PL178312B1

PL178312B1 - Antena do odbioru sygnałów radiowych w pojeździe

Info

Publication number: PL178312B1
Application number: PL95319436A
Authority: PL
Inventors: Keith J. Twort; John Davies
Original assignee: Bsh Ind Ltd
Priority date: 1994-09-28
Filing date: 1995-09-28
Publication date: 2000-04-28
Also published as: EP0783774A1; JP3481947B2; GB9519777D0; EP0783774B1; KR100349260B1; BR9509058A; KR970706622A; CN1163016A; CN1097863C; US6268832B1; DE69506435T2; ES2128768T3; AU3572195A; GB2293693A; CA2201340A1; CA2201340C; PL319436A1; JPH10509567A; DE69506435D1; AU707597B2

Abstract

1. Antena do odbioru sygnalów radio- wych w pojezdzie, w okreslonym zakresie czestotliwosci, zawierajaca uklad elemen- tów przewodzacych rozmieszczonych na szybie okiennej pojazdu, znamienna tym, ze elementy przewodzace stanowiace uklad sciezek przewodzacych (10, 14, 20) sa roz- mieszczone tak, ze okreslaja strefe odbioru radiowego (22) zawarta pomiedzy brzego- wymi sciezkami przewodzacymi, przy czym kazda sciezka przewodzaca stanowi czesc petli dostrojonej do rezonansu dla czestotli- wosci z okreslonego pasma czestotliwo- sciowego, a ponadto brzegowe sciezki prze- wodzace stanowia ograniczenie strefy od- bioru radiowego (22) wzgledem skrajnych czesci szyby, oslabiajac oddzialywanie pradu plynacego skrajem otworu na strefe od- bioru dla dopasowania anteny do sygnalów radiowych o okreslonej czestotliwosci. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest antena do odbioru sygnałów radiowych w pojeździe. Anteny według wynalazku znajdują zastosowanie przede wszystkim w pojazdach i mogą być wykorzystywane do odbioru częstotliwości radiowych VHF w zakresie 76 - 110 MHz. Jednakke, anteny tego rodzaju mogą być wykorzystywane w przypadku innych okoliczności i do innych zakresów (częstotliwości VHF lub innych) i nie ograniczaj ą się tylko ło odbioru pasma słyszalnego.

178 312

Pojazd napędzany silnikiem, tworzący metalową klatkę, jest wewnątrz w znacznym stopniu ekranowany od zewnętrznych sygnałów radiowych. Dlatego zachodzi potrzeba instalacji anteny dla odbiornika radiowego działającego wewnątrz pojazdu.

Tradycyjne anteny do pojazdów silnikowych składają się z metalowego masztu lub pręta, który w czasie działania wystaje poza obręb pojazdu. Od dawna znane sa niedogodności z tym związane, a możliwości technologiczne dostępne od wielu lat umożliwiają zrealizowanie anteny z przewodzących elementów umieszczonych na szklanej szybie pojazdu, na przykład wykorzystywanych do podgrzewania tylnej szyby. Do takich właśnie anten mocowanych na szybach, w ich szerokim znaczeniu, odnosi się ten wynalazek.

Jedną z przyczyn dla których anteny mocowane na szybach nie są powszechnie wykorzystywane jest to, że ich koszt jest większy od kosztu metalowego masztu, czy pręta antenowego. Pomija się tutaj koszt wykonania specjalnych tafli szklanych. Chodzi tutaj raczej o koszt wymaganych układów sprzęgających. Na ogół układ sprzęgający zawiera elementy aktywne do wzmacniania odbieranego sygnału do odpowiedniego poziomu akceptowalnego przez odbiornik radiowy.

Dodatkową wadą anten mocowanych na szybach (które zwykle składają się z elementów aktywnych) jest to, że współczynnik sygnału do zakłóceń wyjściowych z takich anten nie był w takim stopniu dobry jak przy tradycyjnych rodzajach anten masztowych.

