Wykryto, ze powstaja nowe pochodne celulozy przy dzialaniu takich zwiazków, wyprowadzajacych sie z amonjaku, w których przynajmniej jeden atom wodo¬ ru amonjaku jest zastapiony przez rod¬ nik alkoholowy i które posiadaja przy¬ najmniej jeden atom wodoru amonjaku, dajacy sie podstawic na takie produkty lub mieszaniny reakcyjne, które sie otrzymuje przy dzialaniu kwasów jednochlorowco- tluszczowych na kwasy celulozoksantoge- nowe, wzglednie celulozoksantogenjany (wiskoze).Nowe zwiazki celulozy, stanowiace przedmiot niniejszego wynalazku, sa w wo¬ dzie nierozpuszczalne lub malorozpuszczal- ne, w wodnych alkaljach — rozpuszczalne.Roztwory tych zwiazków w alkaljach, przez dodanie srodków, zmniejszajacych stopien zasadowosci (jak kwasy nieorganiczne lub organiczne, kwasne sole, sole amonowe al¬ bo temu podobne), albo srodki odciagajace wode (jak sole, alkohole, albo temu podob¬ ne) wydzielaja osady, wzglednie koagula- ty, które przy doprowadzeniu roztworu do odpowiedniego stanu, moga byc otrzymane w postaci przezroczystych stalych, gietkich cial, np. nitek, filmów, plyt lub tym po¬ dobnych.Nowe pochodne celulozy rozpuszczaja sie poza tern, w zaleznosci od charakteru wprowadzonego do grupy amidowej rodni¬ ka alkoholowego i ich skladników celulo¬ zowych, w zwiazkach ziem alkalicznych, a- monjaku i organicznych rozpuszczalnikach, wzglednie mieszaninach rozpuszczalników,jak zasady (np. w niektórych pierwszo-, drugo-t trzeciorzedowych alifatycznych i aromatycznych aminach, w wielowartescio¬ wych aminach, w czwartorzedowych zasa¬ dach acyklicznej, cyklicznej lub heterocy¬ klicznej budowy, w cialach grupy guanidi- nowej i pirydynowej, w fenolach,, siarczku wegla, w mieszaninach siarczku wegla z jedno- lub wielowartosciowemi, chlorowco- pochodnemi weglowodorów, w chlorowco- hydrynach polialkoholi i wielu innych), 0- becnosc malej ilosci wody powieksza roz¬ puszczalnosc nowych zwiazków celulozy.Ich roztwory w odpowiednich lotnych roz¬ puszczalnikach, np. wodnym roztworze pi¬ rydyny, wysychaja na przezroczyste, giet¬ kie produkty (jak filmy, warstwy, plyty lub tym podobne).Nowe zwiazki celulozy, wytworzone wedlug niniejszego wynalazku, sa po raz pierwszy otrzymanemi zwiazkami celulozy, które daja sie przetworzyc na techniczne produkty przez stracenie z alkalicznych roztworów, jako tez przez wyparowanie ich lotnych rozpuszczalników. Otrzymane pro¬ dukty przewyzszaja pod niektóremi wzgle¬ dami, np. pod wzgledem trwalosci przy ze¬ tknieciu z woda, produkty, otrzymywane z dotychczas znanych, rozpuszczalnych w al- kaljach pochodnych celulozy.Jak poprzednio podano, niniejszy spo¬ sób polega na oddzialywaniu na celulozo- ksantogenowe kwasy tluszczowe, ich sole lub pochodne takich zwiazków, wyprowa¬ dzajacych sie z amonjaku, w których przy¬ najmniej jeden atom wodoru amonjaku jest zastapiony przez rodnik alkoholowy i które posiadaja przynajmniej jeden atom wodoru amonjaku, dajacy sie podstawic.Pod kwasamicelulozoksantogenotluszczowe- mi rozumie sie w opicie i zastrzezeniach takie produkty lub mieszaniny cial reak¬ cyjnych, które otrzymuje sie przy dziala¬ niu kwasów j ednochlorowcotluszczowych, ich soli lub ich pochodnych na kwasy celulo- zoksantogenowe lub celulozoksantogenja- ny. (Estry kwasu tiontiolweglowego celulo¬ zy albo sole tych estrów).Znajdujaca sie w kwasach celoluzo- ksantogenotluSiZczowych reszta kwasu celu- lozoksantogenowego moze posiadac, jako skladnik celulozowy — celuloze, jako taka, jej produkt zamienny, albo nawet odpo¬ wiedni zwiazek celulozowy.Jako zwiazki azotowe do niniejszego sposobu bierze sie pod uwage ciala alifa¬ tyczne i aromatyczne, w których przynaj¬ mniej jeden atom wodoru amonjaku jfest zastapiony przez alifatyczny lub aroma¬ tyczny rodnik alkoholowy i które posiada¬ ja przynajmniej jeszcze jeden atom wodo¬ ru amonjaku, dajacy sie podstawic — w pierwszym rzedzie, organiczne pierwszo- i drugorzedowe aminy i hydraminy (zasady oksalkylowe). Zwiazki azotowe mozna sto¬ sowac w stanie wolnym lub w postaci so¬ li albo pochodnych.Warunki robocze moga ulegac zmianom w duzych granicach. Z tego powodu wy¬ nalazek nie moze byc ograniczony szcze¬ gólami dalej podanych przykladów prak¬ tycznego jego wykonania.Celulozoksantogenotluszczowe kwasy do¬ godnie wytwarza sie, np. wedlug jedno¬ czesnie dolaczonego zgloszenia patentowe¬ go, w ten sposób, ze dziala sie kwasem jed- nochlorowcotluszczowym, jego sola lub po¬ chodna badz na celulozoksantogenowy kwas tluszczowy, to znaczy zwiazek alka¬ liczny estru kwasu tiontiolweglowego ce¬ lulozy bez nadmiaru alkalji (to znaczy na surowa lub oczyszczona wiskoze, zobojet¬ niona zapomoca slabego kwasu, lub nawet zakwaszona), badz na zwiazek alkaliczny estru kwasu tiontiolweglowego celulozy z nadmiarem alkalji (np. na surowa lub oczy¬ szczona wiskoze