PL213394B1 - Ciecze jonowe z anionem 2-merkaptobenzotiazolanowym, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie - Google Patents

Ciecze jonowe z anionem 2-merkaptobenzotiazolanowym, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie

Info

Publication number
PL213394B1
PL213394B1 PL389896A PL38989609A PL213394B1 PL 213394 B1 PL213394 B1 PL 213394B1 PL 389896 A PL389896 A PL 389896A PL 38989609 A PL38989609 A PL 38989609A PL 213394 B1 PL213394 B1 PL 213394B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
salt
general formula
ionic liquids
residue
Prior art date
Application number
PL389896A
Other languages
English (en)
Other versions
PL389896A1 (pl
Inventor
Juliusz Pernak
Filip Walkiewicz
Marian Zaborski
Magdalena Maciejewska
Original Assignee
Politechnika Lodzka
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Lodzka filed Critical Politechnika Lodzka
Priority to PL389896A priority Critical patent/PL213394B1/pl
Publication of PL389896A1 publication Critical patent/PL389896A1/pl
Publication of PL213394B1 publication Critical patent/PL213394B1/pl

Links

Description

Opis patentowy
Przedmiotem wynalazku są ciecze jonowe z anionem 2-merkaptobenzotiazolanowym, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie.
Ciecze jonowe, definiowane jako związki organiczne o budowie jonowej charakteryzujące się temperaturą topnienia poniżej temperatury wrzenia wody, znajdują dotychczas zastosowanie głównie jako medium licznych reakcji chemicznych, zarówno organicznych jak i metaloorganicznych, a nadto w chemii analitycznej, ochronie drewna, elektrochemii.
Znane są ciecze jonowe z anionem azotanowym, między innymi 3,5-dinitro-1,2,4-triazolanowym, 4-nitro-1,2,3-triazolanowym, 2,4-dinitroimidazolanowym, 4,5-dinitroimidazolanowym, 4,5-dicyjanoimidazolanowym, 4-nitroimidazolanowym, tetrazolanowym oraz kationem tetraalkiloamoniowym czy 1,3-dialkiloimidazolowym.
Są to tak zwane energetyczne ciecze jonowe. Otrzymuje się je w wyniku deprotonowania heterocyklicznej aminy za pomocą węglanów lub wodorowęglanów sodu lub potasu i poddaniu ich reakcji z halogenkami imidazoliowymi bądź amoniowymi.
Przedmiotem wynalazku są ciecze jonowe z anionem 2-merkaptobenzotiazolanowym o wzorze ogólnym 1,
w którym Q oznacza atom azotu lub atom fosforu, R1, R2, R3 i R4 oznaczają niezależnie od siebie prostołańcuchowy podstawnik alkilowy zawierający 1 - 20 atomów węgla w łańcuchu, podstawnik benzylowy, podstawnik alkoksymetylowy o wzorze R3OCH2- Iub alkilotiometylowy o wzorze R5SCH2-, 5 w których R5 oznacza prostołańcuchowy podstawnik alkilowy zawierający 1 - 20 atomów węgla w podstawniku lub podstawnik benzylowy.
Sposób wytwarzania cieczy jonowych o wzorze ogólnym 1, określonych wyżej, według wynalazku polega na reakcji czwartorzędowej soli amoniowej lub fosfonowej o wzorze ogólnym 2
w którym Q, R1, R2, R3 i R4 mają wyżej podane znaczenie, zaś X oznacza anion bromkowy, chlorkowy, jodkowy lub wodorotlenkowy, z solą organiczną o wzorze ogólnym 3
w którym M oznacza atom wodoru, sodu, potasu, litu lub srebra, w środowisku alkoholowym, przy stosunku molowym soli o wzorze 2 do soli o wzorze 3 równym 1:0,8 - 1,5, w temperaturze 25 - 100°C w czasie 1 - 24 godzin. Po zakończeniu reakcji usuwa się powstały osad, odparowuje się rozpuszczalnik i pozostałość rozpuszcza w bezwodnym acetonie, po czym znów usuwa powstały osad, odparowuje aceton i pozostałość suszy pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 20 - 100°C