Czyniono różne wysiłki zmierzające do polepszenia działania anten mocowanych na szybach. Składały się na nie opracowania różnorodnych układów sprzęgających, zmiany w rozmieszczeniu elementów przewodzących i opracowania osobnych elementów przewodzących do odbioru sygnałów radiowych, które nie powodowały podgrzewania szyby. Jednakże, wysiłki te nie doprowadziły do wyeliminowania wspomnianych wad.

Przykład znanej anteny okiennej przedstawiono w opisie patentowym GB-A-2 232 331. W antenie tej zastosowano przewody antenowe umieszczone poprzecznie względem przewodów grzewczych oraz łączących doprowadzeń. Przewody antenowe dołączone są do punktów ekwipotencjalnych na przewodach grzewczych.

Podstawowym celem wynalazku jest opracowanie anteny mocowanej na szybkie, w szczególności, ale nie wyłącznie, do odbioru częstotliwości VHF w samochodach, które to anteny cechują się niewielkim kosztem i lepszymi właściwościami od anten znanych.

Dotychczas akceptowano, to że antena mocowana na szybie poprzez mocowanie w obrębie przewodzącego otoczenia wadliwie reaguje na częstotliwości radiowe. Szyba tylna pojazdu odznacza się podobnymi właściwościami jak szczelina w ćwierćfalowej antenie pionowej, ale jej właściwości rezonansowe są niekontrolowane i odpowiadają tylko na zasadzie przypadku częstotliwościom sygnałów, które mają być odbierane. Podejmowano wysiłki, aby polepszyć sygnał odbierany za pośrednictwem niekorzystnie rozmieszczonej anteny. Jednakże, osiągano jedynie zmniejszenie symptomów ich niedoboru, raczej niż próbę ich wyeliminowania.

Antena do odbioru sygnałów radiowych w pojeździe, według wynalazku, stosowana jest w określonym zakresie częstotliwości, a zawiera układ elementów przewodzących rozmieszczonych na szybie okiennej pojazdu. Antena ta charakteryzuje się tym, że elementy przewodzące stanowiące układ ścieżek przewodzących są rozmieszczone tak, że okrt^^l^^j^ strefę odbioru radiowego zawartą pomiędzy brzegowymi ścieżkami przewodzącymi, przy czym każda ścieżka przewodząca stanowi część pętli dostrojonej do rezonansu dla częstotliwości z określonego pasma częstotliwościowego. Ponadto, brzegowe ścieżki przewodzące stanowią ograniczenie strefy odbioru radiowego względem skrajnych części szyby, osłabiając oddziaływanie prądu płynącego skrajem otworu na strefę odbioru dla dopasowania anteny do sygnałów radiowych o określonej częstotliwości.

Korzystnym jest, to że pętla ma zewnętrzne połączenie z masą korpusu pojazdu, o niskiej impedancji dla sygnałów o częstotliwości określonej dla danego zakresu częstotliwości, dołączone do korpusu pojazdu przez taśmę uziemiającą w otworze okiennym. Każde połączenie z masą korpusu pojazdu utworzone przez taśmę uziemiającą zawiera obwód rezonansu szeregowego. Każde połączenie z masą korpusu pojazdu utworzone przez taśmę uziemiającą zawiera pierwszy obszar taśmy, który stanowi linię transmisyjną o obwodzie otwartym lub obwodzie zwarciowym, stanowiącą zwarcie dla sygnałów o częstotliwości równej częstotliwościom odbieranym. Pierwszy obszar taśmy stanowiący linię transmisyjną zawiera przewodzącą ścieżkę ułożoną na szybie okiennej tak, że przylega do krawędzi szyby okiennej lub do taśmy przewodzącej na niej zamocowanej.

Korzystnym jest, że połączenie z masą korpusu pojazdu utworzone przez taśmę uziemiającą posiada wysoką impedancję dla sygnałów o niskiej częstotliwości, typową dla połączenia układu ze źródłem grzewczego napięcia stałego. Każda brzegowa ścieżka przewodząca jest połączona z przyporządkowanym połączeniem z masą korpusu pojazdu utworzonym przez taśmę uziemiającą, za pośrednictwem zbioru ścieżek przewodzących, przy czym każda ścieżka zbioru ścieżek przewodzących ma długość równą λ/4+π(λ/2). gdzie n >0, a λ jest długością fali odbieranego sygnału podczas rozchodzenia się sygnału w szybie okiennej.

