PL207304B1 - Kompozycja chwastobójcza - Google Patents

Kompozycja chwastobójcza

Info

Publication number
PL207304B1
PL207304B1 PL375112A PL37511203A PL207304B1 PL 207304 B1 PL207304 B1 PL 207304B1 PL 375112 A PL375112 A PL 375112A PL 37511203 A PL37511203 A PL 37511203A PL 207304 B1 PL207304 B1 PL 207304B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
solution
mmol
dimethyl
mixture
isoxazoline
Prior art date
Application number
PL375112A
Other languages
English (en)
Other versions
PL375112A1 (pl
Inventor
Satoru Takahashi
Ryohei Ueno
Yoshihiro Yamaji
Makoto Fujinami
Original Assignee
Kumiai Chemical Industry Co
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Kumiai Chemical Industry Co filed Critical Kumiai Chemical Industry Co
Publication of PL375112A1 publication Critical patent/PL375112A1/pl
Publication of PL207304B1 publication Critical patent/PL207304B1/pl

Links

Classifications

    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A01—AGRICULTURE; FORESTRY; ANIMAL HUSBANDRY; HUNTING; TRAPPING; FISHING
    • A01N—PRESERVATION OF BODIES OF HUMANS OR ANIMALS OR PLANTS OR PARTS THEREOF; BIOCIDES, e.g. AS DISINFECTANTS, AS PESTICIDES OR AS HERBICIDES; PEST REPELLANTS OR ATTRACTANTS; PLANT GROWTH REGULATORS
    • A01N43/00—Biocides, pest repellants or attractants, or plant growth regulators containing heterocyclic compounds
    • A01N43/72—Biocides, pest repellants or attractants, or plant growth regulators containing heterocyclic compounds having rings with nitrogen atoms and oxygen or sulfur atoms as ring hetero atoms
    • A01N43/80—Biocides, pest repellants or attractants, or plant growth regulators containing heterocyclic compounds having rings with nitrogen atoms and oxygen or sulfur atoms as ring hetero atoms five-membered rings with one nitrogen atom and either one oxygen atom or one sulfur atom in positions 1,2
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A01—AGRICULTURE; FORESTRY; ANIMAL HUSBANDRY; HUNTING; TRAPPING; FISHING
    • A01N—PRESERVATION OF BODIES OF HUMANS OR ANIMALS OR PLANTS OR PARTS THEREOF; BIOCIDES, e.g. AS DISINFECTANTS, AS PESTICIDES OR AS HERBICIDES; PEST REPELLANTS OR ATTRACTANTS; PLANT GROWTH REGULATORS
    • A01N43/00—Biocides, pest repellants or attractants, or plant growth regulators containing heterocyclic compounds
    • A01N43/72—Biocides, pest repellants or attractants, or plant growth regulators containing heterocyclic compounds having rings with nitrogen atoms and oxygen or sulfur atoms as ring hetero atoms
    • A01N43/82—Biocides, pest repellants or attractants, or plant growth regulators containing heterocyclic compounds having rings with nitrogen atoms and oxygen or sulfur atoms as ring hetero atoms five-membered rings with three ring hetero atoms
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A01—AGRICULTURE; FORESTRY; ANIMAL HUSBANDRY; HUNTING; TRAPPING; FISHING
    • A01N—PRESERVATION OF BODIES OF HUMANS OR ANIMALS OR PLANTS OR PARTS THEREOF; BIOCIDES, e.g. AS DISINFECTANTS, AS PESTICIDES OR AS HERBICIDES; PEST REPELLANTS OR ATTRACTANTS; PLANT GROWTH REGULATORS
    • A01N43/00—Biocides, pest repellants or attractants, or plant growth regulators containing heterocyclic compounds
    • A01N43/90—Biocides, pest repellants or attractants, or plant growth regulators containing heterocyclic compounds having two or more relevant hetero rings, condensed among themselves or with a common carbocyclic ring system

