PL195978B1 - Wyzwalacz hamulca łańcucha - Google Patents

Abstract

1. Wyzwalacz hamulca z zamontowana obro- towo dzwignia wyzwalajaca osadzona w uchwy- cie tylnym recznie uzytkowanych narzedziach, glównie pilarkach, z dzwignia gazu i otworem uchwytu znajdujacym sie ponizej uchwytu, tak, ze dzwignia wyzwalajaca, kiedy pilarka zmienia na- chylenie w stosunku do przedramienia uzytkowni- ka, np. w odrzutu lub upadku, jest uruchamiana przez dlon lub ramie uzytkownika, przez co dzwi- gnia wyzwalajaca przez mechanizm przenoszacy uruchamia hamulec tak, ze ten zatrzymuje ruch lancucha pilarki, znamienny tym, ze os (10) dzwigni wyzwalajacej jest osadzona w przed- niej (11) lub dolnej (12) czesci uchwytu (5). PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wyzwalacz hamulca w narzędziach ręcznych, głównie pilarkach łańcuchowych z dźwignią wyzwalającą umieszczoną w uchwycie tylnym wraz z dźwignią gazu i otworem znajdującym w uchwycie tylnym, tak, że dźwignia wyzwalająca, podczas zmiany nachylenia pilarki w stosunku do przedramienia użytkownika, np. podczas odrzutu lub upadku, uruchamiana jest przez dłoń lub ramię użytkownika, a następnie przez mechanizm przenoszący uruchamia hamulec zatrzymujący ruch łańcucha pilarki.

Podczas pracy z pilarką łańcuchową istnieje ryzyko wystąpienia różnego rodzaju groźnych wypadków. Mogą to być wypadki związane z tak zwanym odrzutem pilarki, to znaczy wtedy, gdy prowadnica łańcucha pilarki łańcuchowej z jej obracającym się łańcuchem gwałtownie zostanie odrzucona w kierunku użytkownika. Może to się wydarzyć podczas upadku, gdy użytkownik pośliźnie się i upadnie na pilarkę i jej obracający się łańcuch tnący. Aby zmniejszyć ryzyko szkód podczas odrzutu, pilarka łańcuchowa jest zazwyczaj zaopatrzona w hamulec łańcucha uruchamiany przez tak zwane zabezpieczenie przeciw odrzutowe. Jest ono zabudowane w przedniej części uchwytu pilarki łańcuchowej, zwanej uchwytem korpusu. Podczas odrzutu, wysunięta do przodu ręka użytkownika uderza w zabezpieczenie przeciw odrzutowe, które następnie uruchamia hamulec łańcucha. Hamulec łańcucha może być również uruchomiony przez bezwładnościowe zabezpieczenie przeciw odrzutowe podczas występowania szybkich odbić. Jednak, mogą zdarzyć się również wypadki spowodowane powolnymi odrzutami, lub podczas upadku użytkownika na pilarkę, podczas którego istnieje duże ryzyko, że wyżej wymienione sposoby wyzwalania nie zadziałają.

Z szwedzkiego opisu patentowego nr 441992 znany jest wyzwalacz zabezpieczenia przeciw odrzutowego, zaprojektowany tak aby mógł być uruchamiany ręką znajdującą się z tyłu. Uchwyt wyzwalający umiejscowiony jest ponad ręką znajdującą się z tyłu i jest mechanicznie połączony ze zwykłym zabezpieczeniem przed odrzutem pilarki łańcuchowej zabudowanym w przedniej części uchwytu obudowy. Uchwyt wyzwalający jest w ten sposób połączony do zespołu silnika, który nie jest wyposażony w układ tłumienia wibracji, natomiast uchwyt tylny jak i również uchwyt korpusu jest izolowany od wibracji. Jest to oczywistą wadą tego rozwiązania. Ulepszona wersja tej konstrukcji została wyprodukowana i wprowadzona na rynek, w konstrukcji tej uchwyt wyzwalający osadzony jest w uchwycie tylnym i połączony poprzez cięgło z mechanizmem wyzwalającym hamulec łańcucha. Dźwignia wyzwalająca została zaprojektowana jako dźwignia osadzona kilka centymetrów ponad sterowaniem przepustnicą gaźnika silnika pilarki. W wyniku takiego usytuowaniu osi dźwigni wyzwalającej, kąt ręki użytkownika nie koresponduje szczególnie dobrze z kątem dźwigni wyzwalającej tak, że dźwignia wyzwalająca przeszkadza, zarówno w łatwym jak i silnym uchwycie, np. podczas faktycznego wyzwolenia. Ponadto, cięgno wyzwalające w tym rozwiązaniu nie jest chronione na jego znacznej długości. W związku, z czym istnieje ryzyko, że mogłoby ulec uszkodzeniu.

