PL206592B1

PL206592B1 - Koncentraty zawiesinowe na bazie oleju, sposób ich wytwarzania i ich zastosowanie

Info

Publication number: PL206592B1
Application number: PL364384A
Authority: PL
Inventors: Ronald Vermeer; Peter Baur; Frank Rosenfeldt
Original assignee: Bayer Cropscience Ag
Priority date: 2001-06-21
Filing date: 2002-06-10
Publication date: 2010-08-31
Also published as: CN1245076C; DK1401272T3; IL159149A0; EP1656831B1; DE10129855A1; CZ296426B6; ES2309837T3; ZA200309705B; US20040157745A1; US20070066489A1; RU2335897C2; EG23236A; EP1401272A1; IN2002MU00490A; NZ530233A; HUP0401227A3; YU99803A; KR20040008195A; CA2451130C; AR033778A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem omawianego wynalazku są nowe, bazujące na oleju koncentraty zawiesinowe agrochemicznych substancji czynnych, sposób wytwarzania tych preparatów oraz zastosowanie ich w celu aplikowania zawartych w nich substancji czynnych.

Znane są już liczne bezwodne koncentraty zawiesinowe agrochemicznych substancji czynnych. W opisie EP-A 0 789 999 przedstawiono preparaty tego typu, które obok substancji czynnej i oleju zawierają mieszaninę różnych związków powierzchniowo czynnych, które między innymi służą również jako przyspieszacze penetracji, oraz hydrofobowy glinokrzemian warstwowy jako środek zagęszczający. Stabilność tych preparatów jest dobra, jednakże niedogodność ich polega na tym, że nieodzownie występujący w nich środek zagęszczający powoduje nakładochłonne wytwarzanie. Poza tym środek zagęszczający każdorazowo absorbuje część dodanej ilości przyspieszacza penetracji, w wyniku czego uszczuplone zostaje jego dział anie.

Ponadto z opisu US-A 6 165 940 znane są już niewodne koncentraty zawiesinowe, które poza agrochemiczną substancją czynną, przyspieszaczem penetracji i związkiem powierzchniowo czynnym względnie mieszaniną związków powierzchniowo czynnych zawierają organiczny rozpuszczalnik, przy czym jako tego rodzaju rozpuszczalnik stosowany jest również olej parafinowy albo estry olejów roślinnych. Ale biologiczna skuteczność oraz stabilność cieczy opryskowych, wytworzonych z tych preparatów przez rozcieńczenie wodą, nie zawsze jest wystarczająca.

Obecnie wynaleziono koncentraty zawiesinowe na bazie oleju, składające się z co najmniej jednej agrochemicznej substancji czynnej, stałej w temperaturze pokojowej i ewentualnie jednej albo więcej substancji pomocniczych z grup środków emulgujących, środków hamujących pienienie, środków konserwujących, przeciwutleniaczy, barwników i/albo obojętnych napełniaczy charakteryzujące się tym, że dalej zawierają

- co najmniej jeden oksyalkilenowany alkanol o wzorze

R-O-(-AO)mH (I), w którym

R oznacza prostą albo rozgałęzioną grupę alkilową o 4 do 20 atomach węgla,

AO oznacza grupę tlenku etylenu, tlenku propylenu, tlenku butylenu albo mieszaniny złożone z grup tlenku etylenu i tlenku propylenu albo grup tlenku butylenu, a m oznacza liczby 2 do 30,

- co najmniej jeden olej roślinny,

- co najmniej jeden niejonowy związek powierzchniowo czynny względnie pomocniczy środek dyspergujący i/albo co najmniej jeden anionowy związek powierzchniowo czynny względnie pomocniczy środek dyspergujący.

Wariantami wynalazku są koncentraty zawiesinowe, które jako agrochemiczną substancję czynną zawierają środek grzybobójczy, bakteriobójczy, owadobójczy, roztoczobójczy, nicieniobójczy, mięczakobójczy, chwastobójczy, regulator wzrostu roślin, składnik pokarmowy roślin i/albo repelent.

Korzystne koncentraty zawiesinowe jako agrochemiczną substancję czynną zawierają tiaklopryd.

Również korzystne są koncentraty, które jako agrochemiczne substancje czynne zawierają tiaklopryd oraz β-cyflutrynę.

Korzystnie koncentraty zawiesinowe według wynalazku jako oksyalkilenowany alkanol zawierają oksyalkilenowany 2-etyloheksanol o wzorze

CHj (PO)—(ΕΟ)θ-Η (Ic-1) w którym

EO oznacza grupę o wzorze -CH2-CH2-O-, PO oznacza grupę o wzorze

PL 206 592 B1

a liczby 8 i 6 są wartoś ciami przecię tnymi.

Również korzystnie koncentraty zawiesinowe zgodne z wynalazkiem jako oksyalkilenowany alkanol zawierają oksyalkilenowany 2-etyloheksanol o wzorze,

CH—(CHJ3

CH-CH—O-(EO)ś—(PO)₃—H

C₂H₅ (Ic-2) w którym

EO oznacza grupę o wzorze -CH2-CH2-O-, PO oznacza grupę o wzorze

a liczby 5 i 3 są wartoś ciami przecię tnymi.

Korzystnie koncentraty zawiesinowe jako olej roślinny zawierają olej słonecznikowy, rzepakowy, oliwkowy, rącznikowy, rzepikowy, olej z nasion kukurydzy, z nasion bawełny i/albo olej sojowy.

Korzystne koncentraty zawiesinowe według wynalazku zawierają

- agrochemiczne substancje czynne w ilości 5 do 30% wagowych,

- przyspieszacze penetracji w ilości 5 do 55% wagowych,

- olej roś linny w iloś ci 15 do 55% wagowych,

- związki powierzchniowo czynne względnie środki pomocnicze dyspergowania w ilości 2,5 do 30% wagowych, i

- substancje pomocnicze w ilości 0 do 25% wagowych.

Poza tym wynaleziono, że zgodne z wynalazkiem koncentraty zawiesinowe na bazie oleju można wytwarzać w ten sposób, że miesza się razem

- co najmniej jedną agrochemiczną substancję czynną, stałą w temperaturze pokojowej,

- co najmniej jeden przyspieszacz penetracji,

- co najmniej jeden olej roś linny,

- co najmniej jeden niejonowy związek powierzchniowo czynny względnie pomocniczy środek dyspergujący i/albo co najmniej jeden anionowy związek powierzchniowo czynny względnie pomocniczy środek dyspergujący i

- ewentualnie jedną albo więcej substancji pomocniczych z grup środków emulgujących, ś rodków hamujących pienienie, środków konserwujących, przeciwutleniaczy, barwników i/albo obojętnych napełniaczy i powstałą zawiesinę następnie ewentualnie poddaje się mieleniu.