Landscapes

  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Agronomy & Crop Science (AREA)
  • Pest Control & Pesticides (AREA)
  • Plant Pathology (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Dentistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Wood Science & Technology (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Environmental Sciences (AREA)
  • Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Nitrogen And Oxygen As The Only Ring Hetero Atoms (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Nitrogen And Oxygen Or Sulfur-Condensed Heterocyclic Ring Systems (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest kompozycja chwastobójcza. W wyniku intensywnych badań i prac rozwojowych prowadzonych od dłuższego czasu, zostały opracowane różnego rodzaju agrochemikalia o praktycznym zastosowaniu. Mimo że środki chwastobójcze dotychczas stosowane mają swój udział zarówno w poprawie wydajności zbóż jak i eliminowaniu lub zmniejszeniu nakładów pracy na usuwanie chwastów, to jednak nawet dzisiaj, celowe jest rozwijanie prac nad nowymi agrochemikaliami o lepszych właściwościach chwastobójczych.
Istnieje więc potrzeba opracowania środka chwastobójczego, który będzie można stosować do upraw zbożowych, którego mała dawka będzie dawała zadawalający efekt chwastobójczy i który będzie miał doskonałą selektywność działania w stosunku do konkretnych zbóż i chwastów w przypadku jego stosowania na glebę lub listowie roślin.
Związek izoksazolinowy o wzorze
który jest jednym z aktywnych składników w kompozycji chwastobójczej według wynalazku, jest bezpieczny dla ryżu, pszenicy, jęczmienia, kukurydzy, ziaren sorga, soji, bawełny, buraka cukrowego, darni, drzew owocowych i tym podobnych, i sam ma doskonały efekt chwastobójczy.
Wynalazcy stwierdzili, że przez połączenie pochodnej izoksazoliny o przedstawionym wyżej wzorze z drugim, opisanym dalej, środkiem chwastobójczym, w uprzednio określonej proporcji, uzyskuje się nie sumaryczny efekt chwastobójczy, lecz synergiczny efekt chwastobójczy. W ten sposób, przez połączenie co najmniej dwóch agrochemikalii, uzyskuje się szersze chwastobójcze spektrum działania w porównaniu z zakresem działania chwastobójczego jaki ma każdy środek oddzielnie, a efekt chwastobójczy uzyskuje się we wcześniejszym stadium i utrzymuje się on przez dłuższy okres czasu. Ponadto, zadawalający efekt chwastobójczy można uzyskać stosując mniejsze dawki, niż dawka w jakiej podaje się poszczególny środek. Także, kompozycja chwastobójcza wytworzona przez połączenie co najmniej dwóch rolniczych środków chemicznych jest bezpieczna dla ryżu, pszenicy, jęczmienia, kukurydzy, ziaren sorgo, soji, bawełny, darni, drzew owocowych i tym podobnych, i uzyskuje się zadawalający efekt chwastobójczy przez jedno traktowanie. Wynalazek został opracowany na podstawie powyższego stwierdzenia.
Przedmiotem wynalazku jest kompozycja chwastobójcza, zawierająca i) pochodną izoksazoliny o wzorze
PL 207 304 B1 i ii) związek wybrany z grupy obejmującej zwią zki takie jak atrazyna, symazyna, cyjanazyna, izoksaflutol, mezotrion, flumetsulam, imazetapyr, imazapyr, dicamba, klopyralid, prosulfuron, rimsulfuron, bentazon, metrybuzyna, tifenasulfuron metylowy, nikosulfuron, glufozynat, glyfozat, glyfozattrimesium, pendimetalina, linuron, prometryna, diflufenikan, flumioksazyna i metolachlor.
Korzystnie kompozycja chwastobójcza zawiera:
związek ii) wybrany z grupy do której należy atrazyna, cyjanazyna, symazyna i prometryna;
związek ii) wybrany z grupy obejmującej glyfozat, glufozynat, linuron i flumetsulam.
Określona wyżej kompozycja chwastobójcza zawiera związek ii) w ilości od 0,001 do 100 części wagowych na 1 część wagową i) pochodnej izoksazoliny.
Kompozycję chwastobójczą stosuje się jako chemiczny środek rolniczy zawierający i) pochodną izoksazoliny i związek ii) w ilości całkowitej od 0,5 do 90% wagowych.
Chociaż zależy to od względnych aktywności odpowiednich składników, to jednak kompozycja według wynalazku zawiera zwykle dodatkowy związek, w ilości od 0,001 do 100 części wagowych, korzystnie od 0,01 do 50 części wagowych, bardziej korzystnie od 0,05 do 30 części wagowych na 1 część wagową pochodnej izoksazoliny o przedstawionym wyżej wzorze.
Jednym z aktywnych składników kompozycji według wynalazku jest pochodna izoksazoliny, która sama ma doskonałe działanie chwastobójcze.
W szczególności, nie jest ona zasadniczo fitotoksyczna w stosunku do ryżu, pszenicy, jęczmienia, kukurydzy, sorgo (prosa afrykańskiego), soji, bawełny, buraka cukrowego, darni, drzew owocowych i tym podobnych, ale daje wspaniały efekt chwastobójczy w małych dawkach w stosunku do różnych chwastów rosnących na obszarach wyżej położonych, w różnym okresie wzrostu - poczynając od okresu przed kiełkowaniem aż do okresu rośnięcia, takich jak chwasty trawiaste, które obejmują chwastnicę jednostronną (Echinochloa crusglli var. crus-galli), palusznik krwawy (Digitaria ciliaris), włośnicę zieloną (Seteria viridis), wiechlinę roczną (Poa annua), sorgo aleppskie (Sorghum halepense Pers.), blackgrass (Alopecurus myosuroides), owies głuchy (czczy) (Avena fatua) i tym podobne, chwasty szerokolistne takie jak rdest kolankowaty (Polygonum lapathifolia), szkarłat szczupły (Amaranthus viridis), komosa biała (Chenopodium album L.), gwiazdnica pospolita (Stellaria media Villars), zaślaz pospolity (Abutilon theophrasti Medic), opuncja (Sida spinosa L.), konopie (Sesbania exaltata Cory), ambrozja (Ambrosia artemisiifolia), wilec pnący i tym podobne, oraz roczne i całoroczne chwasty ciborowe takie jak turzyca szkarłatna (Cyperus rotundus L.), yellow nutsedge (Cyperus esculentus L.), hime-kugu (Cyperus brevifolius H.), turzyca (Cyperus microiria Steud), rice flatsedge (Cyperus iria L.) i tym podobne.
Ponadto, kompozycja według wynalazku daje doskonały efekt chwastobójczy w małej dawce w stosunku do różnych chwastów rosnących na polach ryżowych w różnym okresie wzrastania - poczynając od okresu przed kiełkowaniem aż do okresu rośnięcia, takich jak chwasty roczne, które obejmują watergrass (Echinochloa oryzicola), smallflower umbrella plant (Cyperus difformis), wodniak (Monochoria vaginalis), azena (Lindernia procumbens) i tym podobne oraz całoroczne chwasty włączając wodniak (Cyperus serotinus), roślinę wodną z rodzaju trapa (Eleocharis kuroguwai), japońskie sitowie (Scirpus juncoides) i tym podobne.
Drugi związek kompozycji według wynalazku, który jest aktywnym składnikiem stosowanym w kombinacji z pochodną izoksazolidyny, ma mniejszą fitotoksyczność w stosunku do zbóż trawiastych takich jak kukurydza, pszenica i tym podobne, lecz wykazuje aktywność chwastobójczą w stosunku do jedynie części chwastów trawiastych takich jak chwastnica jednostronna, komosa biała i zaślaż pospolity, a jego spektrum chwastobójcze jest wąskie.
Wynalazek zapewnia kompozycję chwastobójczą skuteczną w przypadku stosowania nowych metod uprawy takich jak nowa uprawa ziemi w celu uzyskania selektywnej kontroli szerokiego spektrum chwastów. Kompozycja chwastobójcza według wynalazku jest szczególnie skuteczna w zwalczaniu głównych chwastów na polu upraw kukurydzy, takich jak dwuliścieniowe rośliny kwitnące włączając dziką grykę (Fallopia convolvulua A.), sanae-tade (Polygonum scabrum), portulaka (Portulaca oleracea L.), komosa biała (Chenopodium album L.), szkarłat szorstki (Amaranthus retroflexus L.), gorczyca (Sinapis Arvensis L.), hemp sesbania (Sesbania oxaltata Cory), strączyniec (Cassia obtusifolia L.), zaślaz pospolity (Abutilon theophrasti Medic), opuncja (Sida spinosa L,), ivyleaf morningglory (Ipomoea hederacea Jacq), wilec pnący (Ipomoea purpurea), jimsonweek (Datura stramonium), psianka czarna (Solanum nigrum L.), kąkal (Strantium strumarium L.) sunflower, powój (Convolvulus arvensis), sun spurge (Euphorbia helioscopia), devils beggarticks (Bidens frondosa L.), ambrozja (Ambrosia artemisiifolia) i tym podobne, i rośliny jednoliścienne takie jak chwastnica jednostronna
PL 207 304 B1 (Echinochloa crusgalli var. crus-galli), green foxtail (Setaria viridis), giant foxtail (Setari faberi), włośnica (Setari glacuca), crabgrass (Digitaria ciliaris), lepczyca (Eleusine indica Gaertn), sorgo aleppskie (Sorghum halepense Pers.), perz właściwy (Agropyron repens P.), shattercane (Sorghum vulgare), i tym podobne, lecz są fitotoksyczne dla celowych upraw takich jak kukurydza i soje, które wzrastają po kukurydzy.
Jak wskazano wcześniej, kompozycja chwastobójcza według wynalazku zawiera dodatkowy związek w ilości od 0,001 do 100 części wagowych, korzystnie od 0,01 do 50 części wagowych, korzystniej od 0,05 do 30 części wagowych na 1 część wagową pochodnej izoksazoliny. Jeśli jednak ilość drugiego herbicydu jest mniejsza niż 0,001 część wagowa, to można nie uzyskać zadawalającego efektu, a jeśli ta ilość przekracza 100 części wagowych to jest to niebezpieczne dla uprawy zbożowej.
Stosując kompozycję według wynalazku jako środek chwastobójczy, można ją stosować jako mieszaninę bez żadnych dodatkowych związków ale można ją także stosować w formie zwilżalnego proszku, granulatu, drobnych granulek, proszku, roztworu do emulgowania, roztworu, zawiesiny, materiału płynnego itd., po zmieszaniu z nośnikiem, środkiem powierzchniowo czynnym, środkiem rozdrabniającym, środkiem wspomagającym itd., które są generalnie stosowane w preparatach chwastobójczych.
Jako nośnik stosowany w preparowaniu kompozycji można wymienić, na przykład, stałe nośniki takie jak talk, bentonit, glinka, kaolin, ziemia okrzemkowa, „biały węgiel, vermikulit, węglan wapnia, wapno gaszone, piasek krzemowy, siarczan amonu, mocznik i tym podobne, oraz ciekłe nośniki takie jak alkohol izopropylowy, ksylen, cykloheksan, metylenonaftalen i tym podobne.
Jako środek powierzchniowo czynny i środek rozdrabniający można wymienić, na przykład, sole metalu kwasów alkilobenzenosulfonowych, sole metalu kwasu alkilonaftalenosulfonowego w formie kondensatu z formaliną, sole siarczanów alkoholi, sole kwasu alkiloarylosulfonowego, sole kwasu ligninosulfonowego, etery glikolu polioksyetylenowego, etery alkilo arylowe glikolu polioksyetylenowego, monoalkilaty polioksyetylenowe sorbitanu i tym podobne. Jako środek wspomagający można wymienić, na przykład, karboksymetylocelulozę, glikol polietylenowy i gumę arabską.
Kompozycję według wynalazku można także preparować przygotowując odpowiednie aktywne składniki wyżej wymienionym sposobem i następnie mieszając je z odpowiednimi składnikami. W ten sposób otrzymaną kompozycję według wynalazku można stosować na rośliny jako taką lub można ją stosować po rozcieńczeniu wodą lub podobnym rozpuszczalnikiem. Kompozycję według wynalazku można mieszać z innymi herbicydami celem zwiększenia efektu chwastobójczego, lub można ją stosować w kombinacji z insektycydem, fungicydem, środkiem regulującym wzrost roślin, nawozem sztucznym, nawozem naturalnym lub tym podobnym.
Jak określono poprzednio, kompozycja według wynalazku zawiera pochodną izoksazoliny i drugi dodatkowy związek korzystnie w ilości (całkowitej) od 0,5 do 90% wagowych, a korzystniej od 1 do 80% wagowych.
Związek aktywny (i) stanowiący substancję czynną kompozycji według wynalazku określany dalej jako związek 3-0188 można wytworzyć sposobem przedstawionym w Preparatywnym Przykładzie 46. Część pozostałych przykładów (np. Preparatywne Przykłady 45 czy 15) dotyczy sposobów wytwarzania związków wyjściowych lub pośrednich stosowanych przy otrzymywaniu związku czynnego(i). Pozostałe przykłady stanowią materiał poznawczy (informacyjny).
Preparatywny Przykład 1
Otrzymywanie 3-(5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksaliny (związek nr 3-0001)
2,1 g wodzianu wodorosiarczynu sodu (czystość: 70%, 26,3 mmola) dodano do roztworu 2,3 g (13,1 mmola) 3-metylo-sulfonylo-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 20 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 2 godziny. Następnie dodano 1,8 g (13,1 mmoli) bezwodnego węglanu potasu 2,0 g (13,1 mmoli) Rongalitu i 3,6 g (10,5 mmola) 4-bromometylo-5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 15 godzin w celu przereagowania. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika a pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikaż elem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu). Otrzymano 2,7 g (wydajność 65,5%) 3-(5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksaliny w postaci kryształów o biał ej barwie (temperatura topnienia: 89 do 90°C).
PL 207 304 B1 1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,55-7,50 (5H,m), 4,33 (2H,s), 2,83 (2H,s), 1,45 (6H,s)
Preparatywny Przykład 2
Otrzymywanie 3-(5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0002)
0,63 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 2,6 mmoli) dodano, chłodząc lodem, do roztworu 0,4 g (1,0 mmola) 3-(5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksaliny rozpuszczonej w 15 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 22 godziny w celu przereagowania. Po zakończeniu reakcji mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem sodu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika a uzyskane kryształy przemyto heksanem, otrzymując 0,4 g (wydajność 63,2%) 3-(5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny w formie kryształów o białej barwie (temperatura topnienia: 132 do 133°C) 1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,60-7,51 (5H,m), 4,37 (2H,s), 3,14 (2H,s), 1,53 (6H,s)
Preparatywny Przykład 3
Otrzymywanie 3-(5-chloro-1-metylo-3-fenylo-1H-pirazyl-4-ilo-metylosulfinylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0003)
0,87 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 3,54 mmoli) dodano, chłodząc lodem, do roztworu 0,85 g (2,53 mmoli) 3-(5-chloro-1-metylo-3-fenylo-1H-pirazyl-4-ilometylo-tio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny w 30 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 1 godzinę w celu przereagowania. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a nastę pnie osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczano, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 0,48 g (wydajność: 53,9%) 3-(5-chloro-1-metylo-3-fenylo-1H-pirazyl-4-ilometylosulfinylo)5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako przezroczystą lepką substancję.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,63-7,60 (2H,m), 7,48-7,37 (3H,m), 4,29 (2H,q), 3,91 (3H,s), 3,12 (1H,d), 2,79 (1H,d), 1,41 (3H,s), 1,35 (3H,s).
Preparatywny Przykład 4
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(5-fluoro-1-fenylo-3-trifluoro-metylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny (związek nr 3-0021)
9,3 g wodzianu wodorosiarczynu sodu (czystość: 70%, 116,3 mmoli) dodano do roztworu 18,7 g (105,7 mmoli) 5,5-dimetylo-3-metylosulfonylo-2-izoksazoliny (związek nr 2-1) rozpuszczonej w 300 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 2 godziny. Układ reakcyjny oziębiono lodem i dodano roztwór 303 g (93,8 mmoli) 4-bromometylo-5-fluoro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolu rozpuszczonego w 200 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano w temperaturze 0°C przez 30 minut w celu przereagowania. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczano, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 13,11 g (wydajność: 37,4%) 5,5-dimetylo-3-(5-fluoro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny jako oleistą substancję o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,65-7,39 (5H,m), 4,24 (2H,s), 2,81 (2H,s), 1,43 (6H,s)
Preparatywny Przykład 5
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(5-etylotio-1-fenylo-3-trifluoro-metylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny (związek nr 3-0022)
PL 207 304 B1
0,2 g (4,0 mmoli) wodorotlenku sodu i 1 ml wody dodano do roztworu 0,25 g (4,0 mmole) etanodiolu rozpuszczonego w 10 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 30 minut. Następnie dodano roztwór 0,5 g (1,4 mmola) 5,5-dimetylo-3-(5-fluoro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 5 ml N,N-dimetyloformamidu. Otrzymaną mieszaninę mieszano przez 1 godzinę w celu przereagowania. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika i otrzymano 0,6 g (wydajność 100%) 5,5-dimetylo-3-(5-etylotio-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,62-7,47 (5H,m), 4,44 (2H,s), 2,83 (2H,s), 2,50 (2H,q), 1,45 (6H,s), 1,02 (3H,t)
Preparatywny Przykład 6
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(5-etylosulfonylo-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-2-izoksazoliny (związek nr 3-0004)
1,7 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość: 70%, 6,7 mmoli) dodano, oziębiając lodem, do roztworu 0,6 g (1,3 mmoli) 5,5-dimetylo-3-(5-etylotio-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 10 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 16 godzin w celu przereagowania. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejnoś ci, i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Otrzymane kryształy przemyto heksanem, uzyskując 0,6 g (wydajność: 93,0%) 5,5-dimetylo-3(5-etylosulfonylo-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-2-izoksazoliny w formie kryształów o jasno żółtej barwie (temperatura topnienia: 158 do 160°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,58-7,54 (5H,m), 5,16 (2H,s), 3,18 (2H,s), 3,15 (2H,q), 1,55 (6H,s), 1,24 (3H,t)
Preparatywny Przykład 7
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(5-dimetyloamino-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny (związek nr 3-0023)
0,8 g (6,7 mmoli) 40%-owego wodnego roztworu dimetyloaminy dodano do roztworu 0,5 g (1,3 mmola) 5,5-dimetylo-3-(5-fluoro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 10 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano w temperaturze 100°C przez 9 godzin w zatopionej rurze. Do tego dodano 3,0 g (26,6 mmoli) 40%-owego wodnego roztworu dimetyloaminy i otrzymaną mieszaninę mieszano przez 9 godzin, celem przereagowania składników. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczano, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i uzyskano 0,4 g (wydajność: 80,6%) 5,5-dimetylo-3-(5-dimetyloamino-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,58-7,38 (5H,m), 4,35 (2H,s), 2,82 (2H,s), 2,77 (6H,s), 1,45 (6H,s)
Preparatywny Przykład 8
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(5-dimetyloamino-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-2-izoksazoliny (związek 3-0005)
0,7 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość: 70%, 2,7 mmoli) dodano, chłodząc lodem, do roztworu 0,4 g (1,1 mmola) 5,5-dimetylo-3-(5-dimetyloamino-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 10 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 20 godzin celem przereagowania. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Uzyskane kryształy przemyto heksanem otrzymując 0,2 g (wydajność 52,0%) 5,5-dimetylo-3-(5-dimetyloamino-1-fenylo-3PL 207 304 B1
-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-2-izoksazoliny jako proszek o białej barwie (temperatura topnienia: 150 do 151°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,61-7,38 (5H,m(, 4,75 (2H,s), 3,13 (2H,s), 2,76 (6H,s), 1,53 (6H,s).
Preparatywny Przykład 9
Otrzymywanie 3-(1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0006)
21,8 g wodorosiarczku sodu (czystość 70%, 272,5 mmoli) dodano do roztworu 24,1 g (136 mmoli)
5,5-dimetylo-3-metylosulfonylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 200 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę. Do mieszaniny dodano 18,8 g (136,2 mmoli) bezwodnego węglanu sodu i 21,0 g (136,2 mmoli) Rongalitu. Otrzymaną mieszaninę mieszano przez 2 godziny. Dodano do niej, oziębiając lodem, 40 g (125 mmoli) 4-bromometylo-1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 2 godziny celem przereagowania składników. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 23,0 g (wydajność 57,1%) 3-(1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluoro-metylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako kryształy o jasno-różowej barwie (temperatura topnienia: 79,0 do 81,0°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,24 (2H,s), 2,80 (2H,s), 1,71 (9H,s), 1,43 (6H,s)
Preparatywny Przykład 10
Otrzymywanie 3-(5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo-raetylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0007)
19,8 g (53,4 mmoli) 3-(1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny dodano do 170 ml 25%-wego roztworu bromowodoru w kwasie octowym. Mieszaninę mieszano w temperaturze 40 do 50°C przez 2 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika i otrzymano 12,0 g (wydajność 60,6%) 3-(5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny w postaci kryształów o jasnożółtej barwie (temperatura topnienia 120,0 do 122°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,26 (2H,s), 2,81 (2H,s), 1,44 (6H,s)
Preparatywny Przykład 11
Otrzymywanie 3-(5-chloro-1-difluorometylo-3-trifluormetylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0008) i 3-(3-chloro-1-difluorometylo-5-trifluorometylo-1H-pirazyl-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0009)
3,1 g (22,5 mmoli) bezwodnego węglanu potasu dodano do roztworu 2,3 g (7,3 mmoli) 3-(5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 50 ml N,N-dimetyloformamidu i przedmuchano roztwór chlorodifluorometanem. Otrzymaną mieszaninę mieszano w temperaturze 130 do 140°C przez 3 godziny celem przereagowania reagentów. Po potwierdzeniu przebiegu reakcji do końca, mieszaninę reakcyjną wlano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczano, stosując kolumnę chromatograficzną z silikaż elem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 0,69 g (wydajność 25,8%) 3-(5-chloro-1-difluorometylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako kryształy o jasno żółtej barwie (temperatura topnienia 41,0 do 42,0°C) oraz 0,54 g (wydajność 20,2%) 3-(3-chloro-1-difluorometylo-5-trifluoro-metylo-1H-pirazyl-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako proszek o białej barwie (temperatura topnienia 89,0 do 90,0°C).
3-(5-chloro-1-difluorometylo-3-trifluormetylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazolina 1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
PL 207 304 B1
7,22 (1H,t), 4,25 (2H,s), 2,80 (2H,s), 1,44 (6H,s) 3-(3-chloro-1-difluorometylo-5-trifluorometylo-1H-pirazyl-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazolina 1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,19 (1H,t), 4,28 (2H,s), 2,80 (2H,s), 1,44 (6H,s)
Preparatywny Przykład 12
Otrzymywanie 3-(5-chloro-1-difluorometylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0010)