o alkalicznej reakcji), badzto na zwiazek kwasu celulozoksanto- genowego innym metalem (np. cynkiem lub temu podobnym).Kwas celulozoksantogenowy, wzglednie celulozoksantogenjan mozna poddac dzia- — 2laniu kwasu chlorowcotluszczowego w roz¬ tworze stezonym lub rozcienczonym, lub nawet w postaci pasty, albo w postaci pro¬ duktu dzialania siarczku wegla na celuloze alkaliczna przed jej rozpuszczeniem. Kwas celulozoksantogenowy, wzglednie celulozo- ksantogenjan (wiskoze) mozna przeprowa¬ dzic w celulozoksantogenowy kwas tlu¬ szczowy albo w stanie surowym, lub oczy¬ szczonym w jakikolwiek znany sposób.Wszedzie, gdzie jest to dopuszczalne, maja wyrazy „wiskoza", ,fkwas celulozoksantoge¬ nowy", „celulozoksantogenjan", uzyte w o- pisie i zastrzezeniach, obejmowac formy kwasów celulozoksantegeniowych, wzglednie celulozoksantogenjanów, wymienionych w niniejszym i poprzedzajacym rozdziale.Kwasy monochlorowcotluszczowe, ich sole, lub pochodne moga byc uzyte w ilosci obliczonej, w ilosci mniejszej od obliczonej, lub — z dowolna nadwyzka.Reakcje miedzy kwasem celulozoksan- togenjowym wzgledne oejulozoksantogen- janem, a kwasem chlorowcotluszezowym z jednej strony, oraz — miedzy celulozoksan- togenowym kwasem tluszczowym, a orga¬ nicznym azotowym zwiazkiem z drugiej strony, moga sie odbyc w dwóch oddziel¬ nych przebiegach, które moga byc w jedna reakcje polaczone. Mozna wiec dzialac or¬ ganicznym zwiazkiem azotowym na od¬ dzielony celulozoksantogenowy kwas tlu¬ szczowy lub na surowa, powstala przy re¬ akcji mieszanine, lub tez na tworzacy sie in statu nascendi celulozoksantogenowy kwas tluszczowy. Innemi slowy, zasade a- zotowa mozna polaczyc albo z oddzielonym kwasem celulozoksantogenotluszczowym, wzglednie jego sola, lub z mieszauina, w której jest zawarty, lub tez z kwasem celu- lozoksantogenowym, wzglednie celulozo- ksantogenjanem przed, podczas lub po do¬ daniu kwasu chlorowcotluszczowego, jego soli, lub jego pochodnej.Dzialanie kwasu celulozoksantogenotlu- szczowego, wzglednie jego soli na organicz¬ ny zwiazek azotowy moze sie odbyc w obo¬ jetnym, alkalicznym lub kwasnym roztwo¬ rze. Mozna tez dzialac aminem na celulozo- ksantogeno^wy kwas tluszczowy w stanie stalym lub w stanie zawiesin (np. w alko¬ holu).Reakcja odbywa sie, w wiekszosci wy¬ padków, juz przy zwyklej temperaturze.Ogrzanie przyspiesza ja.Zasady aminowe moga byc uzyte w nad¬ miarze, lub w ilosci obliczonej, lub tez w ilosciach mniejszych od obliczonej.Powstanie nowego zwiazku celulozy uwidocznia sie, o ile praca zostaje wyko¬ nywana w roztworach i mieszanina reak¬ cyjna nie zawiera substancji (np. dostatecz¬ nej ilosci alkalji) zdolnej rozpuscic osta¬ teczny produkt, lub przeszkodzic jego wy¬ tworzeniu, przez wypadanie koncowego produktu, który przybiera forme sztywnych lub miekkich galaret, jezeli roztwór kwasu celulozoksantogenowego lub celulozoksanto- genjanu, wzglednie celulozoksantogenowego kwasu tluszczowego jest stezony i wcale nie jest lub jest malo klócony, nabiera zas for¬ my subtelnych i gestych osadów—jezeli roz¬ twór jest odpowiednio rozcienczony i skló¬ cany.Oddzielenie ostatecznego produktu re¬ akcji odbywa sie np. w ten sposób, ze od¬ dziela sie osady lub galarety (te ostatnie przy dluzszem pozostawieniu w spoczynku sciagaja sie i synaeretycznie oddzielaja plyn) zapomoca filtrowania, cedzenia, wi¬ rowania lub t. p. czynnosci od lugu macie¬ rzystego i przemywa sie je dobrze woda.Lug macierzysty i woda, uzyta do plókania, zawiera jako glówny produkt poboczny re¬ akcji odpowiedni organiczny kwas tiohy- drioksytluszczowy. Jezeli ostateczny pro¬ dukt wydziela sie w postaci galarety lub bryl, wskazane jest go rozdrobic przed przemyciem. Po przemyciu woda dla usu¬ niecia pobocznych produktów reakcji, któ¬ re sa w wodzie nierozpuszczalne lub trud¬ no rozpuszczalne, wskazane jest przemy-jak zasady (np. w niektórych pierwszo-, drugo-, trzeciorzedowych alifatycznych i aromatycznych aminach, w wielowartescio¬ wych aminach, w czwartorzedowych zasa¬ dach acyklicznej, cyklicznej lub heterocy¬ klicznej budowy, w cialach grupy guanidi- nowej i pirydynowej, w fenolach,, siarczku wegla, w mieszaninach siarczku wegla z jedno- lub wielowartosciowemi, chlorowcom pochodnemi weglowodorów, w chlorowco- hydrynach polialkoholi i wielu innych). 