PL198899B1

PL198899B1 - Sposób wytwarzania batonów cukierniczych

Info

Publication number: PL198899B1
Application number: PL345237A
Authority: PL
Inventors: RENé LEFEBVRE
Original assignee: Nestle Sa
Priority date: 2000-01-18
Filing date: 2001-01-18
Publication date: 2008-07-31
Also published as: US6419969B2; CA2330177A1; ES2182727T3; EP1118269B1; IL140432A; HUP0100249A2; RU2269269C2; ID29495A; NZ509392A; DE60004959T2; HUP0100249A3; NO20010275D0; CO5280221A1; SI20504A; DE60004959D1; BR0100096A; DK1118269T3; PT1118269E; AU1501401A; MY129002A

Abstract

Sposób wytwarzania batonów cukierniczych zawieraj acych trójwymiarowy rdze n i przynajmniej jedn a warstw e materia lu cukierniczego bazuj ac a na przegotowanym cukrze, przynajmniej cz esciowo powlekaj ac a ten rdze n, polegaj acy na powlekaniu rdzeni batonów warstw a materia lu cukierniczego za pomoc a urz adzenia powlekaj acego zawieraj acego rolk e powlekaj ac a i na odcinaniu indywidualnych porcji batonów o po zadanej d lugo sci, wed lug wynalazku charakteryzuje si e tym, ze na rolce powleka- j acej wymiaruje si e przynajmniej jedn a ci agla ta sm e materia lu cukierniczego bazuj acego na przego- towanym cukrze, maj acego pocz atkow a temperatur e (t 1 ) pomi edzy 75 i 95°C, a nast epnie po och lo- dzeniu rolki do temperatury, w której temperatura osadzanego materia lu cukierniczego jest ni zsza od pocz atkowej temperatury (t 1 ) o 50 do 60°C, od rolki od lacza si e ta sm e materia lu cukierniczego maj a- cego lepko sc od 4000 do 10000 puazów dla szybko sci przecinania pomi edzy 2 i 8 sek -1 , maj acego temperatur e osadzania (t 2 ) 25 do 40°C i osadza si e t e ta sm e na przechodz acej w sposób ci ag ly pod- stawie do formowania rdzenia batonów, przez co ta sm e materia lu cukierniczego doprowadza si e w czasie osadzania do stanu lepko-plastycznego, umo zliwiaj acego jej wyginanie pod wp lywem w la- snego ci ezaru, przy czym osadzanie przeprowadza si e przez kontaktowanie ta smy na p laszczy znie osadzania s asiaduj acej z najwy zej uniesion a powierzchni a/lini a kontaktu podstawy rdzenia, a nast ep- nie w znany sposób odcina si e indywidualne porcje batonów o pozadanej d lugo sci. PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania batonów cukierniczych, zawierających trójwymiarowy rdzeń i przynajmniej jedną warstwę materiału cukierniczego bazującą na przegotowanym cukrze.

Batony bazujące na przegotowanym cukrze, zawierające rdzeń typu wafla, biszkoptu lub lodów, przykładowo, stanowią wyroby cukiernicze, które cieszą się coraz większą popularnością. Przegotowany cukier nadaje produktowi zdolność mastykacji, która jest bardzo pożądana ze względu na jej dobre rozprowadzenie w jamie ustnej z pozostałą częścią produktu. Rdzeń powleczony na kilku stronach przegotowanym cukrem zapewnia lepszą jednorodność masy w ustach niż struktura w postaci nałożonych na siebie warstw tak jak zwykły rodzaj laminatowy lub rodzaj karmelu/wafla.

Tak więc pożądany jest sposób wytwarzania batonów, które stanowią produkty złożone, utworzone w ogólności ze stałego rdzenia w trzech wymiarach, powleczonego przynajmniej częściowo w trzech wymiarach warstwą przegotowanego cukru, który sam jest korzystnie powleczony zewnętrzną warstwą czekolady.

Znany sposób wytwarzania tego rodzaju batonów cukierniczych obejmuje ciągłe prowadzenie oddzielnych części rdzenia przeznaczonego do powleczenia pod płaszczem płynnego przegotowanego cukru tak, aby powlec rdzeń na kilku jego bokach. Temperatura konieczna do osiągnięcia wystarczającego stopnia płynności jest rzędu 60°C i powyżej, przykładowo dla przegotowanego cukru typu karmelu. Główna wada powlekania pod płaszczem wynika z trudności kontrolowania grubości powłoki pionowych boków rdzenia. W szczególności, ze względu na jego wysoką płynność w trakcie przechodzenia rdzenia, przegotowany cukier nie twardnieje bezpośrednio i z tego względu ma tendencję do spływania w dół pionowych boków rdzenia, tworząc tym samym niepożądany gradient grubości powłoki. W rezultacie występują problemy dotyczące jakości i powtarzalności produktu. Następna wada wynika z dużej masy płynu, koniecznej do uzyskania właściwej powłoki ze stosunkowo dużą proporcją przeznaczoną do odzyskiwania. Jest zatem konieczne opracowanie układu do odzyskiwania i przetwarzania masy cukru, uwzględniając problem, że masa ta ma tendencję do szybkiego utwardzania pod wpływem kontaktu z komponentami urządzenia do odzyskiwania. W niektórych przypadkach konieczne jest zastosowanie tunelowego układu chłodzącego dla przyspieszenia chłodzenia powłoki, zredukowania efektu gradientowego i tym samym „straty” materiału powłokowego.

Z opisu patentowego USA nr 4,518,617 jest znany sposób wytwarzania bloczków wafli utworzonych z nałożonych na siebie warstw wafli, powleczonych pośrednimi warstwami kremu pomiędzy dwiema warstwami wafli. Tego rodzaju proces dotyczy produkcji wyrobów mających konfigurację „sandwiczową” bazującą na kolejno osadzanych warstwach kremu i z tego względu nie ma odniesienia do pokrywania bazy cukierniczej warstwą przegotowanego cukru na kilku z jej boków.

Z europejskiego zgł oszenia patentowego nr 0,304,570 jest znany sposób wytwarzania masy cukierniczej na rolce, natryskiwania stałych komponentów na masę przed jej schłodzeniem i osadzania tej masy na pasie przenośnikowym.

Opis patentowy USA nr 4,454,834 dotyczy sposobu powlekania arkuszy wafli lub podobnych przez rozprowadzanie krzepnącej masy cukierniczej na arkuszach wafli tak, aby utworzyć produkty o strukturze „sandwiczowej”.

Wynalazek ma na celu wytwarzanie produktów cukierniczych powleczonych na kilku bokach, uzyskiwanych zwykle poprzez technologię prowadzenia podstawy cukierniczej pod płynnym płaszczem przegotowanego cukru.

Istnieje potrzeba opracowania sposobu wytwarzania batonów cukierniczych, który pokonuje wspomniane powyżej wady, a w szczególności eliminuje problem związany z powstawaniem gradientu grubości podczas powlekania produktu w trzech wymiarach poprzez procesy tradycyjne.

