PL210801B1 - Przenośnik zgrzebłowy, zwłaszcza chodnikowy przenośnik przesypowy i ostrogorynna przenośnika zgrzebłowego, zwłaszcza chodnikowego przenośnika przesypowego - Google Patents

Description

(21) Numer zgłoszenia: 382521 (51) Int.Cl.

B65G 19/28 (2006.01) E21F 13/02 (2006.01) (22) Data zgłoszenia: 28.05.2007

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej

(54) Przenośnik zgrzebłowy, zwłaszcza chodnikowy przenośnik przesypowy i ostrogorynna (54) przenośnika zgrzebłowego, zwłaszcza chodnikowego przenośnika przesypowego
	(73) Uprawniony z patentu: DBT GmbH, Lϋnen, DE
(30) Pierwszeństwo:
30.05.2006, DE, 102006025517.8	(72) Twórca(y) wynalazku:
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	SIEGFRIED SCHMIDT, Bottrop, DE GERHARD MERTEN, Lϋnen, DE HANS MEYA, Werne, DE
10.12.2007 BUP 25/07	JORG WIRTZ, Hattingen, DE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:	INGO PRUSS, Wuppertal, DE KARL-HEINZ SCHϋRER, Herne, DE REINHOLD BRϋGGEMANN, Dortmund, DE
30.03.2012 WUP 03/12	(74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Włodzimierz Caban

PL 210 801 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest przenośnik zgrzebłowy, zwłaszcza chodnikowy przenośnik przesypowy i ostrogorynna przenośnika zgrzebłowego, zwłaszcza chodnikowego przenośnika przesypowego, znajdujący zastosowanie w szczególności w górnictwie podziemnym węgla kamiennego przy odstawie urobku ze ścian wydobywczych.

W górnictwie podziemnym wę gla kamiennego z przenoś nikiem ś cianowym współ pracuje chodnikowy przenośnik przesypowy, często zintegrowany z kruszarką rozdrabniającą urobek na mniejsze frakcje, odstawiane następnie przenośnikami taśmowymi. Zarówno przenośnik ścianowy, jak i chodnikowy przenośnik przesypowy wykonane są jako przenośniki zgrzebłowe łańcuchowe, wyposażone w masywne podwójne cięgna łańcuchowe z rozmieszczonymi w regularnych odstępach zgrzebłami, za pomocą których transportowany jest urobek. Wraz z postępem wyrobiska ścianowego zmienia się aktualne położenie stacji przesypowej przenośnika ścianowego względem przenośnika podścianowego. Ponieważ kruszarka stanowi najcięższą jednostkę wyposażenia przenośnika podścianowego, najczęściej nie wykonuje ona bieżących ruchów i przemieszczana jest okresowo. Kruszarka ta najczęściej zlokalizowana jest w pobliżu podniesionej ku górze za pomocą portalu stacji napędowej przenośnika podścianowego, który stanowi równocześnie stację przesypową na przenośnik taśmowy. W tej sytuacji często występują zmiany położenia pomiędzy z jednej strony kruszarką, a z drugiej strony stacją przeładunkową na skrzyżowaniu ściany z chodnikiem, prowadzące do relatywnie dużych odgięć przegubowo ze sobą sprzężonych ostrogorynien przenośnika podścianowego. Ruchomość przegubową ostrogorynien zapewniają przy tym zastosowane elementy złączne, które zlokalizowane są po obu stronach profili bocznych, względnie trasy przenośnikowej i łączą ze sobą sąsiednie ostrogorynny z zachowaniem odporności na rozciąganie, dopuszczając równocześnie pożądaną wychylność przegubową. Mimo niewielkiej długości przenośnika przesypowego w porównaniu z przenośnikiem ścianowym, podlega on działaniu bardzo wysokich sił i obciążeń cięgien łańcuchowych, prowadzących do nadmiernego zużycia ostrogorynien przenośnika chodnikowego i/lub zastosowanych łańcuchów zgrzebłowych.

W wystę pują cych do tej pory ostrogorynnach połączonych ze sobą przegubowo jedynie poprzez boczne elementy złączne ostrogorynien, wystąpienie skrętu trasy przenośnikowej wymusza odchylenie między sąsiednimi ostrogorynnami, przy którym następuje ich przyleganie w strefie jednego z dwóch złączy ostrogorynnowych i powstanie bocznego uł o ż yskowania wychylnego, podczas gdy na drugim przeciwległym elemencie złącznym odstęp między ostrogorynnami osiąga wielkość maksymalną. Szczelina pomiędzy czołami ostrogorynien stale rozszerza się od jednego elementu złącznego, względnie jednego profilu bocznego, do przeciwległego profilu bocznego. Takie zróżnicowanie odchylenia ostrogorynien występujące przy skrętach trasy przenośnikowej prowadzą w dotychczas stosowanych ostrogorynnach do tego, że podwójne cięgno łańcuchowe w ciągu przenośnikowym po zewnętrznej stronie skrętu jest bardziej naprężone, niż po wewnętrznej stronie skrętu, przez co większa część sił pociągowych przenoszona jest przez tą część cięgna łańcuchowego, która przy skręcie biegnie po zewnętrznej jego stronie. Dodatkowe naprężenie zewnętrznej nitki cięgna łańcuchowego w stosunku do nitki wewnętrznej powoduje konieczność zainstalowania napędu przenośnika o większej mocy dla przezwyciężenia dodatkowych sił naprężających.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji przenośnika zgrzebłowego, zwłaszcza chodnikowego przenośnika przesypowego i konstrukcji ostrogorynny przenośnika zgrzebłowego, zwłaszcza chodnikowego przenośnika przesypowego, która wykazywać będzie lepsze parametry robocze i mniejszą podatność na zużycie.

Istota wynalazku w zakresie przenośnika polega na tym, że trasa przenośnika posiada przynajmniej jeden odcinek rynnociągu zbudowany z kolejno, jedna za drugą ustawionych ostrogorynien sprzężonych ruchomo poprzez ułożyskowanie wychylne, zlokalizowane we wzdłużnej środkowej osi trasy przenośnikowej, względnie ostrogorynien.

W preferowanym wykonaniu w trasie przenośnikowej znajduje się osadzona w odstępie od rynnociągu ze sprzężonymi ze sobą za pomocą środkowego ułożyskowania wychylnego ostrogorynnami ostrogorynna specjalna, która połączona jest z graniczącą z nią ostrogorynną również poprzez zlokalizowane w osi środkowej trasy przenośnikowej, względnie ostrogorynien, środkowe ułożyskowanie wychylne. W trasie przenośnikowej zostaje, zatem umieszczone dodatkowe ułożyskowanie wychylne, które w bardzo prosty sposób umożliwia przegubowy wychył, a więc kąty wychylenia także w ostrogorynnie specjalnej są mniejsze, niż w ostrogorynnach dotychczasowych.

