PL188661B1

PL188661B1 - Zwój materiału, zwłaszcza zwój taśmy z tuleją rdzeniową i sposób wytwarzania zwoju materiału z tuleją rdzeniową

Info

Publication number: PL188661B1
Application number: PL99333320A
Authority: PL
Inventors: Karl Schurig
Original assignee: Signode Bernpak Gmbh
Priority date: 1998-05-26
Filing date: 1999-05-24
Publication date: 2005-03-31
Also published as: AU714795B1; PL333320A1; CN1238298A; CZ289294B6; KR20000005706A; ES2226231T3; US6589648B1; CZ9901825A3; DE19823402C1; CA2272677A1; DE59910170D1; CN1163396C; ATE273207T1; HU9901721D0; EP0960834A2; JP2000007228A; JP3490637B2; KR100335531B1; HUP9901721A1; TW473453B

Abstract

1 . Zwój materialu, zwlaszcza zwój srodka ota- smowujacego w postaci materialu do opasywania tasma sciagajaca opakowywanych przedmiotów, z tuleja rdze- niowa z gietkiej tasmy z tworzywa sztucznego, której konce nakladajac sie sa ze soba polaczone, przy czym zewnetrzna powierzchnia tulei rdzeniowej zwrócona do nawijanego na nia materialu ma strukture antyposlizgowa, znamienny tym, ze tasme z tworzywa sztucznego stanowi folia (16) laminiowana klejem, której powierzchnia (16a) wyposazona w klej tworzy zewnetrzna powierzchnie tulei rdzeniowej (11) zwrócona do materialu (12) 9. Sposób wytwarzania zwoju materialu z tuleja rdzeniowa, z gietkiej tasmy z tworzywa sztucznego, z za- stosowaniem zasadniczo walcowego trzpienia nosnego, znamienny tym, ze na walcowy trzpien nosny (19) nawija sie pasmo folii (16) laminowane klejem jego zewnetrzna powierzchnia przeciwlegla do powierzchni (16a) pokrytej klejem, po czym skleja sie nakladajace sie odcinki folii tworzac obszar nakladania (17), mocujac pasmo folii (16) na trzpieniu nosnym (19), nastepnie poczatek (18) nawija- nego materialu (12) przyczepia sie do pokrytej klejem zewnetrznej powierzchni (16a) tulei rdzeniowej (11), po czym trzpien nosny (9) wprawia sie w obrót wokól jego osi wzdluznej az do utworzenia zwoju materialu (10) o zadanej ilosci materialu i zdejmuje sie otrzymany zwój materialu (10) z trzpienia nosnego (19). FIG. 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zwój materiału, zwłaszcza zwój środka otaśmowującego w postaci materiału do opasywania taśmą ściągającą opakowywanych przedmiotów, z tuleją

188 661 rdzeniową z giętkiej taśmy z tworzywa sztucznego, której końce nakładając się, są ze sobą połączone, przy czym zewnętrzna powierzchnia tulei rdzeniowej zwrócona do nawijanego na nią materiału ma strukturę przeciwdziałającą ślizganiu się materiału po tej powierzchni.

Przedmiotem wynalazku jest także sposób wytwarzania zwoju materiału z tuleją rdzeniową.

Wynalazek dotyczy zwłaszcza zwoju materiału, zwanego także „szpulą taśmy”, zawierającego termoplastyczną taśmę o płaskim przekroju poprzecznym uzwojoną z reguły krzyżowo na tulei rdzeniowej i służącą do otaśmowywania.

Zwoje materiału zawierające materiał pasmowy w kształcie sznura, tasiemki lub taśmy z tekstylnego materiału lub przędzy jednowłókienkowej lub tym podobne, mają tuleję rdzeniową o stałym kształcie oraz ewentualnie banderolę, względnie pierścień otaczający pierścieniowo zewnętrzną stronę nawiniętego już całkowicie materiału.

W znanych tego rodzaju szpulach taśmy, tuleja rdzeniowa wykonana jest z tekturowej rury, która ma stosunkowo grube ścianki dla zapewnienia dużej stabilności, zwłaszcza względem sił promieniowych wywieranych przez nawinięty materiał. Koniec nawijanego materiału zwrócony do tulei rdzeniowej mocuje się zwykle za pomocą taśmy klejącej do tulei, względnie do jej powierzchni.