W korzystnym rozwiązaniu każda brzegowa ścieżka przewodząca jest połączona z przyporządkowanym połączeniem z korpusem pojazdu stanowiącym taśmę uziemiającą, za pośrednictwem zbioru ścieżek przewodzących, przy czym każda ścieżka ze zbioru ścieżek przewodzących ma długość dostosowaną do wytwarzania obrazu miejsca wystąpienia wysokiej impedancji o odległości równej λ/4 od określonego punktu połączenia niskiej impedancję gdzie λ jest długością fali odbieranego sygnału podczas rozchodzenia się sygnału w szybie okiennej. Każda brzegowa ścieżka przewodząca określa dla sygnałów rozchodzących się w szybie okiennej miejsce o równej odległości od punktów o niskiej impedancji na określonych stronach podgrzewanej tylnej szyby okiennej pojazdu. Poszczególne ścieżki zbioru ścieżek przewodzących są rozmieszczone równolegle względem siebie, a brzegowa ścieżka przewodząca jest połączona z łączącymi elementami przewodzącymi, które łączą ze sobą sąsiednie części tych ścieżek przewodzących. Ścieżki przewodzące stanowią równocześnie elementy grzejne szyby okiennej pojazdu. Brzegową ścieżkę przewodzącą tworzą szyny zbiorcze łączące elementy grzejne szyby okiennej pojazdu. Łączące elementy przewodzące są rozmieszczone tak, że łączą punkty o równych potencjałach grzewczego układu zasilania. Antena jest korzystnie przystosowana do odbioru sygnałów radiowych bardzo wysokiej częstotliwości VHF, a dopasowanie anteny jest skuteczne dla pasma odbieranych częstotliwości.

Korzystnym jest, że dwie ścieżki przewodzące strefy odbioru radiowego skąd otrzymuje się połączenie sygnału wyjściowego, zaopatrzone są w przyłącze.

Korzystnym jest, że wszystkie ścieżki układu ścieżek przewodzących są wykonane za pomocą nadruku lub osadzenia na szybie okiennej pojazdu. Szyba okienna pojazdu stanowi okno zamocowane w otworze korpusu pojazdu. Układ ścieżek przewodzących zawiera element dostarczający, który stanowi połączenie pojemnościowe z korpusem pojazdu, za pomocą którego układ rezonansowy i korpus pojazdu są dostosowane do częstotliwości odbieranych sygnałów.

W odmiennym rozwiązaniu według wynalazku antena do odbioru sygnałów radiowych w pojeździe, w określonym zakresie częstotliwości, zawierająca układ elementów przewodzących rozmieszczonych na szybie okiennej pojazdu, który to układ zawiera pierwsze i drugie szyny zbiorcze umieszczone blisko odpowiednio przeciwnych krawędzi szyby, oraz liczne generalnia równoległe umieszczone jeden nad drugim elementy grzejne, łączące szyny zbiorcze, charakteryzuje się tym, że wyposażona jest w połączenie o niskiej impedancji dla odbieranych sygnałów radiowych bardzo wysokiej częstotliwości VHF z każdej szyny zbiorczej do elektrycznie przewodzącego tworzywa pojazdu, które otacza szybkę okienną, oraz liczne łączące elementy przewodzące, przy czym każdy łączący element przewodzący umieszczony jest pomiędzy sąsiednimi elementami grzejnymi utworzonymi przez zbiór ścieżek przewodzących. Ponadto łączące elementy przewodzące rozmieszczone są w kształcie dwóch krzywych otaczających przyporządkowany punkt połączeń o niskiej impedancji, przy czym położenie geometryczne każdego z nich jest określone długością ścieżki od przyporządkowanego połączenia o niskiej impedancji wzdłuż szyn zbiorczych, do których dochodzi to połączenie, zatem również wzdłuż każdego elementu grzejnego utworzonego przez ścieżkę ze zbioru ścieżek przewodzących do łączącego elementu przewodzącego znajdującego się w odległości równej λ/4+π(λ/2), gdzie n > 0, a λ jest długością fali odbieranego sygnału podczas rozchodzenia się sygnału w szybkie okiennej. Ponadto wyposażona jest w element dostrajający w kształcie litery T lub L, który jest połączony z jednym z elementów grzejnych utworzonych przez zbiór ścieżek przewodzących, którego połączenie poprzeczne przylega do krawędzi szyby okiennej pojazdu.

