PL240672B1 - Bisamoniowe sole z anionem tryptofanianowym i 2-metylo- -4-chlorofenoksyoctanowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydów - Google Patents

Bisamoniowe sole z anionem tryptofanianowym i 2-metylo- -4-chlorofenoksyoctanowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydów Download PDF

Info

Publication number
PL240672B1
PL240672B1 PL429737A PL42973719A PL240672B1 PL 240672 B1 PL240672 B1 PL 240672B1 PL 429737 A PL429737 A PL 429737A PL 42973719 A PL42973719 A PL 42973719A PL 240672 B1 PL240672 B1 PL 240672B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
methyl
chlorophenoxyacetate
tryptophanate
bis
bisammonium
Prior art date
Application number
PL429737A
Other languages
English (en)
Other versions
PL429737A1 (pl
Inventor
Juliusz Pernak
Adam Nawrocki
Kamil Ciarka
Daria Czuryszkiewicz
Tadeusz Praczyk
Original Assignee
Przed Produkcyjno Consultingowe Adob Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia Spolka Komandytowa
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Przed Produkcyjno Consultingowe Adob Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia Spolka Komandytowa filed Critical Przed Produkcyjno Consultingowe Adob Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia Spolka Komandytowa
Priority to PL429737A priority Critical patent/PL240672B1/pl
Publication of PL429737A1 publication Critical patent/PL429737A1/pl
Publication of PL240672B1 publication Critical patent/PL240672B1/pl

Links

Landscapes

  • Indole Compounds (AREA)
  • Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest bisamoniowa sól z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym o wzorze ogólnym (1) w którym R1 oznacza prostą lub rozgałęzioną grupę alkilową zawierającą od 6 do 12 atomów węgla, a R2 prostą lub rozgałęzioną grupę alkilową zawierającą od 8 do 16 atomów węgla, sposób jej otrzymywania oraz jej zastosowanie jako herbicydu.