W koń cu wynaleziono, ż e zgodne z wynalazkiem koncentraty zawiesinowe na bazie oleju są bardzo odpowiednie do stosowania do aplikowania zawartych w nich agrochemicznych substancji czynnych na rośliny i/albo ich biotop.

Zupełnie nieoczekiwanie stwierdzono, że zgodne z wynalazkiem koncentraty zawiesinowe na bazie oleju posiadają bardzo dobrą stabilność, chociaż nie zawierają żadnego środka zagęszczającego. Nieoczekiwany jest również fakt, że wykazują one wyraźnie lepszą skuteczność biologiczną niż posiadające najbardziej podobny skład znane dotychczas preparaty. Poza tym zgodne z wynalazkiem koncentraty zawiesinowe bazujące na oleju, pod względem swej aktywności, nieoczekiwanie przewyższają również analogiczne preparaty, które obok innych składników zawierają albo tylko przyspieszacz penetracji, albo tylko olej roślinny. Na podstawie opisanego stanu techniki nie można było przewidzieć takiego efektu synergicznego.

PL 206 592 B1

Zgodne z wynalazkiem koncentraty zawiesinowe na bazie oleju odznaczają się także szeregiem korzyści. I tak, wytwarzanie ich jest mniej kosztowne niż przygotowanie odpowiednich preparatów zawierających środek zagęszczający. Poza tym przy rozcieńczaniu zgodnych z wynalazkiem koncentratów wodą nie występuje ani istotne zagęszczanie, ani przeszkadzające tworzenie się kłaczków, co ma miejsce często w przypadku odpowiednich znanych preparatów. Wreszcie zgodne z wynalazkiem preparaty wspomagają biologiczną skuteczność zawartych składników czynnych, dzięki czemu w porównaniu z dotychczasowymi preparatami albo uzyskuje się większą skuteczność, albo wymagane jest stosowanie mniejszej ilości substancji czynnej.

Przez stałe agrochemiczne substancje czynne należy rozumieć w omawianym kontekście wszystkie, powszechnie stosowane do traktowania roślin substancje, których temperatura topnienia wynosi powyżej 20°C. Korzystnie można wymienić substancje grzybobójcze, bakteriobójcze, owadobójcze, roztoczobójcze, nicieniobójcze, mięczakobójcze, substancje chwastobójcze, regulatory wzrostu roślin, składniki pokarmowe roślin oraz repelenty.

Jako przykłady substancji grzybobójczych wymienia się: 2-anilino-4-metylo-6-cyklopropylopirymidynę, 2',6'-dibromo-2-metylo-4'-trifluorometoksy-4'-trifluorometylo-1,3-tiazolo-5-karboksyanilid, 2,6-dichloro-N-(4-trifluorometylobenzylo)-benzamid, (E)-2-metoksyimino-N-metylo-2-(2-fenoksyfenylo)-acetamid, siarczan 8-hydroksychinoliny, (E)-2-{2-[6-(2-cyjanofenoksy)-pirymidyn-4-yloksy]-fenylo}-3-metoksyakrylan metylu, (E)-metoksyimino-[alfa-(o-toliloksy)-o-tolilo]-octan metylu, 2-fenylofenol (OPP), aldimorf, ampropylfos, anilazynę, azakonazol, benalaksyl, benodanil, benomyl, binapakryl, bifenyl, bitertanol, blastycydynę-S, bromukonazol, bupirymat, butiobat, polisiarczek wapnia, kaptafol, kaptan, karbendazym, karboksynę, chinometionat (Quinomethionat), chloroneb, chloropikryn, chlorotalonil, chlozolinat, kufraneb, cymoksanil, cyprokonazol, cyprofuram, karpropamid, dichlorofen, dichlobutrazol, dichlofluanid, dichlomezynę, dichloran, dietofenkarb, difenokonazol, dimetyrymol, dimetomorf, dinikonazol, dinokap, difenyloaminę, dipirytion, ditalimfos, ditianon, dodynę, drazoksolon, edifenfos, epoksykonazol, etyrymol, etridiazol, fenarymol, fenbukonazol, fenfuram, fenitropan, fenpiklonil, octan fentynu, wodorotlenek fentynu, ferbam, ferimzon, fluazynam, fludioksonil, fluoromid, fluchinkonazol, flusilazol, flusulfamid, flutolanil, flutriafol, folpet, fosetylo-glin, ftalid, fuberidazol, furalaksyl, furmecykloks, fenheksamid guazatynę, heksachlorobenzen, heksakonazol, hymeksazol, imazalil, imibenkonazol, iminooktadynę, iprobenfos (IBP), iprodion, izoprotiolan, iprowalikarb kasugamycynę, preparaty miedziowe, takie jak wodorotlenek miedzi, naftenian miedzi, tlenochlorek miedzi, siarczan miedzi, tlenek miedzi, oksyna-miedź oraz mieszaninę Bordeaux, mankoper, mankozeb, maneb, mepanipirym, mepronil, metalaksyl, metkonazol, metasulfokarb, metfuroksam, metiram, metsulfowaks, myklobutanil, dimetyloditiokarbaminian niklu, izopropylo-nitrotal, nuarymol, ofurace, oksadiksyl, oksamokarb, oksykarboksynę, pefurazoat, penkonazol, pencykuron, fosdifen, pimarycynę, piperalinę, polioksynę, probenazol, prochloraz, procymidon, propamokarb, propikonazol, propineb, pirazofos, piryfenoks, pirymetanil, pirochilon, chintocen (PCNB), chinoksyfen, siarka i preparaty siarki, tebukonazol, tekloftalam, teknazen, tetrakonazol, tiabendazol, ticyofen, metylo-tiofanat, tiram, metylo-tolklofos, tolilofluanid, triadimefon, triadimenol, triazoksyd, trichlamid, tricyklazol, tridemorf, triflumizol, triforinę, tritykonazol, trifloksystrobinę, walidamycynę A, winklozolinę, zineb, ziram oraz

2-[2-(1-chlorocyklopropylo)-3-(2-chlorofenylo)-2-hydroksypropylo]-2,4-dihydro-[1,2,4]-triazolo-3-tion.

Jako przykłady substancji bakteriobójczych można wymienić:

bronopol, dichlorofen, nitrapirynę, dimetyloditiokarbaminian niklu, kasugamycynę, oktilinon, kwas furanokarboksylowy, oksytetracyklinę, probenazol, streptomycynę, tekloftalam, siarczan miedzi oraz inne preparaty miedzi.

