopentylowego kwasu {1-[2-[1-(1-butylocyklopropanosulfonyloaminokarbonyIo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-chlorochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego
Etap 65). Związek 65 wytworzono (37% wydajność) (0,0271 g) z kwasu chloro-P2-tripeptydowego (0,058 g, 0,13 mmola), związku 63g (etap 63 g, przykład 63), postępując analogicznie do procedury według etapu 27c przykładu 27 opisanej w sposobie wytwarzania związku 1, oraz oczyszczono metodą PTLC: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,90(m, 5H), 1,02(s, 9H), 1,60(m, 18H), 2,15 (m, 1H), 2,48(m, 1H), 2,67(dd, J=14,04, 7,02 Hz, 1H), 4,05(m, 1H), 4,22(s, 1H), 4,49(d, J=11,90 Hz, 1H), 4,57(m, 2H), 5,03(m, 1H), 5,23(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,47(s, 1H), 5,83(m, 1H), 7,09(m, 1H), 7,46 (d, J=8,85 Hz, 1H), 7,92(s, 1H), 8,19(m, 1H), 8,72(d, J=5,19 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,87, metoda D), MS m/z 786 (M++1).
Sposób wytwarzania estru cyklopentylowego kwasu (1-{4-(7-chlorochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonyloaminokarbonyIo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-
100
PL 213 029 B1
Etap 66). Związek 66 wytworzono z 54% wydajnością (0,1016 g) z kwasu chloro-P2-tripeptydowego (0,150 g, 0,24 mmola), związku 63g (etap 63 g), postępując analogicznie do procedury według przykładu 63 (etap 63 h) opisanej w sposobie wytwarzania związku 50, oraz oczyszczono metodą PTLC: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,04(m, 2H), 0,42(m, 2H), 0,70(m, 1H), 1,02(s, 9H), 1,57(m, 16H), 2,10(m, 1H), 2,48(s, 1H), 2,68(dd, J=13,73, 7,32 Hz, 1H), 4,06(m, 1H), 4,22(s, 1H), 4,49(d, J=11,90 Hz, 1H), 4,57(m, 2H), 5,00(dd, J=23,19, 10,99 Hz, 1H), 5,20(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,46(m, 1H), 5,93(m, 1H), 7,08(d, J=5,49 Hz, 1H), 7,46(d, J=8,55 Hz, 1H), 7,92(s, 1H), 8,19(d, J=8,85 Hz, 1H), 8,72 (d, J=5,19 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,76, metoda I), MS m/z 784 (M++1).
Związek 67, przykład 67
Sposób wytwarzania estru cyklopentylowego kwasu {1-[2-[1-(1-Allilocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-chlorochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego
Etap 67). Związek wytworzono z 16% wydajnością (0,0051 g) z kwasu chloro-P2-tripeptydowego (0,026 g, 0.04 mmola), związku 63 g (etap 63 g), postępując analogicznie do procedury według przykładu 63 etap 63 h opisanej w sposobie wytwarzania związku 63, oraz oczyszczono metodą PTLC: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,87(m, 2H), 1,02(s, 9H), 1,51(m, 14H), 1,99(dd, J=24,72, 15,87 Hz, 1H), 2,65(m, 3H), 4,16(s, 1H), 4,22(s, 1H), 4,49(m, 1H), 4,57(m, 1H), 4,99(m, 3H), 5,17(m, 1H), 5,47(m, 1H), 5,78(m, 2H), 7,10(d, J=5,49 Hz, 1H), 7,47(m, 1H), 7,93(m, 1H), 8,21(m, 1H), 8,72 (d, J=5,49 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,72, metoda I), MS m/z 770 (M++1).
PL 213 029 B1
101
Związek 68, przykład 68
Etap 68a. Sposób wytwarzania (2-acetylo-5-metoksyfenylo)amidu kwasu cyklopropanokarboksylowego
Etap 68a). Roztwór 2-amino-4-metoksyacetofenonu (4,45 g, 26,94 mmola) rozpuszczono w temperaturze 0°C w CH2Cl2 (100 ml), potraktowano chlorkiem cyklopropanokarbonylu (3,1 ml, 33,68 mmola), diizopropyloetyloaminą (19 ml, 107,8 mmola) i DMAP (0,780 g, 6,4 mmola). Mieszaninę reak102
PL 213 029 B1 cyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez noc i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w CH2Cl2 (500 ml) przemyto wodnym 1N roztworem HCl, wodą, NaHCO3 (roztwór wodny) i osuszono (MgSO4). Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałe ciało stałe potraktowano mieszaniną EtOAc/heksany (1/1), z uzyskaniem produktu (5,35 g, 85%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,94(m, 4H), 1,69(m, J=3,97 Hz, 1H), 2,60(s, 3H), 3,84(s, 3H), 6,69 (d, J=7,93 Hz, 1H), 7,98(d, J=8,85 Hz, 1H), 8,23(s, 1H).
Etap 68b. Sposób wytwarzania 2-cyklopropylo-7-metoksychinolin-4-olu
Etap 68b). Roztwór produktu (5,35 g, 22,72 mmola) według etapu 1 przykładu 376 {(2-acetylo-5-metoksyfenylo)amid kwasu cyklopropanokarboksylowego} i tert-BuOK (5,45 g, 48,6 mmola) w tertbutanolu (130 g) ogrzewano w temperaturze refluksu przez 6 godzin. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono, wylano do ochłodzonego lodem buforu i pH uregulowano do 7 oraz roztwór przesączono. Ciało stałe krystalizowano z MeOH/Et2O uzyskując produkt (1 g, 20%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,96(m, 2H), 1,15(m, 2H), 1,94(m, 1H), 3,87(s, 3H), 5,86(m, 1H), 6,93(m, 2H), 8,04(d, J=8,85 Hz, 1H).
Etap 68c. Sposób wytwarzania estru metylowego Boc-(4R)-(2-cyklopropyIo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-proliny
Etap 68c). Do rozpuszczonego w THF (25 ml) roztworu N-Boc-L-3-hydroksyproliny (1,06 g, 4,32 mmola) i trifenylofosfiny (2,27 g, 8,64 mmola), w temperaturze 0°C, w czasie 30 minut dodawano roztwór produktu (0,93 g, 4,32 mmola) według etapu 2, przykładu 376 {2-cyklopropylo-7-metoksychinolin-4-ol} i DEAD (1,50 g, 8,64 mmola) w THF (25 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc i zatężono. Pozostałość oczyszczono dwukrotnie z zastosowaniem kolumny Biotage 40+M (EtOAc//heksany: 20 do 65%), uzyskując 1,74 g (90%) produktu: LC-MS (czas retencji: 2,56, metoda J), MS m/z 443 (M++1).
Etap 68d. Sposób wytwarzania Boc-(4R)-(2-cyklopropylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-proliny
Etap 68d). Do zawiesiny (1,70 g, 3,86 mmola) produktu według etapu 3, przykładu 376 {estru metylowego Boc-(4R)-(2-cyklopropylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-proliny} w THF (91 ml), CH3OH (18,2 ml) i H2O (27 ml) dodano LiOH (0,73 g, 30 mmoli). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 16 godzin, pH uregulowano do 6 i organiczny rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość zakwaszono do pH 4 i ekstrahowano EtOAc (4x100 ml). Połączone organiczne ekstrakty osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 1,64 g (100%) produktu: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,32(m, 13H), 2,37(m, 2H), 2,71(m, 1H), 3,86(m, 1H), 3,95(s, 3H), 4,14(m, 1H), 4,43(m, 1H), 5,41(s, 1H), 6,65(s, 1H), 7,19(m, 1H), 7,30(m, 1H), 8,02(dd, J=12,63, 9,33 Hz, 1H).
Etap 68e. Sposób wytwarzania estru tert-butylowego kwasu 4-(2-cyklopropylo-7-metoksychinolin-4-ylooksy)-2-(1-etoksykarbonylo-2-winylocyklopropylokarbamoiIo)pirolidyno-1-karboksylowego
Etap 68e). Produkt (1,61 g, 2,79 mmola) według etapu 4, przykładu 376 {Boc-P2{(4R)-[2-cyklopropylo-7-metoksychinolino-4-okso]-S-prolino}-(P1(1R,2S)winylo-Acca) COOEt} rozpuszczono w układzie HCl/dioksan (15 ml; 60 mmoli) i mieszano przez 3 godziny w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną zatężono i oddestylowano azeotropowo, stosując suchy THF, uzyskując produkt (1,58 g, 100%): LC-MS (czas retencji: 2,12, metoda K), MS m/z 566 (M++1).
Etap 68f. Sposób wytwarzania bis-chlorowodorku
Etap 68f). Do zawiesiny produktu (1,58 g, 2,79 mmola) według etapu 5, przykładu 376 {bischlorowodorku P2 {(4R)-[2-cyklopropylo-7-metoksychinolino-4-okso]-5-prolino}-(P1-(1R,2S)winylo-Acca)COOEt}, diizopropyloetyloaminy (1,65 ml, 9,25 mmola), N-Boc-L-tert-leucyny (0,775 g, 3,35 mmola) i HOBT-H2O (0,515 g, 3,36 mmola) w CH2Cl2 (13 ml) dodano HBTU (1,28 g, 3,36 mmola). Mieszaninę
PL 213 029 B1
103 reakcyjną mieszano przez 14 godzin i podzielono pomiędzy EtOAc i bufor o pH 4,0. Warstwę EtOAc osuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono z zastosowaniem kolumny Biotage 40+M (EtOAc/ heksany: 20 do 100%, a następnie MeOH), po czym oczyszczono metodą PTLC (MeOH/CH2Cl2 2%), z uzyskaniem 1,4 g (63%) produktu: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,04(s, 9H), 1,20(m, 5H), 1,28(s, 9H), 1,39(m, 2H), 1,69(m, 1H), 2,19(m, 2H), 2,36(m, 1H), 2,63(dd, J=13,54, 7,68 Hz, 1H), 3,90(s, 3H), 4,08(m, 4H), 4,19(d, J=H, 34 Hz, 1H), 4,47(d, J=11,71 Hz, 1H), 4,56(t, J=8,60 Hz, 1H), 5,08(m, 1H), 5,24(m, 1H), 5,39(s, 1H), 5,78(m, 1H), 6,56(s, 1H), 6,96(dd, J=9,15, 2,20 Hz, 1H), 7,21(d, J=2,56 Hz, 1H), 7,97(d, J=9,15 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 2,34, metoda K), MS m/z 679 (M++1).
Etap 68g. Sposób wytwarzania estru etylowego kwasu 1-{[1-(2-tert-butoksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)-4-(2-cyklopropylo-7-metoksychinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karbonylo]amino}-2-winylocyklopropanokarboksylowego
Etap 68g). Do zawiesiny produktu wytworzonego według etapu 6, przykładu 376 (1,28 g, 1,89 mmola), Boc-NH-P3-(L-tert-BuGly)-P2-[(4R)-(2-cyklopropyIo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)-winylo-Acca)-COOEt, w THF (93 ml), CH3OH (23 ml) i H2O (45 ml) dodano LiOH (0,491 g, 20.4 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 18,5 godziny, pH uregulowano do 4 i organiczny rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość ekstrahowano EtOAc (5x100 ml). Połączone organiczne rozpuszczalniki osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 1,17 g (97%) pożądanego produktu: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,04(s, 9H), 1,24(s, 9H), 1,27(m, 3H), 1,42(m, 2H), 1,68(dd, J=8,05, 5,12 Hz, 1H), 2,17(m, 1H), 2,33(m, 1H), 2,47(m, 1H), 2,66(m, 1H), 3,95(s, 3H), 4,09(m, 2H), 4,51(d, J=11,71 Hz, 1H), 4,59(t, J=8,60 Hz, 1H), 5,07(m, 1H), 5,26(m, 1H), 5,52(s, 1H), 5,85(m, 1H), 6,69(s, 1H), 7,10(dd, J=9,15, 2,20 Hz, 1H), 7,27(d, J=2,20 Hz, 1H), 8,10(d, J=9,15 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 2,21, metoda K), MS m/z 651 (M++1).
Etap 69h. Sposób wytwarzania związku 69 według przykładu 69, BOC-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-cyklopropylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2-(1-benzylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie, związek 69 według przykładu 69, estru tert-butylowego kwasu (1-{4-(2-cyklopropylo-7-metoksychinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-fenetylocyklopropanosulfonyloamino-karbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbamino-
-tripeptydowego (0,160 g, 0,25 mmola), produktu według etapu 68 g (przykład 68), postępując analogicznie do procedury według etapu 27 c (przykład 27) opisanej w sposobie wytwarzania związku 27, oraz oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 45% do 85%): 1H NMR (metanold4) δ ppm 0,65(m, 2H), 0,96(s, 9H), 1,18(s, 9H), 1,48(m, 6H), 1,92(dd, J=8,05, 5,49 Hz, 1H), 2,37(m, 3H), 2,69(dd, J=14,09, 7,50 Hz, 1H), 3,29(m, 2H), 4,01( s, 3H), 4,09(m, 2H), 4,59(m, 2H), 5,18(m, 1H), 5,35(d, J=17,20 Hz, 1H), 5,67(s, 1H), 5,77(m, 1H), 6,83(s, 1H), 7,14(m, 2H), 7,31(m, 6H), 8,23(d, J=9,15 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 3,73, metoda K), MS m/z 844 (M++1).
104
PL 213 029 B1
Związek 69 według przykładu 69, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-cyklopropylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2[1-(1-pent-2-ynylo)cyklopropan-1-yl), o alternatywnej nazwie, związek 69 według przykładu 69, ester tert-butylowy kwasu (1-{4-(2-cyklopropylo-7-metoksychinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-pent-2-ynylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego
Etap 69). Związek 69 wytworzono z 43% wydajnością (0,086 g) z kwasu cyklopropylo-P2-tripeptydowego (0,160 g, 0,25 mmola), związku 69 h, produktu według etapu 69h (przykład 69), postępując analogicznie do procedury według przykładu 46 opisanej w sposobie wytwarzania związku 33, oraz oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 30% do 100%): 1H NMR (metanold4) δ ppm 0,91(m, 2H), 1,01(m, 3H), 1,04(s, 9H), 1,15(m, 5H), 1,26(m, 11H), 1,80(m, 1H), 2,08(m, 2H), 2,22(m, 1H), 2,45(m, 1H), 2,99(s, 2H), 3,34(s, 2H), 3,90(s, 3H), 4,08(m, 1H), 4,23(m, 1H), 4,45(d, J=11,90 Hz, 1H), 4,52(m, 1H), 5,04(d, J=10,38 Hz, 1H), 5,20(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,42(s, 1H), 5,90 (m, 1H), 6,57(m, 1H), 6,98(dd, J=9,00, 2,29 Hz, 1H), 7,22(d, J=2,44 Hz, 1H), 7,99(d, J=9,16 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,98, metoda Η), MS m/z 820 (M++1).
PL 213 029 B1
105
Związek 70 wełdug przykładu 70, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-cyklopropylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-CONHSO2(1-cyklopropylometylocyklopropan-1-yl), o alternatywnej nazwie, zwią zek 70 wedł ug przykł adu 70, ester tert-butylowy kwasu (1-{4-(2-cyklopropylo-7-metoksychinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego
Etap 70). Związek 70 wytworzono z 43% wydajnością (0,086 g) z kwasu cyklopropylo-P2-tripeptydowego (0,160 g, 0,25 mmola), związku 56 h według etapu 69 h, postępując analogicznie do procedury według etapu 27c przykładu 27 opisanej w sposobie wytwarzania związku 1 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonoamid, oraz oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 45% do 85%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,06(m, 2H), 0,45(m, 2H), 0,67(m, 1H), 1,04(s, 9H), 1,28(s, 9H), 1,43(m, 8H), 1,87(m, 4H), 2,25(m, 3H), 2,60(dd, J=12,99, 6,77 Hz, 1H), 3,91(s, 3H), 4,07(dd, J=12,08, 3,29 Hz, 1H), 4,24(d, J=9,15 Hz, 1H), 4,48(m, 2H), 5,09(d, J=10,25 Hz, 1H), 5,26(d, J=17,20 Hz, 1H), 5,45(s, 1H), 5,73(m, 1H), 6,60(s, 1H), 7,00(dd, J=9,15,2,20 Hz, 1H), 7,23(d, J=2,20 Hz, 1H), 7,99(d, J=9,15 Hz, 1H).
LC-MS LC-MS (czas retencji: 3,16, metoda 1), MS m/z 808 (M++1).
106
PL 213 029 B1
Związek 71, przykład 71
PL 213 029 B1
107
Etap 71a: dichlorowodorek estru metylowego P2 HN-[(4R)-(2-fenyIo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-proliny
Etap 71a). Przez ochłodzony do temperatury -78°C roztwór 10 g (21,5 mmola) N-Boc-(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-proliny, estru 1-tert-butylowego kwasu 4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1,2-dikarboksylowego w 500 ml MeOH, przez 10 minut barbotowano gazowy HCl. Mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej, mieszano przez noc i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość wielokrotnie oddestylowano azeotropowo z zastosowaniem toluenu i dioksanu, uzyskując 9,71 g (100%) tytułowego produktu w postaci białawego ciała stałego.
1H NMR (DMSO-d6) δ 2,56-2,66(m, 1H), 2,73-2,80(m, 1H), 3,67-3,86(m, 2H), 3,79(s, 3H), 3,97(s, 3H), 4,76-4,82(m, 1H), 5,95(m, 1H), 7,42(dd, J=9, 2 Hz, 1H), 7,65-7,72(m, 4H), 8,23-8,27 (m, 2H), 8,51(d, J=9,2 Hz, 1H), 9,68(bs, 1H), 11,4(bs, 1H);
LC-MS (czas retencji: 0,94, metoda D), MS m/e 379 (M++1).
Etap 71b. Sposób wytwarzania P3 N-Boc-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino)]-COOMe
Etap 71b). Do zawiesiny produktu (3,90 g, 8,60 mmola) według etapu 72a (przykład 72), [bischlorowodorku estru metylowego HN-(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-proliny], 2,65 g (11,47 mmola), N-BOC-L-tert-leucyny (L-tBuGly), 3,48 g (34,40 mmola) NMM w DMF (20 ml), w temperaturze 0°C, dodano 3,62 g (9,52 mmola) HATU. Mieszaninę reakcyjną pozostawiono w temperaturze pokojowej na noc, mieszano przez 4 dni, rozcieńczono EtOAc (200 ml), przemyto buforem o pH 4,0 (3x40 ml), nasyconym wodnym roztworem NaHCO5 (40 ml), osuszono (MgSO4) i oczyszczono stosując kolumnę 40 M firmy Biotage (eluowano układem 15% do 70% EtOAc w heksanach) z uzyskaniem 4,16 g (81%) estru metylowego kwasu 1-(2-tert-butoksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karboksylowego, o alternatywnej nazwie P3 N-Boc-(L-tBuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino)]-COOMe, w postaci pianki. 1H NMR (CDCl3) δ 1,07(s, 9H), 1,37(s, 9H), 2,29-2,39(m, 1H), 2,78(dd, J=14,8 Hz, 1H), 3,96(s, 3H), 4,06-4,11 (m, 1H), 4,31(d, J=10 Hz, 1H), 4,54(d, J=11 Hz, 1H), 4,72-4,77(m, 1H), 5,23(d, J=10 Hz, 1H), 5,34(m, 1H), 6,96(s, 1H), 7,07(dd, J=9,2 Hz, 1H), 7,44-7,52(m, 3H), 7,99-8,03(m, 3H).
LC-MS (czas retencji: 1,43, metoda A) MS m/e 592 (M++1).
Etap 71c. Sposób wytwarzania P3 N-Boc-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino)]-COOH
Etap 71c). Do roztworu estru metylowego kwasu 1-(2-tert-butoksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karboksylowego (4,179 g, 7,06 mmola) w THF (318 ml), CH3OH (42 ml) i H2O (170 ml) dodano LiOH (1,356 g, 56,5 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez jeden dzień, zobojętniono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do warstwy wodnej. Uzyskaną wodną pozostałość zakwaszono do pH 4,0 dodając 1,0 N wodny roztwór HCl i następnie nasycono stałym NaCl. Wodną mieszaninę ekstrahowano wielokrotnie układem 80% EtOAc/THF (4x300 ml), połączone organiczne rozpuszczalniki osuszono (Mg2SO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 3,69 g (91%) tytułowego produktu w postaci pianki. 1H NMR (CDCl3) δ 1,03(s, 9H), 1,27(s, 9H), 2,36-2,43(m, 1H), 2,78-2,83(m, 1H), 3,94(s, 3H), 4,05(d, J=10 Hz, 1H), 4,24(d, J=9 Hz, 1H), 4,54(d, J=12 Hz, 1H), 4,63-4,67(m, 1H), 5,52(m, 1H), 7,09(dd, J=9 Hz, 1H), 7,20(s, 1H), 7,38(s, 1H), 7,51-7,55(m, 3H), 7,99-8,00(m, 3H), 8,09(d, J=9 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,44, metoda A), MS m/z 578 (M++1).
Etap 71d: Boc-P3-(L-tBuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino)]-P1-(1-aminocyklopropano-1)-COOMe
Etap 71d). Mieszaninę produktu (2,0 g, 3,46 mmola) według etapu 72c (przykład 72), diizopropyloetyloaminy (3 ml, 17,3 mmola), HOBT-H2O (0,64 g, 4,15 mmola) oraz HBTU (1,58 g, 4,15 mmola) w CH2Cl2 (35 ml) mieszano przez noc. Mieszaninę reakcyjną następnie rozcieńczono EtOAc (300 ml), przemyto buforem o pH 4,0 (3x), wodnym roztworem NaHCO3(2x), solanką, osuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono stosując kolumnę Biotage 65 M (EtOAc/heksany: 15% do 100%), z uzyskaniem produktu w postaci pianki 1,97 g: 1H NMR (chloroform-D) δ ppm 1,02(s, 9H), 1,29(m, 3H), 1,29(s, 9H), 1,57(m, 1H), 2,40(m, 1H), 2,67(dd, J=13,91, 7,68 Hz, 1H), 3,65(s, 3H), 3,89(s, 3H), 4,04(m, 1H), 4,21(m, 1H), 4,48(d, J=11,71 Hz, 1H), 4,60(t, J=8,42 Hz, 1H), 5,41(s, 1H), 7,00(d, J=8,7 8 Hz, 1H), 7,14(s, 1H), 7,32(s, 1H), 7,50(m, 3H), 8,02(m, 3H).
LC-MS (czas retencji: 1,49, metoda C), MS m/z 675 (M+H).
Etap 71e: Boc-P3-(L-tBuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino)]-P1-(1-aminocyklopropano-1)-COOH
108
PL 213 029 B1
Etap 71e). Do zawiesiny produktu (1,97 g, 2,92 mmola) według etapu 72d (przykład 72), {BocP3-(L-tBuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino)]-P1-(1-aminocyklopropano-1)-COOMe}, w THF(75 ml), CH3OH (18 ml) i H2O (60 ml) dodano LiOH (0,42 g, 18 mmoli). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc, pH uregulowano do 7 i pod zmniejszonym ciśnieniem usunięto organiczne rozpuszczalniki. Wodną pozostałość zakwaszono do pH 4 i ekstrahowano EtOAc (3x200 ml). Połączone rozpuszczalniki organiczne osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując pożądany produkt (związek 80g) 1,59 g (82%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,06(s, 9H), 1,30(s, 9H), 1,45(m, 2H), 1,60(m, 1H), 1,60(m, 1H), 2,53(m, 1H), 2,77(dd, J=13,43, 7,32 Hz, 1H), 3,97(s, 3H), 4,09(m, 1H), 4,25(d, J=8,55 Hz, 1H), 4,57(d, J=11,90 Hz, 1H), 4,64(t, J= 8,39 Hz, 1H), 5,57(m, 1H), 7,10(d, J=8,55 Hz, 1H), 7,29(s, 1H), 7:41(s, 1H), 7,57(m, 3H), 8,07(d, J=7,02 Hz, 2H), 8,13(d, J=8,85 Hz, 1H);
LC-MS (czas retencji: 1,54, metoda I), MS m/z 661 (M++H).
Etap 71f. Sposób wytwarzania estru tert-butylowego kwasu ((1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonyloaminokarbonyIo)-cyklopropylokarbamoilo]-pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)-karbaminowego
Etap 71f). Do roztworu kwasu tripeptydowego (0,080 g, 0,12 mmola), produktu według etapu 71e (przykład 71) (0, 080 g, 0,12 mmola) w THF (2 ml) dodano CDI (0,039 g, 0,24 mmola) i uzyskany roztwór ogrzewano w temperaturze 72°C przez 60 minut, po czym ochłodzono do temperatury pokojowej. Dodano 1-trimetylosilanylocyklopropylosulfonoamid (0,027 g, 0,14 mmola) i czysty DBU (0,037 ml, 0,24 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc, rozcieńczono EtOAc (150 ml) i przemyto buforem o pH 4,0 (2x30 ml), osuszono (Na2SO4/MgSO4) oraz zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą PTLC, stosując płytki 20x40 CM 1000 μm Analtech (MeOH/CH2Cl2 : 2 do 5%), z uzyskaniem 0,043 g (42%) pożądanego produktu (związek 71) w postaci pianki: 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,12(s, 9H), 0,90(m, 2H), 0,99(s, 9H), 1,29(d, J=18,01 Hz, 9H), 1,33(m, 6H), 2,42(s, 1H), 2,60(s, 1H), 3,91(s, 3H), 4,07(s, 2H), 4,26(d, J= 8,85 Hz, 1H), 4,46(d, J=H,29 Hz, 1H), 5,35(s, 1H), 6,98(s, 1H), 7,01(d, J=10,68 Hz, 1H), 7,36(s, 1H), 7,45(m, 3H), 7,94(d, J=7,32 Hz, 2H), 7,99(d, J=9,16 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,77, metoda E), MS m/z 836 (M++1).