Celem wynalazku jest ograniczenie wyżej wymienionych wad występujących w wyzwalaczu z dźwignią wyzwalającą osadzoną w uchwycie tylnym przenośnego narzędzia.

Wyżej wymienione zadanie zostało zrealizowane zgodnie z wynalazkiem poprzez opracowanie urządzenia mającego właściwości ujawnione w zastrzeżeniach.

Wyzwalacz zgodny z wynalazkiem charakteryzuje się tym, że oś dźwigni wyzwalającej umiejscowiona jest zasadniczo w połączeniu z przednią górną lub dolną częścią uchwytu. W wyniku tego dźwignia wyzwalająca otrzymuje bardziej korzystną geometrię ruchu, bardziej dopasowaną do ruchu ręki w przypadku odrzutu itp. W porównaniu ze znanymi rozwiązaniami taka modyfikacja mogłaby wydawać się oczywistą. Jednakże, realizacja wynalazku wymaga dużej liczby zmian, które muszą być wykonane w narzędziu, aby umożliwić takie usytuowanie osi dźwigni wyzwalającej. Część uchwytu musi być tak dostosowana, aby zapewnić miejsce dla dźwigni wyzwalającej, aby mogła współpracować z inną częścią uchwytu bez naruszania niezbędnego odstępu w otworze uchwytu, co z kolei prowadzi do komplikacji konstrukcji. Takie usytuowanie osi dźwigni wyzwalającej zapewnia to, że mechanizm wyzwalający może być umieszczony w dużo bardziej bezpiecznym miejscu np. cięgło może być umieszczone całkowicie bezpiecznie i mieć znacznie krótszy i prostszy przebieg niż we wcześniej znanych konstrukcjach.

Wynalazek przeznaczony jest głównie do wykorzystania w pilarkach łańcuchowych napędzanych silnikami spalinowymi lub silnikami elektrycznymi. Jednak, może też być wykorzystany w innych przenośnych narzędziach wyposażonych w uchwyt tylny, głównie w narzędziach do cięcia. Jednym z przykładów jest pilarka łańcuchowa z drutem tnącym lub innym narzędziem tnącym w miejsce łańPL 195 978 B1 cucha tnącego. Innym przykładem jest maszyna do cięcia, pod warunkiem, że jest ona wyposażona w względnie mały i lekki dysk tnący. Duże dyski tnące mają bardzo duży moment bezwładności. W chwili, kiedy jego obroty muszą być gwałtownie wyhamowane przez wyzwolony hamulec, powstaje bardzo silny moment reakcyjny dążący do szarpnięcia narzędzia w dół. Istnieje wtedy wielkie ryzyko, że operator mógłby uciąć sobie stopę lub przeciąć kość zanim dysk zatrzymałby się.

Dalsze właściwości i korzyści wynikające z wynalazku będą oczywiste na podstawie podanego szczegółowego opisu preferowanych rozwiązań i rysunków.

Przedmiot wynalazku jest szczegółowo przedstawiony w korzystnych przykładach wykonania na towarzyszących rysunkach, w których te same liczby na różnych figurach odpowiadają tym samym numerom części.

Wynalazek jest przykładowo wyjaśniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia pilarkę łańcuchową wyposażoną w wyzwalacz zgodny z wynalazkiem w widoku z boku, fig.2 przedstawia znacznie powiększony częściowy przekrój po linii I-I I-I z fig. 1 na którym pokazano usytuowanie prowadnicy poprzecznej między dźwignią wyzwalającą a uchwytem tylnym pokazanym tylko częściowo w przekroju poprzecznym, fig.3 - rozwiązanie według wynalazku prowadnicy poprzecznej między dźwignią wyzwalającą i uchwytem tylnym w częściowym przekroju bocznym, na którym widoczne są tylko kontury dźwigni i uchwytu, a powiększenie jest w przybliżeniu o połowę mniejsze niż na fig. 2, fig.4 - odmienne rozwiązanie prowadnicy poprzecznej między dźwignią wyzwalającą i uchwytem tylnym odpowiadający temu z fig. 3, a fig. 5 - widok obudowy sprzęgła z hamulcem taśmowym i z mechanizmem do jego uruchamiania w widoku poprzecznym, obudowa sprzęgła przedstawiona jest z przeciwnej strony i w większej skali, w porównaniu do figury 1, fig.5 pokazuje obudowę sprzęgła z komponentami.

