PL149242B1 - Method of obtaining novel derivatives of 6-hydroxynethylpenicillanic acid - Google Patents

Method of obtaining novel derivatives of 6-hydroxynethylpenicillanic acid

Info

Publication number
PL149242B1
PL149242B1 PL1985256013A PL25601385A PL149242B1 PL 149242 B1 PL149242 B1 PL 149242B1 PL 1985256013 A PL1985256013 A PL 1985256013A PL 25601385 A PL25601385 A PL 25601385A PL 149242 B1 PL149242 B1 PL 149242B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
pattern
hydrogen
compound
compounds
Prior art date
Application number
PL1985256013A
Other languages
English (en)
Other versions
PL256013A1 (en
Original Assignee
Pfizer
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Pfizer filed Critical Pfizer
Publication of PL256013A1 publication Critical patent/PL256013A1/xx
Publication of PL149242B1 publication Critical patent/PL149242B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D499/00Heterocyclic compounds containing 4-thia-1-azabicyclo [3.2.0] heptane ring systems, i.e. compounds containing a ring system of the formula:, e.g. penicillins, penems; Such ring systems being further condensed, e.g. 2,3-condensed with an oxygen-, nitrogen- or sulfur-containing hetero ring

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)

Description

OPIS PATENTOWY 149 242
POLSKA
RZECZPOSPOLITA
LUDOWA
URZĄD
PATENTOWY
PRL
Patent dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 85 01 29
Pierwszeństwo: 84 01
Zgłoszenie ogłoszono:
(P. 256013)
Stany Zjednoczone Ameryki
10 21
Opis patentowy opublikowano: 1990 06 30
Int. Cl.4 . C07D 499/00 czytelnia
Urzędu Potemoweęo
Twórcy wynalazkk--Uprawniony z patentu: Pfizer Inc.,
Nowy Jork (Stany Zjednoczone Ameryki)
Sposób wytwarzania nowych pochodnych kwasu 6-hydroksymetylopenicylanowego
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych, podstawionych w pozycji 6, pochodnych kwasu 6-hydroksymetylopenicylanowego, pewnych estrów i farmakologicznie dopuszczalnych soli tego kwasu, będących inhibitorami /--laktamazy.
Jedną z najbardziej znanych i szeroko stosowanych klas środków przeciwbakteryjny ch stanowią związki znane pod nazwą antybiotyków /---aktamowych. Cechą tych związków jest to, że mają rdzeń składający się z pierścienia 2-azetydynowego (3-laktam) skondensowanego z pierścieniem tiazolidynowym lub dihydro-l,3-tiazynowym. Gdy rdzeń ten zawiera pierścień tiazolidynowy, to związki takie zwykle nazywa się ogólnie penicylinami, zaś gdy rdzeń zawiera pierścień dihydrotiazynowy, to takie związki są nazywane cefalosporynami.
Typowymi przykładami penicylin stosowanych w praktyce klinicznej są związki takie jak benzylopenicylina (penicylina G), fenoksymetylopenicylina (penicylina V), ampicylina i karbenicylina, a przykładami cefalosporyn są cefalotyna, cefaleksyna i cefazolina.
Jednakże, aczkolwiek antybiotyki /^--^l^^amowe są szeroki stosowane jako cenne środki chemolecznicze, to jednak mają one tę główną wadę, że niektóre z nich nie są aktywne przeciw pewnym mikroorganizmom. Uważa się, że w wielu przypadkach ta odporność poszczególnych mikroorganizmów na działanie niektórych antybiotyków /5-laktamowych jest spowodowana tym, że mikroorganizmy te wytwarzają /---aktamazy. Substancje te są enzymami, które rozszczepiają pierścień /5-laktamowy penicylin i cefalosporyn, dając produkty nie mające działania przeciwbakteryjnego. Jednakże, pewne związki chemiczne mają zdolność inhibitowania procesu wytwarzania /-daktamaz i gdy taki inhibitor stosuje się razem z penicyliną lub cefalosporyną, to może on zwiększać skuteczność działania przeciwbakteryjnego tych antybiotyków. Uważa się, że takie zwiększenie działania występuje wtedy, gdy przeciwbakteryjne działanie kombinacji inhibitora /---aktamazy i antybiotyku /-daktamowego jest znacznie większe niż suma przeciwbakteryjnej aktywności poszczególnych składników takiej kombinacji.
149 242
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku są takimi inhibitorami β-laktamazy, a także są użyteczne jako produkty pośrednie, służące do wytwarzania pochodnych kwasu 6metylenopinicylanowego, będących cennymi inhibitorami /3-laktamazy.
Z europejskiego zgłoszenia patentowego nr 50 805 znane są związki o wzorze 2, w którym n oznacza liczbę zero, 1 lub 2, R-ι oznacza grupę CN lub pewne grupy karbonylowe, R2 oznacza atom wodoru, niższy rodnik alkilowy lub atom chlorowca, a R3 oznacza atom wodoru albo grupę ulegającą łatwo hydrolizie. Związki te są przydatne jako inhibitory /J-laktamazy. Z tego samego zgłoszenia znane są również estry kwasu 6 -ketopenicylanowego, ich sulfotlenki i sulfony, jak również stosowanie tych związków w procesie wytwarzania związków o wzorze 2 na drodze reakcji z fosforanem o wzorze R1R2C = P/C6H5/3, w którym Ri i R2 mają wyżej podane znaczenie.
Z brytyjskiego zgłoszenia wynalazku nr 2 053 220A znane są, między innymi, pewne kwasy i estry o wyżej opisanym wzorze 2, w którym n oznacza liczbę 2, a Ri i R2 są jednakowe lub różne i oznaczają atomy wodoru, ewentualnie podstawione rodniki alkilowe, rodniki arylowe, ewentualnie podstawione rodniki cykloalkilowe, rodniki aralkilowe lub ewentualnie podstawione grupy aminowe, albo też Ri i R2 razem z atomem węgla, z którym są związane, tworzą pierścień karbocykliczny lub heterocykliczny o 3-7 członach.
Z opisu patentowego -t. Zjedn. Ameryki nr 4 287 181 znane są pewne, podstawione w pozycji 6, 1,1-dwutlenki kwasu penicylanowego oraz ich estry, przy czym podstawniki w pozycji 6 w tych związkach stanowi grupa o wzorze 3, w którym R3 oznacza, między innymi, atom wodoru lub grupę alkanoilową, a R4 oznacza atom wodoru, rodnik /C-i-C4/alkilowy, rodnik fenylowy, benzylowy lub pirydylowy. Związki te są przydatne jako inhibitory /34aktamazy.
Zgodnie z wynalazkiem wytwarza się nowe pochodne kwasu 6-hydroksymetylopenicylanowego o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza grupę o symbolu Ra lub Rb, przy czym Ra oznacza grupę tetrahydropiranylową, allilową, benzylową, 4-nitrobenzylową, benzhydrylową,
2,2,2-trójchloroetylową lub fenacylową, a Rb oznacza atom wodoru, R18 oznacza atom wodoru lub grupę /C2-Cs)alkanoilową, /C2-Cs/alkoksykarbonylową, pirazynokarbonylową lub benzoilową, jeden z symboli R12 i Rn oznacza atom wodoru, a drugi oznacza grupę winylową, furylową, tienylową, N-metylopirolilową, fenylową, N-acetylopirolilową lub jedną z grup o wzorach
4,5,6,7,8,9 albo 10, przy czym we wzorach 8 i 10 R7 oznacza grupę /Ci-C4/-alkoksylową, t oznacza liczbę zero lub 1 i Χ1 oznacza atom siarki lub grupę o wzorze = NR11, w którym R11 oznacza atom wodoru albo grupę metylową zaś Re we wzorze 9 oznacza grupę fenylową, przy czym gdy R18 oznacza atom wodoru, grupę /C2-Cs/alkanoilową, /C2-Cs/alkoksykarbonylową lub benzoilową i jeden z symboli R12 i R13 oznacza atom wodoru, wówczas drugi z tych symboli ma wyżej podane znaczenie, lecz z wyjątkiem grupy fenylowej i pirydylowej.
W zakres wynalazku wchodzi również wytwarzanie farmakologicznie dopuszczalnych soli addycyjnych z kwasami związków o wzorze 1, w którym R12 lub R13 zawiera zasadowy atom azotu, a także farmakologicznie dopuszczalnych soli kationowych związków o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru.
Wszystkie związki o wzorze 1 są przydatne do wytwarzania pochodnych kwasu 6-metylopenicylanowego o działaniu inhibitującym /ł-laktamazę, a związki o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru są również użyteczne jako środki inhibitujące działanie /Maktamazy, zwłaszcza, gdy stosuje się je razem z antybiotykami /ł-laktamowymi.
Korzystne właściwości mają zwłaszcza związki o wzorze 1, w którym jeden z podstawników 12 13
R i R '* oznacza atom wodoru, a drugi grupę winylową, 2-furylową, 2-tienylową, Nmetylopirolilową-2, N-acetylopirolilową-2 lub grupę o jednym z wyżej opisanych wzorów 8 lub 10, zaś R18 oznacza atom wodoru lub grupę CH3CO.
R1 oznacza korzystnie grupę allilową, benzylową lub 2,2,2-trójchloroetylową, a zwłaszcza allilową, a to ze względu na łatwość jej wprowadzania i usuwania.
W celu zwalczania zakażeń bakteryjnych u ssaków, w tym także u ludzi, podaje się ssakom skutecznie działającą ilość związku o wzorze 1, w którym R1 jest podstawnikiem Rb o wyżej podanym znaczeniu.