Description

PL 240 672 BI
Opis wynalazku
Dziedzina wynalazku
Wynalazek niniejszy dotyczy dziedziny soli herbicydowych, mianowicie soli bisamoniowych zawierających anion 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowy, sposobu ich wytwarzania, ich zastosowania oraz sposobu zwalczania niepożądanej roślinności.
Stan techniki
Regulatory roślinne to substancje, które pobudzają, hamują lub w inny sposób wpływają na procesy wzrostu i rozwoju roślin. Wyróżnia się auksyny pochodzenia naturalnego, np. kwas indolilo-3-octowy (IAA), kwas indolilo-3-masłowy (IBA) oraz auksyny syntetyczne, tj. kwas 2,4-dichlorofenoksyoctowy (2,4-D), kwas 2-metylo-4-chorofenoksyoctowy (MCPA). Aplikacja auksyn w małych dawkach (poniżej 1 ppm) powoduje szybszy wzrost i rozwój roślin, natomiast większe dawki mogą powodować działanie fitotoksyczne.
Bisamoniowe sole to związki amfifilowe, należące do grupy związków gemini. Zbudowane są z kationu zawierającego dwa atomy azotu obdarzone ładunkami dodatnimi, połączone ze sobą za pomocą tzw. mostka, oraz dwóch anionów. Specyficzna budowa tych związków determinuje ich wykorzystanie jako środki powierzchniowo czynne, środki zwilżające, czy emulsyfikatory. Sole bisamoniowe wykazują także aktywność biologiczną - działają przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo. Efektywność biologiczna soli bisamoniowych zmienia się w zależności od długości i rodzaju łącznika, który podatny jest na odkształcenia, co wzmacnia zdolność do agregacji, adsorpcji i w efekcie do destabilizacji błony cytoplazmatycznej. Na właściwości fizykochemiczne i biologiczne ma wpływ zarówno kation, jak i aniony, co umożliwia modyfikowanie właściwości soli bisamoniowych w zależności od potrzeb.
Znane są sole bisamoniowe, zawierające, jako oba aniony, aniony kwasu o działaniu herbicydowym.
W opisie patentowym PL223414 ujawniono sole bisamoniowe zawierające kation 3-dioksooktametyleno-(1,8)-bis(dimetyloalkiloamoniowy) i, jako oba aniony, anion fenoksykwasu o działaniu herbicydowym, mające zastosowanie jako herbicydy.
W opisie patentowym PL223415 ujawniono sole bisamoniowe zawierające kation 3-oksopentametyleno-(1,5)-bis(dimetyloalkiloamoniowy) i, jako oba aniony, anion kwasu o działaniu herbicydowym, mające zastosowanie jako herbicydy.
W opisie patentowym PL223417 ujawniono sole bisamoniowe zawierające kation alkilodiylobis(dimetyloalkiloamoniowy) i, jako oba aniony, anion fenoksykwasu o działaniu herbicydowym, mające zastosowanie jako herbicydy.
W opisie patentowym PL228020 ujawniono sole bisamoniowe zawierające kation alkilodiylobis(etanolodietyloamoniowy) i, jako oba aniony, anion 4-chloro-2-metylofenoksyoctanowy lub 3,6-dichloro-2-metoksybenzoesanowy, mające zastosowanie jako herbicydy.
Bisamoniowe ciecze jonowe z herbicydowym anionem fenoksykwasu, w tym z anionem kwasu 4-chloro-2-metylofenoksy)octowego (MCPA) ujawnili także M. Niemczak i współpr. w RSC Advances, 2015, 5, str. 15407-15493, oraz D. Kaczmarek i współpr.. w Chemik nr 9/2017, tom 70, str. 541-544.
Jakkolwiek znane są sole bisamoniowe zawierające anion tryptofanu, na przykład z PL211857 i PL230166 sole bisamoniowe jako surfaktanty, z PL224649 jako katalizatory reakcji Knoevenagla, dotychczas nie rozważano soli bisamoniowych z anionem tryptofanu jako herbicydów.
Podsumowanie wynalazku
Przedmiotem wynalazku są bisamoniowe sole z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym o wzorze ogólnym (1)
(U
PL 240 672 BI w którym R1 oznacza prostą lub rozgałęzioną grupę alkilową zawierającą od 6 do 12 atomów węgla, a R2 prostą lub rozgałęzioną grupę alkilową zawierającą od 8 do 16 atomów węgla.
W następnym aspekcie przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania soli bisamoniowej o wzorze (1) określonym powyżej.
W kolejnym aspekcie przedmiotem wynalazku jest zastosowanie i sposób otrzymywania soli bisamoniowych o wzorze (1) określonym powyżej jako herbicydów.
W kolejnym aspekcie przedmiotem wynalazku jest sposób zwalczania niepożądanej roślinności, polegający na aplikacji soli bisamoniowej o wzorze (1) określonym powyżej.
Okazało się, że wprowadzenie do struktury soli bisamoniowej zamiast jednego anionu auksyny syntetycznej (kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowego (MCPA)), anionu prekursora auksyny naturalnej (tryptofanu) umożliwia otrzymanie substancji o nadal wysokiej aktywności chwastobójczej, przy jednoczesnym zmniejszeniu negatywnego oddziaływania na środowisko naturalne dzięki uniknięciu obecności w soli bisamoniowej drugiego anionu MCPA. Dzięki obecności długich łańcuchów alkilowych nowe sole bisamoniowe posiadają właściwości powierzchniowo czynne.
Szczegółowy opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest bisamoniowa sól z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym o wzorze ogólnym (1)
(1) w którym R1 oznacza grupę -(CH2)n-, gdzie n jest liczbą całkowitą mającą wartość od 6 do 12, a R2 oznacza prostą grupę alkilową zawierającą od 8 do 16 atomów węgla.
W grupie R1 liczba n ma w szczególności wartość 6, 7, 8, 9, 10, 11 lub 12.
Korzystnie, w grupie R1 liczba n jest liczbą parzystą i ma wartość 6, 8, 10 lub 12.
R2 może zgodnie z wynalazkiem oznaczać prostą grupę alkilową zawierającą 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 lub 16 atomów węgla.
Korzystnie, R2 zgodnie z wynalazkiem oznacza prostą grupę alkilową zawierającą 8, 10, 12, 14 lub 16 atomów węgla.
W szczególnym wykonaniu wynalazku, w grupie R1 liczba n jest liczbą parzystą i ma wartość 6, 8, 10 lub 12, a R2 oznacza prostą grupę alkilową zawierającą 8, 10, 12, 14 lub 16 atomów węgla.
W innym szczególnym wykonaniu wynalazku, w grupie R1 liczba n ma wartość 6, a R2 oznacza prostą grupę alkilową zawierającą 12, 14 lub 16 atomów węgla.
W innym szczególnym wykonaniu wynalazku, w grupie R1 liczba n ma wartość 8, a R2 oznacza prostą grupę alkilową zawierającą 8, 10, 12, 14 lub 16 atomów węgla.
W innym szczególnym wykonaniu wynalazku, w grupie R1 liczba n ma wartość 10, a R2 oznacza prostą grupę alkilową zawierającą 8, 10, 12, 14 lub 16 atomów węgla.
W innym szczególnym wykonaniu wynalazku, w grupie R1 liczba n ma wartość 12, a R2 oznacza prostą grupę alkilową zawierającą 8, 10, 12, 14 lub 16 atomów węgla.
Szczególne sole bisamoniowe według wynalazku przedstawiono poniżej w przykładach.
Przedmiotem wynalazku w następnym aspekcie jest sposób otrzymywania bisamoniowej soli z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym o wzorze (1), określonej tak jak powyżej.
Sposób według wynalazku polega na tym, że dibromek alkilo-1,X-bis-(alkilodimetyloamoniowy) o wzorze (2)
Θ ©I L Θ
Br —N FF— Br
R2 R2 (2)
PL 240 672 B1 w którym R1 oznacza grupę -(CH2)n-, gdzie n jest liczbą całkowitą mającą wartość od 6 do 12, R2 oznacza prostą grupę alkilową zawierającą od 8 do 16 atomów węgla, a X oznacza liczbę całkowitą od 6 do 12, przekształca się w odpowiadający wodorotlenek przez reakcję alkalizacji za pomocą żywicy jonowymiennej, wodorotlenku potasu albo wodorotlenku sodu jako donora jonów hydroksylowych w stosunku molowym dibromku alkilo-1,X-bis-(alkilodimetyloamoniowego) do donoru jonów hydroksylowych 1:2, po czym tak otrzymany wodorotlenek, po oddzieleniu żywicy jonowymiennej z zaadsorbowanymi jonami bromkowymi albo powstałego bromku potasu lub bromku sodu, odpowiednio, przekształca się w sól bisamoniową o wzorze (1) przez dodanie stechiometrycznej ilości tryptofanu i kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego. Tak otrzymaną sól bisamoniową o wzorze (1) można wyodrębnić z układu reakcyjnego.
Dla znawcy będzie oczywiste, że symbol X we wzorze (2) odpowiada wartości liczby n we wzorze (1). Na przykład, gdy n ma wartość 6, związek o wzorze (2) to dibromek alkilo-1,6-bis-(alkilo)dimetyloamoniowy.
Reakcję alkalizacji prowadzi się w rozpuszczalniku organicznym wybranym z grupy składającej się z metanolu i etanolu, w temperaturze od 20 do 50°C, korzystnie 25°C. Reakcję prowadzi się w czasie od 15 minut do 10 godzin.
Oddzielenie żywicy jonowymiennej z zaadsorbowanymi jonami bromkowymi albo powstałej soli nieorganicznej, bromku potasu lub bromku sodu, można przeprowadzić dowolną typową metodą, korzystnie przez odsączenie.
Korzystnie, w przypadku alkalizacji za pomocą wodorotlenku potasu albo wodorotlenku sodu, układ reagentów po odsączeniu bromku potasu lub bromku sodu, odpowiednio, schładza się następnie do temperatury od 2 do 10°C, korzystnie 2°C.
Dodawanie tryptofanu i kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego korzystnie prowadzi się przy ciągłym mieszaniu, w temperaturze od 20 do 50°C, korzystnie 25°C. Dodawanie prowadzi się w czasie od 15 do 40 minut, korzystnie 40 minut.
Otrzymaną sól bisamoniową o wzorze (1) korzystnie wyodrębnia się z roztworu w rozpuszczalniku organicznym wybranym z grupy składającej się z metanolu i etanolu. Korzystnie, wyodrębnianie prowadzi się przez odparowanie rozpuszczalnika. Po odparowaniu rozpuszczalnika, produkt suszy się pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze od 35 do 80°C, korzystnie 60°C.
Tak otrzymane sole bisamoniowe otrzymuje się z wysokimi wydajnościami, przekraczającymi 93%. Charakteryzują się one wysoką czystością. Sole bisamoniowe są rozpuszczalne w metanolu, acetonie, 2-propanolu i chloroformie, a także w wodzie.
Sole bisamoniowe według wynalazku charakteryzują się temperaturą topnienia poniżej 120°C.
Sole bisamoniowe według wynalazku z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym wykazują wysoką aktywność chwastobójczą i są to zatem nowe sole bisamoniowe o aktywności herbicydowej.
W kolejnym aspekcie przedmiotem wynalazku jest zatem zastosowanie bisamoniowej soli z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym o wzorze ogólnym (1) określonym jak powyżej, jako herbicydu.
W kolejnym aspekcie przedmiotem wynalazku jest zatem także sposób zwalczania niepożądanej roślinności, polegający na tym, że herbicydowo skuteczną ilość soli bisamoniowej z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym o wzorze ogólnym (1) określonym jak powyżej na wspomnianą niepożądaną roślinność lub miejsce jej występowania.
Sole bisamoniowe według wynalazku mogą być stosowane jako herbicydy i do zwalczania niepożądanej roślinności przez aplikację czystej soli bisamoniowej lub zawierającej ją kompozycji, na przykład roztworu w rozpuszczalniku organicznym, lub roztworu wodnego.
Korzystnie sole bisamoniowe według wynalazku stosuje się w postaci roztworu wodnego.
Wytwarzanie i zastosowanie bisamoniowych soli z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym ilustrują poniższe przykłady.
P r z y k ł a d 1
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan heksylo-1,6-bis-(oktylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA ][6,8]
W 30 cm3 etanolu rozpuszczono 0,02 mola dibromku heksylo-1,6-bis-(oktylodimetyloamoniowego). Do roztworu przy intensywnym mieszaniu w temperaturze 40°C dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku potasu, po czasie 20 minut układ reagentów schłodzono do temperatury 5°C. Wytrącony
PL 240 672 B1 osad soli nieorganicznej odfiltrowano pod obniżonym ciśnieniem. Do otrzymanego wodorotlenku heksylo-1,6-bis-(oktylodimetyloamoniowego) dodano stechiometryczną ilość tryptofanu i kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego. Układ reagentów intensywnie mieszano w temperaturze 50°C przez 20 minut. Rozpuszczalnik usunięto przy użyciu wyparki próżniowej. Otrzymany produkt poddano ługowaniu za pomocą 30 cm3 bezwodnego 2-propanolu. Mieszaninę schłodzono do temperatury 2°C. Wytrącony osad bromku potasu usunięto za pomocą sączenia próżniowego. Rozpuszczalnik odparowano za pomocą wyparki rotacyjnej pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymany produkt suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 35°C. Wydajność reakcji otrzymywania tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu heksylo-1,6-bis-(oktylodimetyloamoniowego) wyniosła 95%.