1,4 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 8,1 mmoli) dodano, oziębiając lodem, do roztworu 0,69 g (1,9 mmoli) 3-(5-chloro-1-difluorometylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny w 20 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a potem w pokojowej temperaturze przez 12 godzin, celem przereagowania reagentów. Po potwierdzeniu końca reakcji mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Otrzymany stały produkt przemyto n-heksanem, otrzymując 0,4 g (wydajność 53,3%) 3-(5-chloro-1-difluorometylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylo-sulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako proszek o białej barwie (temperatura topnienia 126,0 do 127,0°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,26 (1H,t), 4,68 (2H,s), 3,11 (2H,s), 1,53 (6H,s)
Preparatywny Przykład 13
Otrzymywanie 3-(3-chloro-1-difluorometylo-5-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek 3-0011)
1,1 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 6,4 mmoli) dodano, chłodząc lodem, do roztworu 0,54 g (1,5 mmoli) 3-(3-chloro-1-difluorometylo-5-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 20 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a potem w pokojowej temperaturze przez 12 godzin, celem przereagowania reagentów. Po potwierdzeniu końca reakcji mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Otrzymany stały produkt przemyto n-heksanem otrzymując 0,47 g (wydajność 79,7%) 3-(3-chloro-1-difluorometylo-5-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako proszek o białej barwie (temperatura topnienia 135,0 do 137,0°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,23 (1H,t), 4,71 (2H,s), 3,11 (2H,s), 1,53 (6H,s)
Preparatywny Przykład 14
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(3-metoksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny (związek 3-0024)
3,1 g wodzianu wodorosiarczku sodu (czystość 70%, 22,0 mmoli) dodano do roztworu 5,5-dimetylo-3-etylosulfonylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 10 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 2 godziny a potem dodano 3,1 g (22,0 mmole) bezwodnego węglanu potasu, 2,7 g (17,5 mmoli) Rongalitu oraz 4,0 g (17,5 mmoli) 4-chlorometylo-3-metoksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 2 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu.
Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 2,8 g (wydajność 52,0%) 5,5-dimetylo-3-(3-metoksy-1-metylo-5-trifluoro-metylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny.
Preparatywny Przykład 15
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(3-hydroksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny (związek 3-0025)
PL 207 304 B1
Do 20 ml 25%-owego roztworu bromowodoru w kwasie octowym dodano 3,3 g (10,6 mmoli)
5,5-dimetylo-3-(3-metoksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny. Mieszaninę mieszano w temperaturze 50°C przez 3 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego. Pozostałość wylano do wody i otrzymane kryształy odsączono, przemyto wodą i wysuszono, otrzymując 3,1 g (wydajność 96,0%) pożądanej 5,5-dimetylo-3-(3-hydroksy-1-metylo-5-trifluoro-metylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny.
Preparatywny Przykład 16
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(3-etoksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny (związek nr 3-0026)
0,20 g (1,3 mmola) bezwodnego węglanu potasowego i 2,0 g (1,5 mmola) jodku etylu dodano do roztworu 0,30 g (1,0 mmol) 5,5-dimetylo-3-(3-hydroksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 10 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano w temperaturze 50°C przez 3 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Otrzymano 0,30 g (wydajno ść 92,0%) pożądanej 5,5-dimetylo-3-(3-etoksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny.
Preparatywny Przykład 17
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(3-etoksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-2-izoksazoliny (związek nr 3-0012)
0,68 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 2,76 mmoli) dodano, oziębiając lodem, do roztworu 0,30 g (0,92 mmola) 5,5-dimetylo-3-(3-etoksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 10 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 5 godzin celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego. Otrzymane kryształy przemyto heksanem i otrzymano 0,24 g (wydajność 73,0%) 5,5-dimetylo-3-(3-etoksy-1-metylo-5-trifluoro-metylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-2-izoksazoliny w postaci kryształów o białej barwie (temperatura topnienia 124 do 125°C) 1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,50 (2H,s), 4,27 (2H,q), 3,86 (3H,s), 3,04 (2H,s), 1,49 (6H,s), 1,39 (3H,t)
Preparatywny Przykład 18
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(5-fluoro-1-metylo-3-trifluoro-metylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny (związek nr 3-0027)
19,3 g wodorosiarczku sodu (czystość 70%, 344,6 mmole) dodano do roztworu 21,3 g (120,3 mmole)
5,5-dimetylo-3-metylosulfonylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 200 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę. Następnie dodano 16,7 g (121,0 mmoli) bezwodnego węglanu potasu i 18,6 g (120,7 mmoli) Rongalitu. Otrzymaną mieszaninę mieszano przez 2 godziny. Następnie dodano, chłodząc lodem, 31,4 g (120,3 mmole) 4-bromo-5-fluoro-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 2 godziny celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu zakończenia reakcji mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Otrzymano 29,0 g (wydajność 90,3%) 5,5-dimetylo-3-(5-fluoro-1-metylo-3-trifluoro-metylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izo-ksazoliny jako oleistej substancji o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,24 (2H,s), 3,90 (3H,s), 2,78 (2H,s), 1,42 (6H,s)
Preparatywny Przykład 19
PL 207 304 B1
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(5-metoksy-1-metylo-3-trifluoro-metylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny (związek nr 3-0028)
0,77 g (4,0 mmole) metanolanu sodu (28%-owy roztwór w metanolu) dodano do roztworu 0,5 g (1,6 mmola) 5,5-dimetylo-3-(5-fluoro-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo-metylotio)-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 20 ml metanolu. Mieszaninę mieszano przez 4 godziny w atmosferze wrzenia celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Otrzymano 0,5 g (wydajność 96,7%) 5,5-dimetylo-3-(5-metoksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,26 (2H,s), 4,07 (3H,s), 3,72 (3H,s), 2,80 (2H,s), 1,43 (6H,s)
Preparatywny Przykład 20
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(5-metoksy-1-metylo-3-trifluoro-metylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-2-izoksazoliny (związek nr 3-0013)
1,3 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 7,5 mmoli) dodano, oziębiając lodem, do roztworu 0,5 g (1,5 mmola) 5,5-dimetylo-3-(5-metoksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 20 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a potem w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a nastę pnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Otrzymany stały produkt przemyto n-heksanem, otrzymując 0,31 g (wydajność 58,2%) 5,5-dimetylo-3-(5-metoksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-2-izoksazoliny (temperatura topnienia 113,0 do 114,0°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,60 (2H,s), 4,11 (3H,s), 3,79 (3H,s), 3,10 (2H,s), 1,51 (6H,s)
Preparatywny Przykład 21
Otrzymywanie 3-(5-(2-chlorofenoksy)-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0029)
0,2 g (8,3 mmole) wodorku sodu (czystość 60%) dodano, oziębiając lodem, do roztworu 0,44 g (3,4 mmole) 2-chlorofenolu rozpuszczonego w 30 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę, po czym dodano 0,7 g 5,5 dimetylo-3-(5-fluoro-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny. Otrzymaną mieszaninę mieszano w temperaturze 120°C do 130°C przez 5 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczano stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) otrzymując 0,63 g (wydajność 66,7%) 3-(5-(2-chlorofenoksy)-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo-metylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako oleistą substancją o żółtej barwie.
Preparatywny Przykład 22
Otrzymywanie 3-(5-(2-chlorofenoksy)-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0014)
1,0 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 5,8 mmole) dodano, oziębiając lodem, do roztworu 0,63 g (1,5 mmola) 3-(5-(2-chlorofenoksy)-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 20 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a potem w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano
PL 207 304 B1 destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Otrzymany stały produkt przemyto n-heksanem i otrzymano 0,31 g (wydajność 45,7%) 3-(5-(2-chlorofenoksy)-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako proszek o białej barwie (temperatura topnienia 67,0 do 70,0°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,50-6,91 (4H,m), 4,45 (2H,s), 3,71 (3H,s), 3,03 (2H,s), 1,47 (6H,s)
Preparatywny Przykład 23
Otrzymywanie 2-(5-cyklopentyloksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazooliny (związek nr 3-0030)
Do roztworu 0,43 g (1,6 mmola) trifenylofosfiny rozpuszczonej w 10 ml benzenu dodano 0,14 g (1,6 mmola) cyklopentanolu, 0,5 g (1,6 mmoli) 5,5-dimetylo-3-(5-hydroksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny i 0,7 g (1,6 mmola) azodikarboksylanu dietylu (40%-owy roztwór w toluenie). Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymaną organiczną warstwę poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 0,52 g (wydajność 85,2%) 2-(5-cyklopentyloksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako bezbarwną przezroczystą oleistą substancję.
Preparatywny Przykład 24
Otrzymywanie 3-(5-cyklopentyloksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0015)
0,85 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 4,9 mmoli) dodano, oziębiając lodem, do roztworu 0,52 g (1,4 mmola) 3-(5-cyklopentyloksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilomety-lotio)5,5-dimetylo-2-izoksazooliny rozpuszczonej w 20 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a następnie w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwą przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, po czym wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Otrzymany stały produkt przemyto n-heksanem i otrzymano 0,2 g (wydajność 35,5%) 3-(5-cyklopentyloksy-1-metylo-3-trifluoro-metylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako proszek o białej barwie (temperatura topnienia 113,0 do 114°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
5,03 (1H,br), 4,60 (2H,s), 3,73 (3H,s), 3,05 (2H,s), 1,88-1,70 (8H,m), 1,50 (6H,s)
Preparatywny Przykład 25
Otrzymywanie 3-(5-cyjano-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0031)
0,2 g (4,0 mmole) cyjanku sodu dodano do roztworu 0,5 g (1,6 mmola) 5,5-dimetylo-3-(5-fluoro-1-metylo-3-trifluoro-metylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 30 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano w temperaturze 40°C przez 1 godzinę celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika i otrzymano 0,9 g surowej 3-(5-cyjano-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako oleistą substancję o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,30 (2H,s), 4,08 (3H,s), 2,81 (2H,s), 1,43 (6H,s)
Preparatywny Przykład 26
Otrzymywanie 3-(5-cyjano-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0016)
PL 207 304 B1
2,1 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 12,2 mmole) dodano, oziębiając lodem, do roztworu 0,9 g 3-(5-cyjano-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (surowy związek) rozpuszczonego w 50 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a nastę pnie w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a nastę pnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Otrzymany stały produkt przemyto n-heksanem otrzymując 0,43 g (wydajność 76,4%) 3-(5-cyjano-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako proszek o białej barwie (temperatura topnienia 105,.0 do 108,0°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,73 (2H,s), 4,16 (3H,s), 3,14 (2H,s), 1,53 (6H,s)
Preparatywny Przykład 27
Otrzymywanie 3-(3,5-dichloro-1-etylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0032)
0,6 g wodorosiarczku sodu (czystość 70%, 10,7 mmoli) dodano do roztworu 0,7 g (3,7 mmoli)
5,5-dimetylo-3-etylosulfonylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 30 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę i dodano 0,51 g (3,7 mmola) bezwodnego węglanu potasu oraz 0,56 g (3,6 mmola) Rongalitu. Otrzymaną mieszaninę mieszano przez 2 godziny. Następnie dodano, oziębiając lodem, 0,9 g (3,5 mmoli) 4-bromometylo-3,5-dichloro-1-etylo-1H-pirazolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 2 godziny celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu i następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 0,8 g (wydajność 70,8%) 3-(3,5-dichloro-1-etylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako bezbarwną, przezroczystą oleistą substancję.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,14 (2H,s), 4,14 (2H,q), 2,81 (2H,s), 1,43 (6H,s), 1,42 (3H,t)
Preparatywny Przykład 28
Otrzymywanie 3-(3,5-dichloro-1-etylo-1H-pirazol-4-ilometylo-sulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0017)
2,0 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 11,6 mmoli) dodano, oziębiając lodem, do roztworu 0,8 g (2,6 mmola) 3-(3,5-dichloro-1-etylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 20 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a potem w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Uzyskany stały produkt przemyto n-heksanem i otrzymano 0,41 g (wydajność 46,6%) 3-(3,5-dichloro-1-etylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako proszek o białej barwie (temperatura topnienia 105,0 do 107,0°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,48 (2H,s), 4,19 (2H,q), 3,05 (2H,s), 1,51 (6H,s), 1,45 (3H,t)
Preparatywny Przykład 29
Otrzymywanie 3-(5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0020)
1,2 g wodzianu wodorosiarczku sodu (czystość 70%, 15,0 mmoli) dodano do roztworu 1,9 g (10,0 mmoli) 5,5-dimetylo-3-etylosulfonylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 30 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 2 godziny po czym dodano 2,3 g (15,0 mmoli) bezwodnego węglanu potasu, 2,3 g (15,0 mmoli) Rongalitu i 2,6 g (10,0 mmoli) 4-bromometylo-5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze
PL 207 304 B1 przez 15 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczano, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 2,1 g (wydajność 68,0%) 3-(5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako bezbarwną lepka ciecz (nD 20= 1,5183).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
6,70 (1H,t, J=54,2 Hz), 4,24 (2H,s), 3,86 (3H,s), 2,80 (2H,s), 1,42 (6H,s)
Preparatywny Przykład 30
Otrzymywanie 3-(5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0018)
3,6 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 14,5 mmoli) dodano, oziębiając lodem, do roztworu 1,8 g (5,8 mmola) 3-(5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 15 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 22 godziny celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcji przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Otrzymane kryształy przemyto heksanem i otrzymano 1,7 g 3-(5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazol-4-ilometylosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny jako białe kryształy o temperaturze topnienia 78 do 79°C.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
6,80 (1H,t, J=54,8 Hz), 4,60 (2H,s), 3,91 (3H,s), 3,08 (2H,s), 1,51 (6H,s)
Preparatywny Przykład 31
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(5-metylo-3-trifluorometyloizoksazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny (związek nr 4-0003)
0,4 g wodzianu wodorosiarczynu sodu (czystość 70%, 4,6 mmola) dodano do roztworu 0,4 g (2,3 mmoli) 5,5-dimetylo-3-metylosulfonylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 10 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 2 godziny, po czym dodano 0,3 g (2,3 mmole) węglanu potasu, 0,4 g (2,3 mmole) Rongalitu i 0,5 g (1,8 mmoli) 4-bromometylo-5-metylo-3-trifluorometyloizoksazolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 14 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstw ę organiczną przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika w niej zawartego. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 0,4 g (70,0%) 5,5-dimetylo-3-(5-metylo-3-trifluorometyloizoksazol-4-ilometylotio)-2-izoksazoliny.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,11 (2H,s), 2,77 (2H,s), 2,54 (3H,s), 1,42 (6H,s)
Preparatywny Przykład 32
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(5-metylo-3-trifluorometylo-izoksazol-4-ilometylosulfonylo)-2-izoksazoliny (związek nr 4-0001)
0,8 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 3,2 mmole) dodano, oziębiając lodem, do roztworu 0,4 g (1,3 mmole) 5,5-dimetylo-3-(5-metylo-3-trifluorometyloizoksazol-4-ilotio)-2-izoksa-zoliny rozpuszczone w 10 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 4 godziny celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu wapnia i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymane kryształy przemyto heksanem i otrzymano 0,4 g (wydajność 95,0%) 5,5-dimetylo-3-(5-metylo-3-trifluorometyloizoksazol-4-ilometylosulfonylo)-2-izoksazoliny jako kryształy o białej barwie (temperatura topnienia 135 do 136°C).
PL 207 304 B1 1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,54 (2H,s), 3,11 (2H,s), 2,61 (3H,s), 1,52 (6H,s)
Preparatywny Przykład 33
Otrzymywania [(5-chloro-3-metylo-izotiazol-4-ilo)metylotio]-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 4-0004)
0,82 g wodorosiarczku sodu (czystość 70%, 10,00 mmoli) dodano w pokojowej temperaturze do roztworu 0,89 g (5,00 mmoli) 5,5-dimetylo-3-metylosulfonylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 10 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 2 godziny a potem dodano 0,70 g (5,00 mmole) bezwodnego węglanu potasu, 0,78 g (5,00 mmoli) Rongalitu i 0,91 g (5,00 mmoli) 5-chloro-4-chlorometylo-3-metylo-izotiazolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez noc celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika a pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem. Otrzymano 1,38 g (wydajność: ilościowa) [(5-chloro-3-metylo-izotiazol-4-ilo)metylotio]-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny.
Preparatywny Przykład 34
Otrzymywanie [(5-chloro-3-metylo-izotiazol-4-ilo)metylo-sulfonylo]-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 4-0002)
2,96 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 12,00 mmoli) dodano, stosując oziębianie lodem, do roztworu 1,38 g (5,00 mmoli) [(5-chloro-3-metylo-izotiazol-4-ilo)-metylotio]-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 20 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a potem w pokojowej temperaturze przez noc celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu ż e reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem i otrzymano 0,65 g (wydajność 47,0%) [(5-chloro-3-metylo-izotiazol-4-ilo)metylosulfonylo]-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny w formie proszku o żółtej barwie (temperatura topnienia 113 do 114°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,89 (1H,s), 4,67 (2H,s), 3,05 (2H,s), 2,59 (3H,s), 1,51 (6H,s)
Preparatywny Przykład 35
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-[2,5-dimetylo-4-(1-metoksyimino-etylo)-tiofen-3-ilometylotio]-2-izoksazoliny (związek nr 2-0002)
0,57 g (6,8 mmoli) chlorowodorku 0-metylohydroksyloaminy i 0,56 g (6,8 mmola) octanu sodu dodano do roztworu 1,0 g (3,4 mmoli) 3-(4-acetylo-2,5-dimetylotiofen-3-ylometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 50 ml etanolu. Mieszaninę mieszano przez 5 godzin w temperaturze wrzenia celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 0,4 g (36,4%) 5,5-dimetylo-3-[2,5-dimetylo-4-(1-metoksyimino-etylo)-tiofen-3-ilometylotio]-2-izoksazoliny jako oleistą substancję o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,21 (2H,s), 3,95 (3H,s), 2,76 (2H,s), 2,38 (3H,s), 2,34 (3H,s), 2,13 (3H,s), 1,42 (6H,s)
Przykład preparatywny 36
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-[2,5-dimetylo-4-(1-metoksyimino-etylo)-tiofen-3-ilometylosulfonylo]-2-izoksazoliny (związek nr 2-0001)
0,61 g kwasu m-chloronadbenzoeswoego (czystość 70%, 3,5 mmoli) dodano, oziębiając lodem, do roztworu 5,5-dimetylo-3-[2,5-dimetylo-4-(1-metoksyimino-etylo)-tiofen-3-ilometylotio]-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 30 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a następnie w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła
PL 207 304 B1 do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu.
Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 0,35 g (80%) 5,5-dimetylo-3-[2,5-dimetylo-4-(1-metoksyimino-etylo)-tiofen-3-ilometylosulfonylo]-2-izoksazoliny w formie kryształów o białej barwie (temperatura topnienia 95,0 do 96,0°C), 1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,79 (2H,s), 3,95 (3H,s), 2,93 (2H,s), 2,42 (3H,s), 2,37 (3H,s), 2,17 (3H,s), 1,47 (6H,s)
Przykład preparatywny 37
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(4-trifluorometylopirydyn-3-ylo-metylotio)-2-izoksazoliny (związek nr 7-0003)
0,26 g wodorosiarczku sodu (czystość 70%, 4,6 mmoli) dodano do roztworu 0,3 g (1,6 mmola)
5,5-dimetylo-3-etylosulfonylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 20 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez jedną godzinę a potem dodano 0,22 g (1,6 mmola) bezwodnego węglanu potasu i 0,25 g (1,6 mmola) Rongalitu. Otrzymaną mieszaninę mieszano przez 2 godziny i dodano do niej, oziębiając lodem, 0,3 g (1,3 mmola) 3-bromometylo-4-trifluorometylopirydyny.
Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 2 godziny celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 0,45 g (wydajność 98,9%) 5,5-dimetylo-3-(4-trifluorometylopirydyn-3-ylo-metylotio)-2-izoksazoliny jako oleistą substancję o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,98 (1H,s), 8,79 (1H,d), 7,51 (1H,d), 4,47 (2H,s), 2,79 (2H,s), 1,43 (6H,s)
Przykład preparatywny 38
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-(4-trifluorometylopirydyn-3-ylo-metylsulfonylo)-2-izoksazoliny (związek nr 7-0001) i 5,5-dimetylo-3-(4-trifluorometylopirydyn-N-oksy-3-ylometylo-sulfonylo)-2-izoksazoliny (związek nr 7-0002)