Związek 72 według przykładu 72, Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)- P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-P1-(cyklopropano)-CONHSO2(1-fenylokarbamoilocyklopropan-1-yl), o alterntywnej nazwie związek 72 według przykładu 72, ester tert-butylowy kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylo-oksy)-2-[1-(1-fenylokarbamoilocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)cyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbamidowego
PL 213 029 B1
109
Etap 72f). Związek 72 wytworzono z 13% wydajnością (0,0785 g) z kwasu tripeptydowego (0,080 g, 0,12 mmola), produktu według etapu 71e (przykład 71), postępując analogicznie do procedury według etapu 71f (przykład 71) opisanej w sposobie wytwarzania związku 71 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-fenylokarbamoilocyklopropanosulfonoamid (wytworzony według etapu 81d): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,01(s, 11H), 1,32(s, 9H), 1,34(m, 4H), 1,54(m, 5H), 2,38(m, 1H), 2,53(m, 1H), 3,66(d, J=9,46 Hz, 1H), 4,20(m, 1H), 4,39(d, J=H,90 Hz, 1H), 4,48(t, J=8,70 Hz, 1H), 5,23(s, 1H), 6,95(m, 1H), 7,01(dd, J=9,00, 1,98 Hz, 1H), 7,16(m, 3H), 7,37(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,52(m, 6H), 8,03(d, J=9,16 Hz, 1H), 8,08(d, J=7,93 Hz, 2H). HRMS m/z (M+H)+, obliczono dla C46H55N6SO10: 83, 3701, znaleziono: 883, 3735.
LC-MS (czas retencji: 1,58, metoda F), MS m/z 883 (M++1).
Sposób wytwarzania Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-P1-(cyklopropano)-CONHSO2(1-benzoilocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie związek 73 według przykładu 73, estru tert-butylowego kwasu ({1-[2-[1-(1-benzoilocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)cyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetyIopropyIo}karbaminowego
110
PL 213 029 B1
Etap 73). Związek 73 wytworzono z 68% wydajnością (0,071 g) z kwasu cyklopropylo-P2-tripeptydowego (0,080 g, 0,12 mmola), produktu według etapu 71e (przykład 71), postępując analogicznie do procedury według etapu 71f (przykład 71) opisanej w sposobie wytwarzania związku 71 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-benzoilocyklopropanosulfonoamid (wytworzony według etapu 81d): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,00(m, 2H), 1,04(s, 9H), 1,32(s, 9H), 1,34(m, 3H), 1,71(m, 3H), 2,53(m, 1H), 2,71(m, 1H), 3,95(s, 3H), 3,99(dd, J=11,60, 2,44 Hz, 1H), 4,27(m, 1H), 4,52(d, J=11,90 Hz, 1H), 4,58(t, J=8,70 Hz, 1H), 5,46(s, 1H), 7,07(dd, J=9,16, 2,14 Hz, 1H), 7,24(s, 1H), 7,38(m, 2H), 7,51(m, 5H), 8,09(m, 5H).
LC-MS (czas retencji: 1,66, metoda I), MS m/z (M++1).
Sposób wytwarzania Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-P1-(cyklopropano)-CONHSO2(1-benzylocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie związek 74 według przykładu 74, estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-benzylocyklopropanosulfonyIoaminokarbonylo)cyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego
PL 213 029 B1
111
Etap 74). Związek 74 wytworzono z 29% wydajnością (0,0298 g) z kwasu cyklopropylo-P2-tripeptydowego (0,080 g, 0,12 mmola), produktu według etapu 71e (przykład 71), postępując analogicznie do procedury według etapu 71f (przykład 71) opisanej w sposobie wytwarzania związku 71 z tym wyjątkiem, ż e zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-benzylocyklopropanosulfonoamid (wytworzony według etapu 7Id): 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,95(s, 9H), 1,32(s, 9H), 1,57(m, 6H), 2,39(m, 2H), 2,55(m, 1H), 2,85(m, 1H), 3,37(m, 2H), 3,89(s, 3H), 4,03(m, 2H), 4,22(d, J=9,46 Hz, 1H), 4,45(m, 1H), 5,32(s, 1H), 6,93(s, 1H), 6,98(dd, J=8,85, 1,83 Hz, 1H), 7,36(s, 1H), 7,43(m, 5H), 7,85(m, 1H), 7,93(m, 4H), 8,10(s, 1H). HRMS m/z (M+H)+, obliczono dla C46H56N5SO9: 854, 3799, znaleziono: 854, 3813.
LC-MS (czas retencji: 1,35, metoda Η), MS m/z 854 (M++1).
Sposób wytwarzania Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-P1-(cyklopropano)-CONHSO2(1-allilocyklopropan-1-ylu), o alternatywnej nazwie związek 75 według przykładu 75, estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-Allilocyklopropanosulforyloaminokarbonylo)cyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego
Etap 75). Związek 75 wytworzono z 40% wydajnością (0,039 g) z kwasu cyklopropylo-P1-tripeptydowego (0,080 g, 0,12 mmola), produktu według etapu 71e (przykład 71), postępując analogicznie do procedury według etapu 71f (przykład 71) opisanej w sposobie wytwarzania związku 71 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-allilocyklopropanosulfonoamid (wytworzony w przykładzie 4): 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,91(m, 2H), 0,99(s, 9H), 1,31(s, 9H),
112
PL 213 029 B1
1,34(m, 7H), 2,48(s, 1H), 2,59(m, 2H), 3,91(s, 3H), 4,01(m, 1H), 4,24(s, 1H), 4,44(d, J=11,29 Hz, 1H), 4,59(s, 1H), 4,92(m, 2H), 5,34(s, 1H), 5,61(m, 1H), 7,01(m, 2H), 7,36(s, 1H), 7,45(m, 3H), 7,94(d J=7,02 Hz, 2H), 7,98(d, J=8,85 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,63, metoda I), MS m/z 804 (M++1).
Związek 76, przykład 76
Sposób wytwarzania Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-P2-[(4R)-(2-fenylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-P1-(cyklopropano)-CONHSO2[1-(1-cykloheksenylo)cyklopropan-1-ylu], o alternatywnej nazwie związek 76 według przykład 76, estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-cykloheks-1-enylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)cyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego
Etap 76). Związek 76 wytworzono z 36% wydajnością 0,0368 g) z kwasu cyklopropylo-P1-tripeptydowego (0,080 g, 0,12 mmola), produktu według etapu 71e (przykład 71), postępując analogicznie do procedury według etapu 71f (przykład 71) opisanej w sposobie wytwarzania związku 71 z tym wyjątkiem, że zamiast 1-trimetylosilanylocyklopropanosulfonoamidu stosowano 1-(1-cykloheksenylo)cyklopropanosulfonoamid (wytworzony w przykładzie 5): 1H NMR (CDCI3) δ ppm 0,92(m, 2H), 0,99(s, 9H), 1,00(m, 2H), 1,32(s, 9H), 1,46(m, 8H), 1,96(s, 2H), 2,13(s, 2H), 2,43(m, 1H), 2,59(m, 1H), 3,91(s, 3H), 4,01(m, 1H), 4,26(d, J=9,16 Hz, 1H), 4,45(d, J=11,60 Hz, 1H), 4,55(s, 1H), 5,36(s, 1H), 5,85(s, 1H), 7,03(m, 2H), 7,36(m, 1H), 7,45(m, 3H), 7,94(d, J=7,02 Hz, 2H), 7,98(d, J=9,16 Hz, 1H). HRMS m/z (M+H)+, obliczono dla C45H57N5SO9: 844,3955, znaleziono: 844,3978.
LC-MS (czas retencji: 1,66, metoda F), MS m/z 844 (M++1).
PL 213 029 B1
113
Sposób wytwarzania estru 1-tert-butylowego kwasu 4-[2-(4-izopropylotiazol-2-ilo)-7-metoksychinolin-4-ylooksy]-pirolidyno-1,2-dikarboksylowego
Etap 77a. Sposób wytwarzania 1-bromo-3-metylo-2-butanonu
Do roztworu 4,0 g (46,5 mmola) 3-metylo-2-butanonu (Aldrich) w 50 ml MeOH w czasie 40 minut wkraplano 2,4 ml (46,5 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1,5 godziny, rozcieńczono 300 ml pentanu, przemyto nasycon wodnym roztworem NaHCO3, osuszono (MgSO4) i zatężono, uzyskując 5,81 g zanieczyszczonego 1-bromo-3-metylobutan-2-onu, który stosowano bezpośrednio z etapie B.
Etap 77b. Sposób wytwarzania estru etylowego kwasu 4-izopropylo-tiazolo-2-karboksylowego Czysty roztwór 5,58 g (34 mmole) 1-bromo-3-metylobutan-2-onu i 4,50 g (34 mmole) tioksamianu etylu (Aldrich) ogrzewano w temperaturze 70°C w czasie 18 godzin, a następnie ochłodzono do temperatury pokojowej. Mieszaninę podzielono pomiędzy nasycony wodny roztwór NaHCO3 i EtOAc, warstwę EtOAc osuszono (MgSO4), zatężono i poddano chromatografii na SiO2 (eluowano układem 2% do 40% EtOAc/heksany), uzyskując 3,4 g (48% ogółem) estru etylowego kwasu 4-izopropylotiazolo-2-karboksylowego w postaci oleju: 1H NMR (500 MHz, CDCl3) δ ppm 1,32(d, J=7 Hz, 6H), 1,42(t, J=7,2 Hz, 3H), 3,23(m, 1H), 4,46(q, J=1,2 Hz, 2H), 7,18(s, 1H).
114
PL 213 029 B1
Etap 77c: kwas 4-izopropylotiazolo-2-karboksylowy
Do roztworu 3,12 g (15,7 mmola) estru etylowego kwasu 4-izopropylotiazolo-2-karboksylowego w 32 ml mieszaniny 75% THF/MeOH, dodano 110 mg (31,3 mmola) LiOH w 8 ml H2O. Mieszanin ę reakcyjną mieszano przez noc, pH roztworu uregulowano do 5 stosując 1N wodny roztwór HCl i roztwór zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując kwas 4-izopropylotiazolo-2-karboksylowy w postaci białego ciała stałego (2,97 g, łącznie z solami), który użyto bezpośrednio w etapie E: 1H NMR (500 metanol-d4) δ ppm 1,29(d, J=6,7 Hz, 6H), 3,20(m, 1H), 7,39(m, 1H).
Etap 77d: (2-acetylo-5-metoksyfenylo)amid kwasu 4-izopropylotiazolo-2-karboksylowego
Do ochłodzonej do temperatury -30°C zawiesiny 2,59 g (15,7 mmola) 2-amino-4-metoksybenzofenonu (produktu według etapu D) i 2,68 g (15,7 mmola) kwasu 4-izopropylotiazolo-2-karboksylowego (produktu według etapu 77c) w 75 ml pirydyny, powoli kroplami w ciągu 5 minut dodano 1,93 ml (23,5 mmola) POCI3. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny, ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano przez noc. Mieszaninę reakcyjną wylano do wody z lodem i ekstrahowano kilka razy EtOAc. Połączone ekstrakty EtOAc osuszono (MgSO4), zatężono i poddano chromatografii na SiO2 (eluowano układem 0% do 15% MeOH/EtOAc), z uzyskaniem 2,57 g (51%) (2-acetylo-5-metoksyfenylo)amidu kwasu 4-metylotiazolo-2-karboksylowego w postaci żółtego ciała stałego: 1H NMR (CDCl3) δ ppm 1,41(d, J=6,7 Hz, 6H), 2,64(s, 3H), 3,24(m, 1H), 3,91(s, 3H), 6,67(dd, J=9,2, 5 Hz, 1H), 7,18 (s, 1H), 7,86(d, J=9 Hz, 1H), 8,56(d, J=2,5 Hz, 1H), 13,48(s, 1H).
Etap 77e: 2-(4-izopropylotiazol-2-ilo)-7-metoksychinolin-4-ol
Etap 77e). Do roztworu 2,5 g (7,85 mmola) (2-acetylo-5-metoksyfenylo)amidu kwasu 4-metylotiazolo-2-karboksylowego (produktu według etapu E) w 50 ml THF, dodano 19 ml (19 mmoli) 1M KOtBu w THF. Mieszaninę ogrzewano w temperaturze 70°C przez 3 godziny, następnie ochłodzono do temperatury pokojowej i mieszano przez noc. Mieszaninę zatężono, dodano zimną wodę, tworząc zawiesinę. Mieszaninę następnie zakwaszono do pH 4, przesączono i osuszono. Uzyskane ciało stałe poddano chromatografii na SiO2 (eluowano układem 0% do 25% MeOH w CH2Cl2), z uzyskaniem 1,31 g (56%) 2-(4-izopropylotiazol-2-ilo)-7-metoksychinolin-4-olu w postaci beżowego ciała stałego: 1H NMR (DMSO-D6) δ ppm 1,32(d, J=6,6 Hz, 6H), 3,14(m, 1H), 3,89(s, 3H), 7,06(s, 1H), 7,38(s, 1H), 7,51(s, 1H), 7,99(d, J=9,2 Hz, 1H), 11,77(m, 1H).
LC-MS m/e 301 (czas retencji: 1,53, metoda A).
Etap 77f: 4-chloro-2-(4-izopropylotiazol-2-ilo)-7-metoksychinolina
Zawiesinę 1,3 g (4,3 mmola) 2-(4-izopropylotiazol-2-ilo)-7-metoksychinolin-4-olu, produktu według etapu F, w 60 ml POCl3 ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 2 godziny. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość rozcieńczono lodowatą wodą i pH mieszaniny uregulowano do 9, czemu towarzyszyło oziębianie do temperatury 0°C. Ten wodny roztwór ekstrahowano kilka razy EtOAc. Połączone EtOAc ekstrakty przemyto jednokrotnie solanką, buforem o pH 4, osuszono (MgSO4) i zatężono, uzyskując 0,89 g (64%) 4-chloro-2-(4-izopropylotiazol-2-ilo)-7-metoksychinoliny w postaci żółtego ciała stałego: 1H NMR (500 MHz, CDCI3) δ ppm 1,38(d, J=7 Hz, 6H), 3,19 (m, 1H), 3,98(s, 3H), 7,06(s, 1H), 7,26(m, 1H), 7,47(d, J=2 Hz, 1H), 8,10(d, J=9 Hz, 1H), 8,31(s, 1H).
LC-MS m/e 319 (czas retencji: 2,20, metoda A).
Schemat 2
PL 213 029 B1
115
Etap 77q: 4-[2-(4-izopropylo-tiazol-2-ilo)-7-metoksychinolin-4-ylooksy]prolina
Do roztworu (2S,4R)-N-Boc-L-4-hydroksyproliny (0,53 g, 2,3 mmola) w DMSO (10 ml) porcjami dodano t-BuOK (0,64 g, 5,7 mmola). Wytworzoną mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1,5 godziny, a następnie dodano 4-chloro-2-(4-izopropylo-tiazol-2-ilo)-7-metoksychinolinę (0,80 g, 2,5 mmola) uzyskaną według etapu 77f (przykład 77). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1,5 dnia, po czym rozcieńczono zimną wodą i ekstrahowano układem EtOAc/eter (1/4, 2x). Warstwę wodną zakwaszono 1,0 N wodnym roztworem HCl do pH 4 i przesączono. Ciało stałe osuszono w suchym pudełku, uzyskując 0,82 g produktu (70%) w postaci jasnożółtego ciała stałego: LC-MS (czas retencji: 1,46, metoda I), MS m/z 514 (M++1).
Etap 77h. Sposób wytwarzania estru tert-butylowego kwasu 4-[2-(4-izopropylotiazol-2-ilo)-7-metoksychinolin-4-ylooksy]-2-[1-(1-propylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karboksylowego
Etap 77h). Rzadką zawiesinę związku 77g (przykład 77) (0,200 g, 0,39 mmola), diizopropyloetyloaminy (0,27 ml, 1,95 mmola), chlorowodorku [(1R,2S)]-amino-2-winylocyklopropanokarbonylo]-amidu kwasu 1-propylocyklopropanosulfonowego (0,144 g, 0,47 mmola), HATU (0,192 g, 0,51 mmola) i HOBT (0,063 g, 0,39 mmola) w CH2Cl2 mieszano przez noc i usunię to rozpuszczalnik. Pozostał o ść oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 30 do 100), z uzyskaniem produktu w postaci jasnożółtego ciała stałego: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,96(m, 5H), 1,42(m, 6H), 1,49 (s, 9H), 1,47(m, 5H), 1,80(m, 1H), 1,88(m, 2H), 2,27(q, J=8,75 Hz, 1H), 2,42(m, 1H), 2,66(dd, J=14,04,6,71 Hz, 1H), 3,22(m, 1H), 3,96(dd, J=14,34, 6,41 Hz, 5H), 4,44(dd, J=9,92, 6,87 Hz, 1H), 5,14(d, J=11,60 Hz, 1H), 5,34(m, 1H), 5,50(s, 1H), 5,78(m, 1H), 7,20(dd, J=9,16, 2,14 Hz, 1H), 7,36 (s, 1H), 7,41(d, J=2,44 Hz, 1H), 1,65(s, 1H), 8,03(d, J=9,16 Hz, 1H).
Etap 77i. Sposób wytwarzania estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoyn-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo-2-metylopropylo}-karbaminowego
Etap 77i). Rzadką zawiesinę związku 77h (0,287 g, 0,37 mmola) w roztworze 2 ml (8 ml) 4M HCl/dioksan mieszano w temperaturze przez 2 godziny. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i do pozostałości dodano CH2Cl2 (10 ml), diizopropyloetyloaminę (0,26 ml), Boc-L-tertleucynę (0,104 g, 0,45 mmola), HOBt (0,061 g, 0,37 mmola) i HATU (0,185 g, 0,49 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 30% do 100%), z uzyskaniem produktu (związek 77) w postaci jasnożółtej pianki: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,85(m, 5H), 1,04(s, 9H), 1,31(m, 9H), 1,33(m, 5H), 1,38(d, J=6,95 Hz, 6H), 1,80(m, 3H), 2,08(m, 1H), 2,50(m, 1H), 2,72(dd, J=13,54, 7,32 Hz, 1H), 3,18(m, 1H), 3,91(s, 3H), 4,13(m, 1H), 4,24(s, 1H), 4,54(m, 2H), 5,01 (d, J=10,61 Hz, 1H), 5,19(d, J=16,47 Hz, 1H), 5,48(s, 1H), 5,93(s, 1H), 7,04(dd, J=9,15, 1,83 Hz, 1H), 7,27(s, 1H), 7,32(m, 1H), 7,63(s, 1H), 8,04(d, J=9,15 Hz, 1H).
Związek 78, przykład 78
116
PL 213 029 B1
Etap 78a. Sposób wytwarzania (2-acetylo-5-metoksyfenylo)amidu kwasu pirydyno-2-karboksylowego
Do rozpuszczonej w pirydynie (150 ml) zawiesiny kwasu 2-pikolinowego (3,73 g, 30,3 mmola) i 2-amino-4-metoksybenzofenonu (5,0 g, 30,3 mmola), w temperaturze -30°C, w czasie 5 minut dodano POCI3 (3,7 ml, 45,4 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny w tej temperaturze, po czym mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Mieszaninę reakcyjną wylano do zimnej wody i ekstrahowano EtOAc (3x). Połączone ekstrakty osuszono, uzyskując produkt (7,67 g, 93%): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 2,65(s, 3H), 3,92(s, 3H), 6,78(m, 1H), 7,60(m, 1H), 8,00(m, 1H), 8,06(m, 1H), 8,21(d, J=1,63 Hz, 1H), 8,59(t, J=2,29 Hz, 1H), 8,76(d, J=3,97 Hz, 1H).
LC-MS (czas retencji: 1,56, metoda D), MS m/z 271 (M++1).
Etap 78b. 7-metoksy-2-pirydyn-2-ylochinolin-4-ol
Do zawiesiny (2-acetylo-5-metoksyfenylo)amidu kwasu pirydyno-2-karboksylowego (2,90 g, 10,7 mmola) w THF (50 ml) dodano t-BuOK/THF (1M, 24 ml, 24 mmole). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze 70°C przez 3 godziny i mieszano przez noc. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Do pozostałości dodano zimną wodę i pH uregulowano do 4,6 stosując 1,0 N wodny roztwór HCl oraz przesączono. Pozostałe ciało stałe oczyszczono z zastosowaniem kolumny Biotage 65M (MeOH/CH2Cl2: 0 do 15%), uzyskując produkt (2,26 g, 84%): LC-MS (czas retencji: 1,19, metoda D), MS m/z 253. (M++1).
Etap 78c. 4-chloro-7-metoksy-2-pirydyn-2-ylochinolina Mieszaninę 1-metoksy-2-pirydyn-2-ylochinolin-4-olu (2,2 g, 8,71 mmola) w POCI3 (92 ml) ogrzewano w temperaturze refluksu przez 3 godziny i następnie rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Do pozostałości dodano wodę z lodem, pH uregulowano powyż ej 10, stosując 1,0 N NaOH i ekstrahowano EtOAc (2x). Połączone ekstrakty przemyto wodą, solanką, osuszono (MgSO4) i rozpuszczalnik usunięto z uzyskaniem produktu w postaci żółtego ciała stałego (89%, 2,1 g): DMSO-D6) δ ppm 3,97(s, 3H), 7,40(dd, J=9,16, 2,44 Hz, 1H), 7,53(m, 1H), 8,01(m, 1H), 8,09(d, J=9,16 Hz, 1H), 8,46(s, 1H), 8,56(d, J=7,93 Hz, 1H), 8,74(d, J=3,97 Hz, 1H).
PL 213 029 B1
117
LC-MS (czas retencji: 1,50, metoda D), MS m/z 211 (M++1).
Etap 78d. Sposób wytwarzania estru 1-tert-butylowego kwasu 4-(7-metoksy-2-pirydyn-2-ylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1,2-dikarboksylowego
Do roztworu N-Boc-4-hydroksyproliny (1,6 g, 6,7 mmola) w DMS0 (20 ml) dodano t-BuOK (1,9 g, 16,8 mmola). Wytworzoną mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1,5 godziny, po czym dodano 4-chloro-7-metoksy-2-pirydyn-2-ylochinolinę (2,0 g, 7,4 mmola) i DMSO (10 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 38 godzin, rozcieńczono zimną wodą i ekstrahowano układem EtOAc/eter (1/4, 2x). Warstwę wodną zakwaszono do pH 4 i ekstrahowano układem EtOAc/THF (5x). Połączone ekstrakty osuszono (Na2SO4/MgSO4), rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (0-80% rozpuszczalnika B), uzyskując produkt (1,6 g, 50%): LC-MS (czas retencji: 1,23, metoda I), MS m/z 466 (M++1).
Etap 78e. Sposób wytwarzania estru tert-butylowego kwasu 2-[1-(1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-pirydyn-2-ylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karboksylowego
Etap 78e) do mieszaniny kwasu (0,33 g, 0,71 mmola), produktu według etapu 78d (przykład 78), diizopropyloetyloaminy (0,5 ml, 3,6 mmola), trifluorooctanu (1-amino-2-winylocyklopropanokarbonylo)amidu kwasu 1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonowego (0,205 g, 0,51 mmola) i HOBt (0,1 g, 0,6 mmola) w CH2CI2 (8 ml) dodano HATU (0,35 g, 0,92 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez noc i rozcień czono EtOAc, przemyto buforem o pH 4,0, osuszono (MgSO4) i rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą PTLC, uzyskując 0,22 g produktu (59% wydajność): 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 0,64(m, 1H), 0,96(m, 2H), 1,33(m, 8H), 1,39(m, 9H), 1,90(m, 2H), 2,18(m, 1H), 2,54(m, 1H), 2,81(m, 1H), 4,01(m, 5H), 4,44(d, J=28, 99 Hz, 1H), 5,08(m, 1H), 5,31(m, 1H), 5,57(s, 1H), 6,03(m, 1H), 6,94(s, 1H), 7,27(d, J=8,24 Hz, 1H), 7, 64 (m, IR), 7,92(m, 1H), 8,14(m, 2H), 8,66(s, 1H), 8,74(s, 1H).