PL 210 801 B1

Korzystnym jest, gdy w trasie przenośnikowej w odstępie od pierwszego rynnociągu z ułożyskowaniem wychylnym zamontowany jest następny taki rynnociąg z wieloma ustawionymi jedna za drugą ostrogorynnami sprzężonymi wzajemnie przez zlokalizowane w środkowej wzdłużnej osi ułożyskowanie wychylne, co może być uzasadnione lokalnymi warunkami w wyrobisku przyścianowym.

Celowo między pierwszym odcinkiem rynnociągu, a następnym takim odcinkiem lub też ostrogorynną specjalną zlokalizowane są ostrogorynny normalne, połączone ze sobą przegubowo z zachowaniem odporności na rozrywanie wyłącznie za pomocą elementów złącznych zlokalizowanych na zewnątrz ich profili bocznych.

Ułożyskowanie wychylne przenosi korzystnie wszystkie siły nacisku występujące pomiędzy graniczącymi ze sobą czołowymi końcami sąsiednich ostrogorynien, zapewniając równocześnie dobre wzajemne wsparcie sąsiednich ostrogorynien.

Korzystnym jest, gdy w odcinku rynnociągu zawartym w trasie przenośnikowej występują ostrogorynny, które po środku między elementami złącznymi, lub po środku między profilami bocznymi mają zlokalizowane ułożyskowanie wychylne, służące do przegubowego sprzężenia sąsiadujących w tym odcinku rynnociągu ostrogorynien.

Najlepiej jest, gdy ułożyskowanie wychylne sąsiednich ostrogorynien w takim odcinku rynnociągu utworzone jest, bądź składa się z wypustu na jednej krawędzi czołowej, oraz wybrania na przeciwległej krawędzi czołowej, zlokalizowanych na poziomie blachy dennej.

W moż liwym wykonaniu przenoś nika jego przedzia ł górny utworzony jest przez wymienne koryta, które są osadzone rozłącznie w ostrogorynnie i wsparte na blasze pośredniej ostrogorynny, która na jednym końcu ostrogorynny posiada wypust, a na przeciwległym drugim końcu ma wybranie dla utworzenia ułożyskowania wychylnego.

W takim przypadku blacha pośrednia posiada elementy ułożyskowania wychylnego, choć również tak blacha pośrednia, jak i blacha denna mogą być wyposażone w odpowiednie ułożyskowania wychylne.

W przypadku, gdy rynnocią g ma na sztywno zmontowany przedzia ł górny, blacha poś rednia ostrogorynny może posiadać próg środkowy, albo zgrubienie, w którym wykonane jest wybranie i wypust, tworzące środkowe ułożyskowanie wychylne. Wówczas to ułożyskowanie wychylne ma większą głębokość, przy czym ogólna masa ostrogorynny nie wzrasta w sposób drastyczny.

Dodatkowo korzystnym jest, gdy blacha pośrednia ostrogorynny ma na swej krawędzi czołowej język zakładkowy sięgający do zagłębienia zakładkowego na naprzeciwległej krawędzi czołowej blachy pośredniej sąsiedniej ostrogorynny.

Wykorzystanie w przenośniku odcinka rynnociągu wyposażonego w środkowe ułożyskowania wychylne jest korzystne zwłaszcza wówczas, gdy ostrogorynny tego rynnociągu wykonane są, jako elementy pomostowe dla utworzenia portalu, które to elementy mogą posiadać ułożyskowanie wychylne umiejscowione w swym dnie pomostowym i/lub w swej pokrywie pomostowej. Wówczas środkowe ułożyskowania wychylne sąsiednich ostrogorynien nie są uaktywniane przez elementy ostrogorynien tworzących trasę przenośnikową, lecz przez te elementy, które składają się na konstrukcję pomostową.

Szczególnie korzystnym jest w takim przypadku, gdy ułożyskowanie wychylne utworzone jest przez wytworzone w końcówkach ich den, lub pokryw półpierścieniowe wypusty zakładkowe, które służą równocześnie, lub mogą służyć do wzajemnego wsparcia elementów pomostowych zachodząc na przemian jeden w drugi.

Pożądanym jest takie wykonanie przenośnika, w którym środkowe ułożyskowanie wychylne obejmuje półkolisty wypust zlokalizowany na jednym końcu dna, oraz półkoliste wybranie na końcu naprzeciwległym, bądź się z nich składa. Wówczas elementy te posiadają strefę kontaktową o relatywnie dużej powierzchni, co pozwala na przeniesienie wszystkich sił nacisku występujących w przenośniku pomiędzy sąsiednimi ostrogorynnami.

Szczególnie korzystnym dla zminimalizowania wydłużeń łańcucha w wyniku skrętów trasy przenośnikowej jest wykonanie, w którym krawędzie czołowe den obejmujących ułoży skowania wychylne po obu stronach każdego wybrania i/lub wypustu przebiegają ukośnie ku profilom bocznym tak, że naprzeciwległe klinowo przebiegające krawędzie czołowe w istocie ograniczają maksymalny kąt wychylenia pomiędzy sąsiednimi ostrogorynnami.

Również celowo po obu stronach profili bocznych przenośnika montowane są zastawki, które wystają ponad przedział górny dla umożliwienia wydajnego transportu urobku nagromadzonego na przenośniku.

PL 210 801 B1

Istota ostrogorynny według wynalazku w odniesieniu do pojedynczej ostrogorynny polega na tym, że wyposażona jest ona w zlokalizowane po środku pomiędzy profilami bocznymi ułożyskowanie wychylne do przegubowego sprzęgania sąsiednich ostrogorynien w strefie środkowej wzdłużnej osi poszczególnych ostrogorynien, względnie utworzonej przez nie trasy przenośnikowej.

W preferowanym wykonaniu uł o ż yskowanie wychylne moż e być utworzone przez wypusty wykonane na jednym końcu blachy dennej, oraz wybrania wykonane w przeciwległym do niego końcu blachy dennej, lub też ułożyskowanie to tworzy się w wyniku współpracy odpowiednich wypustów i wybrań , a wię c każ dorazowo wypust jednej poprzedzają cej ostrogorynny współ pracuje z wybraniem w blasze dennej nastę pnej ostrogorynny, lub odwrotnie.

W szczególnym wykonaniu przedział górny ostrogorynny może być zbudowany przez koryto wymienne, rozłącznie osadzone w ostrogorynnie i wspierające się na sztywno osadzonej pomiędzy obydwoma profilami bocznymi blasze pośredniej. Wówczas ta blacha pośrednia na jednym końcu posiada wypust, a na drugim naprzeciwległym końcu posiada wybranie dla utworzenia ułoży skowania wychylnego. Ponadto zarówno blacha denna, jak i blacha pośrednia mogą być wyposażone w odpowiednie ułoży skowania wychylne.