PL 213 394 B1 w czasie 4 - 12 godzin. Reakcję prowadzi się korzystnie w środowisku metanolu, etanolu, propanolu, izopropanolu lub butanolu.
Odmiana sposobu wytwarzania cieczy jonowych o wzorze ogólnym 1, według wynalazku polega na tym, że sól o wzorze ogólnym 2 poddaje się reakcji z solą o wzorze ogólnym 3, w wodzie, przy stosunku molowym soli o wzorze 2 do soli o wzorze 3 równym 1:0,8 - 1,5. w temperaturze 25 - 100°C w czasie 1 - 24 godzin, po czym do środowiska reakcji dodaje się hydrofobowy rozpuszczalnik organiczny, korzystnie chloroform, i usuwa się fazę wodną. Fazę organiczną przemywa się wodą do zaniku jonów halogenkowych, następnie usuwa z niej rozpuszczalnik i pozostałość suszy się pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 20 - 100°C.
Zastosowanie według wynalazku polega na tym, że ciecze jonowe o wzorze ogólnym 1 określone wyżej stosuje się jako przyspieszacze wulkanizacji, zwłaszcza elastomeru butadienowo-akrylonitrylowego.
Ciecze jonowe według wynalazku otrzymuje się z tanich i powszechnie dostępnych halogenków amoniowych oraz fosfonowych oraz 2-merkaptobenzotiazolu znanego od szeregu lat jako przyspieszacz wulkanizacji. Ciecze jonowe według wynalazku są związkami ciekłymi już w temperaturze pokojowej. Zastosowanie czwartorzędowego kationu amoniowego do ich wytwarzania uniemożliwia powstawanie nitrozoamin uznanych za substancje kancerogenne. Za sprawą długich łańcuchów alkilowych wykazują one aktywność biobójczą wobec grzybów i bakterii chorobotwórczych. Guma otrzymana przy zastosowaniu cieczy jonowych według wynalazku jako przyspieszaczy wulkanizacji wykazuje większą gęstość usieciowania, lepsze parametry wytrzymałościowe oraz większą odporność na starzenie termiczne w porównaniu z gumą otrzymaną przy zastosowaniu konwencjonalnych przyspieszaczy. Ciecze jonowe według wynalazku, użyte jako przyspieszacze wulkanizacji, pozwalają na redukcję czasu prowadzenia wulkanizacji z 90 do 25 minut.
Przedmiot wynalazku ilustrują poniższe przykłady.
P r z y k ł a d I.
3
Do kolby o pojemności 100 cm3, zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne wprowadzono 0,017 3 mola chlorku benzalkoniowego rozpuszczonego w 20 cm3 metanolu, po czym zawartość kolby intensywnie mieszano w czasie 10 minut w temperaturze pokojowej. Następnie dodano 0,017 mola
2-merkaptobenzenotiazolanu potasu i zawartość kolby mieszano przez 24 godziny. Po zakończeniu 3 reakcji usunięto osad soli nieorganicznej, zaś z pozostałości usunięto rozpuszczalnik i dodano 20 cm3 bezwodnego acetonu, po czym znów usunięto powstały osad, z przesączu odparowano rozpuszczalnik, a pozostałość suszono w warunkach obniżonego ciśnienia (500 - 1500 Pa) w temperaturze 60°C.
Otrzymano 2-merkaptobenzotiazolan benzalkoniowy (o wzorze 1, w którym Q oznacza atom azotu, R1 oznacza grupę benzylową, R2 oznacza podstawnik dodecylowy, R3 i R4 oznaczają podstawniki metylowe) z wydajnością 96%.