Etap 78f. Sposób wytwarzania estru tert-butylowego kwasu {1-[2-[1-(1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-pirydyn-2-ylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}-karbaminowego
Etap 78f). Rzadką zawiesinę związku 78e (0,220 g, 0,3 mmola), produktu według etapu 78e (przykład 78) w układzie 4M HCl/dioksan (2 ml, 8 mmoli) mieszano przez 2 godziny, po czym rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Do pozostałości dodano CH2CI2 (2 ml), diizopropyloetyloaminę (0,2 ml), Boc-L-tert-leucynę (0,083 g, 0,36 mmola), HOBt (0,046 g, 0,3 mmola) i HATU (0,172 g, 0,45 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez noc i rozcieńczono EtOAc, przemyto buforem o pH 4,0, osuszono (MgSO4) oraz rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Po oczyszczaniu metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 30% do 1
100%), uzyskano 0,192 g produktu (76% wydajność), związku 64, w postaci żółtej pianki: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm -0,05(m, 1H), 0,30(m, 1H), 0,66(m, 1H), 0,91(m, 2H), 1,05(s, 9H), 1,28(s, 9H), 1,67(m, 8H), 2,15(m, 1H), 2,58(m, 1H), 2,77(m, 1H), 3,96(s, 3H), 4,19(d, J=40,25 Hz, 2H), 4,51(d, J=16,47 Hz, 2H), 4,95(m, 1H), 5,15(m, 1H), 5,53(s, 1H), 5,89(dd, J=16, 65,9, 33 Hz, 1H), 7,09(d, J=8,42 Hz, 1H), 7,43(d, J=1,83 Hz, 1H), 7,50(m, 1H), 7,82(s, 1H), 7,99(m, 1H), 8,10(d, J=9,15 Hz, 1H), 8,48(d, J=7,68 Hz, 1H), 8,72(s, 1H).
118
PL 213 029 B1
Etap 79a. Sposób wytwarzania estru tert-butylowego kwasu 2-[1-(1-benzylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-pirydyn-2-ylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karboksylowego
Etap 79a). Związek wytworzono z 63% wydajnością (0,207 g) z 0,20 g (0,5 mmola) związku 78d, kwasu będącego produktem według etapu 78d, postępując analogicznie do procedury według etapu 78e opisanej w sposobie wytwarzania związku 78e, oraz oczyszczono metodą preparatywnej
HPLC (rozpuszczalnik B: 30% do 100%) stosując płytki PTLC 20x40 cM 1000 μm firmy Analtech (MeOH/CH2Cl2: 0 do 7%), z uzyskaniem produktu z 63% wydajnością (0,207 g): LC-MS (czas retencji: 1,75, metoda H), MS m/z 768 (M++1).
Etap 79b. Sposób wytwarzania estru tert-butylowego kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-pirydyn-2-ylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-fenetylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego
Etap 79b). Związek wytworzono z 14% wydajnością (0,042 g) z 0,263 g (0,34 mmola) związku 79a, postępując analogicznie do procedury według przykładu opisanej w sposobie wytwarzania związku 78 (etap 78f), oraz oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 30% do 100%), a następnie metodą PTLC (MeOH/CH2Cl2: 5%) : 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,00(s, 9H), 1,26(d, J=19,76 Hz, 9H), 1,29(m, 5H), 1,85(s, 1H), 2,15(m, 1H), 2,52(s, 1H), 2,75(m, 1H), 3,32(m, 2H), 3,94(s, 3H), 4,11(m, 1H), 4,24(s, 1H), 4,55(m, 2H), 5,05(m, 1H), 5,24(d, J=17,57 Hz, 1H), 5,50(s, 1H), 5,89(s, 1H), 7,10(m, 6H), 7,43(m, 2H), 7,77(s, 1H), 7,96(t, J=1,68 Hz, 1Η), 8,07(m, 1H), 8,46(d, J=7,68 Hz, 1H), 8,66(s, 1H);
LC-MS (czas retencji: 1,67, metoda H), MS m/z 845 (M++1).
PL 213 029 B1
119
Etap 80a. Roztwór chlorowodorku estru etylowego kwasu (1R,2S)/(1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego (2,54 g, 12 mmoli) w CH3CN (70 ml) potraktowano roztworem diizopropyloetyloaminy (9,5 ml, 67 mmoli), [(4R)-(2-metoksykarbonylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-proliny] (5,9 g, 13,2 mmola) i TBTU (3,89 g, 12,21 mmola) w CH3CN (50 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 14 godzin i zatężono. Pozostałość rozpuszczono w EtOAc, wielokrotnie przemyto NaHCO3 (roztwór wodny), solanką, osuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono stosując kolumnę Biotage 65M (EtOAc/ heksan: 45 do 100%), z uzyskaniem 2,0 g (52%) stereoizomeru o większej wartości współczynnika Rf, estru etylowego kwasu (Boc-P2-[(4R)-(2-metoksykarbonylo-7-metoksychinolino-4-okso)-S-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca) w postaci białego ciała stałego: 1H NMR (metanol-d4) δ ppm 1,24(t, J=7,02 Hz, 3H), 1,38(m, 11H), 1,76(m, 1H), 2,21(m, 1H), 2,45(m, 1H), 2,71(m, 1H), 3,92(m, 2H), 3,96(s, 3H), 4,03(s, 3H), 4,16(q, J=7,22 Hz, 2H), 4,42(m, 1H), 5,10(m, 1H), 5,30(m, 1H), 5,44 (s, 1H), 5,77(m, 1H), 7,27(d, J=9,16 Hz, 1H), 7,48(s, 1H), 7,52(s, 1H), 8,05(s, 1H).
Schemat 2
O
Etap 80b. Roztwór produktu o większej wartości współczynnika Rf (3,16 g, 5,40 mmola) według etapu 1, przykładu 370, {boc-P2-[(4R)-(2-metoksykarbonylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino](P1(1R,2S)winylo-Acca) COOEt}, w temperaturze 0°C rozpuszczono w mieszaninie MeOH/THF (1/1, 13,2 ml), potraktowano 1,0 N wodnym roztworem NaOH (5,5 ml, 5,5 mmola), mieszano przez 1 godzinę i zobojętniono dodając AcOH. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość ponownie rozpuszczono w mieszaninie THF/CH2CI2 (1/1,150 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując produkt, który stosowano bezpośrednio w następnym etapie: LC-MS (czas retencji: 1,53, metoda D), MS m/z 570 (M++1).
120
PL 213 029 B1
Etap 80c. Do roztworu produktu (przyjęto 5,4 mmola) według etapu 2, przykładu 370, w temperaturze 0°C, w THF (35 ml) dodano świeżo przygotowany roztwór CH2N2 (30 mmoli) w Et2O (80 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano w tej temperaturze przez 0,5 godziny i mieszano w temperaturze pokojowej przez 18,5 godziny. Przez mieszaninę reakcyjną w czasie 1 godziny barbotowano azot, po czym roztwór usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość ponownie rozpuszczono w EtOAc (1 I) przemyto nasyconym roztworem NaHCO3 (roztwór wodny), (2x200 ml), solanką (100 ml) i osuszono (MgSO4). Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem z uzyskaniem 3,10 g produktu (97% w dwóch etapach): LC-MS (czas retencji: 3,06, metoda J), MS m/z 594 (M++1).
Etap 80d. Do roztworu produktu (3,03 g, 5,10 mmola) według etapu 3, przykładu 370, {boc-P2[(4R)-(2-diazoacetylo-7-metoksychinoIino-4-okso)-5-prolino]-(P1(1R,2S)winyIo-Acca) COOEt}, w temperaturze 0°C, w THF (100 ml) dodano 2 ml 48% HBr. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę, podzielono pomiędzy EtOAc (500 ml) i nasycony roztwór NaHCO3 (roztwór wodny) (100 ml). Warstwę EtOAc oddzielono oraz osuszono (MgSO4). Rozpuszczalnik usunięto, uzyskując produkt (3,12 g, 95%): LC-MS (czas retencji: 1,56, metoda D). MS m/z 648 (M++1), MS m/z 646 (M--1).
Etap 80e. Na produkt (1,0 g, 1,54 mmola) według etapu 4, przykładu 370, {boc-P2-[(4R)-(2-bromoacetylo-7-metoksychinolino-4-okso)-5-prolino]-(P1(1R,2S)winylo-Acca) COOEt} działano izopropylotiomocznikiem (0,365 g, 3,09 mmola) w alkoholu izopropylowym (57 ml) przez 2 godziny, a nastę pnie rozpuszczalnik usunię to. Pozostałość rozpuszczono w 1,0 N wodnym roztworze HCl (30 ml) oraz EtOAc (200 ml), pH uregulowano do 7 dodając 1,0 N NaOH (roztwór wodny). Warstwę wodną ekstrahowano EtOAc (2x100 ml) i połączone ekstrakty osuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono stosując kolumnę Biotage 40+M (EtOAc/heksany: 30 do 100%), z uzyskaniem 0,870 g produktu (84%), który stosowano w następnym etapie.
Etap 80f.
Na produkt (0,250 g, 0,375 mmola) według etapu 5, przykładu 370, {boc-P2{(4R)-[2-(2-izopropyloaminotiazol-4-ylo)-7-metoksychinolino-4-okso]-S-prolino}-(P1(1R,2S)winylo-Acca) COOEt}, działano mieszaniną 4N HCl/dioksan (2,5 ml, 10 mmoli) przez 2,5 godziny i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Do pozostałości dodano N-metylomorfolinę (0,206 ml, 1,875 mmola) w DMF (3 ml), N-Boc-L-tert-leucynę (0,117 g, 0,506 mmola) i HATU (0,192 g, 0,506 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc i podzielono pomiędzy EtOAc i bufor o pH 4,0. Warstwę EtOAc przemyto wodą,
NaHCO3 (roztwór wodny), osuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość oczyszczono stosując kolumnę
Biotage 40M (MeOH/CH2Cl2:O do 8%), z uzyskaniem 0,289 g produktu (99%): LC-MS (czas retencji: 2,53, metoda K), MS m/z 779 (MH+).
Etap 80g. Do zawiesiny produktu wytworzonego według etapu 6 (0,274 g, 0,352 mmola) przykładu 370, (Boc-NH-P3-(L-t-BuGly)-{[2-(2-izopropyloaminotiazol-4-ylo)-7-metoksychinolino-4-okso]-5-prolino}-(P1(1R,2S)winylo-Acca)-COOEt}, w THF(10,6 ml), CH3OH (2,6 ml) i H2O (5,3 ml) dodano LiOH (0,068 g, 2,86 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 24 godziny, pH uregulowano do 6 i pod zmniejszonym ciśnieniem usunięto organiczne rozpuszczalniki. Wodną pozostałość zakwaszono do pH 4 i wielokrotnie ekstrahowano CH2CI2. Połączone organiczne rozpuszczalniki osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 0,255 g pożądanego produktu (związek 80 g) (95%): LC-MS (czas retencji: 2,58, metoda K), MS m/z 751 (M++1).
Sposób wytwarzania estru tert-butylowego kwasu (1-{2-[1-(1-cyklopropyIometylocyklopropanosuIfonyloaminokarbonylo)-2-winylocyklopropylokarbamoilo]-4-[2-(2-izopropyloaminotiazol-4-ylo)-7-metoksychinolin-4-ylooksy]pirolidyno-1-karbonyIo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego
PL 213 029 B1
121
Etap 80h). Związek 80 wytworzono z 2,4% wydajnością (0,0018 g) ze związku 67g (0,060 g, 0,081 mmola), będącego produktem uzyskanym według przykładu 80, etapu 80g, postępując analogicznie do procedury według etapu 27c (przykład 27) opisanej w sposobie wytwarzania związku 27, oraz oczyszczono metodą PTLC z zastosowaniem kolumny Isco 35 g: MS m/z 908 (M++1), MS m/z 906 (M--1);
LC-MS (czas retencji: 1,77, metoda E),
Związek 81, przykład 81
Etap 81a. Sposób wytwarzania chloromrówczanu 1-etoksykarbonylocyklopropanylu
Etap 81). Roztwór estru etylowego kwasu 1-hydroksycyklopropanokarboksylowego (5 g, 38,4 mmola) i pirydyny (3,3 ml, 41 mmoli) w THF (50 ml), w temperaturze 0°C, w czasie 5-10 minut dodawano kroplami do mieszaniny fosgen/toleun (25 ml, 47,5 mmola). Mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania przez noc. Ciało stałe odsączono i przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w heksanie, ponownie przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 7,4 g (100%) produktu. Produkt rozpuszczono w CH2CI2 (100 ml) uzyskując roztwór bazowy: 1H NMR (300 MHz, chloroform-D) δ ppm 1,25(t, J=7,14 Hz, 3H), 1,37(m, 2H), 1,57(m, 2H), 4,21 (q, J=6,95 Hz, 2H); (ppm) 13,97, 15,75, 62,07, 62,13, 150,54, 168,71.
122
PL 213 029 B1
Etap 81b). Związek 56 wytworzono z 46% wydajnością (0,086 g) z bis-chlorowodorku (0,100 g, 0,18 mmola) produktu według etapu 55a (przykład 55), postępując analogicznie do procedury według etapu 55b (przykład 55) opisanej w sposobie wytwarzania związku 55 z tym wyjątkiem, że zamiast chloromrówczanu cyklopentylu stosowano chloromrówczan 1-etoksyokarbonylocyklopropanylu oraz jako zasadę stosowano trietyloaminę. Produkt oczyszczono metodą preparatywnej HPLC (rozpuszczalnik B: 40% do 85%): MS m/z 934 (M--1); HPLC (czas retencji: 3,22, metoda J), 1H NMR (500 MHz, rozpuszczalnik) δ ppm 0,90(m, 2H), 1,03(s, 9H), 1,14(m, 4H), 1,30(m, 3H), 1,48 (m, 3H), 1,95(dd, J=8,09, 5,34 Hz, 1H), 2,32(q, J=8,85 Hz, 1H), 2,44(m, 1H), 2,78(dd, J=14,04, 7,02 Hz, 1H), 3,30(d, J=13,43 Hz, 1H), 3,37(d; J=13,43 Hz, 1H), 4,03(q, J=7,12 Hz, 2H), 4,07(s, 3H), 4,16(dd, J=12,05, 3,20 Hz, 1H), 4,28(m, 1H), 4,64(dd, J=10,22, 6,87 Hz, 2H), 5,21(m, 1H), 5,37(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,79(m, 2H), 7,17(m, 2H), 7,28(m, 3H), 7,40(m, 1H), 7,55(m, 2H), 7,72(m, 3H), 8,09(d, J= 6,41 Hz, 2H), 8,36(d, J=9,16 Hz, 1H).
Część C
P r z y k ł a d 100. Sposób wytwarzania zwią zku 100
Związek 100
PL 213 029 B1
123
Etap 1.
Jak opisano powyżej.
Etap 2:
Jak opisano powyżej.
Etap 3.
Roztwór kwasu 1 (R)-tert-butoksykarbonyloamino-2(S)-winylocyklopropanokarboksylowego (4,45 g, 19,6 mmola) i 1,1'-karbonylodiimidazolu (3,97 g, 24,5 mmola) w suchym THF (60 ml) ogrzewano w temperaturze refluksu przez 90 minut. Po oziębieniu do temperatury pokojowej, mieszaninę potraktowano kolejno produktem uzyskanym według przykładu 100, etapu 2 (5,17 g, 24,5 mmola) i 1,8-diazabicyklo[5,4,0]undek7-enem (6,26 g, 41,1 mmola). Uzyskaną mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 72 godziny i następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do lepkiego brunatnego oleju. Pozostałość rozpuszczono w octanie etylu (300 ml) i przemyto 1N HCl (3x75 ml), a następnie solanką (75 ml). Część organiczną osuszono nad bezwodnym siarczan magnezu, przesączono i zatężono. Po oczyszczeniu metodą szybkiej chromatografii na żelu krzemionkowym (DCM, następnie 1% MeOH w DCM) uzyskano 8,4 g (wydajność ilościowa) pożądanego produktu w postaci białawego ciała stałego: MS m/z 443 ((M+Na)+).
Etap 4.
Produkt uzyskany według przykładu 100, etapu 3 (8,4 g, 19,6 mmola) rozpuszczono w mieszaninie TFA (75 ml) oraz DCM (75 ml) i uzyskany roztwór mieszano przez 2,5 godziny w temperaturze pokojowej. Po zatężeniu pod zmniejszonym ciśnieniem do oleistej pozostałości, a następnie dodaniu 1N HCl w Et2O (35 ml) uzyskano białe ciało stałe, które wydzielono metodą filtracji i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 6,30 g (90,2% wydajność) pożądanego produktu w postaci białawego proszku: 1H NMR (CD3OD) δ 0,66-0,83(m, 2H), 1,41-1,50(m, 1H), 1,60(ddd, J=10,89, 6,31, 4,76 Hz, 1H), 1,71(dd, J=10,06, 7,87 Hz, 1H), 2,17(t, J=7,87 Hz, 1H), 2,35-2,47(m, 1H), 3,33(s, 2H), 5,37(d, J=10,25 Hz, 1H), 5,48(d, J=17,20 Hz, 1H), 5,78(ddd, J=17,11, 10,15, 7,50 Hz, 1H), 7,13-7,20(m, 2H), 7,24-7,35(m, 3H); MS m/z 321 (MH+), 343 ((M+Na)+).
Schemat 2
124
PL 213 029 B1
Etap 5.
Produkt uzyskany według przykładu 100, etapu 4 (3,00 g, 8,41 mmola) połączono z estrem 1-tert-butylowym kwasu 4 (R)-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyna-1,2(S)-dikarboksylowego (3,90 g, 8,41 mmola), HATU (3,84 g, 10,1 mmola), DIPEA (3,26 g, 25,2 mmola) oraz DMF (75 ml) i uzyskany roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 4,5 godziny. Mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do pozostałości, a następnie ponownie rozpuszczono w octanie etylu (250 ml) i przemyto kolejno buforem i estrem 1-tert-butylowym kwasu o pH = 4 (4x75 ml), wodą (50 ml) i solanką (75 ml). Część organiczną osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Po oczyszczeniu metodą szybkiej chromatografii na żelu krzemionkowym (etap gradient: DCM, następnie 1% MeOH w DCM, następnie 2% MeOH w DCM) uzyskano 6,08 g produktu (94,3% wydajność) w postaci beżowego ciała stałego: 1H NMR (CD3OD) δ 0,57-0,64(m, 2H), 1,41(s, 9H), 1,44-1,54(m, 3H), 1,90(dd, J=7,93, 5,49 Hz, 1H), 2,36(ddd, J=13,89, 9,77, 4,12 Hz, 1H), 2,62(dd, J=13,89, 6,87 Hz, 1H), 2,80(s, 2H), 3,28-3,35(m, 1H), 3,89-3,91(m, 2H), 3,95(s, 3H), 4,43(dd, J=9,61, 6,87 Hz, 1H), 5,16(d, J=10,07 Hz, 1H), 5,34(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,52(s, 1H), 5,74-5,82(m, 1H), 7,14-7,29(m, 8H), 7,41(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,52-7,57(m, 3H), 7,97-8,06(m, 2H); MS m/z 767 (MH+).
Etap 6.
Produkt uzyskany według przykładu 100, etapu 5 (4,50 g, 5,87 mmola) połączono z DCM (75 ml) oraz TFA (50 ml) i uzyskany roztwór mieszano przez 30 minut w temperaturze pokojowej. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując brunatny olej. Pozostałość rozpuszczono w 1,2-dichloroetanie i mieszaninę ponownie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując szkliste ciało stałe, które rozpuszczono w DCM (30 ml) i do uzyskanego roztworu, szybko mieszając, wkroplono 1N HCl w eterze (50 ml). Wytrącone z roztworu jasnopurpurowe ciało stałe wydzielono przez filtrację i osuszono pod silnie zmniejszonym ciśnieniem. W sumie uzyskano 4,08 g pożądanego produktu (98,8% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,60-0,66(m, 2H), 1,38-1,42(m, 2H), 1,48-1,52(m, 1H), 1,99(dd, J=7,93, 5,49 Hz, 1H), 2,44(q, J=8,85 Hz, 1H), 2,57(ddd, J=14,80, 10,68, 4,43 Hz, 1H), 2,81(s, 1H), 3,13(dd, J=14,65, 7,32 Hz, 1H), 3,99(d, J=2,14 Hz, 2H), 4,08(s, 3H), 4,84-4,89(m, 2H), 5,22(dd, J=10,38, 1,22 Hz, 1H), 5,39(dd, J=17,09, 1,22 Hz, 1H), 5,70(ddd, J=17,09, 10,22, 8,70 Hz, 1H), 6,00(s, 1H), 7,14(d, J=7,02 Hz, 2H), 7,227,25(m, 1H), 7,29(t, J=7,32 Hz, 2H), 7,50(dd, J=9,16, 2,44 Hz, 1H), 7,59(d, J=2,44 Hz, 1H), 7,64(s, 1H), 7,71-7,79(m, 3H), 8,09-8,10-(m, 2H), 8,54(d, J=9,16 Hz, 1H),: MS m/z 667 (MH+).
Etap 7.
Produkt uzyskany według przykładu 100, etapu 6 (2,00 g, 2,84 mmola) połączono z N-BocL-tert-leucyną (0,658 g, 2,84 mmola), HATU (1,30 g, 3,41 mmola), DIPEA (1,11 g, 8,53 mmola) oraz DMF (30 ml) i uzyskany roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 18 godzin. Mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do pozostałości i następnie ponownie rozpuszczono w octanie etylu (150 ml) oraz przemyto kolejno buforem o pH = 4 (3x75 ml) i solanką (50 ml). Część organiczną osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Po oczyszczeniu metodą szybkiej chromatografii na żelu krzemionkowym (gradient: DCM, do 3% MeOH w DCM) uzyskano 2,23 g (89,2% wydajność) pożądanego produktu w postaci beżowego ciała stałego: 1H NMR (CD3OD) δ 0,62-0,66(m, 2H), 0,98(s, 9H), 1,01-1,06(m, 2H), 1,25(s, 9H), 1,43-1,47(m, 3H), 1,92(dd, J=8,09, 5,34 Hz, 1H), 2,28(q, J=8,85 Hz, 1H), 2,34-2,39(m, 1H), 2,72(dd, J=14,19, 7,17 Hz, 1H), 3,99(s, 3H), 4,08-4,11(m, 1H), 4,21-4,23(m, 1H), 4,57-4,61(m, 2H), 5,18(d, J=10,07 Hz, 1H), 5,34(d, J=17,40 Hz, 1H), 5,66(s, 1H), 5,77(ddd, J=17,40, 9,77, 9,46 Hz, 1H), 7,14-7,30(m, 6H), 7,38(s, 1H), 7,44(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,60-7,61(m, 3H), 8,05(dd, J=7,32, 2,14 Hz, 2H), 8,18(d, J=9,16 Hz, 1H); MS m/z 881 (MH+).
PL 213 029 B1
125
Schemat 3
Etap 8.
Roztwór produktu według przykładu 100, etapu 1 (1,50 g, 1,70 mmola) w DCM (50 ml) i kwasie trifluorooctowym (50 ml) mieszano przez 3 godziny w temperaturze pokojowej. Mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do uzyskania lepkiej pozostałości, a następnie rozpuszczono w 1,2-dichloroetanie i ponownie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując pożądany bis-trifluorooctan w postaci białawego szklistego ciała stałego (wydajność ilościowa). Substancję bez oczyszczania stosowano bezpośrednio w następnym etapie. 1H NMR (CD3OD) δ 0,64-0,72(m, 2H), 1,12(s, 9H), 1,42-1,56(m, 4H), 1,94(dd, J=8,05, 5,49 Hz, 1H), 2,33(q, J=8,90 Hz, 1H), 2,41-2,50(m, 1H), 2,81(s, 2H), 4,06(s, 3H), 4,16-4,21(m, 2H), 4,48(d, J=12,44 Hz, 1H), 4,75(dd, J=10,43, 7,14 Hz, 1H), 5,21(dd, J=10,25, 1,46 Hz, 1H), 5,33-5,39(m, 1H), 5,77(ddd, J=17,20, 10,25, 8,78 Hz, 1H), 5,87(d, J=2,93 Hz, 1H), 7,14(dd, J=7,68, 1,46 Hz, 2H), 7,24-7,30(m, 3H), 7,46(dd, J=9,33, 2,38 Hz, 1H), 7,57(d, J=2,56 Hz, 1H), 7,61(s, 1H), 7,69-7,77(m, 3H), 8,06-8,09(m, 2H), 8,33(d, J=9,15 Hz, 1H).
Etap 9.