W innym wykonaniu, gdy przedział górny jest zamontowany na sztywno, ostrogorynna moż e również być wyposażona w blachę pośrednią, na której będą wykonane elementy ułożyskowania wychylnego, zwłaszcza wypust i odpowiadające mu wybranie.

Dla korzystnego wsparcia sąsiednich ostrogorynien na środkowym ułożyskowaniu wychylnym korzystnym jest, kiedy blacha pośrednia posiada próg środkowy, względnie podobne mu zgrubienie środkowe, w którym wykonane jest wybranie oraz wypust tworzące ułożyskowanie wychylne. Wówczas to ułożyskowanie wychylne może posiadać większą głębokość, natomiast masa ostrogorynny nie wzrasta drastycznie.

Ponadto korzystnym jest, gdy blacha pośrednia na swej czołowej krawędzi posiada język zakładkowy sięgający do zagłębienia zakładkowego na krawędzi blachy pośredniej sąsiedniej ostrogorynny, co zapobiega przepadaniu drobnych frakcji urobku do przedziału dolnego.

Istnienie środkowych ułożyskowań wychylnych jest pożądane zwłaszcza wtedy, gdy ostrogorynny wykonane są, jako elementy pomostowe portalu, które to elementy mogą posiadać ułożyskowania wychylne umiejscowione w swym dnie, bądź pokrywie. Wówczas środkowe przegubowe połączenie sąsiednich ostrogorynien nie jest uaktywniane przez ostrogorynny tworzące trasę przenośnikową, lecz przez te elementy, które składają się na konstrukcję pomostową.

W wykonaniu ostrogorynien, jako elementów pomostowych portalu szczególnie korzystnym jest, gdy ułożyskowanie wychylne utworzone jest z półpierścieniowych wypustów zakładkowych wykonanych w końcówkach ich den i/lub pokryw, które równocześnie zachodząc na siebie naprzemiennie stanowią pionowe wsparcie elementów pomostowych.

Dla różnych wykonań ostrogorynny ułożyskowanie wychylne może korzystnie obejmować półkolisty wypust na jednym końcu dna, oraz półkoliste wybranie na naprzeciwległym końcu, względnie może się z nich składać, które to elementy mają strefę kontaktową o relatywnie dużej powierzchni pozwalającej na przeniesienie wszystkich sił nacisku występujących pomiędzy sąsiednimi ostrogorynnami.

Szczególnie korzystnym dla zminimalizowania zmian długości łańcucha zgrzebłowego spowodowanych skrętami trasy przenośnikowej jest takie wykonanie ostrogorynny, w którym krawędzie czołowe den obejmujących ułożyskowania wychylne po obu stronach wybrania i/lub wypustu przebiegają ukośnie ku profilom bocznym tak, że naprzeciwległe klinowo przebiegające krawędzie czołowe w istocie ograniczają maksymalny kąt wychylenia pomiędzy obydwoma ostrogorynnami.

Celowo po stronach obu profili bocznych montowane są zastawki, które wystając ponad przedział górny umożliwiają transport nagromadzonego na przenośniku urobku o odpowiednio grubej strudze.

Również najbardziej celowym jest, aby elementy złączne ostrogorynien utworzone były przez sworznie przetyczkowe osadzone rozłącznie w kieszeniach mocujących usytuowanych nierozłącznie na profilach bocznych.

Zasadniczą zaletą przenośnika według wynalazku jest to, że dzięki środkowemu ułożyskowaniu wychylnemu, zlokalizowanemu we wzdłużnej, środkowej osi trasy przenośnikowej, a więc ułożyskowaniu przenoszącemu połączenie przegubowe do środka trasy przenośnikowej, siły działające na cięgna łańcuchowe zgrzebłowe ulegają znacznemu ograniczeniu, a maksymalne odchylenia pomiędzy sąsiednimi ostrogorynnami są wydatnie zmniejszone. Natomiast dzięki ostrogorynnie według wynalazku, w związku z zastosowaniem środkowego ułożyskowania wychylnego, wydłużenie nitki zewnętrznej cięgna łańcuchowego w stosunku do nitki wewnętrznej w rejonie skrętu trasy przenośnikowej ulega

PL 210 801 B1 znacznemu zmniejszeniu, powodując w efekcie znaczną redukcję sił oddziałujących na ogniwa łańcuchowe, co przekłada się wprost na ograniczenie zużycia cięgien łańcuchowych. Szczególnie korzystną jest przy tym możliwość zestawienia trasy przenośnikowej z kilku odcinków rynnociągu, zawierających ostrogorynny sprzężone ze sobą za pośrednictwem środkowych ułożyskowań wychylnych, jako że wówczas całościowe odchylenie krzywizny trasy przenośnikowej może zostać równomiernie rozłożone na większej długości. Dodatkową zaletą jest możliwość prostego przekształcenia istniejących przenośników zgrzebłowych do postaci według wynalazku. Przebiegać to może w ten sposób, że częściowy odcinek ostrogorynien istniejącego przenośnika zostaje zastąpiony odcinkiem rynnociągu złożonym z ostrogorynien według wynalazku ze środkowym ułożyskowaniem wychylnym, podczas gdy reszta ostrogorynien trasy przenośnikowej może pozostać bez zmian w postaci rynien zwykłych z bocznymi elementami wychylnymi.

Wynalazek został bliżej objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia schematyczny rysunek poglądowy przenośnika chodnikowego z ostrogorynnami według wynalazku, fig. 2 - schematyczny rysunek poglądowy przenośnika chodnikowego z ostrogorynnami według wynalazku i ułożyskowaniem wychylnym w rejonie napędu tego przenośnika, fig. 3 - schemat wychylnego połączenia wielu sąsiednich ostrogorynien ze środkowym ułożyskowaniem wychylnym, fig. 4 - trzy połączone ze sobą ostrogorynny według pierwszego przykładowego wykonania w widoku perspektywicznym, fig. 5 - szczegółowy rysunek pojedynczej ostrogorynny według pierwszego przykładowego wykonania w widoku perspektywicznym, fig. 6 - dwie połączone ze sobą ostrogorynny według drugiego przykładowego wykonania w widoku perspektywicznym, fig. 7 - ostrogorynnę według trzeciego przykładowego wykonania, mającą postać rynny inspekcyjnej w widoku perspektywicznym, fig. 8 - dwie połączone ze sobą ostrogorynny według trzeciego przykładowego wykonania w widoku perspektywicznym, fig. 9 - wiele połączonych ze sobą ostrogorynien wykonanych jako elementy pomostowe portalu według czwartego przykładowego wykonania w widoku z góry, fig. 10 - pojedynczą ostrogorynnę według czwartego przykładowego wykonania w widoku bocznym, fig. 11 - tą samą ostrogorynnę z fig. 10 w widoku perspektywicznym, a fig. 12 - ostrogorynnę dla portalu według pią tego przykł adowego wykonania w widoku perspektywicznym.