A_nt_ena według wynalazku jest doskonale dopasowana do sygnałów radiowych, które ma odbierać. Antena stanowi układ działający w powiązaniu z otaczającymi ją elementami, więc zapewnia sygnały o wysokiej jakości. W szczególności w przypadku pojazdu metalowego, istotne znaczenie ma interakcja zachodząca między anteną a korpusem pojazdu. W wielu wykonaniach konstrukcyjnych, sygnały mogą posiadać wystarczające wzmocnienie wymagane do odbioru w radioodbiornikach bez potrzeby dodatkowego wzmocnienia.

Korzystnym jest, że strefa odbioru jest tworzona w układzie, który przynajmniej częściowo kompensuje działanie prądów wtórnych w przewodzącym elemencie pojazdu. Dzięki temu, można dobrać strefę odbioru do wymaganych potrzeb, przy zapewnieniu wysokiej jakości odbioru. W takich rozwiązaniach można bez kłopotu zapewnić połączenie z jednym lub wieloma elementami w obrębie strefy odbioru, z którego to połączenia otrzymuje się sygnał wyjściowy'. Strefa odbioru może zostać określona pomiędzy parą granicznych ścieżek przewodzących, z których każda jest częścią pętli przewodzącej, dostrojonej do rezonansu z częstotliwością określonego pasma odbioru.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest odtworzony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia grzejnik szyby tylnej do samochodu, stanowiący również antenę według wynalazku, fig. 2 oraz fig. 3 - dwa alternatywne rozmieszczenia elementów do połączenia niskoimpedancyjnego z punktami uziemiającymi w przykładzie wykonania według wynalazku, fig. 4 - tylnią szybę do pojazdu w drugim przykładzie wykonania, a fig. 5 - wykres Smitba dla anteny o konstrukcji przedstawionej na fig. 4.

Rozpatrując przykład konstrukcji z fig. 1, zawiera on tylnią szybkę okienną 1 (zwaną ogrzewaną tylną szybą) do samochodu, na której rozmieszczony jest układ ścieżek przewodzących 10,14, 20 w sposób, który zapewnia podgrzewanie szyby tylnej.

Układ elementów przewodzących, stanowiący jednocześnie układ grzewczy, zawiera parę szyn zbiorczych 10, które generalnie są równoległe i umieszczone na dwóch przeciwległych brzegach szyby okiennej 1. Szyny zbiorcze 10 są wzajemnie połączone za pośrednictwem wielu elementów grzejnych utworzonych przez zbiór ścieżek przewodzących 14, które generalnie są rozmieszczone równolegle względem siebie i które łączą się z szynami zbiorczymi 10 pod kątem prostym. Napięcie stałe doprowadzone z układu elektrycznego w pojeździe jest selektywnie dołączane do szyn zbiorczych 10 przez użytkownika, powodując przepływ prądu przez elementy grzejne utworzone przez zbiór ścieżek przewodzących 14, co w efekcie prowadzi do usunięcia z szyby okiennej 1 szronu czy pary. Jak to zostanie bliżej opisanej, układ stanowi konwencjonalny system podgrzewania szyby okiennej.

Zgodnie z wynalazkiem, struktura ta działa również jak antena, wykorzystywana do odbioru sygnałów radiowych w określonym zakresie częstotliwości, w przedstawionym przykładzie wykonania, w zakresie bardzo wysokiej częstotliwości (VHF) 67-110 MHz.