Sposób wytwarzania indywidualnych batonów cukierniczych zawierających trójwymiarowy rdzeń i przynajmniej jedną warstwę materiału cukierniczego bazując ą na przegotowanym cukrze, przynajmniej częściowo powlekającą ten rdzeń, polegający na powlekaniu rdzeni batonów warstwą materiału cukierniczego za pomocą urządzenia powlekającego zawierającego rolkę powlekającą i na odcinaniu indywidualnych porcji batonów o pożądanej długości, według wynalazku charakteryzuje się tym, że na rolce powlekającej wymiaruje się przynajmniej jedną ciągłą taśmę materiału cukierniczego bazującego na przegotowanym cukrze, mającego początkową temperaturę (t1) pomiędzy 75 i 95°C, a następnie po ochłodzeniu rolki do temperatury, w której temperatura osadzanego materiału cukierniczego jest niższa od początkowej temperatury (t1) o około 50 do 60°C, od rolki odłącza się taśmę materiału

PL 198 899 B1 cukierniczego mającego lepkość od około 4000 do 10000 puazów dla szybkości przecinania pomiędzy 2 i 8 sek^-1, mającego temperaturę osadzania (t2) około 25 do 40°C i osadza się tę taśmę na przechodzącej w sposób ciągły podstawie do formowania rdzenia batonów, przez co taśmę materiału cukierniczego doprowadza się w czasie osadzania do stanu lepko-plastycznego, umożliwiającego jej wyginanie pod wpływem własnego ciężaru, przy czym osadzanie przeprowadza się przez kontaktowanie taśmy na płaszczyźnie osadzania sąsiadującej z najwyżej uniesioną powierzchnią/linią kontaktu podstawy rdzenia, a następnie w znany sposób odcina się indywidualne porcje batonów o pożądanej długoś ci.

Podczas osadzania taśmy materiału cukierniczego przeprowadza się odkształcanie taśmy przez zaginanie jej swobodnych części ponad podstawą rdzenia, bez znaczących modyfikacji początkowych wymiarów taśmy, określonych podczas nakładania taśmy na rolkę powlekającą.

Ciągłą taśmę z materiału cukierniczego wymiaruje się przez przepuszczanie materiału w stanie gorącym w temperaturze początkowej nad rolką powlekającą poprzez otwór, mający wymiary odpowiadające wymiarom szerokości i grubości taśmy przeznaczonej do osadzania.

Taśmę materiału cukierniczego po zwymiarowaniu chłodzi się poprzez kontakt z rolką powlekającą do uzyskania różnicy pomiędzy temperaturą początkową i temperaturą osadzania, wynoszącej pomiędzy 52 i 57°C.

Korzystnie stosuje się początkową temperaturę taśmy materiału cukierniczego pomiędzy 85 i 92°C, i temperaturę osadzania pomię dzy 32 i 37°C.

Kontrolę temperatury taśmy materiału cukierniczego pomiędzy jej nałożeniem na rolkę i jej osadzeniem na podstawę do formowania rdzeni batonów realizuje się poprzez regulowanie stałej temperatury chłodzenia rolki powlekającej przy wyznaczonej prędkości obrotowej.

Ciągłą podstawę do formowania rdzenia batonów wytwarza się z licznych połączonych części, dostarczanych z prędkością zasadniczo równą prędkości obrotowej rolki powlekającej.

Po nałożeniu taśmy materiału cukierniczego na rolkę powlekającą i przed jej utwardzeniem, na taśmie osadza się cząsteczki wtrąceń takich jak zboża, orzechy i suszone owoce, uzyskując przyleganie tych cząstek jedynie przez kontakt z materiałem taśmy, który jeszcze nie uległ całkowitemu utwardzeniu.

Na rolce powlekającej wymiaruje się kilka równoległych ciągłych taśm materiału cukierniczego za pomocą zbiornika zawierającego szereg otworów, które to taśmy podaje się na odpowiadające szeregi podstaw rdzenia przechodzące równolegle w sposób ciągły.

Szeregi podstaw rdzenia otrzymuje się przez odcinanie części z arkusza o większej szerokości i nastę pnie przez boczne rozdzielenie tych części dla uzyskania okreś lonego rozdzielenia odpowiadającego rozdzieleniu pomiędzy równoległymi taśmami na rolce powlekającej.

Osadzanie taśmy materiału cukierniczego na podstawie rdzenia przeprowadza się sukcesywnie przez ciąg przynajmniej dwóch rolek powlekających umieszczonych w szeregu, przy czym przynajmniej pierwsza rolka powlekająca osadza na podstawę rdzenia taśmę o pierwszej grubości, a druga rolka powlekająca osadza na podstawę rdzenia taśmę o drugiej grubości.

Korzystnie stosuje się podstawę rdzenia, mającą kształt trójwymiarowy wybrany z kształtu mającego przekrój kwadratowy, prostokątny, trójkątny, trapezoidalny lub półkolisty.

Materiał cukierniczy wybiera się z mieszanek bazujących na karmelu, paście do żucia, cukrze z korzenia prawoś lazu i nugacie.

Korzystnie stosuje się podstawę rdzenia stanowiącą podstawę waflową, biszkoptową, lodową lub z utwardzonego przegotowanego cukru.

Po odcięciu, na indywidualne porcje batonów nakłada się powłokę czekoladową.

Wynalazek dotyczy zatem sposobu wytwarzania poszczególnych batonów cukierniczych zawierających rdzeń trójwymiarowy i warstwę materiału cukierniczego bazującą na przegotowanym cukrze, przynajmniej częściowo powlekającym rdzeń. Sposób obejmuje działanie podczas, którego przynajmniej jedna ciągła taśma materiału cukierniczego bazującego na przegotowanym cukrze jest zwymiarowana w stanie gorącym na rolce chłodzącej. Następnie po wystarczającym schłodzeniu na tej rolce, taśma zostaje odłączona od rolki. Następnie taśma ta jest osadzana na podstawie rdzenia ciągle przechodzącej na środku podającym. Osadzanie jest przeprowadzane przez kontaktowanie taśmy zasadniczo na płaszczyźnie osadzania przylegającej do najwyżej uniesionej powierzchni lub linii kontaktu podstawy. Według ważnego aspektu wynalazku, taśma jest sprowadzana w trakcie osadzania do stanu lepko-plastycznego, który umożliwia wygięcie jej pod wpływem własnego ciężaru tak, aby

PL 198 899 B1 przynajmniej częściowo pokryć boki podstawy umieszczonej pod tą powierzchnią/linią kontaktu. Następnie produkt jest cięty na porcje o pożądanej długości.

