Wynalazek dotyczy sposobu oraz urza¬ dzenia do wyrobu miejscami wzmocnio¬ nych workowych tkanin dzianych na dzie¬ wiarce plaskiej i ma na celu wyrób takich tkanin o dowolnej szerokosci, mniejszej od srednicy worka tkaniny, i tkanie ze wzmoc¬ nieniem w dowolnym polozeniu wzgledem wyjsciowego punktu rzedu oczek, a nawet w niesymetrycznym polozeniu wzgledem te¬ go punktu, bez potrzeby przecinania wro¬ bionych nitek wzmacniajacych w ich pun¬ ktach zwrotnych podczas samego przebie¬ gu dzialania lub po jego zakonczeniu.Wiadomo, ze gladkie tkaniny dziane, miejscami wzmocnione, wytwarza sie w ten sposób, iz nitka wzglednie nitki wzmacnia¬ jace sa wrabiane tylko na pewnym odcin¬ ku danego podwójnego rzedu dzianych o- czek; tworzenia zas worka z nitki lub nitek wzmacniajajcych unika sie przez przeciw¬ biezne dzianie nastepujacych po sobie rze¬ dów oczek. Taki wyrób dziany nie ma po¬ staci zamknietego worka, lecz jest otwar¬ tym wyrobem gladkim, którego brzegi na¬ stepnie musza byc zlaczone ze soba.Znane sa tez workowe tkaniny dziane, w których nitka wzmacniajaca jest wrobio¬ na tylko na jednej polowie worka. Przy tym worek sklada sie z dwóch plaskich ka¬ walków, wytworzonych przez dzianie to w jednym, to w drugim kierunku, przy czym nitki konców obydwóch plaskich kawalkówprzy kazdorazowej zmianie skoku sa wza- j^nnie zachwytywaiie. Tego rodzaju tkani- * na dziana posiada wprawdzie postac zam¬ oknietego worita,'jednak cala szerokosc je¬ dnego takiego plaskiego kawalka tkaniny jest zawsize zaopatrzona w nitke wzmacnia¬ jaca. Poza tym przy tym sposobie nie moz¬ na zastosowac wzmocnienia tam, gdzie jest ono pozadane, i nie mozna otrzymac wzmo¬ cnienia o takiej szerokosci, jaka jest w da¬ nym przypadku potrzebna.Wynalazek miiniejszy polega na tym, ze przy koncu kazdego podwójnego rzedu o- czek tkaninie nadana zostaje postac worka przez przeciagniecie skrajnego oczka z law¬ ki iglowej, na której rzad podwójny zostal tylko co ukonczony, do skrajnego oczka przeciwleglej lawki iglowej i z powrotem.Przy tym mozna postepowac w ten spo¬ sób, ze albo oczko laczace (zamykajace) wykonywa sie poza wzmocnieniem, albo wzmocnienie jest wytwarzane symetrycznie do oczka laczacego, albo wreszcie wzmoc¬ nienie jest wykonywane tylko w obrebie szerokosci rzedu i na jednej stronie lawki iglowej.W celu osiagniecia tego, aby nitka wzmacniajaca nie byla widoczna z zew¬ natrz, zderzaki zabierakowe prowadnika nitki wzmacniajacej oraz zderzaki prowad¬ nika nitki glównej sa rozmieszczone wzgle¬ dem siebie tak, iz prowadnik nitki wzmac¬ niajacej podaza za prowadnikiem nitki gló¬ wnej w obydwóch kierunkach ruchu sanek.Osiaga sie to wedlug wynalazku wskutek tego, ze odstep miedzy zderzakami zabie- rakowymi prowadnika nitki wzmacniajacej jest wiekszy, niz odstep miedzy zderzakami zabierakowymi prowadnika nitki glównej.Do wykonywania sposobu wedlug wyna¬ lazku najlepiej jest zastosowac dziewiarke plaska, posiadajaca