Do roztworu produktu według przykładu 100, etapu 8 (123 mg, 0,122 mmola) w 1,2-dichloroetanie (3 ml) dodano chloromrówczan p-tolilu (27,0 mg, 0,158 mmola) i N,N-diizopropyloetyloaminę (78,7 mg, 0,609 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 72 godziny, po czym przemyto roztworem buforu o pH = 4 (3x3 ml) i popłuczyny ponownie ekstrahowano 1,2-dichloroetanem (3 ml). Fazy organiczne połączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt następnie rozpuszczono w MeOH i oczyszczono metodą preparatywnej HPLC w układzie faz odwróconych, uzyskując związek 100 w postaci białawego ciała stałego (68,1 mg, 61,2% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,61-0,67(m, 2H), 1,06(s, 9H), 1,42-1,50(m, 3H), 1,91(dd, J=7,93, 5,49 Hz, 1H), 2,24-2,36(m, 2H), 2,33(s, 3H), 2,68-2,72(m, 1H), 3,95(s, 3H), 4,09(dd, J=11,75, 3,20 Hz, 1H), 4,37 (s, 1H), 4,52-4,59(m, 2H), 5,17(d, J=10,99 Hz, 1H), 5,33(d, J=16,79 Hz, 1H), 5,54(s, 1H), 5,77(ddd, J=17,24, 9,61, 9,46 Hz, 1H), 6,83(d, J=8,55 Hz, 3H), 7,10(d, J=8,24 Hz, 2H), 7,15(d, J=7,02 Hz, 2H), 7,21-7,24(m, 2H), 7,28(t, J=7,17 Hz, 2H), 7,37(d, J=2,44 Hz, 1H), 7,48-7,53(m, 3H), 7,97-8,06(m, 3H); MS m/z 914 (MH+), m/z 912 (M-1).
126
PL 213 029 B1
P r z y k ł a d 101. Sposób wytwarzania zwią zku 101
Związek 101
Związek 101 wytworzono postępując według etapu 9 przykładu 100, z tym wyjątkiem, że zamiast chloromrówczanu p-tolilu stosowano chloromrówczan fenylu.
Etap 9:
modyfikacje: stosowano 25 mg (0,16 mmola) chloromrówczanu fenylu, otrzymano 59,5 mg produktu w postaci białego ciała stałego (54,3% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,61-0,67(m, 2H), 1,06(s, 9H), 1,09-1,14(m, 1H), 1,41-1,51(m, 3H), 1,92(dd, J=7,93, 5,49 Hz, 1H), 2,27(q, J=8,85 Hz, 1H), 2,30-2,36(m, 1H), 2,68-2,72(m, 1H), 3,94(s, 3H), 3,94-3, 98(m, 1H), 4,10(dd, J=11,90, 3,05 Hz, 1H), 4,38(s, 1H), 4,53(d, J=11,90 Hz, 1H), 4,58(dd, J=10,07, 7,32 Hz, 1H), 5,17(d, J=10,99 Hz, 1H), 5,33(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,55(s, 1H), 5,77(ddd, J=17,09, 9,77, 9,46 Hz, 1H), 6,88(dd, J=9,00, 2,29 Hz, 1H), 6,96(d, J=7,63 Hz, 2H), 7,14-7,24(m, 5H), 7,27-7,32(m, 4H), 7,37(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,47-7,53 (m, 3H), 8,00(d, J=6,71 Hz, 2H), 8,05(d, J=9,16 Hz, 1H); MS m/z 900 (MH+), m/z 898 (M-1).
P r z y k ł a d 102. Sposób wytwarzania zwią zku 102
Związek 102 wytworzono postępując według etapu 9 przykładu 100, z tym wyjątkiem, że zamiast chloromrówczanu p-tolilu stosowano chloromrówczan 4-fluorofenylu.
PL 213 029 B1
127
Etap 9:
modyfikacje: stosowano 28 mg (0,16 mmola) chloromrówczanu 4-fluorofenylu, otrzymano 78,7 mg produktu w postaci białawego ciała stałego (70,4% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,61-0,67(m, 2H), 1,05(s, 9H), 1,10-1,13(m, 1H), 1,42-1,50(m, 3H), 1,92(dd, J=7,93, 5,49 Hz, 1H), 2,25-2,37(m, 2H), 2,68-2,72(m, 1H), 3,95(s, 3H), 4,09(dd, J=11,90, 3,05 Hz, 1H), 4,35(s, 1H), 4,52(d, J=11,60 Hz, 1H), 4,60(dd, J=10,07, 7,02 Hz, 1H), 5,18(d, J=10,68 Hz, 1H), 5,34(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,55(s, 1Η), 5,77(ddd, J=17,09, 9,77, 9,46 Hz, 1H), 6,90-6,92(m, 3H), 7,00(t, J=8,55 Hz, 2H), 7,15(d, J=7,02 Hz, 2H), 7,23-7,30(m, 4H), 7,38(d, J=2,44 Hz, 1H), 7,48-7,53(m, 3H), 8,00-8,05(m, 3H); MS m/z 918 (MH+), m/z 916 (M-1).
P r z y k ł a d 103. Sposób wytwarzania zwią zku 103
Związek 103
Związek 103 wytworzono postępując według etapu 9 przykładu 100, z tym wyjątkiem, że zamiast chloromrówczanu p-tolilu stosowano chloromrówczan 4-metoksyfenylu.
Etap 9:
modyfikacje: stosowano 29 mg (0,16 mmola) chloromrówczanu 4-metoksyfenylu, otrzymano 79,8 mg produktu w postaci białawego ciała stałego (70,5% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,61-0,67(m, 2H), 1,05(s, 9H), 1,08-1,13(m, 1H), 1,41-1,48(m, 3H), 1,92(dd, J=7,63, 5,49 Hz, 1H), 2,24-2,35 (m, 2H), 2,65-2,71(m, 1H), 3,78(d, J=3,05 Hz, 4H), 3,94(s, 3H), 4,08-4,10(m, 1H), 4,36(s, 1H), 4,53 (d, J=12,21 Hz, 1H), 4,56-4,60(m, 1H), 5,17(d, J=10,38 Hz, 1H), 5,33(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,54(s, 1H), 5,73-5,81(m, 1H), 6,81-6,89(m, 5H), 7,15(d, J=7,32 Hz, 2Η), 7,22-7,24(m, 2Η), 7,28(t, J=7, 17 Hz, 2H), 7,38(d, J=2,44 Hz, 1H), 7,48-7,53(m, 3H), 8,00-8,06(m, 3Η); MS m/z 930 (MH+), m/z 928 (M-1).
P r z y k ł a d 104. Sposób wytwarzania zwią zku 104
Związek 104
128
PL 213 029 B1
Związek 104 wytworzono postępując według etapu 9 przykładu 100, z tym wyjątkiem, że zamiast chloromrówczanu p-tolilu stosowano ester etylowy kwasu 2-metoksychloromrówkowego.
Etap 9:
modyfikacje: stosowano 22 mg (0,16 mmola) estru etylowego kwasu 2-metoksychloromrówkowego, otrzymano 76,5 mg produktu w postaci białawego ciała stałego (71,2% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,60-0,66(m, 2H), 0,98(s, 9H), 1,00-1,05(m, 1H), 1,41-1,50(m, 3H), 1,91(dd, J=7,93, 5,49 Hz, 1H), 2,27(q, J=8,65 Hz, 1H), 2,31-2,36(m, 1H), 2,67-2,71(m, 1H), 3,42-3,46(m, 2H), 3,78(s, 1H), 3,88-3,91(m, 1H), 3,96(s, 3H), 3,97-3,99(m, 1H), 4,08(dd, J=11,75, 2,90 Hz, 1H), 4,29-4,31(m, 1H), 4,52(d, J=11,90 Hz, 1H), 4,57(dd, J=9,77, 7,32 Hz, 1Η), 5,17(d, J=10,38 Hz, 1Η), 5,33(d, J=17,09 Hz, 1Η), 5,57(s, 1H), 5,77(dt, J=17,17, 9,58 Hz, 1H), 7,13-7,15(m, 3H), 7,22-7,30(m, 4H), 7,41(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,49-7,56(m, 3H), 8,05-8,09(m, 3H), MS m/z 882 (MH+), m/z 880 (M-1).
P r z y k ł a d 105. Sposób wytwarzania zwią zku 105
Związek 105 wytworzono postępując według etapu 9 przykładu 100, z tym wyjątkiem, że zamiast chloromrówczanu p-tolilu stosowano chloromrówczan neopentylu.
Etap 9:
modyfikacje: stosowano 24 mg (0,16 mmola) chloromrówczanu neopentylu, otrzymano 81,4 mg produktu w postaci białawego ciała stałego (14,8% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,55(s, 1H), 0,61-0,67(m, 2Η), 0,84(s, 9H), 0,98(s, 9H), 1,00-1,05(m, 1H), 1,43-1,47(m, 3H), 1,91(dd, J=7,93, 5,49 Hz, 1H), 2,27(q, J=8,85 Hz, 1H), 2,31-2,37(m, 1H), 2,69(dd, J=13,12, 7,63 Hz, 1H), 3,40(d, J=10,38 Hz, 1H), 3,57(d, J=10,38 Hz, 1H), 3,95(s, 3H), 4,09(dd, J=11,90, 2,44 Hz, 1H), 4,30(s, 1H), 4,52 (d, J=11,60 Hz, 1H), 4,58(dd, J=10,22, 7,17 Hz, 1H), 5,18(d, J=10,68 Hz, 1H), 5,34(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,57(s, 1H), 5,78(ddd, J=17,32, 9,77, 9,54 Hz, 1H), 7,09(dd, J=9,16, 2,14 Hz, 1H), 7,14(d, J=6,71 Hz, 2H), 7,22-7,30(m, 4H), 7,41(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,49-7,56(m, 3H), 8,07(t, J=8,85 Hz, 3H); MS m/z 894 (MH+), m/z 892 (M-1).
P r z y k ł a d 106. Sposób wytwarzania zwią zku 106
PL 213 029 B1
129
Związek 106 wytworzono postępując według etapu 9 przykładu 100, z tym wyjątkiem, że zamiast chloromrówczanu p-tolilu stosowano chloromrówczan 2-fluoroetylu.
Etap 9:
modyfikacje: stosowano 20 mg (0,16 mmola) chloromrówczanu 2-fluoroetylu, otrzymano 72,3 mg produktu w postaci białawego ciała stałego (68,3% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,62-0,66(m, 2H), 0,99(s, 9H), 1,01-1,05(m, 1H), 1,42-1,50(m, 3H), 1,90-1,92(m, 1H), 2,24-2,30(m, 1H), 2,33-2,36(m, 1H), 2,67-2,71(m, 1H), 3,96(s, 3H), 4,00-4,10(m, 3H), 4,31(s, 1H), 4,37-4,53(m, 3H), 4,56-4,59(m, 1H), 5,17(d, J=10,38 Hz, 1H), 5,33(d, J=17,40 Hz, 1H), 5,58(s, 1H), 5,74-5,81(m, 1Η), 7,12-7,15(m, 3H), 7,22-7,30(m, 4H), 7,41(s, 1H), 7,49-7,56(m, 3H), 8,05-8,09(m, 3H); MS m/z 870 (MH+), m/z 868 (M-1).
P r z y k ł a d 107. Sposób wytwarzania związku 107
Związek 107 wytworzono postępując według etapu 9 przykładu 100, z tym wyjątkiem, że zamiast chloromrówczanu p-tolilu stosowano chloromrówczan 2-metoksyfenylu.
Etap 9:
modyfikacje: stosowano 29 mg (0,16 mmola) chloromrówczanu 2-metoksyfenylu, otrzymano 82,0 mg produktu w postaci białawego ciała stałego (72,4% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,64(s, 2H), 1,07(s, 9H), 1,14(s, 1H), 1,42-1,50(m, 3H), 1,90-1,93(m, 1H), 2,26-2,36(m, 2H), 2,65-2,71(m, 1H), 3,68(s, 3H), 3,95(s, 3H), 4,12(d, J=10,38 Hz, 1H), 4,40(s, 1H), 4,46(d, J=11,90 Hz, 1H), 4,57-4,60 (m, 1H), 5,17(d, J=10,07 Hz, 1H), 5,33(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,53(s, 1H), 5,74-5,81(m, 1H), 6,89-6,93 (m, 3H), 7,00(d, J=7,93 Hz, 1H), 7,16(t, J=7,63 Hz, 3H), 7,21-7,25(m, 2H), 7,29(t, J=7,02 Hz, 2H), 7,37(s, 1H), 7,50(d, J=7,32 Hz, 3H), 7,99-8,05(m, 3H);
MS m/z 930 (MH+), m/z 928 (M-1).
P r z y k ł a d 108. Sposób wytwarzania związku 108
Związek 108
130
PL 213 029 B1
Związek 108 wytworzono postępując według etapu 9 przykładu 100, z tym wyjątkiem, że zamiast chloromrówczanu p-tolilu stosowano chloromrówczan 3-trifluorometylofenylu.
Etap 9:
modyfikacje: stosowano 36 mg (0,16 mmola) chloromrówczanu 3-trifluorometylofenylu, otrzymano 57,3 mg produktu w postaci białawego ciała stałego (48,6% wydajność): MS m/z 968 (MH+), m/z 966 (M-1).
P r z y k ł a d 109. Sposób wytwarzania związku 109
Związek 109
Związek 109 wytworzono postępując według etapu 9 przykładu 100, z tym wyjątkiem, że zamiast chloromrówczanu p-tolilu stosowano chloromrówczan 2-(-)-(1R)-mentylu.
Etap 9:
modyfikacje: stosowano 35 mg (0,19 mmola) chloromrówczanu (-)-(1R)-mentylu, otrzymano 79,8 mg produktu w postaci białawego ciała stałego (68,1% wydajność): MS m/z 962 (MH+), m/z 960 (M-1).
P r z y k ł a d 110. Sposób wytwarzania związku 110
Związek 110
PL 213 029 B1
131
Schemat 1
związek 110
Produkt uzyskany według przykładu 100, etapu 8
Związek 110
Etap 1:
Mieszaninę produktu według przykładu 100, etapu 8 (123 mg, 0,122 mmola), kwasu tert-butylooctowego (18,3 mg, 0,158 mmola), HATU (60 mg, 0,16 mmola) i N-metylomorfoliny (49 mg, 0,49 mmola) w 1,2-dichloroetanie mieszano w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Mieszaninę reakcyjną przemyto roztworem buforu o pH = 4 (3x3 ml) i popłuczyny ponownie ekstrahowano 1,2-dichloroetanem (3 ml). Fazy organiczne połączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt następnie rozpuszczono w MeOH, oraz oczyszczono metodą preparatywnej HPLC w układzie faz odwróconych z uzyskaniem tytułowego związku (związek 110) w postaci białego ciała stałego (45,0 mg, 42,1% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,65(s, 2H), 0,84(s, 9H), 0,99(s, 9H), 1,04-1,06(m, 1H), 1,43-1,48-(m, 3H), 1,91(dd, J=7,32, 5,80 Hz, 1H), 1,98(s, 2H), 2,27(q, J=8,85 Hz, 1H), 2,31-2,36 (m, 1H), 2,65-2,69(m, 1H), 3,96(s, 3H), 4,13(dd, J=11,60, 2,75 Hz, 1H), 4,48(d, J=11,90 Hz, 1H), 4,55(dd, J=10,38, 7,02 Hz, 1H), 4,64(d, J=9,16 Hz, 1H), 5,17(d, J=10,38 Hz, 1H), 5,34(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,58(s, 1H), 5,78(ddd, 3=11,24, 9,61, 9,46 Hz, 1H), 7,09-7,15(m, 3H), 7,22-7,30(m, 4H), 7,41(d, 3=1,22 Hz, 1H), 7,48-7,55(m, 3H), 7,79(d, J=8,55 Hz, 1H), 8,05(d, J=8,24 Hz, 3H); MS m/z 878 (MH+), m/z 876 (M-1).
P r z y k ł a d 111. Sposób wytwarzania zwią zku 111
Związek 111
Związek 111 wytworzono postępując według etapu 1, przykładu 110, z tym wyjątkiem, że zamiast kwasu tert-butylooctowego stosowano kwas metoksyoctowy.
132
PL 213 029 B1
Etap 1:
modyfikacje: stosowano 14 mg (0,16 mmola) kwasu metoksyoctowego, otrzymano 75,6 mg produktu w postaci białawego ciała stałego (72,9% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,62-0,67(m, 2H), 1,00(s, 9H), 1,02-1,06(m, 1H), 1,43-1,48(m, 3H), 1,91(dd, J=7,93, 5,49 Hz, 1H), 2,27(q, J=8,85 Hz, 1H), 2,35(ddd, J=13,89, 10,38, 4,12 Hz, 1H), 2,65-2,72(m, 1H), 3,36(s, 3H), 3,69(d, J=15,26 Hz, 1H), 3,84(d, J=15,26 Hz, 1H), 3,96(s, 3H), 4,13(dd, J=11,90, 3,36 Hz, 1H), 4,43(d, J=11,90 Hz, 1H), 4,58(dd, J=10,38, 7,02 Hz, 1H), 4,65(s, 1H), 5,18 (dd, J=10,38, 1,22 Hz, 1H), 5,34(d, J=17,09 Hz, 1H), 5,59(s, 1H), 5,78(dt, J=17,09, 9,61 Hz, 1H), 7,12-7,15(m, 3H), 7,22-7,30(m, 4H), 7,41(d, J=2,44 Hz, 1H), 7,49-7,56(m, 3H), 8,02(d, J=9,16 Hz, 1H), 8,05(d, J=7,32 Hz, 2H); MS m/z 852 (MH+), m/z 850 (M-1).
P r z y k ł a d 112. Sposób wytwarzania zwią zku 112
Związek 112
Związek 112 wytworzono postępując według etapu 1, przykładu 110, z tym wyjątkiem, że zamiast kwasu tert-butylooctowego stosowano kwas metoksypropionowy.
Etap 1:
modyfikacje: stosowano 17 mg (0,16 mmola) kwasu metoksypropionowego, otrzymano 66,6 mg produktu w postaci białawego ciała stałego (63,2% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,61-0,67(m, 2H), 1,00(s, 9H), 1,01-1,07(m, 2H), 1,42-1,48(m, 3H), 1,91(dd, J=8,09, 5,34 Hz, 1H), 2,24-2,37(m, 3H), 2,43(ddd, J=14,95, 7,32, 5,49 Hz, 1H), 2,65-2,69(m, 1H), 3,26(s, 3H), 3,46-3,55(m, 2H), 3,78(s, 1H), 3,96(s, 3H), 4,13(dd, J=11,90, 3,36 Hz, 1H), 4,46(d, J=11,60 Hz, 1H), 4,56(dd, J=10,07, 7,02 Hz, 1H), 4,62-4,64(m, 1H), 5,17(dd, J=10,22, 1,68 Hz, 1H), 5,33(dd, J=17,09, 1,22 Hz, 1H), 5,58(s, 1H), 5,78(ddd, J=17,09, 10,22, 9,00 Hz, 1H), 7,13-7,15(m, 3Η), 7,22-7,30(m, 4Η), 7,41(d, J=2,14 Hz, 1H), 7,48-7,56(m, 3H), 8,05-8,07(m, 3H); MS m/z 866 (MH+), m/z 864 (M-1).
P r z y k ł a d 113. Sposób wytwarzania związku 113
Związek 113
PL 213 029 B1
133
Związek 113 wytworzono postępując według etapu 1, przykładu 110, z tym wyjątkiem, że zamiast kwasu tert-butylooctowego stosowano kwas (S)-1,4-benzodioksano-2-karboksylowy.
Etap 1:
modyfikacje: stosowano 29 mg (0,16 mmola) kwasu (S)-1,4-benzodioksano-2-karboksylowego, otrzymano 70,4 mg produktu w postaci żółtego szklistego ciała stałego (61,4% wydajność): 1H NMR (CD3OD) δ 0,61-0,67(m, 2H), 0,77(s, 9H), 0,79-0,82(m, 1H), 1,45-1,51(m, 3H), 1,91(dd, J=8,09, 5,34 Hz, 1H), 2,27(q, J=8,85 Hz, 1H), 2,35(ddd, J=13,81, 10,45, 3,81 Hz, 1H), 2,65-2,71(m, 1H), 3,93(s, 3H), 4,10(dd, J=12,21, 3,36 Hz, 1H), 4,16(dd, J=11,60, 2,75 Hz, 1H), 4,32(dd, J=11,44, 4,12 Hz, 1H), 4,41 (d, J=11, 60 Hz, 1H), 4,51-4,52(m, 1H), 4,58(s, 1H), 4,61(dd, J=10,38, 7,02 Hz, 1H), 5,18(d, J=11,60 Hz, 1H), 5,34(dd, J=17,24, 1,07 Hz, 1H), 5,59(s, 1H), 5,80(ddd, J=17,24, 9,77, 9,61 Hz, 1H), 6,80-6,90(m, 3H), 7,03(dd, J=7,63, 2,14 Hz, 1H), 7,13-7,15(m, 3H), 7,21-7,29(m, 4H), 7,40(d, J=2,44 Hz, 1H), 7,49-7,56(m, 3H), 8,03(d, J=9,16 Hz, 1H), 8,06(d, J=6,71 Hz, 2H); MS m/z 942 (MH+), m/z 940 (M-1).
Część D
P r z y k ł a d 119. Sposób wytwarzania zwią zku 119
Etap 1.
Do roztworu kwasu 1R-tert-butoksykarbonyloamino-2S-winylocyklopropanokarboksylowego (2,1 g, 9,24 mmola) w THF (26 ml) dodano CDI (1,87 g, 11,6 mmola) i ogrzewano w temperaturze 78°C przez 45 minut. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej, mieszaninę reakcyjną potraktowano produktem według przykładu 16 (2,11 g, 12,01 mmola) oraz DBU (2,95 g, 19,4 mmola). Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 14 godzin, mieszaninę reakcyjną rozcień czono EtOAc (50 ml) i przemyto 4x50 ml 1N HCl. Połączone warstwy wodne ekstrahowano 3x50 ml EtOAc. Połączone warstwy organiczne ekstrahowano solanką, osuszono nad MgSO4 i zatężono do jasnobrunatnego ciała stałego (3,48 g, 98%). Produkt użyto w postaci surowej. 1H NMR (500 MHz, CD3OD, 500 MHz) δ 0,07(q, J=4,88 Hz, 2H), 0,44-0,48(m, 2H), 0,68-0,72(m, 1H), 1,14(s, 2H), 1,28(dd, J=9,46, 5,19 Hz,
134
PL 213 029 B1
1H), 1,43(d, J=1,02 Hz, 1H), 1,46(s, 9H), 1,49-1,53(m, 2H), 1,81(dd, J=7,78, 5,34 Hz, 1H), 1,86(s, 2H), 2,16-2,20(m, 1H), 5,08(dd, J=10,38, 1,22 Hz, 1H), 5,27(dd, J=17,24, 1,37 Hz, 1H), 5,51-5,55(m, 1H).
Etap 2.
Do roztworu produktu uzyskanego według etapu 1, przykładu 119 (3,75 g, 9,75 mmola) w DCM (15 ml) dodano TFA (15 ml) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 20 minut. Rozpuszczalnik zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując lepki brunatny olej z wydajnością ilościową. Produkt stosowano w postaci surowej: MS m/z 285 (MH+).
Etap 3:
Do roztworu mieszaniny 4R-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)proliny uzyskanej według etapu 1c, przykładu 1 (0,167 g, 0,359 mmola), DIEA (0,140 g, 1,08 mmola) i produktu wytworzonego według etapu 2, przykładu 119 (0,143 g, 0,359 mmola) w DCM (4 ml) dodano HATU (0,178 g, 0,467 mmola).
Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 14 godzin, mieszaninę reakcyjną przemyto 5% wodnym roztworem NaHCO3 (5 ml) i warstwę wodną ekstrahowano 2x25 ml DCM. Połączone warstwy organiczne przemyto 5% wodnym roztworem kwasu cytrynowego (5 ml), osuszono nad
PL 213 029 B1
135
MgSO4 i zatężono. Uzyskany brunatny lepki olej oczyszczono metodą szybkiej chromatografii kolumnowej z wytworzeniem jasnobrunatnego lepkiego oleju (0,215 g, 82% wydajność): MS m/z 731 (MH+).
Etap 4:
Roztwór produktu uzyskanego według etapu 10 przykładu 119 (0,157 g, 0,215 mmola) w DCM (1,5 ml) potraktowano TFA (1,5 ml) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 10 minut. Mieszaninę reakcyjną zatężono i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując czerwony lepki olej, który użyto bez dalszego oczyszczania.: MS m/z 731 (MH+).