Związki o wzorze 1 są skutecznymi inhibitorami enzymów /ł-laktamazy i zwiększają aktywność antybiotyków /ł-laktamowych, to jest penicylin i cefalosporyn, przede wszystkim przeciwko takim mikroorganizmom, które są odporne lub częściowo odporne na działanie tych antybiotyków, ponieważ wytwarzają enzymy, to jest /Maktamazy, które w nieobecności związków o wzorach 1 mogą powodować całkowity lub częściowy rozkład tych antybiotyków /ł-laktamowych.
149 242
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku zwiększają aktywność wszystkich antybiotyków/S-laktamowych, ale szczególnie korzystnie stosuje się je z penicylinami lub cefalosporynami o ustalonej przydatności klinicznej, takimi jak amoksycylina, ampicylina, apalcylina, azlocylina, aztreonam, bakampicylina, karbenicylina, ester indanylowy lub fenylowy karbenicyliny, cefaklor, cefadroksyl, cefaloram, cefamandol, cefaparol, cefatryzyna, cefazolina, cefbuperazon, cefonicyd, cefmenoksym, cefodyzyn, cefoperazon, ceforamid, cefotaksym, cefotiam, cefoksytyna, cefpiramid, cefpirom, cefsulodyna, ceftazydym, ceftizoksym, ceftriakson, cefuroksym, cefacenitryl, cefaloksyna, cefaloglicyna, cefalorydyna, cefalotyna, cefapiryna, cefradyna, cyklacylina, epicylina, furazlocylina, hetacylina, 1-enampicylina, lewopropylocylina, mecylinam, mezlocylina, penicylina G, penicylina V, fenetycylina, piperacylina, pirbenicylina, piwampicylina, sarmoksylina, sarpicylina, suncylina, talampicylina i tikarcylina oraz ich farmakologicznie dopuszczalne sole. Podane wyżej nazwy tych J-laktamów są oparte na nazwach przyjętych w Stanach Zjdnoczonych Ameryki, podanych w wykazie USAN i odpowiednio spolszczone.
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku stosuje się też w kombinacjach z takimi inhibitorami$-laktamazy, jak np. 7-[2-/2-amino-4-tiazolilo/-2-metoksy-iminoacetamido] -3-/5,6dihydro-4-pirydynio/-metylo-3-cefemokarboksylan-4 [HR-810], 7-[2-/2-amino-4-tiazolilo/-2-metoksyiminoacetamido] -3-/N-metylopirolidynio/-metylo-3-cefemokarboksylan-4 /BHY-28142/ oraz kwas 7-L/D-/2-/4-karboksy-5-imidazolokarboksyamido/] -2-fenyloacetamido]-3-[4-/2-sulfonatoetylo/- pirydynio]-3-cefemokarboksylowy-4.
Aczkolwiek związki wytwarzane sposobem według wynalazku można podawać bez równoczesnego podawania antybiotyków /3-laktamowych, to jednak korzystniej jest podawać je wraz z tymi antybiotykami. Takie preparaty do podawania doustnego lub pozajelitowego zawierają związki o wzorze 1 oraz antybiotyki /Maktamowe w stosunku wagowym od 1:3 do 3:1, w łącznej ilości skutecznie działającej przeciw bakteriom. Dawki te mogą być pojedyncze lub wielokrotne.
Jak wspomniano wyżej, zgodnie z wynalazkiem wytwarza się również farmakologicznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami tych związków o wzorze 1, w którym jedna z grup R12 lub R 13 zawiera zasadowy atom azotu. Przykładami takich soli są sole z kwasem solnym, bromowodorowym, siarkowym, fosforowym, cytrynowym, jabłkowym, winowym, maleinowym, fumarowym, glikonowym, cukrowym, benzenosulfonowym, p-toluenosulfonowym, p-chlorobenzenosulfonowym i 2-naftalenosulfonowym.
Również zgodnie z wynalazkiem wytwarza się kationowe sole związków o wzorze 1, zawierające farmakologicznie dopuszczalne kationy. Przykładami takich soli są sole sodowe, potasowe, amonowe, wapniowe, magnezowe, cynkowe i podstawione sole amoniowe, wytworzone z aminami, takimi jak np. dwuetanoloamina, cholina, etylenodwuamina, etanoloamina, N-metyloglikamina i prokaina.
Związki wytwarzane sposobem według wynalazku są pochodnymi kwasu penicylanowego, mającego strukturalny wzór 11. We wzorach pochodnych tego kwasu linia przerywana [//////], oznaczająca związanie podstawnika z dwupierścieniowym rdzeniem, wskazuje, że podstawnik ten znajduje się pod płaszczyzną rdzenia, to jest w konfiguracji a, zaś pogrubiona linia /---/ łącząca podstawnik z jądrem wskazuje, że podstawnik ten znajduje się ponad płaszczyzną rdzenia, to jest w konfiguracji β. Zwykła linia ciągła /-/, łącząca podstawnik z rdzeniem, oznacza, że podstawnik ten może być w konfiguracji a i β.
Zgodnie z wynalazkiem, związki o wzorze 1 wytwarza się w ten sposób, że związek o wzorze 12, w którym R1 ma wyżej podane znaczenie, lecz za wyjątkiem atomu wododru, przeprowadza się najpierw w związek Grignarda, działając równomolową ilością związku Grignarda, halogenkiem /Ci-C4/alkilomagnezowym cząsteczkowym, np. bromkiem metylomagnezowym, chlorkiem etylomagnezowym lub jodkiem n-butylom^g^ezowym, w środowisku rozpuszczalnika eterowego, korzystnie tetrahydrofuranu lub eteru dwuetylowego, w temperaturze od -80°C do 25°C, a zwykle -78°C. Miesza się w ciągu kilku minut, po czym dodaje równomolową ilość odpowiedniego aldehydu o wzorze R R CO, w którym R i R mają wyżej podane znaczenie i miesza dalej w tej samej temperaturze aż do zakończenia reakcji, to jest w czasie od około 10 minut do około 1 godziny. Otrzymany ester o wzorze la, w którym R\ R12 i R13 mają wyżej podane znaczenie, wyosobnia się zwykłymi metodami. Korzystnie traktuje się mieszaninę poreakcyjną wodnym roztworem chlorku amonowego, ekstrahuje rozpuszczalnikiem nie mieszającym się z wodą, odpa4
149 242 rowuje wyciąg i otrzymany produkt ewentualnie oczyszcza, np. chloromatografując na żelu krzemionkowym.
W celu wytworzenia związku o wzorze 1, w którym R18 ma wyżej podane znaczenie, lecz za wyjątkiem atomu wodoru, otrzymany związek o wzorze la acyluje się działając chlorkiem lub bromkiem acylowym o wzorze RWC1 lub R18Br, w których to wzorach R18 ma wyżej podane znaczenie, lecz za wyjątkiem atomu wodoru, albo bezwodnikiem odpowiedniego kwasu. Proces acylowania prowadzi się w środowisku obojętnego rozpuszczalnika organicznego, w obecności równomolowej ilości trzeciorzędowej aminy.
Jeżeli w wyjściowym związku o wzorze 12 R1 oznacza grupę Ra, to jest grupę zabezpieczającą grupę karboksylową, wówczas R1 w otrzymanych związkach o wzorze 1 lub la ma takie samo znaczenie. Związki te można przeprowadzać w związki o wzorze 1 lub la, w których R1 oznacza atom wodoru. Jak podano wyżej, szczególnie korzystną grupę zabezpieczającą Ra jst grupa allilowa. Można ją odszczepiać drogą hydrolizy w środowisku łagodnie kwaśnym lub alkalicznym, a korzystnie metodą Jeffrey i McCombie, J. Org. Chem., 47, 587-590 (1982), przy użyciu katalizatora w postaci rozpuszczalnego kompleksu palladowego, np. tetrakis/trójfenylofosfino/palladu/0/. W tym celu, ester allilowy w obojętnym rozpuszczalniku, np. w dwuchlorku etylenu, chloroformie lub octanie etylu, miesza się w atmosferze azotu z katalityczną ilością, np. 1-5% w stosunku molowym do ilości estru, katalizatora palladowego oraz w przybliżeniu taką samą ilością trójfenylofosfiny, po czym ewentualnie dodaje się sól sodową lub potasową kwasu 2-etylo-nkapronowego w ilości równomolowej i miesza w pokojowej temperaturze aż do całkowitego wytrącenia się soli związku o wzorze 1 lub la, w których to wzorach R1 oznacza atom sodu lub potasu. Reakcja ta trwa około 2-20 godzin, po czym odsącza się wytworzoną sól.
Stosowane w procesie według wynalazku aldehydy o wzorze R12R13CO są związkami znanymi lub można je wytwarzać ze znanych produktów wyjściowych, stosując np. następujące reakcje:
1. Utlenianie odpowiednich alkoholi pierwszorzędowych, wytworzonych w opisany wyżej sposób w postaci związków Wittiga, przy użyciu takich środków utleniających, jak np. dwuchromian potasowy, kwas chromowy z pirydyną, katalityczne utlenianie w obecności szlachetnych metali lub działanie tlenkiem magnezowym.
2. Reakcja odpowiedniego węglowodoru aromatycznego, podstawionego rodnikiem metylowym, np. z dwutlenkiem selenu.
3. Redukcja odpowiedniego związku /Ci-C4/alkoksykarbonyloweo za pomocą wodorku metalicznego w niskiej temperaturze i w obecności eterowego rozpuszczalnika. Jako wodorki stosuje się np. wodorek litowoglinowy lub wodorek dwuizobutyloglinowy.
4. Reakcja odpowiedniego węglowodoru aromatycznego za pomocą n-butylolitu i dwumetyloformamidu.