Na częściowo schematycznej fig. 1 odnośnikiem liczbowym 2 oznaczono pilarkę łańcuchową lub pilarkę maszynową z prowadnicą tnącą 20 i łańcuchem pilarki 21. W kierunku do przodu rozumiemy kierunek prowadnicy łańcucha pilarki 20, a z dołu oznacza w dolnej części rysunku. Na przykład, pilarka może być umieszczona na ziemi oznaczonej odnośnikiem liczbowym 22. Pilarka zaopatrzona jest w prosty uchwyt korpusu 24z zabezpieczeniem przed odrzutem 23 znajdującym się w jego przedniej części. Zaopatrzona jest również w uchwyt tylny 3 z dźwignią gazu i otworem uchwytu 5 znajdującym się poniżej uchwytu 3. Obudowa sprzęgła 25 zaopatrzona jest w urządzenie hamujące, które uruchamiane jest przez zabezpieczenie przed odrzutem 23 przemieszczające się do przodu. Jest ono zamontowane uchylnie na osi 26. Rozwiązanie to jest znane i dlatego nie zostanie bardziej szczegółowo opisane. Charakterystyczne jest to, że dźwignia wyzwalająca 1i mechanizm przenoszący 6,7, 8 uruchamia hamulec 9, zatrzymujący ruch łańcucha pilarki, gdy dźwignia wyzwalająca 1 przemieszcza się ponad uchwytem 3 w kierunku strzałki 29 dookoła osi 10 dźwigni wyzwalającej. Oś 10 umiejscowiona jest w przedniej części uchwytu 5. Wten sposób powstaje korzystna geometria ruchu gdyż, wystający zewnętrzny koniec 13 dźwigni porusza się do przodu i do góry, jak przedstawiono strzałką 29. Uchwyt tylny 3 jest wkomponowany w uchwyt zespołu 15, który przebiega pod korpusem piły i do którego jest przymocowywany przedni uchwyt korpusu 24, częściowo do spodu piły do jednego końca uchwytu korpusu i częściowo do drugiego końca uchwytu korpusu. Wten sposób zespół zawiera jednocześnie uchwyt przedni i tylny i jest antywibracyjnie zamontowany do pilarki. Zazwyczaj zbiornik paliwa jest również wkomponowany w ten antywibracyjny uchwyt zespołu. Poniżej osi 10 dźwignia wyzwalająca 1 jest schowana w obudowie 30. Obudowa 30 jest wycięta w jej dolnej części, aby uwidocznić drugi zewnętrzny koniec 19 dźwigni, połączony do mechanizmu przenoszącego, np. cięgła 6. Cięgło 6 biegnie w pancerzu 7. Cięgło wraz z pancerzem umieszczone jest wewnątrz uchwyt korpusu 24, który na rysunku pokazano z wycięciem jego górnej części, aby uwidocznić cięgło w jego pancerzu 7. W ten sposób uchwyt korpusu 24 zamocowany jest do uchwytu zespołu 15, który składa się jednocześnie z uchwytu przedniego i tylnego.

Konsekwencją tego rozwiązania jest to, że dźwignia wyzwalająca 1 zbudowana jest jako dźwignia dwuramienna. Składa się z części dolnej 27i części górnej 28. Część dolna 27i część górna 28 są połączone razem i zamocowane obrotowo na osi 34 i pod działaniem sprężyny pozostają w pozycji przedstawionej na rysunku. Przekrój poprzeczny przylegający do osi 34 jest oczywisty. Oznacza to, że pod obciążeniem w kierunku strzałki 29 części 27 i 28 są połączone jedna z drugą. Jeśli wystąpi obciążenie w przeciwnym kierunku, część 28 obróci się w stosunku do część 27 pod działaniem sprężyny. Jest to cecha, która jest wykorzystywana, aby zapobiec rozłączeniu dźwigni wyzwalającej 1 w przypadku, gdy np. pilarka zostanie zakleszczona. W prezentowanym rozwiązaniu, cecha ta nie jest jednak całkowicie niezbędna. Rysunek ten przedstawia bardzo korzystne rozwiązanie dźwigni wyzwalającej, w którym oś dźwigni znajduje się w przedniej części uchwytu. Można mieścić ją jeszcze dalej,