Strukturę cieczy jonowej potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,70-7,68 (d, 1H); 7,38-7,36 (d, 1H); 7,16 (s, 1H); 7,136,99 (m, 4H); 6,70-6,68 (d, 1H); 4,38 (s, 2H); 3,63-3,59 (q, 1H); 3,37-3,28 (m, 9H); 3,02-2,91 (m, 13H); 2,26 (s, 3H); 1,72 (m, 8H); 1,41-1,29 (m, 24H); 0,92-0,89 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,61 (1C); 176,287 (1C); 157,19 (1C); 138,23 (1C); 131,17 (1C); 130,15 (1C); 128,96 (1C); 127,21 (1C); 125,85 (1C); 124,81 (1C); 122,45 (1C); 119,76 (1C); 119,71 (1C); 113,58 (1C); 112,43 (1C); 111,98 (1C); 69,05 (1C); 65,45 (4C); 57,76 (1C); 51,17 (4C); 33,07 (1C); 32,05 (2C); 30,72 (2C); 30,59 (2C); 27,45 (1C); 26,79 (1C); 23,75 (2C); 23,61 (4C); 23,32 (2C); 16,58 (1C); 14,54 (2C).
Czystość syntezowanego produktu potwierdzono za pomocą analizy elementarnej CHN: Analiza elementarna CHN dla C46H77CIN4O5 (Mmol = 801,60 g/mol): wartości obliczone (%): C = 68,93; H = 9,68; N = 6,99; wartości zmierzone (%): C = 68,55; H = 9,37; N = 6,67.
P r z y k ł a d 2
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan heksylo- 1,6-bis-(decylodimetyloamoniowy), skrót [Trp] [MCPA] [6,10]
W 30 cm3 metanolu przy ciągłym mieszaniu rozpuszczono 0,05 mola dibromku heksylo-1,6-bis-(decylodimetyloamoniowego). Do roztworu dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku sodu. Reakcję prowadzono w temperaturze 25°C przez 20 minut. Następnie układ reagentów schłodzono do temperatury 2°C. Wytrącony osad soli nieorganicznej usunięto z układu za pomocą sączenia próżniowego. Do otrzymanego wodorotlenku heksylo-1,6-bis-(decylodimetyloamoniowego) dodano 0,05 mola tryptofanu i 0,05 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego, intensywnie mieszając w temperaturze 35°C przez 15 minut. Rozpuszczalnik odparowano na wyparce próżniowej. Otrzymany produkt poddano ługowaniu za pomocą 20 cm3 bezwodnego acetonu, a następnie schłodzono do temperatury 3°C. Wytrącony bromek sodu usunięto za pomocą filtracji próżniowej. Rozpuszczalnik usunięto przy użyciu wyparki rotacyjnej pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymany tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan heksylo-1,6-bis-(decylodimetyloamoniowy) suszono w temperaturze 40°C pod obniżonym ciśnieniem. Wydajność reakcji wyniosła 98%. Strukturę cieczy jonowej potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,71-7,69 (d, 1H); 7,38-7,36 (d, 1H); 7,17 (s, 1H); 7,117,00 (m, 4H); 6,74-6,72 (d, 1H); 4,39 (s, 2H); 3,62-3,59 (q, 1H); 3,35-3,21 (m, 9H); 3,01-2,92 (m, 13H); 2,25 (s, 3H); 1,70 (m, 8H); 1,41-1,30 (m, 32H); 0,91-0,88 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,59 (1C); 176,26 (1C); 157,18 (1C); 138,22 (1C); 131,17 (1C); 130,13 (1C); 128,98 (1C); 127,21 (1C); 125,85 (1C); 124,79 (1C); 122,47 (1C); 119,80 (1C); 119,70 (1C); 113,58 (1C); 112,44 (1C); 111,99 (1C); 69,04 (1C); 65,45 (4C); 57,74 (1C); 51,15 (4C); 33,05 (1C); 32,06 (2C); 30,78 (2C); 30,61 (2C); 30,43 (2C); 30,29 (2C); 27,44 (1C); 26,80 (1C); 23,75 (2C); 23,60 (4C); 23,33 (2c); 16,60 (1C); 14,53 (2C).
Czystość syntezowanego produktu potwierdzono za pomocą analizy elementarnej CHN: Analiza elementarna CHN dla C50H85ON4O5 (Mmol = 857,70 g/mol): wartości obliczone (%): C = 70,02; H = 9,99; N = 6,53; wartości zmierzone (%): C = 70,36; H = 9,75; N = 6,21.
P r z y k ł a d 3
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan heksylo-1,6-bis-(dodecylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][6,12 ]
W reaktorze wyposażonym w mieszadło magnetyczne umieszczono 0,02 mola dibromku heksylo-1,6-bis-(dodecylodimetyloamoniowego) rozpuszczonego w 30 cm3 metanolu. Przy intensywnym mieszaniu w temperaturze 20°C do roztworu dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku potasu, po 15
PL 240 672 B1 minutach układ reagentów schłodzono do temperatury 3°C. Wytrącony osad soli nieorganicznej odfiltrowano pod obniżonym ciśnieniem. Do roztworu wodorotlenku heksylo-1,6-bis-(dodecylodimetyloamoniowego) dodano 0,02 mola tryptofanu i 0,02 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego, przy intensywnym mieszaniu w temperaturze 30°C. Po czasie 30 minut odparowano rozpuszczalnik. Otrzymany produkt poddano ługowaniu za pomocą 30 cm3 bezwodnego 2-propanolu. Roztwór schłodzono do temperatury 4°C, a wytrącony osad bromku potasu usunięto za pomocą sączenia próżniowego. 2-Propanol odparowano na wyparce rotacyjnej pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymany tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan heksylo-1,6-bis-(dodecylodimetyloamoniowy) suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 50°C. Wydajność syntezy wyniosła 96%.
Strukturę cieczy jonowej potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,72-7,69 (d, 1H); 7,39-7,37 (d, 1H); 7,15 (s, 1H); 7,127,00 (m, 4H); 6,73-6,70 (d, 1H); 4,38 (s, 2H); 3,65-3,60 (q, 1H); 3,34-3,24 (m, 9H); 3,01-2,93 (m, 13H); 2,26 (s, 3H); 1,75 (m, 8H); 1,43-1,27 (m, 40H); 0,93-0,88 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,61 (1C); 176,25 (1C); 157,19 (1C); 138,22 (1C); 131,17 (1C); 130,13 (1C); 128,99 (1C); 127,20 (1C); 125,86 (1C); 124,73 (1C); 122,46 (1C); 119,80 (1C); 119,68 (1C); 113,60 (1C); 112,43 (1C); 111,97 (1C); 69,05 (1C); 65,48 (4C); 57,73 (1C); 51,16 (4C); 33,11 (1C); 32,04 (2C); 30,76 (2C); 30,71 (2C); 30,68 (2C); 30,65 (2C); 30,49 (2C); 30,27 (2C); 27,45 (1C); 26,75 (1C); 23,69 (4H); 23,53 (2C); 23,35 (2C); 16,59 (1C); 14,54 (2C).
Czystość otrzymanej cieczy jonowej potwierdzono za pomocą analizy elementarnej CHN: Analiza elementarna CHN dla C54H93CIN4O5 (Mmol = 913,81 g/mol): wartości obliczone (%): C = 70,98; H = 10,26; N = 6,13; wartości zmierzone (%): C = 70,62; H = 10,56; N = 6,43.
P r z y k ł a d 4
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan heksylo-1,6-bis-(tetradecylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][6,14]
W kolbie okrągłodennej umieszczono 0,03 mola dibromku heksylo-1,6-bis-(tetradecylodimetyloamoniowego), rozpuszczonego w 30 cm3 bezwodnego metanolu oraz stechiometryczną ilość żywicy jonowymiennej. Mieszaninę reakcyjną poddano mieszaniu w temperaturze 25°C w czasie 5 godzin. Uzyskany wodorotlenek heksylo-1,6-bis-(tetradecylodimetyloamoniowy) odfiltrowano z żywicy za pomocą sączenia próżniowego i zobojętniono za pomocą 0,03 mola tryptofanu i 0,03 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego. Reakcję prowadzono w temperaturze 25°C przez 20 minut, a następnie odparowano rozpuszczalnik za pomocą wyparki próżniowej. Otrzymany tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan heksylo-1,6-bis-(tetradecylodimetyloamoniowy) wysuszono w 75°C w suszarce próżniowej. Wydajność reakcji wyniosła 96%. Strukturę cieczy jonowej potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,71-7,69 (d, 1H); 7,37-7,35 (d, 1H); 7,16 (s, 1H); 7,116,99 (m, 4H); 6,74-6,72 (d, 1H); 4,39 (s, 2H); 3,62-3,59 (q, 1H); 3,34-3,24 (m, 9H); 3,03-2,92 (m, 13H); 2,25 (s, 3H); 1,72 (m, 8H); 1,42-1,28 (m, 48H); 0,91-0,88 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,60 (1C); 176,32 (1C); 157,17 (1C); 138,22 (1C); 131,18 (1C); 130,13 (1C); 128,97 (1C); 127,20 (1C); 125,87 (1C); 124,69 (1C); 122,45 (1C); 119,80 (1C); 119,67 (1C); 113,58 (1C); 112,41 (1C); 111,95 (1C); 69,03 (1C); 65,46 (4C); 57,74 (1C); 51,18 (4C); 33,10 (1C); 32,02 (2C); 30,82 (2C); 30,80 (2C); 30,69 (2C); 30,63 (2C); 30,51 (2C); 30,32 (2C); 27,46 (3C); 26,77 (3C); 23,77 (4C); 23,63 (2C); 23,32 (2C); 16,57 (1C); 14,56 (2C).
Czystość syntezowanego produktu potwierdzono za pomocą analizy elementarnej CHN: Analiza elementarna CHN dla C58H101CIN4O5 (Mmol = 969,92 g/mol): wartości obliczone (%): C = 71,82; H = 10,50; N = 5,78; wartości zmierzone (%): C = 71,55; H = 10,86; N = 5,39.
P r z y k ł a d 5
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan heksylo-1,6-bis-(heksadecylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][6,16]
W kolbie zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne umieszczono 0,04 mola dibromku heksylo-1,6-bis-(heksadecylodimetyloamoniowego) rozpuszczonego w 40 cm3 etanolu. Do roztworu dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku potasu. Reakcję prowadzono w temperaturze 35°C. Po 15 minutach układ schłodzono do temperatury 7°C. Wytrącony osad bromku potasu usunięto za pomocą filtracji próżniowej. Do otrzymanego wodorotlenku dodano stechiometryczną ilość tryptofanu i kwasu 2-metylo
PL 240 672 B1
-4-chlorofenoksyoctowego. Reakcję prowadzono przez 20 minut w temperaturze 40°C. Metanol usunięto za pomocą wyparki próżniowej. Uzyskany produkt poddano ługowaniu w 20 cm3 bezwodnego acetonu. Układ schłodzono do temperatury 8°C. Wytrącony osad soli nieorganicznej odfiltrowano, a rozpuszczalnik odparowano pod obniżonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej. Uzyskany tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan heksylo-1,6-bis-(heksadecylodimetyloamoniowy) suszono w temperaturze 60°C pod obniżonym ciśnieniem. Wydajność reakcji wyniosła 97%.
Strukturę syntezowanego tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu heksylo-1,6-bis-(heksadecylodimetyloamoniowego) potwierdzono za pomocą widma 1H i 13C NMR:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,72-7,70 (d, 1H); 7,38-7,36 (d, 1H); 7,18 (s, 1H); 7,127,01 (m, 4H); 6,75-6,73 (d, 1H); 4,39 (s, 2H); 3,63-3,60 (q, 1H); 3,35-3,25 (m, 9H); 3,02-2,90 (m, 13H); 2,27 (s, 3H); 1,73 (m, 8H); 1,45-1,30 (m, 56H); 0,93-0,89 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,62 (1C); 176,20 (1C); 157,17 (1C); 138,24 (1C); 131,19 (1C); 130,15 (1C); 128,87 (1C); 127,23 (1C); 125,89 (1C); 124,75 (1C); 122,48 (1C); 119,78 (1C); 119,70 (1C); 113,61 (1C); 112,42 (1C); 111,97 (1C); 69,08 (1C); 65,42 (4C); 57,78 (1C); 51,19 (4C); 33,06 (1C); 32,04 (2C); 30,80 (2C); 30,79 (2C); 30,67 (2C); 30,64 (2C); 30,53 (2C); 30,30 (2C); 27,50 (3C); 26,79 (7C); 23,72 (4C); 23,60 (2C); 23,25 (2C); 16,50 (1C); 14,53 (2C).
Za pomocą analizy elementarnej CHN potwierdzono czystość otrzymanej cieczy jonowej:
Analiza elementarna CHN dla C62H109CIN4O5 (Mmol = 1026,03 g/mol): wartości obliczone (%): C = 72,58; H = 10,71; N = 5,46; wartości zmierzone (%): C = 72,96; H = 10,44; N = 5,89.
P r z y k ł a d 6
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan oktylo-1,8-bis-(oktylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][8,8]
W 40 cm3 etanolu rozpuszczono 0,03 mola dibromku oktylo-1,8-bis-(oktylodimetyloamoniowego). Do roztworu przy intensywnym mieszaniu w temperaturze 25°C dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku sodu, po 30 minutach układ reagentów schłodzono do temperatury 4°C. Wytrącony osad soli nieorganicznej odsączono pod obniżonym ciśnieniem. Do otrzymanego wodorotlenku oktylo-1,8-bis-(oktylodimetyloamoniowego) dodano 0,03 mola tryptofanu oraz 0,03 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego. Układ reagentów mieszano w temperaturze w 25°C przez 20 minut. Rozpuszczalnik usunięto przy użyciu wyparki próżniowej. Otrzymany produkt poddano ługowaniu za pomocą bezwodnego acetonu. Mieszaninę schłodzono do temperatury 10°C. Wytrącony osad bromku potasu usunięto za pomocą sączenia próżniowego. Rozpuszczalnik odparowano za pomocą wyparki rotacyjnej pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymany produkt suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 65°C. Wydajność reakcji otrzymywania tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu oktylo-1,8-bis-(oktylodimetyloamoniowego) wyniosła 98%. Strukturę syntezowanego produktu potwierdzono za pomocą techniki spektroskopowej NMR:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) 6 [ppm] = 7,72-7,69 (d, 1H); 7,41-7,39 (d, 1H); 7,17 (s, 1H); 7,157,00 (m, 4H); 6,68-6,65 (d, 1H); 4,37 (s, 2H); 3,66-3,61 (q, 1H); 3,38-3,30 (m, 9H); 3,00-2,88 (m, 13H); 2,27 (s, 3H); 1,76 (m, 8H); 1,43-1,28 (m, 28H); 0,92-0,89 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,65 (1C); 176,29 (1C); 157,15 (1C); 140,23 (1C); (1C); 131,10 (1C); 130,45 (1C); 128,97 (1C); 127,23 (1C); 125,83 (1C); 124,76 (1C); 122,51 (1C); 119,86 (1C); 119,67 (1C); 113,62 (1C); 112,38 (1C); 112,02 (1C); 69,13 (1C); 65,38 (4C); 57,77 (1C); 51,19 (4C); 33,10 (1C); 32,08 (2C); 30,75 (4C); 30,62 (2C); 23,71 (4C); 23,57 (4C); 23,43 (2C); 16,60 (1C); 14,52 (2C).