Jak podano wyżej, związki o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, a także sole tych związków, wykazują w próbach in vitro w połączeniu z antybiotykami /J-laktamowymi działanie synergiczne. Działanie takie wykazano mierząc najniższe stężenie hamujące /MIC/ w mg/ml przeciwko różnym mikroorganizmom. Badania te prowadzono metodą podaną w publikacji Ericcson i Sherris, Acta Pathologica et Microbiologia Scandinav., Supp, 217, sekcja B: 64-68 (1971), stosując wyciąg agarowy mózgowo-sercowy (BHI) oraz urządzenie do reprodukowania szczepionek. Szczepionki poddane rozwojowi w ciągu nocy rozcieńcza się stokrotnie i stosuje jako typową szczepionkę (20000-10000 komórek w około 0,002 ml) umieszcza się na powierzchni agaru, stosując 20 ml BHI/agar na 1 naczynie. W próbach stosowano 12 dwukrotnie rozcieńczonych roztworów związków poddanych badaniom, przy początkowym stężeniu badanego związku wynoszącym 200^1 g/ml. Wyniki odczytywano po przechowywaniu prób w temperaturze 37°C w ciągu 18 godzin, przy czym pomijano pojedynczego kolonie. Za najniższy stopień działania badanego związku (MIC) uważa się najniższe stężenie tego związku lub kombinacji związków, przy którym gołym okiem można zauważyć całkowite zahamowanie rozwoju mikroorganizmów.
W próbach stosowano same związki o wzorze 1 oraz ich mieszaniny z ampicyliną w stosunku 1:1. Wyniki podano w tabeli 1, w której symbole i skróty mają następujące znaczenie: I oznacza stosowanie samego związku o wzorze 1, II oznacza stosowanie kombinacji 1:1 związku o wzorze 1 z ampicyliną, III oznacza synergiczne działanie związku o wzorze 1, PS oznacza silne działanie synergiczne, S oznacza występowanie synergizmu, A oznacza działanie sumaryczne, N oznacza
149 242 5 brak widocznego skutku, AT oznacza działanie antagonistyczne, NI oznacza brak oceny, NT oznacza, że danej próby nie prowadzono.
W tabeli 1 podano wyniki prób ze związkami o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom sodu lub
19 1 ft potasu, R oznacza atom wodoru, a R i R mają znaczenie podane w tabeli 1.
Ta b e 1 a 1
R12 R18’ Staph aureus 01A005 Staph aureus 01A400 E. coli 51A129 E. coli 51A266 E. coli 511470 Ps. aerug. 52A104 Kleb. pneum. 53A079 Serr. mar. 63A095 Enter. cloa. 67B009 Mórg.. mórg. 97A001
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13
wzór 5 H I >200 >200 >200 >200 200 >200 >200 >200 >200 >200
II <0,20 12,5 >100 6,25 <0,20 >100 25 25 100 6,25
III NI A NI N NI NI S PS A PS
wzór 13 H I >200 >200 >200 >200 100 >200 >200 >200 >200 >200
z II <0,20 6,25 >100 1,56 <0,20 >100 25 6,25 50 1,56
III NI A NI N NI NI S PS A PS
wzór 14 H I >200 >200 >200 >200 100 >200 >200 >200 >200 >200
II <0,20 12,5 >100 6,25 <0,20 >100 50 50 >100 50
III NI A NI N NI NI A PS A PS
wzór 15 H I >200 >200 >200 100 >200 >200 >200 >200 >200 >200
II <0,20 12,5 >100 3,12 <0,20 >100 50 12,5 ' 100 6,25
III NI N NI . A NO NI A PS A PS
wzór 16 H I >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200
(8R) II <0,20 6,25 >100 3,12 <0,20 > 100 25 12,5 50 0,78
III NI A NI A NI NI A PS A PS
wzór 16 H I >200 >200 >200 50 >200 >200 >200 >200 >200 >200
(8S) II 0,39 3,12 >100 3,12 <0,20 >100 25 12,5 100 1,56
III NI S NI A NI NI A PS N PS
wzór 17 H I >200 >200 >200 >200 100 >200 >200 >200 >200 >200
izomer Z II <0,20 12,5 >100 3,12 <0,20 >100 50 12,5 25 6,25
III NI A NI N NI NI A PS PS PS
ch2=ch- H I >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200
II <0,20 25 >100 1,56 <0,20 100 50 50 25 3,12
III NI N NI A NI S A PS PS PS
wzór 18 H I >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200
CHa II <0,20 12,5 >100 3,12 <0,20 >100 50 25 100 12,5
III NI A NI N NI NI A PS A PS
wzór 19 H I >200 >200 >200 >200 50 >200 >200 >200 >200 >200
(8S) II <0,20 6,25 >100 3,12 <0,20 >100 25 12,5 50 3,12
III NI PS NI N NI NI A PS S PS
wzór 19 /CH3/2CHC/O/- I >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200
(8R) II <0,20 1,56 >100 6,25 0,39 > 100 12,5 25 >100 12,5
III NI PS NI AT NI NI S PS NI ' PS
wzór 19 CeHsCO I >200 >200 >200 >200 200 >200 >200 >200 >200 >200
(8R) II <0,20 1,56 100 6,25 0,39 >100 12,5 25 >100 12,5
III NI PS S AT NI NI S PS NI PS
wzór 16 CH3CO I >200 >200 >200 >200 NT >200 >200 >200 >200 >200
II <0,20 0,78 100 3,12 NT >100 12,5 25 100 6,25
III NI PS S AT NT NI S PS A PS
wzór 5 CH3CO I >200 >200 >200 >200 NT >200 >200 >200 >200 >200
II <0,20 1,56 50 3,12 NT >100 6,25 25 >100 12,5
III NI PS PS AT NT NI PS PS NI PS
149 242
1 2 3 4 5 6 7 8 9 9 10 11 12
wzór 18 CH3CO I >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200
II <0,20 6,25 >100 6,25 0,39 >100 50 >100 >100 6,25
III NI A NI AT NI NI N A A PS
wzór 19 wzór 20 I >200 >200 >200 >200 200 >200 >200 >200 >200 >200
II <0,20 0,78 >100 6,25 <0,20 >100 12,5 12,5 100 6,25
III NI PS NI AT NI NI S PS A ps
wzór 19 CH3CO I >200 >200 >200 >200 200 >200 >200 >200 >200 >200
(8S) II <0,20 0,78 100 6,25 <0,20 >100 6,25 50 >100 25
III NI PS S AT NI NI PS PS NI PS
wzór 15 CH3CO I >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200
II <0,20 50 >100 6,25 0,39 >100 50 >100 >100 50
III NI N NI AT NI NI AT NI NI S
wzór 19 CH3CO I >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200
(8R) II <0,20 0,78 100 3,12 <0,20 >100 6,25 50 100 12,5
III NI PS S N NI NI PS PS A PS
wzór 19 C2H55OC/O/i I >200 >200 >200 >200 200 >200 >200 >200 >200 >200
(8S) II < 0,20 0,78 100 6,25 <0,20 >100 6,25 100 100 6,25
III NI PS S N NI NI PS S N PS
wzór 19 CH3CH2CO I >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200
(8S) II <0,20 0,39 100 3,12 <0,20 > 100 6,25 12,5 50 3,12
III NI PS S N NI NI PS PS S PS
wzór 19 /CH3/2CHCO I >200 >200 >200 >200 200 >200 >200 >200 >200 >200
(8S) II <0,20 1,56 100 3,12 0,39 >100 3,12 50 >100 12,5
III NI PS S N NI NI PS S NI PS
wzór 16 CH3CO I >200 >200 >200 200 >200 >200 >200 >200 >200 >200
(8S) II <0,20 0,78 50 3,12 <0,20 100 6,25 6,25 50 1,56
III NI PS PS A NI S PS PS A PS
wzór 16 CH3CO I >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200 >200
(8R) II <0,20 0,78 50 3,12 <0,20 >100 12,5 12,5 50 1,56
III NI PS PS A NI NI PS PS S PS
Wyniki podane w tabeli 1 świadczą o silnym inhibitowaniu β-laktamazy przez związki o wzorze 1, gdyż próby wykazały, że wszystkie badane związki działają przeciwjednemu lub większej liczbie mikroorganizmów.
Związki o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, jak również ich sole, w kombinacjach ze znanymi antybiotykami β-laktamowymi są przydatne w przemyśle jako środki mikrobójcze, np. do traktowania wody lub szlamów, do konserwacji farb i drewna, a także mogą być stosowane miejscowo jako środki odkażające. Przy takich zastosowaniach często korzystnie jest mieszać czynną substancję z nietoksycznym nośnikiem, takim jak olej roślinny lub mineralny albo krem zmiękczający. Można też rozpuszczać lub dyspergować te związki w ciekłych rozpuszczalnikach lub rozcieńczalnikach, takich jak woda, alkanole, glikole lub ich mieszaniny. Najczęściej stosuje się takie preparaty zawierające od około 0,1 do około 10% wagowych czynnej substancji w stosunku do całości preparatu.
Jak również podano .wyżej, związki o wzorze 1, są szczególnie cenne < jako środki silnie inhibitujące drobnoustrojowe /ł-laktamazy i zwiększające skuteczne działanie bakteriobójcze antybiotyków /Maktamowych (penicylin i cefalosporyn) przeciwko wielu drobnoustrojom, a zwłaszcza tym, które wytwarzają j3-laktamazę. Takie korzystne działanie związków o wzorze 1 można określić w doświadczeniach, w których określa się wartość MIC samych antybiotyków oraz samych związków o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru. Wartości MIC dla kombinacji tych związków z antybiotykami mierzy się metodą podaną przez Barry i Sabath w „Manuał of Clinical Microbiology, wydawnictwo Lanatte, Spaulding i Truant, wydanie 2,1974, American Society for Microbiology.
149 242
Związki o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, zwiększają przeciwbakteryjne działanie antybiotyków /3-haktamowych in vivo. Oznacza to, że przy ich stosowaniu ulega obniżeniu ilość antybiotyku, konieczna do ochrony myszy przed zabójczym działaniem szczepionki bakterii wytwarzających /3-laktamazę. W próbach prowadzonych dla ustalenia takiej aktywności wywołano u myszy doświadczalnie infekcje przez dootrzewnowe zaszczepianie myszy typową hodowlą badanego mikroorganizmu w postaci 5% zawiesiny w śluzie żołądkowym wieprza. Natężenie zakażenia regulowano tak, aby mysz otrzymywała śmiertelną dawkę, to jest najniższą dawkę śmiertelną, powodującą zabicie 100% myszy w porównaniu z myszami z próby kontrolnej, którym nie podano szczepionki. Badany związek podawano w kombinacji z antybiotykiem w różnych dawkach doustnie lub dootrzewnowo myszom zakażonym. Aktywność badanej mieszaniny określano licząc myszy pozostałe przy życiu, którym podano określoną dawkę mieszaniny. Aktywność tę wyrażano w procentach zwierząt pozostałych przy życiu dla określonej dawki, albo wyrażano jako wartość PD50, to jest wielkość dawki, przy której połowa zakażonych myszy pozostaje przy życiu.