Przenośnik chodnikowy 1 (fig. 1, fig. 2) stanowi element odstawy urobku, odbierający urobek z wyrobiska ścianowego i podają cy go na dalsze przenoś niki uł oż one w drogach transportowych. Urobek pozyskany z nienarysowanej ściany wydobywczej i transportowany przenośnikiem ścianowym 2 przesypywany jest za pomocą specjalnej rynny przesypowej, wykonanej jako rynna krzyżowa 3, na przenośnik chodnikowy 1 przy czym zarówno przenośnik ścianowy 2, jak i przenośnik chodnikowy 1 są przenośnikami zgrzebłowymi łańcuchowymi, a każdy z nich wyposażony jest w podwójne cięgna łańcuchowe 4. Obydwa cięgna łańcuchowe 4 łańcucha zgrzebłowego przebiegają od rynny krzyżowej 3 ku stacji napędowej 5 w przedziale górnym trasy przenośnikowej 6 zbudowanej z wielu niewyodrębnionych na rysunku zwykłych ostrogorynien, co znane jest ze stanu techniki. Obydwa cięgna łańcuchowe 4 zawracane są na zlokalizowanej na jednym końcu przenośnika chodnikowego 1 stacji napędowej 5, oraz na znajdującej się na przeciwległym końcu stacji zwrotnej 7, która również może być wykonana, jako napędowa, wykonując między stacjami 5, 6 bieg jałowy w przedziale dolnym, względnie roboczy w transportowym przedziale górnym, zrzucając urobek na dołączony, nienarysowany przenośnik taśmowy. Korzystnie przenośnikowi chodnikowemu 1 przyporządkowana jest nienarysowana kruszarka, rozdrabniająca w znany sposób urobiony minerał.

Stacja napędowa 5 (fig. 1) ustawiona jest na jednym końcu przenośnika chodnikowego 1 nie pod katem prostym, lecz ukośnie w stosunku do stacji zwrotnej 7. Dla dobrego wyrównania tego odchylenia, z jednoczesnym wyeliminowaniem wystąpienia zróżnicowanej długości łańcuchów 4, powstającej na skutek jego skrętów, przewiduje się zainstalowanie w przenośniku chodnikowym 1 rynnociągu 8, składającego się w tym przypadku z ośmiu zlokalizowanych jedna za drugą ostrogorynien 9. Ostrogorynny 9 w porównaniu do pozostałych, tworzących trasę przenośnika 6 i szczegółowo nieprzedstawionych zwykłych ostrogorynien charakteryzują się tym, że sąsiednie ostrogorynny 9 sprzężone są ze sobą poprzez środkowe ułożyskowanie wychylne 10, zlokalizowane w środkowej wzdłużnej osi trasy przenośnika 6 (fig. 3). Każdorazowo po środku pomiędzy obydwoma cięgnami łańcuchowymi 4 i po środku pomiędzy obydwoma bocznymi ograniczeniami 11 poszczególnych ostrogorynien 9 zlokalizowany jest wypust 12 ostrogorynny 9 znajdujący się na krawędzi czołowej 13 pokładu transportowego 14, sięgający do wybrania 15 dopasowanego do niego kształtem i zlokalizowanego na przeciwległej krawędzi czołowej 16 pokładu transportowego 14 kolejnej ostrogorynny 9. Równocześnie obydwie krawędzie czołowe 13, 16 po bokach wypustu 12, względnie po bokach wybrania 15 (fig. 3) przebiegają

PL 210 801 B1 ukośnie do wzdłużnej środkowej osi ostrogorynien 9 w każdym przypadku, gdy obydwie sąsiednie ostrogorynny 9 nie wyrównują odchylenia ciągu transportowego przenośnika chodnikowego 1 i po obu stronach ułoży skowania wychylnego powstaje szczelina stale rozszerzająca się ku bocznym ograniczeniom 11, pomiędzy krawędziami czołowymi 13, 16 sąsiednich ostrogorynien 9. Ponieważ przedstawiono trasę przenośnikową 6 z lekkim zakrzywieniem ku górze, szczelina pomiędzy krawędziami czołowymi 13, 16 poniżej ułożyskowania wychylnego 10 jest nieco większa, niż powyżej tego ułoży skowania wychylnego 10. Maksymalna wielkość szczeliny jest jednak znacznie mniejsza, niż w ostrogorynnach zwykłych, które zamiast środkowego ułożyskowania wychylnego 10 posiadają jedynie mechanizmy wychylne zlokalizowane na bocznych ograniczeniach 11 ostrogorynien 9. Na bocznych ograniczeniach 11 ostrogorynien 9 znajdują się elementy mocujące 17 dla części złącznych, za pomocą których sąsiednie ostrogorynny 9 mogą być połączone ze sobą przynajmniej w kierunku pionowym z zabezpieczeniem odporności na zrywanie.

W nieco zmodyfikowanym wykonaniu (fig. 2) przenoś nik chodnikowy 1' również posiada rynnociąg 8 z wieloma ostrogorynnami 9, które sprzężone są ze sobą ruchomo, przegubowo poprzez zlokalizowane pomiędzy obydwoma cięgnami łańcuchowymi 4 środkowe ułożyskowania wychylne 10. W odróż nieniu od poprzedniego wykonania (fig. 1) do trasy przenośnikowej 6 włączona jest ostrogorynna specjalna 18 sprzężona z przyległą do niej zwykłą ostrogorynna poprzez środkowe ułoży skowanie wychylne 10'. W ten sposób w przenośniku chodnikowym 1' w dwóch odległych od siebie miejscach zlokalizowane są dwa ułożyskowania wychylne 10 lub 10', przy czym jedno z tych ułożyskowań zbudowane jest z wielu krótkich ostrogorynien 9 z wewnętrznymi ułożyskowaniami wychylnymi 10, a drugie składa się tylko z jednego wewnę trznego ułożyskowania wychylnego 10', dzięki czemu możliwym jest wyrównywanie większych odchyleń kątowych bez nadmiernego wydłużania łańcucha, a nawet, gdy przenośnik chodnikowy 1' wykonuje skręty w kształcie zbliżonym do litery S nie występują niekorzystne wydłużenia, bądź też naprężenia łańcucha w cięgnach łańcuchowych 4.