Za pomocą analizy elementarnej CHN potwierdzono czystość otrzymanej cieczy jonowej: Analiza elementarna CHN dla C48H81ClN4O5 (Mmol = 829,65 g/mol): wartości obliczone (%): C = 69,49; H = 9,84; N = 6,75; wartości zmierzone (%): C = 69,12; H = 10,15; N = 7,09.
P r z y k ł a d 7
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan oktylo-1,8-bis-(decylodimetyloamoniowy), skrót
[Trp][MCPA][8,10]
W 30 cm3 metanolu przy ciągłym mieszaniu rozpuszczono 0,02 mola dibromku oktylo-1,8-bis-(decylodimetyloamoniowego). Do roztworu dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku potasu. Reakcję prowadzono w temperaturze 45°C przez 20 minut. Następnie układ reagentów schłodzono do temperatury 10°C. Wytrącony osad soli nieorganicznej usunięto z układu za pomocą sączenia próżniowego. Do otrzymanego wodorotlenku oktylo-1,8-bis-(decylodimetyloamoniowego) dodano stechiome
PL 240 672 B1 tryczną ilość tryptofanu i kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego, intensywnie mieszając w temperaturze 25°C przez 15 minut. Rozpuszczalnik odparowano na wyparce próżniowej. Otrzymany produkt poddano ługowaniu za pomocą 20 cm3 bezwodnego acetonu, a następnie schłodzono do temperatury 6°C. Wytrącony bromek potasu usunięto za pomocą filtracji próżniowej. Rozpuszczalnik usunięto przy użyciu wyparki rotacyjnej pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymany tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan oktylo-1,8-bis-(decylodimetyloamoniowy) suszono w temperaturze 70°C pod obniżonym ciśnieniem, Wydajność reakcji wyniosła 95%. Strukturę cieczy jonowej potwierdzono za pomocą spektroskopii magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,72-7,69 (d, 1H); 7,39-7,37 (d, 1H); 7,16 (s, 1H); 7,137,05 (m, 4H); 6,76-6,73 (d, 1H); 4,40 (s, 2H); 3,64-3,60 (q, 1H); 3,36-3,23 (m, 9H); 3,00-2,91 (m, 13H); 2,28 (s, 3H); 1,65 (m, 8H); 1,43-1,29 (m, 36H); 0,93-0,89 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 181,32 (1C); 176,23 (1C); 157,12 (1C); 137,98 (1C); 131,13 (1C); 130,02 (1C); 129,05 (1C); 127,12 (1C); 125,96 (1C); 124,68 (1C); 122,57 (1C); 119,72 (1C); 119,65 (1C); 113,58 (1C); 112,42 (1C); 111,93 (1C); 69,10 (1C); 65,49 (4C); 57,76 (1C); 51,20 (4C); 33,09 (1C); 31,98 (2C); 30,70 (4C); 30,57 (2C); 27,38 (2C); 26,82 (2C); 23,73 (4C); 23,57 (4C); 23,45 (2C); 16,68 (1C); 14,57 (2C).
Za pomocą analizy elementarnej CHN potwierdzono czystość otrzymanego tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu oktylo-1,8-bis-(decylodimetyloamoniowego):
Analiza elementarna CHN dla C52H89CIN4O5 (Mmol = 885,76 g/mol): wartości obliczone (%):
C = 70,51; H = 10,13; N = 6,33; wartości zmierzone (%): C = 70,91; H = 10,45; N = 6,00.
P r z y k ł a d 8
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan oktylo-1,8-bis-(dodecylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][8,12]
W kolbie okrągłodennej umieszczono 0,04 mola dibromku oktylo-1,8-bis-(dodecylodimetyloamoniowego) rozpuszczonego w 30 cm3 bezwodnego metanolu oraz stechiometryczną ilość żywicy jonowymiennej. Mieszaninę reakcyjną poddano mieszaniu w temperaturze 25°C w czasie 7 godzin. Uzyskany wodorotlenek oktylo-1,8-bis-(dodecylodimetyloamoniowy) odfiltrowano z żywicy za pomocą sączenia próżniowego i poddano zobojętnieniu za pomocą 0,04 mola tryptofanu i 0,04 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego. Reakcję prowadzono w temperaturze 25°C przez 20 minut, a następnie odparowano rozpuszczalnik za pomocą wyparki próżniowej. Otrzymany tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan oktylo-1,8-bis-(dodecylodimetyloamoniowy) wysuszono w 75°C w suszarce próżniowej. Wydajność reakcji wyniosła 98%.
Strukturę cieczy jonowej potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,72-7,60 (d, 1H); 7,40-7,38 (d, 1H); 7,17 (s, 1H); 7.107,01 (m, 4H); 6,75-6,71 (d, 1H); 4,39 (s, 2H); 3,64-3,60 (q, 1H); 3,33-3,22 (m, 9H); 3,03-2,94 (m, 13H); 2,28 (s, 3H); 1,76 (m, 8H); 1,46-1,28 (m, 48H); 0,95-0,90 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,60 (1C); 176,27 (1C); 157,21 (1C); 138,29 (1C); 131,11 (1C); 130,15 (1C); 129,00 (1C); 127,23 (1C); 125,92 (1C); 124,73 (1C); 122,49 (1C); 120,00 (1C); 119,70 (1C); 113,61 (1C); 112,45 (1C); 111,93 (1C); 69,11 (1C); 65,51 (4C); 57,71 (1C); 51,15 (4C); 33,15 (1C); 32,09 (2C); 30,72 (8C); 30,69 (2C); 27,56 (2C); 26,73 (2C); 23,62 (4C); 23,59 (4C); 23,34 (2C); 16,61 (1C); 14,56 (2C).
Czystość syntezowanego produktu potwierdzono za pomocą analizy elementarnej CHN:
Analiza elementarna CHN dla C56H97CIN4O5 (Mmol = 941,87 g/mol): wartości obliczone (%):
C = 71,41; h = 10,38; N = 5,95; wartości zmierzone (%): C = 71,85; H = 10,06; N = 5,61.
P r z y k ł a d 9
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan oktylo-1,8-bis-(tetradecylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][8,14]
W reaktorze przy ciągłym mieszaniu w środowisku etanolowym rozpuszczono 0,05 mola dibromku oktylo-1,8-bis-(tetradecylodimetyloamoniowego). Do układu dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku sodu, intensywnie mieszając przez 30 minut w temperaturze 50°C. Roztwór schłodzono do temperatury 8°C. Osad bromku sodu odfiltrowano próżniowo. Do otrzymanego wodorotlenku oktylo-1,8-bis-(tetradecylodimetyloamoniowego) dodano 0,03 mola tryptofanu i 0,03 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego, przy intensywnym mieszaniu przez 20 minut w temperaturze 45°C, a następnie
PL 240 672 B1 odparowano rozpuszczalnik. Otrzymany produkt poddano oczyszczaniu za pomocą bezwodnego acetonu, a następnie schłodzono do temperatury 2°C. Osad soli nieorganicznej usunięto za pomocą filtracji próżniowej. Otrzymany tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan oktylo-1,8-bis-(tetradecylodimetyloamoniowy) suszono pod obniżonym ciśnieniem w temperaturze 80°C. Wydajność syntezy wyniosła 97%. Strukturę syntezowanego produktu potwierdzono za pomocą techniki spektroskopowej NMR:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,71-7,69 (d, 1H); 7,38-7,36 (d, 1H); 7,19 (s, 1H); 7,106,98 (m, 4H); 6,73-6,70 (d, 1H); 4,40 (s, 2H); 3,63-3,59 (q, 1H); 3,25-3,23 (m, 9H); 3,06-2,90 (m, 13H); 2,28 (s, 3H); 1,75 (m, 8H); 1,43-1,28 (m, 52H); 0,93-0,89 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,58 (1C); 176,28 (1C); 157,10 (1C); 137,98 (1C); 131,12 (1C); 130,06 (1C); 128,89 (1C); 127,06 (1C); 125,82 (1C); 124,59 (1C); 122,32 (1C); 119,89 (1C); 119,72 (1C); 113,60 (1C); 112,46 (1C); 111,97 (1C); 69,08 (1C); 65,37 (4C); 57,67 (1C); 51,12 (4C); 33,02 (1C); 32,06 (2C); 30,83 (12C); 30,69 (2C); 27,49 (2C); 26,81 (4C); 23,72 (4C); 23,66 (4C); 23,30 (2C); 16,56 (1C); 14,53 (2C).
Czystość syntezowanego produktu potwierdzono za pomocą analizy elementarnej CHN:
Analiza elementarna CHN dla C60H105CN4O5 (Mmol = 997,97 g/mol): wartości obliczone (%):
C = 72,21; H = 10,61; N = 5,61; wartości zmierzone (%): C = 725; H = 10,27; N = 5,32.
P r z y k ł a d 10
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan oktylo-1,8-bis-(heksadecylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][8,16]
W 30 cm3 metanolu przy ciągłym mieszaniu rozpuszczono 0,05 mola dibromku oktylo-1,8-bis-(heksadecylodimetyloamoniowego). Do roztworu dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku sodu. Reakcję prowadzono w temperaturze 25°C przez 20 minut. Następnie układ reagentów schłodzono do temperatury 2°C. Wytrącony osad soli nieorganicznej usunięto z układu za pomocą sączenia próżniowego. Do otrzymanego wodorotlenku oktylo-1,8-bis-(heksadecylodimetyloamoniowego) dodano stechiometryczną ilość tryptofanu i kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego, intensywnie mieszając w temperaturze 35°C przez 15 minut. Rozpuszczalnik odparowano na wyparce próżniowej. Otrzymany produkt poddano ługowaniu za pomocą 20 cm3 bezwodnego acetonu, a następnie schłodzono do temperatury 3°C. Wytrącony bromek sodu usunięto za pomocą filtracji próżniowej. Rozpuszczalnik usunięto przy użyciu wyparki rotacyjnej pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymany tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan oktylo-1,8-bis-(heksadecylodimetyloamoniowy) suszono w temperaturze 40°C pod obniżonym ciśnieniem. Wydajność reakcji wyniosła 96%. Strukturę cieczy jonowej potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,72-7,69 (d, 1H); 7,39-7,36 (d, 1H); 7,20 (s, 1H); 7,096,97 (m, 4H); 6,71-6,69 (d, 1H); 4,39 (s, 2H); 3,64-3,60 (q, 1H); 3,23-3,21 (m, 9H); 3,07-2,91 (m, 13H); 2,29 (s, 3H); 1,73 (m, 8H); 1,42-1,27 (m, 60H); 0,95-0,90 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,56 (1C); 176,30 (1C); 157,13 (1C); 137,95 (1C); 131,02 (1C); 130,18 (1C); 128,91 (1C); 127,15 (1C); 125,76 (1C); 124,63 (1C); 122,52 (1C); 119,94 (1C); 119,76 (1C); 113,56 (1C); 112,51 (1C); 112,01 (1C); 69,16 (1C); 65,28 (4C); 57,70 (1C); 51,23 (4C); 32,98 (1C); 32,00 (2C); 30,78 (16C); 30,69 (2C); 27,50 (2C); 26,79 (2C); 23,77 (4C); 23,67 (4C); 23,28 (2C); 16,57 (1C); 14,58 (2C).
Czystość syntezowanego produktu potwierdzono za pomocą analizy elementarnej CHN: Analiza elementarna CHN dla C64H113CIN C64H113CIN4O5 (Mmol = 1054,08 g/mol): wartości obliczone (%): C = 72,93 H = 10,81; N = 5,32; wartości zmierzone (%): C = 72,62; H = 10,55; N = 5,66.
P r z y k ł a d 11
Tryptofonian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan decylo-1,10-bis-(oktylodimetyloamoniowy), skrót [Trp] [MCPA] [10,8]
W 60 cm3 etanolu rozpuszczono 0,06 mola dibromku decylo-1,10-bis-(oktylodimetyloamoniowego). Do roztworu przy intensywnym mieszaniu w temperaturze 30°C dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku potasu, po 30 minutach układ reagentów schłodzono 20 do temperatury 3°C. Wytrącony osad bromku potasu odsączono pod obniżonym ciśnieniem. Do otrzymanego wodorotlenku decylo-1,8-bis-(oktylodimetyloamoniowego) dodano 0,05 mola tryptofanu oraz 0,05 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego. Układ reagentów mieszano w temperaturze w 30°C przez 40 minut. Rozpuszczalnik usunięto przy użyciu wyparki próżniowej. Otrzymany produkt poddano ługowaniu za pomocą bezwodnego 2-propanolu. Mieszaninę schłodzono do temperatury 8°C. Wytrącony osad bromku potasu usunięto za pomocą sączenia próżniowego. Rozpuszczalnik odparowano za pomocą wyparki rotacyjnej
PL 240 672 B1 pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymany produkt suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 60°C. Wydajność reakcji otrzymywania tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu decylo-1,10-bis-(oktylodimetyloamoniowego) wyniosła 97%. Strukturę syntezowanego produktu potwierdzono za pomocą techniki spektroskopowej NMR:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,73-7,70 (d, 1H); 7,40-7,38 (d, 1H); 7,19 (s, 1H); 7,127,01 (m, 4H); 6,67-6,65 (d, 1H); 4,39 (s, 2H); 3,67-3,62 (q, 1H); 3,39-3,32 (m, 9H); 3,00-2,88 (m, 13H); 2,28 (s, 3H); 1,74 (m, 8H); 1,45-1,28 (m, 32H); 0,94-0,90 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,62 (1C); 176,31 (1C); 157,11 (1C); 140,31 (1C); 131,07 (1C); 130,47 (1C); 128,96 (1C); 127,26 (1C); 125,79 (1C); 124,72 (1C); 122,48 (1C); 119,80 (1C); 119,57 (1C); 113,58 (1C); 112,38 (1C); 112,10 (1C); 69,10 (1C); 65,39 (4C); 57,80 (1C); 51,22 (4C); 33,10 (1C); 32,12 (2C); 30,96 (4C); 30,72 (4C); 23,87 (4C); 23,67 (4C); 23,40 (2C); 16,58 (1C); 14,54 (2C).