Zdolność związków o wzorze 1 do zwiększania skuteczności działania antybiotyków · βlaktamowych przeciwko bakteriom produkującym /J-laktamazę sprawia, że związki te stanowią cenne środki, które można razem z antybiotykami /3-laktamowymi stosować przy zwalczaniu zakażeń bakteryjnych u ssaków, a w szczególności u ludzi. W praktyce, związek o wzorze 1 można mieszać z antybiotykiem j3-laktamowym, a w przypadku związków o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, antybiotyk β-laktamowy jest chemicznie związany ze związkiem o wzorze 1 i oba te czynniki podaje się równocześnie. Można też podawać związki o wzorze 1 oddzielnie, w toku leczenia antybiotykami /3-laktamowymi. Niekiedy korzystnie jest najpierw podawać związek o wzorze 1 i dopiero później stosować leczenie antybiotykiem.
Jeżeli związek o wzorze 1, w którym R1 oznącza atom wodoru, stosuje się dla zwiększenia efektywności antybiotyku /3-laktamowego, wówczas mieszaninę tego związku z antybiotykiem /3-kiktamowym, albo sam związek o wzorze 1, podaje się korzystnie z farmakologicznie dopuszczalnym nośnikiem, lub rozcieńczalnikiem. W preparatach takich zawartość nośnika stanowi zwykle 5-80% wagowych.
Preparaty zawierające związek o wzorze 1 i antybiotyk /J-laktamowy można podawać doustnie lub pozajelitowo, np. domięścniowo, podskórnie lub dootrzewnowo. Dzienne dawki związków o wzorze 1 podaje się zwykle w stosunku wagowym do dawek antybiotyku J-laktamowego wynoszącym od około 1:3 do około 3:1. Jeżeli związki o wzorze 1 stosuje się razem z antybiotykiem /ł-laktamowym, to dzienna dawka takiego preparatu dla ludzi wynosi przy podawaniu doustnym zwykle od około 10 do około 200 mg, a przy podawaniu pozajelitowym od około 10 do około 40 mg na 1 kg ciężaru ciała. Niekiedy mogą być też stosowane inne wielkości dawek.
Jak wiadomo, niektóre antybiotyki /3-laktamowe działają skutecznie wtedy, gdy są podawane doustnie lub pozajelitowo, podczas gdy inne są skuteczne tylko przy podawaniu pozajelitowym. Jeżeli związek o wzorze 1 ma być stosowany razem, np. w mieszaninie, z antybiotykiem, który działa skutecznie tylko przy podawaniu pozajelitowym, wówczas trzeba stosować preparat nadający się do podawania pozajelitowego. Podobnie postępuje się wtedy, gdy związek o wzorze 1 ma być podawany doustnie lub pozajelitowo razem , np. w mieszaninie, z antybiotykiem. Można jednak także podawać związki o wzorze 1 doustnie i równocześnie podawać antybiotyki βlaktamowe pozajelitowo, albo też odwrotnie.
Wynalazek zilustrowno poniżej w przykładach. Dla otrzymanych związków podano widmo protonowe oraz widmo C^3 magnetycznego rezonansu jądrowego mierzone przy 60, 90, 250 lub 300 MHz dla roztworów w deuterochloroformie /CDCI3/, w tlenku deuteru /D2O/, w deuteroacetonie /CD3COCD3/ lub w sulfotlenku deuterodwumetylu /DMSO-de/, a szczyty podawano w częściach na 1 milion /ppm/ w dół od czterometylosilanu. Skróty literowe mają ogólnie przyjęte znaczenie.
Przykład I.Ester allilowy 1,1-dwutlenku kwasu 6-a-/N-metylopirolilo-2/-hydroksymetylo penicylanowego.
520 mg /1,48 mmola/ estru allilowego 1,1-dwutlenku kwasu 6-cr-bromopenicylanowego rozpuszcza się w 10 ml bezwodnego tetrahydrofuranu, chłodzi do temperatury -78°C, dodaje 0,52 ml 2,85 ml roztworu bromku metylomagnezowego w tetrahydrofuranie i miesza w temperatu8
149 242 rze -78°C w ciągu 5 minut, po czym dodaje się 162 mg 2-formylo-N-metylopirolu i miesza dalej w temperaturze -78°C w ciągu 20 minut. Otrzymaną mieszaninę wlewa się do nasyconego roztworu chlorku amonowego, ekstrahuje octanem etylu, suszy wyciąg nad MgSO4 i odparowuje pod zmniejszonym ciśnieniem, otrzymując 466 mg surowego produktu. Produkt ten oczyszcza się chromatograficznie na żelu krzemionkowym, eluując chloroformem z octanem etylu 9:1 i otrzymuje się 180 mg (32% wydajności teoretycznej) czystego związku podanego w tytule.
1H-NMR/CDC13/ ppm /delta/: 1,4 /s,3H/, 1,62 /s,3H/, 3,68 ' /s,3H/, 4,0-4,4 /m,lH/, 4,42 /s,lH/, 4,5-4,8 /m,3H/, 5,0-6,0 /m,4H/, 6,0-6,7 /m,3H/.
Przykład II. Postępując w sposób podany w przykładzie I i stosując odpowiednie aldehydy o wzorze R12R13CHO, wytwarza się związki o wzorze la, w którym R12 oznacza atom wodoru, R1 oznacza rodnik allilowy, a R13 ma znaczenie podane w tabeli 2.
Tabela 2
r13 Wydajność % Eluent* 1 H-NMIR/CDCla/ppm/deltay
1 2 3 4
Wzór 21 30 A Izomer 6-σ: 1,4/s,0,39H/, 1,5 /s,2,61H/, 1,62 /s,0,39H/, 1,7 /s,2,61H/, 3,0 /bs,lH/, 4,0-4,4 /m,lH/, 4,45 /s,lH/, 4,5-4,9 /m,2H/, 5,1-6,1 /m,4H/, 6,3-6,6 /m,2H/, 7,45 /m,lH/
Wzór 21 6 A Mieszanina izomerów 6-σ i 8R oraz 6-σ i 8S
CeHs 78 A 1,4 /s,3H/, 1,6 /s,3H/, 3,28 /bs,lH/, 3,8-4,2 /m,lH/, 4,35 /s,lH/, 4,45-4,8 /m,3H/, 5,0-6,1 /m,4H/, 7,3 /s,5H/
Wzór 23 33 B 1,3 /s,3H/, 1,55 /s,3H/, 4,04 /bs,lH/, 4,35 /s,lH/, 4,5-4,85 /m,3H/, 5,1-6,1 /m,4H/, 7,1-7,4 /m,lH, 7,6-8,0 /m,lH/, 8,2-8,7 /m,2H/
Wzór 22 38 A 1,4 /s,3H/, 1,60 /s,3H/, 2,50 i 2,60 /s,3H/, 4,1-4,4 /m,lH/, 4,4 i 4,5 /s,lH/, 4,6-5,0 /m,3H/, 5,1-6,0 /m,4H/, 6,0-7,2 /m,4H/
Wzór 24 35 B 1,3 /s,3H/, 1,55 /s,3H/, 4,0 /m,2H/, 4,35 /s,lH/, 4,4-6,8 /m,3H/, 5,1-6,2 /m,4H/, 7,2-7,5 /m,2H/, 8,2-8,6 /m,2H/
Wzór 17 50 B 1,25 /s,0,75H/, 1,35 /s,2,25H/, 1,55 /s,3H/, 3,3 /bs,lH/, 4,05 /dd,lH/, 4,3 /s,lH/, 4,3-4,8 /m,3H/, 5,0-6,2 /m,4H/, 6,8-7,4 /m,3H/
CH2 = CH 21 C 1,4 /s,3H/, 1,6 /s,3H/, 3,0 /bs,lH/, 3,7-4,0 /m,lH/, 4,4-4,8 /m,4H/, 5,0-6,3 /m,6H/
Wzór 18 25 D 1,36 /s,l,5H/, 1,40/s,l,5H/,
1,60 /s,l,5H/, 1,65 /s,l,5H/,
3,7 /s,3H/, 4,0-4,5 /m,2H/, 4,4 /s,lH/, 4,5-4,8 /m,2H/, 5,0-6,0 /m,4H/, 6,7 /s,lH/, 6,85 /s,lH/
149 242
1 2 3 4
Wzór 19 52 D Izomer 6-a, 8S: 1,4 /s,3H/, 1,6 /s,3H/, 4,38 /dd,lH/, 4,43 /s,lH/, 4,67-4,75/m,2H/, 4,76 /d,lH/, 5,3-5,5 /m,2H/, 5,63 /d,lH/, 5,85-6,05 /m,lH/, 7,4 /d,lH/,7,8/d,lH/ Izomer -6a, 8R: 1,36 /s,3H/, 1,<6)/s,3H/, 4,22/d,lH/, 4,4 /s,lH/, 4,65/m,2H/, 4,88/s,lH/, 5,25-5,5 /m^H/, 5,55 /d,lH/, 5,8-6,0 /m,lH/, · 7,35 /d,lH/, 7,75 /d,lH/
Wzór 25 42 E Izomer 6a, 8S: 1,44 /s,3H/, 1,62 /s,3H/, 3,68 /bs,lH/, 4,31 /dd,lH/, 4,5 /s,lH/, 4,74 /s,2H/, 4,86/d,lH/, 5,4/m,3H/, 5,9 /m,lH/, 7,5 /m,3H/, 8,02 /s,lH/, 8,14 /m,2H/, IR: 3482,1802cm
Wzór 26 57 surowy 9 mniej polarny 8 silniej polarny A /zomer mniej polarny/ F /izomer silniej Mniej polarny izomer 6-a, 8S: 1,-4 /s,3H/l,6 /s,3H/, 4,45 /s,lH/, 4,4-4,8 /m,4H/, · 5,2-5,6 /m,3H/, 5,7-6,3 /m,lH/, 7,35 /t,lH/, 8,85 /d,2H/, Izomer silniej polarny 6-a, 8R: 1,45 /s,3H/, 1,6 /s,3H/, 4,4 /s,lH/, 4,45 /dd,lH/, 4,7-4,9 /m,2H/, 4,95 /d,lH/, 5,2-5,6 /m,3H/, 5,7-6,3 /m.lH/, 7,35 /t,lH/, 8,85 /d,lH/
Wzór 13 25%, frakcja 1 /jeden izomer/ 12%, frakcja 2 /mieszanina dwóch izomerów/ D Frakcja pierwsza: l,4/s,3H/, 1,6 /s,3H/, 4,2-4,4 /m,2H/, 4,55,0 /m,3H/, 5,1-6,1 /m,6H/, 7,6 /d,lH/, 8,87 /d,lH/, 9,23 /s,lH/
Wzór 28 56 70:30 mieszanina izomerów D l,4/s,3H/, 1,57/s,3H/, 4,25 /m,lH/, 4,37 /s,0,7H/, 4,42 /s, 0,3H/, 4,75 /m,2H/, 4,8 /d,0,3H/, 4,85 /d,0,7H/, 5,25-5,5 /m,3H/, 5,9 /m,lH/, 8,52 /m,2H/, 8,84 /m,lH/
Wzór 29“ 22 1:2 mieszanina izomerów D 1,4/s,lH/, 1,<45/s,2H/, 1,6 /r,lH/, 1,63 /s,2H/, 4,12 /m,lH/, 4,22 /m,lH/, 4,41 i 4,46 /s,lH/, 4,6-4,6 /m,2H/, 4,95 /d,lH/, 5,2-5,5 /m,3H/, 5,9 /m,lH/, 6,95 i 7,05 /s,lH/, 7,28 i 7,36 /s, 1H/
Wzór 30 35 dwa izomery G 1,38-1,40 /d,3H/, 1,56-1,57 /d, 3H/, 4,20-4,40 /m,2H/, 4,59-4,72 /m,2H/, 4,864,88 /d,0,5H/, 5,045,06 /d,0,5H/, 5,26-5,42 /m,2H/, 5,50-5,62 /m,lH/, 5,82-6,00 /m, 1H/, 7,50-7,86 /m,lH/, 7,90-8,08 /m,lH/, 9,02-9,10 /m,lH/ Widmo w podczerwieni 1800 . cm^
Wzór 31 46 A 1,34/s,3H/, 1,52/s,3H/, 3,8 /s,3H/, 4,4 /m,lH/, 4,5-4,7 /m, 2H/, 4,9 /d,lH/, 5,2-5,5 /m,3H/, 5,66 /bs,lH/, 5,7-6,0 /m,lH/, 7,0 /dd,lH/, 7,2-7,3 /m,lH/, 7,82/d,lH/
Χα - chloroform/octan etylu /9:1/
B - octan etylu/chloroform /^7:3^
C - chloroform/octan etylu /19:1/
D - chloroform/metanol /19:1/
E - chloroform
F - chloroform/octan etylu /1:1/
G - octan etylu °- produktem wyjściowym był aldehyd l-dwuetoksymetyloimidazolo-2-karboksylowy
149 242
Przykład III. Ester allilowy 1,1-dwutlenku kwasu 6-/N-acetylopirolilo-2/-acetoksymetylopenicylano wego.