urzadzenie do przesta¬ wiania dzwigni zderzakowej drazka do przelaczania zamków iglowych, które dzia¬ la tak, iz srodkowy trójkat zamków iglo¬ wych jest ustawiany nie tylko w znane po¬ lozenia koncowe, lecz takze w polozenia posrednie, w których trójkat ten steruje igly o szczególnie wysokiej nózce, umiesz¬ czone w miejscach zwrotnych drogi prowa¬ dnika nitki.Przez zastosowanie sposobu wedlug wy¬ nalazku otrzymuje sie tkanine dziana nowe¬ go rodzaju, która odróznia sie korzystnie pod wieloma wzgledami od znanych do¬ tychczas tkanin dzianych.Jest to tkanina ciagla, miejscami tylko wzmocniona, w której nitka wzmacniajaca na brzegu wzmocnienia nie jest rozcieta i jest zupelnie niewidoczna. Przy tym polo¬ zenie i szerokosc sa dowolne i mozna je o- bierac niezaleznie nawet od szerokosci tka¬ niny, wobec czego wzmocnienie mozna o- graniczac do miejsc, najbardziej narazo¬ nych na niszczenie sie (kroku, kolana, lok¬ cia), przy czym nie wystepuje ono na zew¬ natrz. Poniewaz wzmocnienie miejscowe pomijajac nieznaczny wydatek na nitke wzmacniajaca nie powoduje zwiekszenia czasu wytwarzania i nie wymaga wiecej pracy, wiec to miejbcowe wzmocnienie tka¬ niny zbytnio nie podnosi kosztów wytwa¬ rzania jej. Szczególna wlasciwoscia tkani¬ ny jest zwlaszcza takie polaczenie jej kra- jek za pomoca przeciagnietych oczek skraj¬ nych, iz powstaje worek, co równiez osiaga sie bez specjalnego przebiegu roboczego.W przykladzie wykonania, przedstawio¬ nym na rysunku, wyjasniony jest nowy spo¬ sób, odpowiednie urzadzenie, jak równiez schematycznie i sam wyrób.Fig. 1 — 3 przedstawiaja schematycznie workowe tkaniny dziane, zaopatrzone we wzmocnienia miejscowe, fig. 4 uwidocznia schematycznie dwie lawki iglowe dziewiar¬ ki plaskiej ze znajdujaca sie miedzy nimi tkanina w postaci worka, fig. 5 przedstawia czesciowy przekrój srodkowy dziewiarki plaskiej, fig. 6 — widok z przodu dziewiar¬ ki wedlug fig. 5, fig. 7 — schematycznie urzadzenie rozrzadcze do sterowania narza¬ dów, napedzajacych prowadniki nitek, fig. 8 - Z -uwidocznia czesc lancucha rozrzadczego, fig. 9 — widok przedniej stromy zanika, fig. 10 — widok tylnej strony tegoz zamka, fig. 11 przedstawia przekrój zamka wzdluz linii C — Z) na fig. 9, fig. 12 — 14 przedstawia¬ ja urzadzenie rozrzadcze do ustawiania zamka w róznych polozeniach podczas po¬ szczególnych okresów dziania podwójnego rzedu, fig. 15 wyjasnia sposób dziania za pomoca urzadzenia rozrzadczegó, przedsta¬ wionego na fig. 12 — 14, wreszcie fig. 16 przedstawia schematycznie w wiekszej po- dzialce kawalek dzianej tkaniny workowej oraz uwidocznia polaczenia jej brzegów.Fig. 1 daje moznosc zapoznania sie ze sposobem wedlug wynalazku w najprost¬ szym wykonaniu. Cyfra / oznacza tkanine, wytworzona za pomoca prowadnika nitki glównej, cyfra 2 oznacza wrobione wzmoc¬ nienie.Prowadnik nitki glównej przesuwa sie z miejsca 7 na miejsce V. W tym miejscu pro¬ wadnik nitki wzmacniajacej