Etap 5:
Do roztworu mieszaniny produktu uzyskanego według etapu 4, przykładu 119 (1,03 g, 1,38 mmola), DIEA (0,716 g, 5,53 mmola) i Boc-L-tert-Leu-OH (0,667 g, 2,07 mmola) w DCM (14 ml) dodano HATU (0,789 g, 2,07 mmola). Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 3 godziny, mieszaninę reakcyjną rozcieńczono DCM (25 ml) przemyto 5% wodnym roztworem NaHCO3 (10 ml). Warstwę wodną ekstrahowano DCM (50 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto 5% wodnym roztworem kwasu cytrynowego (15 ml), osuszono nad MgSO4 i zatężono. Uzyskany brunatny lepki olej oczyszczono metodą szybkiej chromatografii kolumnowej (SiO2, 95:5 DCM:MeOH), uzyskując związek 8 według przykładu 20 w postaci jasnobrunatnego ciała stałego (0,980 g, 84% wydajność): MS m/z 844 (MH+)
Etap 6:
Produkt wytworzony według etapu 5, przykładu 119 (1,1 g, 1,30 mmola) w DCM (1,5 ml) potraktowano 50% roztworem TFA (5 ml) w DCM i mieszano w temperaturze pokojowej przez 15 minut. Mieszaninę reakcyjną zatężono i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując brunatny lepki produkt, który ponownie rozpuszczono w DCM (2 ml) i potraktowano 1N HCl (5 ml) w Et2O. Rozpuszczalnik zatężono i pozostałość jeszcze raz potraktowano 1N HCl. Mieszaninę reakcyjną następnie zatężono i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując jasnobrunatne piankowe ciało stałe
136
PL 213 029 B1
Etap 7:
Do roztworu mieszaniny produktu uzyskanego według etapu 6, przykładu 119 (0,062 g, 0,076 mmola) DIEA (0,040 g, 0,31 mmola) i kwasu S-(+)-a-metoksyfenylooctowego (0,019 g, 0,095 mmola) w DCM (2 ml) dodano HATU (0,044 g, 0,114 mmola). Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 3 godziny, mieszaninę reakcyjną rozcieńczono DCM (5 ml) i przemyto 5% wodnym roztworem NaHCO3 (3 ml). Warstwę wodną ekstrahowano DCM (5 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto 5% wodnym roztworem kwasu cytrynowego (3 ml), osuszono nad MgSO4 i zatężono. Uzyskany brunatny lepki olej oczyszczono metodą szybkiej chromatografii kolumnowej (SiO2, 95:5 DCM:MeOH), uzyskując jasnobrunatne ciało stałe (0,051 g, 75% wydajność): 1H NMR (500 MHz, CD3OD) δ 0,08-0,12 (m, 3H), 0,46-0,50(m, 2H), 0.70-0,74(m, 1H), 0,94(dd, J=8,85, 4,27 Hz, 1H), 0,96-0,98(m, 2H), 1,01 (s, 9H), 1,04(s, 2H), 1,12-1,14(m, 1H), 1,15-1,17(m, 1H), 1,23-1,27(m, 1H), 1,44(dd, J=9,46, 5,49 Hz, 1H), 1,49-1,53(m, 1H), 1,61(m, 1H), 1,81(dd, J=14,80, 7,17 Hz, 1H), 1,85(dd, J=7,93, 2,44 Hz, 1H), 1,89(dd, J=13,73, 6,71 Hz, 1H), 1,93(dd, J=13,50, 6,77 Hz, 1H), 2,23(q, J=8,95 Hz, 1H), 2,33-2,37(m, 1H), 2,66-2,70(m, 1H), 3,25(s, 3H), 3,25-3,29(m, 2H), 3,33-3,37(m, 2H), 3,98(s, 3H), 4,13(dd, J=12,05, 3,51 Hz, 1H), 4,37(s, 1H), 4,57(d, J=10,68 Hz, 1H), 4,59(d, J=9,77 Hz, 1H), 5,12(dd, J=10,38, 1,53 Hz, 1H), 5,29(dd, J=17,24, 1,37 Hz, 1H), 5,61(s, 1H), 5,72-5,76(m, 1H), 7,30(d, J=9,77 Hz, 3H), 7,32(d, J=1,83 Hz, 2H), 7,45(d, J=2,44 Hz, 1H), 7,84(d, J=9,46 Hz, 1H), 8,03(d, J=9,16 Hz, 1H), 8,06(s, 1H), 8,07(d, J=1,53 Hz, 1H), MS m/z 892 (MH+).
P r z y k ł a d 120. Sposób wytwarzania związku 120
Etap 1:
Do roztworu mieszaniny Boc-tert-Leu-OH (20,0 g, 86,5 mmola) i K2CO3 (13,15 g, 95,1 mmola) w DMF (100 ml) dodano bromek benzylu (15,53 g, 90,8 mmola). Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 72 godziny, mieszaninę reakcyjną rozcieńczono EtOAc (500 ml). Uzyskany biały
PL 213 029 B1
137 osad odsączono i przemyto EtOAc. Przesączoną ciecz przemyto 1x400 ml i 3x150 ml H2O, solanką (100 ml), osuszono nad MgSO4 i zatężono, uzyskując klarowny, bezbarwny gęsty olej z wydajnością ilościową (28,03 g): MS m/z 322 (MH+).
Do roztworu produktu uzyskanego według etapu 3, przykładu 120 (27,8 g, 86,5 mmola) w 1,4-dioksanie (100 ml) dodano 4N HCl w 1,4-dioksanie (215 ml) i mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę . Mieszaninę reakcyjną zatężono i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskują c a jasnożółte woskowate ciało stałe (25,62 g, 100% wydajność): MS m/z 222 (MH+).
Etap 3:
Do roztworu fosgenu (20% w toluenie, 5,2 ml, 10,0 mmola) w DCM (30 ml) dodano kroplami roztwór produktu uzyskanego według etapu 2, przykładu 120 (0,516 g, 2,0 mmola) i DIEA (0,544 g, 4,2 mmola) w DCM (10 ml). Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę, mieszaninę reakcyjną zatężono i suszono pod zmniejszonym ciśnieniem przez 1 godzinę. Nadmiar fosgenu powoli odpędzono w wyparce obrotowej, zawierającej 1N NaOH, w temperaturze -78°C.
Uzyskane ciało stałe, będące produktem powyższego procesu rozpuszczono w DCM (20 ml) i potraktowano N-metylo-tert-butyloaminą (0,349, 4,00 mmola). Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 2 godziny, mieszaninę reakcyjną rozcieńczono DCM (30 ml) i przemyto 3x25 ml 5% wodnym roztworem kwasu cytrynowego oraz solanką. Warstwę organiczną następnie osuszono nad MgSO4, zatężono i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując jasnożółte ciało stałe (0,600 g, 90%). 1H NMR (500 MHz, chloroform-D) δ 0,98(d, J=3,66 Hz, 6H) 1,41(s, 9H), 1,53(s, 1H), 2,86(s, 3H), 4,26(s, 1H), 5,10(d, J=12,21 Hz, 1H), 5,21(d, J=12,20 Hz, 1H), 7,30-7,37(m, 5H).
Etap 4.
Do roztworu produktu uzyskanego według etapu 3, przykładu 120 (0, 595 g, 1,78 mmola) w MeOH (5 ml) dodano katalizator Pearlman'a (0,120 g) i mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze H2 (g) przez 3 godziny. Katalizator usunięto metodą filtracji pod silnie zmniejszonym ciśnieniem, przemyto MeOH, a następnie zatężono, uzyskując żółte ciało stałe (0,400 g, 92% wydajność): MS m/z 245 (MH+).
138
PL 213 029 B1
Etap 5:
Do roztworu mieszaniny produktu uzyskanego według etapu 4, przykładu 119 (0,106 g, 0,142 mmola), DIEA (0,074 g, 0,569 mmola) i produktu wytworzonego według etapu 4, przykładu 120 (0,045 g, 0,185 mmola) w DCM (2 ml) dodano HATU (0,082 g, 0,213 mmola). Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 14 godzin, mieszaninę reakcyjną rozcieńczono DCM (15 ml), przemyto 5% wodnym roztworem NaHCO3 (3 ml), 5% wodnym roztworem kwasu cytrynowego (3 ml), solanką, osuszono nad MgSO4 i zatężono. Uzyskany brunatny lepki olej oczyszczono metodą szybkiej chromatografii kolumnowej (SiO2, 97:3 DCM:MeOH), uzyskując żółte ciało stałe (0,051 g, 75% wydajność): 1H NMR (CD3OD, 500 MHz) δ 0,05-0,09(m, 3H), 0,46-0,50(m, 3H), 0,66-0,70(m, 1H), 0,99(s, 3H), 1,04 (t, J=4,73 Hz, 3H), 1,07(s, 9H), 1,10-1,14(m, 3H), 1,18-1,24(m, 2H), 1,25(s, 9H), 1,28-1,32(m, 1H), 1,37(s, 3H), 1,42-1,46(m, 3H), 1,56-1,60(m, 1H), 1,78(dd, J=14,80, 7,48 Hz, 1H), 1,83(dd, J=8,09, 5,34 Hz, 1H), 1,89(d, J=7,02 Hz, 1H), 1,92(dd, J=14,65, 6,41 Hz, 1H), 2,19(dd, J=17,90, 9,30 Hz, 1H), 2,32-2,36(m, 1H), 2,64(dd, J=13,74, 7,02 Hz, 1H), 2,87(s, 3H), 2,93(s, 1H), 3,70(s, 1H), 4,14(dd, J=11,29, 3,00 Hz, 1H), 4,42(s, 1H), 4,53(dd, J=10,83, 6,56 Hz, 1H), 4,57(d, J=12,82 Hz, 1H), 5,10 (d, J=10,38 Hz, 1H), 5,27(d, J=17,40 Hz, 1H), 5,60(s, 1H), 5,73-5,77(m, 1H), 7,08(dd, J=9,16, 2,44 Hz, 1H), 7,27(s, 1H), 7,41(d, J=2,44 Hz, 1H), 7,50-7,54(m, 3H), 8,05(s, 1H), 8,07(d, J=1,53 Hz, 1H), 8,09(d, J=9,16 Hz, 1H); MS m/z 656 (MH+).
Część E
P r z y k ł a d 200. Sposób wytwarzania związku 200
Przedstawiony poniżej ester tert-butylowy kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-propylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)spiro[2,2]pent-1-ylokarbamoilo]pirolidyno-1-karbonylo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego, wytworzono według opisu w etapach 200a-e.
Związek 200
Etap 200a. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej estru dimetylowego kwasu spiro[2,2]-pentano-1,1-dikarboksylowego.
Do ochłodzonej (0°C) mieszaniny metylenocyklopropanu (3,89 g, 72 mmole) (wytworzono według P. Binger'a, opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5723714) i Rh2(OAc)4 (3,18 g, 7,2 mmola) w bezwodnym CH2CI2 (40 ml), dodano diazomalonian dimetylu (11,38 g, 72 mmole). Na szczycie kolby zainstalowano zimny palec utrzymywany w temperaturze -78°C. Zieloną mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej, czemu towarzyszyło barbotowanie z uwagi na wydzielanie się Na. Reakcja egzotermiczna spowodowała łagodny refluks w czasie 15 minut. Mieszaninę
PL 213 029 B1
139 reakcyjną mieszano przez jeszcze 4 godziny. Mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (eluując 10:1 heksan/BaO do 5:1 heksan/Et2O), z uzyskaniem 10,5 g (79%) estru dimetylowego w postaci żółtego oleju. 1H NMR (300 MHz, CDCl3) δ 3,73(s, 6H), 1,92(s, 2H), 1,04(d, 4H-J=3 Hz).
Etap 200b. Przedstawiony poniżej ester metylowy kwasu spiro[2,2]pentano-1,1-dikarboksylowego wytworzono następująco.
Do mieszaniny 800 mg estru dimetylowego kwasu spiro[2,2]pentano-1,1-dikarboksylowego (4,3 mmola) w 8 ml MeOH i 2 ml wody dodano KOH (240 mg, 4,3 mmola). Ten roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 dni, po czym zakwaszono rozcień czonym HCl do pH 3 i ekstrahowano dwa razy eterem. Połączone fazy organiczne osuszono (MgSO4) i zatężono, uzyskując 600 mg (82%) estru metylowego kwasu spiro[2,2]pentano-1,1-dikarboksylowego w postaci białego ciała stałego. 1H NMR (300 MHz, CDCl3) δ 3,82(s, 6H), 2,35(d, 1 H-J=3 Hz), 2,26(d, 1 H-J=3 Hz), 1,20(m, 1H), 1,15(m, 1H), 1,11(m, 1H), 1,05(m, 1H). LRMS: MS m/z 169 (M+-1).
Etap 200c. Przedstawiony poniżej chlorowodorek estru metylowego kwasu 1-amino-spiro[2,2]pentano-1-karboksylowego wytworzono następująco.
Do mieszaniny estru metylowego kwasu spiro[2,2]pentano-1,1-dikarboksylowego (400 mg, 2,30 mmola) w 3 ml bezwodnego t-BuOH dodano 700 mg (2,50 mmola) DPPA i 278 mg (2,70 mmola) Et3N. Mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 21 godzin, a następnie podzielono pomiędzy H2O i eter. Fazę eterową osuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując olej. Do tego oleju dodano 3 ml mieszaniny 4M HCl/dioksan. Kwasowy roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny i następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość roztarto z eterem, uzyskując 82 mg (20%) chlorowodorku estru metylowego kwasu 1-amino-spiro[2,2]pentano-1-karboksylowego w postaci białego ciała stałego.
1H NMR (300 MHz, CDCl3) δ 9,19(brs, 3H), 3,81(s, 3H), 2,16(d, J=5,5 Hz, 1H), 2,01(d, J=5,5 Hz, 1H), 1,49(m, 1H), 1,24(m, 1H), 1,12(m, 2H). LRMS wolnej aminy: MS m/z 142 (M++1)
Etap 200d. Przedstawiony poniżej kwas 1-{[1-(2-tert-butoksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-2-karbonylo]amino}spiro[2,2]pentano-1-karboksylowy, wytworzono z produktu według etapu 203c, stosując ogólną metodę przedstawioną na schemacie I i szczegółowo w przykładzie 2.
140
PL 213 029 B1
Etap 200e. Kwas 1-{[1-(2-tert-butoksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylo-oksy)pirolidyno-2-karbonylo]amino}-spiro[2,2]pentano-1-karboksylowy (200 mg, 0,29 mmola) przeprowadzono w zawiesinę w 10 ml THF. Dodano CDI (62 mg, 0,38 mmola) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze refluksu przez 1 godzinę. Następnie mieszaninę ochłodzono do temperatury pokojowej, dodano amid kwasu 1-propylocyklopropanosulfonowego (62 mg, 0,38 mmola) oraz DBU (58 mg, 0,38 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 18 godzin, zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (heksan/octan etylu gradient), uzyskując 50 mg (21%) tytułowego związku, estru tert-butylowego kwasu (1-{4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)-2-[1-(1-propylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)-spiro[2,2]pent-1-ylokarbamoiIo]pirolidyno-1-karbonyIo}-2,2-dimetylopropylo)karbaminowego, w postaci mieszaniny diastereoizomerów (racemicznych przy P1).
LC-MS (czas retencji: 3,21, podobnie do ogólnych metod LC/MS A-G: YMC Xterra MS C18 S7 3,0x50 mm, czas gradientu 4 minuty, szybkość przepływu 4 ml/minutę, czas retencji 1 minuta), MS m/z 832 (M++1).
P r z y k ł a d 201. Sposób wytwarzania związku 201
Przedstawiony poniżej ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[1-(1-benzylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)spiro-[2,2]pent-1-ylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropyIo}karbaminowego wytworzono według opisu w przykładzie 200
z tym wyjątkiem, że stosowano amid kwasu 1-benzylocyklopropanosulfonowego (patrz przykład 7). Po przeprowadzeniu tej procedury uzyskano 192 mg (75%) tytułowego związku w postaci białawej szklistej pianki (mieszanina diastereoizomerów; racemiczny przy P1).
LC-MS (czas retencji: 3,36, podobnie do ogólnych metod LC/MS A-G: Xterra ODS S7 3,0x50 mm, czas gradientu 4 minuty, szybkość przepływu 4 ml/minutę, czas retencji 1 minuta), MS m/z 880 (M++1).
P r z y k ł a d 202. Sposób wytwarzania związku 202
Przedstawiony poniżej ester tert-butylowy kwasu {1-[2-[1-(1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonyloaminokarbonylo)spiro[2,2]pent-1-ylokarbamoilo]-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylooksy)pirolidyno-1-karbonylo]-2,2-dimetylopropylo}karbaminowego wytworzono według opisu dla przykładu 200
PL 213 029 B1
141 z tym wyjątkiem, że stosowano amid kwasu 1-cyklopropylometylocyklopropanosulfonowego. Po prze-prowadzeniu tej procedury uzyskano 50 mg (0,218 mmola, 27%) tytułowego związku w postaci białawego ciała stałego (mieszanina diastereoizomerów; racemiczny przy P1). LC-MS, MS m/z 844 (M++1).
P r z y k ł a d 203. Sposób wytwarzania związku 203
Związek 203
Tytułowy związek wytworzono według opisu w etapach 203a-c.
Etap 203a. Sposób wytwarzania estru etylowego kwasu N-Boc-(1R,25)-1-amino-2-cyklopropylocyklopropanokarboksylowego
Roztwór kwasu N-Boc-(1R,2S)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego (255 mg, 1,0 mmola) w eterze (10 ml) potraktowano octanem palladu (5 mg, 0,022 mmola). Pomarańczowoczerwony roztwór umieszczono w atmosferze N2. W ciągu jednej godziny wkroplono diazometan w eterze w nadmiarowej ilości. Uzyskany roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 18 godzin. Nadmiar diazometanu usunięto pod strumieniem azotu. Uzyskany roztwór zatężono w wyparce obrotowej, uzyskując surowy produkt. Po przeprowadzeniu szybkiej chromatografii (10% EtOAc/heksan) uzyskano 210 mg (78%) estru etylowego kwasu N-Boc-(1R,2S)-1-amino-2-cyklopropylocyklopropanokarboksylowego w postaci bezbarwnego oleju.
LC-MS (czas retencji: 2,13, podobnie do metody A z wyjątkiem: czas gradientu 3 minuty, kolumna Xterra MS C18 S7 3,0x50 mm), MS m/e 270 (M++1).
Etap 203b. Tytułowy związek wytworzono z estru etylowego kwasu N-Boc-(IR,2S)-1-amino-2-cyklopropylocyklopropanokarboksylowego stosując metody przedstawione na schemacie I i szczegółowo opisane w przykładach powyżej. MS (elektrorozpylanie, ES+) m/z 847 (M++1).
Etap 203c. Alternatywnie, tytułowy związek można wytworzyć przez wprowadzenie cyklopropanu do grupy winylocyklopropanowej występującej w izomerze (1R,2S) P1 estru etylowego kwasu 1-{[1-2-tert-butoksykarbonyloamino-3,3-dimetylobutyrylo)-4-(7-metoksy-2-fenylochinolin-4-ylo-oksy)pirolidyno-2-karbonylo]amino}-2-winylocyklopropanokarboksylowego, a następnie przez konwersję do pożądanej pochodnej acylosulfonoamidu z zastosowaniem metod tu opisanych.
142
PL 213 029 B1
P r z y k ł a d 204. Sposób wytwarzania związku 204
Związek 204
Tytułowy związek wytworzono z estru etylowego kwasu Ar-Boc-(1R,2S)-1-amino-2-cyklopropylocyklopropanokarboksylowego, stosując metody przedstawione na schemacie I i szczegółowo opisane w powyż szych przykł adach. MS (elektrorozpylanie, ES-) m/z 892 (M-H) - .
P r z y k ł a d 205. Sposób wytwarzania związku 205
Związek 205
Tytułowy związek wytworzono z estru etylowego kwasu N-Boc-(1R,2S)-1-amino-2-cyklopropylocyklopropanokarboksylowego, stosując metody przedstawione na schemacie I i szczegółowo opisane w powyż szych przykł adach. MS (elektrorozpylanie, ES+) m/z 858 (M++1).
P r z y k ł a d 206
Wytwarzanie dodatkowych P1 związków pośrednich do wprowadzenia w związki o wzorze I.
Opisane w tej sekcji związki pośrednie P1 można stosować w celu przygotowania związków o wzorze I sposobami tu opisanymi.
1. Rozdzielanie estru etylowego kwasu N-Boc-(1R,2S)/(1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego
PL 213 029 B1
143
Rozdzielanie A
Do wodnego roztworu buforu fosforanu sodu (0,1 M, 4,25 litra („L), pH 8) umieszczonego w 12 litrowym reaktorze z płaszczem, utrzymywanego w temperaturze 39°C i mieszanego z szybkością 300 obrotów/minutę dodano 511 gram Acalase 2,4 I (około 425 ml) (Novozymes North America Inc.). Gdy temperatura mieszaniny osiągnęła wartość 39°C, wartość pH uregulowano do 8,0 przez dodanie 50% NaOH w wodzie. Następnie w czasie 40 minut dodawano roztwór racemiczny estru etylowego kwasu N-Boc-(1R,2S)/(1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego (85 g) w 850 ml DMSO. Mieszaninę reakcyjną następnie utrzymywano w temperaturze 40°C w czasie 24,5 godzin, przy czym po upływie 1,5 godziny i 19,5 godziny pH mieszaniny uregulowano do 8,0 stosując 50% NaOH w wodzie. Po upływie 24,5 godziny, określono 97,2% nadmiar enancjomeryczny estru, mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej (26°C) i mieszano przez noc (16 godzin), po czym określono 100% nadmiar enancjomeryczny estru. pH mieszaniny reakcyjnej następnie uregulowano do 8,5 stosując 50% NaOH i uzyskaną mieszaninę ekstrahowano MTBE (2x2 I). Połączone ekstrakty MTBE przemyto następnie 5% NaHCO3 (3x100 ml), wodą (3x100 ml) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując enancjomerycznie czysty ester etylowy kwasu N-Boc-(1R,2S)/-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego w postaci jasnożółtego ciała stałego (42,55 g; czystość: 97% przy 210 nm, nie zawiera kwasu; 100% enancjomeryczny nadmiar („nadmiar enencjomeryczny)).
Warstwę wodną pochodzącą z procesu ekstrakcji następnie zakwaszono do pH 2 stosując 50% H2SO4 i ekstrahowano MTBE (2x2 I). Ekstrakt MTBE przemyto wodą (3x100 ml) i odparowano, uzyskując kwas w postaci jasnożółtego ciała stałego (42,74 g; czystość: 99% przy 210 nm, nie zawiera estru).
ester kwas
Masowa spektrometria o wysokiej rozdzielczości (+) ESI, C13H22NO4, [M+H]+, obliczone 256,1549, znalezione 256,1542 (-) ESI, C11H16NO4, [M-Η]-, obliczone 226,1079, znalezione 226,1089
Stwierdzono przesunięcia chemiczne w widmie NMR Rozpuszczalnik: CDCI3 (proton δ 7,24 ppm, C-13 δ 77,0 ppm) Bruker DRX-500C: proton 500,032 MHz, węgiel 125,746 MHz
Pozycja (dane dla widma protonowego) ppm C-13 ppm (dane dla widma protonowego) ppm C-13 ppm
1 2 3 4 5
1 --- 40,9 --- 40,7
2 2,10(q,J=9,0 Hz) 34,1 2,17(q, J=9,0 Hz) 35,0
144
PL 213 029 B1 cd. tabeli
3a 1,76 (br) 23,2 1,79 (br) 23,4
3b 1,46 (br) 1,51, (br)
4 ... 170,8 --- 175,8
5 5,74(ddd, J=9,0, 10,0, 17,0 Hz) 133,7 5,75 (m) 133,4
6a 5,25 (d, J=17,0 Hz) 117,6 5,28(d, J=17,0 Hz) 118,1
6b 5,08(dd, J=16,6, 1,5 Hz) 5,12(d,J=10,5 Hz)
7 --- 155,8 --- 156,2
8 --- 80,0 --- 80,6
9 1,43 (s) 28,3 1,43 (s) 28,3
10 4,16 (m) 61,3 --- ---
11 1,23(t,J=7,5 Hz) 14,2 --- ---
Rozdzielanie B
Do 0,5 ml 100 mM buforu Heps.Na (pH 8,5) w 24-studzienkowej płytce (wydajność: 10 ml/studzienkę), dodano 0,1 ml Savinase 16,0 I (proteaza z Bacillus clausii) (Novozymes North America Inc.) i roztwór racemiczny estru etylowego kwasu N-Boc-(1R,2S)/(1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego (10 mg) w 0,1 ml DMSO. Płytkę uszczelniono i inkubowano z szybkością 250 obrotów/minutę w temperaturze 40°C. Po upływie 18 godzin, określono 44,3% nadmiar enancjomeryczny estru, a następnie: usunięto 0,1 ml mieszaniny reakcyjnej i mieszano starannie z 1 ml etanolu; po odwirowaniu, metodą chiralnej HPLC zanalizowano 10 mikrolitrów („μΐ) sklarowanej cieczy. Do pozostałej mieszaniny reakcyjnej dodano 0,1 ml DMSO i płytkę inkubowano przez dodatkowe 3 dni z szybkością 250 obrotów/minutę, w temperaturze 40°C, po czym dodano cztery ml etanolu do studzienki. Po odwirowaniu, 10 μl sklarowanej cieczy zanalizowano metodą chiralnej HPLC i określono 100% enancjomeryczny nadmiar estru.