Jako przykłady substancji owadobójczych, roztoczobójczych i nicieniobójczych wymienia się substancje, takie jak:

PL 206 592 B1 abamektyna, acefat, akrynatryna, alanykarb, aldikarb, alfametryna, amitraz, awermektyna, AZ 60541, azadirachtyna, azynfos A, azynfos M, azocyklotyn,

Bacillus thuringiensis, 4-bromo-2-(4-chlorofenylo)-1-(etoksymetylo)-5-(trifluorometylo)-1H-pirolo3-karbonityryl, bendiokarb, benfurakarb, bensultap, betacyflutryna, bifentryna, BPMC, brofenproks, bromofos A, bufenkarb, buprofezyna, butokarboksyna, butylopirydaben, kadusafos karbaryl, karbofuran, karbofenotion, karbosulfan, kartap, chloetokarb, chloretoksyfon, chlorfenwinfos, chlorfluazuron, chlormefos, N-[(6-chloro-3-pirydylo)metylo]-N'-cyjano-N-metyloetanoimidoamid, chlorpiryfos, chlorpiryfos M, cis-resmetryna, chlocytryna, chlofentezyna, cyjanofos, cykloprotryna, cyflutryna, cyhalotryna, cyheksatyna, cypermetryna, cyromazyna, deltametryna, demeton-M, demeton-S, metylo-demeton-S, diafentiuron, diazynon, dichlofention, dichlorwos, diklifos, dikrotofos, dietion, diflubenzuron, dimetoat, dimetylowinfos, dioksation, disulfoton, emamektyna, esfenwalerat, etiofenkarb, etion, etofenproks, etoprofos, etrimfos, fenamifos, fenazachin, tlenek fenbutatynu, fenitrotion, fenobukarb, fenotiokarb, fenoksykarb, fenpropotryna, fenpirad, fenpiroksymat, fention, fenwalerat, fipronil, fluazuron, flucykloksuron, flucytrynat, flufenoksuron, flufenproks, fluwalinat, fonofos, formotion, fostiazat, fubfenproks, furatiokarb,

HCH, heptenofos, heksaflumuron, heksytiazoks, imidachlopryd, iprobenfos, izazofos, izofenfos, izoprokarb, izoksation, iwermektyna, lambdacyhalotryna, lufenuron, malation, mekarbam, mewinfos, mesulfenfos, metaldehyd, metakrifos, metamidofos, metidation, metiokarb, metomyl, metolkarb, milbemektyna, monokrotofos, moksydektyna, naled, NC 184, nitenpiram, ometoat, oksamyl, oksydemeton M, oksydeprofos, paration A, paration M, permetryna, fentoat, forat, fosalon, fosmet, fosfamidon, foksym, pirymikarb, pirymifos M, pirymifos A, profenofos, promekarb, propafos, propoksur, protiofos, protoat, pimetrozyna, pirachlofos, pirydafention, piresmetryna, piretrum, pirydaben, pirymidifen, piryproksyfen, chinalfos, salition, sebufos, silafluofen, sulfotep, sulprofos, tebufenozyd, tebufenpirad, tebupirymifos, teflubenzuron, teflutryna, temefos, terbam, terbufos, tetrachlorwinfos, tiaklopryd, tiafenoks, tiametoksam, tiodikarb, tiofanoks, tiometon, tionazyna, turingienzyna, tralometryna, transflutryna, triaraten, triazofos, triazuron, trichlorfon, triflumuron, trimetakarb, wamidotion, XMC, ksylilkarb, zetametryna.

Jako środki do zwalczania ślimaków można wymienić metaldehyd i metiokarb.

Jako przykłady substancji chwastobójczych wymienia się, takie jak: anilidy, jak np. diflufenikan i propanil; kwasy arylokarboksylowe, jak np. kwas dichloropikolinowy, dikamba i pikloram; kwasy aryloksyalkanowe, jak np. 2,4-D, 2,4-DB, 2,4-DP, fluroksypir, MCPA, MCPP i triklopir; estry kwasów aryloksyfenoksyalkanowych, jak np. diklofop-metyl, fenoksaprop-etyl, fluazifop-butyl, haloksyfop-metyl i chizalofop-etyl; azynony, jak np. chloridazon i norflurazon; karbaminiany, jak np. chloroprofam, desmedifam, fenmedifam i profam; chloroacetanilidy, jak np. alachlor, aceto-chlor, butachlor, metazachlor, metolachlor, pretylachlor i propachlor; di-nitroaniliny, jak np. oryzalina, pendimetalina i trifluralina; etery difenylowe, jak np. acifluorfen, bifenoks, fluoroglikofen, fomezafen, halozafen, laktofen i oksyfluorofen; moczniki, jak np. chlorotoluron, diuron, fluometuron, izoproturon, linuron i metabenztiazuron; hydroksyloaminy, jak np. aloksydym, kletodym, cykloksydym, setoksydym i tralkoksydym; imidazolinony, jak np. imazetapir, imazametabenz, imazapir i imazachin; nitryle, jak np. bromoksynil, dichlobenil i joksynil; oksyacetamidy, jak np. mefenacet; sulfonylomoczniki, jak np. amidosulfuron, bensulfuronmetyl, chlorimuron-etyl, chlorosulfuron, cynosulfuron, metsulfuron-metyl, nikosulfuron, primisulfuron, pirazosulfuron-etyl, tifensulfuron-metyl, triasulfuron i tribenuron-metyl; tiolokarbaminiany, jak np. butylat, cykloat, dialat, EPTC, esprokarb, molinat, prosulfokarb, tiobenkarb i trialat; triazyny, jak np. atrazyna, cyjanazyna, symazyna, symetrina, terbutryna i terbutyloazyna; triazynony, jak np. heksazynon, metamitron i metrybuzyna; inne, jak np. aminotriazol, benfurezat, bentazon, cynmetylina, klomazon, klopiralid, difenzokwat, ditiopir, etofumezat, fluorochloridon, glufozynat, glifozat, izoksaben, pirydat, chinchlorak, chinmerak, sulfozat i tridifan. Dalej można wymienić 4-amino-N-(1,1-dimetyloetylo)-4,5-dihydro-3-(1-metyloetylo)-5-okso-1H-1,2,4-triazolo-1-karboksyamid i benzoesan 2-((((4,5-dihydro-4-metylo-5-okso-3-propoksy-1H-1,2,4-triazol-1-ilo)-karbonylo)amino)sulfonylo)-metylu.

Jako przykłady regulatorów wzrostu roślin można stosować chlorek chlorochinoliny i etefon.