zostaje w zna¬ ny sposób zabrany i doprowadzony az do miejsca II. Wtedy zamki zostaja przelaczo¬ ne, wskutek czego przy powrotnym suwie sanek uniesione zostaja igly drugiej lawki iglowej. Dzianie odbywa sie az do miejsca VI, w którym prowadnik nitki wzmacnia¬ jacej zatrzymuje sie i przesuwa nastepnie dalej do miejsca IV, od którego nastepuje dzianie w kierunku powrotnym poprzez miejsca VI, III, II, V az do miejsca /. Dzie¬ ki temu osiaga sie w znany sposób to, ze wrobione wzmocnienie nie tworzy worka.Azeby teraz worek nie pozostal otwar¬ ty w miejscach /, IV, przy koncu podwój¬ nego rzedu przeciaga sie wedlug wynalaz¬ ku kazdorazowo jedno oczko na druga stro¬ ne w jednym lulb drugim kierunku, jak to schematycznie zaznaczono w miejscu 3.Jezeli dzianie odbywa sie od miejsca V do miejsca /, to przed powrotna droga wskutek podniesienia igly na odcinku III — IV przeciaga sie oczko od miejsca IV do miejsca / f zamyka sie podwójny rzad.Wtedy dopiero zaczyna sie nastepny rzad podwójny, to jest dopiero wtedy zaczyna sie dziac w kierunku odwrotnym od miej¬ sca I poprzez miejsce V i t. d. az do miej¬ sca IV.To podnoszenie igly w celu polaczenia brzegów worka moze byc dokonywane re¬ cznie. W celu zapewnienia szybszej ptacy laczenie brzegów worka w powyzej podany sposób moze sie odbywac samoczynnie, co osiaga sie wskutek tego, ze stopa 4 ostat¬ niej igly 5 na lozu iglowym jest, jak widac z fig. 11, nieco dluzsza od stóp innych igiel.Wtedy zamiast przesuwania zamka przy jednym rzedzie zupelnie w polozenie kon¬ cowe, przesuwa sie go w polozenie, ozna¬ czone na fig. 11 wyrazem „polowa", wsku¬ tek czego zadna igla lozyska iglowego nie zostaje uniesiona oprócz igiel, które maja dluzsza stope 4.Przebieg dziania wedlug wynalazku jest wyjasniony na fig. 15. Do kazdego loza iglowego a wzglednie b przydzielony jest zamek ar Trójkatsrodkowy 6 (fig. 10), któ¬ ry w polozeniu, oznaczonym wyrazem „po¬ czatek", steruje nózki igiel podczas ich rii^ chu po lozu ku linii kreskowano-kropkbwa- nej 7 (fig. 10), przy pierwszym ruchu dd miejsca / do miejsca // jest ustawiony w zamku 6X na „poczatek", a w zamku a^ na „koniec", jak to zwykle bywa przy dzianiu wyrobów workowych. Przy przejsciu od miejsca // do miejsca /// musi nastapic przelaczenie zamków w ten sposób, ze za¬ mek &! zostaje przelaczony na „polowe", a zamek at na „poczatek". To przelaczanie pozostaje podczas dziania nastepnego rze¬ du od miejsca /// do miejsca /V. Dzieki te¬ mu, ze zamek bx znajduje sie w po¬ lozeniu, oznaczonym wyrazem „polo* wa", igla 5b zostaje przy koncu podwójne¬ go rzedu uniesiona i tworzy oczko zamyka- jace 3, które zamyka pierwszy rzad oczek.Nastepny rzad podwójny fest dziany wtedy w przeciwnym kierunku. Podczas dziania rzedu od miejsca /V do miejsca /// — 3 —iramek*! znajduje sie w polozeniu, ozna¬ czonym wyrazem „poczatek", to znaczy, ze ztaaejk ten nie jest przelaczony; zamek bx zfrajduje sie w pólcieniu, oznaczonym