W pierwszym przyk ładowym wykonaniu (fig. 4, fig. 5) przedstawiono w szczegół ach ostrogorynnę 50 według wynalazku. W rynnociągu 51 (fig. 4) są dwie jednakowo wykonane ostrogorynny 50 o relatywnie małej długości, która korzystnie odpowiada połowie długoś ci zwykłych ostrogorynien, oraz rynna inspekcyjna 52 wykonana zgodnie z wynalazkiem. Ostrogorynny 50, jak również ostrogorynna inspekcyjna 52 posiadają - co jest znane ze stanu techniki - przedział górny 53 ograniczony pokładem transportowym 54, oraz obydwoma profilami bocznymi 55 do prowadzenia nienarysowanych zgrzebeł łańcuchów zgrzebłowych, połączonymi z tym pokładem transportowym 54. Pod przedziałem górnym 53 ostrogorynny 50 lub ostrogorynny inspekcyjnej 52 posiadają przedział dolny 56, ograniczony ku dołowi blachą denną 57 służącą do prowadzenia powracającego łańcucha zgrzebłowego i połączonych z nim zgrzebeł. W ostrogorynnach 50 i 52 pod pokładem transportowym 54 znajduje się blacha pośrednia 58, która w połączeniu z blachą denną 57 przedziału dolnego 56, oraz ze zlokalizowanymi po stronach obydwóch profili bocznych 55 pobocznicami tworzy usztywnioną konstrukcję ramową. Każdorazowo na zewnętrznych stronach tych pobocznie w pobliżu przedniej krawędzi czołowej 59 i tylnej krawędzi czołowej 60 ostrogorynny 50 zlokalizowane są kieszenie mocujące 61, w których korzystnie osadzane są głowice sworzni przetyczkowych, zapewniając połączenie sąsiadujących ze sobą ostrogorynien 50, 52 z zachowaniem odporności na zrywanie. Ponad pobocznice wystają zastawki boczne 62, które w połączeniu z ukośnymi podporami 63 i płytą dolną 64 tworzą konstrukcję ramową. Dla utworzenia ułożyskowania wychylnego 10 w środku ostrogorynien 50, względnie w osi wzdłużnej środkowej ciągu przenoś nikowego utworzonego przez te ostrogorynny 50, blacha pośrednia 58 wyposażona jest w zlokalizowane na jednej krawędzi czołowej 59 półkoliste wybranie 65, a na drugiej krawę dzi czołowej 60 w pół kolisty, kształ towo dopasowany do wybrania 65 i wsuwany w nie wypust 66. Dł ugość i szerokość wypustu 66 jest tak dobrana, ż e zapewnia szerokopowierzchniowe przyleganie powierzchni granicznych wybrania 65 i wypustu 66 dwóch zmontowanych ze sobą ostrogorynien 50, dzięki czemu siły nacisku działające w kierunku wzdłużnym ciągu przenośnikowego przenoszone są przez wypusty 66 i wybrania 55 tworzące ułożyskowanie wychylne 10. W ostrogorynnach 50 względnie 52 wszystkie siły z ułożyskowania wychylnego odprowadzane są do blachy pośredniej 58. Aby zabezpieczyć zmontowane ostrogorynny 50, 52 przed wpadaniem pyłu węglowego do przedziału dolnego 56 blacha pośrednia 58 posiada języki zakładkowe 67 wystające przed przednią krawędź czołową 59 pokładu transportowego 54, podczas gdy na przeciwległej krawędzi czołowej 60 znajdują się odpowiednio cofnięte zagłębienia zakładkowe. Dzięki wzajemnemu zakładaniu się pokładu transportowego 54 i blachy pośredniej 58 przedział dolny 56 ulega całkowitemu przykryciu i chroniony jest przed wpadaniem do niego miału węglowego również wtedy, gdy sąsiednie ostrogorynny 50 odchylają się

PL 210 801 B1 z wykorzystaniem cał ego dostę pnego ką ta wychył u i ustawiają się ukoś nie wzglę dem siebie tak, ż e krawędzie czołowe 59, 60 sąsiednich ostrogorynien 50 dotykają się po jednej stronie wybrania 65 i wypustu 66, a po drugiej stronie pozostaje wychylna szczelina. W przypadku dwóch połączonych ze sobą ostrogorynien 50 i przyłączonej ostrogorynnie inspekcyjnej 52 (fig. 4) również ostrogorynna inspekcyjna 52 wyposażona jest w nienarysowane wybranie, oraz w narysowany wypust 68 na krawędzi czołowej 69, dzięki czemu rynna inspekcyjna 52 może tworzyć z przylegającą do niej ostrogorynną 50 środkowe ułoży skowanie wychylne 10 zlokalizowane po środku osi wzdłużnej ciągu przenośnikowego. W odróżnieniu od ostrogorynny 50 ostrogorynna inspekcyjna 52 ma tą samą długość, co zwykła ostrogorynna, a ponadto posiada ona zdejmowane koryto 70 osadzane na zlokalizowanych w pobliżu krawędzi czołowych odcinkach korytowych 71, co znane jest ze stanu techniki.

Zgodnie z drugim przykładowym wykonaniem (fig. 6) ostrogorynna 100 różni się od poprzednio opisanej tym, że wypust 101 oraz wybranie 102 nie są zlokalizowane w blasze pośredniej 58 (fig.5), lecz wykonane są bezpośrednio w pokładzie transportowym 103, oddzielającym przedział górny 104 od przedziału dolnego 105. Profile boczne 106 są sztywno połączone z pokładem transportowym 103 i równocześnie swymi stronami zewnętrznymi mogą tworzyć pobocznice ostrogorynny 100, na których zamocowane są przykładowo wystające zastawki 107 oraz kieszenie mocujące 108 dla elementów złącznych, na przykład nienarysowanych sworzni przetyczkowych. Wypust 101 zlokalizowany jest na jednej krawędzi czołowej 109, a wybranie 102 na przeciwległej krawędzi czołowej 110 ostrogorynny 100.

Trzecie przykładowe wykonanie ostrogorynny 150 (fig. 7) przedstawia tylko jej podbudowę, ponieważ wyposażona jest jeszcze w nienarysowane koryto wymienne obejmujące pokład transportowy oraz przyspawane do niego profile boczne, spełniające funkcje przedziału górnego tej ostrogorynny 150. Podbudowa ostrogorynny 150 posiada dwie pobocznice 151 obustronnie sięgające do płyt dolnych 152, gdzie wsparte są przez dodatkowe prostokątne noski wspierające 153 i ustabilizowane w swym pionowym położeniu. W pobocznicach 151 w pobliżu obydwóch krawędzi czołowych 154, 155 podbudowy ostrogorynny 150 znajdują się kieszenie mocujące 156 dla sworzni przetyczkowych pełniących funkcję elementów mocujących ostrogorynien 150. Obydwie pobocznice 151 połączone są za pomocą blachy pośredniej 157 posiadającej zlokalizowany po środku otwór inspekcyjny 158, który przy zmontowanym korycie wymiennym zamknięty jest za pomocą wchodzącej do tego otworu inspekcyjnego 158 płyty ryglującej, ryglującej kształtowo koryto wymienne w podbudowie. Na blasze pośredniej 157 wykonany jest próg środkowy 159, mogący mieć postać zgrubienia, przyspawanych płytek, nadtapiania itp. W strefie środka ostrogorynien 150 stanowi to znaczne wzmocnienie blachy pośredniej 157. Próg środkowy 159 przerwany jest przez otwór inspekcyjny 158. Na krawędzi czołowej 155 blachy pośredniej 157 tak samo znajduje się wypust 160, a na krawędzi czołowej 154 - wybranie 161, za pomocą których tworzy się środkowe ułożyskowanie wychylne. Próg środkowy 159 ma szerokość większą od największej szerokości półkolistego wypustu 160, względnie wybrania 161, tak że zarówno wypust 160, jak i półkoliste wybranie 161 ze wszystkimi ograniczającymi je powierzchniami znajdują się w obrębie strefy wzmocnienia blachy pośredniej 157 przez próg środkowy 159. Zatem próg środkowy 159 nie tylko powiększa głębokość powierzchni kształtowej pomiędzy wypustem 160 a wybraniem 161, ale również przyczynia się do lepszego przenoszenia sił przesuwu na blachę pośrednią 157, a więc na całą ostrogorynnę 150. Dzięki temu, że zgrubienie blachy pośredniej 157 ograniczone jest do wąskiego w porównaniu z całą szerokoś cią ostrogorynny 150 progu ś rodkowego 159, masa cał ej ostrogorynny 150 ulega tylko niewielkiemu podwyższeniu.