0,77 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 4,5 mmoli) dodano, oziębiają lodem, do roztworu 0,45 g (1,6 mmola) 5,5-dimetylo-3-(4-trifluorometylopirydyn-3-ylo-metylotio)-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 20 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a następnie w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, i następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (eluent mieszanina heksanu z octanem etylu) i otrzymano 0,65 g (wydajność 12%) 5,5-dimetylo-3-(4-trifluorometylopirydyn-3-ylometylsulfonylo)-2-izoksazoliny jako kryształy o żółtej barwie (temperatura topnienia 77,0 do 80,0°C) i 0,12 g (wydajność 23,1%) 5,5-dimetylo-3-(4-trifluorometylopirydyn-N-oksy-3-ylometylosulfonylo)-2-izoksazoliny jako kryształy o białej barwie (temperatura topnienia: 114,0 do 116,0°C)
5,5-Dimetylo-3-(4-trifluorometylopirydyn-3-ylometylsulfonylo)-2-izoksazolina 1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,98 (1H,s), 8,84 (1H,d), 7,64 (1H,d), 4,92 (2H,s), 3,09 (2H,s0, 1,52 (6H,s)
5,5-Dimetylo-3-(4-trifluorometylopirydyn-N-oksy-3-ylometylosulfonylo)-2-izoksazolina 1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,50 (1H,s), 8,25 (1H,d), 7,59 (1H,d), 4,82 (2H,s), 3,12 (2H,s), 1,53 (6H,s)
Przykład preparatywny 39
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-[(4-metoksy-6-trifluorometylo-pirymidyn-5-ylo)-metylotio]-2-izoksazoliny (związek nr 8-0002)
PL 207 304 B1
0,32 g wodorosiarczku sodu (czystość 70%, 4,00 mmole) dodano, w pokojowej temperaturze, do roztworu 0,35 g (2,00 mmole) 5,5-dimetylo-3-metylosulfonylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 10 ml dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 2 godziny. Do mieszaniny reakcyjnej dodano 0,28 g (2,00 mmole) bezwodnego węglanu potasu, 0,31 g (2,00 mmole) Rongalitu i 0,45 g (2 mmole) 5-chlorometylo-4-metoksy-6-trifluoro-metylopirymidyny. Otrzymaną mieszaniną mieszano w pokojowej temperaturze przez 2 godziny celem przereagowania reagentów.
Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem i otrzymano 0,55 g (wydajność 85,9%) 5,5-dimetylo-[(4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyn-5-ylo)-metylotio]-2-izoksazoliny.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,81 (1H,s), 4,44 (2H,d), 4,12 (3H,s), 2,81 (2H,s), 1,45 (6H,s)
Przykład preparatywny 40
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-[(4-metoksy-6-trifluorometylo-pirymidyn-5-ylo)-metylosulfonylo]-2-izoksazoliny (związek nr 8-0001)
1,05 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 4,28 mmoli) dodano, chłodząc lodem, do roztworu 0,55 g (1,71 mmola) 5,5,-dimetylop[(4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyn-5-ylo)-metylotio]-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 20 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a następnie w pokojowej temperaturze przez 4 godziny w celu przebiegu reakcji. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejnoś ci i nastę pnie suszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem i otrzymano 0,45 g (wydajność 75,0%) 5,5-dimetylo-[(4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyn-5-ylo)-metylosulfonylo]-2-izoksazoliny w formie jodełkowatych kryształów (temperatura topnienia 175 do 176°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,89 (1H,s), 5,00 (2H,d), 4,11 (3H,s), 3,11 (2H,s), 1,53 (6H,s)
Przykład preparatywny 41
Otrzymywanie 3-(5,5-dimetylo-2-izoksazolin-3-ylotiometylo)-2-trifluorometylo-6,7-dihydro-5H-pirazolo[5,1-b] [1,3]oksazyny (związek nr 3-0033)
Roztwór 0,82 g (2,3 mmole) 3-[5-chloro-1-(3-hydroksy-propylo)-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio]-5,5-dimetylo-2-izoksazolu rozpuszczonego w 5 ml N,N-dimetyloformamidu wkroplono do zawiesiny 0,11 g (2,8 mmoli) wodorku sodu w 15 ml N,N-dimetyloformamidu. Po zakończeniu wkraplania, otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 30 minut, potem ogrzewano do 100°C i mieszano przez 1 godzinę celem przereagowania reagentów, a potem wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzyman ą warstwę organiczną przemyto wodnym roztworem kwasu cytrynowego i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej otrzymując 0,77 g (wydajność 100%) 3-(5,5-dimetylo-2-izoksazolin-3-ylotiometylo)-2-trifluorometylo-6,7-dihydro-5H-pirazolo[5,1-b][1,3]oksazyny.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,37 (2H,t), 4,19 (2H,t), 4,15 (2H,s), 2,80 (2H,s), 2,31 (2H,m), 1,42 (6H,s)
Przykład preparatywny 42
Otrzymywanie 3-(5,5-dimetylo-2-izoksazolin-3-ylosulfonylo-metylo)-2-trifluorometylo-6,7-dihydro-5H-pirazolo[5,1-b]-[1,3]oksazoliny (związek nr 3-0019)
1,25 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 5,1 mmola) dodano, chłodząc lodem, do roztworu 0,77 g (2,3 mmola) 3-(6,7-dihydro-3-trifluorometylo-5H-pirazolo[5,1-b][1,3]-oksazyn-4-ylo-metylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 20 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a następnie w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzenia że reakcja przebiegła do końca mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejnoś ci, i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono
PL 207 304 B1 stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem i otrzymano 0,36 g (wydajność 43%) 3-(5,5-dimetylo-2-izoksazolin-3-ylosulfonylometylo)-2-trifluorometylo-6,7-dihydro-5H-pirazolo[5,1-b]-[1,3]-oksazoliny w formie proszku o białej barwie (temperatura topnienia 151,0 do 152,0°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,47 (2H,s), 4,40 (2H,t), 4,23 (2H,t), 3,09 (2H,s), 2,34 (2H,m), 1,50 (6H,s)
Przykład preparatywny 43
Otrzymywanie 3-(5-chloro-1-metylo-3-trifluorometylopirazol-4-ylometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0186)
5,59 g wodzianu wodorosiarczku sodu (czystość 70%, 69,8 mmoli) dodano, w pokojowej temperaturze, do roztworu 6,84 g (35,8 mmoli) 5,5-dimetylo-3-etanosulfonylo-2-izo-ksazoliny rozpuszczonej w 200 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę . Do mieszaniny reakcyjnej, dodano 4,94 g (35,8 mmoli) bezwodnego węglanu potasu, 5,51 g (35,8 mmoli) Rongalitu a potem 9,46 g (34,1 mmoli) 4-bromometylo-5-chloro-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez jedną noc celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z silikażelem i otrzymano 8,97 g (wydajność 80,3%) 3-(5-chloro-1-metylo-3-trifluorometylopirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny.
Przykład preparatywny 44
Otrzymywanie 3-(5-chloro-1-metylo-3-trifluorometylopirazol-4-ilometanosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0039)
16,87 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 68,4 mmoli) dodano, chłodzą lodem, do roztworu 8,97 g (27,4 mmoli) 3-(5-chloro-1-metylo-3-trifluorometylopirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-3-trifluorometylopirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoskazoliny rozpuszczonej w 300 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a następnie w pokojowej temperaturze przez jedną noc celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Stały produkt w ten sposób otrzymany przemyto n-heksanem i otrzymano 9,26 g (wydajność 95,1%) 3-(5-chloro-1-metylo-3-trifluorometylopirazol-4-ilometanosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny w formie proszku o białej barwie (temperatura topnienia 115,0 do 116,0°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,63 (2H,s), 3,95 (3H,s), 3,10 (2H,s), 1,52 (6H,s)
Przykład preparatywny 45
Otrzymywanie 3-(5-difluorometoksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0187)
49,4 g (0,88 mola) sproszkowanego wodorotlenku potasu i 0,94 g (2,9 mmola) bromku tetra-n-butyloamoniowego dodano w pokojowej temperaturze do roztworu 90,3 g (0,29 mola) 3-(5-hydroksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 1000 ml tetrahydrofuranu. Chłodząc układ do temperatury 20°C lub niższej dodano nadmiarową ilość chlorodifluorometanu aż do nasycenia układu. Następnie, mieszaninę reakcyjną mieszano w pokojowej temperaturze przez 17 godzin. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, roztwór reakcyjny wylano do lodowatej wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono stosując kolumnę chromatograficzną z silikaż elem i otrzymano 66,6 g (czystość 85%, wydajność 54,0%) 3-(5-difluorometoksy-1-metylo-3-trifluoro-1H-pirazol-4-ilometylotio-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny.
Przykład preparatywny 46
Otrzymywanie 3-(5-difluorometoksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometanosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0188)
PL 207 304 B1
157,6 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 0,64 mola) dodano, chłodząc lodem, do roztworu 56,5 g (0,16 mola) 3-(5-difluorometoksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 1000 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 4 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, roztwór reakcyjny przefiltrowano celem usunięcia nierozpuszczalnych materiałów. Przesącz w ten sposób otrzymany wylano do lodowatej wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto 10%-owym wodnym roztworem wodorotlenku sodu, wodą, wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu i nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość przemyto n-heksanem i otrzymano 52,7 g (wydajność 86,0%) 3-(5-difluorometoksy-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometanosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny w formie kryształów o białej barwie (temperatura topnienia 129,0 do 130,0°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
6,83 (1H,t,J=71,9 Hz), 4,60 (2H,s), 3,88 (3H,s), 3,11 (2H,s), 1,52 (6H,s).
Przykład preparatywny 47
Otrzymywanie 3-(5-difluorometoksy-1-etylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0189)
30,1 g (536,5 mmoli) sproszkowanego wodorotlenku potasu i 0,5 g bromku tetran-n-butyloamoniowego dodano do roztworu 34,7 g (107,3 mmoli) 3-(1-etylo-5-hydroksy-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 100 ml dichlorometanu. Do mieszaniny dodano nadmiarową ilość chlorodifluorometanu tak aby uzyskać nasycenie układu. Następnie, mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, roztwór reakcyjny wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem; otrzymano 26,3 g (wydajność 65,5%) 3-(5-difluorometoksy-1-etylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny.
Przykład preparatywny 48
Otrzymywanie 3-(5-difluorometoksy-1-etylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometanosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny (związek nr 3-0190)
30,5 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 123,9 mmoli) dodano, chłodząc lodem, do roztworu 18,5 g (49,6 mmoli) 3-(5-difluorometoksy-1-etylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometylotio)-5,5-dimetylo-2-izoksazolu rozpuszczonego w 200 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez jedną noc celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, roztwór reakcyjny wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejnoś ci, a nastę pnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Pozostałość przemyto n-heksanem i otrzymano 19,3 g (wydajność 96,0%) 3-(5-difluorometoksy-1-etylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilometanosulfonylo)-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny w formie proszku o biał ej barwie (temperatura topnienia 98 do 100°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
6,83 (1H,t,J=72,0 Hz), 4,60 (2H,s), 4,19 (2H,q), 3,11 (2H,s), 1,52 (6H,s), 1,49 (3H,t)
Przykłady preparatywne produktów pośrednich
Przykład odniesienia 1
Otrzymywanie 3-chloro-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny
534,0 g (4,0 mole) N-chlorobursztynoimidu stopniowo dodano, w temperaturze 65 do 70°C, do roztworu 182,8 g (2,05 moli) aldoksymu kwasu glioksylowego rozpuszczonego w 2 litrach 1,2-dimetoksyetanu. Mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 1 godzinę. Następnie dodano, oziębiając lodem, 1440,0 g (14,4 moli) wodorowęglanu potasu i 10 ml wody a potem dodano 350,0 g (6,4 moli) 2-metylopropanu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 24 godziny celem przereagowania reagentów. Mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano eterem diizopropylowym. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu w tej kolejności a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano
PL 207 304 B1 destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika i otrzymano 107,0 g (wydajność 40,0%) 3-chloro-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny w formie lepkiej cieczy o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
2,93 (2H,s), 1,47 (6H,s)
Przykład odniesienia 2
Otrzymywanie 3-chloro-5-etylo-5-metylo-2-izoksazoliny
61,9 g (463,4 mmoli) N-chlorobursztynoimidu stopniowo dodano, w temperaturze 60°C, do roztworu 20,6 g (231,7 mmoli) aldoksymu kwasu glioksylowego rozpuszczonego w 500 ml 1,2-dimetoksyetanu. Po dodaniu, mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 10 minut. Następnie dodano oziębiając lodem, 50 ml (463,4 mmoli) 2-metylo-1-butenu, 98,9 g (1622 mmoli) wodorowęglanu potasu i 10 ml wody. Otrzymaną mieszaninę mieszano przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano n-heksanem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego, otrzymując 13,9 g (wydajność 40,6%) 3-chloro-5-etylo-5-metylo-2-izoksazoliny w formie lepkiej cieczy o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
2,91 (2H,Abq, J=17,0, Δν=46,1 Hz), 1,73 (2H,q), 1,42 (3H,s), 0,96 (3H,t)
Przykłady odniesienia 3
Otrzymywanie 3-benzylotio-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny
3,2 g (23,2 mmoli) bezwodnego węglanu potasu i 3,0 g (22,5 mmoli) 3-chloro-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny dodano, w atmosferze azotu, do roztworu 2,8 g (22,5 mmoli) benzylomerkaptanu rozpuszczonego w 50 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano w temperaturze 100°C przez 2 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w tej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem i otrzymano 3,1 g (wydajność 62,0%) 3-benzylotio-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny w formie oleistej substancji o żółtej barwie (nD20 = 1,5521).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
2,91 (2H, Abq, J=17,0, Δν = 46,1 Hz), 1,73 (2H,q), 1,42 (3H,s), 0,96 (3H,t)
Przykład odniesienia 3
Otrzymywanie 3-benzylotio-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny
3,2 g (23,2 mmole) bezwodnego węglanu potasu i 3,0 g (22,5 mmoli) 3-chloro-5,5-dimetylo-2-izoksaliny dodano, atmosferze azotu, do roztworu 2,8 g (22,5 mmoli) benzylomerkaptanu rozpuszczonego w 50 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano w temperaturze 100°C przez 2 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia z niego rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem, i otrzymano 3,1 g (wydajność 62,0%) 3-benzylotio-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny w formie oleistej substancji o żółtej barwie (nD20 = 1,5521).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,24-7,39 (5H,m), 4,26 (2H,s), 2,77 (2H,s), 1,40 (6H,s)
Przykład odniesienia 4
Otrzymywanie 3-(2,6-difluorobenzylosulfinylo)-5-etylo-5-metylo-2-izoksazoliny
4,6 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 18,8 mmoli) dodano, chłodząc lodem, do roztworu 4,1 g (15,0 mmoli) 3-(2,6-difluorobenzylotio)-5-etylo-5-metylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 50 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a następnie w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę
PL 207 304 B1 heksanu z octanem etylu) i otrzymano 1,5 g (wydajność 34,8%) 3-(2,6-difluorobenzylosulfinylo)-5-etylo-5-metylo-2-izoksazoliny w postaci proszku o białej barwie (temperatura topnienia 30°C lub niższa).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,39-7,28 (1H,m), 7,03-6,94 (2H,m), 4,38 (2H,s), 3,04 (1H,Abq, J=17,2, Δν= 85,7 Hz), 3,12 (1H,s), 1,75 (2H,m), 1,44 (3H,S), 1,41 (3H,s), 0,97 (3H,m)
Przykład odniesienia 5
Otrzymywanie 3-(2,6-difluorobenzylosulfonylo)-5-etylo-5-metylo-2-izoksazoliny
1,0 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 4,1 mmoli) dodano, chłodząc lodem, do roztworu 0,8 g (2,8 mmoli) 3-(2,6-difluorobenzylosulfinylo)-5-etylo-4-metylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 50 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a potem w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 0,6 g (wydajność 75,0%) 3-(2,6-difluorobenzylosulfonylo)-5-etylo-5-metylo-2-izoksazoliny w postaci proszku o białej barwie (temperatura topnienia 64 do 65°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,36-7,46 (1H,m), 6,98-7,04 (2H,m), 4,73 (2H,s), 3,04 (2H, Abq, J=17,2, Δν=5^ί Hz), 1,77 (2H,q), 1,46 (3H,s), 0,97 (3H,t)
Przykład odniesienia 6
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-metylosulfonylo-2-izoksazoliny
1,0 kg wodnego roztworu metanotiolanu sodu (zawartość 15%, 2,14 mmole) wkroplono, chłodząc lodem, do roztworu 143,0 g (1,07 mole) 3-chloro-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny rozpuszczonej w 500 ml w N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu.
Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika, otrzymując 115,0 g (wydajność 74,1%) 5,5-dimetylo-3-metylotio-2-izoksazoliny. Tą pozostałość (741,2 mmole) rozpuszczono w 1 litrze chloroformu i do tego roztworu dodano, chłodząc lodem, 392,0 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 1,59 mole). Otrzymaną mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a potem w pokojowej temperaturze przez 12 godzin, celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, wydzielony kwas m-chloronadbenzoesowy usunięto przez odsączenie. Otrzymany przesącz przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodą, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość przemyto eterem diizopropylowym i otrzymano 77,6 g (wydajność 59,1%) 5,5-dimetylo-3-metylosulfonylo-2-izoksazoliny w postaci proszku o białej barwie (temperatura topnienia 82 do 84°C).
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
3,26 (3H,s), 3,12 (2H,s), 1,51 (6H,s)
Przykład odniesienia 7
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-etylotio-2-izoksazoliny
1500 ml wodnego roztworu zawierającego 560,0 g (9,0 moli) merkaptanu etylowego i 360,0 g (9 moli) wodorotlenku sodu dodano do roztworu zawierającego 3-chloro-5,5-dimetylo-2-izoksazoliny. Mieszaninę mieszano w temperaturze od 60 do 70°C przez 16 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody a następnie ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną fazę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego uzyskując 270,0 g surowej 5,5-dimetylo-3-etylotio-2-izoksazoliny w postaci oleistej substancji o ciemno czerwonej barwie.
Przykład odniesienia 8
Otrzymywanie 5,5-dimetylo-3-etylosulfonylo-2-izoksazoliny
PL 207 304 B1
270,0 g (1,7 mola) surowej oleistej 5,5-dimetylo-3-etyloizoksazoliny rozpuszczono w 1,0 litrze chloroformu. Następnie, dodano, chłodząc lodem, 1050 g kwasu m-chloronadbenzoesowego (czystość 70%, 6,1 moli) i otrzymaną mieszaninę mieszano przez 1 godzinę a potem w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, oddzielony kwas m-chloronadbenzoesowy usunięto przez odsączenie. Otrzymany przesącz przemyto wodnym roztworem wodorosiarczynu sodu, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, wodą, i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość przemyto n-heksanem i otrzymano 133,6 g (wydajność 65,4%) 5,5-dimetylo-3-etylosulfonylo-2-izoksazoliny w postaci proszku o białej barwie.
Przykład odniesienia 9
Otrzymywanie 1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-5-olu g (184,9 mmoli) fenylohydrazyny i 4 ml stężonego kwasu chlorowodorowego dodano do roztworu złożonego z 34,1 g (184,9 mmoli) trifluoroacetylooctanu etylu rozpuszczonego w 500 ml etanolu. Mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 1 godzinę celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną poddano destylacji próżniowej celem usunięcia większej części rozpuszczalnika w niej zawartego. Otrzymaną pozostałość mieszano z wodą, uzyskując wytrącone kryształy. Kryształy zebrano przez odsączenie, przemywano wodą aż przesącz był neutralny i po wysuszeniu otrzymano 37,1 g (wydajność 87,9%) 1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-5-olu w formie rdzawych kryształ ów.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,68-7,41 (5H,m), 5,86 (1H,s), 3,71 (1H,s)
Przykład odniesienia 10
Otrzymywanie 5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu
33,6 g (219,1 mmola) tlenochlorku fosforu dodano do 7,7 g (105,2 mmoli) N,N-dimetyloformamidu stosując chłodzenie lodem. Następnie dodano, w pokojowej temperaturze, 20 g (87,7 mmoli) 1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-5-olu. Otrzymaną mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 1 godzinę, celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody chłodząc lodem po czym ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 19,1 g (wydajność 79,1%) 5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu jako kryształy o białej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
10,06 (1H,S), 7,57 (5H,s)
Przykład odniesienia 11
Otrzymywanie (5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)metanolu
Roztwór 0,21 g (5,5 mmoli) wodorku litowego glinowego rozpuszczonego w 70 ml THF oziębiono do -30°C. Do tego roztworu stopniowo dodano roztwór 3 g (10,9 mmoli) 5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu wysuszonego w 30 ml tetrahydrofuranu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w temperaturze -30°C przez 30 minut celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji dodano octan etylu i mieszaninę mieszano. Następnie, dodano wodę i znowu mieszano. Otrzymaną mieszaninę sączono pod próżnią. Przesącz ekstrahowano octanem etylu i organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Otrzymano 3,0 g (wydajność 99,9%) (5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)metanolu w formie kryształów o białej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,54-7,51 (5H,m), 4,71 (2H,d), 1,79 (1H,b)
Przykład odniesienia 12
Otrzymywanie 4-bromometylo-5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolu
Roztwór 3,0 g (10,9 mmoli) (5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanolu rozpuszczonego w 60 ml eteru dietylowego oziębiono do temperatury -10°C. Do tego roztworu dodano 1,0 g (3,8 mmoli) tribromku fosforu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 1 godzinę
PL 207 304 B1 celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego i otrzymano 3,6 g (wydajność 95,8%) 4-bromometylo-5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolu w postaci kryształów o białej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,58-7,48 (5H,m), 4,48 (2H,s)