Rozdzielanie C
Do 0,5 ml 100 mM buforu Heps.Na (pH 8,5) w 24-studzienkowej płytce (wydajność: 10 ml/studzienkę), dodano 0,1 ml Esperase 8,0 I, (proteaza z Bacillus halodurans) (Novozymes North America Inc.) i roztwór racemiczny estru etylowego kwasu N-Boc-(1R,2S)/(1S,2R)-1-amino-2-winylocyklopropanokarboksylowego (10 mg) w 0,1 ml DMSO. Płytkę uszczelniono i inkubowano z szybkością 250 obrotów/minutę w temperaturze 40°C. Po upływie 18 godzin, określono 39,6% enancjomeryczny nadmiar estru, a następnie: usunięto 0,1 ml mieszaniny reakcyjnej i mieszano starannie z 1 ml etanolu; po odwirowaniu, 10 μl sklarowanej cieczy zanalizowano metodą chiralnej HPLC. Do pozostałej mieszaniny reakcyjnej, dodano 0,1 ml DMSO i płytkę inkubowano przez dodatkowe 3 dni z szybkością 250 obrotów/minutę, w temperaturze 40°C, następnie dodano cztery ml etanolu do studzienki. Po odwirowaniu, 10 μl sklarowanej cieczy zanalizowano metodą chiralnej HPLC i określono 100% enancjomeryczny nadmiar estru.
Analizę próbek prowadzono w następujący sposób:
1) przygotowanie próbki: około 0,5 ml mieszaniny reakcyjnej mieszano dobrze z 10 objętościami EtOH. Po odwirowaniu, 10 μl sklarowanej cieczy wstrzyknięto do kolumny HPLC.
2) określanie konwersji:
Kolumna: YMC ODS A, 4,6x50 mm, S-5 μm
Rozpuszczalnik: A, 1 mM HCl w wodzie; B, MeCN
Gradient: 30% B w czasie 1 minuty; 30% do 45% B w czasie 0,5 minuty; 45% B w czasie 1,5 minuty; 45% do 30% B w czasie 0,5 minuty.
Szybkość przepływu: 2 ml/minutę
Wykrywanie UV: 210 nm
Czas retencji: kwas, 1,2 minuty; ester, 2,8 minuty.
3) określanie nadmiaru enancjomerycznego dla estru:
Kolumna: CHIRACEL OD-RH, 4,6x150 mm, S-5 μm
PL 213 029 B1
145
Faza ruchoma: MeCN/50 mM HClO4 w wodzie (67/33)
Szybkość przepływu: 0,75 ml/minutę Wykrywanie UV: 210 nm.
Czas retencji:
Izomer (1S,2R) w postaci kwasu: 5,2 minuty;
Rcaemat: 18,5 minuty i 20,0 minuty;
Izomer (1R,2S) w postaci estru: 18,5 minuty.
2. Sposób wytwarzania chlorowodorku estru metylowego kwasu 1-aminocyklobutanokarboksylowego
Kwas 1-aminocyklobutanokarboksylowy (100 mg, 0,869 mmola) (Tocris) rozpuszczono w 10 ml
MeOH, po czym przez 2 godziny barbotowano gazowy HCl. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez godzin, a następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 144 mg żółtego oleju. Po roztarciu z 10 ml eteru uzyskano 100 mg tytułowego produktu w postaci białego ciała stałego. 1H NMR (CDCI3) δ 2,10-2,25(m, 1H), 2,28-2,42(m, 1H), 2,64-2,82(m, 4H), 3,87(s, 3H), 9,21(br s, 3H).
3. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej racemicznego estru tert-butylowego kwasu (1R,2R)/(1S,2S)-1-amino-2-etylocyklopropanokarboksylowego.
etyl w konfiguracji syn względem karboksylu
Etap 1. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej estru di-tert-butylowego kwasu 2-etylocyklopropano-1,1-dikarboksylowego.
Do zawiesiny chlorku benzylotrietyloamonu (21,0 g, 92,2 mmola) w 50% wodnym roztworze NaOH (92,4 g w 185 ml H2O) dodano 1,2-dibromobutan (30,0 g, 138,9 mmola) i malonian ditert-butylu (20,0 g, 92,5 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano energicznie, w temperaturze pokojowej, przez 18 godzin, a następnie dodano mieszaninę lodu i wody. Surowy produkt ekstrahowano CH2Cl2 (3x) i kolejno przemyto wodą (3x), solanką oraz ekstrakty organiczne połączono. Warstwę organiczną osuszono (MgSO4), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskaną pozostałość poddano szybkiej chromatografii (100 g SiO2, 3% Et2O w heksanie), uzyskując tytułowy produkt (18,3 g, 67,8 mmola, 73% wydajność), który użyto bezpośrednio w następnej reakcji.
Etap 2. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej racemicznego estru tert-butylowego kwasu 2-etylocyklopropano-1,1-dikarboksylowego.
Do zawiesiny tert-butanolanu potasu (33,55 g, 299,0 mmola) w suchym eterze (500 ml), w temperaturze 0°C, dodano produkt według etapu 1 (18,3 g, 67,8 mmola), a następnie H2O (1,35 ml, 75,0 mmola) i mieszano energicznie przez noc w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną wylano do mieszaniny lodu i wody oraz przemyto eterem (3x). Warstwę wodną zakwaszono 10% aq. roztworem kwasu cytrynowego w temperaturze 0°C i ekstrahowano EtOAc (3x). Połączone warstwy organiczne przemyto wodą (2x), solanką, osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując tytułowy produkt w postaci jasnożółtego oleju (10 g, 46,8 mmola, 69% wydajność).
146
PL 213 029 B1
Etap 3. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej estru tert-butylowego kwasu (1R,2R)/(1S,2S)-2-etylo-1-(2-trimetylosilanyloetoksykarbonyloamino)cyklopropanokarboksylowego.
Do zawiesiny, produktu według etapu 2 (10 g, 46,8 mmola) i 3 g świeżo aktywowanych sit cząsteczkowych 4L w suchym benzenie (160 ml), dodano Et3N (7,50 ml, 53,8 mmola) i DPPA (11 ml, 10,21 mmola). Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze refluksu przez 3,5 godziny, następnie dodano 2-trimetylosililoetanol (13,5 ml, 94,2 mmola) i mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze refluksu przez noc. Następnie mieszaninę przesączono, rozcieńczono Et2O, przemyto 10% wodnym roztworem kwasu cytrynowego, wodą, nasycony wodnym roztworem NaHCO3, wodą (2x), solanką (2X), osuszono (MgSO4) i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość zawieszono z 10 g poliizocyjanianowej żywicy wychwytującej (Aldrich), w 120 ml CH2Cl2, mieszano w temperaturze pokojowej przez noc i przesączono, uzyskując tytułowy produkt (8 g, 24,3 mmola; 52%) w postaci jasnożółtego oleju: 1H NMR (CDCl3) δ 0,03(s, 9H), 0,97(m, 5Η), 1,20 (bm, 1H), 1,45(s, 9Η), 1,40-1,70(m, 4Η), 4,16(m, 2Η), 5,30(bs, 1H).
Etap 4. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej racemicznego estru tert-butylowego kwasu (1R,2R)/(1S,2S)-1-amino-2-etylocyklopropanokarboksylowego.
etyl w konfiguracji syn względem karboksylu
Do produktu według etapu 3 (3 g, 9 mmoli) dodano 1,0 M roztwór TBAF w THF (9,3 ml, 9,3 mmola) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 1,5 godziny, ochłodzono do temperatury pokojowej i następnie rozcieńczono 500 ml EtOAc. Roztwór przemyto kolejno wodą (2x100 ml), solanką (2x100 ml), osuszono (MgSO4), zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując tytułowy związek pośredni.
4. Sposób wytwarzania chlorowodorku estru metylowego kwasu 1-amino-spiro[2,3]heksano-1-karboksylowego
Etap 1. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej estru dimetylowego kwasu [2,3]heksano-1,1-dikarboksylowego.
Do mieszaniny metylen-cyklobutan (1,5 g, 22 mmole) i Rh2(OAc)4 (125 mg, 0,27 mmola) w bezwodnym CH2Cl2 (15 ml), w temperaturze 0°C, w czasie 6 godzin, dodawano 3,2 g (20 mmoli) diazomalonianu dimetylu (wytworzono według J. Lee i in. Synth. Comm., 1995, 25, 1511-1515). Mieszaninę reakcyjną następnie ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano przez jeszcze 2 godziny. Mieszaninę zatężono i oczyszczono metodą szybkiej chromatografii (eluując 10:1 heksan/Et2O do 5:1 heksan/Et2O), z uzyskaniem 3,2 g (72%) estru dimetylowego kwasu [2,3]heksano-1,1-dikarboksylowego w postaci żółtego oleju. 1H NMR (300 MHz, CDCI3) δ 3,78(s, 6H), 2,36(m, 2H), 2,09(m, 3H), 1,90(m, 1H), 1,67(s, 2H). LC-MS: MS m/z 199 (M++1).
PL 213 029 B1
147
Etap 2. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej estru metylowego kwasu spiro[2,3]heksano-1,1-dikarboksylowego.
O
Do mieszaniny estru dimetylowego kwasu spiro[2,3]-heksano-1,1-dikarboksylowego (200 mg,
1,0 mmola) w 2 ml MeOH i 0,5 ml wody dodano KOH (78 mg, 1,4 mmola). Ten roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 dni. Następnie go zakwaszono rozcieńczonym HCl i ekstrahowano dwa razy eterem. Połączone fazy organiczne osuszono (MgSO4) i zatężono, uzyskując 135 mg (73%) 2 w postaci białego ciała stałego. 1HNMR (300 MHz, CDCl3) δ 3,78(s, 3H), 2,36-1,90(m, 8H). LC-MS: MS m/z 185 (MH+)
Etap 3. Sposób wytwarzania tytułowego produktu, chlorowodorku estru metylowego kwasu 1-aminospiro[2,3]heksano-1-karboksylowego.
Do mieszaniny estru metylowego kwasu spiro[2,3]heksano-1,1-dikarboksylowego (660 mg, 3,58 mmola) w 3 ml bezwodnego t-BuOH dodano 1,08 g (3,92 mmola) DPPA i 440 mg (4,35 mmola) Et3N. Mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 21 godzin, a następnie podzielono pomiędzy H2O i eter. Fazę eterową osuszono nad siarczanem magnezu, przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując olej, do którego dodano 3 ml roztworu 4M HCl/dioksan. Ten kwasowy roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny i następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość roztarto z eterem, uzyskując 400 mg (58%) pożądanego produktu w postaci białego ciała stałego.
1H NMR (300 MHz, d6-DMSO) δ 8,96(br s, 3H), 3,71(s, 3H), 2,41(m, 1H), 2,12(m, 4H), 1,93 (m, 1H), 1,56(q, 2 H-J=8 Hz).
LC-MS of wolna amina: MS m/z 156 (M++1).
5. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej estru metylowego kwasu chlorowodorku 1-amino-spiro[2,4]heptano-1-karboksylowego.
Etap 1: przedstawiony poniżej ester dimetylowy kwasu spiro[2,4]heptan-1,1-dikarboksylowego wytworzono następująco.
Postępując według takiej samej procedury jak opisano w sposobie wytwarzania chlorowodorku estru metylowego kwasu 1-aminospiro[2,3]heksano-1-karboksylowego, 1,14 g (13,9 mmola) metylencyklopentanu i 2,0 g (12,6 mmola) diazomalonianu dimetylu poddano reakcji z wytworzeniem 1,8 g (67%) estru dimetylowego.
1H NMR (300 MHz, CDCl3) δ 3,73(s, 6H), 1,80(m, 2H), 1,70(m, 4H), 1,60(m, 4H). LC-MS: MS m/z 213 (M++1).
Etap 2. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej estru metylowego kwasu spiro[2,4]heptano-1,1-dikarboksylowego.
148
PL 213 029 B1
Postępując według takiej samej procedury jak opisano w sposobie wytwarzania chlorowodorku estru metylowego kwasu 1-aminospiro[2,3]heksano-1-karboksylowego, zużywając 1,7 g (8,0 mmola) produktu według etapu 1 i 493 mg (8,8 mmola) KOH wytworzono 1,5 g (94%) estru metylowego kwasu spiro[2,4]-heptano-1,1-dikarboksylowego. 1H NMR (300 MHz, CDCl3) δ 3,80(s, 3Η), 2,06(d, 1 H-J=5 Hz), 1,99(d, 1 H-J=5 Hz), 1,80-1,66(m, 8H). LC-MS: MS m/z 199 (M++1).
Etap 3. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej chlorowodorku estru metylowego kwasu 1-aminospiro[2,4]-heptano-1-karboksylowego.
Postępując według takiej samej procedury jak opisano powyżej w sposobie wytwarzania chlorowodorku estru metylowego kwasu 1-amino-spiro[2,3]heksano-1-karboksylowego, zużywając 500 mg (2,5 mmola) produktu według etapu 2, 705 mg (2,5 mmola) DPPA i 255 mg (2,5 mmola) Et3N wytworzono 180 mg (35%) fluorowodorku. 1H NMR (300 MHz, d6-DMSO) δ 8,90(br s, 3H), 3,74(s, 3H), 1,84(m, 1H), 1,69(m, 4H), 1,58(m, 4H), 1,46(d, 1 H-J=6 Hz).
LC-MS wolnej aminy: MS m/z 170 (M++1).
6. Sposób wytwarzania przedstawionego poniżej estru etylowego kwasu 5-amino-spiro[2,3]heksano-5-karboksylowego.
Spiro[2,3]heksano-4-on (500 mg, 5 mmoli), który wytworzono z bicyklopropylidenu (A. Meijere i in. Org. Syn. 2000, 78, 142-151, według A. Meijere i in. J. Org. Chem. 1988, 53, 152-161), połączono z karbaminianem amonu (1,17 g, 15 mmoli) i cyjankiem potasu (812 mg, 12,5 mmola) w 50 ml EtOH oraz 50 ml wody. Mieszaninę ogrzewano w temperaturze 55°C przez 2 dni. Następnie dodano NaOH (7 g, 175 mmoli) i roztwór ogrzewano w temperaturze refluksu przez noc. Mieszaninę następnie oziębiono do temperatury 0°C, zakwaszono do pH 1, stosując stężony HCl i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Do surowej mieszaniny aminokwasu dodano EtOH i następnie zatężono do suchej masy (5x) tak, aby usunąć pozostałą wodę. Pozostałość rozpuszczono w 100 ml EtOH, ochłodzono do temperatury 0°C, a następnie potraktowano 1 ml SOCl2 i ogrzewano w temperaturze refluksu przez 3 dni. Ciało stałe usunięto metodą filtracji i przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując surowy produkt. Surowy produkt podzielono pomiędzy 3N NaOH, NaCl i EtOAc. Fazę organiczną osuszono nad węglanem potasu i zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym C18 (eluując MeOH/H2O), z uzyskaniem 180 mg (21%) 15 w postaci oleju.
1H NMR (300 MHz, CDCl3) δ 8,20(br s, 2H), 4,27(s, 2H), 2,80(s, 1H), 2,54(s, 1H), 2,34(m, 2H), 1,31(s, 3H), 1,02(s, 1H), 0,66(m, 3H). 13C NMR (300 MHz, CDCl3) δ 170,2(s), 63,0(s), 62,8(s), 26,1(s), 26,0(s), 24,9(s), 13,9(s), 11,4(s), 10,9(s). LC-MS:MS m/z 170 (M++1).
P r z y k ł a d 207. Badania biologiczne
Test kompleksu rekombinowanych proteaz NS3/4A HCV z zastosowaniem peptydu FRET
Celem tego testu in vitro było określenie hamowania kompleksów proteaz NS3 wirusa HCV, pochodzących od opisanych poniżej szczepów BMS, H77C lub J416S, przez związki według wynaPL 213 029 B1
149 lazku. Test umożliwia ocenę jak skutecznie związki według wynalazku hamowałyby aktywność proteolityczną HCV.
Osocze pacjenta zainfekowanego wirusem HCV otrzymano od Dr. T. Wright'a, San Francisco Hospital. Przy pomocy inżynierii genetycznej z fragmentów DNA otrzymanych przy zastosowaniu PCR z odwrotną transkrypcją (RT-PCR) osoczowego RNA (kwas rybonukleinowy) i stosując startery wybrane na podstawie homologii pomiędzy innymi szczepami o genotypie 1a skonstruowano matrycę genomu HCV (szczep BMS) o pełnej długości cDNA (komplementarny kwas deoksyrybonukleinowy). Opierając się na oznaczeniu sekwencji całego genomu, genotyp 1a przypisano do izolatu HCV zgodnie z klasyfikacją Simmonds'a i in. (Patrz P Simmonds, KA Rose, S Graham, SW Chan, F McOmish, BC Dow, EA Follett, PL Yap i H Marsden, J. Clin. Microbiol., 31(6), 1493-1503 (1993)). Wykazano, że sekwencja aminokwasowa niestrukturalnego regionu NS2-5B, jest >97% identyczna z genotypem 1a HCV (H77C) i 87% identyczna z genotypem 1b (J4L6S). Klony zakaźne, H77C (genotyp 1a) i J4L6S (genotyp 1b) otrzymano od R. Purcell'a (NIH) a sekwencje opublikowano w Genbanku (AAB67036, patrz Yanagi, M. Purcell, R.H., Emerson, S.U. i Bukh, J. Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 94(16), 8738-8743 (1997); AF054247, patrz Yanagi, M., St Claire, M., Shapiro, M., Emerson. S.U., Purcell, R.H. i Bukh J, Virology 244 (1), 161-172. (1998)).
Szczepy BMS, H77C i J4L6S użyto do uzyskania kompleksów rekombinowanych proteaz NS3/4A. DNA kodujące kompleks rekombinowanych proteaz NS3/4A HCV w przypadku tych szczepów (aminokwasy 1027 do 1711) poddano zabiegom opisanym przez P. Gallinari'ego i in. (patrz Gallinari P, Paolini C-Brennan D, Nardi C, Steinkuhler C, De Francesco R. Biochemistry. 38(17):5620-32, (1999)). W skrócie, do 3'-końca regionu kodującego NS4A dołączono rozpuszczalny ogon zbudowany z trzech lizyn. Cysteinę na pozycji P1 miejsca rozerwania NS4A-NS4B (aminokwas 1711) zmieniono na glicynę w celu uniknięcia rozerwania proteolitycznego znacznika lizynowego. Ponadto, w celu zapobiegnięcia autolitycznego rozerwania w domenie NS3 helikazy, stosując technikę PCR, w pozycji aminokwasu 1454 wprowadzono mutację zamieniającą cysteinę na serynę. Fragment wariantu DNA sklonowano na bakteryjny wektor ekspresyjny pET21b (Novagen) a kompleks NS3/4A eksprymowano w szczepie BL21 (DE3) Escherichia coli (Invitrogen) zgodnie z procedurą opisaną przez P. Gallinari'ego i in. (patrz Gallinari P, Brennan D, Nardi C, Brunetti M, Tomei L, Steinkuhler C, De Francesco R., J Virol. 72(8):67 58-69 (1998)) wprowadzając modyfikację. W skrócie, ekspresję NS3/4A uzyskano stosując 0,5 mM izopropylo-e-D-1-tiogalaktopiranozyd (IPTG) przez 22 godziny w temperaturze 20°C.
W wyniku typowej fermentacji (10 I) uzyskano w przybliżeniu 80 g mokrej pasty komórkowej. Komórki zawieszono ponownie w buforze do Iizy (10 ml/g) składającym się z 25 mM N-(2-hydroksyetyl)piperazyna-N'-(kwas 2 etanosulfonowy) (HEPES), pH 7,5, 20% glicerolu, 500 mM chlorku sodu (NaCl), 0,5% Triton-X100, 1 μm/ml lizozymu, 5 mM chlorku magnezu (MgCl2), 1 μg/ml DNazyl, 5 mM β-merkaptoetanolu (βΜΕ), inhibitora proteazy - kwas etylenodiaminotetraoctowy (EDTA) w wolnej postaci (Roche), shomogenizowano i inkubowano przez 20 minut w temperaturze 4°C. Homogenat sonikowano i klarowano w ultrawirówce przy 235000 g przez 1 godzinę w temperaturze 4°C. Do sklarowanej cieczy dodano imidazol od uzyskania stężenia końcowego 15 mM a pH uregulowano do wartości 8,0. Ekstrakt nieoczyszczonego białka wprowadzono na kolumnę wypełnioną niklem - kwasem nitrylotrioctowym (Ni-NTA) zrównoważoną wstępnie buforem B (25 mM HEPES, pH 8,0, 20% glicerol, 500 mM NaCl, 0,5% Triton-X100, 15 mM imidazol, 5 mM βΜΕ). Próbkę wprowadzono przy szybkości przepływu 1 ml/minutę. Kolumnę przemyto buforem C w ilości równej 15 objętościom kolumny (bufor taki sam jak bufor B lecz bez 0,2% Triton-X100). Białko eluowano buforem D w ilości równej 5 objętościom kolumny (bufor taki sam jak bufor C lecz bez 200 mM imidazolu).
Frakcje zawierające kompleks proteaz NS3/4A połączono i wprowadzono na kolumnę odsalającą Superdex-S200 zrównoważoną wstępnie buforem D (25 mM HEPES, pH 7,5, 20% glicerol, 300 mM NaCl, 0,2% Triton-X100, 10 mM βΜΕ). Próbkę wprowadzono przy szybkości przepływu 1 ml/minutę. Frakcje zawierające kompleks proteaz NS3/4A połączono i zatężono do około 0,5 mg/ml. Przeprowadzając analizy SDS-PAGE i spektrometrię masową czystość kompleksów proteaz NS3/4A, pochodzących od szczepów BMS, H77C i J4L6S, oceniono na powyżej 90%.
Enzym przechowywano w temperaturze -80°C, stopiono na lodzie i rozcieńczono buforem testowym przed użyciem. Substratem użytym do testu z zastosowaniem proteaz NS3/4A był RET S1 (Rezonance Energy Transfer Depsipeptyd Substrate; AnaSpec, Inc. nr kat. 22991) (peptyd FRET), opisany przez Taliani'ego i in. w Anal. Biochem. 240(2):60-67 (1996). Sekwencja tego peptydu zbliżona jest do naturalnego miejsca rozerwania NS4A/NS4B z tym wyjątkiem, że w miejscu rozerwania występuje raczej wiązanie estrowe niż wiązanie amidowe. Substrat peptydowy inkubowano z jednym
150
PL 213 029 B1 spośród trzech zrekombinowanych kompleksów NS3/4A, bez lub ze związkiem według wynalazku a powstawanie fluorescencyjnego produktu reakcji śledzono w czasie rzeczywistym stosując urządzenie Cytofluor Series 4000.
Zastosowano następujące odczynniki: HEPES i glicerol (Ultrapure) otrzymane z firmy GEBCO-BRL.
Sulfotlenek dimetylu (DMSO) otrzymany z firmy Sigma. β-merkaptoetanol otrzymany z firmy Bio Rad.
Bufor testowy: 50 mM HEPES, pH 7,5; 0,15 M NaCl; 0,1% Triton; 15% glicerol; 10 mM βΜΕ. Substrat: stężenie końcowe 2 μΜ (z 2 mM roztworu podstawowego w DMSO przechowywanego w temperaturze -20°C). HCV NS3/4A typ 1a (1b), stężenie końcowe 2-3 nM (z 5 μΜ roztworu podstawowego w 25 mM HEPES, pH 7,5, 20% glicerol, 300 mM NaCl, 0,2% Triton-X100, 10 mM βΜΕ). Dla związków o mocy bliskiej wartości granicznej dla testu, czułość testu zwiększono dodając 50 μg/ml surowicy albuminy bydlęcej (Sigma) do buforu testowego i zmniejszając końcowe stężenie proteazy do 300 pM.
Test przeprowadzono w 96-studzienkowej polistyrenowej czarnej płytce firmy Falcon. Każda studzienka zawierała 25 μl kompleksu proteaz NS3/4A w buforze testowym, 50 μl związku według wynalazku w 10% DMSO/buforze testowym i 25 μl substratu w buforze testowym. Na takiej samej płytce testowej przygotowano także kontrolę (nie zawierającą związku). Kompleks enzymów zmieszano z roztworem związku lub roztworem kontrolnym na 1 minutę przed rozpoczęciem reakcji enzymatycznej przez dodanie substratu. Płytkę testową odczytano bezpośrednio stosując urządzenie Cytofluor Series 4000 (Perspective Biosystems). Urządzenie ustawiono na odczyt emisji 340 nm i wzbudzenia 490 nm w temperaturze 25°C. Reakcje na ogół śledzono przez około 15 minut.
Procent hamowania obliczono z następującego równania:
100- [^Finh^Fstęż)x100] w którym δF oznacza zmianę we fluorescencji w liniowym zakresie krzywej. W przypadku danych zależności hamowania od stężenia zastosowano nieliniowe dopasowanie krzywych, a 50% stężenie skuteczne (IC50) obliczono posługując się oprogramowaniem Excel X1-fit stosując równanie, y=A+((B-A)/(1+((C/x) D))).
Stwierdzono, że wszystkie badane związki wykazują IC50 1,3 μΜ lub mniejsze. Dalej, stwierdzono, że związki według wynalazku badane przeciwko więcej niż jednemu typowi kompleksu NS3/4A, mają podobne właściwości hamujące chociaż związki stale wykazywały większą moc przeciwko szczepom 1b w porównaniu ze szczepami 1a.