PL 195 978 B1 przed uchwytem, ale nie przyniosłoby to jakiejkolwiek korzyści, i skończyłbym się tym, że dźwignia wyzwalająca raczej by przeszkadzała, chociaż rozwiązanie to jest niekorzystne, ale całkiem możliwe, jeśli wielkość uchwytu 5 zostanie do tego rozwiązania dostosowana. Oczywiście oś 10 może być przesunięta też w górę lub w dół z utrzymaną funkcją podwójnej dźwigni. Możliwe, jest też jednak umieszczenie osi 10w połączeniu z dolną częścią 12 uchwytu. Wtym przypadku dźwignia wyzwalająca powinna być wykonana jako dźwignia jednoramienna, wtedy wcześniej przedstawione usytuowanie cięgna faktycznie mogłoby być utrzymane. Kierunek przesunięcia cięgna i współczynnik przełożenia dźwigni oczywiście jest odpowiedni, gdy umiejscowiony jest w pobliżu osi, ale oczywistym jest też to, że może być osadzony w przedniej lub dolnej części uchwytu. Oczywiście możliwe są również jakiekolwiek inne pośrednie położenia pośrednie pomiędzy nimi. Drugi koniec 19 dźwigni jest zaopatrzony w otwór do połączenia cięgła w konwencjonalny sposób, taki jak na przykład w hamulcu ręcznym roweru. Jak przedstawiono na fig. 1 dolna część cięgła umiejscowiona jest całkowicie bezpiecznie pod osłoną 30 i uchwytem korpusu 24. Cięgno wtym rozwiązaniu jest bardzo krótkie i ma prosty przebieg. Ponadto na całej długości jest schowane pod pokrywą 30, uchwytem korpusu 24 i obudową sprzęgła 25. Oczywiście, jest to największą zaletą rozwiązania.

Jak widać na rysunku 1, dźwignia wyzwalająca 1ma dużą długość całkowitą. Narzędzia te są używane w trudnych warunkach, w których istnieje wielkie ryzyko, że dźwignia 1 mogłaby być narażona na uderzenia z różnych kierunków, również bocznych. Mogłoby to doprowadzić do bardzo dużych odkształceń dźwigni wyzwalającej 1i jej mocowania na osi 10. W związku z tym dźwignia jest tak rozwiązana, że jest poprowadzona poprzecznie w pewnej części dźwigni wyzwalającej 1 zlokalizowanej między jej osią 10a jej wystającym zewnętrznym końcem 13 ponad tylnym uchwytem. Na rysunkach 2-4 pokazano kilka przykładów takich prowadników, które mogą być rozmieszczone na wiele sposobów. Ze względów praktycznych pożądane jest, aby dźwignia wyzwalająca 1 umiejscowiona była z jednej strony uchwytu tylnego 3 i biegła w dół z tej samej strony uchwytu zespołu 15. W przedstawionych przykładach znajduje się ona z lewej strony patrząc od przodu i tyłu w kierunku pilarki. Usytuowanie z prawej strony jest oczywiście również możliwe.

Rysunek 2 przedstawia znacznie powiększony częściowy widok w przekroju poprzecznym według linii I-I I-I zgodnie z fig. 1. Dźwignia wyzwalająca 1 zaopatrzona jest w wystającą część 18, która jest usytuowana tak, że tworzy wnękę 17 pomiędzy sobą a dźwignią wyzwalającą. Część 16, wystająca z uchwytu, ukształtowana jako hak 16 lub L - profil i wnika w głąb wnęki 17. Tworzy tym samym prowadnicę poprzeczną. Zaczep 16 jest umocowany w szczelinie pomiędzy punktem końcowym 50 haka i górną krawędzią 51 poprzecznej ściany 52 uchwytu 3. Ponieważ szczelina opada w dół, występuje małe ryzyko, że zanieczyszczenia mogłyby wnikać do uchwytu przez szczelinę. Jednak, oczywiście części te mogłyby być rozmieszczone odwrotnie tak, aby szczelina biegła ku górze. Wystająca część 18 tak więc wystaje do góry w tej szczelinie, która ma dostosowaną długość prostopadłą do płaszczyzny papieru, tak, że wystająca część 18 i w konsekwencji dźwignia wyzwalająca, może przemieszczać się o pożądaną odległość w odpowiednim kierunku. Dla co najmniej jednej ze stron tej szczeliny wystająca część uchwytu 3, jest hakiem 16, mającym górny koniec od strony ściany lub końca ściany.