Strukturę związku potwierdzono wykonując widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (360 MHz. DMSO-cfe) δ ppm 0.86 (t. J= 6,7 Hz, 3H); 1.24 (m, 20H): 1.75 (m. 2H); 2.99 (s, 6H); 3.27 (t, J= 6,5 Hz, 2H); 4.6 (s, 2H); 6.92 (t, J= 8 Hz, 1H); 7.08 (t, J= 8.3 Hz, 1H); 7.25 (d, J = 8.5 Hz. 1H); 7.39 (d, J = 8.7 Hz. 1H); 7.39 (m. 3H); 7.56 (m. 2H);
13C NMR 13.9, 21.9, 22.1, 25.8, 28.5, 28.7, 28.8, 29.0, 31.3, 49.0, 63.5, 66.2, 116.6, 119.0, 120.4, 124.2, 128.1, 128.8, 130.1, 132.9, 136.7, 155.2, 184.9.
P r z y k ł a d II.
3
Do kolby o pojemności 100 cm3, zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne wprowadzono 0,016 3 mola chlorku tetradecylotriheksylofosfoniowego rozpuszczonego w 15 cm3 etanolu oraz 0,02 mola 3
2-merkaptobenzotiazolanu sodu rozpuszczonego w 15 cm3 wody. Mieszaninę reakcyjną intensywnie mieszano przez 10 minut w temperaturze pokojowej. Po odparowaniu rozpuszczalników do pozostałości dodano bezwodny aceton, po czym oddzielono chlorek sodu i odparowano aceton. Produkt przechowywano 3 dni w zamrażarce, a następnie suszono przez 2 tygodnie w eksykatorze.
Otrzymano 2-merkaptobenzotiazolan tetradecylotriheksylofosfoniowy (o wzorze 1, w którym Q oznacza atom fosforu, R1, R2 i R3 oznaczają podstawniki heksylowe, R4 oznacza podstawnik tetradecylowy) z wydajnością 95%.
Właściwości spektralne otrzymanego związku były następujące:
1H NMR (DMSO-d6) δ ppm 0.84 (m, 12H). 1.2 (m, 48H), 2.2 (m, 8H). 6.92 (t, J = 8 Hz, 1H); 7.1 (t, J= 8.3 Hz, 1H); 7.27 (d, J= 8.5 Hz, 1H); 7.43 (d, J= 8.7 Hz, 1H);
PL 213 394 B1 13C NMR (75 MHz, DMSO-cfe) δ 13.8, 13.9, 17.2, 17.9, 20.6, 21.8, 22.1, 28.1, 28.7, 28.9, 29.1,
29.7, 29.9, 30.4, 31.3, 115.8, 119.5, 121.1, 124.7, 135.2, 152.3, 185.8.
P r z y k ł a d III.
3
Do kolby o pojemności 100 cm3, zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne wprowadzono 0,012 3 mola bromku didecylodimetyloamoniowego rozpuszczonego w 15 cm3 wody oraz 0,012 mola 3
2-merkaptobenzotiazolanu litu rozpuszczonego w 15 cm3 wody. Mieszaninę reakcyjną intensywnie mieszano przez 10 minut w temperaturze pokojowej. Następnie dodano 20 cm chloroformu i usunięto 3 fazę wodną. Fazę organiczną przemywano czterokrotnie wodą destylowaną (4 x 15 cm3), po czym usunięto z niej rozpuszczalnik, a pozostałość suszono pod ciśnieniem 500 - 1500 Pa w temperaturze 60°C. Otrzymano 2-merkaptobenzotiazolan didecylodimetyloamoniowy (o wzorze 1, w którym Q oznacza atom azotu, R1 i R2 oznaczają grupy metylowe, zaś R3 i R4 oznaczają podstawniki decylowe) z wydajnością 87%.
Czystość otrzymanego związku (wzór sumaryczny C29H52N2S2 i masa molowa 492,87) określono na podstawie analizy elementarnej CHN:
wartości obliczone dla otrzymanego związku: C(70,67%) H(10,63%) N(5,68%); wartości otrzymane: C(70,35%) H(10,31%) N(5,34%).
P r z y k ł a d IV.
Mieszaninę 100 części wagowych elastomeru butadienowo-akrylonitrylowego, 2 części wagowych siarki, 5 części wagowych tlenku cynku, 2 części wagowych kwasu stearynowego oraz 2 części wagowych 2-merkaptobenzotiazolanu benzalkoniowego (otrzymanego w przykładzie I) ogrzewano przez 25 minut w temperaturze 160°C pod ciśnieniem 15 MPa.
Otrzymany produkt wulkanizacji wykazywał wytrzymałość na rozciąganie 14,2 MPa i wydłużenie przy zerwaniu 643%, zaś po starzeniu termicznym wykazywał wytrzymałość na rozciąganie 10 MPa i wydłużenie przy zerwaniu 517%.