Każda z szyn zbiorczych 10 jest połączona z odpowiednim punktem A na korpusie pojazdu, o niskiej impedancji, za pośrednictwem ścieżki o niskiej impedancji dla sygnałów o określonym zakresie częstotliwości. W tym przykładzie wykonania, wspomniane połączenie jest wykonane z wykorzystaniem obwodu rezonansowego 16, składającego się z szeregowego połączenia kondensatora i cewki, dołączonego do masy 18 korpusu pojazdu. Obwód rezonansowy 16 jest obwodem rezonansu szeregowego i jest dostrojony do drgań w określonym zakresie częstotliwości, tak że obwód rezonansowy 16 stanowi ścieżkę o niskiej impedancji do

178 312 korpusu pojazdu dla sygnałów o tych częstotliwościach i obwód otwarty dla sygnałów prądu stałego.

W przedstawionym rozwiązaniu zastosowano również liczne łączące elementy przewodzące 20, które łączą sąsiednie elementy grzejne utworzone przez zbiór ścieżek przewodzących 14. Łączące elementy przewodzące 20 są rozmieszczone tak, że dokonują wzajemnego połączenia elementów grzejnych, które stanowią zwykle odległość 0,25 A wzdłuż ścieżek przewodzących od punktu A korpusu pojazdu, o niskiej impedancji, do szyny zbiorczej 10. Punkt zasilający prądu stałego układu grzejnego umieszczony jest korzystnie tam, gdzie znajduje się połączenie niskoimpedancyjne dla częstotliwości pracy, ponadto punkt uziemiający układu zasilającego napięcia stałego do pojazdu jest umieszczony symetrycznie. λ jest długością fali sygnałów, które mają być odbierane podczas ich propagacji w szkle. Należy zauważyć, że propagacja sygnałów w szkle zachodzi z prędkością 0,6 razy mniejszą niż prędkość rozchodzenia się w wolnej przestrzeni, a zatem odpowiednio zmniejsza się ich długość fali. Dlatego, jak przedstawiono na fig. 1, łączące elementy przewodzące 20 są rozmieszczone w dwóch miejscach, symetrycznie względem niskoimpedancyjnego punktu A korpusu pojazdu.

Łączące elementy przewodzące 20 są rozmieszczone poprzecznie względem elementów grzejnych utworzonych przez zbiór ścieżek przewodzących 14, tak aby połączyć punkty o równych potencjałach napięcia stałego, powstających na skutek przepływu prądu. W ten sposób nie następuje przez nie przepływ prądu i minimalizuje się ich oddziaływanie na efekt grzewczy układu, umożliwiając realizację tych elementów jako możliwie najcieńszych połączeń, co wpływa na poprawę widoczności.

Każdy niskoimpedancyjny punkt A ma przyporządkowaną mu ilość łączących elementów przewodzących 20. W ten sposób dokonywany jest podział całego układu na trzy obszary, a środkowy obszar tworzy strefę odbioru radiowego 22 dla sygnałów o określonej częstotliwości. Zamknięta pętla poprowadzona z każdego punktu A połączenia o niskiej impedancji, poprzez łączące elementy przewodzące 20 jest strukturą rezonansową połowy długości fali. Stwierdzono, że obszary zewnętrzne 24 pomagają w odizolowaniu środkowego obszaru stanowiącego strefę odbioru radiowego 22 od wpływów otaczającego ją pojazdu, umożliwiając pracę jak w przypadku anteny szczelinowej.

Wyjściowy element przewodzący stanowi przyłącze 26, które jest podłączone do punktu środkowego z wykorzystaniem dwóch najniżej umieszczonych elementów grzejnych utworzonych przez ścieżki przewodzące 14. Przyłącze 26 jest połączone z odpowiednim zaciskiem, za pośrednictwem którego następuje połączenie z koncentrycznym przewodem doprowadzającym przenoszącym odbierany sygnał radiowy do radioodbiornika.

Na figurze 2 przedstawiono pierwsze alternatywne rozwiązanie obwodu szeregowego rezonansu, który nie wykorzystuje elementów dyskretnych. W tym rozwiązaniu przewodząca taśma uziemiająca 30 otaczając szybę jest połączona z korpusem pojazdu. Układ szeregowego rezonansu jest utworzony jako część rezonansowego elementu przewodzącego układu połączonego z szyną zbiorczą w punkcie połączenia o niskiej impedancji A. Rezonansowa taśma składa się z pierwszego obszaru 32, który jest zwinięty tworząc cewkę, i z drugiego obszaru 34 stanowiącego obszar pojemnościowy w kształcie litery T, sąsiedniego względem taśmy uziemiającej 30, która znajduje się z nią. w sprzężeniu pojemnościowym.