Do roztworu 210 mg /0,51 mmola/ estru allilowego 1,1-dwutlenku kwasu 6-/N-acetylopirolilo-2/-hydroksymetylopenicylanowego w 3 ml tetrahydrofuranu dodaje się 0,16 ml bezwodnika kwasu octowego oraz 0,2 ml pirydyny i miesza w pokojowej temperaturze w ciągu 24 godzin, po czym rozcieńcza mieszaninę wodą i ekstrahuje chlorkiem metylenu. Połączone wyciągi odparowuje się, otrzymując 171 mg /75% wydajności teoretycznej/ produktu w postaci kryształów o barwie żółtej.
1H-NMR /CDCI3/ ppm /delta/: 1,4 /s,3H/, 1,6 /s,3H/, 2,15 /s,3H/, 3,55 /s,3H/, 4,15-4,3 /dd, 1H/, 4,4 /s,lH/, 4,6-4,8 /m,3H/, 5,1-6,0 /m,3H/, 6,1-6,6 /m,2H/, 6,6-7,4 /m,2H/.
Przykład IV. Ester allilowy 1,1-dwutlenku kwasu 6-fenyloacetoksymetylopjnicylanowego.
Stosując 1,98 mmola estru allilowego 1,1-dwutlenku kwasu 6-fenylohydroksymetylopenicylanowego i postępując w sposób podany w przykładzie III, przy użyciu 4,2 mmola chlorku acetylu i 0,4 ml pirydyny, wytwarza się 0,7 g /84% wydajności teoretyczne/ estru allilowego 1, 1-dwutlenku kwasu 6-fenyloacetoksymetylopenicylanowego o konsystencji gumy i barwie żółtej.
1H-NMR /CDCh/ ppm /delta/: 1,3 i 1,4 /s,3H/, 1,62 /s,3H/,2,08 i 2,2 /s,3H/, 4,2 /dd,lH/,
4,4 /s,lH/, 4,5 /d,lH/, 4,65 /d,2H/, 6,25 /m,lH/, 7,3 /m,5H/.
Przykład V. Ester allilowy 1,1-dwutlenku kwasu 6-/l-metyIoimidazolilo-2/-acetoksymetylopenicylanowego.
472 mg /1,23 mola/ estru allilowego 1,1-dwutlenku kwasu 6-/l-metyloimidazolilo-2/hydroksymetylopenicylanowego acetyluje się sposobem podanym w przykładzie III, otrzymując 392 mg /75% wydajności teoretyczne/ podanego w tytule związku acetoksylowego w postaci mieszaniny 2 izomerów.
1H-NMR/CDC13/ppm/delta/: l,4/s,5H/, l,5/s,5H/, l,6/s,l,5H/, l,7/s,lH/,2,2/s,3H/,
3,7 /s,l,5H/, 3,75 /s,l,5H/, 4,0-6,0 /m,8H/, 6,3-6,5 /m,lH/, 6,8 /m,lH/, 7,0 /m,lH/.
Przykład VI. A. Sól potasowa 1,1-dwutlenku kwasu/6-a, 8S/-6-pirymidynylo-2/-hydroksymetylopenicylanowego.
300 mg /0,79 mmola/ tego estru allilwoego 1,1-dwutlenku kwasu 6-a-/pirymidynylo-2/hydroksymetylopenicylanowego /otrzymanego sposobem podanym w przykładzie II/, który eluuje się jako pierwszy, rozpuszcza się w 4 ml octanu etylu, dodaje 30 mg tetrakis/trójfenylofosfino/palladu/0/ i 30 mg trójfenylofosfiny i miesza w atmosferze azotu, w celu wytworzenia solwatu /5-10minut/. Następnie dodaje się 1,57 ml/0,79 mmola/2-etylokapronianu potasowego w octanie etylu, miesza w pokojowej temperaturze w ciągu 20 minut, odsącza i przemywa osad octanem etylu, otrzymując po wysuszeniu 53 mg stałego produktu barwy żółtej. Przesącz traktuje się eterem dwuetylowym, otrzymując drugą partię produktu w postaci osadu /152 g/. Łączna wydajność wynosi 69% wydajności teoretycznej.
'H-NMR, 250 MHz, /DMSO-d6/ ppm /delta/: 1,33 /s,3H/, 1,44 /s,3H/, 3,77 /s,lH/, 3,95 /dd,J = 2,J = 6,1H/, 4,89 /d,J, = 2,1H/, 5,1 /d,J = 6,1H/, 6,33 /s,lH/, 7,48 /t,J = 4,1H/, 8,84 /d,J = 4,2H/.
B. Sól potasowa 1,1-dwutlenku kwasu /6-cr, 8R/-6-/pirymidynylo-2/-hydroksymetylopenicylanowego.
300 mg /0,79 mmola/ estru allilowego 1,1-dwutlenku kwasu 6-a-/pirymidynylo-2/-hydroksymetylopenicylanowego /otrzymanego sposobem podanym w przykładzie II/, który eluuje się jako drugi, przeprowadza się sposobem opisanym w poprzedzającym ustępie w sól potasową, otrzymując 236 mg produktu /79% wydajności teoretycznej/.
1H-NMR, 250 MHz, /DSMO-d6/ ppm /delta/: 1,30 /s,3H/, 1,42 /s,3H/, 3,65 /s,lH/, 4,60 /dd,J = 2,J = 8,1H/, 4,75 /d,J = 2,1H/, 5,15 /d,J = 8,1H/, 7,47 /t,J = 4,1H/, 8,85 /d,J = 4,2H/.
Przykład VII. A. Ester allilowy 1,1-dwutlenku kwasu /6cr, 8S/-6-pirymidynylo-2/acjtoksymetylopenicylano wego.
785 mg /2,1 mmola/ estru takiego jak stosowany w ustępie A przykładu VI rozpuszcza się 4 ml chlorku metylenu, dodaje 0,45 ml /5,6 mmola/piiydyny i 0,53 ml /5,6 mmola/ bezwodnika kwasu octowego i miesza w pokojowej tmperaturze w ciągu 2,5 godzin, po czym rozcieńcza 30 ml chlorku metylenu i ekstrahuje 7 porcjami wody po 60 ml, a następnie suszy nad MgSO4, przesącza i
149 242 odparowuje pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymuje się 813 mg /92%· wydajności teoretycznej/ związku podanego w tytule.
H-NMR /CDCb/ ppm /delta/: 1,4 /s,3H/, 1,6 /s,3H/, 2,2 /s,3H/, 4,45 /s,3H/, 4,45 /dd,lH/, 4,75 /m,2H/, 4,95 /d,lH/, 5,2-5,6 /m,2H/, 5,7-6,3 /m,lH/, 6,45 /d,lH/, 7,35 /t,lH/,
8,85 /d,lH/.
B. Ester allilowy 1,1-dwutlenku kwasu /6cr, 8R/-6-/piiymidynylo-2/-acetoksymetylopenicylanowego.
W sposób analogiczny do opisanego wyżej, przez acetylowanie estru allilowego, takiego jak stosowany w ustępie B przykładu VI, otrzymuje się podany w tytule związek z wydajnością wynoszącą 88% wydajności teoretycznej.
1H-NMR /CDO3/ ppm /delta/: 1,4 /s,3H/, 1,6 /s,3H/, 4,45 /s,lH/, 4,50 /dd,J=l,J = 8,1H/, 4,75 /m,2H/, 4,8 /d,J= 1,1H/, 5,25-5,6 /m,2H/, 5,7-6,3 /m,lH/, 6,4 /d,J = 8,1H/,
7,35 /t,J = 6,1H/, 8,8 9d,J = 6,1H/.
Przykład VIII. A. Sól potasowa 1,1-dwutlenkukwasu /6«,8S/-6-/piiymidynylo-2/-acetoksymetylopenicylano wego.
Roztwór 789 mg /1,86 mmola estru allilowego 1,1-dwutlenku kwasu /6a, 8S/-6-/pirymidynylo-2/-acetoksymetylopenicylanowego w 4 ml octanu etylu poddaje się reakcji opisanej w przykładzie VI, otrzymując 342 mg /43% wydajności teoretyczne/ soli podanej w tytule. Produkt ten oczyszcza się metodą średniociśnieniowej chromatografii cieczowej, eluując wodą z acetonitrylem 9:1 i otrzymuje się produkt, którego czystość określona metodą wysokociśnieniowej chromatografii cieczowej wynosi 85%.
B. Sól potasowa 1,1-dwutlenku kwasu /6a, 8R/-6-/pirymidynylo-2/-acetoksymetylopenicylanowego.
Roztwór 666 mg /1,57 mmola/ estru allilowego 1,1-dwutlenku kwasu /6a, 8R/-6-pirymidynylo-2/-acetoksymetylopenicylanowego poddaje się reakcji opisanej w poprzedzającym ustępie, otrzymują 339 mg /51% wydajności teoretyczne/ surowego produktu podanego w tytule. Po oczyszczeniu metodą podaną w poprzedzającym ustępie otrzymuje się 162 mg czystego izomeru.
1H-NMR, 250 MHz, /DSMO-de/ ppm /delta/: 1,34 /s,3H/, 1,44 /s,3H/, 2,17 /s,3H/, 3,65 /s,lH/, 4,15 /dd,J = 2,J = 8,1H/, 4,97 /d,J = 2,1H/, 6,27 /d,J = 8,1H/, 7,50 /t,J = 5,1H/, 8,85 /d,J = 5,2H/.
P r z y k ł a d IX. Postępując sposobami podanymi w przykładzie III i stosując jako produkty wyjściowe odpowiednie estry o wzorze 1, wytworzone sposobem podanym w przykładzie II, otrzymuje się związki o wzorze 1, w którym R13 ma znaczenie podane w tabeli 3, R12 oznacza atom wodoru, R oznacza grupę COCH3 i R oznacza rodnik allilowy.
Tabela 3
R13 Stereochemia Ce, Ce Wydajność % 'H-NMR /CDCb// ppm /delta/
1 2 3 4
Wzór 25 mieszanina 6-σ, 8S 6-σ, 8R 100 1,43 /s,3H/, 1,63 /s,3H/, 2,25 /s,3H/, 4,51 /m,2H/, 4,79 /m, 2H/, 5,43 /m,2H/, 5,98 /m,lH/, 6,65 /d,lH/, 7,5 /m,3H/, 7,98 /s,lH/, 8,20 /m,2H/
Wzór 27 mieszanina 60:40 6-σ, 8S 6-σ, 8R 69 l,4/s,l,8H/, 1,43 /s,l,2H/, 1,56 /s,l,2H/, 1,62 /s,l,8H/, 2,2 /s,l,2H/, 2,3/s,l,8H/, 4,35 /m,lH/, 4,4 /s,0,6H/, 4,43 /s,0,4H/, 4,78 /d,0,6H/, 4,8 /d,0,4H/, 5,3-5,5 /m,2H/, 5,8-6,05 /m,lH/, 6,3 /m,lH/, 7,45 /d,lH/, 8,82 /d,lH/, 9,25 /m,lH/
1 2 3 4
40:60 1,6 /s,l,8H/, 1,65 /s,l,2H/,
6-σ, 8S 2,2 /s,l,2H/, 2,26 /s,l,8H/,
6-σ, 8R 4,23 /dd,0,4H/, 4,35 /dd,0,6H/, 4,4 /s,0,6H/, 4,45 /s,0,4H/, 4,8 /m,2H/, 4,74 /d,0,6H/, 5,0 /d,0>4H/, 5,35 /m,2H/, 5,9/m,lHZ, 6,45/m,lH/, 8,75 /m,lH/
Wzór 31 92 Lepka ciecz barwy zielonej
Przykład X. Postępując w sposób podany w przykładzie VI, estry 8-acetoksy-karbomyloksyallilowe opisane w przykładzie V przeprowadza się w sole potasowe o wzorze 1, w którym R13 ma znaczenie podane w tabeli 4, R oznacza atom wodoru, R18 oznacza grupę COOCH3 i R1 oznacza atom potasu.
Tabela 4
R’3 Stereochemia Ce, Ce Wydajność % 1 H-NMR /D2O/ ppm /delta/
1 2 3 4
Wzór 27 65:35 6-σ, 8S 6-σ, 8R surowa 57 oczyszczona1 chromatograficznie 21 oczyszczona: 1,45/s,3H/, 1,58 /s,3H/, 1,25 /s,l,05H/, 1,32 /s,l,95H/, 4,25 /s,0,65H/, 4,28 /s,0,35H/, 4,37 /dd,0,65H/, 4,45 /dd,0,35H/, 5,15 /d,0,65H/, 5,2 /d,O,35H/, 6,25 /d,0,65H/, 6,35 /d,0,35H/, 7,73 /m,lH/, 8,85 /m,lH/, 9,15 /m,lH/
Wzór 18 6:1 6-σ, 8S 6-σ, 8R 64 1,44/s,3H/, 1,5 /s,3H/, 1,62 /s,3H/, 2,2 /s,0,4H/, 2,24 /s, 2,6H/, 3,8 /s,3H/, 4,27 /s,lH/, 4,4 /dd,lH/, 4,96 /d,lH/, 6,45 /d,0,15H/, 6,5 /d,0,85H/, 7,07 /s,0,15H/, 7,1 /d,0,85H/, 7,16 /s,0,15H/, 7,2 /d,0,85H/. IR/KBr/: 3409, 1786, 1740, 1620 cm1
Wzór 28 30:70 6-σ, 8S 6-σ, 8R surowa 84 43 oczyszczona chromatograficznie l,3/s,2,lH/, 1,34/s,0,9H/, 1,42 /s,3H/, 2,13 /s,0,9H/, 2,2/s,2,lH/, 3,66/s,0,7H/, 3.7 /s,0,3H/, 4,1 /dd,0,3H/, 4,95 /d,0,7H/, 5,07 /d,0,3H/, 6,24 /d,0,3H/, 6,36 /d,0,7H/, 8.7 /s,2H/, 8,8 /s,0,7H/, 9,83 /s,0,3H/. IR/KBr/: 3468, 1781, 1746, 1623 cm1
Chromatografia na kolumnie Cie, to jest z krzemianu monooktadecylowego.
