PL24110B3 - Sposób wytwarzania dwuhydrorezorcyn. - Google Patents

Description

, Najdluzszy czas trwania patentu do 7 sierpnia 1951 r.Wedlug patentu Nr 23 672 przeprowa¬ dza sie rezorcyne prawie z ilosciowa wy¬ dajnoscia w dwuhydirorezorcyne przez ka¬ talityczne uwodornienie w obecnosci przy¬ najmniej jednego równowaznika zwiazku mocno zasadowego.Stwierdzono, ze sposób ten nadaje sie tez (doskonale do przeprowadzenia C - al- kyloirezorcyny i C - aralkylorezorcyny w odpowiednie cykloheksanodiony. Jako ka¬ talizatory moga sluzyc metale grupy 8 u- kladu okresowego. Droga ta jest szczegól¬ nie dogodna przy otrzymywaniu pochod¬ nych 4 - alkylowych wzglednie 4 - aralky- lowych, poniewaz 4 - alkylorezorcyna jest latwo dostepna wedlug ogólnie stosowanej metody Clemmensena (Berichte der Deut- schen Chemischen Gesellschaft 46, 1913, str. 1837), podczas gdy dotychczas znane sposoby syntetyczne prowadza przede wszystkim do pochodnych cykloheksano- dionów, które posiadaja podstawiona gru¬ pe w pozycji 5 (Liebig's Annalen der Che¬ mie, tom 294, 1897, str. 255 — 56).Wedlug patentu niemieckiego Nr 571 972 mozna uwodornic katalitycznie fe¬ nole w postaci ich soli alkalicznych, przy czym dolaczonych zostaje 6 atomów wo¬ doru i tworza sie cykloheksanole nieroz¬ puszczalne w zasadach.O ile oprócz grupy wodorotlenowej znajduje sie w rdzeniu drugi podstawnik, to sprzyja on tworzeniu sie transizome- rycznych heksahydrofenoli. Przy* uwodor¬ nianiu allkylorezorcyny w obecnosci silnie zasadowo reagujacych zwiazków tworza sie rozpuszczalne w zasadach cykloheksa- nodiomy, przy czym reakcja konczy sie zu¬ pelnie po' przylaczeniu tylko dwóch ato¬ mów wodoru. Oprócz tego, konieczna tem¬ peratura jeat ,$rzyixajinniej o 100°C niz¬ sza niz w omawianym patencie, Zwiazki otrzymane wedlug sposobu ni¬ niejszego sa bardzo czynne chemicznie.Sluza one jako pólprodukty do otrzymy¬ wania preparatów farmaceutycznych.Przyklad L 214 czesci wagowych 2,4- dwmoksydwufenyloetanu (4 - fenyloetylo- rezorcyny) i 40 czesci wagowych wodoro¬ tlenku sodu rozpuszczal sie w 700 czesciach wagowych wody. Po dodaniu 5 czesci wago¬ wych katalizatora niklowego otrzymanego z mieszaniny równych czesci weglanu ni¬ klu i ziemi okrzemkowej traktowanej przez 7 godzin wodorem w 500^C uwodornia sie w autoklawie wodorem pod cisnieniem 15 atmosfer i w temperaturze 80°C. Gdy przy¬ laczanie wodoru zostanie ukonczone, go¬ racy jeszcze roztwór odsacza sie od ka¬ talizatora i straca rozcienczonym kwasem. 4 - fenyloetylodwuhydrorezotrcyna two¬ rzy bezbarwne krysztaly o punkcie topnie¬ nia 126°C; jest ona trudno rozpuszczalna w wodzie, latwo w roztworze sody i w roz¬ puszczalnikach organicznych; jej sól wap¬ niowa jest trudno rozpuszczalna w wodzie.Wydajnosc wynosi 95% ilosci teoretycz¬ nej.Przyklad II. 192 czesci wagowe 4 - heksyloresorcyny rozpuszcza sie w 400 czesciach wagowych 10%-owego lugu so¬ dowego i zadaje 2 czesciami wagowymi ni¬ klu w postaci katalizatora niklowego o- trzymanegpi wedlug Kelbera (Berichte der Deutschen Chemischeai Gesellschaft 49, 1916, str. 55, wzglednie str. 60 ustep ostat¬ ni) i uwodornia wodorem pod cisnieniem 20 atmosfer w temperaturze 90°C. Po przy¬ laczeniu 1 mola wodoru reakcja jest skon¬ czona. Roztwór, uwolniony od katalizato¬ ra wlewa sie do A 000 czesci wagowych 9% -owego kwasu octowego, przy czym wy¬ dziela sie 4 - heksylodwuhydrorezorcyna. 