Przykład odniesienia 13
Otrzymywanie 5-fluoro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu
10,5 g (180,2 mmoli) fluorku potasu dodano do roztworu 33,0 g (120,1 mmoli) 5-chloro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu rozpuszczonego w 500 ml dimetylosulfotlenku. Mieszaninę mieszano w temperaturze 100°C przez 2 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody, ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 26,5 g (wydajność 85,0%) 5-fluoro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
9,96 (1H,s), 7,68-7,51 (5H,m)
Przykład odniesienia 14
Otrzymywanie (5-fluoro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanolu
Do roztworu 1,6 g (41,0 mmoli) borowodorku sodu rozpuszczonego w 300 ml metanolu dodano, chłodząc lodem, roztwór 26,5 g (102,5 mmoli) 5-fluoro-1-fenylo-3-trifluoeometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu rozpuszczonego w 200 ml metanolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w temperaturze 0°C przez 30 minut celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika i otrzymano 28,5 g (wydajność 100%) (5-fluoro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanolu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,65-7,41 (5H,m), 4,68 (2H,d), 1,73 (1H,t)
Przykład odniesienia 15
Otrzymywanie 4-bromometylo-5-fluoro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolu
Roztwór 27,5 g (105,7 mmoli) (5-fluoro-1-fenylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanolu rozpuszczonego w 300 ml estru dietylowego oziębiono do temperatury 0°C. Do tego roztworu dodano 10,0 g (37,0 mmoli) tribromku fosforu i mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 2 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano eterem dietylowym. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego i otrzymano 30,3 g (wydajność 88,8%) 4-bromometylo-5-fluoro-1-fenylo-3-trifluoro-metylo-1H-pirazolu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,66-7,42 (5H,m), 4,44 (2H,s)
Przykład odniesienia 16
Otrzymywanie 1-tert-butylo-3-tribromometylo-1H-pirazol-5-olu
373,8 g (3,0 moli) chlorowodorku tert-butylohydrazyny i 50 ml stężonego kwasu chlorowodorowego dodano do roztworu 552,3 g (3,0 mole) trifluoroacetylooctanu etylu rozpuszczonego w 1500 ml etanolu. Mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 2 dni, celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną poddano destylacji próżniowej celem usunięcia większości rozpuszczalnika w niej zawartego. Pozostałość wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego. Pozostałość przemyto n-heksanem i otrzymano 369,0 g (wydajność 59,1%) 1-tert-butylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-5-olu w postaci proszku o biał ej barwie.
PL 207 304 B1
Przykład odniesienia 17
Otrzymywanie 1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu
462,0 g (3,0 mole) tlenochlorku fosforu dodano do 87,7 g (1,2 mole) N,N-dimetyloformamidu stosując oziębianie lodem. Następnie do tego roztworu dodano, w pokojowej temperaturze, 208,1 g (1,0 mola) 1-tert-butylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-5-olu. Otrzymaną mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 10 godzin celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą, 5%-owym wodnym roztworem wodorotlenku sodu i wodą, w takiej kolejności a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 131,5 g (wydajność 21,7%) 1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu w postaci kryształów o białej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
9,97 (1H,d), 1,76 (9H,s)
Przykład odniesienia 18
Otrzymywanie (1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanolu
Roztwór 39,9 g (156,9 mmoli) 1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu rozpuszczonego w 300 ml metanolu oziębiono do temperatury 0°C. Następnie do tego roztworu dodano stopniowo 6,5 g (172,6 mmoli) borowodorku sodu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 3 godziny, celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody a następnie ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika, otrzymując 37,7 g (wydajność 93,6%) (1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanolu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,60 (2H,d), 1,72 (9H,s), 1,58 (1H,d)
Przykład odniesienia 19
Otrzymywanie 4-bromometylo-1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazolu
Roztwór 9,2 g (35,7 mmoli) (1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanolu rozpuszczonego w 100 ml eteru dietylowego oziębiono do temperatury -10°C. Do tego roztworu dodano 11,6 g (42,9 mmoli) tribromku fosforu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze, celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano eterem dietylowym. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika, otrzymując 10,0 g (wydajność 87,3%) 4-bromometylo-1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazolu.
Przykład odniesienia 20
Otrzymywanie (1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanotiolu
43,5 g (136,1 mmoli) 4-bromometylo-1-tertbutylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazolu dodano do roztworu 21,8 g wodzianu wodorosiarczku sodu (czystość 70%, 272,2 mmole) rozpuszczonego w 300 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez noc celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano eterem dietylowym. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego, otrzymując 32,3 g (wydajność 87,0%) (1-tert-butylo-5-chloro-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanotiolu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
3,65 (2H,d), 1,90 (1H,t), 1,70 (9H,s)
Przykład odniesienia 21
Otrzymywanie 1-tert-butylo-5-metoksy-3-trifluorometylo-1H-pirazolu
15,0 g (108,4 mmole) bezwodnego węglanu potasu i 19,3 g (135,5 mmoli) jodku metylu dodano, w pokojowej temperaturze, do roztworu 18,8 g (90,3 mmole) 1-tert-butylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-5-olu rozpuszczonego w 100 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 15 godzin, celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody a nastę pnie ekstrahowano eterem dietylowym. Otrzymaną organiczną warstw ę przemyto wodą i wod24
PL 207 304 B1 nym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego, otrzymując 20,0 g (wydajność 99,8%) 1-tert-butylo-5-metoksy-3-trifluorometylo-1H-pirazolu.
Przykład odniesienia 22
Otrzymywanie 1-tert-butylo-4-chlorometylo-5-metoksy-3-trifluorometylo-1H-pirazolu
5,4 g paraformaldehydu (180,2 mmole w przeliczeniu na formaldehyd) i 20 ml stężonego kwasu chlorowodorowego dodano do roztworu 20,0 g (90,1 mmoli) 1-tert-butylo-5-metoksy-3-trifluorometylo-1H-pirazolu rozpuszczonego w 90 ml kwasu octowego. Mieszaninę mieszano w temperaturze 60°C przez 30 minut, celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano eterem diizopropylowym. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego, otrzymując 21,7 g (wydajność 89%) 1-tert-butylo-4-chlorometylo-5-metoksy-3-trifluorometylo-1H-pirazolu.
Przykład odniesienia 23
Otrzymywanie 3-metoksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazolu
10,0 g (72,3 mmole) bezwodnego węglanu potasu i 12,8 g (90,3 mmole) jodku metylu dodano, w pokojowej temperaturze, do roztworu 10,0 g (60,2 mmole) 3-hydroksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazolu rozpuszczonego w 50 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano przez 15 godzin celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano eterem dietylowym. Otrzyman ą organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika, otrzymując 9,8 g (wydajność 90,7%) 1-tert-butylo-4-chlorometylo-5-metoksy-3-trifluorometylo-1H-pirazolu.
Przykład odniesienia 24
Otrzymywanie 4-chlorometylo-3-metoksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazolu
0,45 g paraformaldehydu (15,0 mmoli w przeliczeniu na formaldehyd) i 5 ml stężonego kwasu chlorowodorowego dodano do roztworu 1,00 g (5,6 mmoli) 3-metoksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazolu rozpuszczonego w 25 ml kwasu octowego. Mieszaninę mieszano w temperaturze 80°C przez 2 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i zobojętniono węglanem potasu a następnie ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 0,83 g (wydajność 65,0%) 4-chlorometylo-3-metoksy-1-metylo-5-trifluorometylo-1H-pirazolu.
Przykład odniesienia 25
Otrzymywanie 5-fluoro-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu
42,0 g (711,9 mmoli) fluorku potasu dodano do roztworu 60,4 g (282,7 mmoli) 5-chloro-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu rozpuszczonego w 700 ml dimetylosulfotlenku. Mieszaninę mieszano w temperaturze 120 do 140°C przez 5 godzin, celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 36,8 g (wydajność 66%) 5-fluoro-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu.
Przykład odniesienia 26
Otrzymywanie (5-fluoro-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanolu
Do roztworu 3,9 g (102,6 mmoli) borowodorku sodu rozpuszczonego w 500 ml metanolu dodano, chłodząc lodem, roztwór 36,8 g (187,6 mmoli) 5-fluoro-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu rozpuszczonego w 200 ml metanolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w temperaturze 0°C przez 30 minut, celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia zawartego
PL 207 304 B1 w nim rozpuszczalnika, otrzymując 35,4 g (wydajność 95,4%) (5-fluoro-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanolu.
Przykład odniesienia 27
Otrzymywanie 4-bromometylo-5-fluoro-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolu
Roztwór 35,4 (178,7 mmoli) 5-fluoro-1-metylo-3-trifluorometylo-1H-pirazolo-4-metanolu rozpuszczonego w 500 ml eteru dietylowego oziębiono do temperatury -30°C i dodano 54,0 g (199,5 mmoli) tribromku fosforu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 12 godzin w celu przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody a następnie ekstrahowano eterem dietylowym. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego, otrzymując 31,4 g (wydajność 80,8%) 4-bromometylo-5-fluoro-1-metylo-3-trifluoro-metylo-1H-pirazolu.
Przykład odniesienia 28
Otrzymywanie (etoksykarbonylo)malonodialdehydu 12,6 g wodorku sodu (czystość 60%, 525,0 mmoli) przemyto eterem dietylowym przez kilkakrotną dekantację i następnie otrzymano z niego roztwór w 500 ml eteru dietylowego. Do tego roztworu dodano, w atmosferze przepływającego azotu w temperaturze 0 do 10°C, 194 g (2,6 moli) mrówczanu etylu i 50 g (262,0 mmole) 3,3-dietoksypropionianu etylu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 15 godzin celem przereagowania substratów reakcji. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i przemyto eterem dietylowym. Otrzymaną wodą warstwę zakwaszono kwasem chlorowodorowym do pH 1 i ekstrahowano dichlorometanem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika, otrzymując 37,6 g (wydajność 100%) surowego (etoksykarbonylo)malono-dialdehydu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
9,09 (2H,s), 5,26 (1H,s), 4,27 (2H,q), 1,28 (3H,t)
Przykład odniesienia 29
Otrzymywanie estru etylowego kwasu 1H-pirazolo-4-karboksylowego
6,2 g (193 mmole) hydrazyny dodano, chłodząc lodem, do roztworu 27,6 g (192 mmoli) (etoksykarbonylo)malonodialdehydu rozpuszczonego w 150 ml etanolu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 17 godzin celem przereagowania substratów. Następnie mieszaninę reakcyjną poddano destylacji próżniowej, aby usunąć zawarty w niej rozpuszczalnik. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (eluent: mieszany rozpuszczalnik złożony z dichlorometanu i octanu etylu) i otrzymano 19,4 g (72,4%) estru etylowego kwasu 1H-pirazolo-4-karboksylowego w formie kryształów o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,08 (2H,s), 5,30 (1H,s), 4,31 (2H,q), 1,36 (3H,t)
Przykład odniesienia 30
Otrzymywanie estru etylowego kwasu 1-etylo-1H-pirazolo-4-karboksylowego
3,7 g (26,8 moli) bezwodnego węglanu potasu i 4,2 g (26,6 moli) jodku etylu dodano do roztworu 1,5 g (10,7 mmoli) estru etylowego kwasu 1H-pirazolo-4-karboksylowego rozpuszczonego w 50 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 20 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 1,6 g (wydajność 88,9%) estru etylowego kwasu 1-etylo-1H-pirazolo-4-karboksylowego jako oleistą substancję o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
7,90 (2H,s), 4,28 (2H,q), 4,18 (2H,q), 1,51 (3H,t), 1,35 (3H,t)
Przykład odniesienia 31
Otrzymywanie estru etylowego kwasu 3,5-dichloro-1-etylo-1H-pirazolo-4-karboksylowego
W szklanej zatopionej rurze umieszczono 1,6 g (9,5 mmoli) estru etylowego kwasu 1-etylo-1H-pirazolo-4-karboksylowego i 5,1 g (38,3 mmoli) N-chlorobursztynoimidu. Rurę ogrzewano w temperaturze 160°C przez 6 godzin. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury
PL 207 304 B1 pokojowej, przemyto czterochlorkiem węgla i chloroformem i przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymany przesącz (organiczną warstwę) przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu po czym wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 1,0 g (wydajność 44,2%) estru etylowego kwasu 3,5-dichloro-1-etylo-1H-pirazolo-4-karboksylowego jako oleistą substancję o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,36 (2H,q), 4,21 (2H,q), 1,44 (3H,t), 1,38 (3H,t)
Przykład odniesienia 32
Otrzymywanie (3,5-dichloro-1-etylo-1-H-pirazol-4-ilo)metanolu Roztwór 0,16 g (4,2 mmole) wodorku litowoglinowego rozpuszczonego w 70 ml tetrahydrofuranu oziębiono do temperatury -50°C. Do niego stopniowo dodano, wkraplając roztwór 1,0 g (4,2 mmole) estru etylowego kwasu 3,5-dichloro-1-etylo-1H-pirazolo-4-karboksylowego rozpuszczonego w 30 ml tetrahydrofuranu. Mieszaninę mieszano w temperaturze -50°C przez 3 godziny celem przereagowania substratów reakcji. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, dodano octan etylu i mieszano od czasu do czasu. Następnie dodano wodę i mieszano od czasu do czasu. Otrzymaną mieszaninę przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem. Przesącz ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika, i otrzymano 0,82 g (wydajność 100%) (3,5-dichloro-1-etylo-1-H-pirazol-4-ilo)metanolu jako oleistą substancję o brązowej barwie.
H1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,52 (2H,s), 4,16 (2H,q), 1,43 (3H,t)
Przykład odniesienia 33
Otrzymywanie 4-bromometylo-3,5-dichloro-1-etylo-1H-pirazolu
Roztwór 0,82 g (4,2 mmola) (3,5-dichloro-1-etylo-1H-pirazol-4-ilo)metanolu rozpuszczonego w 50 ml eteru dietylowego ozię biono do temperatury -30°C. Do roztworu dodano 1,3 g (4,8 mmola) trójbromku fosforu i mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika i otrzymano 0,9 g (wydajność 81,8%) 4-bromometylo-3,5-dichloro-1-etylo-1H-pirazolu w postaci oleistej substancji o ż ółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,33 (2H,s), 4,13 (2H,q), 1,43 (3H,t)
Przykład odniesienia 34
Otrzymywanie 3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazol-5-olu
8,3 g (180,6 mmoli) metylohydrazyny i 5 ml stężonego kwasu chlorowodorowego dodano do roztworu 30,0 g (180,6 mmoli) difluoroacetylooctanu etylu rozpuszczonego w 200 ml etanolu. Mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 2 dni celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji mieszaninę reakcyjną poddano destylacji próżniowej, aby usunąć większość zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostał o ść wylano do wody. Mieszaninę zakwaszono kwasem cytrynowym do pH 4 i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 8,9 g (wydajność 33,3%) 3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazol-5-olu.
Przykład odniesienia 35
Otrzymywanie 5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu
41,6 g (270,1 mmoli) tlenochlorku fosforu dodano, chłodząc lodem, do 7,9 g (108,0 mmoli) N,N-dimetyloformamidu. Do tej mieszaniny dodano, w pokojowej temperaturze, 8,0 g (54,0 mmoli)
3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazol-5-olu. Mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 4 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody
PL 207 304 B1 i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą, 5%-owym wodnym roztworem wodorotlenku sodu i wodą, w takiej kolejności, a następnie osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika w niej zawartego. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent użyto mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 7,7 g (73,3%) 5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu w postaci kryształów o białej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
9,96 (1H,s), 6,90 (1H, t, J=53, 6 Hz), 3,93 (3H,s)
Przykład odniesienia 36
Otrzymywanie (5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanolu
Roztwór 7,2 g (37,0 mmoli) 5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazolo-4-karboaldehydu rozpuszczonego w 100 ml metanolu oziębiono do temperatury 0°C. Do tego roztworu dodano stopniowo
2,1 g (55,5 mmoli) borowodorku sodu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 3 godziny celem przereagowania substratów reakcji. Po zakończeniu reakcji mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika i otrzymano 3,8 g (wydajność 52,1%) (5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanolu 1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
6,70 (1H,t, J=40,8 Hz), 4,63 (2H,s), 3,86 (3H,s), 1,79 (1H,br)
Przykład odniesienia 37
Otrzymywanie 4-bromometylo-5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazolu
Roztwór 2,0 g (10,0 mmoli) (5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazol-4-ilo)-metanolu rozpuszczonego w eterze dietylowym oziębiono do temperatury -10°C. Do tego roztworu dodano 1,0 g (3,5 mmoli) tribromku fosforu i mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez noc, celem przereagowania substratów reakcji. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano eterem dietylowym. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto roztworem chlorku sodu i potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika i otrzymano 2,6 g (wydajność 100,0%) 4-bromometylo-5-chloro-3-difluorometylo-1-metylo-1H-pirazolu.
Przykład odniesienia 38
Otrzymywanie eteratu oksymu aldehydu trifluorooctowego
24,1 g (347,0 mmoli) chlorowodorku hydroksyloaminy i 160 ml wody dodano do roztworu 5,0 g (347,0 mmoli) hemiacetalu aldehydu triflurooctowego rozpuszczonego w 80 ml metanolu. Do tego roztworu wkroplono, stosując chłodzenie lodem, 80,0 g 50%-owego wodnego roztworu wodorotlenku sodu (1,7 moli). Po zakończeniu wkraplania, otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 6 godzin celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji dodano 10%-owy kwas chlorowodorowy do pH 6. Otrzymaną mieszaninę ekstrahowano eterem dietylowym. Ekstrakt poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość poddano destylacji i otrzymano 24,7 g (wydajność 38,0%) eteratu oksymu aldehydu trifluorooctowego.
Przykład odniesienia 39
Otrzymywanie eteratu bromku trifluoroacetohydroksymoilu
Roztwór 38,8 g (218,0 mmoli) N-bromobursztynoimidu rozpuszczonego w 125 ml N,N-dimetyloformamidu dodano, oziębiając lodem, do roztworu 24,7 g (113,7 mmoli) eteratu oksymu aldehydu trifluorooctowego rozpuszczonego w 50 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 3 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano eterem dietylowym. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu i osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika. Pozostałość poddano destylacji i otrzymano 33,3 g (wydajność 95,0%) eteratu bromku trifluoroacetohydroksymoilu w postaci oleistej substancji o brązowej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
9,30 (1H,s)
Przykład odniesienia 40
Otrzymywanie 4-etoksykarbonylo-5-metylo-3-trifluorometyloizoksazolu
PL 207 304 B1
2,8 g (51,3 mmole) metanolanu sodu dodano do roztworu 6,7 g (51,3 mmoli) acetylooctanu etylu rozpuszczonego w 80 ml metanolu. Do tego roztworu dodano, stosując chłodzenie lodem, roztwór 5,0 g (18,8 mmoli) eteratu bromku trifluorohydroksymoilu rozpuszczonego w 20 ml metanolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 3 godziny celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Następnie dodano wodę do pozostałości i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną fazę organiczną przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (Roztwór eluujący: mieszanina heksanu z octanem etylu) i otrzymano 2,9 g (69,0%) 4-etoksykarbonylo-5-metylo-3-trifluorometyloizoksazolu jako bezbarwną, oleistą substancję.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,36 (1H,q), 2,77 (3H,s), 1,37 (3H,t)
Przykład odniesienia 41
Otrzymywanie (5-metylo-3-trifluorometyloizoksazol-4-ilo)-metanolu
Roztwór 0,16 g (4,2 mmole) wodorku litowoglinowego rozpuszczonego w 15 ml THF oziębiono do temperatury 0°C. Do tego roztworu stopniowo dodano roztwór 0,93 g (4,2 mmole) 4-etoksykarbonylo-5-metylo-3-trifluorometyloizoskazolu rozpuszczonego w 15 ml THF. Mieszaninę mieszano w temperaturze 0°C przez 1 godzinę , celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji dodano octan etylu i mieszano od czasu do czasu. Mieszaninę reakcyjną przesączono pod próżnią i przesącz ekstrahowano eterem dietylowym. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodnym roztworem chlorku sodu i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia zawartego w niej rozpuszczalnika, i otrzymano 0,5 g (wydajność 60,0%) (5-metylo-3-trifluorometyloizoksazol-4-ilo)-metanolu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,60 (2H,d), 2,54 (3H,s), 1,66 (1H,br)
Przykład odniesienia 42
Otrzymywanie 4-bromometylo-5-metylo-3-trifluorometylo-izoksazolu
Roztwór 0,45 g (2,5 mmoli) (5-metylo-3-trifluorometyloizoksazol-4-ilo)-metanolu rozpuszczonego w 10 ml eteru dietylowego oziębiono do temperatury 0°C. Do tego roztworu dodano 0,2 g (8,9 mmoli) tribromku fosforu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 1 godzinę, celem przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do wody, a następnie ekstrahowano eterem dietylowym. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego, i otrzymano 0,5 g (wydajność 74,0%) 4-bromometylo-5-metylo-3-trifluorometylo-izoksazolu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,31 (2H,d), 2,51 (3H,s)
Przykład odniesienia 43
Otrzymywanie (5-chloro-3-metylo-izoksazol-4-ilo)metanolu
Roztwór 2,06 g (10,0 mmoli) estru etylowego kwasu 5-chloro-3-metyloizotiazolo-4-karboksylowego rozpuszczonego w 10 ml THF wkroplono, w temperaturze -30°C, do roztworu 0,42 g (11,0 mmoli) wodorku litowoglinowego rozpuszczonego w 10 ml THF. Mieszaninę mieszano w tej samej temperaturze przez 1 godzinę celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu ż e reakcja przebiegł a do koń ca, dodano octan etylu do mieszaniny reakcyjnej. Otrzymaną mieszaninę wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem, otrzymując 1,50 g (wydajność 91,5%) (5-chloro-3-metylo-izoksazol-4-ilo)metanolu.