Przykład XI. Sól potasowa 1,1-dwutlenku kwasu 6-/imidazolilo-2/-hydroksymetylopenicylanowego.
141 mg /0,38 mmola/ estru allilowego 1,1-dwutlenku kwasu 6-/imidazolilo-2/-hydroksymetylopenicylanowego /mieszanina izomerów z przykładu II/, 12 mg tetrakis/trójfenylofosfino/palladu/0/, 12 mg trójfenylofosfiny, 0,76 ml /0,38 mmola/ 2-etylokapronianu potasowego i 2ml octanu etylu miesza się w atmosferze azotu w ciągu 1 godziny, po czym odsącza wytworzony osad, otrzymując 143 mg /100% wydajności teoretycznej/ stałego produktu o barwie żółtej. Analiza
149 242 metodą cieczowej chromatografii ciśnieniowej wykazuje, że jest to mieszanina 2 izomerów związku podanego w tytule. Widmo w podczerwieni /KBr/ cm’1: 3382, 1780, 1728, 1615.
Przykład XII. A. Ester benzylowy 1,1-dwutlenku kwasu 6-/2-tiazolilo/-hydroksymetylopenicylano wego.
Roztwór 17,79 g /44 mmole/ estru benzylowego 1,1-dwutlenku kwasu 6-a-bromopenicylanowego w 250 ml bezwodnego tetrahydrofuranu poddaje się reakcji z równomolową ilością bromku metylomagnezowego w temperaturze -78°C, miesza w ciągu 1 minuty, dodaje równomolową ilość 2-formylotiazolu i miesza w ciągu 10 minut. Następnie dodaje się równomolową ilość kwasu octowego, miesza w ciągu 5 minut, wlewa do 500 ml wody i ekstrahuje octanem etylu. Wyciągi płucze się wodą, suszy nad MgSCU i odparowuje rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem, otrzymując 16,93 g /89% wydajności teoretycznej/ surowego produktu, który w chromatogramie cienkowarstwowym wykazuje 2 plamy. Produkt ten oczyszcza się chromatograficznie na żelu krzemionkowym, eluując chloroformem z octanem etylu 96:4. Otrzymuje się 4,72 g izomeru silniej polarnego i 2,98 g izomeru mniej polarnego oraz 0,5 g mieszaniny izomerów. Łączna wydajność wynosi 43% wydajności teoretycznej.
Izomer silniej polarny: 1H-NMR /CDCW ppm /delta/: 1,25 /s,3H/, 1,55 /m,3H/, 4,3 /dd,2H/, 4,45 /s,lH/, 4,65 /bs,lH/, 4,9 /d,lH/, 5,2 /m,2H/, 5,55 /d,lH/, 7,35 /m,6H/, 7,75 /d,lH/.
Izomer mniej polarny: 1 H-NMR/CDCW ppm /delta/: l,2/s,3H/, 1,5/s,3H/, 4,35/m,2H/,
4,75 /d,lH/> 5,1 /m,2H/, 5,55 /d,lH/, 7,2 /m,6H/, 7,6 /d,lH/.
B. Ester dwufenylometylowy 1,1-dwutlenku kwasu 6-/2-tiazolilo/-hydroksymetylopenicylanowego.
W sposób analogiczny do opisanego w poprzedzającym ustępie, stosując 20 milimoli estru dwufenylometylowego 1,1 dwutlenku kwasu 6-a-bromopenicylanowego i po chromatograficznym oczyszczeniu surowego produktu na kolumnie z żelu krzemionkowego, z użyciem chloroformu z octanem etylu jako eluentu otrzymuje się 2,464 g izomeru mniej polarnego i 3,029 g silniej polarnego izomeru związku podanego w tytule.
Izomer silniej polarny:1 H-NMR /CDCW ppm /delta/: 1,06 /s,3H/, 1,52 /s,3H/, 4,1-4,3 /m,lH/, 4,42 /s,lH/, 4,76 /d,lH/, 5,45 /d,lH/, 6,82 /s,lH/, 7,05-7,3 /m,llH/, 7,56 /d,lH/.
Izomer mniej polarny: 1 H-NMR /CDCW ppm /delta/: 1,2 /s,3H/, 1,65 /s,3H/, 4,35 /dd,lH/, 4,55 /s,lH/, 4,83 /d,lH/, 5,05 /dd,lH/, 6,95 /s,lH/, 7,2-7,4 /m,lH/, 7,75 /d,lH/.
Przykład XIII. Postępując w sposób opisany w przykładzie III i stosując odpowiednio podstawione estry 1,1-dwutlenku kwasu 6-R1/CHOH-pjnicylanowego oraz odpowiednie chlorki kwasowe o wzorze R18C1 lub odpowiadające im bezwodniki kwasowe, wytwarza się związki o wzorze 1, w którym R oznacza atom wodoru, a R , R i R mają znaczenie podane w tabeli 5.
Tabela 5
R1 r13 R18 Stereochemia przy Ce 1 H-NMR /CDCh/ ppm /delta/
1 2 3 4 5
C6H5CH2 z silniej polarnego związku 8-hydroksylowego z przykładu XII.A. 2-tiazolil C2H5C/O/- /R/ 1,3 /t,3H/, 1,4 /s,lH/, 1.65 /s,lH/, 2,55 /q,2H/, 4,5 /s,lH/, 4,4-4,6 /m,lH/, 4,85 /s,lH/, 5,27 /s,2H/, 6.65 /d,lH/, 7,35 /m,6H/, 7,75 /d,lH/
/C6H5/2CH ze słabiej polarnego izomeru z przykładu ΧΙΙ.Β. 2-tiazolil C2H5C/O/- /S/ 1,25 /s,3H/, l3/t,3H/, 1,75 /s,3H/, 4.24 /q,2H/, 4,36-4,60 /m,lH/, 4,55 /s, 1H/, 5,02 /d,lH/, 6,43 /d, 1H/, 6,95 /s,lH/, 7,1-7,5 /m,llH/, 7,75 /d,lH/
/C6H5/2CH z silniej polarnego izomeru z przykładu XII.B. 2-tiazolil C2H5C/O/- /R/ Stały produkt 0 konsystencji piany 0 barwie różowej
1 2 3 4 5
Allil 2-ttazoltl Wzór 32 /S/+/R/ 1.4 /s,2,lH/, 1,5 /m,0,9H/, 1,6 /s,2,lH/, 1,65 /s,0,9H/, 4.4 /s,0,7H/, 4,5 /0,3H/, 4,5-5,0 /m,4H/, 5,1-6,2 /m, 3H/, 6,9 /d,lH/, 7,4 /m,lH/, 7,8 /d,lH/
Allil 2-ttazoltl /CH/CHC/O/- /S/ mniej polarny 22% wydajności 1,37 /m,3H/, 1,50 /m,3H/, 1,65 /s,3H/, 1,82 /s,3H/, 2,70 /m,lH/, 4,61 /s,lH/, 4,7 /m,lH/, 4,9 /m,2H/, 5,12 /d,lH/, 5,41 /m,lH/, 5,6 /m, 1H/, 5,8-6,5 /m,lH/, 6,75 /d,lH/, 7,6 /d,lH/, 7,97 /d, 1H/
/R/ silniej polarny 41% wydajności 1,18/m,3H/, 1,28 /m,3H/, 1,33/s,3H/, 1,52 /s,lH/, 2,6 /m,lH/, 4,3-4,7 /m,5H/, 5,05,4 /m,2H/, 5,45-6,2 /m,lH/, 6,47 /d,lH/, 7,23 /d,lH/, 7,63 /d,lH/
C6H5CH2 2-ttazoltl c6h5c/o/- /S/ mniej polarny 1,4 /s,3H/, 1,6 /s,3H/, 4,5 /s,lH/, 4,4-4,6 /m,lH/, 5,1 /d,lH/, 5,2 /m,2H/, 6,7 /d, 1H/, 7,2-8,2 /m,12H/
/R/ silniej polarny 1,3 /s,3H/, 1,6 /s,3H/, 4,5 /s,lH/, 4,6/dd,lH/, 4,86 /d,lH/, 5,2 /s,2H/, 6,85 /d, 1H/, 7,3-7,7 /m,9H/ 7,8 /d, 1H/, 8,15/dd,2H/
Przykład XIX. Postępując analogicznie jak w przykładzie I, otrzymano z odpowiednich związków wyjściowych ester benzylowy 1,1-dwutlenku kwasu /6a, 8R/-6-/tiazolilo-2/hydroksymetylopenicylanowego, który sposobem analogicznym do użytego w przykładzie III przeprowadzono w ester benzylowy 1,1-dwutlenku kwasu /6-a, 8R/-6-/tiazolilo-2/benzoiloksymetylopenicylanowego. Po uwodornieniu tego estru w obecności 10% Pd/C otrzymano wolny 1,1-dwutlenek kwasu /6-a, 8R/-6-/tńi^oilkr^^-^l^(^tz^oik^l<s;^m^(^t\llc^f^t^nicylanowego z wydajnością odpowiadającą 57% wydajności teoretycznej.
1H-NMR /DaO/ ppm /delta/: 1,38 /s,3H/, 1,55, /s,3H/, 4,25 /s,lH/, 4,44 /dd,lH/, 5,05 /d,lH/, 6,68 /d,lH/, 7,4 /t,7H/, 7,55 /t,lH/, 7,58 /d,lH/, 7,7 /d,lH/, 7,95 /d,lH/.
Widmo w podczerwieni /KBr/ cm! 3475, 1782, 1729, 1622.
Przykład XV.A. 1,1-dwutlenek kwasu /6-a, 8S/-6-/tiazolilo-2/-etoksykarbonyloksymetylopenicylanowego.
Do roztworu 557 mg /0,954 mmola/ estru dwufenylometylowego 1,1-dwutlenek kwasu /6-a, 8S/-6-tiazoltlo-2/-etkksy·karbonyloksymetylkpenicyΊanowego w 5 ml chlorku metylenu dodaje się 0,62 ml /5,72 mmola/ anizolu, chłodzi do temperatury -5°C, dodaje powoli w ciągu 15 minut mieszaninę 382 mg /2,86 mmola/ bezwodnego chlorku glinowego w 2 ml nitrometanu, a następnie rozcieńcza 50 ml octanu etylowego, dodaje wody i doprowadza wartość pH mieszaniny do 7,5. Warstwę wodną oddziela się, zakwasza do wartości pH = 3, ekstrahuje octanem etylu i z wyciągu odparowuje rozpuszczalnik. Otrzymaną szklistą pozostałość rozpuszcza się w eterze dwuetylowym, przesącza i do przesączu dodaje heksanu, powodując wytworzenie się osadu. Osad ten odsącza i suszy, otrzymując 211 mg /53% wydajności teoretycznej/ związku podanego w tytule.
H-NMR, 300 MHz, /CDCh/ ppm /delta/: 1,40/t,3H/, 1,53/s,3H/, 1,67/s,3H/, 4,28-4,42 /m,3H/, 4,50 /s,lH/, 4,92 /s,lH/, 6,58 /d,lH/, 7,53 /d,lH/, 7,93 /d,lH/.
Widmo w podczerwieni /KBr/cm1: 3443, 1797, 1754.
B. Stosując izomer /6-a, 8R/ wyjściwoego estru dwufenylometylkwegk, otrzymany metodą podaną w przykładzie IX, w analogiczny sposób wytwarza się izomer /(-a, 8R/, 1,1-dwutlenku kwasu 6-/tiazolilo-2/-etoksy karbonyloksymetylopenicylanowego.
149 242 1 H-NMR, 300 MHz /CDCb/ ppm /delta/: 1,34 /t,3H/, 1,53 /s,3H/, 1,65 /s,3H/, 4,2-4,4 /m,3H/, 4,44 /s,lH/, 5,04 /s,lH/, 6,67 /d,lH/, 7,53 /d,lH/, 7,90 /d,lH/.
Widmo w podczerwieni /KBr/cm 1 3418, 1803, 1750.
Przykład XVI. Stosując jako produkty wyjściowe odpowiednie estry allilowe, wytworzone sposobem podanym w przykładzie XIII i postępując w sposób podany w przykładzie XI wytwarza szwiązki o wzorze 1, w którym R* 1 oznacza atom potasu, r12 oznacza atom wofoni, a r13 i r1 mają znaczenie podane w tabeli 6.
Tabela 6
r18 R1® Stereochemia przy Ca 1 H-NMR /D2O/ ppm /delta/
tiazolil Wzór 32 /S/ 1,46 /s,3H/, 1,65 /s,3H/, 4,35 /2s,lH/, 5,2
+ /d,lH/, 7,05 /d,lH/, 7,7-8,0 /m,2H/, 8,7-9,5
/R/ /m,3H/
2-tiazolil /CH3/2CHC/O/- /S/ 1,13 /d,3H/, 1,16 /d,3H/, 1,33 /s,3H/, 1,45
Wydajność 90% /s,3H/, 2,65 /m,lH/, 3,73 /s,lH/, 4,23 /dd,lH/, 4,93 /d,lH/, 6,50 /d,lH/, 7,85 /m,2H/. Widmo w podczerwieni /KBr/: 3777, 3472, 3447, 3402, 3270, 1783, 1746, 1621 cm\
/R/ 1,17/d,3H/, 1,20/d,3H/, 1,44/s,3H/,
Wydajność 27% 2,69 /m,lH/, 3,68 /s,lH/, 4,12 /dd,lH/, 4,93
/d,lH/, 6,59 /d,lH/, 7,84 /m,2H/.
Widmo w podczerwieni /KBr/: 3543, 3498, 3437, 3415, 3348, 3270, 3119, 1917, 1783, 1745,
1718, 1619 cm'1