Tymczasem produkt 90 minutowej wulkanizacji takiej samej mieszaniny z 2 częściami wagowymi tradycyjnego przyspieszacza tj. 2-merkaptobenzotiazolu wykazuje gorsze właściwości, a mianowicie wytrzymałość na rozciąganie 10,5 MPa przy wydłużeniu przy zerwaniu 651%, zaś po starzeniu termicznym wytrzymałość na rozciąganie 4,6 MPa i wydłużenie przy zerwaniu 485%.
P r z y k ł a d V.
Mieszaninę 100 części wagowych elastomeru butadienowo-akrylonitrylowego, 2 części wagowych siarki, 5 części wagowych tlenku cynku, 2 części wagowych kwasu stearynowego oraz 1 części wagowej 2-merkaptobenzotiazolanu tetradecylotriheksylofosfoniowego (otrzymanego w przykładzie II) ogrzewano przez 50 minut w temperaturze 160°C pod ciśnieniem 15 MPa.
Produkt wulkanizacji wykazywał wytrzymałość na rozciąganie 6,5 MPa i wydłużenie przy zerwaniu 382%, zaś po starzeniu termicznym wykazywał wytrzymałość na rozciąganie 4,5 MPa i wydłużenie przy zerwaniu 311%.
Produkt 90 minutowej wulkanizacji takiej samej mieszaniny z 2 częściami wagowymi tradycyjnego przyspieszacza - 2-merkaptobenzotiazolu wykazywał wytrzymałość na rozciąganie 10,5 MPa oraz wydłużenie przy zerwaniu 651%, zaś po starzeniu termicznym wytrzymałość na rozciąganie wynosi 4,6 MPa i wydłużenie przy zerwaniu 485%.
W tablicy 1 przedstawiono kinetykę wulkanizacji kompozycji z przykładów IV i V zawierających jako przyspieszacze ciecze jonowe oraz kinetykę wulkanizacji kompozycji zawierającej 2 części wagowe konwencjonalnego przyspieszacza - 2-merkaptobenzotiazolu w warunkach jak w przykładzie IV.
W tablicy 2 przedstawiono właściwości mechaniczne i gęstość usieciowania produktów wulkanizacji przygotowanych w przykładach IV i V oraz produktu wulkanizacji próbki zawierającej 2 części wagowe konwencjonalnego przyspieszacza - 2-merkaptobenzotiazolu w warunkach jak w przykładzie IV.
W tablicy 3 przedstawiono właściwości mechaniczne i gęstość usieciowania produktów wulkanizacji przygotowanych w przykładach IV i V po starzeniu termicznym oraz właściwości mechaniczne i gęstość usieciowania produktu wulkanizacji próbki zawierającej 2 części wagowe konwencjonalnego przyspieszacza - 2-merkaptobenzotiazolu w warunkach jak w przykładzie IV, po starzeniu termicznym.
PL 213 394 B1
T a b l i c a 1.
Rodzaj przyśpieszacza wulkanizacji Przyrost momentu obrotowego w trakcie wulkanizacji [dNm] Czas wulkanizacji [min] Czas pod- wulkanizacji [s]
konwencjonalny przyspieszacz 2-merkaptobenzotiazol 115,3 90 130
ciecz jonowa 2-merkaptobenzotiazolan benzalkoniowy 102,7 25 62
ciecz jonowa 2-merkaptobenzotiazolan tetradecylotriheksylofosfoniowy 124,6 50 94
T a b l i c a 2.
Rodzaj przyśpieszacza wulkanizacji Wytrzymałość na rozciąganie [MPa] Wydłużenie przy zerwaniu [%] Gęstość usieciowania x 105 [mol/cm3]
konwencjonalny przyspieszacz 2-merkaptobenzotiazol 10,5 651 10,13
ciecz jonowa 2-merkaptobenzotiazolan benzalkoniowy 14,2 643 10,18
ciecz jonowa 2-merkaptobenzotiazolan tetradecylotriheksylofosfoniowy 6,5 382 10,32
T a b l i c a 3.
Rodzaj przyśpieszacza wulkanizacji Wytrzymałość na rozciąganie [MPa] Wydłużenie przy zerwaniu [%] Gęstość usieciowania x105 [mol/cm3]
konwencjonalny przyspieszacz 2-merkaptobenzotiazol 4,6 485 9,92
ciecz jonowa 2-merkaptobenzotiazolan benzalkoniowy 10,0 517 10,37
ciecz jonowa 2-merkaptobenzotiazolan tetradecylotriheksylofosfoniowy 4,5 311 11,38
Zastrzeżenia patentowe