0- becnosc malej ilosci wody powieksza roz¬ puszczalnosc nowych zwiazków celulozy.Ich roztwory w odpowiednich lotnych roz¬ puszczalnikach, np, wodnym roztworze pi¬ rydyny, wysychaja na przezroczyste, giet¬ kie produkty (jak filmy, warstwy, plyty lub tym podobne).Nowe zwiazki celulozy, wytworzone wedlug niniejszego wynalazku, sa po raz pierwszy otrzymanemi zwiazkami celulozy, które daja sie przetworzyc na techniczne produkty przez stracenie z alkalicznych roztworów, jako tez przez wyparowanie ich lotnych rozpuszczalników. Otrzymane pro¬ dukty przewyzszaja pod niektóremi wzgle¬ dami, np. pod wzgledem trwalosci przy ze¬ tknieciu z woda, produkty, otrzymywane z dotychczas znanych, rozpuszczalnych w al- kaljach pochodnych celulozy.Jak poprzednio podano, niniejszy spo¬ sób polega na oddzialywaniu na celulozo- ksantogenowe kwasy tluszczowe, ich sole lub pochodne takich zwiazków, wyprowa¬ dzajacych sie z amonjaku, w których przy¬ najmniej jeden atom wodoru amonjaku jest zastapiony przez rodnik alkoholowy i które posiadaja przynajmniej jeden atom wodoru amonjaku, dajacy sie podstawic.Podkwasamicelulozoksantogenotluszczowe- mi rozumie sie w opisie i zastrzezeniach takie produkty lub mieszaniny cial reak¬ cyjnych, które otrzymuje sie przy dziala¬ niu kwasów jednochlorowcotluszczowych, ich soli lub ich pochodnych na kwasy celulo- zoksantogenowe lub celulozoksantogenja- ny. (Estry kwasu tiontiolweglowego celulo¬ zy albo sole tych estrów).Znajdujaca sie w kwasach celoluzo- ksantogenotluszczowych reszta kwasu celu- lozoksantogenowego moze posiadac, jako skladnik celulozowy — celuloze, jako taka, jej produkt zamienny, albo nawet odpo¬ wiedni zwiazek celulozowy.Jako zwiazki azotowe do niniejszego sposobu bierze sie pod uwage ciala alifa¬ tyczne i aromatyczne, w których przynaj¬ mniej jeden atom wodoru amonjaku jfest zastapiony przez alifatyczny lub aroma¬ tyczny rodnik alkoholowy i które posiada¬ ja przynajmniej jeszcze jeden atom wodo¬ ru amonjaku, dajacy sie podstawic — w pierwszym rzedzie, organiczne pierwszo- i drugorzedowe aminy i hydraminy (zasady oksalkylowe). Zwiazki azotowe mozna sto¬ sowac w stanie wolnym lub w postaci so¬ li albo pochodnych.Warunki robocze moga ulegac zmianom w duzych granicach. Z tego powodu wy¬ nalazek nie moze byc ograniczony szcze¬ gólami dalej podanych przykladów prak¬ tycznego jego wykonania.Celulozoksantogenotluszezowe kwasydo¬ godnie wytwarza sie, np. wedlug jedno¬ czesnie dolaczonego zgloszenia patentowe¬ go, w ten sposób, ze dziala sie kwasem jed- nochlorowcotluszczowym, jego sola lub po¬ chodna badz na celulozoksantogenowy kwas tluszczowy, to znaczy zwiazek alka¬ liczny estru kwasu tiontiolweglowego ce¬ lulozy bez nadmiaru alkalji (to znaczy na surowa lub oczyszczona wiskoze, zobojet¬ niona zapomoca slabego kwasu, lub nawet zakwaszona), badz na zwiazek alkaliczny estru kwasu tiontiolweglowego celulozy z nadmiarem alkalji (np. na surowa lub oczy¬ szczona wiskoze o alkalicznej reakcji), badzto na zwiazek kwasu celulozoksanto- genowego innym metalem (np. cynkiem lub temu podobnym).Kwas celulozoksantogenowy, wzglednie celulozoksantogenjan mozna poddac dzia- — 2 —laniu kwasu chlorowcotluszczowego w roz¬ tworze stezonym lub rozcienczonym, lub nawet w postaci pasty, albo w postaci pro¬ duktu dzialania siarczku wegla na celuloze alkaliczna przed jej rozpuszczeniem. Kwas celulozoksantogenowy, wzglednie celulozo- ksantogenjan (wiskoze) mozna przeprowa¬ dzic w celulozoksantogenowy kwas tlu¬ szczowy albo w stanie surowym, lub oczy¬ szczonym w jakikolwiek znany sposób.Wszedzie, gdzie jest to dopuszczalne, maja wyrazy ,,wiskoza", ,rkwas celulozoksantoge¬ nowy", „celulozoksantogenjan", uzyte w o- pisie i zastrzezeniach, obejmowac formy kwasów celuilozaksiantcigteniowych, wziglledmie celulozoksantogenj anów, wymienionych w niniejszym i poprzedzajacym rozdziale.Kwasy monochlorowcotluszczowe, ich sole, lub pochodne moga byc uzyte w ilosci obliczonej, w ilosci mniejszej od obliczonej, lub — z dowolna nadwyzka.Reakcje miedzy kwasem celulozoksan- togenjowym wzglednie oe/lulozoksantogen- janem, a kwasem chlorowcotluszczowym z jednej strony, oraz — miedzy celulozoksan- togenowym kwasem tluszczowym, a orga¬ nicznym azotowym zwiazkiem z drugiej strony, moga sie odbyc w dwóch oddziel¬ nych przebiegach, które moga byc w jedna reakcje polaczone. Mozna wiec dzialac or¬ ganicznym zwiazkiem azotowym na od¬ dzielony celulozoksantogenowy kwas tlu¬ szczowy lub na surowa, powstala przy re¬ akcji mieszanine, lub tez na tworzacy sie in statu nascendi celulozoksantogenowy kwas tluszczowy. Innemi slowy, zasade a- zotowa mozna polaczyc albo z oddzielonym kwasem celulozoksantogenotluszczowym, wzglednie jego sola, lub z mieszanina, w której jest zawarty, lub tez z kwasem celu- lozoksantogenowym, wzglednie celulozo¬ ksantogenj anem przed, podczas lub po do¬ daniu kwasu chlorowcotluszczowego, jego soli, lub jego pochodnej.Dzialanie kwasu celulozoksantogenotlu- szczowego, wzglednie jego soli na organicz¬ ny zwiazek azotowy moze sie odbyc w obo¬ jetnym, alkalicznym lub kwasnym roztwo¬ rze. Mozna tez dzialac aminem na celulozo¬ ksantogenowy kwas tluszczowy w stanie stalym lub w stanie zawiesin (np. w alko¬ holu).Reakcja odbywa sie, w wiekszosci wy¬ padków, juz przy zwyklej temperaturze.Ogrzanie przyspiesza