W ten sposób będzie tam przynajmniej jeden koniec ściany łączący hak 16 z bokiem 52 uchwytu 3. Dolna część końca ściany rozciąga się między punktami 50 i 51 według linii kropkokreskowej. Wzmacnia to znacznie hak 16 i jednocześnie służy jak występ oporowy 14 dla wystającej części 18 dźwigni wyzwalającej 1. Koniec ściany jest w ten sposób zlokalizowany ponad płaszczyzną papieru. Występ oporowy 14 jest w ten sposób zintegrowany z prowadnicą poprzeczną i oba są umieszczone w uchwycie 3. Występ oporowy mógłby być też umieszczony w innym miejscu uchwytu zespołu 15, np. tak, aby współpracował z dźwignią wyzwalającą umieszczoną pomiędzy jego osią a jego drugim zewnętrznym końcem 19. Jednak, najkorzystniej występ oporowy powinien być umieszczony w narzędziu tak, aby współpracował z dźwignią wyzwalającą w części zlokalizowanej między osią 10 i jej zewnętrznym końcem 13 ponad tylnym uchwytem tak, że kiedy ręka operatora lub ręka gwałtownie uruchamia dźwignię wyzwalającą, ta będzie dociskać występ oporowy 14, w rezultacie nastąpi zmniejszenie naprężenia na dźwigni i mechanizmie przenoszącym 6, 7, 8.W prowadnicy poprzecznej może być też, poprowadzona dolna część 27 lub górna części 28 dźwigni wyzwalającej, jak przedstawiono na rysunku. Oznacza to również prowadnice poprzeczne wykonane według rysunków 3 i 4.

Rysunek 3 przedstawia dźwignię wyzwalającą 1z wystającą na zewnątrz częścią 53, która jest tak wykonana, że tworzy szeroką wnękę 54 taką, że uchwyt 3 wchodzi we wnękę 54. Dźwignia wyzwalająca 1jest w ten sposób osadzona częściowo w uchwycie 3, który jest narysowany ciągłą

PL 195 978 B1 linią. Jednak, dźwignia mogłaby być też wydłużona w dół, jak to przedstawiono przez linię kropkowo-kreskową tak, aby była osadzona całkowicie w uchwycie 3. Skierowane w dół przedłużenie części 53 może być też w ten sposób osadzone w uchwycie zespołu 15. Tym samym zostanie utworzona znacznie szersza szerokość osi dla dźwigni wyzwalającej 1. Część 53 może być też wykonana jako bardzo cienka, ponieważ lewostronnie działająca siła daje wzrost nacisku części 53, w chwili, gdy siły z prawej będą przeciwdziałały naciskowi dźwigni 1do uchwytu 3. Większa szerokość osi daje w efekcie nieco inną prowadnicę poprzeczną. Pożądanym jest, aby uchwyt 3 miał też wystający występ oporowy 14.

Na rysunku 4 występ oporowy 14 jest zrealizowany jako wystająca część 54, która ma zewnętrzną część 55 tworzącą wnękę między nią a uchwytem 3. Szerokość wnęki jest tak dobrana, że dźwignia wyzwalająca może przemieszczać się wewnątrz. Tym samym dźwignia wyzwalająca jest prowadzona poprzecznie.

Wszystkie prowadnice poprzeczne przedstawione na rysunkach 2-4 są rozmieszczone w części dźwigni wyzwalającej ulokowanej między jej osią 10 a jej wystającą częścią zewnętrzną 13 ponad tylnym uchwytem. Prowadnice te są przydatne dla dźwigni wyzwalającej rozwiązanej jako dźwignia podwójna i jako dźwignia pojedyncza.