wy¬ razem „koniec", to znaczy, ze jest on prze¬ stawiony z polozenia „polowa" w polozenie „koniec". Przy ostatnim rzedzie od miejsca // do miejsca / zamek ax musi byc ustawio¬ ny W polozenie „polowa", podczas gdy za- jnek 6X—^w plozenie „poczatek". Wskutek tego w miejscu / przy koncu podwójnego rzedu igla 5a zostaje przesunieta, wskutek czego zamkniety zostaje drugi rzad po¬ dwójny* dziany w przeciwnym kierunku. Na¬ stepnie przebieg dziania powtarza sie w sposób powyzej opisany, to jest zamek at podczas dziania rzedu / — // musi znajdo¬ wac sie w polozeniu, oznaczonym wyrazem „koniec", podczas gdy zamek &r w poloze¬ niu, oiznaczDnym wyrazem „poczatek".Strzalki zaznaczaja kolejnosc nastawiania obydwóch zamków.Ustawianie za pomoca drazka rozrzad- czego 8 zamka w polozenia, oznaczone wy¬ razami „poczatek" i „koniec", jest znane, W celu uzyskania polozenia zamka, ozna¬ czonego wyrazem „polowa", a potrzebnego przy wykonywaniu sposobu wedlug wyna¬ lazku, zastosowana jest dodatkowo na zamku dzwignia zderzakowa 9 ze zderza¬ kiem 10, a na drazku rozrzadczym — spe¬ cjalne ukisztaltowane zderzaki 11. Zderzak 11 posiada dwie przesuniete wzgledem sie¬ bie powierzchnie zdenzakówe 12 i 13, od¬ step miedzy którymi odpowiada drodze przestawiania drazka rozrzadczego z polo¬ zenia „poczatek" w polozenie „polowa" wzglednie z polozenia „polowa" w poloze¬ nie „koniec" albo tez odwrotnie.Polozenie trójkata srodkowego 6 jest u- zalezriione w znany sposób od ksztaltu to^ ru krzywiznowego 14, wykonanego na dzwi¬ gni 15, polaczonej przegubowo z drazkiem rozrzadczym 8. Azeby dzwignia 15 zajela polozenie posrednie, oznaczone wyrazem „polowa" i znajdujace sie miedzy obydwo¬ ma znanymi polozeniami koncowymi „po¬ czatek" i „koniec", dzwignia rozrzadcza 16 zostaje tak ustawiona za pomoca tarczy kciukowej 17, ze natrafia tylko na powierz¬ chnie 13 zderzaka 11, gdy zamek przesuwa sie w kierunku, zaznaczonym na fig. 12 strzalka Px. Wtedy dzwignia 15 zostaje przestawiona z polozenia, uwidocznionego na fig. 12, w polozenie, zaznaczone liniami kreskowanymi, które odpowiada polozeniu „polowa". Jezeli wal kciukowy 18 z polo¬ zenia, uwidocznionego na fig. 13, obróci sie dalej o pól obrotu, to dzwignia 16 wskutek dzialania sprezyny 19 uderzy W powierzch¬ nie 12 zderzaka 11, to znaczy, ze zamek zostanie przesuniety z jednego polozenia koncowego w drugie polozenie koncowe.Azeby takze mozna bylo znów powrócic z polozenia „polowa" w polozenie „pocza¬ tek" wzglednie „koniec", na wale kciuko¬ wym 18 osadzona jest druga tarcza koniko¬ wa 20, kltóra uruchomia dzwignie 21, osa¬ dzona z zastosowaniem narzadów sprezy¬ nujacych. Wolny koniec tej dzwigni wspól¬ pracuje ze zderzakiem 10 dzwigni zderza¬ kowej 9. Zaleznie od tego, gdzie wzmocnie¬ nie ma byc wrobione w tkanine dziana, trzeba przestawic zderzaki 10 wzglednie 11 lub odpowiednio przestawi? wal kciukowy 18 przez obrócenie go naprzód lub w tyl.Na fig. 14 