ja.Zasady aminowe moga byc uzyte w nad¬ miarze, lub w ilosci obliczonej., lub tez w ilosciach mniejszych od obliczonej.Powstanie nowego zwiazku celulozy uwidocznia sie, o ile praca zostaje wyko¬ nywana w roztworach i mieszanina reak¬ cyjna nie zawiera substancji (np. dostatecz¬ nej ilosci alkalji) zdolnej rozpuscic osta¬ teczny produkt, lub przeszkodzic jego wy¬ tworzeniu, przez wypadanie koncowego produktu, który przybiera forme sztywnych lub miekkich galaret, jezeli roztwór kwasu celulozoksantogenowego lub celulozoksanto¬ genjanu, wzglednie celulozoksantogenowego kwasu tluszczowego jest stezony i wcale nie jest lub jest malo klócony, nabiera zas for¬ my subtelnych i gestych osadów—jezeli roz¬ twór jest odpowiednio rozcienczony i skló¬ cany.Oddzielenie ostatecznego produktu re¬ akcji odbywa sie np. w ten sposób, ze od¬ dziela sie osady lub galarety (te ostatnie przy dluzszem pozostawieniu w spoczynku sciagaja sie i synaeretycznie oddzielaja plyn) zapomoca filtrowania, cedzenia, wi¬ rowania lub t. p. czynnosci od lugu macie^ rzystego i przemywa sie je dobrze woda.Lug macierzysty i woda, uzyta do plókania, zawiera jako glówny produkt poboczny re¬ akcji odpowiedni organiczny kwas tiohy- drioksytluszczowy. Jezeli ostateczny pro¬ dukt wydziela sie w postaci galarety lub bryl, wskazane jest go rozdrobic przed przemyciem. Po przemyciu woda dla usu¬ niecia pobocznych produktów reakcji, któ¬ re sa w wodzie nierozpuszczalne lub trud¬ no rozpuszczalne, wskazane jest przemy-waftie alkoholem, lub alkoholem, a nastep¬ nie—eterem,-albo. benzolem lub temu po- dobnemi rozpuszczalnikami. Przemyty pro¬ dukt albo sie rozpuszcza w stanie mokrym (ewentualnie po uprzedniem uwolnieniu go od glównej ilosci przylegajacego plynu przez wycisniecie, odsanie, wirowanie al¬ bo suszenie) albo suszy.Jezeli oddzielenie ostatecznego produk¬ tu zupelnie niema miejsca albo ma miejsce niezupelne, to oddzielenie to mozba usku¬ tecznic, np., w ten sposób, ze mieszanine reakcyjna, przed lub po ukonczeniu re¬ akcji, zadaje sie kwasem lub kwasna sola ai do wytworzenia osadu i nastepnie po^ stepuje sie w sposób wyzej podany.Nowe zwiazki celulozy, tworzace przed¬ miot niniejszego wynalazku, stosownie do sposobu ich powstawania i chemicznych wlasnosci, przedstawiaja soba tiouretany (estry kwasu tiokarbamidowego wzglednie ksantogenoiamidy) celulozy wzglednie gru¬ py celulozy, w których przynajmniej jeden atom wodoru grupy amidowej jest zastapiony przez rodnik alkoholowy. W zaleznosci od wchodzacego do grupy ami¬ dowej rodnika alkoholowego, mogacego byc grupa alkilowa, arylowa lub aralkylo- wa, przedstawiaja soba nowe pochodne ce¬ lulozy albo alkilotiouretany (estry kwasu alkilotiokarbamidowego, alkiksantogenoa- midy), aryltiouretany (estry kwasu arylo- tiokarbamidowego, . aryloksantogenoamidy) lub tez aralkilotiouretany (estry kwasu a- ralkilotiokarbamidowego, aralkiloksantoge- noamidy) celulozy.Najprostszy typ nowych pochodnych celulozy daje sie wyraaic przez nastepuja¬ ce wzory, kfóre nie ograniczaja przedmio¬ tu patentu, R.NH.CS.O (C*Hm~xQ»-*) wzglednie R.N.C(SH).0(CM^ O5n_0 W powyzszych wzorach R oznacza rod¬ nik alkoholowy, który wszedl do grupy a- midiowej. Rodnik ten maze byc grupa al¬ kilowa, oksyalkilowa, arylowa, oksyarylo¬ wa, aralkilowa, lub tez oksyaralkilowa.W opisie, jako tez w zastrzezeniach, o ile to tylko jest dopuszczalne, trzeba ro¬ zumiec pod wyrazem „Alkil" równiez i oksy- i hydroksyalkil, pod — ,iAryl" oksy- i hydroksyaryl, a pod — „Aralkyl" tez oksy- i hydroksyaralkil.Reakcje, prowadzace do wytworzenia najprostszych typów nowych zwiazków ce¬ lulozy, mozna przedstawic nastepujaeemi równaniami. Dla przykladu uzyto celulo- zoksantogenjan sodu, chlorooctan sodu i a- niline.Tworzeniekwasu celulozoksantogenooc- towego: (Gn/Zion-iOsn-iAO CS.S.Na + Cl.CH2.COONa = Celulozoksantogenjan sodowy (1) = (CSnHm-iQ5t^i).0. CS.S.CH2COONa +NaCl Celulozoksantogenooctan sodowy Tworzenie celulozoksantogenanilidu; ( C6„/fion-i (hn-O.O.CS.S.CH,. COONa +C,H,.NH2 = Celulozoksantogenooctan sodowy f2) = CsHb.NH.CS.OfC6nlJi0n-iO5^0 + CHJSH). COONa Cehilozoksanto- Sól sodowa kwa- genoanilid (Fenyle- su tiecglykolowego tiouretancelulozy) Wynalazek nie ogranicza sie do poda¬ nych; powyzej równan, poniewaz sluza one tylko do wyjasnienia i poniewaz przedsta¬ wienie chemicznej strony reakcji \vL ze wzgledu na niezupelna znajomosc strukte- ry celulozy nie jest zadaniem latwo rozwia- zaloem.4 Przyklady wykonawcze. !. a) 1WO c^sd wagowydh surowej wL- slkazy otrzymanej np. przez moczenie 100 czesci wagowych blonnika, siarczynowego w postaci lisci albo runa w 1000 do 2000 czesci wagowych 18%-go lugu sodowego przy 15—18° C po pozostawieniu w przecia¬ ga S—34 godz przy temperaturze pokoje wef, wycisnieciu do 300 wzglednie 350 cze¬ sci