Tuleje rdzeniowe z tektury mają tę zaletę, że są stosunkowo tanie. Jednakże ich wadą jest stosunkowo duży ciężar, a przede wszystkim znaczna objętość tak, że ich transport i składowanie wymagają nakładów. Poza tym, nie do pominięcia jest to, iż problematyczne jest usuwanie takich tulei jako odpadów, gdyż z reguły mają na sobie resztki nawiniętego materiału nie wykorzystanego już przez maszynę pakującą. Wymagany przy recyklingu rozdział poszczególnych rodzajów materiałów zmusza do ściągania resztek materiału z tulei i oba materiały trzeba osobno usuwać jako odpady.

Termoplastyczne taśmy z tworzywa sztucznego przeznaczone do otaśmowywania wykonane są z reguły z polipropylenu (PP) lub polietylenu (PE), które to tworzywa sztuczne stosunkowo łatwe są do usunięcia jako odpady. Pod względem problemu usuwania odpadów w opisie DE 93 15 668 Ul proponuje się jako tuleję rdzeniową (zwaną tam tuleją wewnętrzną) pasmo materiału z tworzywa sztucznego, zwłaszcza z PP, z którego tworzy się zwój materiału. Grubość tej folii z tworzywa sztucznego wynosi korzystnie 0,5 do 1 mm, zwłaszcza około 0,7 mm. Tuleja wewnętrzna wykonana jest z usztywnionego lecz zginalnego pasma z takiego tworzywa sztucznego ze specjalnie wykonanymi odcinkami końcowymi, które umożliwiają to, że jeden koniec pasma w postaci języka wtyka się w szczelinowy otwór wykonany na drugim końcu wykroju tak, że umocowane do siebie końce wykroju cylindrycznej tulei wewnętrznej są ustalone względem siebie.

Kształtowanie wewnętrznej tulei z usztywnionego pasma sztucznego tworzywa wymaga maszynowego konfekcjonowania, zwłaszcza pod względem kształtowania końców taśmy. Poza tym, przy wykonywaniu tulei z pasma z tworzywa sztucznego konieczne są skomplikowane manipulacje. Transport i składowa nie wewnętrznych tulei jako jeszcze nie przetworzonego w tuleję pasma z tworzywa sztucznego jest wprawdzie łatwiejszy w porównaniu do wspomnianego na wstępie stanu techniki, jednakże i w tym przypadku wymagane są kłopotliwe warunki składowania i wstępnego wykonywania.

Zadaniem wynalazku jest więc opracowanie znacznie uproszczonego zwoju materiału w stosunku do znanego ze stanu techniki.

Zwój materiału, zwłaszcza zwój środka otaśmowującego w postaci materiału do opasywania taśmą ściągającą opakowywanych przedmiotów'’, z tuleją rdzeniową z giętkiej taśmy z tworzywa sztucznego, której końce nakładając się są ze sobą połączone, przy czym zewnętrzna powierzchnia tulei rdzeniowej zwrócona do nawijanego na nią materiału ma strukturę antypoślizgową, według wynalazku charakteryzuje się tym, że taśmę z tworzywa sztucznego stanowi folia laminowana klejem, której powierzchnia wyposażona w klej tworzy zewnętrzną powierzchnię tulei rdzeniowej zwróconą do materiału.

Korzystnie, według wynalazku folia tulei rdzeniowej składa się z termoplastycznego tworzywa sztucznego, wybrane go z grupy obejmującej polipropylen (PP), polietylen (PE) lub tym podobne.

Folia tulei rdzeniowej składa się z tego samego materiału, co materiał na nią nawijany.

Korzystnie, folia tulei rdzeniowej ma grubość około 20 do 40 pm.

188 661

Tuleję rdzeniową tworzy folia samoklejąca, w postaci taśmy opakowaniowej lub tym podobne.

Folia tulei rdzeniowej ma postać folii samoklejącej, zaś materiał folii z tworzywa sztucznego stanowi polipropylen (PP).

Korzystnie, zwój według wynalazku zawiera folię z tworzywa sztucznego laminowaną klejem po stronie zwróconej do materiału, opasującej obciśle, w postaci pierścienia zewnętrzną stronę nawiniętego materiału.

Opasujący pierścień ma nakładkę otwierającą, wystającą i pozbawioną kleju, względnie 0 zneutralizowanym kleju.