Dla dźwigni wyzwalającej wykonanej jako dźwignia podwójna prowadnica poprzeczna może być poprowadzona zarówno w górnej części dźwigni wyzwalającej, jak opisano powyżej, jak i w odpowiedni sposób w dolnej części znajdującej się pomiędzy jej osią 10 a jej drugim zewnętrznym końcem 19. Dźwignia wyzwalająca może też być poprowadzona poprzecznie przez oparcie o górną część 15 zespołu uchwytu, gdy jest obciążona w kierunku uchwytu zespołu lub kiedy jest obciążana w przeciwnym kierunku, poprzez oparcie o dolną część zespołu uchwytu umiejscowioną pomiędzy osią 10 dźwigni wyzwalającej a jej innym zewnętrznym końcem 19. Dźwignia wyzwalająca jest w ten sposób we wszystkich przypadkach poprowadzona poprzecznie przynajmniej w części dźwigni wyzwalającej znajdującej się pomiędzy jej osią obrotu a jej odpowiednimi zewnętrznymi końcami 13,19.

Jak dotąd rozważyliśmy istotne warunki dla osadzenia i prowadzenia dźwigni wyzwalającej 1. Następnie opiszemy krótko jak ruch dźwigni wyzwalającej według strzałki 29 uruchamia hamulec 9 zatrzymujący ruch łańcucha pilarki. Jak już wcześniej wspomniano cięgło 6 jest przymocowywane do zewnętrznego końca 19 dźwigni wyzwalającej. Cięgło biegnie wewnątrz pancerza 7 wgórę do uchwytu 46 zamontowanego do obudowy silnika narzędzia. Uchwyt 46 ma przesuwny wózek 8, mający możliwość przemieszczania się w kierunku wzdłużnym do uchwytu naprężony sprężyną w kierunku przeciwnym do dźwigni wyzwalającej 1. Cięgło 6jest połączone z przesuwnym wózkiem 8. Oznacza to, że podczas obrotu w kierunku zgodnym ze strzałką 29 dźwigni wyzwalającej 1 cięgło 6 przesuwa wózek 8 przeciwnie do obciążenia wywołanego naprężeniem sprężyny rozprężnej 47. Przesuwny wózek 8ma otwór 44. Do tego otworu podczas montażu obudowy sprzęgła wprowadza się sworzeń 43. Sworzeń 43 jest częścią komponentu hamulca 9. Hamulec 9 działa na zewnętrzne obrzeże bębna sprzęgła 45, który obraca się dookoła środka wału korbowego 56, jak jest widoczne na rysunku 1.

Rysunek 5 przedstawia obudowę sprzęgła 25 od tyłu uwidaczniając hamulec 9. Środek wału korbowego 56 jest widoczny na rysunku 5 i rysunku 1. Bęben sprzęgła 45 obraca się wokół tego środka. Z wewnętrzną cylindryczną powierzchnią bębna sprzęgła 45, współpracuje odśrodkowy hamulec silnika, a z zewnętrzną powierzchnią cylindryczną opaska hamulca 35 połączona z hamulcem 9, który jest zamontowany w obudowie sprzęgła 25. Hamulec 9 jest wyposażony w opaskę hamulca 35, opasującą bęben sprzęgła 45. Jej jeden koniec jest przymocowywany do obudowy sprzęgła, podczas gdy jego drugi koniec jest przymocowywany do ściśniętej sprężyny 36. Sprężyna 36 jest utrzymywana ściśnięta przez mechanizm przełącznika przechylnego 37 i 38. Część 33 ma łopatkę odrzutową 39. Wywiera to wpływ na zabezpieczenie przeciw odrzutowe tak, że część 38 obraca się w kierunku przeciwnym do kierunku ruchu wskazówek zegara, kiedy zabezpieczenie przeciw odrzutowe jest odpychane do przodu w kierunku prowadnicy pilarki. Wten sposób mechanizm przełącznika przechylnego zwalnia ściśniętą sprężynę 36, która rozprężając się pociąga przymocowany do niej koniec opaski hamulca 35 tak, że opaska hamulca zaciska się na wirującym bębnie sprzęgła. Jest to rozwiązanie konwencjonalne i dlatego nie zostanie dalej opisane. Skutkiem tego ramię obrotowe 40 obraca się na osi 41 w obudowie sprzęgła. Jego jeden koniec ramienia obrotowego 42 jest dociskany do części 38 mechanizmu przełącznika przechylnego. Drugi koniec ramienia obrotowego jest zaopatrzony w sworzeń 43. Podczas montażu obudowy sprzęgła sworzeń wchodzi do gniazda 44 w wózku 8, który jest przesuwany przez cięgno wyzwalające 6 w uchwycie 46 przeciwdziałając przemieszczającej go do tyłu sprężynie 47. Ponieważ sworzeń 43 pasuje do otworu 44 w obudowie sprzęgła, to nie musi być