wagowych, rofcczepieniu na wlókna, w danym razie pozostawieniu dla dojrzewa¬ nia w <£agu 6—72 godz po kilkugodzinnem teafeliowatóu 50 — 60 czesciami wargowe¬ mu siarczku wegla i rozpuszczeniu w takiej ilosci wody, aby calkowita waga roztworu wykosila 1000 czesci wagowych odpowia¬ dajacej 100 czesciom wagowym wyjscio¬ wej celulozy rozciencza sie w stanie swie¬ zym alba po krótkiem, wzglednie dluzszem pozostawieniu (od 6 godz do 3 dni) 5000 czesciami wagowemi wody i dodaje sie na¬ stepnie przy klóceniu rozcienczonego (np. 5—10%-go) kwasu octowego, az do slabo alkalicznej albo obojetnej reakcji Po ulot¬ nieniu calego albo znacznej czesci uwalnia¬ jacego sie podczas zobojetnienia siarkowo¬ doru zadaje sie wiskoze, której barwa stala sie jasniejsza, nastepujacym roztworem j-ednochlorowcooctanu sodu: Rozpuszcza sie 60 do 100 czesci wagowych kwasu jedno- chlorooctowego w 480 do 800 czesciach wa¬ gowych wody i zobojetnia sie proszkowa¬ nym dwuweglanem sodu. Po polaczeniu wi¬ skozy z roztworem jednochlor©octanu so¬ ch*, nastepnie sklóceniu przez krótki prze¬ ciag czasu, pozostawia sie mieszanine re¬ akcyjna w spokoju przy temperaturze po¬ kojowej. Po * do 48 godz (jezeli maeszani- na reakcyjna wykazuje reakcje slabo alka- lfewra mozna ^a wtedy zobojetnic) doda¬ je sie sklócajac 60 do 120 czesci wagowych airilmy.Pokilka godzinach przy dobrem ^ló- c^Aiuwicl:yE^i^adac produkt reakcji w for* trm bardzo drobnej i osiada na dnie. Gdy o- sad sie oddzielil, albo odstala sie raiesfianitea i^Jtkcy^iia, w fetóre} nastapilo wydzielenie, zastawia sie Tni^zatótie reakcyjna jeszcze kilka godzin do trzedh dni, potem oddzie¬ la sie osad przez dekanta&fo filtrowanie, odsysanie, przesaczenie albo wirowanie od lugu macierzystego. Przez zakwaszenie roz- ctenczonyirij kwasem siarkowym, wylugo¬ wanie eterem, który sie przepedza, mozna wykryc znaczne ilosci kwasu tioglikolowe- go (zapomoca chlorku zelazowego i a- monjaku). Oddzielony od lugu macierzy¬ stego osad poddaje sie dokladnemu prze¬ myciu woda i suszeniu w prózni albo na powietrzu; w danym razie, przed susze¬ niem poddaje sie osad jeden albo kilka razy dzialaniu alkoholu, wzglednie alkoho¬ lu, a nastepnie eteru, Gotowy prodakt, szczególnie po nozdro- bieniu, przedstawia proszek nierozpu¬ szczalny albo bardzo malo rozpuszczalny w wodzie, alkoholu i eterze, natomiast roz¬ puszczalny: w rozcienczonym lugu alka¬ licznym (np, 1 — 10%-ym lugu sodo¬ wym), w wodnym roztworze amonjaku (10 — 25°)^ etyloaminie, dietyloaminie i, szczególnie w obecnosci malej ilosci wiody1 w etylenodiaminie, guanidinie, czwartorze- diowycli aasad&jcfe, w iatoMimie^ pipereidymie, pirydynie, a-monochlorohydrynie , dichlo- rohydrynie, etylendilorohydrynie, fenolu i wiele innych.Zawiesina ciala w wodzie reaguje na lak¬ mus obojetnie.Po 4 do 6 godzinaetn ogrzewaniu sub¬ stancji z 2%-yni kwasem siarkowym przy 200° C pod cisnieniem wydziela sie siar¬ kowodór i anilina, która mozna wykryc w wyciagu eterowym plynu alkalicznego wszelirfemi znanemi odczynnikami na ani¬ line/Po Hlkugodfcinnem ogrzaauu na 150 — 180° C z 25%-ym amoniakiem pod cisnieniem produkt rozpada sie, wydziela¬ jac aniline i siarkowodór; po osmiogodzin- nem zas ogrz^idu substancji z \S%-ytn kwasem solnym da^e sie w masie wykryc s&ftrirowodór i atiilió^, nie daje sie zas wy- — 5kryc (przez utlenienie kwasem azotawy™) kwas glikolowy. Jednoczesnie w tych sa¬ mych warunkach ogrzane próby kwasu ce- lulozoksantogenooctowego i celulozogliko- wego oddzielaja znaczne ilosci kwasu gliko- 1owego.Elementarna analiza dala nastepujace wyniki; Obliczono dla: Znaleziono: CQHhMH. CS. 0.fCl2H19 O9)=C19H2bIVSOl0 C 49,67 47,81 48,4 H 5,44 5.32 5,13 S 6,97 7.15 6,95 N 3,05 3.25 3,06 popiolu 0,28%.Pomimo, ze analizowana substancja nie byla specjalnie oczyszczona, powyzej po¬ dane liczby zgadzaja sie z fenylotioureta- nem celulozy albo z cialem grupy celulo¬ zy (celulozoksantogenoanilidem, estrem kwasu fenyltiokarbamidowego).Roztwory substancji w rozcienczonym (np. 1 — 10%-ym) lugu sodowym, rozlane na plycie szklanej, pod dzialaniem kapieli stracajacej (np. 20% roztworu chlorku a- monowego albo rozcienczonego kwasu siar¬ kowego, wzglednie wodnego kwasu octowe¬ go) tworza blony, które w stanie mokrym sa stale, a w suchym — przezroczyste i bly¬ szczace.Roztwory celulozoksantogenoanilidu w 70 — 80% -ym roztworze wodnym pirydyny wytwarzaja przezroczyste, gietkie filmy, które wykazuja godna uwagi trwalosc na dzialanie W;ody i nie zatracaja swych wla¬ snosci nlaiwet po kilkudinLoiwem ogfzainihi db 60°c, i : .