Tego rodzaju sposób zapewnia korzyść umożliwiania powlekania lub pokrywania podstawy rdzenia za pomocą materiału cukierniczego bez występowania wad związanych z tradycyjnymi procesami powlekania pod płaszczem. W szczególności osadzanie jest przeprowadzane ze zredukowanym lub nawet żadnym gradientem grubości powłoki na bokach rdzenia i powoduje minimalną stratę materiału. W rezultacie uzyskuje się lepszą kontrolę tolerancji wymiarowych produktu. Zapewniona jest nie tylko jakość i powtarzalność produktu, ale również łatwiejsze jest uzyskiwanie modyfikacji wzoru, struktury i właściwości produktu według potrzeb, tak jak przykładowo dla przystosowania produktu do rozmaitych smaków lub rozmaitych rynków.

Korzystnie, odkształcanie taśmy występuje poprzez zaginanie swobodnych części nad podstawą rdzenia i bez znaczących modyfikacji początkowych wymiarów taśmy, określonych podczas nakładania taśmy na rolkę. Wyrażenie „swobodne części” ma oznaczać części taśmy, które nie znajdują się w kontakcie z powierzchnią lub z linią kontaktu podstawy w trakcie osadzania na podstawie. Z zaskoczeniem obserwuje się, że jest możliwe przeprowadzanie osadzania taśmy dla przynajmniej częściowego powlekania rdzenia z zastosowaniem lepko-plastycznych własności odkształcalnych materiału cukierniczego przez umożliwianie taśmie wyginania po prostu pod jej własnym ciężarem bez jakiegokolwiek oddziaływania na grubość lub szerokość nadaną początkową taśmie. Nieznaczna modyfikacja wymiarów oznacza wydłużenie o mniej niż 5% w stosunku do początkowych wymiarów jak określono w trakcie wymiarowania taśmy.

Według zalecanego aspektu wynalazku, nakładanie taśmy materiału cukierniczego jest przeprowadzane przez nakładanie materiałów w stanie gorącym na rolkę. Początkowa temperatura osiągana przez materiał cukierniczy stanowi skuteczną temperaturę umożliwiającą wymiarowanie taśmy pod względem grubości i szerokości poprzez otwór mający wymiary odpowiadające wymiarom taśmy przeznaczonej do osadzenia.

Wymiarowanie taśmy stanowi ważny etap, podczas którego taśma jest formowana na wymiary odpowiadające rozwijaniu warstwy cukierniczej w konfiguracji złożonej lub powleczonej na podstawie rdzenia.

Dla kontrolowania własności fizycznych taśmy, w szczególności jest stanu lepko-plastycznego w trakcie osadzania na podstawie rdzenia, konieczne jest ochłodzenie taśmy dla spowodowania jej zakrzepnięcia wystarczającego zanim zostanie odłączona od rolki. W tym celu, rolka jest wykorzystywana do chłodzenia taśmy przegotowanego materiału cukrowego od nałożenia taśmy na rolkę aż zostanie ona od niej odłączona. Według jednej cechy, charakterystycznej wynalazku, spadek temperatury taśmy na rolce chłodzącej wynosi pomiędzy 50 i 60°C, a korzystnie pomiędzy 52 i 57°C. Ten spadek temperatury odpowiada różnicy pomiędzy początkową temperaturą taśmy przegotowanego cukru podczas wymiarowania i końcową temperaturą lub temperaturą osadzania taśmy na podstawie. Ważne jest podkreślenie, że taśma nie podlega jakimkolwiek naprężeniom mechanicznym podczas jej kontrolowanego spadku temperatury na rolce, co umożliwia zachowanie nietkniętej struktury emulsyjnej układu cukier/tłuszcz. Dobre właściwości materiału, są zatem zachowane, co daje korzyść polegającą w szczególności na opóźnianiu zjawiska przenoszenia wilgoci w kierunku rdzenia.

Początkowa temperatura tj. konieczna aby umożliwić przegotowanemu cukrowi jego skuteczne przejście przez otwór, zapewniające precyzyjne zwymiarowanie taśmy na rolce, wynosi pomiędzy 75 i 95°C, a korzystnie pomiędzy 85 i 92°C.

Początkowa temperatura jest wywierana tak, że masa przegotowanego cukru jest w stanie o małej lepkości, umoż liwiając jej wymiarowanie poprzez otwór. Jeżeli masa jest zbyt lepka ze wzglę du na nadmiernie niską temperaturę, wówczas taśma nie może być zwymiarowana na rolce lub przynajmniej nie do pożądanych wymiarów i występuje niebezpieczeństwo częściowego lub całkowitego zablokowania otworu przez materiał. Nadmierna początkowa temperatura może również powodować przepływanie taśmy, która osiada na powierzchni rolki.

Końcowa temperatura t2 taśmy podczas jej osadzania jest dla jej części pomiędzy 25 i 40°C, a korzystnie 32 i 37°C. Koń cowa temperatura materiału jest również znacząca, ponieważ określa ona stan plastyczny materiału. Jeżeli taśma jest zbyt gorąca, wówczas nie daje się ona łatwo odłączyć, co może prowadzić do przerwania lub do jej wydłużenia. z drugiej strony, taśma w stanie nadmiernego utwardzenia będzie zdolna do łatwego odłączania, ale nie będzie zaginała się po osadzeniu na podstawie rdzenia i nie będzie można przeprowadzić właściwego powlekania.

PL 198 899 B1

Oczywiście wartości temperatury mogą cokolwiek różnić się w zależności od rodzaju użytego przegotowanego cukru i jego formuły, w zależności przykładowo od tego czy jest to karmel, cukier z korzenia prawoślazu lub tym podobne. Należ y również zauważyć, że taśma nie musi posiadać jednakowej temperatury poprzez jej cały przekrój. Obserwuje się gradient temperatury rzędu kilku stopni pomiędzy powierzchnią taśmy kontaktującą się z rolką a zewnętrzną powierzchnią taśmy. Jednakże wewnątrz taśmy jest ustalony pewien stopień ponownego wyrównoważenia temperatury, gdy taśma opuszcza powierzchnię rolki. Podane temperatury mają jednakże oznaczać temperatury średnie dla danego przekroju w taśmie.

Było możliwe określenie poprzez odpowiednie pomiary lepkości, że lepkość plastyczna materiału bazującego na przegotowanym cukrze w zakresie podatności na zaginanie jest korzystnie pomiędzy 4000 i 10000 puazów dla szybkości przecinania pomiędzy 2 i 8 sekund^-1, a korzystnie pomiędzy 4500 i 7600 puazów. Przegotowany cukier stanowi produkt lepki o właściwościach płynu nieNewtonowskiego, którego lepkość zależy od rozważanego progu ścinania.

Precyzyjna kontrola temperatur taśmy jest uzyskiwana zasadniczo przez precyzyjne wyregulowywanie temperatury rolki chłodzącej i prędkości, z którą rolka się przesuwa. Tak więc, rolka jest ogólnie utrzymywana w stałej temperaturze rzędu 18 do 22°C, korzystnie 20°C±1°C dla szybkości podawania rzędu 4-7 m/min, korzystnie 5.6 m/min. Rolka jest chłodzona przez wewnętrzne krążenie płynu chłodzącego takiego jak woda lub mieszanina wody i glicerolu. Wymiary rolki mogą być zmienne. Jednakże średnica rolki wynosi korzystnie pomiędzy 90 cm do 1,5 m, korzystnie około 1 m.