Jako przykłady substancji odżywczych dla roślin można wymienić nieorganiczne albo organiczne nawozy, stosowane zwykle w celu zaopatrzenia roślin w makro- i/albo mikroelementy.

PL 206 592 B1

Jako przykłady repelentów wymienia się dietylotoliloamid, etyloheksanodiol oraz butopironoksyl. Jako przyspieszacze penetracji w omawianym wynalazku w rachubę wchodzą wszystkie te substancje, które zazwyczaj stosuje się w celu poprawienia wnikania agrochemicznych substancji czynnych w rośliny. Dotyczy to oksyalkilenowanych alkanoli o wzorze

R-O-(-AO)mH (I), w którym

AO oznacza grupę tlenku etylenu, tlenku propylenu, tlenku butylenu albo mieszaniny złożone z grup tlenku etylenu i tlenku propylenu albo grup tlenku butylenu, a m oznacza liczby 2 do 30.

Korzystną grupę przyspieszaczy penetracji stanowią oksyalkilenowane alkanole o wzorze R-O-(-EO-)n-H (la), w którym

R ma wyż ej podane znaczenie,

EO oznacza grupę o wzorze -CH2-CH2-O-, a n oznacza liczby 2 do 20.

Szczególnie korzystną grupę przyspieszaczy penetracji stanowią oksyalkilenowane alkanole o wzorze

R-O-(-EO-)p-(-PO-)q-H (Ib), w którym

R ma wyż ej podane znaczenie,

EO oznacza grupę o wzorze -CH2-CH2-O-,

PO oznacza grupę o wzorze

p oznacza liczby 1 do 10 i q oznacza liczby 1 do 10.

Dalszą szczególnie korzystną grupą przyspieszaczy penetracji są oksyalkilenowane alkanole o wzorze

R-O-(-PO-)r-(-EO-)s-H (Ic), w którym

R ma wyż ej podane znaczenie,

EO oznacza grupę o wzorze -CH2-CH2-O-, PO oznacza grupę o wzorze

r oznacza liczby 1 do 10 i s oznacza liczby 1 do 10.

Dalszą szczególnie korzystną grupę przyspieszaczy penetracji stanowią oksyalkilenowane alkanole o wzorze

CH3-(CH2)t-CH2-O-(-CH2-CH2-O-)u-H (Id), w którym t oznacza liczby 8 do 13, a u oznacza liczby 6 do 17.

PL 206 592 B1

W podanych powyż ej wzorach

R oznacza korzystnie grupy, jak butyl, izobutyl, n-pentyl, izopentyl, neopentyl, n-heksyl, izoheksyl, n-oktyl, izooktyl, 2-etyloheksyl, nonyl, izononyl, decyl, n-dodecyl, izododecyl, lauryl, mirystyl, izotridecyl, trimetylononyl, palmityl, stearyl albo eikozyl.

Przykładem korzystnego oksyalkilenowanego alkanolu o wzorze Ic jest oksyalkilenowany 2-etyloheksanol o wzorze,

w którym

EO oznacza grupę o wzorze -CH2-CH2-O-, PO oznacza grupę o wzorze

a liczby 8 i 6 są wartoś ciami przecię tnymi.

Korzystnym oksyalkilenowanym alkanolem o wzorze Ic jest również

2-etyloheksanol o wzorze, oksyalkilenowany

w którym

EO oznacza grupę o wzorze -CH2-CH2-O-, PO oznacza grupę o wzorze

a liczby 5 i 3 są wartoś ciami przecię tnymi.

Szczególnie korzystnymi oksyalkilowanymi alkanolami o wzorze Id są związki o tym wzorze, w którym t oznacza liczby 9 do 12, a u oznacza liczby 7 do 9.

Powyższe wzory określają ogólnie oksyalkilenowane alkanole. W przypadku tych substancji chodzi o mieszaniny substancji podanego typu o różnych długościach łańcuchów. Dlatego dla wskaźników oblicza się wartości przeciętne, które mogą również odbiegać od liczb całkowitych.

Przykładowo można wymienić oksyalkilenowany alkanol o wzorze Id, w którym t oznacza wartość przecię tną 10,5, a u oznacza wartość przecię tną 8,4.

Oksyalkilenowane alkanole o podanych wzorach są znane albo można je wytwarzać znanymi metodami, porównaj opisy WO 98-35 553, WO 00-35 278 i EP-A 0 681 865.

Jako oleje roślinne można stosować wszystkie, zazwyczaj odpowiednie do użycia w agrochemicznych środkach, oleje uzyskiwane z roślin. Przykładowo można wymienić olej słonecznikowy, rzepakowy oliwkowy, rącznikowy, rzepikowy, olej z nasion kukurydzy, z nasion bawełny oraz olej sojowy.

PL 206 592 B1

Zgodne z wynalazkiem koncentraty zawiesinowe na bazie oleju zawierają co najmniej jeden niejonowy związek powierzchniowo czynny względnie pomocniczy środek dyspergujący i/albo co najmniej jeden anionowy związek powierzchniowo czynny względnie pomocniczy środek dyspergujący.

Jako niejonowe związki powierzchniowo czynne względnie pomocnicze środki dyspergujące można stosować wszystkie substancje tego typu, które używa się zazwyczaj w agrochemicznych środkach. Korzystnie wymienia się polimery blokowe politlenek etylenu-politlenek propylenu, etery glikolu polietylenowego i liniowych alkoholi, produkty reakcji kwasów tłuszczowych z tlenkiem etylenu i/albo tlenkiem propylenu, poza tym polialkohol winylowy, poliwinylopirolidon, polimery mieszane z polialkoholu winylowego i poliwinylopirolidonu oraz kopolimery z kwasu (met)akrylowego i estrów kwasu (met)akrylowego, poza tym oksyetylenowane alkohole alkilowe i oksyetylenowane alkohole alkiloarylowe, które ewentualnie mogą być fosforanowane i ewentualnie zobojętnione zasadami, przykładowo oksyetylenowane sorbity, oraz pochodne polioksyetylenoamin.

Jako anionowe związki powierzchniowo czynne w rachubę wchodzą wszystkie substancje tego typu, zazwyczaj stosowane w agrochemicznych środkach. Korzystne są sole metali alkalicznych i metali ziem alkalicznych z kwasami alkanosulfonowymi albo kwasami alkiloarylosulfonowych.