uwidoczniono, jak zamek pod¬ czas ruchu w kierunku stnzalki P2 zostaje przesuniety wskutek zetkniecia sie zderza¬ ka 10 z dzwignia 21 z powrotem w poloze¬ nie koncowe, które jest zaznaczone liniami kreskowanymi.Za pomoca opisanego urzadzenia mozna wytwarzac workowe tkaniny lub wyroby "dziane wedlug fig. 1. W takim wyrobie moz¬ na wprawdzie zwezac wzmocnienie, klopot¬ liwe jest jednak: zwezanie wyrobu w miej¬ scach /, IV, gdyz wtedy igly o specjalnych nózkach kazdorazowo musialyby byc Wkla¬ dane z boku o jedno wzglednie dwa oczka (zaleznie od wielkosci zwezania). To zabie¬ ra duzo cizaisu. Azeby mozna bylo dokoiny- — 4 —wac zweszenia takze w niewzmocnionych miejscach, trzeba tylko pracowac zamiast z jednym prowadnikiem, jak przy wyrobie tkaniny dzianej wedlug fig. 1, z dwoma prowadnikami nitki wzmacniajacej, jak przy wyrobie tkaniny dzianej wedlug fig. 2, tak iz oczko zamykajace znajduje sie w miejscu VII — X, a zwazenie znajduje sie w miejscu VIII — IX, a wiec w niewzmoc- aionym miejscu wyrobu wzglednie tka¬ niny.Od miejsca VII zaczyna sie najpierw dzianie za pomoca samego tylko prowadni¬ ka nitki glównej i wytwarza sie rzad az do miejsca VIII. Nastepnie odbywa sie dzianie nastepnego rzedu od miejsca IX do miejsca X Miejsce X zostaje polaczone z miejscem VII za pomoca oczka zamykajacego 3 w opisany juz sposób. Z boku wprowadza sie w miejscu VII prowadnik nitki wzmacnia¬ jacej, który ma wytworzyc czesc 2b wzmo¬ cnienia. Ten prowadnik nitki wzmacniaja¬ cej zostaje pozostawiony w miejscu XI i dzianie odbywa sie wokolo poprzez miejsca VIII i IX az do miejsca X. W tym miejscu wprowadzony zostaje z boku prowadnik nitki wzmacniajacej, który ma wykonac czesc 2a wzmocnienia. Prowadnik nitki wzmacniajacej, wytwarzajacy czesc 2a wzmocnienia, zostaje pozostawiony w miej¬ scu XII, podczas gdy prowadnik nitki glów¬ nej posuwa sie dalej sam poprzez miejsca IX i VIII do miejsca XI, z którego znajdu¬ jacy sie w tym miejscu prowadnik nitki wzmacniajacej zostaje zabrany do miejsca VII w celu wytworzenia czesci 2b wzmoc¬ nienia. Prowadniki nitki wzmacniajacej mu¬ sza, jak wiadomo, podazac za prowadni¬ kiem nitki glównej, jezeli wrobione wzmoc¬ nienie ma byc niewidoczne z zewnatrz. W tym celu odstep miedzy zderzakami /2, /3 (fig. 6) urzadzenia zabierakowego /4 pro¬ wadnika ta, fb nitki wzmacniajacej jest wiekszy od odstepu miedzy zderzakami g2, gs urzadzenia zabierakowego g4 prowadni¬ ka g nitki glównej. Prowadniki nitek sa w znany sposób przstsuwwie pe stynach pro- wadnkzych hx, h2.Azeby wiec prowadniki nitki wzmacnia¬ jacej zatrzymywaly sie na przemian, to jest, aby prowadnik i b nitki wzmacniafacej zatrzymywal sie w miejscu XI, gdy dzianie odbywa sie od miejsca IX poprzez miejsce XII do miejsca X, a prowadnik fa byl za¬ brany, musi byc zastosowany dodatkowy rozrzad sprezynujacych kciuków zabierafeo- wych klf k2, &3 sanek. Ten mechanizm roz¬ rzadzajacy sklada sie z drazków zabiera- kowych 