W pierwszym moż liwym wariancie, rolka jest obracana w kierunku przeciwnym do kierunku odpowiadającego kierunkowi ruchu podstawy rdzenia tak, że po jej odłączeniu taśma tworzy pętlę otwartą po stronie przedniej, zaś powierzchnia kontaktu taśmy z rolną stanowi wówczas kontaktu na podstawie rdzenia. Ten szczególny wariant ma korzyść umożliwiania osadzania na zewnętrznej powierzchni części wtrąceń takich jak zboża, orzechy, suszone owoce, wiórki czekoladowe, słodziki lub tym podobne. Osadzanie korzystnie następuje po nałożeniu taśmy na rolkę i przed jej odłączeniem z rolki. Uzyskuje się w ten sposób korzyść polegają c ą na stosunkowo ciastowatym stanie taś my dla otrzymania przylegania wtrąceń stałych, które podczas kontaktu z taśmą są przez nią przytrzymywane. Gdy taśma opuszcza się na rolkę, wówczas przyleganie wtrąceń jest przytwierdzone poprzez stopniowe utwardzanie taśmy. Osadzanie komponentów na rolce stanowi ten aspekt wynalazku, który jest sam w sobie korzystny w stosunku do tradycyjnych procesów pod płaszczem, ponieważ umożliwia otrzymanie większej równomierności osadzania na wszystkich powierzchniach produktów. W technologii, w której jest stosowany płaszcz płynowy, osadzanie wtrąceń jest przeprowadzane po powleczeniu rdzenia przegotowanym cukrem i z tego względu pionowe boki powłoki zapewniają mniej silne przyleganie w porównaniu z górną powierzchnią powłoki. Nierównomierność gęstości wtrąceń pomiędzy wierzchem a bokami powłoki stanowi zatem cechę procesu tradycyjnego. W przeciwieństwie do tego, w sposobie według wynalazku osadzanie jest przeprowadzane na płaskiej taśmie, tym samym wspomagając jednorodne rozprowadzenie wtrąceń.

Według możliwej alternatywy, rolka jest napędzana obrotowo w kierunku odpowiadającym kierunkowi ruchu podstawy rdzenia, przy czym zewnętrzna powierzchnia taśmy nad rolką staje się powierzchnią kontaktu nad podstawą rdzenia. Wariant ten ma tą korzyść, że wspomaga przyleganie taśmy do podstawy z tego względu, że zewnętrzna powierzchnia taśmy nad rolką jest w ogólności kilka stopni bardziej gorąca niż powierzchnia bezpośrednio kontaktująca się z rolką. Jest zatem możliwe wykorzystanie tej zmiany lub gradientu temperatury w taśmie dla wspomagania jej przylegania.

Według zalecanego wariantu wykonania sposobu według wynalazku, na rolkę nakłada się kilka ciągłych taśm, rozmieszczonych równolegle względem siebie na rolce. W tym celu, wykorzystuje się zbiornik, który zawiera stopioną masę cukierniczą bazującą na przegotowanym cukrze, która jest nakładana ponad rolką. Zbiornik zawiera wymiarujący grzebień, wyposażony w szereg kilku otworów umożliwiających wymiarowanie szeregu kilku ciągłych równoległych taśm na rolce dla powlekania szeregu kilku podstaw rdzeni przechodzących w sposób ciągły i równolegle na zespole podającym umieszczonym poniżej rolki chłodzącej. Szereg kilku podstaw rdzeni jest otrzymywany przez przecinanie na części arkusza o większej szerokości i przez boczne rozdzielanie tych części za pomocą zespołu rozdzielającego na określony odstęp boczny większy niż otwarta szerokość taśm przeznaczonych do osadzania.

Według następnego wariantu sposobu według wynalazku, osadzanie warstwy cukierniczej otrzymuje się kolejno przez umieszczanie na miejscu przynajmniej dwóch rolek umieszczonych szeregowo, przy czym przynajmniej pierwsza rolka osadza pierwszą grubość taśmy na podstawie rdzenia,

PL 198 899 B1 a następnie przynajmniej druga rolka osadza drugą grubość taś my poprzez nałożenie na pierwszą. Tego rodzaju rozwiązanie daje korzyść zdolności do obsługi szerokiego zakresu wymiarów warstwy cukierniczej zarówno pod względem grubości jak i szerokości. w szczególności, możliwe jest wytwarzanie powłoki o dużej grubości rzędu 5 do 7 mm. Jest również możliwa zmiana grubości w niektórych częściach struktury przez osadzanie przykładowo taśm o odmiennych szerokościach. Jest również możliwe nakładanie powłok materiałów, których charakter i/lub właściwości są odmienne tak jak przykładowo osadzanie pierwszej warstwy karmelu (warstwa skrajnie wewnętrzna), po czym następuje nakładanie drugiej warstwy składającej się z nugatu lub na odwrót.

Według wynalazku, warstwa przegotowanego cukru, służąca do utworzenia powłoki jest wybrana z mieszanin wybranych bazujących na karmelu, paście do żucia, cukrze z korzenia prawoślazu i na nugacie. Mieszanina zwykle zawiera emulsję składającą się z cukru, wody, tłuszczu i ewentualnie protein, i posiada temperaturę wrzenia zmienną pomiędzy około 120 o 130°C.

Rdzeń batona stanowi korzystnie wafel lub stos kilku warstw wafli z pośrednią powłoką kremu wypełniającego takiego jak pralina. Jednakże rdzeń może również składać się z podstawy biszkoptowej, podstawy lodowej lub utwardzonego przegotowanego cukru, takiego jak nugat lub dowolnej z tych kombinacji.

Na koniec, batony mogą być powlekane całkowicie lub częściowo czekoladą po przecięciu na porcje.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z boku urządzenia do realizacji sposobu według wynalazku, fig. 2 widok z przodu urządzenia według fig. 1 w częściowym przekroju wzdłuż linii A-A przedstawiającym zasadę osadzania dla wymiarowania i osadzania taśmy materiału cukierniczego, fig. 3 - szczegółowy widok fig. 2 z częściowym przekrojem wzdł uż linii A-A, fig. 4 - szczegół owy widok w przekroju wzdł u ż linii B-B podczas zaginania taśmy, fig. 5 - szczegółowy widok w przekroju wzdłuż linii C-C po złożeniu taśmy, fig. 6 -przekrojowy widok wykończonego batona cukierniczego, fig. 7 - widok z boku urządzenia do przeprowadzania możliwego wariantu sposobu według wynalazku, fig. 8 - widok z góry urządzenia z fig. 7, fig. 9 - widok z góry arkusza wafla po przecię ciu, fig. 10 - widok z boku arkusza wafla z fig. 9, fig. 11 -podstawę uformowaną przez stos wafli powleczonych w trakcie przecinania na porcje dla utworzenia batonów, fig. 12 przykład produktu przeznaczonego do powleczenia, mającego kształt półcylindryczny, fig. 13 - powleczony produkt z fig. 12, fig. 14 - przykład produktu do powleczenia, mającego kształt trójkątny, a fig. 15 - powleczony produkt z fig. 14.