-j i;¦¦¦ :*¦ b) Sposób pracy jak przy a), jednak z ta róznica, ze uzywa sie 150 — 250 czesci wagowych aniliny. Duzy nadmiar aniliny nie zmienia znacznie wlasciwosci i rozpu¬ szczalnosci produktu reakcji, wymaga jed¬ nak staranniejszego czyszczenia, poniewaz w obecnosci wiekszej ilosci aniliny tworza sie, jako poboczne produkty, znaczniejsze ilosci difenylotiomócznika i ewentualnie di- fenylomocznika. Przez gruntowne mycie i eksttacje celulozoksantogenoanilidu roz¬ puszczalnikami dla tych aromatycznych moczników (alkoholem, eterem i temu po¬ dobnym) mozna od nich uwolnic celulozo- ksantogenoanilid. c) Sposób pracy jak przy a), jednak z ta zmiana, ze uzywa sie tylko 30 do 40 cze¬ sci wagowych aniliny. W stosunkach rozpu¬ szczalnosci nie wystepuja znaczne róznice, d) Sposób pracy jak przy a), b) albo c), jednak z ta zmiana, ze uzywa sie tylko 30 — 40 czesci wagowych kwasu jedno- chlorooctowego, rozpuszczonego w 320 do 400 czesciach wagowych wody.Otrzymany celulozoksantogenoanilid roz¬ puszcza sie latwo w rozcienczonym lugu sodowym, natomiast w wodnym roztworze pirydyny juz nie tak dobrze, jak celulozo¬ ksantogenoanilid podlug przykladu a). e) Sposób pracy jak przy a), b), c) al¬ bo d) jednak z ta róznica, ze dodaje sie aniline natychmiast albo wkrótce (np. po 10 minutach — 1 godzinie) po wprowadze¬ niu jednochlorooctanu sodu do wiskozy. f) Sposób pracy jak przy a), b), c), d) albo e), jednak z ta róznica, ze sie zakwa¬ sza wiskoze rozcienczonym kwasem octo¬ wym slabo albo wyraznie. Stosunki roz¬ puszczalnosci produktu ostatecznego nie u- legaja przez to zmianom. g) Sposób pracy jak przy a), b), c), d), e) albo f), jednak z ta zmiana, ze sodowa celuloze wyciska sie do 200 czesci wago¬ wych i sulfonuje 20 — 25-ma czesciami wagowemi siarczku wegla, h) Sposób pracy jak przy a), b), c), d), e), f) albo g), jednak z ta róznica, ze uzy¬ wa sie 200 — 500 czesci wagowych kwasu monochlorooctowego, rozpuszczonego w wo¬ dzie i zobojetnionego, II. a) Sposób pracy jak w przykladach I- a) — g)* jednak z ta zmiana, ze zamiast aniliny uzywa sie równowartosciowa ilosc o-toluidyny. — 6 —Wytwarzane celtilazoksantagenotalui- dyny odpowiadaja w zupelnosci pod wzgle¬ dem wygladu, wlasciwosci i stosunków roz¬ puszczalnosci poprzednio opisanym anili- dom. Otrzymane z roztworów lugu alkalicz¬ nego i pirydyny filmy sa bardzo odporne na dzialanie wody. b) Przy dalszym przykladzie wykonaw¬ czym uzywa sie orto-, meta- albo para- chloroaniline do mieszaniny reakcyjnej i wskazane jest dodawac 500 — 1000 czesci alkoholu. Stosunki rozpuszczalnosci osta¬ tecznych produktów sa podobne do stosun¬ ków rozpuszczalnosci produktów, wytwo¬ rzonych wedlug przykladu L IIL Zamiast afluilimiy, ^tasowamej w przy¬ kladach I a*g, bierze sie równowartosciowe ilosci eiyloamlny albo metylmminy. Reak¬ cja zafchodizi nieco 'predzej. Wydzielonypro¬ dukt ma ksztalt galaretowatych klapzków, fefóne daja isfte nozdlroibic pMezi klócenie al- ba iZgpiailainie. Przemyty i wysuszony etylom tiouretain wzglednie metylotiouretan celu¬ lozy rozpuszcza sie w iiozcieincziotnym lugu siodbwym i 90%-ym wodnym roatworze pi^ fyidyny.Roztwór w pirydynie ipoizicistawita po wysuszeniu czysty, gietki film.IV. a) Sposób pracy, jak w panztyjkliadiach I a»-g, z ta jedtruajk róznica, ze d!o kwiasu oe- l^floziotksairiitojgeiniooctoiwl^go zalmiiajst aniliny efcacflaje sie rówiniolwiairijosdioiwa ilosc diwuety- laasnfoiy. Reakcja zaichiodizii z iduza szybko¬ scia. Dwifiestylotio^ sie w postaciil ibaridlzo riazdlrioibiiiofnieij, po przemyciu ii wystLsiBenófU nie rozpuszcizia sde iwcale — dba baasóbm slalbo w 1 — 10% -yrn Lugu isia- <&&*rym* Razjpusizczia sie latiwo iw 90%-ym roztworze wtoidlnym pirydlyny, tworzac roizr tafflór, który po wyisjchnliieciili pozostawia blo¬ nie biLyisoaczaica, przezroczysta, giieftka i oldi- pocna ma 'dtóaiamie wody, b) Przy innym przykladzie wykonialw- cpyrn ozywia sie benizylcaimAny ziattniaist uizy- tejAcwi pnzyklaidlzae I ainiliny. Powstaly paior cta^ c^ailoflabeT^ jiel&t twspuh szcfcajtay w nieco mxx^iiejisayich rteizjfcyorja^h lugów alkalicznych, np. w 10%-ym roztwo¬ rze NaOH, natramiaist jeist nieroizipiuszczailny w slabych rtozttwoiiaiah nip., w 1%-ym noz- tworzie NaOH. Czajami jest wskazane idio- diamole malej ilosci alkoholu (n|p. 10 — 40%) idlo razitworu allkaljów zlracych albo ido alkaliazn^go razrttworu przled nazpusizieze- n:fem benzylotiauretanu. Poza tern sa sto- isumlkii rozpuisizcizailniosci amialogilcztoe dio po¬ danych w przykladkie I.V. Zaimaast amiliny, jak w przykladzie I, uzyiwia sie równowartosci fenyloetylamiiny CQH5.CH2.CH2NH2. Zasram po dodaniu wy¬ dziela isie fenyloetyliolilouirertjatai celulozy w^ postaci klaczków i jest po ptnzemyciiiul i wy¬ suszeniu nienozipuiSLZicizailny w lugiu sodowym, laitwa sie zias rozpuszczaj iw 90%-ym roiz- 'tworze wodnym pirydyny. Roztwór piozlo- /stawiia po wysuszeniu film czysty, blyszcza¬ cy, gietki i bandlzia odporny na dziialaimfe wody.VL Sposób -priaicy rózinit isie odj poprzed)- nio wymienionych tern, ze sie nie zobojetnia wiskozy