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych kwasu 6-hydroksymetylopenicylanowego o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza grupę o symbolu Ra lub Rb, przy czym Ra oznacza grupę tetrahydropiranylową, allilową, benzylową, 4-nitrobenzylową, benzhydrylową, 2,2,2-trójchloroetylową lub fenacylową, a Rb oznacza atom wodoru, R18 oznacza atom wodoru lub grupę /C2-Cs/alkanoilową, /C2-Cs/alkoksykarbonylową, pirazynokarbonylową lub benzoilową, jeden z symboli R12 i R13 * * * oznacza atom wodoru, a drugi oznacza grupę winylową, furylową, tienylową,
    N-metylopirolilową, fenylową, N-acetylopirolilową lub jedną z grup o wzorach 4,5,6,7,8,9 albo 10, przy czym we wzorach 8 i 10 R7 oznacza grupę /Ci-C4/alkoksylową, t oznacza liczbę zero lub 1 i Xi oznacza atom siarki lub grupę o wzorze =NR1\ w którym R11 * * * * * * oznacza atom wodoru lub grupę metylową, zaś R8 * we wzorze 9 oznacza grupę fenylową, przy czym gdy R18 oznacza atom wodoru, grupę /C2-Cs/alkanoilową, /C2-Cs/alkoksykarbonylową lub benzoilową i jeden z symboli R12 i
    R13 oznacza atom wodoru, wówczas drugi z tych symboli ma wyżej podane znaczenie, lecz z wyjątkiem grupy fenylowej i pirydylowej, albo farmakologicznie dopuszczalnych soli addycyjnych z kwasami związków o wzorze 1, w którym grupa oznaczona symbolem R12 lub Rn zawiera zasadowy atom azotu, albo farmakologicznie dopuszczalnych soli kationowych związków o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, znamienny tym, że związek o wzorze 12, w którym R1 ma wyżej podane znaczenie, lecz z wyjątkiem atomu wodoru, poddaje się reakcji z równomolową ilością halogenku /Ci-C4/alkllomagnezowego w środowisku eterowego rozpuszczalnika, w temperaturze od -80°C do 25°C, a następnie z równomolową ilością aldehydu o wzorze r12r13CO, w którym R i R mają wyżej podane znaczenie, po czym otrzymany związek o wzorze 1, w którym
    R , R i R mają wyżej podane znaczenie, a R oznacza atom wodoru, ewentualnie acyluje się działając chlorkiem lub bromkiem acylowym o wzorze R18C1 lub R^Br, w których to wzorach R^ ma wyżej podane znaczenie, lecz z wyjątkiem atomu wodoru, albo z bezwodnikiem odpowiedniego kwasu, prowadząc reakcję acylowania w obecności równomolowej ilości aminy trzeciorzędowej, w środowisku obojętnego rozpuszczalnika organicznego i otrzymując związek o wzorze 1, w którym R , R i R mają wyżej podane znaczenie, a R ma wyżej podane znaczenie, lecz z wyjątkiem
    149 242 atomu wodoru, a następnie produkt otrzymany w postaci estru ewentualnie przeprowadza się w wolny kwas lub jego farmakologicznie dopuszczalną sól addycyjną z kwasem lub w sól kationową.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję z aldehydem o wzorze Ri2R.i3CO, w którym Ri2 i R13 mają znaczenie podane w zastrz. 1, prowadzi się w temperaturze -78°C, w obecności tetrahydrofuranu lub eteru dwuetylowego.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się aldehyd o wzorze R^R^CO, w którym jeden z symboli R12 i R^3 oznacza atom wodoru, a drugi oznacza grupę 2-tiazolilową, pirydazynyl-3-ową lub 4-pirymidynylową.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że związek o wzorze 12, w którym R1 oznacza rodnik allilowy lub benzylowy, poddaje się reakcji z bromkiem metylomagnezowym i aldehydem o wzorze R R CO, w którym R iR mają znaczenie podane w zastrz. 1.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się związek o wzorze 12, w którym R1 oznacza rodnik allilowy i związek o wzorze 1, otrzymany w postaci estru allilowego, przeprowadza w związek o wzorze 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, sodu lub potasu, poddając ester allilowy o wzorze 1, w środowisku obojętnego rozpuszczalnika, reakcji z katalityczną ilością tetrakis/trójfenylofosfinoopalladu/O/ i trójfenylofosfiny i ewentualnie z równomolową ilością soli sodowej lub potasowej kwasu 2-etylokapronowego.
    OH
    R1- Ć •Ń >12
    CH3
    CH3
    COOR1
    OR3
    R4-CH
    Wzór 3 W^ór 4 Wzór 5 WZór 6
    JwX
    Wzór 7
    Wzór &
    Wzór 9
    Wzór W
    Wzór 1Q
    Wzór 16
    Wzór Ig
    Wzór 20 Wzór 21
    COCH3
    Wzór 22 'N
    CeHs-N-N rUL
    Wzór 23 Wzór 24 Wzór 25
    N
    IN
    N.
    Wzór 29
    Wzór 26 Wzór 27 Wzór 28
    Wzór 32
    Pracownia Poligraficzna UP RP. Nakład 100 egz.
    Cena 1500 zł
PL1985256013A 1984-01-30 1985-01-29 Method of obtaining novel derivatives of 6-hydroxynethylpenicillanic acid PL149242B1 (en)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US57535484A 1984-01-30 1984-01-30