Za pomocą analizy elementarnej CHN potwierdzono czystość otrzymanej cieczy jonowej: Analiza elementarna CHN dla C50H85CIN4O5 (Mmol = 857,70 g/mol): wartości obliczone (%): C = 70,02; H = 9,99; N = 6,53; wartości zmierzone (%): C = 70,32; H = 10,35; N = 6,89.
P r z y k ł a d 12
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan decylo-1,10-bi-(decylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA ][10,10]
W 30 cm3 metanolu przy ciągłym mieszaniu rozpuszczono 0,04 mola dibromku decylo-1,10-bis-(decylodimetyloamoniowego). Do roztworu dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku potasu. Reakcję prowadzono w temperaturze 50°C przez 15 minut. Następnie układ reagentów schłodzono do temperatury 9°C. Wytrącony osad soli nieorganicznej usunięto z układu za pomocą sączenia próżniowego. Do otrzymanego wodorotlenku decylo-1,10-bis-(decylodimetyloamoniowego) dodano stechiometryczną ilość tryptofanu i kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego, intensywnie mieszając w temperaturze 30°C przez 20 minut. Metanol odparowano na wyparce próżniowej. Otrzymany produkt poddano ługowaniu za pomocą 30 cm3 bezwodnego acetonu, a następnie schłodzono do temperatury 5°C. Wytrącony bromek potasu usunięto za pomocą filtracji pod obniżonym ciśnieniem. Rozpuszczalnik usunięto przy użyciu wyparki próżniowej. Otrzymany tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan decylo-1,10-bis-(decylodimetyloamoniowy) suszono w temperaturze 60°C w warunkach obniżonego ciśnienia. Wydajność reakcji wyniosła 97%. Strukturę syntezowanej cieczy jonowej potwierdzono za pomocą spektroskopii magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,73-7,69 (d, 1H); 7,41-7,38 (d, 1H); 7,14 (s, 1H); 7,117,05 (m, 4H); 6,78-6,74 (d, 1H); 4,42 (s, 2H); 3,63-3,59 (q, 1H); 3,37-3,24 (m, 9H); 3,00-2,91 (m, 13H); 2,29 (s, 3H); 1,63 (m, 8H); 1,45-1,29 (m, 40H); 0,94-0,89 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 181,36 (1C); 176,32 (1C); 157,15 (1C); 138,03 (1C); 131,13 (1C); 130,10 (1C); 128,95 (1C); 127,13 (1C); 126,02 (1C); 124,61 (1C); 122,59 (1C); 119,68 (1C); 119,62 (1C); 113,51 (1C); 112,36 (1C); 112,01 (1C); 69,02 (1C); 65,43 (4C); 57,71 (1C); 51,23 (4C); 33,11 (1C); 32,06 (2C); 30,94 (4C); 30,79 (4C); 27,43 (2C); 26,85 (2C); 23,80 (4C); 23,61 (4C); 23,45 (2C); 16,70 (1C); 14,54 (2C).
Za pomocą analizy elementarnej CHN potwierdzono czystość otrzymanego tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu decylo-1,10-bis-(decylodimetyloamoniowego):
Analiza elementarna CHN dla C54H93CIN4O5 (Mmol = 913,81 g/mol): wartości obliczone (%);
C = 70,98; H = 10,26; N = 6,13; wartości zmierzone (%): C = 70,56; H = 10,58; N = 6,35.
P r z y k ł a d 13
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan decylo-1,10-bis-(dodecylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][10,12]
W kolbie wyposażonej w mieszadło magnetyczne umieszczono 0,07 mola dibromku decylo-1,10-bis-(dodecylodimetyloamoniowego) rozpuszczonego w 40 cm3 etanolu oraz stechiometryczną ilość żywicy jonowymiennej. Mieszaninę reakcyjną poddano intensywnemu mieszaniu w temperaturze 20°C przez 10 godzin. Uzyskany wodorotlenek decylo-1,10-bis-(dodecylodimetyloamoniowy) odfiltrowano z żywicy za pomocą sączenia próżniowego. Do roztworu dodano 0,07 mola tryptofanu i 0,07 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego przy intensywnym mieszaniu w temperaturze 20°C. Po okresie 30 minut odparowano rozpuszczalnik za pomocą wyparki próżniowej. Otrzymany produkt suszono w temperaturze 45°C pod obniżonym ciśnieniem. Wydajność reakcji wyniosła 96%. Strukturę syntezowanej cieczy jonowej potwierdzono za pomocą spektroskopii magnetycznego rezonansu jądrowego:
PL 240 672 B1 1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,73-7,70 (d, 1H); 7,41-7,40 (d, 1H); 7,16 (s, 1H); 7,1027,06 (m, 4H); 6,79-6,77 (d, 1H); 4,46 (s, 2H); 3,68-3,67 (q, 1H); 3,40-3,26 (m, 9H); 3,02-2,96 (m, 13H); 2,30 (s, 3H); 1,69 (m, 8H); 1,43-1,27 (m, 48H); 0,93-0,89 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 181,43 (1C); 176,10 (1C); 157,01 (1C); 137,79 (1C); 131,15 (1C); 130,15 (1C); 129,26 (1C); 127,32 (1C); 125,94 (1C); 124,70 (1C); 122,64 (1C); 119,68 (1C); 119,63 (1C); 114,00 (1C); 112,53 (1C); 112,09 (1C); 69,08 (1C); 65,51 (4C); 57,83 (1C); 51,30 (4C); 33,12 (1C); 32,12 (2C); 30,82 (4C); 30,76 (2C); 30,41 (2C); 27,43 (6C); 6,69 (2C); 23,71 (4C); 23,60 (4C); 23,32 (2C); 16,68 (1C); 14,49 (2C).
Za pomocą analizy elementarnej CHN potwierdzono czystość otrzymanego tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu decylo-1,10-bis-(dodecylodimetyloamoniowego):
Analiza elementarna CHN dla C58H101CIN4O5 (Mmol = 969,92 g/mol): wartości obliczone (%):
C = 71,82; H = 10,50; N = 5,78; wartości zmierzone (%): C = 71,46; H = 10,82; N = 5,45.
P r z y k ł a d 14
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan decylo-1,10-bis-(tetradecylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][10,14]
W 50 cm3 etanolu rozpuszczono 0,06 mola dibromku decylo-1,10-bis-(tetradecylodimetyloamoniowego). Do roztworu przy intensywnym mieszaniu w temperaturze 35°C dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku sodu, po 40 minutach układ reagentów schłodzono do temperatury 4°C. Wytrącony osad soli nieorganicznej odsączono w warunkach obniżonego ciśnienia. Do otrzymanego wodorotlenku decylo-1,10-bis-(tetradecylodimetyloamoniowego) dodano 0,06 mola tryptofanu oraz 0,06 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego. Układ reagentów mieszano w temperaturze w 35°C przez 40 minut. Rozpuszczalnik usunięto przy użyciu wyparki próżniowej. Otrzymany produkt poddano ługowaniu za pomocą bezwodnego acetonu. Roztwór schłodzono do temperatury 9°C. Wytrącony osad bromku potasu usunięto za pomocą sączenia próżniowego. Rozpuszczalnik odparowano za pomocą wyparki rotacyjnej pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymany produkt suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 60°C. Wydajność reakcji otrzymywania tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu decylo-1,10-bis-(tetradecylodimetyloamoniowego) wyniosła 97%. Strukturę syntezowanego produktu potwierdzono za pomocą techniki spektroskopowej NMR:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,71-7,69 (d, 1H); 7,41-7,39 (d, 1H); 7,19 (s, 1H); 7,137,08 (m, 4H); 6,79-6,77 (d, 1H); 4,45 (s, 2H); 3,67-3,64 (q, 1H); 3,40-3,26 (m, 9H); 3,05-2,96 (m, 13H); 2,31 (s, 3H); 1,68 (m, 8H); 1,44-1,27 (m, 56H); 0,93-0,89 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 181,37 (1C); 176,10 (1C); 157,09 (1C); 138,96 (1C); 131,05 (1C); 130,16 (1C); 129,16 (1C); 127,35 (1C); 125,86 (1C); 124,73 (1C); 122,55 (1C); 119,73 (1C); 119,49 (1C); 113,37 (1C); 112,54 (1C); 112,06 (1C); 69,18 (1C); 65,53 (4C); 57,85 (1C); 51,17 (4C); 33,19 (1C); 32,06 (2C); 30,65 (4C); 30,52 (2C); 30,43 (2C); 27,44 (10C); 26,77 (2C); 23,69 (4C); 23,60 (4C); 23,47 (2C); 16,66 (1C); 14,53 (2C).
Za pomocą analizy elementarnej CHN potwierdzono czystość otrzymanego tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu decylo-1,10-bis-(tetradodecylodimetyloamoniowego):
Analiza elementarna CHN dla C62H109CIN4O5 (Mmol = 1026,03 g/mol): wartości obliczone (%):
C = 72,58; H = 10,71; N = 5,46; wartości zmierzone (%): C = 72,92; H = 10,31; N = 5,84.
P r z y k ł a d 15
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan decylo-1,10-bis-(heksadecylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][10,16]
W reaktorze umieszczono 0,04 mola dibromku decylo-1,10-bis-(heksadecylodimetyloamoniowego) rozpuszczonego w 40 cm3 bezwodnego metanolu oraz stechiometryczną ilość żywicy jonowymiennej. Mieszaniną reakcyjną poddano mieszaniu w temperaturze 25°C w czasie 9 godzin. Uzyskany wodorotlenek decylo-1,10-bis-(heksadecylodimetyloamoniowy) odfiltrowano z żywicy za pomocą sączenia w warunkach obniżonego ciśnienia i poddano zobojętnieniu za pomocą 0,04 mola tryptofanu i 0,04 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego. Reakcję prowadzono w temperaturze 30°C przez 30 minut, a następnie odparowano rozpuszczalnik za pomocą wyparki próżniowej. Otrzymany tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan decylo-1,10-bis-(heksadecylodimetyloamoniowy) wysuszono w 70°C w suszarce próżniowej. Wydajność reakcji wyniosła 98%. Strukturę cieczy jonowej potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
PL 240 672 B1 1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,72-7,69 (d, 1H); 7,41-7,40 (d, 1H); 7,19 (s, 1H); 7,157,08 (m, 4H); 6,80-6,79 (d, 1H); 4,45 (s, 2H); 3,68-3,65 (q, 1H); 3,40-3,27 (m, 9H); 3,05-2,96 (m, 13H); 2,32 (s, 3H); 1,69 (m, 8H); 1,47-1,29 (m, 64H); 0,96-0,90 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 181,38 (1C); 176,03 (1C); 157,17 (1C); 137,92 (1C); 130,96 (1C); 130,12 (1C); 129,18 (1C); 127,33 (1C); 125,97 (1C); 124,73 (1C); 122,71 (1C); 119,63 (1C); 119,47 (1C); 113,60 (1C); 112,55 (1C); 112,00 (1C); 69,03 (1C); 65,55 (4C); 57,81 (1C); 51,24 (4C); 33,14 (1C); 32,03 (2C); 30,69 (4C); 30,43 (2C); 30,26 (2C); 27,46 (14C); 26,80 (2C); 23,69 (4C); 23,55 (4C); 23,32 (2C); 16,66 (1C); 14,58 (2C).
Za pomocą analizy elementarnej CHN potwierdzono czystość otrzymanego tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu decylo-1,10-bis-(heksadecylodimetyloamoniowego):
Analiza elementarna CHN dla C66H117CIN4O5 (Mmol = 1082,14 g/mol): wartości obliczone (%):
C = 73,26; H = 10,90; N = 5,18; wartości zmierzone (%): C = 72,92; H = 10,54; N = 5,48.
P r z y k ł a d 16
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan dodecylo-1,12-bis-(oktylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][12,8]
W 30 cm3 etanolu rozpuszczono 0,02 mola dibromku dodecylo-1,12-bis-(oktylodimetyloamoniowego). Do roztworu przy intensywnym mieszaniu w temperaturze 40°C dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku potasu, po czasie 20 minut układ reagentów schłodzono do temperatury 5°C. Wytrącony osad soli nieorganicznej odfiltrowano pod obniżonym ciśnieniem. Do otrzymanego wodorotlenku dodecylo-1,12-bis-(oktylodimetyloamoniowego) dodano 0,02 mola tryptofanu i 0,02 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego. Układ reagentów intensywnie mieszano w temperaturze w 50°C przez 20 minut. Rozpuszczalnik usunięto przy użyciu wyparki próżniowej. Otrzymany produkt poddano ługowaniu za pomocą bezwodnego 2-propanolu. Mieszaninę schłodzono do temperatury 2°C. Wytrącony osad bromku potasu usunięto za pomocą sączenia próżniowego. Rozpuszczalnik odparowano za pomocą wyparki rotacyjnej pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymany produkt suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 35°C. Wydajność reakcji otrzymywania tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu dodecylo-1,12-bis-(oktylodimetyloamoniowego) wyniosła 93%. Strukturę cieczy jonowej potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,71-7,68 (d, 1H); 7,40-7,38 (d, 1H); 7,19 (s, 1H); 7,137,02 (m, 4H); 6,67-6,65 (d, 1H); 4,39 (s, 2H); 3,65-3,61 (q, 1H); 3,39-3,31 (m, 9H); 3,09-2,98 (m, 13H); 2,29 (s, 3H); 1,79 (m, 8H); 1,47-1,29 (m, 36H); 0,92-0,89 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,61 (1C); 176,46 (1C); 156,98 (1C); 140,03 (1C); 131,02 (1C); 130,51 (1C); 129,07 (1C); 127,29 (1C); 125,91 (1C); 124,68 (1C); 122,42 (1C); 119,98 (1C); 119,77 (1C); 113,82 (1C); 112,17 (1C); 112,02 (1C); 69,19 (1C); 65,46 (4C); 57,79 (1C); 51,23 (4C); 33,06 (1C); 32,00 (4C); 30,85 (4C); 30,62 (4C); 23,81 (4C); 23,48 (4C); 23,37 (2C); 16,59 (1C); 14,52 (2C).