Sposób wytwarzania zwoju materiału z tuleją rdzeniową, z giętkiej taśmy z tworzywa sztucznego, z zastosowaniem zasadniczo walcowego trzpienia nośnego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że na walcowy trzpień nośny nawija się pasmo folii laminowane klejem, jego zewnętrzną powierzchnią przeciwległą do powierzchni pokrytej klejem, po czym skleja się nakładające się odcinki folii tworząc obszar nakładania, mocując pasmo folii na trzpieniu nośnym, następnie początek nawijanego materiału przyczepia się do pokrytej klejem zewnętrznej powierzchni tulei rdzeniowej, po czym trzpień nośny wprawia się w obrót wokół jego osi wzdłużnej aż do utworzenia zwoju materiału o żądanej ilości materiału i zdejmuje się otrzymany zwój materiału z trzpienia nośnego.

Dodatkowo przed zdjęciem zwoju materiału z trzpienia nośnego względnie po zdjęciu zwoju materiału na zewnętrzną stronę zwoju materiału obwodowo nanosi się obciśle samoklejącą folię z tworzywa sztucznego tworzącą pierścień otaczający zwój materiału.

Taśmę z tworzywa sztucznego nawija się na trzpień nośny w postaci trzpienia rozprężnego, który obejmuje zasadniczo promieniowo względem jego osi obrotu przestawne segmenty, które po ukończeniu tworzenia zwoju materiału wciąga się zmniejszając ich średnicę i uwalnia się zwój materiału z trzpienia nośnego.

Wynalazek odznacza się tym, że rezygnuje z dotychczasowych założeń, iż tuleja rdzeniowa, jak na przykład tuleja tekturowa, musi być wykonana jako bardzo sztywny korpus rurowy, lub też w przypadku tulei zewnętrznej jako wytwór usztywniony lecz zginalny. Według wynalazku, sam nawijany materiał może zapewnić dużą stabilność całemu zwojowi materiału, zwłaszcza wtedy, gdy powierzchnię pierwszej warstwy nawijanego materiału zwróconą do tulei rdzeniowej sklei się mocno z tuleją. Przy takim założeniu według wynalazku okazało się niespodziewanie, że wystarczy aby tuleję rdzeniową wykonać z folii z termoplastycznego tworzywa sztucznego, takiego jak polipropylen (PP) lub polietylen (PE), pokrytej warstwą kleju, przy czym folia tworząca tuleję rdzeniową ma grubość 20 do 30 pm. Dlatego w prosty sposób możliwe jest zastosowanie tego samego tworzywa sztucznego na folię, jak i na nawijany na nią materiał, co umożliwia całkowicie jednorodne pod względem składu usuwanie odpadów. Poza tym, jako folię tworzącą tuleję rdzeniową można stosować znaną w handlu folię samoklejącą. Przy tym może to być tego rodzaju folia jaką stosuje się jako taśmę opakowaniową.

Przy tym wynalazek odznacza się przede wszystkim niezwykłą prostotą wykonania, zwłaszcza tulei rdzeniowej.

Ponadto w przypadku, gdy materiał jest zwykłym taśmowym materiałem z termoplastycznego tworzywa sztucznego, przeznaczonym do maszyn otaśmowujących, to według wynalazku właściwość taśmy jako takiej można wykorzystać, gdyż jej powierzchnia profilowana jest z reguły z uwzględnieniem zwiększenia stabilności. Powierzchnie poszczególnych warstw uzwojenia szpuli taśmy usytuowane są obok siebie tak, że zwiększają swą przyczepność wskutek czego gotowy zwój nie rozpada się nawet wtedy, gdy transportowany jest poziomo. Według-wynalazku, dodatkową stabilizację uzyskuje się za pomocą pokrytej po stronie zwróconej do materiału warstwą kleju, folii z tworzywa sztucznego otaczającej obciśle rodzajem pierścienia zewnętrzną stronę nawiniętego materiału, przy czym folia ma wystającą nakładkę otwierającą pozbawioną kleju, względnie ze zneutralizowaną warstwą kleju.

Sposób wytwarzania zwoju materiału z tuleją rdzeniową według wynalazku stanowi bardzo łatwy sposób wytwarzania.

Manipulacja tuleją rdzeniową przy nawijaniu materiału wymaga tylko bardzo prosto wykonanego rdzenia rozprężnego. Przy przetwarzaniu zwoju materiału, a więc przy ułoży188 661 skowaniu go podczas użytkowania materiału nie są potrzebne żadne specjalne urządzenia. Można zastosować zwykłe trzpienie nawojowe, względnie walce łożyskowe, na których dotychczas były eksploatowane znane zwoje materiału na przykład z tekturową rurą jako tuleją rdzeniową.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny gotowego zwoju materiału, fig. 2 - zwój materiału na początku owijania materiałem tulei rdzeniowej, a fig. 3 przedstawia schematycznie widok od strony czołowej ułożyskowania tulei rdzeniowej na trzpieniu rozprężnym.