Testy specyficzności
Testy specyficzności przeprowadzono w celu wykazania selektywności związków według wynalazku w przypadku hamowania proteazy NS3/4A HCV w porównaniu z innymi proteazami serynowymi lub cysteinowymi.
Specyficzności związków według wynalazku określono wobec wielu różnych proteaz serynowych: elastazy plwociny ludzkiej (HS), świńskiej elastazy trzustkowej (PPE) i ludzkiej chymotrypsyny trzustkowej oraz jednej proteazy cysteinowej: ludzkiej wątrobowej katepsyny B. We wszystkich przypadkach posłużono się protokołem z zastosowaniem 96-studzienkowych płytek stosując kolorymetryczny substrat p-nitroanilinę (pNA) specyficzny dla każdego enzymu, tak jak to opisano uprzednio (międzynarodowe zgłoszenie patentowe nr 00/09543) z pewnymi modyfikacjami w przypadku testów dla proteazy serynowej. Wszystkie enzymy zakupiono od firmy Sigma natomiast substraty od firmy Bachem.
W przypadku każdego testu przeprowadzano 2-godzinną inkubację wstępną enzymu z inhibitorem w temperaturze pokojowej, po czym dodawano substrat i hydrolizowano do uzyskania ~30% konwersji oszacowanej przy zastosowaniu czytnika do mikropłytek Spectramax Pro. Stężenia związków zmieniały się od 100 do 0,4 μΜ zależnie od ich mocy.
Warunki końcowe dla każdego testu były takie jak następuje:
mM chlorowodorku Tris(hydroksymetylo)aminometanu (Tris-HCl) pH 8, 0,5 M siarczanu sodu (Na2SO4), 50 mM NaCl, 0,1 mM EDTA, 3% DMSO, 0,01% Tween-20 wraz z:
133 μΜ succ-AAA-pNA i 20 nM HNE lub 8 nM PPE; 100 μΜ succ-AAPF-pNA i 250 pM chymotrypsyny.
100 mM NaHPO4 (wodorofosforan sodu) pH 6, 0,1 mM EDTA, 3% DMSO, 1 mM TCEP (chlorowodorek Tris(2-karboksyetylo)-fosfiny), 0,01% Tween-20, 30 μΜ Z-FR-pNA i 5 nM katepsyny B (roztwór podstawowy enzymu aktywowanego przed użyciem w buforze zawierającym 20 mM TCEP).
PL 213 029 B1
151
Procent hamowania obliczono stosując wzór:
[1-((UVinh-UVślepej próby) / (UVkontroli -UVślepej próby))] x100
Do danych zależności hamowania od stężenia zastosowano nieliniowe dopasowanie krzywych, a 50% stężenie skuteczne (IC50) obliczono posługując się oprogramowaniem Excel X1-fit.
Test komórkowy z zastosowaniem replikonu HCV
Cały system komórkowy replikonu HCV ustalono w sposób opisany: Lohmann V, Komer F, Koch J, Herian U, Theilmann L, Bartenschlager R., Science 285(5424): 110-3 (1999). System ten umożliwił autorom wynalazku ocenę wpływu proteaz HCV według wynalazku na replikację RNA HCV. W skrócie, stosują c sekwencję szczepu 1B HCV opisaną w publikacji Lohmann'a (numer dostę pu: AJ238799), uzyskano cDNA HCV kodujące 5' wewnętrzne miejsce wejścia rybosomu (IRES), gen oporności na neomycynę, EMCV (wirus zapalenia mózgu i mięśnia sercowego)-IRES i niestrukturalne białka HCV, NS3-NS5B, i 3' nie ulegający translacji region (NTR). Transkryptami cDNA transfekowano in vitro ludzką linię komórek wątrobiaka Huh7. Stosując selekcyjny znacznik, neomycynę (G418) wyselekcjonowano komórki konstytutywnie eksprymujące replikon HCV. Uzyskane linie komórkowe charakteryzowano pod kątem produkcji nici RNA o dodatniej i negatywnej polarności oraz produkcji białka w czasie.
Komórki Huh7, konstytutywnie eksprymujące replikon HCV, hodowano w podłożu Eagle'a w modyfikacji Dulbecco (DMEM) zawierającym 10% płodową surowicę cielęcą (FCS) i 1 mg/ml G418 (Gibco-BRL). Komórki wysiano na noc przed przeprowadzeniem testu (1,5 x 104 komórek/studzienkę) w 96-studzienkowych ja ł owych pł ytkach do hodowli tkankowej. Kontrole zawierają ce i nie zawierające związku przygotowano w DMEM zawierającym 4% FCS, 1:100 penicylinę/streptomycynę, 1:100 L-glutaminę i 5% DMSO w płytce do rozcieńczeń (stężenie końcowe DMSO w teście 0,5%). Mieszaniny związek/DMSO dodano do komórek i przez 4 dni w temperaturze 37°C prowadzono inkubację. Po dniach, płytki przepłukano starannie solanką buforowaną fosforanem (PBS) (3 razy 150 μΙ). Komórki lizowano stosując 25 μl odczynnika testowego do Iizy zawierającego peptyd FRET (RET S1, jak opisano w teście enzymatycznym in vitro). Odczynnik testowy do Iizy przygotowano z 5X odczynnikiem do Iizy hodowli komórkowej zawierającym lucyferazę (Promega nr E153A) rozcieńczonym do 1X wodą destylowaną, dodano NaCl do końcowej wartości 150 mM, peptyd FRET rozcieńczono do wartości końcowej 10 μΜ wychodząc z roztworu podstawowego 2 mM w 100% DMSO. Dalej, płytkę umieszczono do urządzenia Cytofluor 4000 ustawionym na wzbudzenie 340 nm/emisja 490 nm, tryb automatyczny na 21 cykli a płytkę odczytano w trybie kinetycznym. Oznaczenia EC50 przeprowadzono tak jak opisano dla oznaczeń IC50.
Jako test wtórny, oznaczenia EC50 z testu replikonu przy zastosowaniu FRET potwierdzono w ilościowym teście RNA. Komórki zlizowano stosując zestaw Rneasy (Qiagen). Oczyszczone całkowite RNA znormalizowano stosując RyboGreen (Jones LJ, Yue ST, Cheung CY, Singer VL, Anal. Chem., 265(2):368-74 (1998)) a względne oznaczenie ilościowe ekspresji RNA HCV oszacowano posługując się procedurą Taqman'a (Kolykhalov AA, Mihalik K, Feinstone SM, Rice CM, Journal of Virology 74, 2046-2051 (2000)) oraz zestawem Platinum Quantitative RT-PCR Thermoscript One-Step (Invitrogen nr kat. 11731-015). W skrócie, przygotowano RNA w objętości 5 μl (< 1 ng) i dodano do 20 μl mieszaniny Ready-Mix zawierającej następujące składniki: 1,25X mieszanina reakcyjna Thermoscript (zawierająca siarczan magnezu i 5'-trifosforany 2-deoksynukleozydów (dNTP)), 3 mM dNTP, 200 nM starter forward (sekwencja: 5'-gggagagccatagtggtctgc-3' 600 nM starter reverse (5'-cccaaatctccaggcattga-3'), 100 nM sonda (5'-6-FAM-cggaattgccaggacgaccgg-BHQ-1-3') (FAM: aminoheksyloamidyn fluoresceiny; BHQ: Black Hole Quencher), 1 μΜ barwnik odniesienia Rox (Invitrogen nr kat. 12223-012) i mieszanina polimerazy Thermoscript Plus Platinum Taq. Wszystkie startery zaprojektowano z zastosowaniem oprogramowania ABI Prism 7700 i otrzymano z firmy Biosearch Technologies, Novato, CA. Próbki zawierające znane stężenia transkryptu RNA HCV zastosowano w teście jako standardy. Posługując się następującą procedurą cykli (50°C, 30 minut; 95°C, 5 minut; 40 cykli w temperaturze 95°C, 15 sekund, 60°C, 1 minuta), ekspresję RNA HCV określono ilościowo w sposób opisany w podręczniku Perkin Elmer stosując detektor sekwencji ABI Prism 7700 Sequence Detector.
Test reporterowy z zastosowaniem lucyferazy zastosowano także do potwierdzenia mocy związku w replikonie. Pierwsze zastosowanie replikonowego testu reporterowego z zastosowaniem
152
PL 213 029 B1 lucyferazy opisali Krieger i in. (Krieger N, Lohmann V, i Bartenschlager R, J. Virol. 75(10):4614-4624 (2001)). Konstrukt replikonu opisany dla testu FRET według wynalazku zmodyfikowano zastępując gen oporności na neomycynę genem oporności na blastycydynę skondensowanym z N-końcem humanizowanej formy lucyferazy Renilla (do klonowania użyto miejsc restrykcji Asc1/Pme1). Wprowadzono także adaptacyjną mutację w pozycji 1179 (seryna wymieniona na izoleucynę) (Blight KJ, Kolykhalov, AA, Rice, CM, Science 290(5498): 1972-1974).Test reporterowy z zastosowaniem lucyferazy przygotowano na noc przed rozpoczęciem testu wysiewając komórki Huh7 w gęstości 2 x 106 komórek na kolbę T75. Następnego dnia komórki przemyto 7,5 ml Opti-MEM. Dalej, postępując zgodnie z procedurą Invitrogen, posługując się vortex'em; zmieszano 40 μl DMRIE-C z 5 ml Opti-MEM przed dodaniem 5 μl reporterowego RNA replikonu HCV. Mieszaninę dodano do przemytych komórek Huh7 i pozostawiono na 4 godziny w temperaturze 37°C. W tym samym czasie, w DMEM zawierającym 10% FCS i 5% DMSO, w płytce do rozcieńczeń, (stężenie końcowe DMSO w teście 0,5%) przygotowano seryjne rozcieńczenia związku oraz kontrole nie zawierające związku. Mieszaniny związek/DMSO dodano do każdej studzienki 24-studzienkowej płytki. Po 4 godzinach, odessano mieszaninę do transfekcji i przed potraktowaniem trypsyną komórki przemyto 5 ml Opti-MEM.
Komórki poddane uprzednio działaniu trypsyny zawieszono ponownie w 10% DMEM i wysiano w gęstości 2x104 komórek/studzienkę w 24-studzienkowych płytkach zawierających związek lub kontrole nie zawierające związku. Inkubację prowadzono przez 4 dni. Po 4 dniach, media usunięto a komórki przemyto PBS. Do każdej studzienki bezpośrednio dodano 100 μl 1x buforu do Iizy zawierającego lucyferazę Renilla (Promega), po czym płytki zamrożono w temperaturze -80°C do późniejszej analizy lub po 15 minutach Iizy przeprowadzono na nich test. Lizat (40 μθ z każdej studzienki przeniesiono do 96-studzienkowej czarnej płytki (dno przezroczyste), po czym dodano 200 μl 1x substratu testowego - lucyferazę Renilla. Płytki odczytano bezpośrednio w czytniku Packard TopCount NXT stosując program do luminescencji.
Procent hamowania obliczono stosując poniższy wzór:
% kontroli = średni sygnał lucyferazy w studzienkach doświadczalnych (+ związek) średni sygnał lucyferazy w kontrolnych studzienkach DMSO (- związek)
Wartości przedstawiono w postaci wykresu i zanalizowano stosując XLFit otrzymując wartość EC50.
Przykłady biologiczne
Reprezentatywne związki według wynalazku oszacowano posługując się komórkowym testem replikonu HCV i/lub kilkoma przedstawionymi testami specyficzności. Przykładowo stwierdzono, że w teście enzymatycznym NS3/4A szczepu BMS związek 1 wykazuje IC50 w wielkości 1,8 nM. Podobne wartości mocy otrzymano przy zastosowaniu opublikowanych szczepów H77C (IC50 1,2 nM) i J4L6S (IC50 1,1 nM). Wartość EC50 w teście replikonu wynosiła 13,9 nM.
W testach specyficzności stwierdzono, że taki sam związek wykazuje aktywność taką jak następuje: HS = 43 μΜ; PPE > 100 μΜ; chymotrypsyna > 100 μΜ; katepsyna B > 100 μΜ. Te wyniki wskazują, że te rodziny związków są bardzo specyficzne względem proteazy NS3, a wiele ze związków z tej rodziny hamuje replikację replikonu HCV.
Stwierdzono, że związki według wynalazku badane przy zastosowaniu opisanych powyżej testów wykazują aktywności mieszczące się w następujących zakresach:
Zakresy aktywności IC50 (szczep BMS NS3/4A): A wynosi 5-50 mikromoli (μΜ); B wynosi 0,5-5 μΜ; C wynosi 0,05-0,5 μΜ, D wynosi < 0,05 μΜ
Zakresy aktywności EC50: A wynosi 5-50 mikromoli (μΜ); B wynosi 0,5-5 μΜ; C wynosi 0,05-0,5 μΜ, D wynosi < 0,05 μΜ
Wzory związków zastosowanych w testach można znaleźć posługując się numerem związku patentu przedstawionym w poniższej tabeli aktywności.
Zgodnie z wynalazkiem, korzystny związek wykazuje aktywność biologiczną (EC50) 5 μΜ lub mniejszą, korzystniej 0,5 μΜ lub mniejszą a najkorzystniej 0,05 μΜ lub mniejszą.
PL 213 029 B1
153
Tablica aktywności
Patent Nr związku Patent Nr przykładu Zakres IC50 Zakres EC50
1 2 3 4
1 9 D D
2 10 D D
3 11 C C
4 12 C C
5 13 D D
6 14 D C
7 19 D D
8 20 D D
9 21 D D
10 22 D D
11 24 D D
12 25 D D
13 26 D D
27 27 D D
28 28 D D
29 29 D D
30 30 D D
31 31 D C
32 32 D D
33 33 D C
34 34 D D
35 35 D D
36 36 D D
37 37 D D
38 38 D D
39 39 D D
40 40 D C
41 41 D C
42 42 C C
43 43 D D
44 44 D C
45 45 D D
46 46 D D
47 47 D D
48 48 D D
49 49 D C
50 50 C B
154
PL 213 029 B1 cd. tabeli
1 2 3 4
51 51 D D
52 52 D D
53 53 D D
54 54 D D
55 55 D C
56 56 D C
57 57 D C
58 58 D C
59 59 D C
60 60 D B
61 61 D C
62 62 D C
63 63 D D
64 64 D C
65 65 D C
66 66 D C
67 67 C C
68 68 D C
69 69 D D
70 70 D D
71 71 C B
72 72 B A
73 73 B
74 74 B A
75 75 D B
76 76 C B
77 77 D D
78 78
79 79 D C
80 80 D C
81 81 C C
100 100 C B
101 101 C B
102 102 C B
103 103 C C
104 104 C B
105 105 D C
106 106 D C
PL 213 029 B1
155 cd. tabeli
1 2 3 4
107 107 C B
108 108 C B
109 109 B
110 110 C C
111 111 C C
112 112 C C
113 113 B
119 119 D C
120 120 D C
200 200 C B
201 201 B A
202 202 C B
203 203 D C
204 204 C C
205 205 D C
P r z y k ł a d 208
Zgodnie z wynalazkiem poniższe związki można wytworzyć stosując opisane tu metody i związki pośrednie. Powinno być zrozumiałe, że ta lista związków w żadnej mierze nie ogranicza ujawnionego wynalazku.
156
PL 213 029 B1
PL 213 029 B1
157
Chociaż wynalazek opisano w odniesieniu do specyficznych aspektów, fachowcy w dziedzinie będą świadomi, że inne aspekty, nie opisane tu specyficznie, w zamierzeniu mieszczą się w zakresie poniższych zastrzeżeń patentowych.

Claims (16)

1. Podstawiona pochodna cykloalkilowa o wzorze (I) w którym:
R1 oznacza trialkilosilan; atom fluorowca; C4-7cykloalkenyl; lub C1-8alkil ewentualnie podstawiony przez C1-6alkoksy, atom fluorowca, C2-10alkenyl, C2-10alkinyl, C3_7cykloalkil, fenyl, fenoksy, Het;
o o
-P
Re, w którym R8 oznacza fenyl;
or9, w którym R9 oznacza Het;
NRioRn, w którym R10 i R11 niezależnie od siebie oznaczają fenyl; Het; lub C1-8alkil;
158
PL 213 029 B1 przy czym Het oznacza pirydynyl lub podstawiony fenylem lub co najmniej jednym C1-6alkilem oksazol lub izoksazol;
R2 oznacza C2-6alkenyl lub C3-7cykloalkil; lub R2 razem z atomem węgla, do którego jest przyłączony tworzy 3-członowy pierścień;
R3 oznacza C1-8alkil;
R6 oznacza C1-6alkoksy lub atom fluorowca;
R7 oznacza atom H, C3-7cykloalkil, fenyl, pirydynyl lub tiazolil podstawiony C1-6alkilem lub amino-C1-6alkilem;
m ma wartość 2; n ma wartość 1; p ma wartość 1;
Y oznacza atom H;
B oznacza R4-(C=O)-, R4O(C=O)- lub R4-N(R5)-C(=O)-;
R4 oznacza (i) C1-10alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl, 1-3 atomy fluorowca, C1-6alkoksy;
(ii) C3-7cykloalkil lub C4-10alkilocykloalkil, każdy ewentualnie podstawiony przez (C1-6alkoksy)karbonyl;
(iii) fenyl ewentualnie podstawiony przez C1-6alkil, atom fluorowca; (iv) 5- lub 6-członowy nasycony monocykliczny pierścień zawierający jeden lub dwa atomy tlenu, ewentualnie skondensowany z pierścieniem benzenowym; i
R5 oznacza atom H lub C1-6alkil;
lub jego farmaceutycznie dopuszczalna sól.
2. Związek według zastrz. 1, w którym R1 oznacza C1-8alkil ewentualnie podstawiony przez C1-6alkoksy, atom fluorowca, C2-10alkenyl, C2-10alkinyl, C3-6cykloalkil, C4-7cykloalkenyl, fenyl, fenoksy, pirydynyl lub podstawiony fenylem lub co najmniej jednym C1-6alkilem oksazol lub izoksazol.
3. Związek według zastrz. 1, w którym, R1 oznacza C1-8alkil ewentualnie podstawiony przez C1-6alkoksy, atom fluorowca, C2-10alkenyl, C2-10alkinyl, C3-6cykloalkil, C4-6cykloalkenyl, fenyl, fenoksy.
4. Związek według zastrz. 1, w którym R2 oznacza C2-6alkenyl lub C3-7cykloalkil.
5. Związek według zastrz. 4, w którym R2 oznacza C2-6alkenyl.
6. Związek według zastrz. 5, w którym R2 oznacza winyl.
7. Związek według zastrz. 1, w którym R3 oznacza t-butyl.
8. Związek według zastrz. 1, w którym B oznacza R4O(C=O)- i R4 oznacza C1-6alkil.
9. Związek według zastrz. 1, w którym R4 oznacza (i) C1-10alkil ewentualnie podstawiony przez fenyl, 1-3 atomy fluorowca, C1-6alkoksy; (ii) C3-7cykloalkil lub C4-10alkilocykloalkil; lub (iii) fenyl ewentualnie podstawiony przez C1-6alkil lub atom fluorowca.
10. Związek według zastrz. 9, w którym R4 oznacza (i) C1-10alkil ewentualnie podstawiony przez 1-3 atomy fluorowca lub C1-6alkoksy; lub (ii) C3-7cykloalkil lub C4-10alkilocykloalkil.
11. Związek według zastrz. 11, w którym R4 oznacza t-butyl.
12. Związek według zastrz. 1, w którym R5 oznacza atom H.
13. Związek według zastrz. 1, w którym R6 oznacza C1-6alkoksy.
14. Zastosowanie związku określonego w zastrz. 1, w terapeutycznie skutecznej ilości, lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli, do wytwarzania leku do leczenia infekcji wirusem HCV.
15. Kompozycja zawierająca farmaceutycznie dopuszczalny nośnik oraz substancję czynną, znamienna tym, że zawiera jako substancję czynną związek określony w zastrz. 1, lub jego farmaceutycznie dopuszczalną sól.
16. Zastosowanie kompozycji określonej w zastrz. 15 do wytwarzania leku do leczenia infekcji wirusem zapalenia wątroby typu C u pacjenta.
PL373374A 2002-05-20 2003-05-20 Podstawiona pochodna cykloalkilowa, zawierajaca ja kompozycja oraz ich zastosowanie PL213029B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US38214902P 2002-05-20 2002-05-20

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL373374A1 PL373374A1 (pl) 2005-08-22
PL213029B1 true PL213029B1 (pl) 2012-12-31

Family

ID=32312406

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL373374A PL213029B1 (pl) 2002-05-20 2003-05-20 Podstawiona pochodna cykloalkilowa, zawierajaca ja kompozycja oraz ich zastosowanie

Country Status (11)

Country Link
US (1) US6878722B2 (pl)
EP (1) EP1505945B1 (pl)
JP (1) JP4271148B2 (pl)
AT (1) ATE413411T1 (pl)
AU (1) AU2003301959A1 (pl)
DE (1) DE60324552D1 (pl)
ES (1) ES2315568T3 (pl)
IS (1) IS7531A (pl)
NO (1) NO20044895L (pl)
PL (1) PL213029B1 (pl)
WO (1) WO2004043339A2 (pl)

Families Citing this family (149)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
SK18862001A3 (sk) * 1999-06-25 2002-11-06 Basf Aktiengesellschaft Gény Corynebacterium glutamicum kódujúce proteíny metabolických dráh
MY140680A (en) 2002-05-20 2010-01-15 Bristol Myers Squibb Co Hepatitis c virus inhibitors
JP4682140B2 (ja) * 2003-03-05 2011-05-11 ベーリンガー インゲルハイム インターナショナル ゲゼルシャフト ミット ベシュレンクテル ハフツング Ｃ型肝炎インヒビターペプチド類縁体
EP1601685A1 (en) * 2003-03-05 2005-12-07 Boehringer Ingelheim International GmbH Hepatitis c inhibiting compounds
US7176208B2 (en) * 2003-04-18 2007-02-13 Enanta Pharmaceuticals, Inc. Quinoxalinyl macrocyclic hepatitis C serine protease inhibitors
CA2522577C (en) * 2003-05-21 2011-04-26 Boehringer Ingelheim International Gmbh Hepatitis c inhibitor compounds
UY28525A1 (es) * 2003-09-22 2005-04-29 Boehringer Ingelheim Int Péptidos macrociclicos activos contra en virus de la hepatitis c
US7491794B2 (en) * 2003-10-14 2009-02-17 Intermune, Inc. Macrocyclic compounds as inhibitors of viral replication
US7132504B2 (en) 2003-11-12 2006-11-07 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
US7309708B2 (en) 2003-11-20 2007-12-18 Birstol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
US7135462B2 (en) * 2003-11-20 2006-11-14 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
CA2549851C (en) * 2004-01-21 2012-09-11 Boehringer Ingelheim International Gmbh Macrocyclic peptides active against the hepatitis c virus
BRPI0506948B1 (pt) 2004-01-30 2018-09-18 Medivir Ab inibidores de serina protease ns-3 de hcv
TWI368507B (en) 2004-02-20 2012-07-21 Boehringer Ingelheim Int Viral polymerase inhibitors
CA2568008C (en) * 2004-05-25 2014-01-28 Boehringer Ingelheim International Gmbh Process for preparing acyclic hcv protease inhibitors
EP1763531A4 (en) * 2004-06-28 2009-07-01 Boehringer Ingelheim Int ANALOGUE OF HEPATITIS-C INHIBITING PEPTIDES
UY29016A1 (es) * 2004-07-20 2006-02-24 Boehringer Ingelheim Int Analogos de dipeptidos inhibidores de la hepatitis c
ES2366478T3 (es) * 2004-07-20 2011-10-20 Boehringer Ingelheim International Gmbh Análogos peptídicos inhibidores de la hepatitis c.