Na figurze 1 jest przedstawiona pierwsza postać urządzenia powlekającego 10 do prowadzenia sposobu według wynalazku. Urządzenie to zawiera zespół przenoszący 20, taki jak pas przenośnikowy, rozmieszczony poziomo dla prowadzenia szeregu wafli 30, 31, 32 o pojedynczej długości L1. Wafle są rozmieszczone końcami przy sobie na pasie przenośnikowym tak, aby utworzyć ciągłą podstawę rdzenia 3 przeznaczoną do powlekania, mającą utworzyć rdzeń produktu finalnego. Podstawa rdzenia 3 porusza się w kierunku poziomego ruchu 1.

Ponad zespołem przenoszącym 20 znajduje się zespół powlekający, który zawiera chłodzącą rolkę powlekającą 4, mającą cylindryczną powierzchnię 40. Cylindryczna powierzchnia 40 stanowi korzystnie powierzchnię gładką. Rolka jest zamontowana na osi obrotu O zasadniczo poprzecznie do kierunku podstawy wafla. W górnej części rolki powlekającej 6 jest zamontowany zbiornik 5 do pomieszczenia płynnej masy cukierniczej, takiej jak karmel. Do zbiornika E są korzystnie przyłączone elementy grzejne dla utrzymania masy w stanie ciekłym lub półciekłym, w stałej temperaturze rzędu 85-95°C. Zbiornik jest otwarty przy spodzie tak, że masa cukiernicza zawarta w zbiorniku ma możność wchodzenia w trwały kontakt z rolką wskutek sił ciężkości.

Jak pokazano na fig. 2, zbiornik 5 jest wyposażony w zespół kalibracyjny 60 tworzący grzebień dla wymiarowania równolegle szeregu taśm materiału cukierniczego 7a, 7b, 7c, 7d. Taśmy są rozmieszczone pionowo ponad odpowiadającym szeregiem kilku podstaw rdzenia 3a, 3b, 3c, 3d, które przechodzą w sposób ciągły na zespole przenoszącym 20. Zespół wymiarujący 60 jest zbudowany z szeregu równoległ ych otworów 61 utworzonych w ś cianie zbiornika E w iloś ci odpowiadają cej iloś ci taśm przeznaczonych do osadzania ponad rolką powlekającą. Każdy otwór 61 ma indywidualnie zwymiarowaną szerokość L i grubość dla utworzenia indywidualnej taśmy o pożądanych wymiarach. Korzystnie można zastosować system mikrometryczny do regulowania grubości i/lub szerokości, które mogą być kontrolowane indywidualnie dla każdego otworu dla umożliwienia precyzyjnego ustawiania wymiarów każdej z taśm, w szczególności dla skompensowania zmian temperatury w zbiorniku (system ten nie został tu pokazany).

PL 198 899 B1

Każda taśma materiału cukierniczego 1 jest osadzana poprzez efekt obracania chłodzącej rolki powlekającej, która chłodzi skrajnie dolną warstwę masy cukierniczej 8 w zbiorniku 5 tak, że przylega ona wskutek lepkości do powierzchni rolki, tak że jest zwymiarowana przez przechodzenie przez otwór 61. Podczas jej kątowego przejścia ponad rolką, taśma cukiernicza ochładza się stopniowo, a jej lepkość wzrasta proporcjonalnie, prowadząc tym samym do uformowania taśmy mającej pewną wytrzymałość aż osiągnie ona dolny punkt rolki, gdzie następnie jest odłączana za pomocą zgarniacza 80 umieszczonego stycznie do rolki. Temperatura rolki jak również prędkość obrotu rolki stanowią parametry regulowane odpowiednio do specyficznych własności masy przeznaczonej do chłodzenia i stanu lepko-plastycznego pożądanego dla masy tak, aby otrzymać jej zdolność do wyginania się w czasie nakładania na podstawę przeznaczoną do powleczenia. Kątowe rozmieszczenie zbiornika również zależy od tych pożądanych własności finalnych. w ogólności, zbiornik jest umieszczony tak że taśma przechodzi przez kątowy zakres pomiędzy 180 i 270°, a korzystnie pomiędzy 190 i 220° (granice włączone).

W niektórych przypadkach, taś ma ma zdolność do samoistnego odłączania poprzez efekt pociągania powleczonej części, bez potrzeby używania zgarniacza. Jednakże nadmierne pociąganie nie jest pożądane i może powodować niepożądane wydłużenie taśmy, tak że będzie zalecane aby prędkość obrotu rolki była zasadniczo identyczna z prędkością przejścia podstawy 3 na zespole podającym.

W prezentowanym przypadku, zastosowano środki do osadzania zbóż, takich jak dmuchany ryż lub podobnych, z zastosowaniem leja zasypowego 6 umieszczonego zasadniczo pionowo ponad środkiem rolki i przy wyjściu z urządzenia wymiarującego. Tak więc, zboża są dostarczane siłami ciężkości na taśmę masy cukierniczej w stanie w którym taśma utrzymuje wysoką zdolność do przylegania do cząstek o małej masie. Przyleganie zbóż jest zapewnione poprzez przebywany tor w wyniku stopniowego wzrostu lepkości taśmy. Jak pokazano na fig. 3, taśma po osiągnięciu zadowalającego poziomu lepkoplastyczności odniesionego do jej toru na rolce, zostaje osadzona na wierzchu wafla w odpowiadają cej płaszczyź nie poziomej osadu 7, w ilustrowanym przypadku reprezentującego wafel mający przekrój zasadniczo prostokątny, na górnej powierzchni 34 wafla.

Należy zauważyć, że taśma pomiędzy linią odłączenia od rolki, a linią osadzania na waflu tworzy pętlę 72, która jest otwarta w kierunku podawania, tak że zewnętrzna powierzchnia 70 taśmy przenosząca zboże lub inne wtrącenia 90 stanowi zewnętrzną powierzchnię powłoki na waflu a powierzchnia kontaktu 71 na rolce stanowi wewnętrzną powierzchnię przeznaczoną do przylegania do wafla. Wysokość hi pomiędzy linią odłączania a pasem przenośnikowym może być optymalizowana tak, że taśma osiąga stan lepkoplastyczny dla uzyskania efektu zaginania spodziewanego w trakcie osadzania na waflu. W tym celu, próby wykazały, że optymalna wysokość jest rzędu 4 do 15 cm, a korzystnie 5-8 cm.