W przedstawionym przykładzie wykonania, taśma uziemiająca 30 nie jest bezwzględnie wymagana, zamiast tego może występować bezpośrednie sprzężenie pojemnościowe z korpusem pojazdu. Jednak stwierdzono, że trudna jest regulacja, szczególnie gdy szybka jest zamocowana do pojazdu za pomocą materiałów adhezyjnych, ponieważ obecność materiału adhezyjnego pomiędzy obszarem pojemnościowym 34 i korpusem pojazdu zwiększa w znaczny sposób straty rezystancyjne tej pojemności.

Następne rozwiązanie alternatywne odnoszące się do obwodu rezonansu szeregowego opisanego odnośnie fig. 1, jest przedstawione na fig. 3, które stwarza wrażenie bardziej przejrzystszego przestrzennie. W tym przykładzie wykonania wykorzystano dodatkowy element

178 312 przewodzący 40 połączony z uziemiającym punktem korpusu pojazdu A, o niskiej impedancji, który tworzy linię przesyłową. Rozciąga się ona na długości 0,25 λ łub 0,25(1+2n)?„ gdzie n jest liczbą całkowitą dodatnią, przylegając do korpusu pojazdu, lub do skrajnej taśmy uziemiającej 30, jak to już opisano. Układ ten tworzy dostroj oną antenę prętową, która stanowi zwarcie dla sygnałów o częstotliwości równej częstotliwości, do której jest dostrojona.

Na figurze 4 przedstawiono różne ulepszenia optymalizujące pracę anteny. Na przykład konieczne jest, aby wyjście antenowe było jak najlepiej dopasowane do impedancji wejściowej radioodbiornika, zwykle 120 Ω

Po pierwsze, należy dostroić szyny zbiorcze 10 do oscylacji bliskich częstotliwości środkowej określonego pasma, co osiąga się korzystnie przez przedłużenia 50.

Optymalizacja obejmuje również zastosowanie elementów dostrajających 52, które korzystnie stanowią elementy sprzężeń pojemnościowych, obejmując sprzężeniem środkowy obszar strefy odbioru radiowego 22, z jej otoczeniem. Ponadto, można wprowadzić elementy dopasowania fazy sygnałów w obszarze strefy odbiorczej, dla zmniejszenia strat odpowiadających prądom wirowym, które mogą powstać w niżej umieszczonych elementach grzejnych, które są połączone za pośrednictwem przyłącza 26.

Na figurze 5 przedstawiono wykres Smitha prezentujący wysoki standard pracy uzyskany w przykładzie wykonania wynalazku, znormalizowanym do impedancji wejściowej radioodbiornika 120 Ω

Możliwe jest uzyskanie wielu różnorodnych wykonań konstrukcyjnych bazujących na przedstawionym rozwiązaniu według wynalazku. Na przykład, można dokonać odbioru sygnału ze środkowego obszaru strefy odbioru radiowego 22 za pośrednictwem jednego lub większej ilości dodatkowych połączeń, lub z wykorzystaniem sprzężeń indukcyjnych, czy pojemnościowych. Możliwe jest zrealizowanie odbioru zbiorczego przy wykorzystaniu wynalazku za pośrednictwem rzeczywistych ortogonalnych modów rezonansu.

Dodatkowo, fizyczny punkt w torym następuje połączenie szczelinowego obwodu sprzęgającego do szyn zbiorczych 10 nie musi pokrywać się z punktem A. Przy użyciu odpowiednich siatek, można go przesunąć z punktu A, zapewniając jednocześnie niską impedancję połączenia na krawędzi otworu, gdzie połączenie jest odbiciem zespolonej impedancji obecnej w punkcie połączenia.