W bardzo zbliż onym wykonaniu ostrogorynna 200 (fig. 8) ma również blachę poś rednią 201 wyposażoną w próg środkowy 202, który na krawędzi czołowej 203 posiada wybranie 204, a na przeciwległej krawędzi czołowej 205 ma wypust 206. Wypust 206 i wybranie 204 rozciągają się na grubości progu środkowego 202. Ostrogorynny 200 są wprawdzie wyposażone w koryto wymienne, jednak nie tworzą one koryta inspekcyjnego, lecz próg środkowy 202 ciągnie się nieprzerwanie od jednej krawędzi czołowej 203 do drugiej krawędzi czołowej 205. Do wystających na boki ponad pobocznice 207 ostrogorynien 200, przyspawanych listew przydennych 208 przykręcone są biegnące ku dołowi blachy wsporcze 209, które wraz z ostrogorynnami 200 tworzą portal mogący się wspierać na kolejnym dolnym korpusie, albo przykładowo w warunkach kopalnianych - na spągu. Listwy przydenne 208 wyposażone są w wiele otworów do przykręcania blach wsporczych 209 za pomocą śrub mocujących 210. Ostrogorynny 200 znowu są wyraźnie krótsze od ostrogorynny 150 (fig. 7) i korzystnie mają długość o połowę mniejszą od długości zwykłych ostrogorynien, co sprzyja dobremu pokonywaniu krzywizn trasy. Na krawędziach czołowych 203, 205 blach pośrednich 201, względnie ostrogorynien 200, tak samo

PL 210 801 B1 wykonane są języki zakładkowe 211 zapobiegające przenikaniu pyłu węglowego do przedziału dolnego pod blachę pośrednią 201.

Zgodnie z czwartym przykładowym wykonaniem ostrogorynny 250 (fig. 9, fig. 10, fig. 11) składają się na pokonującą krzywizny, samonośną konstrukcję portalową. Ostrogorynny 250 wchodzą przy tym w skład elementów pomostowych 251, są w niewbudowane, lub stanowią ich integralną część. Każdy z elementów pomostowych 251 posiada dno pomostowe 252 ze zintegrowanymi, względnie zakrzywionymi, wystającymi elementami bocznymi 253, połączonymi złączami śrubowymi z pokrywą pomostową 254. Dno pomostowe 252 wraz z elementami bocznymi 253 i pokrywą pomostową 254 tworzy skrzynię mocującą dla właściwych ostrogorynien 250, które w tym przypadku są wbudowane w elementy pomostowe 251, bądź są z nimi zintegrowane. Na fig. 11 dobrze uwidoczniony jest przedział górny 255 ostrogorynny 250 z pokładem transportowym 256 i obydwoma profilami bocznymi 257. Pokrywa pomostowa 254 i elementy boczne 253 usztywnione są i zabezpieczone przed wyginaniem za pomocą krzyżaków wspierających 258. Pokrywa pomostowa 254 posiada na jednej krawędzi czołowej 259 wybranie 260, a na przeciwległej krawędzi czołowej 261 posiada półkolisty wypust 262, które w obrębie pokrywy pomostowej 254 tworzą ułożyskowanie wychylne 263, zlokalizowane w środku i w środkowej wzdłużnej osi portalu. Dodatkowo w dnie pomostowym 252, względnie w konstrukcji po stronie dna pomostowego 252 na jednej krawędzi czołowej wykonane są dwa ramiona łożyskowe 264, a przeciwległa strona czołowa elementów pomostowych 251 wyposażona jest w oczko ł o żyskowe 265, które w stanie zmontowania sąsiednich elementów pomostowych 251 zachodzą jedne w drugie w ten sposób, że sworzeń wychylny 266 może zostać przetknięty przez wzajemnie zbieżne oczka w ramionach łożyskowych 264 i oczko łożyskowe 265. Obydwa poziomo ustawione ramiona łożyskowe 264 tworzą poziome podwójne łożysko z oczkiem łożyskowym 265 znajdującym się w środku, stanowiąc równocześnie pionowe podparcie elementów pomostowych 251. Środkowe dolne ułożyskowanie wychylne wspiera równocześnie wychył sąsiednich elementów rynnowych w sposób zgodny z wynalazkiem. Na jednej stronie czołowej dna pomostowego 252 (fig. 10, fig. 11) wykonany jest kolejny wypust 267, który wchodzi w odpowiednie wybranie na przeciwległej stronie czołowej dna pomostowego 252, tak że w elementach pomostowych 251 wykonane są łącznie trzy, zlokalizowane na róż nych wysokoś ciach ułoży skowania wychylne, zapewniające wzajemną środkową wychylność tych elementów względem siebie.

W jeszcze innym, piątym przykładowym wykonaniu ostrogorynna 300 osadzona jest, bądź zintegrowana z elementem pomostowym 301, stanowiącym samonośny portal dla przenośnika i jest we wnętrzu tego elementu osadzona bądź zintegrowana. W odróżnieniu od elementu pomostowego z poprzedniego przykł adu wykonania, element pomostowy 301 utworzony jest przez proste dno pomostowe 302 i prostą pokrywę pomostową 303, które połączone są ze sobą za pomocą złączy śrubowych poprzez wygięte na kształt zbliżony do litery C blachy 304. Zarówno w dnie pomostowym 302, jak i w pokrywie pomostowej 303 wykonane są zlokalizowane na jednej stronie czołowej wypusty 305 względnie wypusty 306 posiadające dwie poziome pierścieniokształtne ścianki łożyskowe tworzące ułożyskowanie podwójne, na których wyposażony w oczko, zasadniczo pierścieniokształtny wypust 307 osadzany jest tak, że pierwszy sworzeń wychylny 308 przechodzi przez podwójne ułożyskowanie wychylne, a więc wypusty 305 i pierścieniokształtny wypust 307, a drugi sworzeń wychylny 309 przechodzi przez wypusty 306 i przynależne oczko wychylne. Dzięki tym kilku, w środku elementów pomostowych 301 wykonanym ułożyskowaniom wychylnym z jednej strony zapewniona jest kątowa wychylność sąsiednich elementów pomostowych 301 i równocześnie sąsiednie elementy pomostowe 301 zostają połączone w pionie oraz uzyskują wzajemne wsparcie, przez co wiele elementów pomostowych 301 moż e być zestawionych w samonośny portal.