Korzystnie, taśma wystaje poza każdą stronę batona w trakcie osadzania a szerokość L taśmy zasadniczo odpowiada rozciągowi górnej powierzchni 34, i bocznych powierzchni 35, 36 wafla tak, że taśma może całkowicie i dokładnie pokryć widoczne części wafla. Na fig. 4 pokazano etap pośredni podczas, którego swobodne części 73, 74 taśmy uginają się pod wpływem ich własnego ciężaru, zaś na fig. 5 pokazano pokrywanie taśmą z całkowitym zaginaniem i przyleganiem swobodnych części 73, 74 do wafla. Wyrażenie „swobodne części” ma oznaczać te części taśmy, które znajdują się dalej od powierzchni wafla, przeznaczone do powlekania w trakcie kontaktowania taśmy z waflem. W tym przypadku, w przykładzie wafla o przekroju prostokątnym, swobodne części stanowią boczne powierzchnie czołowe powłoki przeznaczone do pokrycia boków wafla.

Według ważnego aspektu wynalazku, w trakcie osadzania wzdłuż wyznaczonej płaszczyzny 12, taśma powinna być w stanie nie zakrzepniętym, giętkim i plastycznym, co umożliwia jej osiąganie zdolności do zaginania od płaszczyzny P poprzez kąt odkształcenia większy niż 20°, korzystnie 45 do 90°. Jest zatem możliwe ilościowe oszacowywanie odkształcenia taśmy poprzez pomiar kąta utworzonego przez swobodne części taśmy po ich zagięciu, to znaczy od odpowiedniego poziomu do płaszczyzny osadzania. W przypadku, gdy taśma posiada zdolność zaginania mniejszą niż 20°, ze względu na nadmiernie dużą sztywność w wyniku zaawansowanego utwardzenia lub w wyniku grubości, jest trudne uzyskanie powlekania powierzchni cukierniczej według wynalazku. Jest również ważne, aby taśma była taka, że może być ona zaginana bez podlegania pełzaniu lub wydłużeniu, które mogłyby zmodyfikować jej początkowe wymiary w sposób trudny do kontrolowania. Niewielkie pełzanie może jednakże być akceptowane w stopniu, który nie będzie widoczny wizualnie, jako defekt powleczonego produktu. Jest również istotne, aby przy powierzchni taśma utrzymywała zdolność do

PL 198 899 B1 przylegania do powlekanych powierzchni. Powierzchnia kontaktu, powinna zatem korzystnie utrzymywać stosunkowo ciastowatą i niecałkowicie zakrzepniętą postać przy jednoczesnym posiadaniu określonej wytrzymałości dla posiadania zdolności do oddzielania od rolki za pomocą zgarniacza.

Jak pokazano na fig. 1, krzepnięcie ciągłej taśmy masy cukierniczej po zagięciu i przyklejeniu do podstawy jest kontynuowane wzdłuż przenośnika aż zostanie ona przecięta na poszczególne części batona za pomocą odpowiedniego zespołu przecinającego 81 takiego jak mechaniczny zespół przecinający lub za pomocą ultradźwięków. Następnym etapem jest powlekanie batonów warstwą czekolady za pomocą dowolnych środków na przykład przez zanurzanie w płynnej masie czekoladowej lub natryskiwanie płynnej masy czekoladowej (etap ten nie jest reprezentowany).

Na figurze 6 pokazano finalny produkt cukierniczy gotowy do zapakowania po powleczeniu zewnętrzną warstwą czekolady. Rdzeń samego produktu zawiera kolejno ułożone warstwy wafli 37 i warstwy 38 kremu wypełniającego. Powłoka z przegotowanego cukru pokrywa powierzchnię wierzchnią i powierzchnie boczne rdzenia i zawiera wtrącenia 90. Zewnętrzna warstwa czekolady 91 tworzy powłokę finalną.

Na figurach 7 i 8 pokazano rozwiązanie urządzenia do realizacji wariantu sposobu według wynalazku. Wafle są otrzymywane z arkuszy waflowych 39 jak przedstawiono na fig. 9 i 10. Te arkusze mają długość li i szerokość L2, zaprojektowaną do umożliwiania powlekania szerokościowego licznych indywidualnych wafli 3a, 3b, 3c i tym podobnych. Szerokość L2 stanowi wielokrotność szerokości 1 każdego z indywidualnych wafli tak, że jest możliwe powleczenie określonej liczby wafli w arkuszu, na przykład w obecnym przypadku 23 indywidualnych wafli o szerokości 1 i długości L. Każdy arkusz waflowy korzystnie ma strukturę sandwiczową, obejmującą nałożenie waflowych warstw 37a, 37b, 37c z warstwą kremu wypełniającego 38a, 38b umieszczoną pomiędzy każdą warstwą wafli. Warstwa wypełniająca może korzystnie stanowić krem o smaku pralinowym lub tym podobną.

Arkusze waflowe 39 są utrzymywane przez rozpościeranie kremu wypełniającego ponad warstwą wafla, umieszczanie nowej warstwy waflowej na wierzchu i następnie ściskanie warstw waflowych razem i tak dalej aż zostanie otrzymana pożądana ilość warstw waflowych.

Każdy cały arkusz waflowy 39 jest transportowany na pas przenośnikowy 21 do stanowiska przecinania 22. Arkusz jest osadzany pomiędzy popychaczem 23 a przecinakiem 24. Popychacz jest napędzany ruchem podłużnym posuwisto-zwrotnym, który powoduje, że arkusz waflowy 39 przechodzi przez przecinak, który zawiera tarczę przecinającą wyposażoną w szereg ustawionych pionowo ostrzy lub drutów przecinających. Wafle 30 odcięte z arkusza są następnie rozdzielane indywidualnie na płycie ślizgowej dla uzyskania bocznego rozdzielenia określonego przez zespół rozdzielający, jako igłowe stanowisko oddzielające 25. Stanowisko jest w postaci zespołu transportującego 27 zawieszonego nad przeciętym arkuszem waflowym i zawiera suwak rozdzielający 28, który może być uruchamiany wzdłuż zespołu transportującego i jest wyposażony w igły 29, które rozdzielają wafle. Igły zamontowane na podporze są napędzane pionowym ruchem posuwisto-zwrotnym dla wkładania igieł w każ dy arkusz w stanowisku rozdzielania. Oczywiście, odległość oddzielania wafli jest określona odpowiednio do położenia taśmy na rolce, ich szerokości i rozdzielającej je względnej odległości. Boczne oddzielenie pomiędzy każdym waflem rzędu 1 do 5 cm jest korzystne z tego względu, że zapewnia wysoką wydajność produkcyjną przy jednoczesnym ograniczeniu wielkości instalacji.