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Ciecze jonowe z anionem 2-merkaptobenzotiazolanowvm, o wzorze ogólnym 1, w którym Q oznacza atom azotu lub atom fosforu, R1, R2, R3 i R4 oznaczają niezależnie od siebie prostołańcuchowy podstawnik alkilowy zawierający 1 - 20 atomów węgla w łańcuchu, podstawnik benzylowy, podstawnik alkoksymetylowy o wzorze R5OCH2- Iub alkilotiometylowy o wzorze R5SCH2-, 5 w których R5 oznacza prostołańcuchowy podstawnik alkilowy zawierający 1 - 20 atomów węgla w podstawniku lub podstawnik benzylowy.
    PL 213 394 B1
  2. 2. Sposób wytwarzania cieczy jonowych o wzorze ogólnym 1, określonych w zastrzeżeniu 1, znamienny tym, że czwartorzędową sól amoniową lub fosfonową o wzorze 2
    R3 i R4 mają znaczenie określone w zastrzeżeniu 1, zaś X oznacza anion w którym Q, R1, R bromkowy, chlorkowy, jodkowy lub wodorotlenkowy, poddaje się reakcji z solą organiczną o wzorze 3 w którym M oznacza atom wodoru, sodu, potasu, litu lub srebra, w środowisku alkoholowym, przy stosunku molowym soli o wzorze 2 do soli o wzorze 3 równym 1:0,8 - 1,5, w temperaturze 25 - 100°C w czasie 1 - 24 godzin, a po zakończeniu reakcji usuwa się powstały osad, odparowuje się rozpuszczalnik i pozostałość rozpuszcza w bezwodnym acetonie, po czym znów usuwa powstały osad, odparowuje aceton i pozostałość suszy pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 20 - 100°C.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że reakcję prowadzi się korzystnie w środowisku metanolu, etanolu, propanolu, izopropanolu lub butanolu.
  4. 4. Sposób wytwarzania cieczy jonowych o wzorze ogólnym 1, określonych w zastrz. 1, znamienny tym, że sól o wzorze ogólnym 2, określoną w zastrzeżeniu 2, poddaje się reakcji z solą o wzorze ogólnym 3, określoną w zastrzeżeniu 2, w wodzie, przy stosunku molowym soli o wzorze 2 do soli o wzorze 3 równym 1:0,8 - 1,5, w temperaturze 25 - 100°C w czasie 1 - 24 godzin, po czym do środowiska reakcji dodaje się hydrofobowy rozpuszczalnik organiczny, korzystnie chloroform, i usuwa się fazę wodną, fazę organiczną przemywa się wodą do zaniku jonów halogenkowych, usuwa z niej rozpuszczalnik, a pozostałość suszy się pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 20 - 100°C.
  5. 5. Zastosowanie cieczy jonowych o wzorze ogólnym 1, określonych w zastrzeżeniu 1, jako przyspieszaczy wulkanizacji, zwłaszcza elastomeru butadienowo-akrylonitrylowego.
PL389896A 2009-12-14 2009-12-14 Ciecze jonowe z anionem 2-merkaptobenzotiazolanowym, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie PL213394B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL389896A PL213394B1 (pl) 2009-12-14 2009-12-14 Ciecze jonowe z anionem 2-merkaptobenzotiazolanowym, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL389896A PL213394B1 (pl) 2009-12-14 2009-12-14 Ciecze jonowe z anionem 2-merkaptobenzotiazolanowym, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL389896A1 PL389896A1 (pl) 2011-06-20
PL213394B1 true PL213394B1 (pl) 2013-02-28