W ramach przedstawionego opisu mogą istnieć liczne modyfikacje mieszczące się w ramach zastrzeżeń zależnych. Zrozumiałym jest, że warianty konstrukcyjne przedstawione w poszczególnych przykładach wykonania mogą być ze sobą kombinowane. Ułożyskowania wychylne mogą być wykonywane również za pomocą innych elementów, niż wybrania i wypusty, a więc mogą obejmować przykładowo czopy i sworznie wychylne.

Claims (31)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Przenośnik zgrzebłowy, zwłaszcza chodnikowy przenośnik przesypowy, z wieloma przegubowo i z zachowaniem odporności na zrywanie połączonymi ze sobą ostrogorynnami tworzącymi trasę

   PL 210 801 B1 przenośnika, na obu końcach którego zlokalizowane są stacje napędowe i/lub stacje zwrotne dla łańcucha zgrzebłowego, przy czym każda ostrogorynna posiada przedział górny i przedział dolny dla łańcucha zgrzebłowego ograniczone profilami bocznymi i pokładem transportowym, jak również zlokalizowane na zewnętrz profili bocznych elementy mocujące do elementów złącznych ostrogorynien, znamienny tym, że trasa przenośnikowa (6) posiada rynnociąg (8) zbudowany z wielu, kolejno jedna za drugą ustawionych ostrogorynien (9), sprzężonych poprzez zlokalizowane we wzdłużnej środkowej osi trasy przenośnikowej (6), względnie ostrogorynien (9) przegubowe ułoży skowanie wychylne (10).
2. 2. Przenośnik według zastrz. 1, znamienny tym, że w trasie przenośnikowej (6), w odstępie od utworzonego przez sprzężone ze sobą środkowym ułożyskowaniem wychylnym (10) ostrogorynny (9) rynnociągu (8), zlokalizowana jest ostrogorynna specjalna (18), która połączona jest ruchomo z sąsiadującą z nią ostrogorynna również poprzez zlokalizowane w osi środkowej trasy przenośnikowej (6), względnie ostrogorynien (9, 18) ułożyskowanie wychylne (10).
3. 3. Przenośnik według zastrz. 1, znamienny tym, że w odstępie od pierwszego rynnociągu (8) utworzony jest następny rynnociąg (8) z wieloma ustawionymi jedna za drugą ostrogorynnami (9), które są ze sobą ruchomo sprzężone poprzez zlokalizowane w środkowej wzdłużnej osi ułożyskowanie wychylne (10).
4. 4. Przenoś nik wedł ug zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, ż e pomię dzy pierwszym rynnociągiem (8) a następnym rynnociągiem (8), ostrogorynną specjalną (18), stacją napędową (5) albo stacją zwrotną (7) zlokalizowane są zwyczajne ostrogorynny, połączone ze sobą ruchomo i z zachowaniem odporności na zrywanie jedynie za pomocą elementów złącznych tych ostrogorynien, zlokalizowanych na zewnętrz ich profili bocznych.
5. 5. Przenośnik według jednego z zastrz. 1 do 4, znamienny tym, że ułożyskowanie wychylne (10, 10') jest tak wykonane, że przenosi zasadniczo wszystkie siły nacisku pomiędzy czołowymi końcówkami sąsiadujących ze sobą ostrogorynien (9).
6. 6. Przenośnik według jednego z zastrz. 1 do 5, znamienny tym, że będący częścią trasy przenośnikowej (6) rynnociąg (8) składa się z ostrogorynien, które po środku, między elementami złącznymi, lub po środku między profilami bocznymi (55, 106, 257) mają zlokalizowane ułożyskowanie wychylne (10) do przegubowego sprzężenia sąsiadujących ze sobą ostrogorynien (9, 50, 100, 150, 200, 250, 300).
7. 7. Przenośnik według zastrz. 6, znamienny tym, że ułoż yskowanie wychylne (10) utworzone jest, bądź składa się z wypustu (12, 101) na poziomie krawędzi czołowej (13, 1097 oraz wybrania (15, 102) w przeciwległ ej krawę dzi czoł owej (16, 110) blachy dennej (14, 103).
8. 8. Przenośnik według zastrz. 6, znamienny tym, że ma przedział górny (53) utworzony przez wymienne koryto, które może być rozłącznie osadzone w ostrogorynnie (50, 150, 200) i wsparte na blasze pośredniej (58, 157, 201), która na jednym końcu (60, 155, 205) posiada wypust (66, 160, 206), a na przeciwległym drugim końcu (59, 154, 203) posiada wybranie (65, 161, 204) dla wytworzenia ułożyskowania wychylnego (10).
9. 9. Przenośnik według zastrz. 6, znamienny tym, że ostrogorynna (50) posiada blachę pośrednią (58), na której są wykonane elementy tworzące ułoży skowanie wychylne (10), zwłaszcza wypust (66, 68), oraz wybranie (65).
10. 10. Przenośnik według zastrz. 7 albo 8, albo 9, znamienny tym, że blacha pośrednia (157, 201) ostrogorynny (150, 200) posiada próg środkowy (159, 202) albo zgrubienie środkowe, w którym wykonane jest wybranie (161, 204) i wypust (160, 206), tworzące elementy ułoży skowania wychylnego (10).
11. 11. Przenośnik według jednego z zastrz. 7 do 10, znamienny tym, że blacha pośrednia (58, 201) ostrogorynny (150, 200) posiada zlokalizowany na jej krawędzi czołowej (59, 205) język zakładkowy (67, 211) sięgający do zakładkowego zagłębienia zlokalizowanego w przeciwległej krawędzi czołowej (60, 203) blachy pośredniej (58, 201).
12. 12. Przenośnik według jednego z zastrz. 6 do 11, znamienny tym, że ostrogorynna (250, 300) ma element pomostowy (251, 301) do utworzenia portalu, posiadający w swym dnie pomostowym (252, 302) i/lub w swej pokrywie pomostowej (254, 303) elementy wychyłu (260, 262, 264, 265, 266, 267; 305, 306, 307, 308, 309) tworzące ułożyskowanie wychylne (10).
13. 13. Przenośnik według zastrz. 12, znamienny tym, że ułożyskowanie wychylne (10) utworzone jest przez półpierścieniowe elementy łożyskowe (264, 265; 305, 306) zlokalizowane w rejonie dna (252, 302) elementu pomostowego (251, 301), lub w jego pokrywie pomostowej (303), które zachodząc na siebie naprzemiennie stanowią pionowe wsparcie elementów pomostowych (251, 301).