Na fig. 1 uwidoczniony jest całkowicie wykonany zwój materiału 10. Składa się on z tulei rdzeniowej 11 z nawiniętym na nią materiałem 12 oraz z folii z tworzywa sztucznego 13 otaczającej pierścieniowo od strony zewnętrznej nawinięty materiał i wyposażonej na końcu w nakładkę otwierającą 14.

Tuleja rdzeniowa 11 składa się z cylindrycznie nawiniętej foliowej taśmy z tworzywa sztucznego o powierzchni zewnętrznej Ila pokrytej warstwą kleju. Zewnętrzna folia z tworzywa sztucznego 13 na swej stronie wewnętrznej 13a również laminowana jest tworzywem sztucznym. Nakładka otwierająca 14 na swej dolnej powierzchni 14a zwróconej do zwoju nie ma warstwy kleju, lub też jej warstwa kleju jest na przykład zneutralizowana przez to, ze jej odcinek końcowy w celu utworzenia nakładki otwierającej 14 zostaje zagięty tak, że obie warstwy tworzywa sztucznego sklejają się ze sobą. W związku ze schematycznie przedstawioną fig. 1 należy jeszcze wskazać na to, że obszar 15, w którym zaczyna się nakładka otwierająca 14 powinien celowo tworzyć zakładkę tak, aby zapewnić to, że samoklejąca taśma z tworzywa sztucznego 13 w każdym przypadku otoczy przynajmniej całą zewnętrzną powierzchnię nawiniętego materiału 12.

Znaczna stabilność zwoju materiału 10 z fig. 1 wynika z tego, że pierwsza nawinięta warstwa materiału 12 najbliższa tulei rdzeniowej, sklejona jest trwale z tą tuleją. Dodatkowo stabilność ulega poprawie przez obcisłe banderolowa nie nawiniętego już materiału 12 taśmą z tworzywa sztucznego 13. Tego rodzaju zwój nawet wtedy, gdy zostanie ustawiony na swej kolistej powierzchni i gdy transportowany jest w warunkach nie pozbawionych wstrząsów jest na tyle stabilny, że praktycznie nie ulega żadnym szkodliwym odkształceniom.

Na fig. 2 przedstawiona jest cienka folia 16 z tworzywa sztucznego na swej stronie zewnętrznej 16a laminowana kle jem, która nawinięta jest tak, że tworzy tuleję rdzeniową 11. Nakładające się odcinki końcowe nie zostały przedstawione, jednakże na fig. 3 uwidoczniony jest schematycznie obszar nakładania 17 i zostanie później wyjaśniony.

Jak widać z fig. 2, pierwsza warstwa nawojowa 18 materiału 12, w tym przypadku taśmy z tworzywa sztucznego o płaskim przekroju poprzecznym, nawijana jest bezpośrednio na klejącą powierzchnię 16a. W uwidocznionym przykładzie nawijanie rozpoczyna się na środku tulei rdzeniowej i kontynuuje się najpierw na lewo zgodnie z fig. 2, a następny zwój prowadzi się aż do prawego końca tulei rdzeniowej (tzw. uzwojenie krzyżowe). W stosunku do klejącej powierzchni 16a pierwsza połowa pierwszej warstwy nawojowej i druga połowa drugiej warstwy nawojowej tworzą warstwę materiału stykającą się z warstwą klejącą. Potem tworzy się cały zwój materiału przy stosunkowo niewielkiej sile rozciągającej, względnie naprężeniu nawijania tak, aby nawijany materiał nie doznał żadnych niedopuszczalnych odkształceń.

Do nawijania niestatecznej folii 16 z tworzywa sztucznego w celu utworzenia tulei wewnętrznej 11 wykorzystuje się trzpień rozprężny mający w tym przykładzie wykonania cztery segmenty 20 przestawialne promieniowo (fig. 3). Gdy segmenty te znajdują się w swych położeniach zewnętrznych zaznaczonych ciągłymi liniami oraz strzałkami, to wtedy samoklejącą folię 16 jej stroną pokrytą klejem 16a zwróconą na zewnątrz, nawija się na zewnętrzną powierzchnię rozprężonych segmentów tworzącą walec obrotowy, przy czym w obszarze nakładania 17 stykające się tu końce folii skleja się ze sobą.