PL 195 978 B1 trwale połączony do wyzwalającego cięgna 6, co w wielu przypadkach upraszcza demontaż pilarki. Dzięki temu, że cięgno wyzwalające 6 ciągnie sworzeń 43 drugi koniec ramienia obrotowego 40 przepchnie część 38 mechanizmu przełącznika przechylnego do tego stopnia, że zostanie przełączony a sprężyna zostanie zwolniona zaciskając hamulec. Po zwolnieniu zapadki urządzenie zostanie ustawiane do jego pozycji wyjściowej tak, że zabezpieczenie przeciw odrzutowe 23 odsunie się od uchwytu obudowy 24 w rezultacie, część 38 zostanie obrócona zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara, i zatrzyma się w pozycji zgodnej z rysunkiem 5.

Claims (8)

1. Wyzwalacz hamulca z zamontowaną obrotowo dźwignią wyzwalającą osadzoną w uchwycie tylnym ręcznie użytkowanych narzędziach, głównie pilarkach, z dźwignią gazu i otworem uchwytu znajdującym się poniżej uchwytu, tak, że dźwignia wyzwalająca, kiedy pilarka zmienia nachylenie w stosunku do przedramienia użytkownika, np. w odrzutu lub upadku, jest uruchamiana przez dłoń lub ramię użytkownika, przez co dźwignia wyzwalająca przez mechanizm przenoszący uruchamia hamulec tak, że ten zatrzymuje ruch łańcucha pilarki, znamienny tym, że oś (10) dźwigni wyzwalającej jest osadzona w przedniej (11) lub dolnej (12) części uchwytu (5).

2. Wyzwalacz hamulca zgodnie z zastrz. 1, znamienny tym, że oś (10) dźwigni wyzwalającej jest umieszczona z przodu uchwytu (5).

3. Wyzwalacz hamulca zgodnie z zastrz. 1albo 2, znamienny tym, że dźwignia wyzwalająca i/lub uchwyt zespołu narzędzia (15) jest tak umieszczony, że dźwignia wyzwalająca jest poprowadzona poprzecznie przynajmniej w części dźwigni wyzwalającej (1) znajdującej się pomiędzy jej osią a jej odpowiednimi zewnętrznymi końcami (13, 19).

4. Wyzwalacz hamulca zgodnie z zastrz. 3, znamienny tym, że prowadnica poprzeczna jest usytuowana w części dźwigni wyzwalającej (1), która jest umieszczona pomiędzy osią (10) a wystającym ponad uchwytem tylnym jej zewnętrznym końcem (13).

5. Wyzwalacz hamulca według któregokolwiek z poprzednich zastrzeżeń, znamienny tym, że występ oporowy (14) jest usytuowany w narzędziu tak, że współpracuje z dźwignią wyzwalająca znajdującą się pomiędzy jej osią (10) i jej odpowiednimi zewnętrznymi końcami (13, 19) tak, że gdy dłoń lub ramię użytkownika gwałtownie uruchamia dźwignię wyzwalającą a ta naciska na występ oporowy (14), w rezultacie zmniejszy się obciążenie na mechanizmie przenoszącym (6, 7, 8).

6. Wyzwalacz hamulca według któregokolwiek z poprzednich zastrzeżeń, znamienny tym, że dźwignia wyzwalająca umiejscowiona jest z jednej strony uchwytu tylnego (3) i łączy z nim uchwyt zespołu (15) w przedniej części otworu uchwytu (5).

7. Wyzwalacz hamulca, zgodny z każdym z zastrz. 4-6, znamienny tym, że prowadnica poprzeczna jest ukształtowana w postaci wystającej części z dźwigni wyzwalającej (18) ukształtowanej tak, że tworzy wnękę (17) pomiędzy sobą a dźwignią wyzwalającą, a wystająca część uchwytu (16) jest ukształtowana jako hak (16) lub L - profil, który zagłębia się w wnęce (17) i biegnie w niej.

8. Wyzwalacz hamulca według któregokolwiek z poprzednich zastrzeżeń, znamienny tym, że dźwignia jest zbudowana jako podwójna dźwignia wyzwalająca, a jej wystający zewnętrzny koniec (13) umiejscowiony jest ponad uchwytem a jej drugi zewnętrzny koniec (19) połączony jest z mechanizmem przenoszącym np. za pomocą cięgna 6.