Tak rozmieszczone wafle 30 z ich bocznym rozstawieniem są transportowane na zespole prowadzącym 20 w kierunku aktualnego urządzenia powlekającego 10. w tym celu, są przygotowane ciągłe linie wafli rozmieszczone w sposób połączony w kierunku przejścia, jak wyjaśniono powyżej w przykł adzie z fig. 1. Linia powlekania zawiera dwa stanowiska powlekania 10a, 10b, rozdzielone podłużnie na linii tworzącej szereg dwóch rolek 4a, 4 b zamontowanych szeregowo. Pierwsza rolka 4a jest obracana w kierunku kanału 1 zespołu prowadzącego tak, aby umożliwić osadzanie na waflach szeregu 75a równoległych taśm przegotowanego cukru z tą właściwością, że zewnętrzna powierzchnia taśmy na rolce staje się powierzchnią przylegania ponad waflami. Ta powierzchnia jest trochę gorętsza w porównaniu z powierzchnią kontaktującą się z rolką, a przez to jest wzmagane przyleganie tych pierwszych taśm do wafli.

Drugie stanowisko powlekania 10b jest zamontowane w kierunku przeciwnym, z rolką 4 b obracającą się w kierunku przeciwnym do kierunku przejścia. Jest zatem możliwe umieszczenie na górnej części rolki zespołu 15 przeznaczonego do osadzania stałych wtrąceń, takich jak zboża, orzechy i inne suszone owoce, lub też słodziki, względnie wiórki czekoladowe lub tym podobne. Zespół ten stanowi w ogólności lej zasypowy z regulowanym otworem skierowanym ponad rolką i podłączonym

PL 198 899 B1 do wibratora. Układ odzyskiwania 91 jest umieszczony poziomo, pionowo poniżej pionowej stycznej do powierzchni rolki tak, aby odzyskiwać cząstki, które uległy odłączeniu od taśmy.

Układ dwóch stanowisk powlekających ustawionych szeregowo według wynalazku umożliwia szeroki wybór grubości powlekania, które mogą być w zakresie od 1 mm, gdy uruchamiane jest pojedyncze stanowisko do maksimum 7-8 mm, gdy pracują dwa stanowiska. Powyżej poziomu 3,5 do 4 mm na taśmę, obserwuje się zwiększoną sztywność co prowadzi do zdolności zaginania nie wystarczającej do otrzymania prawidłowego powlekania i przylegania taśmy. Jednakże maksymalna grubość na taśmę może ulegać zmianie odpowiednio do właściwości materiałów powlekających i odpowiednio do warunków temperaturowych i nastawy urządzenia.

Po powlekaniu wafli następuje uruchamianie części tnących 300 o pożądanej długości za pomocą zespołu przecinającego jak pokazano na fig. 11. Długość 1s części może być niezależna i jest w ogólnoś ci mniejsza niż długość li ułoż onych ku sobie końcami części 30 wafli tuż po powleczeniu. Powlekanie przegotowanym cukrem daje korzyść integralnego łączenia części 30 ze sobą tak, aby utworzyć ciągłą powleczoną podstawę, która może być łatwo przecinana w dowolnym możliwym pożądanym miejscu.

Należy uwzględnić, że powlekanie batonu może być przeprowadzane przez osadzanie dolnej warstwy przegotowanego cukru w kontakcie z dolną powierzchnią rdzenia (nie pokazano). z tego względu, jest możliwe osadzanie z zastosowaniem dodatkowej rolki płaskiej zwymiarowanej warstwy przegotowanego cukru ponad pasem przenośnikowym. Taśma jest następnie wymiarowana w pożądany sposób pod względem grubości i szerokości. Następnie wafel jest nakładany stycznie na płaską warstwę cukru, który jeszcze nie uległ całkowitemu utwardzeniu tak, aby otrzymać przyleganie wafla do dolnej warstwy. Operacje powlekania innych powierzchni są przeprowadzane jak opisano w poprzednich przykładach.

Na figurach 12 do 15 przedstawiono rozmaite warianty możliwych postaci powleczonych batonów uzyskanych sposobem według wynalazku. Na fig. 12 i 13 pokazano rozwiązanie taśmy cukierniczej poprzez lepko-plastyczne zaginanie ponad rdzeniem o półkulistym przekroju poprzecznym. w tym przypadku, taśma jest nakładana na płaszczyznę osadzania P w sąsiedztwie najwyżej uniesionej linii lub stycznej do krzywej O podstawy rdzenia. Na fig. 14 i 15 pokazano rozwiązanie taśmy ponad rdzeniem o trójkątnym przekroju poprzecznym.

Oczywiście możliwe są inne postacie podstawy w trzech wymiarach, takich jak przykładowo, jak kształt kwadratowy lub trapezoidalny. We wszystkich przypadkach, przeznaczony do powlekania przedmiot ma powierzchnię powlekaną w trzech wymiarach o osadzanie jest przeprowadzane wzdłuż najwyżej uniesionej linii lub powierzchni podstawy zanim swobodne części zagną się w dół ponad krawędziami podstawy, wykorzystując zdolność zaginania materiału przegotowanego cukru.

Obserwuje się, że przez działanie według opisanego sposobu według wynalazku, otrzymuje się zadziwiającą jednorodność grubości powłoki na wszystkich pokrywanych powierzchniach, która to jednorodność nie mogła być otrzymana dotychczas w odpowiadających zakresach grubości z zastosowaniem procesów tradycyjnych. Tego rodzaju jednorodność stanowi o lepszej ogólnej jakości produktu, i o bardziej jednorodnej teksturze i konsystencji. Obserwuje się lepsze rozprowadzenie stałych wtrąceń w cukierniczym wyrobie. Obserwuje się również znaczącą redukcję proporcji zawracanej do obiegu masy.

Poniżej podano rozmaite przykłady masy przegotowanego cukru, nadającej się do powlekania sposobem według wynalazku.

P r z y k ł a d 1:

Przygotowano masę cukierniczą o smaku miętowym typu pasty do żucia. Zastosowano 12 kg frappe z 50% wagowo albuminy jaja kurzego i 50% wagowo wody. Do tego frappe dodano osłodzoną masę ogrzaną do temperatury wrzenia 126°C i składającą się ze 100 kg syropu glukozowego, 100 kg cukru i 12 kg tłuszczu. Frappe zmieszano z osłodzoną masą w temperaturze wrzenia i zmieszano. Zbiornik wypełniono i utrzymywano go w temperaturze rzędu 90°C dla przejścia do cylindra.

P r z y k ł a d 2:

Wytworzono masę karmelową przez zanurzenie 50% wagowo 5 kg żelatyny o wykwicie 140 w 50% wagowo wody. Dodano do tego masę cukrową ogrzaną do 129°C i składającą się ze 100 kg syropu glukozowego, 60 kg cukru i 15 kg tłuszczu. Żelatyna o wykwicie 140 jest zmieszana z masą cukrową. Zbiornik wypełniono i utrzymywano go w temperaturze rzędu 90°C dla przejścia do cylindra.