Dalszą korzystną grupę anionowych związków powierzchniowo czynnych względnie pomocniczych środków dyspergujących stanowią mało rozpuszczalne w oleju roślinnym sole kwasów polistyrenosulfonowych, sole kwasów poliwinylosulfonowych, sole produktów kondensacji kwasu naftalenosulfonowego i formaldehydu, sole produktów kondensacji kwasu naftalenosulfonowego, kwasu fenolosulfonowego i formaldehydu oraz sole kwasu lignino sulfonowego.

Substancjami pomocniczymi, które mogą być zawarte w zgodnych z wynalazkiem preparatach, są emulgatory, środki hamujące pienienie, środki konserwujące, przeciwutleniacze, barwniki oraz obojętne napełniacze.

Korzystnymi emulgatorami są oksyetylenowane nonylofenole, produkty reakcji alkilofenoli z tlenkiem etylenu i/albo tlenkiem propylenu, oksyetylenowane aryloalkilofenole, poza tym oksyetylenowane i oksypropylenowane aryloalkilofenole oraz siarczanowane albo fosforanowane oksyetylenowane względnie etoksypropoksylowane aryloalkanole, przykładowo pochodne sorbitanu, jak estry kwasów tłuszczowych i polioksy-etylenosorbitanu oraz estry kwasów tłuszczowych i sorbitanu.

Jako substancje hamujące pienienie można stosować wszystkie substancje, jakie dodaje się zazwyczaj w tym celu do agrochemicznych środków. Korzystne są oleje silikonowe oraz stearynian magnezu.

Jako środki konserwujące w rachubę wchodzą wszystkie tego typu substancje, stosowane zazwyczaj w tym celu w agrochemicznych środkach. Przykładowo wymienić można Preventol® (firmy Bayer AG) i Proxel^®.

Jako przeciwutleniacze w rachubę wchodzą wszystkie substancje, stosowane zazwyczaj w tym celu w agrochemicznych środkach. Korzystny jest butylohydroksytoluen.

Jako barwniki stosuje się wszystkie substancje odpowiednie do użycia w tym celu w agrochemicznych środkach. Przykładowo można wymienić ditlenek tytanu, barwiącą sadzę, tlenek cynku i pigmenty niebieskie oraz czerwień permanentną FGR.

Jako obojętne napełniacze w rachubę wchodzą wszystkie substancje stosowane zazwyczaj w tym celu w agrochemicznych środkach, ale które nie spełniają funkcji środka zagęszczającego. Korzystne są cząstki nieorganiczne, jak węglany, krzemiany i tlenki oraz również organiczne substancje, jak produkty kondensacji mocznika z formaldehydem. Wymienia się na przykład kaolin, rutyl, ditlenek krzemu, tak zwany wysoko-dyspersyjny kwas krzemowy, żele krzemionkowe oraz naturalne i syntetyczne krzemiany, poza tym talk.

Zawartość poszczególnych składników w zgodnych z wynalazkiem koncentratach zawiesinowych na bazie oleju może zmieniać się w obrębie szerszego zakresu. I tak występują podane poniżej stężenia

- agrochemicznych substancji czynnych na ogół 5 do 30% wagowych, korzystnie 10 do 25% wagowych,

- przyspieszaczy penetracji na ogół 5 do 55% wagowych, korzystnie 15 do 40% wagowych,

- oleju roś linnego na ogół 15 do 55% wagowych, korzystnie 20 do 50% wagowych,

- związków powierzchniowo czynnych względnie pomocniczych środków dyspergujących na ogół 2,5 do 30% wagowych, korzystnie 5,0 do 25% wagowych, a

- substancji pomocniczych na ogół 0 do 25% wagowych, korzystnie 0 do 20% wagowych.

PL 206 592 B1

Zgodne z wynalazkiem koncentraty zawiesinowe na bazie oleju wytwarza się w ten sposób, że składniki miesza się razem w każdorazowo wymaganych stosunkach, przy czym kolejność ich mieszania jest dowolna. Stałe składniki korzystnie stosuje się w drobno zmielonym stanie. Ale możliwe jest również takie postępowanie, że zawiesinę powstałą po zmieszaniu składników poddaje się najpierw mieleniu zgrubnemu, a potem mieleniu drobnemu, dzięki czemu średnia wielkość cząstek wynosi poniżej 20 μm. Korzystne są koncentraty zawiesinowe, w których średnia wielkość stałych cząstek wynosi 1 do 10 μm.

Przy przeprowadzaniu sposobu według wynalazku temperatura może zmieniać się w określonym zakresie. Na ogół stosuje się temperaturę wynoszącą 10 do 60°C, korzystnie 15 do 40°C.

W celu przeprowadzenia sposobu według wynalazku stosuje się zwykłe urządzenia mieszalnicze i mielące, które są powszechnie przyjęte do wytwarzania agrochemicznych preparatów.

W przypadku zgodnych z wynalazkiem koncentratów zawiesinowych na bazie oleju chodzi o preparaty, które również po dłuższym składowaniu w temperaturach podwyższonych albo niskich zachowują stabilność, ponieważ nie obserwuje się wzrostu kryształów. Przez rozcieńczenie wodą można je przeprowadzać w jednorodne ciecze opryskowe. Te ciecze opryskowe stosuje się zwykłymi metodami, na przykład przez oprysk, podlewanie albo wstrzykiwanie.

Stosowana ilość zgodnych z wynalazkiem koncentratów zawiesinowych na bazie oleju może zmieniać się w obrębie szerszego zakresu. Zależy ona od każdorazowych agrochemicznych substancji czynnych oraz od ich zawartości w preparatach.

Agrochemiczne substancje czynne, za pomocą zgodnych z wynalazkiem koncentratów zawiesinowych na bazie oleju, można w szczególnie korzystny sposób stosować na rośliny i/albo ich biotop. Przy tym zawarte agrochemiczne substancje czynne rozwijają lepszą skuteczność biologiczną niż w przypadku stosowania w postaci odpowiednich konwencjonalnych preparatów.

Poniższe przykłady przedstawiają bliżej wynalazek.

Przykłady wytwarzania

P r z y k ł a d 1

W celu wytworzenia koncentratu zawiesinowego,

48,4 g tiakloprydu

45,6 g mieszaniny złożonej z alkiloarylosulfonianu, etyloheksanolu i oksyetylenowanego alkanolu

40,0 g oleinianu polioksyetylenowanego sorbitu

0,4 g oleju silikonowego i

0,8 g butylohydroksytoluenu dodaje się podczas mieszania w temperaturze pokojowej do mieszaniny złożonej z

88,0 g oksyalkilenowanego 2-etyloheksanolu o wzorze,

CH—(CHJa

CH-CH—O-(EO)ś—(PO)₃—H

C₂H₅ (Ic-2) w którym

EO oznacza grupę o wzorze -CH2-CH2-O-, PO oznacza grupę o wzorze

a liczby 5 i 3 są wartościami przeciętnymi, i

176,8 g oleju słonecznikowego.