Czystość syntezowanego produktu potwierdzono za pomocą analizy elementarnej CHN:
Analiza elementarna CHN dla C52H89CIN4O5 (Mmol = 885,76 g/mol): wartości obliczone (%):
C = 70,51; H = 10,13; N = 6,33; wartości zmierzone (%): C = 70,85; H = 10,35; N = 6,68.
P r z y k ł a d 17
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan dodecylo-1,12-bis-(decylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][12,10]
W reaktorze wyposażonym w mieszadło magnetyczne umieszczono 0,05 mola dibromku dodecylo-1,12-bis-(decylodimetyloamoniowego) rozpuszczonego w 20 cm3 metanolu oraz stechiometryczną ilość żywicy jonowymiennej. Mieszaninę reakcyjną poddano intensywnemu mieszaniu w temperaturze 30°C przez 6 godzin. Uzyskany wodorotlenek dodecylo-1,12-bis-(decylodimetyloamoniowy) odfiltrowano z żywicy za pomocą sączenia próżniowego. Do roztworu dodano 0,05 mola tryptofanu i 0,05 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego przy intensywnym mieszaniu w temperaturze 25°C. Po czasie 40 minut odparowano rozpuszczalnik przy użyciu wyparki próżniowej. Otrzymany produkt suszono w temperaturze 45°C pod obniżonym ciśnieniem. Wydajność reakcji wyniosła 94%. Strukturę syntezowanej cieczy jonowej potwierdzono za pomocą spektroskopii magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,72-7,69 (d, 1H); 7,40-7,39 (d, 1H); 7,18 (s, 1H); 7,127,06 (m, 4H); 6,78-6,77 (d, 1H); 4,43 (s, 2H); 3,66-3,67 (q, 1H); 3,39-3,24 (m, 9H); 3,05-2,96 (m, 13H); 2,29 (s, 3H); 1,67 (m, 8H); 1,45-1,27 (m, 44H); 0,95-0,89 (t, 6H).
PL 240 672 B1 13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 181,40 (1C); 176,06 (1C); 157,11 (1C); 137,86 (1C); 131,00 (1C); 130,16 (1C); 129,11 (1C); 127,28 (1C); 125,87 (1C); 124,68 (1C); 122,61 (1C); 119,63 (1C); 119,55 (1C); 113,58 (1C); 112,50 (1C); 111,96 (1C); 69,13 (1C); 65,50 (4C); 57,80 (1C); 51,20 (4C); 33,10 (1C); 32,00 (2C); 30,62 (4C); 30,49 (2C); 27,40 (4C); 26,76 (4C); 23,69 (4C); 23,57 (4C); 23,37 (2C); 16,65 (1C); 14,52 (2C).
Za pomocą analizy elementarnej CHN potwierdzono czystość otrzymanego tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu dodecylo-1,12-bis-(decylodimetyloamoniowego):
Analiza elementarna CHN dla C56H97CIN4O5 (Mmol = 941,87 g/mol): wartości obliczone (%):
C = 71,41; h = 10,38; n = 5,95; wartości zmierzone (%): C = 71,11; H = 10,62; N = 5,63.
P r z y k ł a d 18
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan dodecylo-1,12-bis-(dodecylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][12,12]
W reaktorze wyposażonym w mieszadło magnetyczne umieszczono 0,03 mola dibromku dodecylo-1,12-bis-(dodecylodimetyloamoniowego) rozpuszczonego w 30 cm3 metanolu. Przy intensywnym mieszaniu w temperaturze 20°C do roztworu dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku potasu, po 30 minutach układ reagentów schłodzono do temperatury 3°C. Wytrącony osad soli nieorganicznej odfiltrowano pod obniżonym ciśnieniem. Do roztworu wodorotlenku dodecylo-1,12-bis-(dodecylodimetyloamoniowego) dodano 0,03 mola tryptofanu i 0,03 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego, przy intensywnym mieszaniu w temperaturze 30°C. Po czasie 30 minut odparowano rozpuszczalnik. Otrzymany produkt poddano ługowaniu za pomocą 30 cm3 bezwodnego 2-propanolu. Roztwór schłodzono do temperatury 4°C, a wytrącony osad bromku potasu usunięto za pomocą sączenia próżniowego. 2-Propanol odparowano na wyparce rotacyjnej pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymany tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan dodecylo-1,12-bis-(dodecylodimetyloamoniowy) suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 50°C. Wydajność syntezy wyniosła 96%. Strukturę cieczy jonowej potwierdzono za pomocą widma protonowego i węglowego magnetycznego rezonansu jądrowego:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,71-7,69 (d, 1H); 7,39-7,36 (d, 1H); 7,15 (s, 1H); 7,107,01 (m, 4H); 6,76-6,73 (d, 1H); 4,40 (s, 2H); 3,62-3,59 (q, 1H); 3,36-3,21 (m, 9H); 3,00-2,91 (m, 13H); 2,26 (s, 3H); 1,73 (m, 8H); 1,45-1,30 (m, 52H); 0,91-0,88 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,63 (1C); 176,24 (1C); 157,12 (1C); 138,19 (1C); 131,15 (1C); 130,02 (1C); 128,98 (1C); 127,26 (1C); 125,91 (1C); 124,82 (1C); 122,50 (1C); 119,83 (1C); 119,70 (1C); 114,10 (1C); 112,49 (1C); 112,00 (1C); 69,04 (1C); 65,47 (4C); 57,76 (1C); 51,20 (4C); 33,11 (1C); 32,09 (2C); 30,83 (4C); 30,66 (2C); 30,43 (2C); 30,31 (2C); 27,49 (4C); 26,82 (4C); 23,66 (4C); 23,62 (4C); 23,40 (2C); 16,63 (1C); 14,53 (2C).
Czystość otrzymanej cieczy jonowej potwierdzono za pomocą analizy elementarnej CHN: Analiza elementarna CHN dla C60H105CIN4O5 (Mmol = 997,97 g/mol): wartości obliczone (%): C = 72,21; H = 10,61; N = 5,61; wartości zmierzone (%): C = 72,52; H = 10,25; N = 5,97.
P r z y k ł a d 19
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan dodecylo-1,12-bis-(tetradecylodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][12,14]
W 40 cm3 etanolu rozpuszczono 0,07 mola chlorku dodecylo-1,12-bis-(tetradecylodimetyloamoniowego). Do roztworu przy intensywnym mieszaniu w temperaturze 25°C dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku sodu, po 45 minutach układ reagentów schłodzono do temperatury 4°C. Wytrącony osad soli nieorganicznej odsączono pod obniżonym ciśnieniem. Do otrzymanego wodorotlenku dodecylo-1,12-bis-(tetradecylodimetyloamoniowego) dodano 0,07 mola tryptofanu i 0,07 mola kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego. Układ reagentów mieszano w temperaturze w 25°C przez 20 minut. Rozpuszczalnik usunięto przy użyciu wyparki próżniowej. Otrzymany produkt poddano ługowaniu za pomocą bezwodnego acetonu. Mieszaninę schłodzono do temperatury 10°C. Wytrącony osad bromku potasu usunięto za pomocą sączenia próżniowego. Rozpuszczalnik odparowano za pomocą wyparki rotacyjnej pod obniżonym ciśnieniem. Otrzymany produkt suszono w suszarce próżniowej w temperaturze 65°C. Wydajność reakcji otrzymywania tryptofanianu, dodecylo-1,12-bis-(tetradecylodimetyloamoniowego) wyniosła 98%. Strukturę syntezowanego produktu potwierdzono za pomocą techniki spektroskopowej NMR:
1H NMR (300,07 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 7,70-7,69 (d, 1H); 7,42-7,35 (d, 1H); 7,13 (s, 1H); 7,087,00 (m, 4H); 6,78-6,75 (d, 1H); 4,38 (s, 2H); 3,63-3,57 (q, 1H); 3,38-3,26 (m, 9H); 3,03-2,95 (m, 13H); 2,29 (s, 3H); 1,70 (m, 8H); 1,46-1,29 (m, 60H); 0,92-0,89 (t, 6H).
PL 240 672 B1 13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,59 (1C); 176,26 (1C); 157,10 (1C); 138,25 (1C); 131,21 (1C); 130,11 (1C); 129,05 (1C); 127,30 (1C); 125,95 (1C); 124,83 (1C); 122,50 (1C); 119,89 (1C); 119,67 (1C); 114,13 (1C); 112,51 (1C); 111,96 (1C); 69,01 (1C); 65,50 (4C); 57,72 (1C); 51,16 (4C); 33,06 (1C); 32,00 (2C); 30,89 (4C); 30,76 (2C); 30,66 (2C); 30,43 (6C); 27,52 (4C); 26,82 (4C); 23,88 (4C); 23,67 (4C); 23,43 (2C); 16,70 (1C); 14,49 (2C).
Za pomocą analizy elementarnej CHN potwierdzono czystość otrzymanej cieczy jonowej: Analiza elementarna CHN dla C64H113CIN4O5 (Mmol = 1054,08 g/mol): wartości obliczone (%): C = 72,93; H = 10,81; N = 5,32; wartości zmierzone (%): C = 72,62; H = 10, 45; N = 5,68.
P r z y k ł a d 20
Tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan dodecylo-1,12-bis-(heksadecytodimetyloamoniowy), skrót [Trp][MCPA][12,16]
W kolbie zaopatrzonej w mieszadło magnetyczne umieszczono 0,04 mola bromku dodecylo-1,12-bis-(heksadecylodimetyloamoniowego) rozpuszczonego w 40 cm3 etanolu. Do roztworu dodano stechiometryczną ilość wodorotlenku potasu. Reakcję prowadzono w temperaturze 35°C. Po 15 minutach układ schłodzono do temperatury 7°C. Wytrącony osad bromku potasu usunięto za pomocą filtracji próżniowej. Do otrzymanego wodorotlenku dodano stechiometryczną ilość tryptofanu i kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego. Reakcję prowadzono przez 20 minut w temperaturze 40°C. Metanol usunięto za pomocą wyparki próżniowej. Uzyskany produkt poddano ługowaniu w 20 cm3 bezwodnego acetonu. Układ schłodzono do temperatury 8°C. Wytrącony osad soli nieorganicznej odfiltrowano, a rozpuszczalnik odparowano pod obniżonym ciśnieniem na wyparce rotacyjnej. Uzyskany tryptofanian, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctan dodecylo-1,12-bis-(heksadecylodimetyloamoniowy) suszono w temperaturze 60°C pod obniżonym ciśnieniem. Wydajność reakcji wyniosła 97%. Strukturę syntezowanego tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu dodecylo-1,12-bis-(heksadecylodimetyloamoniowego) potwierdzono za pomocą widma 1H i 13C NMR:
1H NMR (300,07 Mhz, CD3OD) δ [ppm] = 7,72-7,69 (d, 1H); 7,40-7,34 (d, 1H); 7,16 (s, 1H); 7,107,02 (m, 4H); 6,80-6,77 (d, 1H); 4,40 (s, 2H); 3,65-3,59 (q, 1H); 3,41-3,28 (m, 9H); 3,05-2,92 (m, 13H); 2,31 (s, 3H); 1,73 (m, 8H); 1,48-1,29 (m, 68H); 0,91-0,87 (t, 6H).
13C NMR (75,46 MHz, CD3OD) δ [ppm] = 180,47 (1C); 176,18 (1C); 157,03 (1C); 138,22 (1C); 131,18 (1C); 130,10 (1C); 129,09 (1C); 127,35 (1C); 126,10 (1C); 124,89 (1C); 122,53 (1C); 119,95 (1C); 119,69 (1C); 114,08 (1C); 112,47 (1C); 111,97 (1C); 69,00 (1C); 65,47 (4C); 57,70 (1C); 51,13 (4C); 33,10 (1C); 31,97 (2C); 30,86 (4C); 30,75 (2C); 30,63 (2C); 30,46 (10C); 27,47 (4C); 26,85 (4C); 23,91 (4C); 23,70 (4C); 23,48 (2C); 16,72 (1C); 14,52 (2C).
Za pomocą analizy elementarnej CHN potwierdzono czystość otrzymanej cieczy jonowej: Analiza elementarna CHN dla C68H121CIN4O5 (Mmol = 1110,19 g/mol): wartości obliczone (%): C = 73,57; H = 10,99; N = 5,05; wartości zmierzone (%); C = 73,96; H = 10,64; N = 5,37.
P r z y k ł a d 21. Oznaczanie aktywności herbicydowej
Badania aktywności biologicznej wybranych syntezowanych bisamoniowych soli z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym zostały przeprowadzone w Instytucie Ochrony Roślin — Państwowym Instytucie Badawczym w Poznaniu. Skuteczność działania syntezowanych soli bisamoniowych badano w warunkach szklarniowych na przykładzie komosy białej i rzepaku ozimego. Nasiona testowanych roślin wysiano do doniczek o objętości 0,5 dm3 wypełnionych podłożem do uprawy roślin dostępnym w handlu, które umieszczono w szklarni w kontrolowanych warunkach tj. temperatura 20°C, wilgotność 60%, fotoperiod dzień/noc 16/8 h. Po wytworzeniu czterech liści rośliny opryskiwano przygotowanym roztworem badanego związku za pomocą opryskiwacza kabinowego (Aporo, Poznań) wyposażonego w rozpylacz TeeJet 110/02, przemieszczającym się nad roślinami w odległości 40 cm, ze stałą prędkością 3,1 m/s. Wydatek cieczy w przeliczeniu na 1 ha wynosił 200 dm3 przy ciśnieniu roboczym 0,2 MPa. Związki zastosowano w postaci wodnych roztworów o stężeniu odpowiadającym dawce 400 g kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego w przeliczeniu na 1 ha. Środkiem porównawczym był komercyjny herbicyd Chwastox Extra 300SL: 300 g kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego w 1 dm3 preparatu, zastosowany w analogicznej dawce jak badane związki (400 g/ha).
Po wykonaniu oprysku doniczki z roślinami ponownie umieszczono w szklarni w/w warunkach środowiskowych. Po upływie 3 tygodni rośliny ścięto tuż nad powierzchnią podłoża i określono ich masę z dokładnością do 0,01 g, oddzielnie dla każdego obiektu. Badanie wykonano w czterech powtórzeniach w układzie całkowicie losowym. Na podstawie uzyskanych pomiarów obliczono redukcję świeżej masy roślin w porównaniu do masy obiektów kontrolnych.