Przykład odniesienia 44
Otrzymywanie 4-chlorometylo-5-chloro-3-metyloizotiazolu
3,26 g (27,44 mmole) chlorku tionylu dodano, w pokojowej temperaturze, do roztworu 1,50 g (9,15 mmoli) (5-chloro-3-metylo-izoksazol-4-ilo)metanolu rozpuszczonego w 10 ml chloroformu. Mieszaninę mieszano przez 3 godziny, celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja
PL 207 304 B1 przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia rozpuszczalnika i otrzymano 1,67 g (wydajność ilościowa) 4-chlorometylo-5-chloro-3-metyloizotiazolu.
Przykład odniesienia 45
Otrzymywanie estru metylowego kwasu 4-trifluorometylo-nikotynowego
6,7 g (48,6 mmoli) bezwodnego węglanu potasu i 6,9 g (48,6 mmoli) jodku metylu dodano do roztworu 4,6 g (24,1 mmoli) kwasu 4-trifluorometylonikotynowego rozpuszczonego w 70 ml N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 12 godzin celem przebiegu reakcji. Po stwierdzeniu, że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego, i pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu), i otrzymano 2,77 g (wydajność 56,1%) estru metylowego kwasu 4-trifluorometylonikotynowego w postaci oleistej substancji o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
9,11 (1H,), 8,92 (1H,d), 7,64 (1H,d), 3,99 (3H,s)
Przykład odniesienia 46
Otrzymywanie (4-trifluorometylopirydyn-3-ylo)metanolu
Roztwór 0,37 g (9,7 mmoli) wodorku litowoglinowego rozpuszczonego w 100 ml THF oziębiono do temperatury -50°C. Do tego roztworu dodano, wkraplając, roztwór 2,0 g (9,8 mmoli) estru metylowego kwasu 4-trifluorometylonikotynowego rozpuszczonego w 30 ml THF. Mieszaninę mieszano w temperaturze -50°C przez 3 godziny, celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu, ż e reakcja przebiegła do końca, dodano octan etylu stosując od czasu do czasu mieszanie roztworu. Następnie dodano wodę i mieszanie kontynuowano. Po przesączeniu mieszaniny reakcyjnej pod zmniejszonym ciśnieniem, przesącz ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej w celu usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu i otrzymano O,6 g (wydajność 35,3%) (4-trifluorometylopirydyn-3-ylo)metanolu w postaci oleistej substancji o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
9,00 (1H,s), 8,73 (1H,d), 7,51 (1H,d), 4,95 (2H,s)
Przykład odniesienia 47
Otrzymywanie 3-bromometylo-4-trifluorometylopirydyny
Roztwór 0,6 g (3,4 mmoli) 4-trifluorometylopirydyn-3-ylo)metanolu rozpuszczonego w 50 ml eteru dietylowego oziębiono do temperatury -30°C. Do tego roztworu dodano 1,4 g (5,2 mmole) tribromku fosforu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 12 godzin, celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu, że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej celem usunięcia z niego rozpuszczalnika i otrzymano 0,61 g (wydajność 75,3%) 3-bromometylo-4trifluorometylopirydyny jako oleistą substancję o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,88 (1H,s), 8,73 (1H,d), 7,54 (1H,d), 4,63 (2H,s)
Przykład odniesienia 48
Otrzymywanie 5-bromo-4-hydroksy-6-trifluorometylopirymidyny
77,5 g (945,0 mmoli) bezwodnego octanu sodu dodano, w pokojowej temperaturze, do roztworu
49,2 g (300,0 mmoli) 4-hydroksy-6-trifluorometylopirymidyny rozpuszczonej w 600 ml kwasu octowego. Do tego roztworu dodano, stopniowo, 50,3 g (315 mmoli) bromu w temperaturze 45°C. Otrzymaną mieszaninę mieszano w tej samej temperaturze przez 3 godziny celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu, że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną poddano destylacji próżniowej celem usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, usuwając w ten sposób rozpuszczalnik w nim zawarty, a pozostałość przemyto n-heksanem i otrzymano 38,9 g (wydajność 53,4%) 5-bromo-4-hydroksy-6-trifluorometylo-pirymidyny.
PL 207 304 B1
Przykład odniesienia 49
Przygotowano zawiesinę złożoną z 24,3 g (100,0 mmoli) 5-bromo-4-hydroksy-6-trifluorometylopirymidyny i 18,5 g (120,0 mmoli) tlenochlorku fosforu. Otrzymaną w ten sposób mieszaninę mieszano w temperaturze 100°C przez 2 godziny celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu, że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano, stopniowo, do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, usuwając w ten sposób zawarty w nim rozpuszczalnik, i pozostałość oczyszczono stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem. Otrzymano w ten sposób 21,5 g (wydajność 82,4%) 5-bromo-4-hydroksy-6-trifluorometylopirymidyny.
Przykład odniesienia 50
Otrzymywanie 5-bromo-4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyny
16,7 mmoli metanolanu sodu (28%-owy roztwór, 86,4 mmole) dodano, w pokojowej temperaturze, do roztworu 21,5 g (82,2 mmole) 5-bromo-4-chloro-6-trifluorometylopirymidyny rozpuszczonej w 100 ml metanolu. Mieszaninę mieszano, a po stwierdzeniu, że reakcja przebiegła do końca mieszaninę reakcyjną poddano destylacji próżniowej, usuwając w ten sposób rozpuszczalnik. Pozostałość wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego. Pozostałość przemyto n-heksanem i otrzymano 19,2 g (wydajność 91,0%) 5-bromo-4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyny.
Przykład odniesienia 51
Otrzymywanie 5-bromo-4-etoksy-6-trifluorometylopirymidyny
0,94 g (13,77 mmoli) etanolanu sodu dodano, w pokojowej temperaturze, do roztworu 3,00 g (11,48 mmoli) 5-bromo-4-chloro-6-trifluorometylopirymidyny rozpuszczonej w 50 ml etanolu. Otrzymaną mieszaninę mieszano a po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną poddano destylacji próżniowej w celu usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość wylano do wody i ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór znowu poddano destylacji próżniowej aby usunąć rozpuszczalnik w nim zawarty i pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem. Otrzymano 2,44 g (wydajność 82,9%) 5-bromo-4-etoksy-6-trifluorometylopirymidyny.
Przykład odniesienia 52
Otrzymywanie 4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyno-5-karboaldehydu
30,0 ml n-butylolitu (roztwór o stężeniu 1,6 moli/litr heksanu, 48,8 mmoli) stopniowo dodano, w temperaturze -65°C do -60°C, do roztworu 10,3 g (40,0 mmoli) 5-bromo-4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyny rozpuszczonej w 100 ml tetrahydrofuranu. Mieszaninę mieszano przez 30 minut po czym dodano 3,6 g (48,0 mmoli) mrówczanu etylu w tej samej temperaturze. Otrzymaną mieszaninę mieszano w tej samej temperaturze przez 3 godziny aż do zakończenia reakcji. Następnie, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, i suszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano znowu destylacji próżniowej celem usunięcia zawartego w nim rozpuszczalnika i otrzymaną pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem. Otrzymano 1,3 g (wydajność 15,8%) 4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyno-5-karboaldehydu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
10,41 (1H,q), 8,91 (1H,s), 4,18 (3H,s)
Przykład odniesienia 53
Otrzymywanie 4-etoksy-6-trifluorometylopirymidyno-5-karboaldehydu
Roztwór 5,76 g (21,3 mmoli) 5-bromo-4-etoksy-6-trifluorometylopirymidyny rozpuszczonej w 250 ml THF oziębiono do temperatury -78°C. Do tego roztworu wkroplono 22,6 ml n-butylolitu (1,6 moli/litr n-heksanu, 36,1 mmoli). Mieszaninę mieszano przez 40 minut. Do tej mieszaniny dodano
2,7 g (45,1 mmoli) mrówczanu metylu i otrzymaną mieszaninę mieszano przez 1,5 godziny w celu przereagowania reagentów. Po zakończeniu reakcji dodano wodny roztwór chlorku amonu i mieszaninę ekstrahowano eterem dietylowym. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano
PL 207 304 B1 destylacji próżniowej, aby usunąć zawarty w nim rozpuszczalnik, zaś pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (mieszanina eluująca: heksan z octanem etylu). Otrzymano 3,82 g (wydajność (81,6%) 4-etoksy-6-trifluorometylopirymidyno-5-karboaldehydu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
10,41 (1H,s),m 8,95 (1H,s), 4,63 (2H,q), 1,48 (3H,t)
Przykład odniesienia 54
Otrzymywanie (4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyn-5-ylo)metanolu
0,24 g (6,3 mmoli) borowodorku sodu dodano, stopniowo, w pokojowej temperaturze, do roztworu 1,3 g (6,3 mmoli) 4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyno-5-karboaldehydu rozpuszczonego w 30 ml metanolu. Mieszaninę mieszano przez 3 godziny w celu przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu, że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a nastę pnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, aby usunąć zawarty w nim rozpuszczalnik zaś pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem. Otrzymano 0,42 g (wydajność 32,1%) (4-metoksy-6-trifluorometylo-pirymidyn-5-ylo)-metanolu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,93 (1H,s), 4,81 (2H,s), 4,13 (3H,s), 2,26 (1H,br)
Przykład odniesienia 55
Otrzymywanie (4-etoksy-6-trifluorometylopirymidyn-5-ylo)-metanolu
Roztwór 3,82 g (17,2 mmole) 4-etoksy-6-trifluorometylopirymidyno-5-karboaldehydu rozpuszczonego w 50 ml metanolu dodano, stosując chłodzenie lodem, do roztworu 1,7 g (45,7 mmoli) borowodorku sodu rozpuszczonego w 50 ml metanolu. Mieszaninę mieszano w temperaturze 0°C przez 1 godzinę celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu, że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, celem usunięcia rozpuszczalnika, i otrzymano 3,77 g (wydajność 97,8%) (4-etoksy-6-trifluorometylopirymidyn-5-ylo)-metanolu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,80 (1H,s), 4,81 (2H,s), 4,59 (2H,q), 2,28 (1H,b), 1,48 (3H,t)
Przykład odniesienia 56
Otrzymywanie 5-chlorometylo-4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyny
1,19 g (10,1 mmoli) chlorku tionylu dodano, w pokojowej temperaturze, do roztworu 0,42 g (2,02 mmole) (4-metoksy-5-trifluorometylopirymidyn-5-ylo)metanolu. Mieszaninę mieszano przez 3 godziny w celu przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu, że reakcja przebiegła do koń ca, mieszaninę reakcyjną poddano destylacji próżniowej, aby usunąć rozpuszczalnik w niej zawarty, i otrzymano 8,45 g (wydajność: ilościowa) 5-chlorometylo-4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyny.
Przykład odniesienia 57
Otrzymywanie 5-bromometylo-3-etoksy-6-trifluorometylopirymidyny
Roztwór 3,77 g (17,0 mmoli) (4-etoksy-6-trifluorometylopirymidyn-5-ylo)-metanolu rozpuszczonego w 50 ml eteru dietylowego oziębiono do temperatury 0°C. Do tego roztworu dodano 2,0 g (7,2 mmole) tribromku fosforu. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 1 godzinę. Otrzymaną sól rozpuszczono stosując metanol. Otrzymaną mieszaninę mieszano przez 1 godzinę celem przereagowania reagentów a następnie, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano eterem dietylowym. Otrzymaną fazę organiczną przemyto wodnym roztworem chlorku sodu a potem wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej w celu usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego i otrzymano surowy 5-bromometylo-4-etoksy-6-trifluorometylopirymidyny.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,79 (1H,s), 4,61 (2H,q), 4,55 (2H,s), 1,49 (3H,t)
Przykład odniesienia 58
Otrzymywanie 4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyno-5-karboaldehydu
30,0 ml (48,0 mmoli) n-butylolitu (1,6 mola/litr n-heksanu) powoli dodano do 100 ml roztworu tetrahydrofuranu zawierającego 10,3 g (40,0 mmoli) 5-bromo-4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyny, w temperaturze -65°C do -60°C, i otrzymaną mieszaninę mieszano przez 30 minut. Następnie, 3,6 g (48,0 mmoli) mrówczanu etylu dodano w tej samej temperaturze i mieszaninę mieszano przez 3 godziny
PL 207 304 B1 w tej samej temperaturze. Otrzymany roztwór reakcyjny wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną fazę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie suszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej w celu usunięciu zawartego w nim roztworu. Pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem i otrzymano 1,3 g (wydajność 15,8%) 4-metoksy-6-trifluorometylopirymidyno-5-karboaldehydu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
10,41 (1H,q), 8,98 (1H,s), 4,18 (3H,s)
Przykład odniesienia 59
Otrzymywanie (2-chloro-4-metylopirydyn-3-ylo)metanolu
Roztwór 1,9 g (10,0 mmoli) estru metylowego kwasu 2-chloro-4-metylonikotynowego rozpuszczonego w 5,0 ml THF dodano, stopniowo, w temperaturze -65°C do -60°C, do zawiesiny 0,4 g (10,0 mmoli) wodorku litowoglinowego w 30 ml tetrahydrofuranu. Mieszaninę mieszano przez 30 minut w temperaturze -20°C przez 1 godzinę. Następnie, mieszaninę reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną warstwę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, a następnie suszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, w celu usunięciu rozpuszczalnika w nim zawartego, a otrzymaną pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem. W wyniku otrzymano 0,6 g (wydajność 38,2%) (2-chloro-4-metylopirydyn-3-ylo)metanolu.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,19 (1H,d), 7,08 (1H,d), 4,85 (2H,s), 2,49 (3H,s)
Przykład odniesienia 60
Otrzymywanie 3-acetylo-4-chlorometylo-2,5-dichlorotiofenu ml tetrachlorku tytanu (2 mole/litr dichlorometanu, 66,0 mmoli) wkroplono, w temperaturze 10°C (stosując chłodzenie lodem) do roztworu 5,0 g (32,4 mmole) 3-acetylo-2,5-dichlorotiofenu rozpuszczonego w 26 ml (323,0 mmoli) eteru chlorometylometylowego. Mieszaninę mieszano w pokojowej temperaturze przez 2 godziny celem przereagowania reagentów.
Po zakończeniu reakcji, mieszaninę reakcyjną wylano do lodowatej wody a następnie ekstrahowano chloroformem. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodorowęglanem sodu, wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej w celu usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego, a pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (roztwór eluujący: heksan: octan etylu = 9:1) i otrzymano 2,6 g (wydajność 39,7%) 3-acetylo-4-chlorometylo-2,5-dichloro-tiofenu w postaci kryształów o żółtej barwie.
1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
4,70 (2H,s), 2,56 (3H,s), 2,54 (3H,s), 2,39 (3H,s)
Przykład odniesienia 61
Otrzymywanie 3-bromo-2-bromometylobenzofuranu
2,7 g (15,3 mmole) N-bromobursztynoimidu i 0,4 g (2,7 mmole) azobisizobutyronitrylu dodano do roztworu 2,8 g (13,3 mmoli) 3-bromo-2-metylobenzofuranu rozpuszczonego w 30 ml monochlorobenzenu. Mieszaninę mieszano w temperaturze 80°C przez 30 minut celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu zaniku surowych materiałów, mieszaninę reakcyjną ostudzono do pokojowej temperatury. Nierozpuszczalne materiały usunięto przez odsączenie a przesącz poddano destylacji próżniowej, w celu usunięcia rozpuszczalnika. Pozostałość wylano do wody i ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną organiczną warstwę przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu, w takiej kolejności, po czym wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej, w celu usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego i otrzymano 3,0 g (wydajność 79,0%) 3-bromo-2-bromometylobenzofuranu.
Przykład odniesienia 62
Otrzymywanie estru etylowego kwasu 1-difluorometylo-1H-pirazolo-4-karboksylowego
6,0 g (43,5 mmole) bezwodnego węglanu potasu dodano do roztworu 3,0 g (21,4 mmole) estru etylowego kwasu 1H-pirazolo-4-karboksylowego rozpuszczonego w 100 ml N,N-dimetyloformamidu. Przez ten roztwór przepuszczano chlorodifluorometan. Otrzymaną mieszaninę mieszano w temperaturze 130 do 140°C przez 3 godziny, celem przereagowania reagentów. Po stwierdzeniu że reakcja przebiegła do końca, mieszaninę reakcyjną wylano do wody a następnie ekstrahowano octanem etylu. Otrzymaną fazę organiczną przemyto wodą i wodnym roztworem chlorku sodu a następnie wysuszono
PL 207 304 B1 nad bezwodnym siarczanem magnezu. Otrzymany roztwór poddano destylacji próżniowej w celu usunięcia rozpuszczalnika w nim zawartego i pozostałość oczyszczono, stosując kolumnę chromatograficzną z silikażelem (jako eluent stosowano mieszaninę heksanu z octanem etylu) i otrzymano 1,67 g (41,0%) estru etylowego kwasu 1-difluorometylo-1H-pirazolo-4-karboksylowego w postaci przezroczystej, bezbarwnej, oleistej substancji, 1H-NMR [CDCI3/TMS, δ (ppm)]:
8,32 (1H,s), 8,04 (1H,s), 7,20 (1H,s), 4,32 (2H,q), 1,37 (3H,t).
Poniżej przedstawiono Przykłady aplikacji kompozycji według wynalazku. W tych Przykładach, „część oznacza „część wagową.
Przykład produktu 1. Zwilżalny proszek części pochodnej izoksazoliny i 40 części cyanazyny zmieszano z 0,5 częściami soli sodowej kwasu alkilonaftalenosulfonowego z kondensatem formaliny, 12 częściami ziemi okrzemkowej i 42 częściami glinki. Mieszaninę mieszano i po sproszkowaniu otrzymano zwilżalny proszek.
Ilość stosowanej kompozycji chwastobójczej według wynalazku zmienia się w zależności od stosunku mieszania, warunków pogodowych, formy preparatu, metody stosowania, miejsca stosowania, rodzaju zwalczanego chwastu, rodzaju uprawy lub tym podobnych, lecz zwykle wynosi od 50 do 1500 g na hektar, licząc na całkowitą ilość aktywnych składników. W przypadku emulsji, zwilżalnego proszku, zawiesiny lub tym podobnych, uprzednio określoną ilość rozcieńcza się wodą w ilości od 100 do 1000 litrów na hektar.
Efekt jaki daje stosowanie kompozycji chwastobójczej według wynalazku ilustrowane jest w Przykł adach aplikacyjnych.
Przykład aplikacyjny 1
Test na efekt chwastobójczy uzyskany w przypadku traktowania gleby na obszarach wyżej położonych
Glebę z obszarów wyżej położonych umieszczono w plastikowym naczyniu o wymiarach 11 cm długość, 11 cm szerokość i 11 cm głębokość. W tym naczyniu posiano ziarna kukurydzy, nasiona włośnicy zielonej (Seteria viridis) i komosy białej (Chenopodium album L.), które przykryto tą samą glebą. Zwilżalny proszek otrzymano sposobem jak w Przykładzie produktu 1 odważając go w takiej ilości, aby podać aktywne składniki we wcześniej ustalonej proporcji, i po rozcieńczeniu wodą rozpylono za pomocą małego rozpylacza na powierzchnię gleby, w ilości 100 litrów na 10 arów. Następnie, naczynia umieszczono w cieplarni gdzie sprawdzano efekt chwastobójczy zwilżalnego proszku w stosunku do rosnących roślin, 30 dnia od traktowania, zgodnie z wzorcem pokazanym w załączonej Tablicy.
T a b l i c a
Wskaźnik Efekt chwastobójczy (stopień hamowania wzrostu) lub fitotoksyczność
10 Efekt chwastobójczy na hamowanie wzrostu lub fitotoksyczności 100%
9 Efekt chwastobójczy lub fitotoksyczność od 90 do 99%
8 Efekt chwastobójczy lub fitotoksyczność od 80 do 89%
7 Efekt chwastobójczy lub fitotoksyczność od 70 do 79%
6 Efekt chwastobójczy lub fitotoksyczność od 60 do 69%
5 Efekt chwastobójczy lub fitotoksyczność od 50 do 59%
4 Efekt chwastobójczy lub fitotoksyczność od 40 do 49%
3 Efekt chwastobójczy lub fitotoksyczność od 30 do 39%
2 Efekt chwastobójczy lub fitotoksyczność od 20 do 29%
1 Efekt chwastobójczy lub fitotoksyczność od 0 do 19%
0 Efekt chwastobójczy lub fitotoksyczność od 0 do 9%
PL 207 304 B1
Tablica przedstawiająca efekt chwastobójczy
Związek Ilość aktywnego składnika g substancji aktywnej/ha Efekt chwastobójczy
Kukurydza Włośnica zielona (Sataria viridis) Komosa biała (Chenopodium album L.)
3-0188 16 0 3 2
Cyanazyna 500 0 1 2
3-0188+Cyanazyna 16+500 0 10 9
Przykład aplikacyjny 2
Test na efekt chwastobójczy w przypadku traktowania gleby na obszarach wyżej położonych Glebę z obszarów wyżej położonych umieszczono w plastikowym naczyniu o wymiarach 11 cm długość, 11 cm szerokość i 11 cm głębokość. W tym naczyniu posiano ziarna kukurydzy i nasiona zaślazu pospolitego (Abutilon theophrasti Medic), które przykryto tą samą glebą. Zwilżalny proszek otrzymano sposobem jak w Przykładzie produktu 1 odważając go w takiej ilości, aby podać aktywne składniki we wcześniej ustalonej proporcji, i po rozcieńczeniu wodą rozpylono za pomocą małego rozpylacza na powierzchnię gleby, w ilości 100 litrów na 10 arów. Następnie, naczynia umieszczono w cieplarni gdzie sprawdzano efekt chwastobójczy zwilż alnego proszku w stosunku do rosnących roślin, 30 dnia od traktowania, zgodnie z wzorcem przedstawionym poprzednio. Otrzymane wyniki:
T a b l i c a
Związek Ilość aktywnego składnika g aktywnego składnika/ha Kukurydza Zaślaz pospolity (Abutilon theophrasti Medic)
Związek 3-0188 16 0 2
Związek 3-0188 32 0 2
Atrazyna 125 0 1
Związek 3-0188 Atrazyna 16-125 0 7
Związek 3-0188 Atrazyna 32-125 0 10
Zastosowanie przemysłowe
Kompozycja chwastobójcza według wynalazku, która zawiera (i) pochodną izoksazoliny i co najmniej jeden określony wyżej związek (ii), wykazuje nie sumaryczny efekt chwastobójczy, lecz synergistyczny efekt chwastobójczy. I tak, kompozycja według wynalazku wykazuje doskonały efekt chwastobójczy w małej dawce w stosunku do różnych chwastów rosnących na obszarach wyżej położonych, w róż nym okresie czasie poczynają c od okresu przed kiełkowaniem aż do okresu wzrastania, takich jak chwasty trawiaste, które obejmują chwastnicę jednostronną (Echinochloa crusglli var. crus-galli), palusznik krwawy (Digitaria ciliaris), włośnicę zieloną (Seteria viridis), wiechlinę roczną (Poa annua), sorgo aleppskie (Sorghum halepense Pers.), blackgrass (Alopecurus myosuroides), owies głuchy (czczy) (Avena fatua) i tym podobne, chwasty szerokolistne takie jak rdest kolankowaty (Polygonum lapathifolia), szkarłat szczupły (Amaranthus viridis), komosa biała (Chenopodium album L.), gwiazdnica pospolita (Stellaria media Yillars), zaślaz pospolity (Abutilon theophrasti Medic), opuncja (Sida spinosa L.), Hemp sesbania (Sesbania exaltata Cory), ambrozja (Ambrosia artemisiifolia), wilec pnący i tym podobne, oraz roczne i cał oroczne chwasty ciborowe takie jak turzyca szkarł atna (Cyperus rotundus L.), yellow nutsedge (Cyperus esculentus L.), hime-kugu (Cyperus brevifolius H.), turzyca (Cyperus microiria Steud), rice flatsedge (Cyperus iria L.) i tym podobne.
Dalej, kompozycja według wynalazku daje doskonały efekt chwastobójczy w małej dawce w stosunku do różnych chwastów rosnących na polach ryżowych w różnym okresie wzrastania poczynając od okresu przed kiełkowaniem aż do okresu rośnięcia, takich jak chwasty jednoroczne, które obejmują watergrass (Echinochloa oryzicola), smallflower umbrella plant (Cyperus difformis), wodniak (Monochoria vaginalis), azena (Lindernia procumbens) i tym podobne oraz całoroczne chwasty włączając
PL 207 304 B1 wodniak (Cyperus serotinus), roślina wodna z rodzaju trapa (Eleocharis kuroguwai), japońskie sitowie (Scirpus juncoides) i tym podobne.
Z drugiej strony, kompozycja chwastobójcza według wynalazku jest bezpieczna dla zbóż , w szczególnoś ci bezpieczna dla ryż u, pszenicy, ję czmienia, kukurydzy, sorgo (prosa afrykań skiego), soji, bawełny, buraka cukrowego, darni, drzew owocowych i tym podobnych.