22, 23 (fig. 7), które sa umieszcza ne na kazdej czesci zamka i sa wzgledem siebie przesuwne, przy czym ich przesuw jest sterowany przymusowo za pomoca sprzegajacego je kólka zebatego 24. Dra¬ zek 23 jest zaopatrzony w niejednakowo dlugie kciuki 25 i 26. Nastawianie drazka odbywa sie w zaleznosci od nie przedsta¬ wionych na rysunku zderzaków dzwignio¬ wych, które znajduja sie pod dzialaniem zderzaków 27, umieszczonych na znanym lancuchu rozrzadczym 28 (fig. 8). Zderza¬ ki 27 posiadaja wystepy 29, 30, 31' rozma¬ itej wysokosci, np. wysokosc wystepu 29 wynosi 2 cm, wystepu 30 — 4 cm, wystepu 31 — 6 cm. Ta róznica wysokosci ujawnia sie w oddzialywaniu na sprezynujacy uklad dzwigniowy, znajdujacy sie przed wolnymi koncami drazków 22, 23. Gdy wolny koniec jednego drazka zabierakowe¬ go w uwidocznionym na fig. 7 polozeniu m- derzy w nie uwidoczniona na rysunku dzwignie, to nastepuje przesuw drazków.Jezeli ta nie przedstawiona na rysunku dzwignia zderzakowa znajduje sie tylko na drodze ruchu jednego drazka zabierako¬ wego 22 lub 23, wówczas kciuki 25, 26 wskutek przymusotwego sprzezenia oby¬ dwóch drazków przesuwaja sie z polozenia U w polozenie Z. Jezeli kciuki te maja byc przesuniete w polozenie Y, to nie przed¬ stawiona na rysunku dzwignia przechodzi miedzy wolnymi koncami i uderza w p&* wierzchnie zderzakowa 32. — 5 —Kciuki zabierakowe k± i k2, znajdujace sie pod dzialaniem sprezyn, sa przedsta¬ wione na fig. 7 w polozeniu Z, to znaczy, ze kciuk zabierakowy k± moze zaskoczyc za zderzaki urzadzenia zabierakowego g4 wzglednie /4, zaznaczonego na tej figurze liniami kreskowanymi, podczas gdy kciuk zabierakowy k2 nie moze zaczepic za zad¬ ne z urzadzen zabierakowych g4, /4, gdyz uniemozliwia mu to kcitlk 26. Dzieki po- wyzszeftiu osiaga sie to, ze jeden z pro¬ wadników nitki wzmacniajacej nie moze byc zabrany zamkiem. W polozeniu Y oby¬ dwa kciuki zabierakowe przesuwaja sie o- bok urzadzen zabierakowych nie zaczepia¬ jac o nie. W polozeniu U obydwa kciuki zabierakowe k± i k2 zaczepiaja o wspomnia¬ ne powyzej urzadzenia.Uklad drazków zabierakowych 22 i 23 jest uwidoczniony bardziej schematycznie na fig. 5. Budowe ich mozna takze wyko¬ nac inaczej, niz przedstawiono na rysun¬ ku. Nalezy jednak zwrócic uwage na to, aby bylo miejsce na odchylacze il9 i2 oraz ml9 m2, które ograniczaja droge poszcze¬ gólnych prowadników nitek.Zestawienie fig. 1 — 3 wyjasniaj postep, jaki daje zastosowanie sposobu wedlug wynalazku niniejszego. W postaci wyko¬ nania wzmocnionej tkaniny wzglednie wy¬ robu dzianego wedlug fig. 1 mozna bez trudnosci zwezac wyrób w zwykly sposób, zarówno w miejscach //, ///, jak i w miej¬ scach V, IV. W miejscach /, IV wyrób nie zweza sie, poniewaz wymaga to przesta¬ wienia igiel o duzej stopie. W postaci wy¬ konania wyrobu dzianego wedlug fig. 2 mozna zwezac wznifc^nienife w miejscach XI, XII, a wlasciwy wyrób dziany — w miejscach VIII, IX. Na fig. 4 wyjasniono