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL256013A1 PL256013A1 (en) 1986-10-21
PL149242B1 true PL149242B1 (en) 1990-01-31

Family

ID=24299979

Family Applications (5)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL1985256015A PL147514B1 (en) 1984-01-30 1985-01-29 Method of obtaining novel derivatives of 6-hydroxymethylphenicillanic acid
PL1985256013A PL149242B1 (en) 1984-01-30 1985-01-29 Method of obtaining novel derivatives of 6-hydroxynethylpenicillanic acid
PL1985256014A PL145990B1 (en) 1984-01-30 1985-01-29 Method of obtaining novel derivatives of 6-methylene-penicillanic acid
PL1985251750A PL145130B1 (en) 1984-01-30 1985-01-29 Method of obtaining novel derivatives of 6-methylenepenicillanic acid
PL1985256016A PL149797B1 (en) 1984-01-30 1985-01-29 Process for preparing novel derivatives of 6-hydroxymethylpenicillanic acid

Family Applications Before (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL1985256015A PL147514B1 (en) 1984-01-30 1985-01-29 Method of obtaining novel derivatives of 6-hydroxymethylphenicillanic acid

Family Applications After (3)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL1985256014A PL145990B1 (en) 1984-01-30 1985-01-29 Method of obtaining novel derivatives of 6-methylene-penicillanic acid
PL1985251750A PL145130B1 (en) 1984-01-30 1985-01-29 Method of obtaining novel derivatives of 6-methylenepenicillanic acid
PL1985256016A PL149797B1 (en) 1984-01-30 1985-01-29 Process for preparing novel derivatives of 6-hydroxymethylpenicillanic acid

Country Status (15)

Country Link
JP (1) JPS61109791A (pl)
KR (1) KR880001029B1 (pl)
CS (5) CS248733B2 (pl)
DD (3) DD247678A5 (pl)
EG (1) EG16904A (pl)
ES (5) ES8604972A1 (pl)
FI (1) FI85376C (pl)
HU (2) HU194567B (pl)
IL (1) IL74190A (pl)
NO (1) NO165594C (pl)
PL (5) PL147514B1 (pl)
PT (1) PT79893B (pl)
SU (4) SU1395144A3 (pl)
YU (5) YU44770B (pl)
ZA (1) ZA85682B (pl)

Families Citing this family (7)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
ATE74359T1 (de) * 1987-01-27 1992-04-15 Pfizer 6-beta(substituierte)-(s)hydroxymethylpenicillans|ure und deren derivate.
ATE219085T1 (de) 1997-12-29 2002-06-15 Res Corp Technologies Inc 2-beta-substituierte-6-alkylidenpenizillansäure derivate als beta-laktamase inhibitoren
US6407091B1 (en) 1999-04-15 2002-06-18 Research Corporation Technologies, Inc. β-lactamase inhibiting compounds
WO2003020732A2 (en) 2001-07-24 2003-03-13 Alamx, L.L.C. 7-alkylidene-3-substituted-3-cephem-4-carboxylates as beta-lactamase inhibitors.
WO2003087105A1 (en) 2002-04-04 2003-10-23 Alamx, L.L.C. INHIBITORS OF SERINE AND METALLO-ß-LACTAMASES
GB0711776D0 (en) * 2007-06-18 2007-07-25 Syngenta Participations Ag Substituted aromatic heterocyclic compounds as fungicides
JP6183053B2 (ja) * 2012-08-22 2017-08-23 宇部興産株式会社 テトラヒドロピラニルピリミジン化合物の製造方法

Family Cites Families (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US4272439A (en) * 1978-06-02 1981-06-09 Schering Corporation 6-(Substituted-hydroxymethylene penams)
DE2927004A1 (de) * 1979-07-04 1981-05-27 Bayer Ag, 5090 Leverkusen Penicillansaeure-1,1-dioxide, ihre herstellung und ihre verwendung als arzneimittel als arzneimittel
US4287181A (en) * 1979-10-22 1981-09-01 Pfizer Inc. Derivatives of 6β-hydroxyalkylpenicillanic acids as β-lactamase inhibitors

Also Published As

Publication number Publication date
PL145130B1 (en) 1988-08-31
YU44770B (en) 1991-02-28
FI85376B (fi) 1991-12-31
HU194891B (en) 1988-03-28
PL256013A1 (en) 1986-10-21
DD234015A5 (de) 1986-03-19
SU1396969A3 (ru) 1988-05-15
ES8700860A1 (es) 1986-11-16
PL256016A1 (en) 1986-12-02
PT79893A (en) 1985-02-01
ES548429A0 (es) 1987-04-16
ES548427A0 (es) 1987-05-01
CS248746B2 (en) 1987-02-12
NO165594B (no) 1990-11-26
YU44634B (en) 1990-10-31
ES8604972A1 (es) 1986-02-16
JPS61109791A (ja) 1986-05-28
SU1508961A3 (ru) 1989-09-15
HUT37799A (en) 1986-02-28
YU119587A (en) 1988-02-29
ES8705451A1 (es) 1987-05-01
PL149797B1 (en) 1990-03-31
ES8704952A1 (es) 1987-04-16
CS248749B2 (en) 1987-02-12
ES8702916A1 (es) 1987-01-16
IL74190A0 (en) 1985-04-30
HU194567B (en) 1988-02-29
CS248748B2 (en) 1987-02-12
CS248747B2 (en) 1987-02-12
KR850005445A (ko) 1985-08-26
ES539890A0 (es) 1986-02-16
EG16904A (en) 1992-06-30
PL256014A1 (en) 1986-12-02
YU44805B (en) 1991-02-28
PL147514B1 (en) 1989-06-30
ES548426A0 (es) 1986-11-16
YU44635B (en) 1990-10-31
HUT40443A (en) 1986-12-28
FI850375L (fi) 1985-07-31
ES548428A0 (es) 1987-01-16
SU1503683A3 (ru) 1989-08-23
PL256015A1 (en) 1986-11-18
PT79893B (en) 1987-02-03
NO850350L (no) 1985-07-31
YU14085A (en) 1987-12-31
PL145990B1 (en) 1988-12-31
KR880001029B1 (ko) 1988-06-15
YU119787A (en) 1988-04-30
YU44636B (en) 1990-10-31
PL251750A1 (en) 1985-12-17
DD247678A5 (de) 1987-07-15
FI85376C (fi) 1992-04-10
YU119487A (en) 1988-02-29
NO165594C (no) 1991-03-06
SU1395144A3 (ru) 1988-05-07
DD247677A5 (de) 1987-07-15
FI850375A0 (fi) 1985-01-29
IL74190A (en) 1989-09-28
CS248733B2 (en) 1987-02-12
ZA85682B (en) 1986-09-24
YU119687A (en) 1988-04-30

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US5789584A (en) Substituted-pyridinyl cephalosporin antibiotics active against methicillin resistant bacteria
PL129534B1 (en) Process for preparing novel derivatives of 6-beta-hydroxyalkylpenicillanic acid
SK278845B6 (sk) D-2-aminoacyl-3-(z)-propenylcefalosporínové derivá
US6066630A (en) Cephalosporin antibiotics
PL149242B1 (en) Method of obtaining novel derivatives of 6-hydroxynethylpenicillanic acid
US4244965A (en) Azetidinoyl ethers
FI71739B (fi) Foerfarande foer framstaellning av terapeutiskt anvaendbar 6-beta-jodpenicillansyra och estrar av denna
EP0150984B1 (en) 6-(substituted) methylenepenicillanic and 6-(substituted) hydroxymethylpenicillanic acids and derivatives thereof
US4215128A (en) Clavulanic acid derivatives their preparation and use
US4713378A (en) Penem derivatives
HU203356B (en) Process for producing new 1-dethia-2-thiacefem-2-carboxylic acid derivatives and pharmaceutical compositions comprising same
US4735938A (en) 2-aminothiazolyl-containing β-lactam antibiotics
WO1996038450A1 (en) Cephalosporin antibiotics
US4560749A (en) Cephem-3-imidates and 3-amidines
KR0177900B1 (ko) 신규한 세팔로스포린계 항생제
US5698547A (en) Cephalosporin antibiotics
US4415584A (en) 3-Oxo-6-oxa-2-azatricyclo 5.4.2. unadecene-4-carboxylate
US4252808A (en) β-Lactam antibacterial agents, their use in pharmaceutical compositions, the process for their preparation and intermediates for use in that process
US4372946A (en) Clavulanic acid derivatives their preparation and use
IE41808B1 (en) Acyl derivatives of clyvulanic acid, methods for their preparation and compositions containing them
PL88959B1 (pl)
GB2154238A (en) 2 Imidomethyl-penem derivatives
NO172583B (no) Analogifremgangsmaate for fremstilling av terapeutisk aktiv penicillansyre-derivater