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Kompozycja chwastobójcza, znamienna tym, że zawiera i) pochodną izoksazoliny o wzorze i ii) związek wybrany z grupy obejmującej zwią zki takie jak atrazyna, symazyna, cyjanazyna, izoksaflutol, mezotrion, flumetsulam, imazetapyr, imazapyr, dicamba, klopyralid, prosulfuron, rimsulfuron, bentazon, metrybuzyna, tifenasulfuron metylowy, nikosulfuron, glufozynat, glyfozat, glyfozattrimesium, pendimetalina, linuron, prometryna, diflufenikan, flumioksazyna i metolachlor.
  2. 2. Kompozycja chwastobójcza według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera związek ii) wybrany z grupy do której należ y atrazyna, cyjanazyna, symazyna i prometryna.
  3. 3. Kompozycja chwastobójcza według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera związek ii) wybrany z grupy obejmują cej glyfozat, glufozynat, linuron i flumetsulam.
  4. 4. Kompozycja chwastobójcza według zastrz. 1-3, znamienna tym, że zawiera związek ii) w ilości od 0,001 do 100 części wagowych na 1 część wagową i) pochodnej izoksazoliny.
  5. 5. Kompozycja chwastobójcza według zastrz. 1-4, znamienna tym, że stosuje się ją jako chemiczny środek rolniczy zawierający i) pochodną izoksazoliny i związek ii) w ilości całkowitej od 0,5 do 90% wagowych.
PL375112A 2002-08-07 2003-08-07 Kompozycja chwastobójcza PL207304B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
JP2002230028 2002-08-07