schematycznie, w jaki sposób wytwarzany jest wyrób wedlug fig. 2. Na figurze tej przedstawione sa igly 5a i 5b z wieksza nóz¬ ka, które przy ustawieniu odpowiedniego zamka w polozenie, oznaczone wyrazem „polowa", dokbnywaja zamkniecia oby¬ dwóch rzedów oczek. Prowadniki nitek sa oznaczone literami g wzglednie fa i fb. Na rysunku przedstawiony jest poczatek no¬ wego dzianego podwójnego rzedu oczek, przy którym prowadnik fb nitki wzmacnia¬ jacej podaza za prowadnikiem g nitki glów¬ nej. Prowadnik nitki wzmacniajacej jest pozostawiony w miejscu XII, a przy na¬ stepnym rzedzie zostaje zabrany.Mozna tez otrzymac pozadana szero¬ kosc wzmocnienia za pomoca jednego pro¬ wadnika nitki wzmacniajacej, jak widac z fig. 3, jezeli prowadnik ten bedzie zabie¬ rany na calej dlugosci rzedu oczek. Przy wytwarzaniu maszynowym takich tkanin potrzebne sa zarówno urzadzenia, które podczas dziania jednego rzedu oczek unie¬ mozliwiaja zabieranie za pomoca zamka odpowiedniego prowadnika nitki, jak i ti- rzadzenia, które przy koncu kazdego rze¬ du podwójnego powoduja zamkniecie rze¬ dów oczek. Co sie tyczy wykonywania wzmocnienia, to uzycie urzadzenia do wy¬ konywania sposobu wedlug wynalazku u^ mozliwia rozmaite zestawienia przykladów wedlug fig. 1, 2 i 3. Mozna wzmacniac jednoczesnie w dwóch miejscach, jezeli wzmocnienie wedlug fig. 2 od miejsca VII do miejsca XI oraz od miejsca X do miej¬ sca XII przeniesc takze na prawa strone fig. 3. Wzmocnienie wedlug fig. 3 mozna takze uzupelnic w ten sposób, ze jednego prowadnika nitki wzmacniajacej nie za¬ trzymuje sie przy koncu jednego rzedu, lecz posuwa sie go jeszcze wzdluz czesci nastepnego rzedu oczek tak, iz wzmocnie¬ nie ciagnie sie np. na % podwójnego rzedu dzianego.Tkanina wzglednie wyrób dziany, wy¬ tworzony wedlug nowego sposobu i za po* moca przedstawionego na rysunku urza¬ dzenia, jest czesciowo przedstawiony na fig. 16 w ^kali powiekszonej. Na fig. 16 uwidoczniona jest jednak tylko czesc wy¬ robu workowego, mianowicie ta czesc, któ¬ ra na fig. 1 i 2 jest oznaczona cyfra 3, to _ 6 -jest miejsce przewlekania, z czescia oczek, przylegajacych z prawej i lewej strony przedniego i tylnego lozyska iglowego.Czesc wyrobu, dziana na przednim lo¬ zysku iglowym, jest oznaczona litera X, a czesc, dziana na tylnym lozysku — litera Ys podczas gdy miejsce polaczenia, to jest miejsce przewlekania, jest oznaczone zgod¬ nie z fig. 1 i 2 cyfra 3.Podczas gdy na fig. 1 i 2 tkanina wzglednie wyrób dziany jest zgodnie z rzeczywistoscia ulozony jak worek, to na fig, 1^, w celu lepszego przedstawienia go, czesci wyrobu, znajdujace sie po prawej i lewej stronie miejsca polaczenia 3, sa przedstawione w jednej plaszczyznie.Wynalazek mozna zastosowac nie tylko wtedy, gdy wszystkie rzedy oczek sa wy¬ twarzane, jak przy wyrobie worka, lecz takze wtedy, gdy rzedy oczek, wytwarzane, jak przy wyrobie worka, zmieniaja sie na przemian z innymi rzedami, np. dzianymi w prawo. PL