178 312

Fig. 5

178 312

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Antena do odbioru sygnałów radiowych w pojeździe, w określonym zakresie częstotliwości, zawierająca układ elementów przewodzących rozmieszczonych na szybie okiennej pojazdu, znamienna tym, że elementy przewodzące stanowiące układ ścieżek przewodzących (10,14, 20) są rozmieszczone tak, że określają strefę odbioru radiowego (22) zawartą pomiędzy brzegowymi ścieżkami przewodzącymi, przy czym każda ścieżka przewodząca stanowi część pętli dostrojonej do rezonansu dla częstotliwości z określonego pasma częstotliwościowego, a ponadto brzegowe ścieżki przewodzące stanowią ograniczenie strefy odbioru radiowego (22) względem skrajnych części szyby, osłabiając oddziaływanie prądu płynącego skrajem otworu na strefę odbioru dla dopasowania anteny do sygnałów radiowych o określonej częstotliwości.
2. Antena według zastrz. 1, 'znamienna tym, że każda pętla ma zewnętrzne połączenie z masą korpusu pojazdu (18), o niskiej impedancji dla sygnałów o częstotliwości określonej dla danego zakresu częstotliwości, dołączone do korpusu pojazdu przez taśmę uziemiającą (30) w otworze okiennym.
3. Antena według zastrz. 2, znamienna tym, że każde połączenie z masą korpusu pojazdu (18) utworzone przez taśmę uziemiającą (30) zawiera obwód rezonansu szeregowego (16).
4. Antena według zastrz. 3, znamienna tym, że każde połączenie z masą korpusu pojazdu (18) utworzone przez taśmę uziemiającą (30) zawiera pierwszy obszar taśmy (32), który stanowi linię transmisyjną o obwodzie otwartym lub obwodzie zwarciowym, stanowiącą zwarcie dla sygnałów o częstotliwości równej częstotliwościom odbieranym.
5. Antena według zastrz. 4, znamienna tym, że pierwszy obszar taśmy (32) stanowiący linię transmisyjną zawiera przewodzącą ścieżkę ułożoną na szybie okiennej (1) tak, że przylega do krawędzi szyby okiennej lub do taśmy przewodzącej na niej zamocowanej.
6. Antena według zastrz. 4, znamienna tym, że połączenie z masą korpusu pojazdu (18) utworzone przez taśmę uziemiającą (30) posiada wysoką impedancję dla sygnałów o niskiej częstotliwości, typową dla połączenia układu ze źródłem grzewczego napięcia stałego.
7. Antena według zastrz. 1, znamienna tym, że każda brzegowa ścieżka przewodząca jest połączona z przyporządkowanym połączeniem z masą korpusu pojazdu (18) utworzonym przez taśmę uziemiła ąc:ą (30), za pośrednictwem zbioru ścieżek przewodzących (14), przy czym każda ścieżka zbioru ścieżek przewodzących (14) ma długość równą λ/4+π(λ/2), gdzie n > 0, a λ jest długością fali odbieranego sygnału podczas rozchodzenia się sygnału w szybie okiennej.
8. Antena według zastrz. 6, znamienna tym, że każda brzegowa ścieżka przewodząca jest połączona z przyporządkowanym połączeniem z korpusem pojazdu (18) stanowiącym taśmę uziemiającą (30), za pośrednictwem zbioru ścieżek przewodzących (14), przy czym każda ścieżka ze zbioru ścieżek przewodzących (14) ma długość dostosowaną do wytwarzania obrazu miejsca wystąpienia wysokiej impedancji o odległości równej λ/4 od określonego punktu połączenia o niskiej impedancji (A), gdzie λ jest dł^^<^^c^ią fali odbieranego sygnału podczas rozchodzenia się sygnału w szybie okiennej.
9. Antena według zastrz. 8, znamienna tym, że każda brzegowa ścieżka przewodząca określa dla sygnałów rozchodzących się w szybie okiennej miejsce o równej odległości od punktów o niskiej impedancji (A) na określonych stronach podgrzewanej tylnej szybkie okiennej (1) pojazdu.
10. Antena według zastrz. 8, znamienna tym, że poszczególne ścieżki zbioru ścieżek przewodzących (14) są rozmieszczone równolegle względem siebie, a brzegowa ścieżka przewodząca jest połączona z łączącymi elementami przewodzącymi (20), które łączą ze sobą sąsiednie części tych ścieżek przewodzących (14).