przed dlodiamliem kwasu jednochlcN roaotawego. Przeowmiiie mieszanine reakcyj¬ na zakwasza sile isllalbo Mb wyraznie np. roz¬ cienczanym kwasem octowym przed dodai- nfem aniliny, wzglednie innych aminów. O- lrzymane produlkty wykazuja wiogóle te sa¬ me wlasciwosci i stosunki rozpuszpzsalniosici, jajk ioitnzymane z wiskozy zaipomioca zoibojet- nialnia ajlbo slabego izakwaszeniLa.Mqznla takze w .tiein sposób ipracoiwac, ze /sie nie izobojetniia wilskozy alni przed dbdlai- niem kwasu jednicchlorooctowetgo, ami przed dodaniem anilitny wizgledbie ikilneigo aiminiu, —w tych wypjaldkach reakcja1 odbywa sie po¬ woli, a produkt ostzUfieicziny wypada pózniilej i w istainite mniej ro^dlrabniiottiym.VII. a) 1000 czesci wagowych wilskozy,, jiak w przyklaidzlie wykonawczym I, ocjpo- wiadiajacych 100 czesciom wagowym ceilui- lozy wyjscibwej, rozciencza sie 2000 ctoe- stailajmii wagiowemi -wody i zaidaije .sie rózt^o- r®i 65 — 70 czqs£& waigowyich ikwa^u^eld!- nochlorooctowego w 260—28Q ezesciacK wa»-gowycih wiody, zobojetnionym stalym dwu¬ weglanem sodu. Po pozostawieniu przez 4 — 48 godzin w spiokoju, plytama imaise reak¬ cyjna zobojetniala sie 10%-ym kwasem octo¬ wym i idiodiaij wagowych ainiHiny. Juz po kilku godlzilniach rozpocizjyifla sie wydzielenie produktu! reak¬ cji, któryosaidiza sie mai dinie i który oddlzfe- la sie od lugu maciteirtzyistejgo naiychmiiiasit albo po 1—3 dniach i który nastepnie obra¬ bia sie, jak w przykladzie I.Celulozoksantogenoanilid przedstawila so¬ ba mniej albo wiecej drobny pnoszek, maja¬ cy podobne wlasdlwioislci i stosunki rozpu¬ szczalnosci, jak opisany w przykladzie wy- koinlawcizym I a. b) Sposób wykonania, jak w a), jednak z ta róznica, ze uzywa sie tylko 50 — 60 czesci wagowych kwasu jedniochlotfoocto- wegot, nozpusziczolieigo w 200 czesciach iwa^ gowych wody i zobojetnionego dlwuiwegla- nem sodu w stanie stalym.Otrzymany oelulozoksantogenoanilid przedstawia substancje w postaci proszku albo klaczków, rozpuszczalna w notzdieó- czonym, np., 1 — 10%-ym lugu sodowym, natomiast w 70 — 80%-ym wodnym roz¬ tworze pirydyny jest mniej rozpuszczalna od substancji), otazyimamej poldlug przykla- du a).Obliczono dla: Znaleziono: Ca#t.NH.C5.O.(CuH»O19)=CBlHizNSO*0 N 1.78 1.72 5 4.07 4.08 Roztwory produktu w lugu sodowym daja sie prlzelwiorizyc na przezroczyste, bly- sizczace, gietkie filmy przez stracenie kwai- saimi albo solami amonoweimi. Roztwory w pirydynie zasychajac wytwarzaja miekkie blony. c) Sposób wykomlania, jak w a) albo b), jednak z ta odmiana, ze sie laczy z wisko- za tylko 30 czesci1 wajgowych kwasu jedno- chloanooctowego, rozpuszczonego w 120 aze- sciach wagowych wody ii zobojetnionego.Powjstaly pheinyloitiloiuiretiadi: celulozy laitwo rozpuszcza sie wi irozicieióczonym lugu sodo¬ wym, nie rozpuszcza sie jeldlniaikze tiak do¬ brze (w pirydynie jak substancja, otrzyma¬ na podlug przykladu a) albo' b).Mozna tez uzyc mniej (np. 30 — 40 cze¬ sci wagowych) albo wiecej aniliny, jak w a), b) albo c) bez wywarcia znacznego wplywu na rezultat. I w tym teiz przykladlzie mozna dodlaic aniline natychmiast albo po dlodanliu jednochloroocitanu sodu.VIII, Sposób wykonania jak w VII a), b) albo c), jedinak z ta zimiamia, ze wiskoze zo- bojetnia sie rozcienczonym kwaisem octo¬ wym przed ^dodaniem jedinochlorooctainu sodto.IX. 1000 czesci wagowych wiskozy, jak w przykllaldzde I, nierozcieficzonej zobojet¬ nia sie 10%-ym kwiaisem octowym, poczem dodaje sie sklócajac 80 — 90 czesci wago¬ wych kfwiasu jedln|ochk)troactowego, (roapUr szczjomego w 240 — 300 czesciach wagowych wiody i zobojetniloneigo ,spnoszkowiainym dwu¬ weglanem sodu. Natychmiast albo po 10 minutach dodaje sie sklócajap 30 — 60 cze¬ sci wagowych aniliny, poczerni móeszainikie reakcyjna, az do zajpoc^atkowiainiia1 wzgled¬ nie ukonczenia oddzMelnia, klóci sie albo pozostawila w spokoju. W pieirtwszyrn wy¬ padku produkt reakcji wypada w postaci klaczków albo brylek, w wypadku drugim masa zastyga w postaci zelatynowatych, stopniowo sie sciagajacych i wypychaja¬ cych lug macierzysty kuch.Wydzielony produkt (galarete poprzed¬ nio sie rozdrabnia albo kraje) przemywa sie i doprowadza sde do stanu gotowego stosow¬ nie do opisu przykladu wykonania L Celulozoksantogenoanilid rozpuszcza sie czysto i latwo w 2 — 10%-ym hugu sodo¬ wym i 70%-ym wladnym rozitwomze piry¬ dyny.W poprzednich przykladach mozna za¬ miast kwasu monocMorooctówego uzyc rów- nowartoscAdiwe ilosci chlorowcopochodnych homologów kwasu octowego (np. kwas a — 8 —— brompropionowy, kwas a ¦ -— brómoma-g^baimddowego", lub ,,iioureta!ii,\ jednem slo- slowy ailbo kwak bi^oinobursiztiyiiioiwy lub tle^wem wie wsizellkich kombinacjach, — dbej- mu podobne). Produkty ostateczne nie róz* ^ mowiac celuloze sama iluub w tyin rozdziale oia sfie od otrzymainyicihl