Po zakończeniu dodawania całość miesza się dalej jeszcze przez 10 minut w temperaturze pokojowej. Powstałą przy tym jednorodną zawiesinę poddaje się najpierw mieleniu zgrubnemu, a potem drobnemu, tak że otrzymuje się zawiesinę, w której 90% cząstek substancji stałej posiada wielkość wynoszącą poniżej 6 μm.

PL 206 592 B1

P r z y k ł a d 2

W celu wytworzenia koncentratu zawiesinowego,

78,2 g tiakloprydu

40,0 g mieszaniny złożonej z alkiloarylosulfonianu wapnia, oksyetylenowanego alkilofenolu i roztworu ropy naftowej

40,0 g oleinianu polioksyetylenowanego sorbitu 0,4 g oleju silikonowego i

0,8 g butylohydroksytoluenu dodaje się podczas mieszania w temperaturze pokojowej do mieszaniny złożonej z 80,0 g oksyalkilenowanego 2-etyloheksanolu o wzorze Ic-2 i

160,6 g oleju słonecznikowego

Po zakończeniu dodawania całość miesza się dalej jeszcze przez 10 minut w temperaturze pokojowej.

Powstałą przy tym jednorodną zawiesinę poddaje się najpierw mieleniu zgrubnemu, a potem drobnemu, tak że otrzymuje się zawiesinę, w której 90% cząstek substancji stałej posiada wielkość wynoszącą poniżej 6 μm.

P r z y k ł a d 3

W celu wytworzenia koncentratu zawiesinowego,

50.4 g tiakloprydu

27.5 g mieszaniny złożonej z alkiloarylosulfonianu i etyloheksanolu

5,25 g oksyetylenowanego pojedynczo rozgałęzionego alkanolu o przeciętnie 15 grupach tlenku etylenu

25,0 g oleinianu polioksyetylenowanego sorbitu 0,25 g oleju silikonowego i 0,5 g butylohydroksytoluenu dodaje się podczas mieszania w temperaturze pokojowej do mieszaniny złożonej z 50.0 g oksyalkilenowanego 2-etyloheksanolu o wzorze Ic-2 i 91.1 g oleju słonecznikowego.

Po zakończonym dodawaniu całość miesza się dalej jeszcze przez 10 minut w temperaturze pokojowej.

P r z y k ł a d 4

W celu wytworzenia koncentratu zawiesinowego,

49,4 g tiakloprydu

23,75 g mieszaniny złożonej z alkiloarylosulfonianu i etyloheksanolu

4.5 g oksyetylenowanego pojedynczo rozgałęzionego alkanolu o przeciętnie 15 grupach tlenku etylenu

25,0 g oleinianu polioksyetylenowanego sorbitu 0,25 g oleju silikonowego i 0,5 g butylohydroksytoluenu dodaje się podczas mieszania w temperaturze pokojowej do mieszaniny złożonej z 50,0 g oksyalkilenowanego 2-etyloheksanolu o wzorze Ic-2 i

96,6 g oleju słonecznikowego.

Powstałą przy tym jednorodną zawiesinę poddaje się najpierw mieleniu zgrubnemu, a potem drobnemu, tak że otrzymuje się zawiesinę, w której 90% cząstek substancji stałej posiada wielkość wynoszącą poniżej 6 μ^ι.

P r z y k ł a d 5

W celu wytworzenia koncentratu zawiesinowego,

692,54 g tiakloprydu

300,0 g mieszaniny złożonej z alkiloarylosulfonianu, oksyetylenowanego alkanolu i roztworu ropy naftowej

300.0 g oleinianu polioksyetylenowanego sorbitu 3,0 g oleju silikonowego i

6,0 g butylohydroksytoluenu dodaje się podczas mieszania w temperaturze pokojowej do mieszaniny złożonej z 600,0 g oksyalkilenowanego 2-etyloheksanolu o wzorze Ic-2 i 1098,46 g oleju słonecznikowego.

PL 206 592 B1

P r z y k ł a d 6

W celu wytworzenia koncentratu zawiesinowego,

577.1 g tiakloprydu

327.5 g mieszaniny złożonej z alkiloarylosulfonianu, etyloheksanolu i oksyetylenowanego alkanolu

250,0 g oleinianu polioksyetylenowanego sorbitu

2.5 g oleju silikonowego i

5,0 g butylohydroksytoluenu dodaje się podczas mieszania w temperaturze pokojowej do mieszaniny złożonej z

500,0 g oksyalkilenowanego 2-etyloheksanolu o wzorze Ic-2 i

837,9 g oleju słonecznikowego.

P r z y k ł a d 7

W celu wytworzenia koncentratu zawiesinowego,

44,4 g tiakloprydu

5.6 g β-cyflutryny

49,7 g mieszaniny złożonej z alkiloarylosulfonianu, etyloheksanolu i oksyetylenowanego alkanolu

44,0 g oleinianu polioksyetylenowanego sorbitu

0,4 g oleju silikonowego i

101.3 g oksyalkilenowanego 2-etyloheksanolu o wzorze Ic-2 i

193,8 g oleju słonecznikowego.

P r z y k ł a d 8

W celu wytworzenia koncentratu zawiesinowego,

121,0 g tiakloprydu

15.2 g β-cyflutryny

78.6 g mieszaniny złożonej z alkiloarylosulfonianu, etyloheksanolu i oksyetylenowanego alkanolu

60,0 g oleinianu polioksyetylenowanego sorbitu

0,6 g oleju silikonowego i

1.2 g butylohydroksytoluenu dodaje się podczas mieszania w temperaturze pokojowej do mieszaniny złożonej ze

120,0 g oksyalkilenowanego 2-etyloheksanolu o wzorze Ic-2 i

203.4 g oleju słonecznikowego.

P r z y k ł a d 9

W celu wytworzenia koncentratu zawiesinowego,

138.5 g tiakloprydu

60,0 g oleinianu polioksyetylenowanego sorbitu

12,0 g kopolimeru polistyren-kwas akrylowy

48,0 g polioksyetylenowanego glicerydu kwasu tłuszczowego

0,6 g oleju silikonowego i

1,2 g bytylohydroksytoluenu

PL 206 592 B1 dodaje się podczas mieszania w temperaturze pokojowej do mieszaniny złożonej ze 120,0 g oksyalkilenowanego alkanolu o wzorze

R-O-(EO)3-(PO)6-H, w którym

R oznacza grupę alkilową o 12 do 14 atomach wę gla,

EO oznacza grupę o wzorze -CH2-CH2-O-,

PO oznacza grupę o wzorze

CH₃ a liczby 3 i 6 są wartościami przeciętnymi, i

219,7 g oleju rzepakowego.