4 - heksylodwuhydrorezorcyna tworzy przy krystalizacji z rozcienczonego alko¬ holu bezbarwne platki, z estru octowego zas —: grube krysztalty o pnuakdie topnienia 64°C trudno rozpuszczalne w wodzie, la¬ two ¦— w roztworze sody i rozpuszczalni¬ kach organiczaaych. Wydajnosc wynosi 96% ilosci teoretycznej.Przyklad III. 152 czesci wagowe 4 - propylorezorcyny, 29 czesci wagowych tlenku wapnia, 400 czesci wagowych wody i 4 czesci wagowe katalizatora niklowego otrzymanego z mieszaniny równych czesci weglanu niklu i ziemi okrzemkowej przez 7-io godzinne traktowanie wodorem w tem¬ peraturze 500°C uwodornia sie wodorem w autoklawie w temperaturze 80°C pod cisnieniem 15 atmosfer. Po ukonczeniu przylaczania wodoru odsacza sie kataliza¬ tor, a przesacz zadaje rozcienczonym kwa¬ sem do reakcji slabo kwasnej na kongo.Wypadajaca 4 - propylodwuhydrorezorcy- ne zbiera sie i krystalizuje z rozcienczone¬ go alkoholu lub estru octowego. Zwiazek ten tworzy bezbarwne krysztaly o punkcie topnienia 70°C trudno rozpuszczalne w wodzie, a latwo rozpuszczalne w rozpu¬ szczalnikach organicznych. Wydajnosc wy¬ nosi 90% ilosci teoretycznej.Przyklad IV. 192 czesci wagowe 4 - cykloheksylorezorcyny rozpuszcza sie w 600 czesciach wagowych 7%-owego lugu sodowego i uwodornia w sposób wskazany w przykladach poprzednich. Po odsacze¬ niu katalizatora rozciencza sie 600 czescia¬ mi wagowymi alkoholu i wlewa sie mie¬ szajac do 2 000 czesci wagowych 5 % -owe¬ go kwasu siarkowego. Proszkowaty osad ^krystalizuje sie po wysuszeniu z estru oc¬ towego. 4 - cykloheksylodwuhydrorezorcyna tworzy bezbarwne krysztaly o punkcie top¬ nienia 149°C, trudno rozpuszcza sie w wo¬ dzie, latwo zas — w rozpuszczalnikach or¬ ganicznych. Sól sodowa jest latwo rozpu¬ szczalna w wodzie. Wydajnosc wynosi 90% ilosci teoretycznej.Przyklad V. 138 czesci wagowych ety- lorezorcyny i 28 czesci wagowych tlenku wapnia wstrzasa sie razem z 400 czescia¬ mi wagowymi wody i 1 czescia wagowa palladu (straconego na weglu) wraz z wo¬ dorem pod cisnieniem atmosferycznym.Przylaczanie wodoru nastepuje powoli juz w temperaturze pokojowej, a przez ogrza¬ nie do 45° — 50° C zostaje doprowadzone do konca. Roztwór uwolniony od katali¬ zatora steza sie pod zmniejszonym cisnie¬ niem do polowy objetosci i nastepnie stra¬ ca rozcienczonym kwasem w temperaturze najwyzej + 5°C. 4 - etylocykloheksanodion - 1,3 tworzy bezbarwne krysztaly o punkcie topnienia 109°C; rozpuszcza sie on latwo w rozpu¬ szczalnikach organicznych, a takze w wo¬ dzie w nieznacznych ilosciach. Wydajnosc wynosi 82% ilosci teoretycznej.Przyklad VI. 200 czesci wagowych benzylorezorcyny i 34 czesci wagowe me- tyloaminy w 800 czesciach wagowych wo¬ dy zadaje sie 5 czesciami wagowymi kata¬ lizatora niklowego otrzymanego w sposób podany w przykladzie I i traktuje sie wo¬ dorem pod cisnieniem 15 — 20 atmosfer w temperaturze 80° — 90°C az do ukoncze¬ nia przylaczania wodoru. Z przesaczu wy¬ traca sie kwasem octowym 4 - benzylocy- kloheksanodion - 1,3; tworzy on bezbarwne krysztaly o punkcie topnienia 110°C; jest trudno rozpuszczalny w wodzie, latwo — w rozpuszczalnikach organicznych. Wydaj¬ nosc wynosi 96% ilosci teoretycznej.Przyklad VII. 20 czesci wagowych benzylorezorcyny zadaje sie 8 czesciami wagowymi dwuetyloaminy w 200 czesciach wagowych wody i 0,2 czesci wagowych pla¬ tyny (straconej na weglu) i traktuje wo¬ dorem w temperaturze 50aC pod cisnie¬ niem 5 — 10 atmosfer. Po ukonczeniu przylaczania wodoru odsacza sie katali¬ zator i wytraca kwasem z przesaczu utwo¬ rzony benzylocykloheksanodion - 1,3. Pro¬ dukt jest identyczny z produktem wedlug przykladu VI. Wydajnosc wynosi 96% ilosci teoretycznej. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe. Sposób wytwarzania dwuhydrorezor- cyn wedlug patentu Nr 23 672, znamienny tym, ze jako material wyjsciowy stosuje sie roztwór C - alkylo- i C - aralkylorezor- cyn. F. Hoffmann - La Roche & Co. Aktiengesellschaft. Zastepca: Inz. Cz. Raczynski, rzecznik patentowy. Druk L. Boguslawskiego i Ski„ Warszawa. PL