ra|piottioca kwiaisu jednochlorooclowega. Lugi' nnadierziyiste aa1- waieraija aaniiaist kwiaisu tiibglikolOiwego od¬ powiednie kwasy tiloliydbcik&ytliusziczowe (np. kwiais tkwnlidkoiwy, kwiais labokisyHmaisIfc*- wy ailbo kwiais lflojaiblkowty lub temu plodlob- ne), Zaimiiaist surowej wiisikioizy mozinia1 uzyc w dkwolniy spolsób oczyszczona wiskoze, np. otrzymana pdizez stracenie niaJsyconym i pmzemycfle 10%-ytm iloztSv|omn soJil kuchenr mej.Jalko ttnajtelujall wyjsciiowy dla pojprzedr nio «lpiisiaintych przykladów do wytworzenia kwasu c^liil«zo(ksaTit(g^nKwegb, wlzgledlniie cclulazjoksantogenjalmi moznia uzyc zlamiiaist bielomego ailbo niebiielonejgo ,slajncz|ytnlu celu¬ lozy wszelka inna bielona albo niebieloma celuloze (njp, bfelkDina ibawielme) albo imate- rjal, izawieriaijacy celuloze albo produkt zla- imienny celulozy (np.otrzynmny przez mer- ceryzxDfwiatajie mocnym lugftem A, W danym natzie, przemycie ailbo m&eilenie w obecnoscff wody, albo otazytmanaj plnzez idlzitalainiie moc¬ nego kwasu minjerajloejgo albo halogenku cynkowego albo aimonjakalnego tlenku malei- dzi, albo innym spdsobelmj nediukowana albo hydrolizowana celuloze wzglednie oksyce- luloze) albo pochodna celulozy, zawierajaj- ca jesizcze jedna wolina gpuipe wiadorotlteno- wa, uniozHwiafjajca pn^epirowadlzienic jej w ester kwasu tiiontiolwegjlowego (nip. rozpu- szczalna w alkaljach alkilo- albo oksy- wzigledniie hydboksyiaM celulozy lulb kwajs oelulozohydliiolk^ lub temu podobny).W qpSsfe i aalstrzezeiniilaich1 piatentowych powinifen wis-zedzlie, igdiztiie to jest dldfpiu- sfzozailnie, wyraiz — „celuloza", ulziyty, jdkb talki w polaczeniu z Mfewasem ksatorttogeno- wyim", ailbb „ksianitogenijan'', lub „kwiais ksanitogeinotluisizciziowy'', lub „ester kwiaisu lub „ester kwasu tiokar- wymienilone produkty iziaimienne i pochodne celulozy.,! X. 100 czesci wiagpwycfo osusizoinieigo kwaisitf nziotalego wedlug ptfzykfedu w^kotajawczieigo I, rozpuszczal sde w 4000 — 5000 czesciach wagowych, %%-go moiztlwioru aniMSby wl wo¬ dzie i db roztworu dtadiaije siie 50 —- 100 azie- Srf wagowych aniliny i sklóca) sale. Pb* krót¬ kim czasie (okolo 20 miwit dlo 1 godlzóny) roztwór stalje sie lepkU i gesty, a wkrótce przechodzi w stan lekko - plynny przyczem metnieje, a nastepnie, po krótkim czasie rozpoczyna i&ie oddzielanie i osadzanie ce- lulozioksatiitogenianilidiu. Po pozostawieniu przez 10 — 48 godzin oddzielal die od lugu macierzystego, osiadajacy na dnie bialy o- siaidi, którego wycdajg estralwy dJaije intensyw¬ na reakcje kwasu tioglikolowego, Si który dJoprlawadza sie do stamu gotowego w sp(o- sób, podany w wyzej1 przytodzdrayich prlzy- kladlach.Wlasciwosci1, stosunki rt*z|puiSzezalnosci i (sklad elementarny celulozloksanitogenani- lidu sa podobne do otrzymanego w pnzykha^ dziie wykonawcziym la), W opisie i zasirzezeniach patentowych uzywane wfyttiatzy: „aimitny", ,,orgaJnjiczne a- miny", ,,anilina", i temu podobne oznacza¬ ja wszystkfe orgatniczne pierwiszorzedowe i dlr!ugorzedbwe aniliny lulb hydlraiminy, ich iso- le i pochodne, wzjgledmiile zwiazjki, substan¬ cje lub mieszaniny substancyj, z których powstac moga takie aminy, ich sole, lub po¬ chodne, W opisie i zJastinzezeniach patentowych wyraizy ,,kwasy oeilulioi2X3iksainito(geinot^^ we" oznaczaja produkty lub mieszaniny re¬ akcyjne, które sie otrzymuje przy dzialaniu kwasów celulozoksantogenowyeh lub celu- lozoksantogenjanów (np, alkalicznej, obo¬ jetnej lub kwasnej wiskozy w kazdej posta¬ ci) na kwasy jednochlorowcotluszc^owe, ich — 9 —solc, lub pochodne. Wyraz ten poza tern o bejitnuje isiole tafcildh kwaisów ceMoaoksan- togentluszczowych, substancyj lub miesza¬ nin substancyj, z których moga powstac ta¬ kie kwasy celulozioksautogenotlusizaziowe lub ich sole.Uzywanie w opdlsie j zaistrzezetnoialch pa- teiniLoiwyich wyiraizy „kwials chloliioiwicx)4S!uiszoziou wy", „kwas jedlnochlaroootowy" lub te¬ mu podobne otzmaicizlajja te kwaisy, jlako tan kie, ich sole lub pfodhodinie.Wyraz lftiouretany celulozy*', w których prizymajimmiiieji jeden albom wodtortu grupy ak mBdowaj jesl zaistajpftoiniy puzezi tioidiniik alko- bólowy uzywany w opisie i izalsjtrzezeniiaich oznacza: N — ailkil = lub N — ajryl = lub N — arallkilo*iiotiireitainy grujpy celulozy, których celuilolzowa sklladbfwa jesl albo sa¬ ma celuloza, jej proidkikt ziafrnieniny, lub jej zwiaiziek, to lzmtaiczy, w lawiazku z niniejszym sposobem, te produkty, które sie otrzymuje przy dfziiaJlamiu zwiazków, wyprowaidziaja- cyeh sie z aimomjaku, w których przytniaij- mlnifej jeden atom wodoru atmoaijlaku jesit za- sitajpibny przez modinSIk alkoholowy ma kwai¬ sy celulozoksantogenotluszezowe, to znaczy na takie produkty, którei sie otrzymuje przez polaczenie wiskozy z kwasalmi jedtachlo- rofwcoitlusizczowemi lub ich solatmlil. PL