GB0500784D0 (en) * 2005-01-14 2005-02-23 Novartis Ag Organic compounds
US7323447B2 (en) 2005-02-08 2008-01-29 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
GB0505969D0 (en) * 2005-03-23 2005-04-27 Novartis Ag Organic compounds
US7592336B2 (en) 2005-05-10 2009-09-22 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
GB0514203D0 (en) * 2005-07-11 2005-08-17 Novartis Ag Organic compounds
US7601686B2 (en) 2005-07-11 2009-10-13 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
TWI389908B (zh) * 2005-07-14 2013-03-21 Gilead Sciences Inc 抗病毒化合物類
US20080200497A1 (en) * 2005-07-20 2008-08-21 Bailey Murray D Hepatitis C Inhibitor Peptide Analogs
KR101294467B1 (ko) * 2005-07-25 2013-09-09 인터뮨, 인크. Ｃ형 간염 바이러스 복제의 신규 거대고리형 억제제
PE20070211A1 (es) 2005-07-29 2007-05-12 Medivir Ab Compuestos macrociclicos como inhibidores del virus de hepatitis c
CA2618682C (en) 2005-08-12 2011-06-21 Boehringer Ingelheim International Gmbh Viral polymerase inhibitors
BRPI0617274A2 (pt) 2005-10-11 2011-07-19 Intermune Inc compostos e métodos para a inibição de replicação viral de hepatite c
US7772183B2 (en) 2005-10-12 2010-08-10 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
US7741281B2 (en) 2005-11-03 2010-06-22 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
EP1968940B1 (en) * 2005-12-30 2014-04-02 Novartis AG 3 , 5-substitued piperidine compounds as renin inhibitors
US7816348B2 (en) 2006-02-03 2010-10-19 Boehringer Ingelheim International Gmbh Viral polymerase inhibitors
GB0612809D0 (en) * 2006-06-28 2006-08-09 Univ Sunderland Formulation
RU2008152171A (ru) * 2006-07-05 2010-08-10 Интермьюн, Инк. (Us) Новые ингибиторы вирусной репликации гепатита с
US7935670B2 (en) 2006-07-11 2011-05-03 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
DK2041156T3 (en) 2006-07-13 2014-02-24 Achillion Pharmaceuticals Inc 4-AMINO-4-OXOBUTANOYL Peptides AS INHIBITORS OF VIRUS REPLICATION
EP1886685A1 (en) 2006-08-11 2008-02-13 INSERM (Institut National de la Santé et de la Recherche Médicale) Methods, uses and compositions for modulating replication of hcv through the farnesoid x receptor (fxr) activation or inhibition
EP2054388A4 (en) 2006-08-17 2009-10-28 Boehringer Ingelheim Int VIRAL POLYMERASE INHIBITORS
US8343477B2 (en) 2006-11-01 2013-01-01 Bristol-Myers Squibb Company Inhibitors of hepatitis C virus
US20080108632A1 (en) * 2006-11-02 2008-05-08 Taigen Biotechnology Co., Ltd. Hcv protease inhibitors
US7772180B2 (en) 2006-11-09 2010-08-10 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
US7888464B2 (en) 2006-11-16 2011-02-15 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
US8003604B2 (en) 2006-11-16 2011-08-23 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
US7763584B2 (en) 2006-11-16 2010-07-27 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
WO2008095058A1 (en) * 2007-02-01 2008-08-07 Taigen Biotechnology Co. Ltd. Hcv protease inhibitors
JP2010519339A (ja) * 2007-02-26 2010-06-03 アキリオン ファーマシューティカルズ，インコーポレーテッド Ｈｃｖ複製阻害剤として有用な三級アミン置換ペプチド
SG174809A1 (en) * 2007-05-03 2011-10-28 Intermune Inc Macrocyclic compounds useful as inhibitors of hepatitis c virus
AU2008251425A1 (en) * 2007-05-10 2008-11-20 Array Biopharma, Inc. Novel peptide inhibitors of hepatitis C virus replication
NZ582098A (en) 2007-06-25 2012-03-30 Novartis Ag N5-(2-ethoxyethyl)-n3-(2-pyridinyl)-3,5-piperidinedicarboxamide derivatives for use as renin inhibitors
CA2692145C (en) * 2007-06-29 2015-03-03 Gilead Sciences, Inc. Antiviral compounds
WO2009005690A2 (en) * 2007-06-29 2009-01-08 Gilead Sciences, Inc. Antiviral compounds
TWI395746B (zh) 2007-06-29 2013-05-11 Gilead Sciences Inc 抗病毒性化合物
WO2009018657A1 (en) 2007-08-03 2009-02-12 Boehringer Ingelheim International Gmbh Viral polymerase inhibitors
WO2009042668A2 (en) 2007-09-24 2009-04-02 Achillion Pharmaceuticals, Inc. Urea-containing peptides as inhibitors of viral replication
US8419332B2 (en) * 2007-10-19 2013-04-16 Atlas Bolt & Screw Company Llc Non-dimpling fastener
WO2009055335A2 (en) * 2007-10-25 2009-04-30 Taigen Biotechnology Co., Ltd. Hcv protease inhibitors
CN101977621A (zh) 2007-12-05 2011-02-16 益安药业 氟化三肽hcv丝氨酸蛋白酶抑制剂
CN103483251A (zh) 2007-12-19 2014-01-01 贝林格尔.英格海姆国际有限公司 病毒聚合酶抑制剂
TWI487522B (zh) 2007-12-21 2015-06-11 賽基艾維洛米斯研究股份有限公司 Ｈｃｖ蛋白酶抑制劑及其用途（一）
TW200932255A (en) * 2007-12-21 2009-08-01 Avila Therapeutics Inc HCV protease inhibitors and uses thereof
US8309685B2 (en) 2007-12-21 2012-11-13 Celgene Avilomics Research, Inc. HCV protease inhibitors and uses thereof
US8293705B2 (en) 2007-12-21 2012-10-23 Avila Therapeutics, Inc. HCV protease inhibitors and uses thereof
US8202996B2 (en) 2007-12-21 2012-06-19 Bristol-Myers Squibb Company Crystalline forms of N-(tert-butoxycarbonyl)-3-methyl-L-valyl-(4R)-4-((7-chloro-4-methoxy-1-isoquinolinyl)oxy)-N- ((1R,2S)-1-((cyclopropylsulfonyl)carbamoyl)-2-vinylcyclopropyl)-L-prolinamide
AR070413A1 (es) 2008-02-04 2010-04-07 Idenix Pharmaceuticals Inc Inhibidores macrociclicos de proteasa de serina
MX2010011306A (es) * 2008-04-15 2010-11-09 Intermune Inc Nuevos inhibidores macrociclicos de la replicacion del virus de la hepatitis c.
US8163921B2 (en) 2008-04-16 2012-04-24 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
CN101580535B (zh) * 2008-05-16 2012-10-03 太景生物科技股份有限公司 丙型肝炎病毒蛋白酶抑制剂
WO2009143361A1 (en) * 2008-05-22 2009-11-26 Smithkline Beecham Corporation Amido anti-viral compounds
US7964560B2 (en) 2008-05-29 2011-06-21 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
EP2300491B1 (en) 2008-05-29 2016-01-06 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis c virus inhibitors
WO2010014134A1 (en) 2008-07-02 2010-02-04 Idenix Pharamaceuticals, Inc. Compounds and pharmaceutical compositions for the treatment of viral infections
US8207341B2 (en) 2008-09-04 2012-06-26 Bristol-Myers Squibb Company Process or synthesizing substituted isoquinolines
UY32099A (es) * 2008-09-11 2010-04-30 Enanta Pharm Inc Inhibidores macrocíclicos de serina proteasas de hepatitis c
US8563505B2 (en) 2008-09-29 2013-10-22 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
US8044087B2 (en) 2008-09-29 2011-10-25 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
CN102216321A (zh) * 2008-10-15 2011-10-12 因特蒙公司 治疗性抗病毒肽
NZ592705A (en) * 2008-12-10 2013-02-22 Achillion Pharmaceuticals Inc 4-amino-4-oxobutanoyl peptide cyclic analogues, inhibitors of viral replication
AU2009324643B2 (en) * 2008-12-10 2014-08-28 Achillion Pharmaceuticals, Inc. New 4-amino-4-oxobutanoyl peptides as inhibitors of viral replication
US8283310B2 (en) 2008-12-15 2012-10-09 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
UY32325A (es) * 2008-12-19 2010-07-30 Gilead Sciences Inc Inhibidores de ns3 proteasa del vhc
AU2010203656A1 (en) 2009-01-07 2011-07-21 Scynexis, Inc. Cyclosporine derivative for use in the treatment of HCV and HIV infection
US8102720B2 (en) * 2009-02-02 2012-01-24 Qualcomm Incorporated System and method of pulse generation
AR075584A1 (es) * 2009-02-27 2011-04-20 Intermune Inc COMPOSICIONES TERAPEUTICAS QUE COMPRENDEN beta-D-2'-DESOXI-2'-FLUORO-2'-C-METILCITIDINA Y UN DERIVADO DE ACIDO ISOINDOL CARBOXILICO Y SUS USOS. COMPUESTO.
WO2010101967A2 (en) 2009-03-04 2010-09-10 Idenix Pharmaceuticals, Inc. Phosphothiophene and phosphothiazole hcv polymerase inhibitors
WO2010118078A1 (en) 2009-04-08 2010-10-14 Idenix Pharmaceuticals, Inc. Macrocyclic serine protease inhibitors
MX2011012155A (es) 2009-05-13 2012-02-28 Enanta Pharm Inc Compuestos macrociclicos como inhibidores del virus de hepatitis c.
TW201117812A (en) 2009-08-05 2011-06-01 Idenix Pharmaceuticals Inc Macrocyclic serine protease inhibitors
HRP20161025T1 (hr) * 2009-09-15 2016-11-04 Taigen Biotechnology Co., Ltd. Inhibitori proteaze hcv-a
CN105001302A (zh) * 2009-09-28 2015-10-28 英特穆恩公司 C型肝炎病毒复制的环肽抑制剂
WO2011049908A2 (en) * 2009-10-19 2011-04-28 Enanta Pharmaceuticals, Inc. Bismacrokyclic compounds as hepatitis c virus inhibitors
WO2011063076A1 (en) 2009-11-19 2011-05-26 Itherx Pharmaceuticals, Inc. Methods of treating hepatitis c virus with oxoacetamide compounds
AR079528A1 (es) 2009-12-18 2012-02-01 Idenix Pharmaceuticals Inc Inhibidores de arileno o heteroarileno 5,5-fusionado del virus de la hepatitis c
US20110178107A1 (en) * 2010-01-20 2011-07-21 Taigen Biotechnology Co., Ltd. Hcv protease inhibitors
US8680071B2 (en) 2010-04-01 2014-03-25 Idenix Pharmaceuticals, Inc. Compounds and pharmaceutical compositions for the treatment of viral infections
BR112013006693B1 (pt) 2010-09-21 2022-07-12 Enanta Pharmaceuticals, Inc Compostos inibidores da serino protease hcv derivada de prolina macrocíclica
US8951964B2 (en) 2010-12-30 2015-02-10 Abbvie Inc. Phenanthridine macrocyclic hepatitis C serine protease inhibitors
CA2822556A1 (en) 2010-12-30 2012-07-05 Enanta Pharmaceuticals, Inc Macrocyclic hepatitis c serine protease inhibitors
WO2012109398A1 (en) 2011-02-10 2012-08-16 Idenix Pharmaceuticals, Inc. Macrocyclic serine protease inhibitors, pharmaceutical compositions thereof, and their use for treating hcv infections
WO2012107589A1 (en) 2011-02-11 2012-08-16 INSERM (Institut National de la Santé et de la Recherche Médicale) Methods and pharmaceutical compositions for the treatment and prevention of hcv infections
US20120252721A1 (en) 2011-03-31 2012-10-04 Idenix Pharmaceuticals, Inc. Methods for treating drug-resistant hepatitis c virus infection with a 5,5-fused arylene or heteroarylene hepatitis c virus inhibitor
EP2691409B1 (en) 2011-03-31 2018-02-21 Idenix Pharmaceuticals LLC. Compounds and pharmaceutical compositions for the treatment of viral infections
US8957203B2 (en) 2011-05-05 2015-02-17 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
US10201584B1 (en) 2011-05-17 2019-02-12 Abbvie Inc. Compositions and methods for treating HCV
US8691757B2 (en) 2011-06-15 2014-04-08 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
JP2014526474A (ja) 2011-09-12 2014-10-06 アイディニックス ファーマシューティカルズ インコーポレイテッド ウイルス感染の治療のための化合物および薬学的組成物
AR088441A1 (es) 2011-09-12 2014-06-11 Idenix Pharmaceuticals Inc Compuestos de carboniloximetilfosforamidato sustituido y composiciones farmaceuticas para el tratamiento de infecciones virales
EP2768838A1 (en) 2011-10-14 2014-08-27 IDENIX Pharmaceuticals, Inc. Substituted 3',5'-cyclic phosphates of purine nucleotide compounds and pharmaceutical compositions for the treatment of viral infections
CN104185420B (zh) 2011-11-30 2017-06-09 埃默里大学 用于治疗或预防逆转录病毒和其它病毒感染的抗病毒jak抑制剂
US20130217644A1 (en) 2012-02-13 2013-08-22 Idenix Pharmaceuticals, Inc. Pharmaceutical Compositions of 2'-C-Methyl-Guanosine, 5'-[2[(3-Hydroxy-2,2-Dimethyl-1-Oxopropyl)Thio]Ethyl N-(Phenylmethyl)Phosphoramidate]
GEP20176800B (en) 2012-05-22 2018-01-10 Idenix Pharmaceuticals Llk D-amino acid compounds for liver disease
US9109001B2 (en) 2012-05-22 2015-08-18 Idenix Pharmaceuticals, Inc. 3′,5′-cyclic phosphoramidate prodrugs for HCV infection
WO2013177195A1 (en) 2012-05-22 2013-11-28 Idenix Pharmaceuticals, Inc. 3',5'-cyclic phosphate prodrugs for hcv infection
UA119315C2 (uk) 2012-07-03 2019-06-10 Гіліад Фармассет Елелсі Інгібітори вірусу гепатиту с
CN111848711A (zh) 2012-10-08 2020-10-30 埃迪尼克斯医药有限责任公司 用于hcv感染的2′-氯核苷类似物
WO2014063019A1 (en) 2012-10-19 2014-04-24 Idenix Pharmaceuticals, Inc. Dinucleotide compounds for hcv infection
BR112015007879A2 (pt) 2012-10-19 2017-07-04 Bristol Myers Squibb Co inibidores do vírus da hepatite c
US10723754B2 (en) 2012-10-22 2020-07-28 Idenix Pharmaceuticals Llc 2′,4′-bridged nucleosides for HCV infection
US9334279B2 (en) 2012-11-02 2016-05-10 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
US9643999B2 (en) 2012-11-02 2017-05-09 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
EP2914613B1 (en) 2012-11-02 2017-11-22 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis c virus inhibitors
US9409943B2 (en) 2012-11-05 2016-08-09 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis C virus inhibitors
US20140140951A1 (en) 2012-11-14 2014-05-22 Idenix Pharmaceuticals, Inc. D-Alanine Ester of Rp-Nucleoside Analog
EP2938624A1 (en) 2012-11-14 2015-11-04 IDENIX Pharmaceuticals, Inc. D-alanine ester of sp-nucleoside analog
US9211300B2 (en) 2012-12-19 2015-12-15 Idenix Pharmaceuticals Llc 4′-fluoro nucleosides for the treatment of HCV
US9339541B2 (en) 2013-03-04 2016-05-17 Merck Sharp & Dohme Corp. Thiophosphate nucleosides for the treatment of HCV
EP2970358B1 (en) 2013-03-04 2021-06-30 Idenix Pharmaceuticals LLC 3'-deoxy nucleosides for the treatment of hcv
EP2964664B1 (en) 2013-03-07 2017-01-11 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis c virus inhibitors
EP2970195B1 (en) 2013-03-14 2017-08-02 Achillion Pharmaceuticals, Inc. Processes for producing sovaprevir
BR112015023351A2 (pt) 2013-03-15 2017-07-18 Achillion Pharmaceuticals Inc forma cristalina de sovaprevir, composição farmacêutica, e, método para tratar um distúrbio
US9085607B2 (en) 2013-03-15 2015-07-21 Achillion Pharmaceuticals, Inc. ACH-0142684 sodium salt polymorph, composition including the same, and method of manufacture thereof
CN105073758B (zh) 2013-03-15 2017-08-11 吉利德科学公司 丙型肝炎病毒抑制剂
US9006423B2 (en) 2013-03-15 2015-04-14 Achillion Pharmaceuticals Inc. Process for making a 4-amino-4-oxobutanoyl peptide cyclic analogue, an inhibitor of viral replication, and intermediates thereof
US9187515B2 (en) 2013-04-01 2015-11-17 Idenix Pharmaceuticals Llc 2′,4′-fluoro nucleosides for the treatment of HCV
WO2014197578A1 (en) 2013-06-05 2014-12-11 Idenix Pharmaceuticals, Inc. 1',4'-thio nucleosides for the treatment of hcv
EP3027636B1 (en) 2013-08-01 2022-01-05 Idenix Pharmaceuticals LLC D-amino acid phosphoramidate pronucleotides of halogeno pyrimidine compounds for liver disease
WO2015042375A1 (en) 2013-09-20 2015-03-26 Idenix Pharmaceuticals, Inc. Hepatitis c virus inhibitors
WO2015061683A1 (en) 2013-10-25 2015-04-30 Idenix Pharmaceuticals, Inc. D-amino acid phosphoramidate and d-alanine thiophosphoramidate pronucleotides of nucleoside compounds useful for the treatment of hcv
EP3063165A1 (en) 2013-11-01 2016-09-07 Idenix Pharmaceuticals LLC D-alanine phosphoramidate pronucleotides of 2'-methyl 2'-fluoro guanosine nucleoside compounds for the treatment of hcv
WO2015081297A1 (en) 2013-11-27 2015-06-04 Idenix Pharmaceuticals, Inc. 2'-dichloro and 2'-fluoro-2'-chloro nucleoside analogues for hcv infection
US10683321B2 (en) 2013-12-18 2020-06-16 Idenix Pharmaceuticals Llc 4′-or nucleosides for the treatment of HCV
WO2015103490A1 (en) 2014-01-03 2015-07-09 Abbvie, Inc. Solid antiviral dosage forms
EP3113763A1 (en) 2014-03-05 2017-01-11 Idenix Pharmaceuticals LLC Solid prodrug forms of 2'-chloro-2'-methyl uridine for hcv
US20170066779A1 (en) 2014-03-05 2017-03-09 Idenix Pharmaceuticals Llc Solid forms of a flaviviridae virus inhibitor compound and salts thereof
US20170135990A1 (en) 2014-03-05 2017-05-18 Idenix Pharmaceuticals Llc Pharmaceutical compositions comprising a 5,5-fused heteroarylene flaviviridae inhibitor and their use for treating or preventing flaviviridae infection
WO2015161137A1 (en) 2014-04-16 2015-10-22 Idenix Pharmaceuticals, Inc. 3'-substituted methyl or alkynyl nucleosides for the treatment of hcv
CN108530302A (zh) * 2017-03-06 2018-09-14 华东师范大学 2`,3`-二氢螺[环丙烷-1,1`-茚]-2-胺衍生物及其制备方法和应用
US20240092718A1 (en) * 2021-01-20 2024-03-21 Hemoshear Therapeutics, Inc. Methods for synthesizing substituted carboxylic acids and pharmaceutically acceptable salts thereof

Family Cites Families (31)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US5610054A (en) 1992-05-14 1997-03-11 Ribozyme Pharmaceuticals, Inc. Enzymatic RNA molecule targeted against Hepatitis C virus
MY147327A (en) 1995-06-29 2012-11-30 Novartis Ag Somatostatin peptides
GB9517022D0 (en) 1995-08-19 1995-10-25 Glaxo Group Ltd Medicaments
US5633388A (en) 1996-03-29 1997-05-27 Viropharma Incorporated Compounds, compositions and methods for treatment of hepatitis C
JPH11513890A (ja) 1996-05-10 1999-11-30 シェーリング コーポレイション Ｃ型肝炎ウイルスｎｓ３プロテアーゼの合成インヒビター
CZ298749B6 (cs) 1996-10-18 2008-01-16 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Inhibitory serinových proteáz a farmaceutické prostředky s jejich obsahem
GB9623908D0 (en) 1996-11-18 1997-01-08 Hoffmann La Roche Amino acid derivatives
AU7127298A (en) 1997-04-14 1998-11-11 Emory University Serine protease inhibitors
GB9707659D0 (en) 1997-04-16 1997-06-04 Peptide Therapeutics Ltd Hepatitis C NS3 Protease inhibitors
WO1999007734A2 (en) 1997-08-11 1999-02-18 Boehringer Ingelheim (Canada) Ltd. Hepatitis c inhibitor peptide analogues
DK1003775T3 (da) 1997-08-11 2005-05-30 Boehringer Ingelheim Ca Ltd Hepatitis C-inhibitorpeptider
IT1299134B1 (it) 1998-02-02 2000-02-29 Angeletti P Ist Richerche Bio Procedimento per la produzione di peptidi con proprieta' inibitrici della proteasi ns3 del virus hcv, peptidi cosi' ottenibili e peptidi
EP1066247B1 (en) 1998-03-31 2006-11-22 Vertex Pharmaceuticals Incorporated Inhibitors of serine proteases, particularly hepatitis c virus ns3 protease
GB9812523D0 (en) 1998-06-10 1998-08-05 Angeletti P Ist Richerche Bio Peptide inhibitors of hepatitis c virus ns3 protease
ATE298317T1 (de) 1998-07-27 2005-07-15 Angeletti P Ist Richerche Bio Diketosäure-derivate als hemmstoffe von polymerasen
US6323180B1 (en) 1998-08-10 2001-11-27 Boehringer Ingelheim (Canada) Ltd Hepatitis C inhibitor tri-peptides
AR022061A1 (es) 1998-08-10 2002-09-04 Boehringer Ingelheim Ca Ltd Peptidos inhibidores de la hepatitis c, una composicion farmaceutica que los contiene, el uso de los mismos para preparar una composicion farmaceutica, el uso de un producto intermedio para la preparacion de estos peptidos y un procedimiento para la preparacion de un peptido analogo de los mismos.
JP2002523371A (ja) 1998-08-21 2002-07-30 バイロファーマ・インコーポレイテッド ウイルス感染および関連疾患を治療または予防するための化合物、組成物および方法
CA2343522A1 (en) 1998-09-04 2000-03-16 Viropharma Incorporated Methods for treating or preventing viral infections and associated diseases
EP1115286A4 (en) 1998-09-25 2003-07-23 Viropharma Inc METHOD FOR TREATING AND PREVENTING VIRAL INFECTIONS AND DISEASES RELATED TO THEM
UA74546C2 (en) 1999-04-06 2006-01-16 Boehringer Ingelheim Ca Ltd Macrocyclic peptides having activity relative to hepatitis c virus, a pharmaceutical composition and use of the pharmaceutical composition
US6566365B1 (en) 1999-11-04 2003-05-20 Biochem Pharma Inc. Method for the treatment of Flaviviridea viral infection using nucleoside analogues
CA2363274A1 (en) 1999-12-27 2001-07-05 Japan Tobacco Inc. Fused-ring compounds and use thereof as drugs for hepatitis c
US20040034041A1 (en) 2000-05-10 2004-02-19 Dashyant Dhanak Novel anti-infectives
US6448281B1 (en) 2000-07-06 2002-09-10 Boehringer Ingelheim (Canada) Ltd. Viral polymerase inhibitors
GB0017676D0 (en) 2000-07-19 2000-09-06 Angeletti P Ist Richerche Bio Inhibitors of viral polymerase
CA2429359A1 (en) 2000-11-20 2002-08-08 Bristol-Myers Squibb Company Hepatitis c tripeptide inhibitors
CA2369711A1 (en) 2002-01-30 2003-07-30 Boehringer Ingelheim (Canada) Ltd. Macrocyclic peptides active against the hepatitis c virus
CA2369970A1 (en) 2002-02-01 2003-08-01 Boehringer Ingelheim (Canada) Ltd. Hepatitis c inhibitor tri-peptides
CA2370396A1 (en) 2002-02-01 2003-08-01 Boehringer Ingelheim (Canada) Ltd. Hepatitis c inhibitor tri-peptides
US6828301B2 (en) 2002-02-07 2004-12-07 Boehringer Ingelheim International Gmbh Pharmaceutical compositions for hepatitis C viral protease inhibitors

Also Published As

Publication number Publication date
AU2003301959A8 (en) 2004-06-03
ES2315568T3 (es) 2009-04-01
US6878722B2 (en) 2005-04-12
IS7531A (is) 2004-11-16
DE60324552D1 (en) 2008-12-18
WO2004043339A2 (en) 2004-05-27
PL373374A1 (pl) 2005-08-22
AU2003301959A1 (en) 2004-06-03
ATE413411T1 (de) 2008-11-15
WO2004043339A3 (en) 2004-07-22
NO20044895L (no) 2004-12-28
US20040077551A1 (en) 2004-04-22
EP1505945B1 (en) 2008-11-05
EP1505945A2 (en) 2005-02-16
EP1505945A4 (en) 2006-11-22
JP4271148B2 (ja) 2009-06-03
JP2006501307A (ja) 2006-01-12

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP4271148B2 (ja) 置換シクロアルキルｐ１’ｃ型肝炎ウイルスインヒビター
JP4312711B2 (ja) ヘテロ環式スルホンアミドｃ型肝炎ウイルス阻害剤
JP4312718B2 (ja) Ｃ型肝炎ウイルス阻害剤
RU2315039C1 (ru) Ингибиторы вируса гепатита с
EP1337550B1 (en) Hepatitis c tripeptide inhibitors
ES2374572T3 (es) Tripéptidos como inhibidores del virus de la hepatitis c.
ES2380934T3 (es) Inhibidores de virus de la hepatitis C
EP1684787B1 (en) Hepatitis c virus inhibitors
ES2389054T3 (es) Inhibidores de virus de hepatitis C
AU2002248147A1 (en) Hepatitis C tripeptide inhibitors
WO2007008657A2 (en) Hepatitis c virus inhibitors
JP2010508362A (ja) Ｃ型肝炎ウイルスの阻害剤