Family

ID=44201615

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL389896A PL213394B1 (pl) 2009-12-14 2009-12-14 Ciecze jonowe z anionem 2-merkaptobenzotiazolanowym, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL213394B1 (pl)

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
CN106366049A (zh) * 2016-08-31 2017-02-01 中国科学院兰州化学物理研究所 巯基苯并噻唑类抗腐蚀性离子液体及其制备方法和应用

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
CN106366049A (zh) * 2016-08-31 2017-02-01 中国科学院兰州化学物理研究所 巯基苯并噻唑类抗腐蚀性离子液体及其制备方法和应用

Also Published As

Publication number Publication date
PL389896A1 (pl) 2011-06-20

Similar Documents

Publication Publication Date Title
KR100958876B1 (ko) 다양한 극성/비극성 용매 혼화성 이온성 액체 및 그의제조방법
KR101068691B1 (ko) 셀룰로오즈 포스파이트 화합물의 제조방법
PL220628B1 (pl) Ciecze jonowe z kationem [2-(metakryloksy)etylo]trimetyloamoniowym oraz sposób ich otrzymywania
PL213394B1 (pl) Ciecze jonowe z anionem 2-merkaptobenzotiazolanowym, sposób ich wytwarzania oraz ich zastosowanie
CN104649984A (zh) 1,1`-二(偕二硝甲基)-3,3`-二硝基-5,5`-联-1,2,4-三唑双羟胺盐
PL240766B1 (pl) Ciecze jonowe z kationem amoniowym i anionem indolilo-3-masłowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako ukorzeniacz
PL229570B1 (pl) 4-Chloro-2-metylofenoksyoctany alkoksymetylobis(2-hydroksyetylo) metyloamoniowe, sposób otrzymywania i zastosowanie jako środek ochrony roślin
PL246762B1 (pl) Nowe czwartorzędowe sole amoniowe z kationem pochodzącym od lidokainy i anionem 2-pirośluzanowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako środki bakteriostatyczne i bakteriobójcze
PL238916B1 (pl) Ciecze jonowe z kationem tetraalkilofosfoniowym i anionem jodosulfuronu metylu i sposoby ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL236830B1 (pl) Organiczna sól L-treoniny oraz sposób wytwarzania organicznej soli L-treoniny
PL202539B1 (pl) Nowa generacja „zielonych” rozpuszczalników - sole 1,2,3-propanotris[oksymetylo-3-(1-alkilo- lub 1,2-dialkiloimidazoliowe)] oraz sposób ich otrzymywania
PL214834B1 (pl) Octany cykloheksyloamoniowe i sposób ich wytwarzania
PL223416B1 (pl) (Chloroalkilo)dimetylowe protonowe ciecze jonowe z anionem tiocyjanianowym oraz sposób ich otrzymywania
PL212901B1 (pl) Dicyjanoimidki 3-alkoksymetylo-1-metyloimidazoliowe oraz sposób wytwarzania dicyjanoimidków 3-alkoksymetylo-1-metyloimidazoliowych
PL231472B1 (pl) Bromki 1-alkilochininy, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako antyelektrostatyki
PL211847B1 (pl) Nowe czwartorzędowe halogenki N- i O-alkoksymetylowe i sposób ich wytwarzania
PL244947B1 (pl) Ciecze jonowe z kationem alkilo-1,ω-bis[tributylo(karboksymetylo) fosfoniowym] oraz anionami L-proliny lub L-histydyny, sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako środki do czyszczenia powierzchni użytkowych
PL212810B1 (pl) Cyklaminiany 1,3-dialkiloimidazoliowe oraz sposób wytwarzania cyklaminianów 1,3-dialkiloimidazoliowych
PL218724B1 (pl) Sposób otrzymywania czwartorzędowych oraz trzeciorzędowych azotanów(V) amoniowych
PL204318B1 (pl) Trichlorki propano-1,2,3-tris(oksymetyloamoniowe) oraz sposób otrzymywania trichlorków propano-1,2,3-tris(oksymetyloamoniowych) - prekursorów do syntez nowej generacji rozpuszczalników zielonej chemii: trójbliźniaczych cieczy jonowych
PL221139B1 (pl) Protonowe ciecze jonowe z kationem (chloroalkilo)dimetyloamoniowym oraz sposób ich otrzymywania
PL400713A1 (pl) Sole tebukonazolu oraz sposób ich wytwarzania
PL233922B1 (pl) Sposób otrzymywania cieczy jonowych z anionem askorbinianowym
PL213547B1 (pl) Nowe amoniowe ciecze jonowe, sposób ich otrzymywania oraz ich zastosowanie
PL234769B1 (pl) Sole N-etylotritikonazolu, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako fungicydy