Po zakończeniu dodawania całość miesza się dalej jeszcze przez 10 minut w temperaturze pokojowej. Powstałą przy tym jednorodną zawiesinę poddaje się najpierw mieleniu zgrubnemu, a potem drobnemu, tak że otrzymuje się zawiesinę, w której 90% cząstek substancji stałej posiada wielkość wynoszącą poniżej 6 μιτ.

Przykłady zastosowania

P r z y k ł a d I

Test stabilności

W celu oznaczenia stabilności, każdorazowo 100 g koncentratu zawiesinowego o składzie opisanym w przykładzie 2 przechowuje się przez wiele tygodni w następujących temperaturach:

-10°C, temperatura pokojowa, +30°C, +40°C, +54°C, zmienne temperatury (6 godzin w -15°C, potem 6 godzin w +30°C).

Wyniki doświadczenia przedstawiono w poniższych tabelach.

T a b e l a Ia

Przechowywanie w temperaturze -10°C

	po
	2 tygodniach	4 tygodniach	8 tygodniach	16 tygodniach	26 tygodniach
Objętość nieosadzonej zawiesiny w % *)					99
Osad					brak
Zdolność redyspergowania					dobra
Uziarnienie w μιτι **)					5,35
Zawartość substancji czynnej w %					19,8

^*) objętość nieosadzonej zawiesiny oznacza objętość fazy nieosadzonej zawiesiny w stosunku do całkowitej objętości próby, ^*) mierzono średnie uziarnienie, które wykazuje 90% cząstek stałej substancji w fazie olejowej.

T a b e l a Ib

Przechowywanie w temperaturze pokojowej

	po
	2 tygodniach	4 tygodniach	8 tygodniach	16 tygodniach	26 tygodniach
Objętość nieosadzonej zawiesiny w % *)			97		89
Osad			brak		brak
Zdolność redyspergowania			dobra		dobra
Uziarnienie w μιτ **)			5,31		5,86
Zawartość substancji czynnej w %			20,1		19,6

*) objętość nieosadzonej zawiesiny oznacza objętość fazy nieosadzonej zawiesiny w stosunku do całkowitej objętości próby, **) mierzono średnie uziarnienie, które wykazuje 90 % cząstek stałej substancji w fazie olejowej.

PL 206 592 B1

T a b e l a Ic

Przechowywanie w temperaturze +30°C

	po
	2 tygodniach	4 tygodniach	8 tygodniach	16 tygodniach	26 tygodniach
Objętość nieosadzonej zawiesiny w % *)			94		84
Osad			brak		brak
Zdolność redyspergowania			dobra		dobra
Uziarnienie w μ^τ **)			6,57		5,74
Zawartość substancji czynnej w %			20,0		19,8

^*) objętość nieosadzonej zawiesiny oznacza objętość fazy nieosadzonej zawiesiny w stosunku do całkowitej objętości próby, ^**) mierzono średnie uziarnienie, które wykazuje 90% cząstek stałej substancji w fazie olejowej.

T a b e l a Id

Przechowywanie w temperaturze +40°C

	po
	2 tygodniach	4 tygodniach	8 tygodniach	16 tygodniach	26 tygodniach
Objętość nieosadzonej zawiesiny w % *)		93	92	87	82
Osad		brak	brak	brak	brak
Zdolność redyspergowania		dobra	dobra	dobra	dobra
Uziarnienie w (im **)		6,01	6,29	7,08	6,4
Zawartość substancji czynnej w %		20,2	19,3	20,1	19,7

T a b e l a Ie

Przechowywanie w temperaturze +54°C

	po
	2 tygodniach	4 tygodniach	8 tygodniach	16 tygodniach	26 tygodniach
Objętość nieosadzonej zawiesiny w % *)	96	89	83
Osad	brak	brak	brak
Zdolność redyspergowania	dobra	dobra	dobra
Uziarnienie w μιτι **)		8,81	6,61
Zawartość substancji czynnej w %	20,1	20,0	20,1

PL 206 592 B1

T a b e l a If

Przechowywanie w zmiennych temperaturach

	po
	2 tygodniach	4 tygodniach	8 tygodniach	16 tygodniach	26 tygodniach
Objętość nieosadzonej zawiesiny w % *)		98	99
Osad		brak	brak
Zdolność redyspergowania		dobra	dobra
Uziarnienie w μτ **)		5,62	6,17
Zawartość substancji czynnej w %		20,0	19,8

P r z y k ł a d II

Test penetracji

W teście tym mierzono penetrację substancji czynnych przez wyodrębnione enzymatycznie kutykule liści jabłoni.

Zastosowano liście, które w całkowicie rozwiniętym stanie odcięto od jabłoni odmiany Golden Delicious. Kutykule wyodrębniono w następujący sposób:

- najpierw, zaznaczone barwnikiem na spodniej stronie i wycię te krążki liś ci, za pomocą infiltracji próżniowej wypełniono 0,2 do 2%-owym roztworem pektynaz, zbuforowanym do wartości pH 3 do 4,

- następnie dodano azydku sodu i

- tak potraktowane krążki liści pozostawiono aż do rozluźnienia pierwotnej struktury liści i odłączenia niekomórkowych kutykuli.

Dalej stosowano tylko kutykule górnej strony liści, wolne od otworów aparatów szparkowych i wł osków. Przemyto je wielokrotnie na zmianę wodą i roztworem buforowym o wartoś ci pH 7. W końcu otrzymane czyste kutykule nałożono na teflonowe płytki i wygładzono oraz wysuszono je lekkim strumieniem powietrza.

Tak uzyskane błony kutykuli w następnym etapie włożono do komór dyfuzyjnych (= komór transportowych) ze stali szlachetnej, aby zbadać przepuszczalność błon. W tym celu za pomocą pęsety kutykule umieszczono pośrodku na posmarowanych tłuszczem silikonowym krawędziach komór dyfuzyjnych i zamknięto również natłuszczonym pierścieniem. Układ wybrano tak, że morfologiczna strona zewnętrzna kutykuli skierowana była na zewnątrz, a zatem do powietrza, natomiast pierwotna strona wewnętrzna zwrócona była do wnętrza komory dyfuzyjnej. Komory dyfuzyjne wypełnione były wodą względnie mieszaniną wody z rozpuszczalnikiem.