PL 198 899 B1

P r z y k ł a d 3:

Zastosowano następujące składniki do masy cukrowej z korzenia prawoślazu i masy nugatowej:

	Składniki	Korzeń prawoślazu (kg)	Nugat (kg)
	Cukier	20	16
Część 1	Woda	7	5
	Glukoza	26	14,5
Część 2	Białko mleka lub albumina	0,150	0,120
	Woda	0,225	0,180
	Syrop glukozowy	0,625	0,450
Część 3	Mleko odtłuszczone	- -	3
	Cukier lodowy	- -	0,75
	Tłuszcz	3	2

P r z y k ł a d 4:

Otrzymano masę cukrową z korzenia prawoślazu przez gotowanie części 1 w 123°C dla otrzymania syropu. Część 1 dodano do części 2 i następnie ubito w wysokoobrotowej ubijarce planetarnej. Część 3 dodano z małą prędkością i następnie całość przeniesiono do zbiornika.

P r z y k ł a d 5:

Otrzymano masę nugatową przez gotowanie części 1 w 120°C aż do otrzymania syropu, który następnie dodano do części 2. Część 1 i 2 ubito w wysokoobrotowej ubijarce planetarnej. Następnie część 3 dodano z małą prędkością i całą mieszaninę przeniesiono do zbiornika.

P r z y k ł a d 6:

Karmel typu opisanego w Przykładzie 2 poddano pomiarom lepkości w temperaturze 35°C odpowiadającej średniej temperaturze osadzania ponad wapnem. Rezultaty są następujące:

Szybkość przecinania (sekunda^-1)	Lepkość(puazy)
2	7.562
4	6.121
6	5.291
8	4.625

Zastrzeżenia patentowe

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania batonów cukierniczych, zawierających trójwymiarowy rdzeń i przynajmniej jedną warstwę materiału cukierniczego, bazującą na przegotowanym cukrze, przynajmniej częściowo powlekającą ten rdzeń, polegający na powlekaniu rdzeni batonów warstwą materiału cukierniczego za pomocą urządzenia powlekającego zawierającego rolkę powlekającą i na odcinaniu indywidualnych porcji batonów o pożądanej długości, znamienny tym, że na rolce powlekającej wymiaruje się przynajmniej jedną ciągłą taśmę materiału cukierniczego bazującego na przegotowanym cukrze, mającego początkową temperaturę (t1) pomiędzy 75 i 95°C, a następnie po ochłodzeniu rolki do temperatury, w której temperatura osadzanego materiału cukierniczego jest niższa od początkowej temperatury (t1) o 50 do 60°C, od rolki odłącza się taśmę materiału cukierniczego, mającego lepkość od około 4000 do 10000 puazów dla szybkości przecinania pomiędzy 2 i 8 sek^-1, mającego temperaturę osadzania (t2) około 25 do 40°C i osadza się tę taśmę na przechodzącej w sposób ciągły podstawie do formowania rdzenia batonów, przez co taśmę materiału cukierniczego doprowadza się w czasie osadzania do stanu lepko-plastycznego, umożliwiającego jej wyginanie pod wpływem własnego ciężaru, przy czym osadzanie przeprowadza się przez kontaktowanie taśmy na płaszczyźnie osadzania sąsiadującej z najwyżej uniesioną powierzchnią/linią kontaktu podstawy rdzenia, a następnie w znany sposób odcina się indywidualne porcje batonów o pożądanej długości.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że podczas osadzania taśmy materiału cukierniczego przeprowadza się odkształcanie taśmy przez zaginanie jej swobodnych części ponad podstawą

PL 198 899 B1 rdzenia, bez znaczących modyfikacji początkowych wymiarów taśmy, określonych podczas nakładania taśmy na rolkę powlekającą.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ż e ciągłą taś mę z materiału cukierniczego wymiaruje się przez przepuszczanie materiału w stanie gorącym w temperaturze początkowej nad rolką powlekającą poprzez otwór, mający wymiary odpowiadające wymiarom szerokości i grubości taśmy przeznaczonej do osadzania.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że taś mę materiału cukierniczego po zwymiarowaniu chłodzi się poprzez kontakt z rolką powlekającą do uzyskania różnicy pomiędzy temperaturą początkową (t1) i temperaturą osadzania (t2), wynoszącej pomiędzy 52 i 57°C.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się początkową temperaturę (t1) taśmy materiału cukierniczego pomiędzy 85 i 92°C, i temperaturę osadzania (t2) pomiędzy 32 i 37°C.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ż e kontrolę temperatury taś my materiał u cukierniczego pomiędzy jej nałożeniem na rolkę i jej osadzeniem na podstawę do formowania rdzeni batonów realizuje się poprzez regulowanie stałej temperatury chłodzenia rolki powlekającej przy wyznaczonej prędkości obrotowej.
7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że ciąg łą podstawę do formowania rdzenia batonów wytwarza się z licznych połączonych części, dostarczanych z prędkością zasadniczo równą prędkości obrotowej rolki powlekającej.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ż e po nał o ż eniu taś my materiał u cukierniczego na rolkę powlekającą i przed jej utwardzeniem, na taśmie osadza się cząsteczki wtrąceń takich jak zboża, orzechy i suszone owoce, uzyskując przyleganie tych cząstek jedynie przez kontakt z materiałem taśmy, który jeszcze nie uległ całkowitemu utwardzeniu.
9. Sposób wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e na rolce powlekającej wymiaruje się kilka równoległych ciągłych taśm materiału cukierniczego za pomocą zbiornika zawierającego szereg otworów, które to taśmy podaje się na odpowiadające szeregi podstaw rdzenia przechodzące równolegle w sposób cią g ł y.
10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że szeregi podstaw rdzenia otrzymuje się przez odcinanie części z arkusza o większej szerokości i następnie przez boczne rozdzielenie tych części dla uzyskania określonego rozdzielenia odpowiadającego rozdzieleniu pomiędzy równoległymi taśmami na rolce powlekającej.
11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że osadzanie taśmy materiału cukierniczego na podstawie rdzenia przeprowadza się sukcesywnie przez ciąg przynajmniej dwóch rolek powlekających umieszczonych w szeregu, przy czym przynajmniej pierwsza rolka powlekająca osadza na podstawę rdzenia taśmę o pierwszej grubości, a druga rolka powlekająca osadza na podstawę rdzenia taśmę o drugiej grubości.
12. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że stosuje się podstawę rdzenia mającą kształt trójwymiarowy wybrany z kształtu mającego przekrój kwadratowy, prostokątny, trójkątny, trapezoidalny lub półkolisty.
13. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że materiał cukierniczy wybiera się z mieszanek bazujących na karmelu, paście do żucia, cukrze z korzenia prawoślazu i nugacie.
14. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się podstawę rdzenia stanowiącą podstawę waflową, biszkoptową, lodową lub z utwardzonego przegotowanego cukru.
15. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że po odcięciu, na indywidualne porcje batonów nakłada się powłokę czekoladową.