Claims (6)

    PL 240 672 BI Badane bisamoniowe sole z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym powodują redukcję świeżej masy komosy białej i rzepaku ozimego, wykazują aktywność chwastobójczą, co przedstawiono w tabeli 1. Tabela 1. Skuteczność soli bisamoniowych z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym wobec komosy białej i rzepaku ozimego Substancja Redukcja świeżej masy roślin I%1 Komesa biała Rzepak ozimy [Trp][MCPA][6,10] 79 57 [Trp][MCPA][6,14) 83 49 [Trp][MCPA][6,16] 81 64 [TrpHMCPAj[8,10] 83 81 [Trp][MCPA][8,14] 59 84 [Trp][MCPA][8,16] 78 89 [Trp][MCPA][12,10] 89 92 [Trp][MCPA][12,14] 83 81 [Trp][MCPA]il2,16] 77 83 Herbicyd handlowy 71 1 Wszystkie syntezowane sole bisamoniowe wykazywały wyższą skuteczność w zwalczaniu testowanych chwastów w porównaniu do herbicydu komercyjnego. W przypadku komosy białej skuteczność soli bisamoniowych była wyższa o co najmniej 7%, za wyjątkiem [Trp][MCPA][8,14] - tryptofanianu, 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanu oktylo-1,8-bis-(tetradecylodimetyloamoniowego) od herbicydu handlowego. Redukcja świeżej masy komosy białej mieściła się w zakresie od 59 do 89%. Dla rzepaku ozimego odnotowano wyższą skuteczność syntezowanych soli, o co najmniej 49% w porównaniu do herbicydu dostępnego komercyjnie. Skuteczność syntezowanych soli wobec rzepaku ozimego zawierała się w przedziale od 49 do 92%. Zastrzeżenia patentowe
  1. (1) w którym R1 oznacza prostą lub rozgałęzioną grupę alkilową zawierającą od 6 do 12 atomów węgla, a R2 prostą lub rozgałęzioną grupę alkilową zawierającą od 8 do 16 atomów węgla.
    1. Bisamoniową sól z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym o wzorze ogólnym (1)
  2. (2) w którym R1 oznacza grupę -(CH2)n-, gdzie n jest liczbą całkowitą mającą wartość od 6 do 12, R2 oznacza prostą grupę alkilową zawierającą od 8 do 16 atomów węgla, a X oznacza liczbę całkowitą mającą wartość od 6 do 12, przekształca się w odpowiadający wodorotlenek przez reakcję alkalizacji za pomocą żywicy jonowymiennej, wodorotlenku potasu albo wodorotlenku sodu jako donora jonów hydroksylowych w stosunku molowym dibromku alkilo-1 ,X-bis-(alkilodimetyloamoniowego) do donora jonów hydroksylowych 1:2, po czym tak otrzymany wodorotlenek, po oddzieleniu żywicy jonowymiennej z zaadsorbowanymi jonami bromkowymi albo powstałego bromku potasu lub bromku sodu, odpowiednio, przekształca się w sól bisamoniową o wzorze (1) przez dodanie stechiometrycznej ilości tryptofanu i kwasu 2-metylo-4-chlorofenoksyoctowego.
    2. Sposób otrzymywania bisamoniowej soli z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym określonych zastrzeżeniem 1, znamienny tym, że dibromek alkilo-1 ,X-bis-(alkilodimetyloamoniowy) o wzorze (2)
    PL 240 672 Β1
  3. 3. Zastosowanie bisamoniowej soli z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym o wzorze ogólnym (1) określonym w zastrz. 1, jako herbicydu.
  4. 4. Zastosowanie według zastrz. 3, znamienne tym, że bisamoniową sól o wzorze ogólnym (1) stosuje się jako wodny roztwór.
  5. 5. Sposób zwalczania niepożądanej roślinności, znamienny tym, że herbicydowo skuteczną ilość soli bisamoniowej z anionem tryptofanianowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym o wzorze ogólnym (1) określonym jak w zastrz. 1 aplikuje się na wspomnianą niepożądaną roślinność lub miejsce jej występowania.
  6. 6. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że bisamoniową sól o wzorze ogólnym (1) aplikuje się jako wodny roztwór.
PL429737A 2019-04-25 2019-04-25 Bisamoniowe sole z anionem tryptofanianowym i 2-metylo- -4-chlorofenoksyoctanowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydów PL240672B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL429737A PL240672B1 (pl) 2019-04-25 2019-04-25 Bisamoniowe sole z anionem tryptofanianowym i 2-metylo- -4-chlorofenoksyoctanowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydów

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL429737A PL240672B1 (pl) 2019-04-25 2019-04-25 Bisamoniowe sole z anionem tryptofanianowym i 2-metylo- -4-chlorofenoksyoctanowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydów

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL429737A1 PL429737A1 (pl) 2020-11-02
PL240672B1 true PL240672B1 (pl) 2022-05-16

Family

ID=73025032

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL429737A PL240672B1 (pl) 2019-04-25 2019-04-25 Bisamoniowe sole z anionem tryptofanianowym i 2-metylo- -4-chlorofenoksyoctanowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydów

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL240672B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL429737A1 (pl) 2020-11-02

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Semenov et al. Water-soluble cobalt complexes with 1-hydroxyethylydenediphosphonic acid and 2-aminoethanol
PL238657B1 (pl) Nowe ciecze jonowe z kationem 1-alkilo-1-metylo-4-hydroksypiperydyniowym i anionem pochodzącym od kwasu 4-chloro-2-metylofenoksyoctowego, sposób ich otrzymania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL240767B1 (pl) Indolilo-3-maślany alkilo(2-hydroksyetylo)dimetyloamoniowe, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako ukorzeniacze
PL240672B1 (pl) Bisamoniowe sole z anionem tryptofanianowym i 2-metylo- -4-chlorofenoksyoctanowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydów
PL240766B1 (pl) Ciecze jonowe z kationem amoniowym i anionem indolilo-3-masłowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako ukorzeniacz
PL237098B1 (pl) Nowe ciecze jonowe z kationem acetylocholiny i anionem herbicydowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
SU1516002A3 (ru) Гербицидное средство (его варианты)
PL237908B1 (pl) Herbicydowa ciecz jonowa z anionem kwasu 4-chloro-2-metylofenoksyoctowego i zawierająca ją mieszanina eutektyczna
PL248916B1 (pl) Nowe podwójne ciecze jonowe z anionem indolilo-3-octanowym i 2-metylo-4-chlorofenoksyoctanowym, sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako środki ochrony roślin
PL247334B1 (pl) Nowe bis-amoniowe ciecze jonowe z anionem trans-cynamonianowym i 2-(2,4-dichlorofenoksy)propionowym albo trans-cynamonianowym i 3,6-dichloro-2-metoksybenozoesanowy, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako środki zwalczające niezapominajkę polną i rumianek pospolity
CN110003270B (zh) 一种草甘膦双阳离子型离子液体化合物及其制备方法和应用
PL242407B1 (pl) Nowe bis-amoniowe ciecze jonowe z anionem syryngonianowym i 3,6-dichloro-2-metoksybenozoesanowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL138306B1 (en) Herbicide
CN121318796A (zh) 一类双环磺草酮除草剂离子液体及其制备方法和应用
CN120774852A (zh) 一类喹草酮除草剂离子液体及其制备方法和应用
PL236743B1 (pl) 4-Chloro-2-metylofenoksyoctany alkilo[2-(2-hydroksyetoksy) etylo]dimetyloamoniowe, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL236261B1 (pl) Bisamoniowe ciecze jonowe z kationem alkilo-1,X-bis-(decylodimetyloamoniowym), sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako herbicydy
PL242158B1 (pl) Nowe ciecze jonowe z kationem (2-hydroksyetylo)dodecylodimetyloamoniowym, sposób otrzymywania i zastosowanie jako adiuwanty
PL247370B1 (pl) Bis-amoniowe ciecze jonowe z kationem buteno-1,4 bis(alkilodimetyloamoniowym), sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako środki chwastobójcze
PL228020B1 (pl) Nowe herbicydowe bisamoniowe sole z kationem alkilodiylo -bis(etanolodietyloamoniowym) z anionem 4 -chloro -2-metylofenoksyoctowym albo 3,6 -dichloro -2-metoksy benzoesowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako srodki ochrony roslin
PL243063B1 (pl) Nowe dimetyloamoniowe ciecze jonowe z anionem tryptofanu, sposoby ich otrzymywania oraz zastosowanie jako preparaty przedłużające trwałość kwiatów ciętych
PL245481B1 (pl) 1,1-dialkilopiperydyniowe ciecze jonowe z anionem 4-chlorofenoksyoctanowym oraz sposoby ich otrzymywania i ich zastosowanie jako związków herbicydowych i aktywnych powierzchniowo
PL241013B1 (pl) Heterocykliczne ciecze jonowe z anionem indolilo-3-masłowym, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie jako odżywki do kwiatów ciętych
PL228230B1 (pl) Nowe bisamoniowe ciecze jonowe di[2-(2,4 -dichlorofenoksy) propioniany] alkano -1,X -bis(decylodimetyloamoniowe) oraz sposób ich otrzymywania i zastosowanie jako srodki ochrony roslin
PL229567B1 (pl) Nowe ciecze jonowe 4-chloro-2-metylofenoksyoctany (alkoksymetylo) etylodimetyloamoniowe, sposób ich otrzymania oraz zastosowanie jako herbicydy