W celu oznaczenia penetracji zastosowano na zewnętrzną stronę kutykuli każdorazowo 9 μΐ cieczy opryskowej o niżej wymienionym składzie.

Ciecz opryskowa A

0,2 g tiakloprydu

0,4 g oleju słonecznikowego

0,4 g substancji pomocniczej preparowania w litrze wody

Ciecz opryskowa B

0,2 g tiakloprydu

0,5 g oksyalkilowanego 2-etyloheksanolu o wzorze (Ic-2)

0,3 g substancji pomocniczej preparowania w litrze wody.

Ciecz opryskowa C

0,2 g tiakloprydu 0,4 g oleju słonecznikowego

0,2 g oksyalkilowanego 2-etyloheksanolu o wzorze (Ic-2)

0,2 g substancji pomocniczej preparowania w litrze wody.

PL 206 592 B1

Ciecz opryskowa D

0,2 g tiakloprydu

0,3 g substancji pomocniczej preparowania w litrze wody, wytworzona z handlowego koncentratu zawiesinowego przez rozcieńczenie wodą.

W cieczach opryskowych stosowano każdorazowo wodę CIPAC.

Po naniesieniu cieczy opryskowych pozostawiono całość każdorazowo w celu odparowania wody, potem każdorazowo odwrócono komory i ustawiono je w termostatowanych wannach, przy czym pod zewnętrzną stroną kutykuli znajdował się każdorazowo nasycony wodny roztwór 4-wodzianu azotanu wapnia. Dlatego rozpoczęta penetracja odbywała się przy względnej wilgotności powietrza wynoszącej 56% i w ustalonej temperaturze 25°C. W regularnych odstępach pobierano strzykawką próbki i badano je za pomocą HPLC na zawartość penetrującej substancji czynnej.

Wyniki doświadczeń przedstawiono w poniższej tabeli, przy czym podane liczby są wartościami przeciętnymi z 8 pomiarów.

T a b e l a II

	Penetracja substancji czynnej w % po
	5 godzinach	10 godzinach	20 godzinach
A	1	3	4
B	10	16	20
C	6	17	40
D			1

Zastrzeżenia patentowe

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Koncentraty zawiesinowe na bazie oleju składające się z co najmniej jednej agrochemicznej substancji czynnej, stałej w temperaturze pokojowej i ewentualnie jednej albo więcej substancji pomocniczych z grup środków emulgujących, środków hamujących pienienie, środków konserwujących, przeciwutleniaczy, barwników i/albo obojętnych napełniaczy, znamienne tym, że dalej zawierają co najmniej jeden oksyalkilenowany alkanol o wzorze

R-O-(-AO)mH (I), w którym

R oznacza prostą albo rozgałęzioną grupę alkilową o 4 do 20 atomach węgla,

AO oznacza grupę tlenku etylenu, tlenku propylenu, tlenku butylenu albo mieszaniny złożone z grup tlenku etylenu i tlenku propylenu albo grup tlenku butylenu, a m oznacza liczby 2 do 30,

- co najmniej jeden olej roślinny,

- co najmniej jeden niejonowy związek powierzchniowo czynny względnie pomocniczy środek dyspergujący i/albo co najmniej jeden anionowy związek powierzchniowo czynny względnie pomocniczy środek dyspergujący.
2. Koncentraty zawiesinowe według zastrz. 1, znamienne tym, że jako agrochemiczną substancję czynną zawierają środek grzybobójczy, bakteriobójczy, owadobójczy, roztoczobójczy, nicieniobójczy, mięczakobójczy, chwastobójczy, regulator wzrostu roślin, składnik pokarmowy roślin i/albo repelent.
3. Koncentraty zawiesinowe według zastrz. 1, znamienne tym, że jako agrochemiczną substancję czynną zawierają tiaklopryd.
4. Koncentraty zawiesinowe według zastrz. 1, znamienne tym, że jako agrochemiczne substancje czynne zawierają tiaklopryd oraz β-cyflutrynę.
5. Koncentraty zawiesinowe według zastrz. 1, znamienne tym, że jako oksyalkilenowany alkanol zawierają oksyalkilenowany 2-etyloheksanol o wzorze

PL 206 592 B1 w którym

EO oznacza grupę o wzorze -CH2-CH2-O-, PO oznacza grupę o wzorze a liczby 8 i 6 są wartoś ciami przecię tnymi.
6. Koncentraty zawiesinowe według zastrz. 1, znamienne tym, że jako oksyalkilenowany alkanol zawierają oksyalkilenowany 2-etyloheksanol o wzorze,

CH—(CHJ3

CH-CH—O-(EO)ś—(PO)₃—H

C₂H₅ (Ic-2) w którym

EO oznacza grupę o wzorze -CH2-CH2-O-,

PO oznacza grupę o wzorze a liczby 5 i 3 są wartościami przeciętnymi.
7. Koncentraty zawiesinowe według zastrz. 1, znamienne tym, że jako olej roślinny zawierają olej słonecznikowy, rzepakowy, oliwkowy, rącznikowy, rzepikowy, olej z nasion kukurydzy, z nasion bawełny i/albo olej sojowy.
8. Koncentraty zawiesinowe według zastrz. 1, znamienne tym, że zawierają

- agrochemiczne substancje czynne w ilości 5 do 30% wagowych,

- przyspieszacze penetracji w ilości 5 do 55% wagowych,

- olej roślinny w ilości 15 do 55% wagowych,

- związki powierzchniowo czynne względnie środki pomocnicze dyspergowania w ilości 2,5 do

30% wagowych, i

- substancje pomocnicze w ilości 0 do 25% wagowych.
9. Sposób wytwarzania koncentratów zawiesinowych określonych w zastrz. 1, znamienny tym, że miesza się razem

- co najmniej jedną agrochemiczną substancję czynną, stałą w temperaturze pokojowej,

- co najmniej jeden przyspieszacz penetracji,

- co najmniej jeden olej roślinny,

- co najmniej jeden niejonowy związek powierzchniowo czynny względnie pomocniczy środek dyspergujący i/albo co najmniej jeden anionowy związek powierzchniowo czynny względnie pomocniczy środek dyspergujący i

- ewentualnie jedną albo więcej substancji pomocniczych z grup środków emulgujących, środków hamujących pienienie, środków konserwujących, przeciwutleniaczy, barwników i/albo obojętnych napełniaczy i powstałą zawiesinę następnie ewentualnie poddaje się mieleniu.
10. Zastosowanie koncentratów zawiesinowych określonych w zastrz. 1 do aplikowania zawartych w nich substancji czynnych na rośliny i/albo ich biotop.