178 312
11. Antena według zastrz. 10, znamienna tym, że przewodne (14) stanowią elementy grzejne szyby ołdemne (1) jMyazdu.
12. Antena według zastrz. 9, zaaażiennn (tym, żebyzaggwościeżkęprzawedzącątwedza. tayny zbiorcze (10) łączące elementy grzejne szyby okiennej (1) pdjaałg.
13. Antena wełłgg aastra. 12, znamienna tym, ke łąeaąee elementy przewodzące (20) tą rozmieszczone tak, ke łączą punkty d równych potencjałach grzewczego układu zasilania.
14. Antena wełłgg zastrz. 13, znamienna tym, ke jest przystosowana ło odbioru sygnałów radiowych bardzo wysokiej częstotliwości VHF.
15. Antena wełłgg zastrz. 14, znamienna tym, ke dopasowanie anteny jest skuteczne łla pasma odbieranych częstotliwości.
16. Antena według zastrz. 1, znamienna tym, ke łwie Ccidkke przewodzące (14) strefy odbioru rałiowego (22) skął otrzymuje się połączenie sygnału wyjściowego, zaopatrzone są w przyłącze (26).
17. Antena według zastrz. 1, znamienna tym, ke wszystkie ściekki układu iciekek przewodzących (10,14,20) są wykonane za pomocą nadruku lub osadzenia na szybie okiennej (1) pojazdu.
18. Antena według zastrz. 17, znamienna tym, ke szyba okienna (1) pojazdu stanowi okno zamocowane w otworze korpusu pojazdu.
19. Antena według zastrz. 17, znamienna tym, ke układ Ceiek(k przewodzących (10,14,20) zawiera element dostarczający (52), który stanowi połączenie pojemnościowe a korpusem pojazdu, aa pomocą którego układ rezonansowy i korpus pojazdu są dostosowane do częstotliwości odbieranych sygnałów.
20. Antena do odbioru sygnałów radiowych w pojeźłzie, w określonym zakresie częstotliwości, zawierająca układ elementów przewodzących rozmieszczonych na szybie okiennej pojazdu, który to układ zawiera pierwsze i drugie szyny zbiorcze umieszczone blisko odpowiednio przeciwnych krawędzi szyby, oraz liczne generalnia równoległe umieszczone jeden nad drugim elementy grzejne, łączące szyny zbiorcze, znamienna tym, ke wyposakona jest w połączenie o niskiej impdłsncji (A) dla odbieranych sygnałów radiowych bardzo wysokiej częstotliwości VHF z kakłej szyny zbiorczej (10) ło elektrycznie przewodzącego tworzywa pojazdu, które otacza szybę okienną^ oraz liczne łączące elementy przewodzące (20), przy czym kakły łączący element przewodzący (20) umieszczony jest pomiędzy sąsiednimi elementami grzejnymi utworzonymi przez zbiór ściekek przewodzących (14), a ponadto łączące elementy przewodzące (20) rozmieszczone są w kształcie dwóch krzywych otaczających przyporządkowany punkt połączeń o niskiej impełaaeji (A), przy czym połokenie geometryczne kakłego z nich jest określone długością ściekki od przyporządkowanego połączenia o niskiej impdZyaeji (A) wzdłuk szyn zbiorczych (10), do których dochodzi to połączenie, zatem równiek wzłłuk kakłego elementu grzejnego utworzonego przez ściekkę ze zbioru ściekek przewodzących (14) ło łączącego elementu przewodzącego (20) znajdującego się w odległości równej X/4+n(X/2), gdzie n > 0, a λ jest długością fali odbieranego sygnału podczas rozchodzenia się sygnału w szybie okiennej (1), ponadto wyposakona jest w element dostrajający (52) w kształcie litery T lub L, który jest połączony z jednym z elementów grzejnych utworzonych przez zbiór ściekek przewodzących (14), którego połączenie poprzeczne przylega ło krawędzi szyby okiennej (1) pojazdu.