    PL 210 801 B1
14. 14. Przenośnik według jednego z zastrz. 6 do 13, znamienny tym, że ułożyskowanie wychylne (10) obejmuje półkolisty wypust (12, 66, 101, 160, 206, 262) zlokalizowany na jednym końcu dna, oraz odpowiadające mu półkoliste wybranie (15, 65, 102, 161, 204, 260) w naprzeciwległym końcu dna.
15. 15. Przenośnik według zastrz. 14, znamienny tym, że krawędź czołowa dna (14, 58, 103, 157) po obu stronach wybrania (15, 65, 102, 161) i/lub po obu stronach wypustu (12, 66, 101, 160) ma w stosunku do profili bocznych (55, 106), albo pobocznie (207), ukoś ny przebieg.
16. 16. Przenośnik według jednego z zastrz. 6 do 15, znamienny tym, że po obu stronach profili bocznych (55, 106) zamontowane są zastawki (62, 107), które wystają ponad przedział górny (53, 104).
17. 17. Przenośnik według jednego z zastrz. 6 do 16, znamienny tym, że elementy złączne ostrogo-rynien (9, 50, 100, 150, 200, 250, 300) utworzone są przez sworznie przetyczko we, a elementy mocujące - przez kieszenie mocujące (17, 61, 108, 156).
18. 18. Przenośnik według jednego z zastrz. 1 do 5, znamienny tym, że przynajmniej jedna ze stacji napędowych (5) lub zwrotnych (7) może być napinana za pomocą siłowników napinających.
19. 19. Przenośnik według zastrz. 18, znamienny tym, że siłownikom napinającym przyporządkowane są czujniki ciśnieniowe emitujące sygnał korzystnie odbierany przez urządzenie sterujące siłowników napinających.
20. 20. Ostrogorynna przenośnika zgrzebłowego, zwłaszcza chodnikowego przenośnika przesypowego, z przedziałem górnym ograniczonym profilami bocznymi i blachą denną, z przedziałem dolnym zlokalizowanym pod przedziałem górnym i z elementami mocującymi dla elementów złącznych ostrogorynien zlokalizowanymi na zewnętrznych stronach profili bocznych, znamienna tym, że po środku pomiędzy elementami złącznymi lub po środku między profilami bocznymi (55, 106, 257) ma zlokalizowane ułożyskowanie wychylne (10) do przegubowego sprzężenia sąsiadujących ze sobą ostrogorynien (9, 50, 100, 150, 200, 250, 300).
21. 21. Ostrogorynna według zastrz. 20, znamienna tym, że ułożyskowanie wychylne (10) utworzone jest, bądź składa się z wypustu (12, 101) na poziomie krawędzi czołowej (13, 109), oraz wybrania (15, 102) w przeciwległej krawędzi czołowej (16, 110) na poziomie blachy dennej (14, 103).
22. 22. Ostrogorynna według zastrz. 20 albo 21, znamienna tym, że ma przedział górny (53) utworzony przez wymienne koryto, które może być rozłącznie osadzone w ostrogorynnie (50, 150, 200) i wsparte na blasze pośredniej (58, 157, 201), która na jednym końcu (60, 155, 205) posiada wypust (66, 160, 206), a na przeciwległym drugim końcu (59, 154, 203) posiada wybranie (65, 161, 204) dla wytworzenia ułoży skowania wychylnego (10).
23. 23. Ostrogorynna według zastrz. 20 albo 21, znamienna tym, że posiada blachę pośrednią (58), na której są wykonane elementy tworzące ułożyskowanie wychylne (10), zwłaszcza wypust (66, 68), oraz wybranie (65).
24. 24. Ostrogorynna według jednego z zastrz. 21 do 23, znamienna tym, że blacha pośrednia (157, 201) posiada próg środkowy (159, 202), albo zgrubienie środkowe, w którym wykonane jest wybranie (161, 204) i wypust (160, 206), tworzące elementy ułożyskowania wychylnego (10).
25. 25. Ostrogorynna według jednego zastrz. 21 do 24, znamienna tym, że blacha pośrednia (58, 201) posiada zlokalizowany na jej krawędzi czołowej (59, 205) język zakładkowy (67, 211) sięgający do zakładkowego zagłębienia zlokalizowanego w przeciwległej krawędzi czołowej (60, 203) blachy pośredniej (58, 201).
26. 26. Ostrogorynna według jednego z zastrz. 20 do 25, znamienna tym, że wykonana jest jako element pomostowy (251, 301) do utworzenia portalu, posiadający w swym dnie pomostowym (252, 302) i/lub swej pokrywie pomostowej (254, 303) elementy wychyłu (260,262,264, 265, 266, 267; 305, 306, 307, 308, 309) tworzące ułożyskowanie wychylne (10).
27. 27. Ostrogorynna według zastrz. 26, znamienna tym, że ułożyskowanie wychylne (10) utworzone jest przez półpierścieniowe elementy łożyskowe (264, 265; 305, 306) zlokalizowane w rejonie dna (252, 302) elementu pomostowego (251, 301) i/lub w jego pokrywie pomostowej (303), które zachodząc na siebie naprzemiennie stanowią pionowe wsparcie elementów pomostowych (251, 301).
28. 28. Ostrogorynna według jednego z zastrz. 20 do 27, znamienna tym, że ułożyskowanie wychylne (10) obejmuje półkolisty wypust (12, 66, 101, 160, 206, 262) zlokalizowany na jednym końcu dna, oraz odpowiadające mu półkoliste wybranie (15, 65, 102, 161, 204, 260) w naprzeciwległym końcu dna.
29. 29. Ostrogorynna według zastrz. 28, znamienna tym, że krawędź czołowa dna (14, 58, 103, 157) po obu stronach wybrania (15, 65, 102, 161) i/lub po obu stronach wypustu (12, 66, 101, 160) ma w stosunku do profili bocznych (55, 106), albo pobocznie (207) ukoś ny przebieg.

    PL 210 801 B1
30. 30. Ostrogorynna według jednego z zastrz. 20 do 29, znamienna tym, że po obu stronach profili bocznych (55, 106) zamontowane są zastawki (62, 107), które wystają ponad przedział górny (53, 104).
31. 31. Ostrogorynna według jednego z zastrz. 20 do 30, znamienna tym, że elementy złączne ostrogorynien (9, 50, 100, 150, 200, 250, 300) utworzone są przez sworznie przetyczko we, a elementy mocujące - przez kieszenie mocujące (17, 61, 108, 156).