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL375112A1 PL375112A1 (pl) 2005-11-28
PL207304B1 true PL207304B1 (pl) 2010-11-30

Family

ID=31711670

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL375112A PL207304B1 (pl) 2002-08-07 2003-08-07 Kompozycja chwastobójcza

Country Status (14)

Country Link
US (1) US7833939B2 (pl)
JP (1) JP4789101B2 (pl)
AR (1) AR040809A1 (pl)
AU (1) AU2003254863A1 (pl)
BR (1) BR0313241B1 (pl)
IN (2) IN2005KN00058A (pl)
MY (1) MY132698A (pl)
PA (1) PA8579501A1 (pl)
PE (1) PE20040373A1 (pl)
PL (1) PL207304B1 (pl)
TW (1) TWI309967B (pl)
UA (1) UA78071C2 (pl)
UY (1) UY27909A1 (pl)
WO (1) WO2004014138A1 (pl)

Families Citing this family (89)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
DE10163079A1 (de) * 2001-12-20 2003-07-03 Basf Ag Verfahren zur Verbesserung des Pflanzenwachstums durch Applikation einer Mischung aus Schwefel und Komplexbildner
JP4744119B2 (ja) * 2003-10-20 2011-08-10 クミアイ化学工業株式会社 除草剤組成物
JP4621939B2 (ja) 2004-03-31 2011-02-02 イハラケミカル工業株式会社 ５−ヒドロキシ−４−チオメチルピラゾール化合物の製造方法
JP2007246396A (ja) * 2004-04-28 2007-09-27 Ihara Chem Ind Co Ltd ５−ジフルオロメトキシ−４−チオメチルピラゾール化合物の製造方法
CA2829979A1 (en) * 2004-04-30 2005-11-10 Syngenta Participations Ag Herbicidal composition comprising an isoxazoline derivative and a safener
CA2579091A1 (en) * 2004-10-05 2006-04-13 Syngenta Limited Isoxazoline derivatives and their use as herbicides
MY144905A (en) * 2005-03-17 2011-11-30 Basf Ag Herbicidal compositions based on 3-phenyluracils and 3-sulfonylisoxazolines
GB0505645D0 (en) * 2005-03-18 2005-04-27 Syngenta Participations Ag Herbicidal composition
DE102005031412A1 (de) * 2005-07-06 2007-01-11 Bayer Cropscience Gmbh 3-[1-Halo-1-aryl-methan-sulfonyl]-und 3-[1-Halo-1-heteroaryl-methan-sulfonyl]-isoxazolin-Derivate, Verfahren zu deren Herstellung und Verwendung als Herbizide und Pflanzenwachstumsregulatoren
WO2007003296A1 (de) * 2005-07-06 2007-01-11 Bayer Cropscience Ag Herbizid-safener-kombination
WO2007006409A2 (de) * 2005-07-07 2007-01-18 Bayer Cropscience Ag Herbizid-safener-kombination
GB0526044D0 (en) * 2005-12-21 2006-02-01 Syngenta Ltd Novel herbicides
GB0603891D0 (en) * 2006-02-27 2006-04-05 Syngenta Ltd Novel herbicides
WO2007147828A1 (en) * 2006-06-20 2007-12-27 Basf Se Herbicidal compositions comprising a 3-heterocyclyl-substituted benzoyl compound
WO2008073369A1 (en) * 2006-12-12 2008-06-19 E. I. Du Pont De Nemours And Company Herbicidal mixtures
US8110530B2 (en) * 2006-12-21 2012-02-07 Kumiai Chemical Industry Co., Ltd. Herbicidal composition
AU2012202066C1 (en) * 2006-12-21 2013-09-05 Kumiai Chemical Industry Co., Ltd. Herbicide composition
CL2008000376A1 (es) * 2007-02-09 2008-08-18 Du Pont Compuestos derivados de n-oxidos de piridina; composicion herbicida; y metodo para controlar el crecimiento de vegetacion indeseada.
EP2065373A1 (de) * 2007-11-30 2009-06-03 Bayer CropScience AG Chirale 3-(Benzylsulfinyl)-5,5-dimethyl-4,5-dihydroisoxazol-Derivate und 5,5-Dimethyl-3-[(1H-pyrazol-4-ylmethyl) sulfinyl]-4,5-dihydroisoxazol-Derivate, Verfahren zu deren Herstellung sowie deren Verwendung als Herbizide und Pflanzenwachstumsregulatoren
EP2092825A1 (de) 2008-02-21 2009-08-26 Bayer CropScience Aktiengesellschaft Herbizid-Kombinationen enthaltend ein Herbizid der Klasse der Diamino-s-triazine
US20110015067A1 (en) * 2008-03-10 2011-01-20 Basf Se Herbicidal Compositions Comprising Pyroxasulfone
WO2009112486A2 (en) * 2008-03-11 2009-09-17 Basf Se Herbicidal compositions comprising pyroxasulfone
EP2280606A2 (en) * 2008-03-12 2011-02-09 Basf Se Herbicidal compositions comprising pyroxasulfone
TW200944127A (en) * 2008-03-14 2009-11-01 Basf Se Herbicidal compositions comprising pyroxasulfone
US20110015068A1 (en) * 2008-03-17 2011-01-20 Basf Se Herbicidal Compositions Comprising Pyroxasulfone V
AU2009226861A1 (en) * 2008-03-18 2009-09-24 Basf Se Herbicidal compositions comprising pyroxasulfone VI
WO2009115434A2 (en) * 2008-03-19 2009-09-24 Basf Se Herbicidal compositions comprising pyroxasulfone ix
WO2009116151A1 (ja) * 2008-03-19 2009-09-24 アグロカネショウ株式会社 １-フェニル-５-ジフルオロメチルピラゾール-４-カルボキサミド誘導体及びこれを有効成分とする除草剤
JP5620364B2 (ja) * 2008-03-20 2014-11-05 ビーエーエスエフ ソシエタス・ヨーロピアＢａｓｆ Ｓｅ ピロキサスルホンｉｖを含む除草剤組成物
WO2009115603A2 (en) * 2008-03-21 2009-09-24 Basf Se Herbicidal compositions comprising pyroxasulfone viii
BR122017015607B1 (pt) * 2008-05-21 2024-02-06 Basf Se Composição herbicida, e, métodos para controlar vegetação indesejável e para tratamento de queimada de vegetação indesejável em culturas
WO2009158258A1 (en) * 2008-06-25 2009-12-30 E. I. Du Pont De Nemours And Company Herbicidal dihydro oxo six-membered azinyl isoxazolines
US8846574B2 (en) 2009-04-15 2014-09-30 Kumiai Chemical Industry Co., Ltd. Granular fertilizer containing herbicidal agrochemical
EP2251331A1 (en) 2009-05-15 2010-11-17 Bayer CropScience AG Fungicide pyrazole carboxamides derivatives
AR076839A1 (es) 2009-05-15 2011-07-13 Bayer Cropscience Ag Derivados fungicidas de pirazol carboxamidas
EP2325173A1 (de) 2009-11-19 2011-05-25 Bayer CropScience AG Verfahren zum Herstellen von 5-Fluor-1-alkyl-3-fluoralkyl-1H-pyrazol-4-carbonsäurechloriden
CN102906073B (zh) 2010-05-20 2015-11-25 拜耳知识产权有限责任公司 1-烷基-3-二氟甲基-5-羟基吡唑的制备方法
BR112012030580B1 (pt) 2010-06-03 2018-06-05 Bayer Cropscience Ag Composto, composição fungicida e método para controlar fungos fitopatogênicos de culturas
CN103080091A (zh) 2010-06-03 2013-05-01 拜耳知识产权有限责任公司 O-环丙基环己基-羧酰替苯胺类和它们用作杀真菌剂的用途
EP2576517B1 (en) 2010-06-03 2014-12-17 Bayer Intellectual Property GmbH N-[(het)arylalkyl)]pyrazole (thio)carboxamides and their heterosubstituted analogues
CN101971818A (zh) * 2010-07-14 2011-02-16 湖北奥士特奥农药产品研发有限公司 二甲戊灵与扑草净二元复配制成的除草剂及其制备方法
BR112013009580B1 (pt) 2010-10-21 2018-06-19 Bayer Intellectual Property Gmbh Composto de fómrula (i), composição fungicida e método para controlar fungos fitopatogênicos
JP2013542215A (ja) 2010-11-02 2013-11-21 バイエル・インテレクチユアル・プロパテイー・ゲー・エム・ベー・ハー Ｎ−ヘタリールメチルピラゾリルカルボキサミド類
CN107266368A (zh) 2010-11-15 2017-10-20 拜耳知识产权有限责任公司 5‑卤代吡唑甲酰胺
WO2012065944A1 (en) 2010-11-15 2012-05-24 Bayer Cropscience Ag N-aryl pyrazole(thio)carboxamides
BR112013011936A2 (pt) 2010-11-15 2017-11-07 Bayer Ip Gmbh deca-hidro -1, 4-metanonaftaleno - carboxamidas
US20130231303A1 (en) 2010-11-15 2013-09-05 Bayer Intellectual Property Gmbh 5-halogenopyrazole(thio)carboxamides
JP5927055B2 (ja) * 2011-06-24 2016-05-25 石原産業株式会社 除草組成物
US8962525B2 (en) * 2011-10-18 2015-02-24 Fmc Corporation Stable formulations containing fumed aluminum oxide
KR101931846B1 (ko) * 2011-10-18 2018-12-21 에프엠씨 코포레이션 흄드 산화 알루미늄을 함유하는 안정한 제제
EP2662370A1 (en) 2012-05-09 2013-11-13 Bayer CropScience AG 5-Halogenopyrazole benzofuranyl carboxamides
EP2662361A1 (en) 2012-05-09 2013-11-13 Bayer CropScience AG Pyrazol indanyl carboxamides
EP2662364A1 (en) 2012-05-09 2013-11-13 Bayer CropScience AG Pyrazole tetrahydronaphthyl carboxamides
EP2662360A1 (en) 2012-05-09 2013-11-13 Bayer CropScience AG 5-Halogenopyrazole indanyl carboxamides
EP2662362A1 (en) 2012-05-09 2013-11-13 Bayer CropScience AG Pyrazole indanyl carboxamides
EP2662363A1 (en) 2012-05-09 2013-11-13 Bayer CropScience AG 5-Halogenopyrazole biphenylcarboxamides
UA117810C2 (uk) 2012-05-24 2018-10-10 Байєр Кропсайєнс Акцієнгезелльшафт Гербіцидні композиції, які містять n-(тетразол-5-іл)арилкарбоксаміди
UA118765C2 (uk) 2013-08-09 2019-03-11 Байєр Кропсайєнс Акцієнгезелльшафт Третинні гербіцидні комбінації, що містять дві сульфонілсечовини
EP3060057A1 (de) 2013-10-25 2016-08-31 Bayer CropScience Aktiengesellschaft Herbizide zusammensetzungen enthaltend n-(1,3,4-oxadiazol-2-yl)arylcarbon-säureamide
CN104478829A (zh) * 2014-11-12 2015-04-01 浙江中山化工集团股份有限公司 一种苯达松二甲胺盐原药的制备方法
CN106259362A (zh) * 2015-06-09 2017-01-04 江苏龙灯化学有限公司 一种增效除草组合物
AU2016200564B1 (en) 2016-01-29 2016-12-15 Rotam Agrochem International Company Limited A synergistic herbicidal composition
AU2016200560B1 (en) * 2016-01-29 2016-12-15 Rotam Agrochem International Company Limited A synergistic herbicidal composition
CN106614630A (zh) * 2016-09-18 2017-05-10 辽宁海佳农化有限公司 一种除草剂及其制备方法
EP3338551A1 (en) 2016-12-21 2018-06-27 Bayer CropScience Aktiengesellschaft Herbicide combinations
EP3378315A1 (de) 2017-03-24 2018-09-26 Bayer CropScience Aktiengesellschaft Herbizide mischungen enthaltend 2-[2,4-dichlorphenyl)methyl]-4,4-dimethyl-3-isoxazolidinon
CN108929319B (zh) * 2017-05-22 2019-07-09 东莞东阳光科研发有限公司 异噁唑啉衍生物及其在农业中的应用
CN109574945B (zh) * 2017-09-28 2021-04-20 东莞市东阳光农药研发有限公司 异噁唑啉衍生物及其在农业中的应用
CN109836391B (zh) * 2017-11-24 2019-12-27 东莞市东阳光农药研发有限公司 异噁唑啉衍生物及其在农业中的应用
CN108184863A (zh) * 2017-12-23 2018-06-22 山东滨农科技有限公司 一种含氰草津的除草剂组合物
CN113749104A (zh) * 2018-02-02 2021-12-07 河北中天邦正生物科技股份公司 一种农药组合物及其应用
WO2019223664A1 (en) * 2018-05-22 2019-11-28 Dongguan HEC Pesticides R&D Co., Ltd. Oxazoline derivatives and uses in agriculture thereof
CN109845748A (zh) * 2019-01-31 2019-06-07 山东德浩化学有限公司 一种含有砜吡草唑和二氯喹啉酸的除草组合物及其应用
CN111574509B (zh) * 2019-02-18 2021-08-31 宁夏苏融达化工有限公司 异噁唑啉衍生物及其在农业中的应用
WO2020240392A1 (en) * 2019-05-24 2020-12-03 Pi Industries Limited Process for preparation of pyroxasulfone
KR102523028B1 (ko) * 2019-10-31 2023-04-17 구미아이 가가쿠 고교 가부시키가이샤 제초제 및 그 중간체의 제조방법
CN112794846B (zh) * 2019-11-14 2022-09-20 宁夏苏融达化工有限公司 乙基异噁唑啉类衍生物及其应用
CN113620941B (zh) * 2020-05-07 2023-07-14 宁夏苏融达化工有限公司 环丙基-吡唑衍生物及其在农业中的应用
GB2603771A (en) * 2021-02-11 2022-08-17 Rotam Agrochem Int Co Ltd Novel crystalline form of pyroxa-sulfone, methods for its preparation and use of the same
WO2022233129A1 (en) 2021-05-05 2022-11-10 Fujian Yongjing Technology Co., Ltd New process for the synthesis of 5-fluoro-3- (difuoromethyl) -5-fluoro-1-methyl-1h-pyrazole-4-carboxylic acid derivatives and the free acid thereof
BR112023023729A2 (pt) * 2021-05-27 2024-02-20 Upl Ltd Novo intermediário para preparação de piroxasulfona
US20250361225A1 (en) * 2022-04-08 2025-11-27 Upl Limited A process for preparation of 3-[5-(difluoromethoxy)-1- methyl-3-(trifluoromethyl)pyrazol-4- ylmethylsulfonyl]-4,5-dihydro-5,5-dimethyl-1,2-oxazole and its intermediates
CN114989157A (zh) * 2022-06-28 2022-09-02 安徽久易农业股份有限公司 一种砜吡草唑的晶型a及其制备方法和应用
CN114957233A (zh) * 2022-07-05 2022-08-30 淄博新农基作物科学有限公司 砜吡草唑及其制备方法
CA3261424A1 (en) 2022-07-13 2024-01-18 BASF Agro B.V. EODE HERBICIDE FORMULATION CONTAINING SEVERAL ACTIVE INGREDIENTS
CA3265577A1 (en) 2022-08-26 2024-02-29 BASF Agro B.V. AQUEOUS HERBICIDE FORMULATIONS
CN116655536A (zh) * 2023-05-16 2023-08-29 天津大学 一类n1-芳基-3-氟烷基-5-氟吡唑类化合物、其制备方法及应用
CN116514792B (zh) * 2023-07-04 2023-10-27 潍坊新绿化工有限公司 一种砜吡草唑的制备方法
CN119954791A (zh) * 2025-02-15 2025-05-09 山东诚创蓝海医药科技有限公司 一种砜吡草唑及其中间体的生产方法

Family Cites Families (10)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
FR2677221B1 (fr) 1991-06-10 1993-10-15 Roquette Freres Composition phytosanitaire, son procede de preparation et son utilisation, en particulier pour lutter contre les mauvaises herbes.
JP3810838B2 (ja) * 1994-12-12 2006-08-16 三共アグロ株式会社 除草性イソオキサゾリン誘導体
JPH09328483A (ja) * 1996-06-11 1997-12-22 Sankyo Co Ltd 除草性イソオキサゾリン誘導体
IT1292088B1 (it) * 1997-06-05 1999-01-25 Isagro Ricerca Srl Composizioni erbicide
CN1186981C (zh) 1998-06-16 2005-02-02 巴斯福股份公司 具有增效效果的除草混合物
JP4465133B2 (ja) 2001-02-08 2010-05-19 クミアイ化学工業株式会社 イソオキサゾリン誘導体及びこれを有効成分とする除草剤
WO2003000686A1 (en) 2001-06-21 2003-01-03 Kumiai Chemical Industry Co., Ltd. Isoxazoline derivatives and herbicides
WO2003010165A1 (en) * 2001-07-24 2003-02-06 Kumiai Chemical Industry Co., Ltd. Isoxazoline derivatives and herbicides for agricultural and horticultural use
DE10145019A1 (de) * 2001-09-13 2003-04-03 Bayer Cropscience Gmbh Kombinationen aus Herbiziden und Safenern
PL1789401T3 (pl) * 2004-09-03 2010-07-30 Syngenta Ltd Pochodne izoksazoliny i ich zastosowanie jako herbicydów

Also Published As

Publication number Publication date
WO2004014138A1 (ja) 2004-02-19
BR0313241A (pt) 2005-08-09
UY27909A1 (es) 2004-02-27
AU2003254863A1 (en) 2004-02-25
BR0313241B1 (pt) 2018-01-09
PA8579501A1 (es) 2005-02-04
PE20040373A1 (es) 2004-08-27
JPWO2004014138A1 (ja) 2005-11-24
IN2005KN00058A (pl) 2006-01-06
TWI309967B (en) 2009-05-21
IN2007KO02033A (pl) 2009-04-10
TW200406154A (en) 2004-05-01
UA78071C2 (en) 2007-02-15
AR040809A1 (es) 2005-04-20
US20050256004A1 (en) 2005-11-17
US7833939B2 (en) 2010-11-16
PL375112A1 (pl) 2005-11-28
JP4789101B2 (ja) 2011-10-12
MY132698A (en) 2007-10-31

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL207304B1 (pl) Kompozycja chwastobójcza
RU2237664C2 (ru) Изоксазолиновые производные и гербициды, содержащие их в качестве активных ингредиентов
RU2042667C1 (ru) Производные 4-бензоилпиразола
KR880000155B1 (ko) 2-치환페닐-4, 5, 6, 7-데트라하이드로-2h-인다졸류의 제조방법
CN113105405B (zh) 一种羧酸衍生物取代的亚氨基芳基化合物及其制备方法、除草组合物和应用
RO111076B1 (ro) Derivati 2-cian-1,3-diona, procedee de preparare a acestora, compozitie erbicida si metoda pentru controlul cresterii buruienilor
KR0155560B1 (ko) 우라실 유도체, 그의 제법 및 용도
RO111679B1 (ro) Derivati de 4-benzoilizoxazol, procedee pentru prepararea acestora, compozitii erbicide si metoda pentru controlul cresterii buruienilor
CN105473587B (zh) 取代吡唑基吡唑衍生物及其作为除草剂的用途
RU2066321C1 (ru) Производные пиридина или их соли, способ их получения, гербицидная композиция и способ уничтожения сорняков
CN105473589B (zh) 取代吡唑基吡唑衍生物及其作为除草剂的用途
US4702764A (en) Carbamoyltriazoles, and their production and use
HRP940053A2 (en) New 4-benzoylysoxazole derivatives, process for the preparation thereof, compositions containing them and their use as herbicides
KR910001130B1 (ko) 벤조트리아졸의 제조방법
JP2004002324A (ja) 除草剤組成物
RU2056413C1 (ru) Иминотиазолины, способы их получения, гербицидная композиция, способ уничтожения нежелательных сорняков
EP0354766B1 (en) 5-substituted-2,4-diphenyl-pyrimidine derivatives, their production and herbicidal use
JP3084102B2 (ja) 相乗的除草剤組成物
AU2002318801B2 (en) Herbicide containing substituted pyrazole derivative as active ingredient
EP0548593B1 (en) Tetrahydrofuran derivative and herbicide containing the same as effective ingredient
EP0116928A1 (en) Pyridotriazolium compounds, and their production and use
KR0163611B1 (ko) 페닐이미다졸 유도체, 이의 제조방법 및 이를 포함하는 제초제
KR20000070876A (ko) 페녹시아세트산 유도체 및 제초제로서의 그의 용도
US4846882A (en) Herbicidal aryl tetrahydrophthalimides
HUT59682A (en) Herbicide compositions containing triazolo-pyridazine derivatives as active components and process for producing the active components