Teraz można rozpocząć operację nawijania materiału opisaną na podstawie fig. 2, po zakończeniu której, segmenty 20 wciąga się w kierunku środka trzpienia rozprężnego 19 tak, że gotowy zwój materiału znajdujący się jeszcze na rdzeniu lub też później owija się zewnętrznym pierścieniem 13 wspomnianym w związku z fig. 1, a cały zwój zdejmuje się łatwo z urządzenia nawijającego.

188 661

FIG.3

FIG.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Zwój materiału, zwłaszcza zwój środka otaśmowującego w postaci materiału do opasywania taśmą ściągającą opakowywanych przedmiotów, z tuleją rdzeniowa z giętkiej taśmy z tworzywa sztucznego, której końce nakładając się są ze sobą połączone, przy czym zewnętrzna powierzchnia tulei rdzeniowej zwrócona do nawijanego na nią materiału ma strukturę antypoślizgową, znamienny tym, że taśmę z tworzywa sztucznego stanowi folia (16) laminiowana klejem, której powierzchnia (16a) wyposażona w klej tworzy zewnętrzną powierzchnię tulei rdzeniowej (11) zwróconą do materiału (12).
2. Zwój według zastrz. 1, znamienny tym, że folia (16) tulei rdzeniowej (11) składa się z termoplastycznego tworzywa sztucznego, wybranego z grupy obejmującej polipropylen (PP), polietylen (PE) lub tym podobne.
3. Zwój według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że folia (16) tulei rdzeniowej (11) składa się z tego samego materiału, co materiał na nią nawijany.
4. Zwój według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że folia (16) tulei rdzeniowej (11) ma grubość około 20 do 40 pm.
5. Zwój według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że tuleję rdzeniową (11) tworzy folia samoklejąca, w postaci taśmy opakowaniowej lub tym podobne.
6. Zwój według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że folia (16) tulei rdzeniowej (11) ma postać folii samoklejącej, zaś materiał folii (16) z tworzywa sztucznego stanowi polipropylen (PP).
7. Zwój według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera folię z tworzywa sztucznego (13) laminowaną klejem po stronie zwróconej do materiału (12), opasującej obciśle, w postaci pierścienia zewnętrzną stronę nawiniętego materiału (12).
8. Zwój według zastrz. 7, znamienny tym, że opasujący pierścień ma nakładkę otwierającą (14), wystającą i pozbawioną kleju, względnie o zneutralizowanym kleju.
9. Sposób wytwarzania zwoju materiału z tuleją rdzeniową, z giętkiej taśmy z tworzywa sztucznego, z zastosowaniem zasadniczo walcowego trzpienia nośnego, znamienny tym, że na walcowy trzpień nośny (19) nawija się pasmo folii (16) laminowane klejem, jego zewnętrzną powierzchnią przeciwległą do powierzchni (16a) pokrytej klejem, po czym skleja się nakładające się odcinki folii tworząc obszar nakładania (17), mocując pasmo folii (16) na trzpieniu nośnym (19), następnie początek (18) nawijanego materiału (12) przyczepia się do pokrytej klejem zewnętrznej powierzchni (16a) tulei rdzeniowej (11), po czym trzpień nośny (9) wprawia się w obrót wokół jego osi wzdłużnej aż do utworzenia zwoju materiału (10) o żądanej ilości materiału i zdejmuje się otrzymany zwój materiału (10) z trzpienia nośnego (19).
10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że dodatkowo przed zdjęciem zwoju materiału (10) z trzpienia nośnego (19) względnie po zdjęciu zwoju materiału (10), na zewnętrzną stronę zwoju materiału (10) obwodowo nanosi się obciśle samoklejącą folię z tworzywa sztucznego (13) tworzącą pierścień otaczający zwój materiału (10).
11. Sposób według zastrz. 9 albo 10, znamienny tym, że taśmę z tworzywa sztucznego nawija się na trzpień nośny (19) w postaci trzpienia rozprężnego, który obejmuje zasadniczo promieniowo względem jego osi obrotu przestawne segmenty (20), które po ukończeniu tworzenia zwoju materiału (10) wciąga się zmniejszając ich średnicę i uwalnia się zwój materiału (10) z trzpienia rozprężnego (19).