PL189937B1 - Poduszka dociskowa - Google Patents

Abstract

1. Poduszka dociskowa do zastosowania w prasach do laminowania, zawierajaca dwie powloki zewnetrzne i umieszczony pomiedzy nimi, elastyczny w kierunku gru- bosci, element amortyzujacy, znamienna tym, ze powloki zewnetrzne skladaja sie z obu warstw (3, 4, 17, 18) tekstylnego elementu dystansowego (2, 16), polaczo- nych za pomoca wlókien dystansowych (5, 19), z których co najmniej czesc stanowia wlókna przewodzace cieplo. Fig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest poduszka dociskowa do zastosowania w prasach do laminowania.

Wytwarzanie materiałów warstwowych, na przykład pokrytych powłokami dekoracyjnymi nłvt wiórowvch ndhvwa sie·. w nraęac.h dn lam i nawania Wtóre mogą mieć DOStaĆ mskolub wysokociśnieniowych pras półkowych, względnie pras o krótkim cyklu roboczym. Aby nacisk płyt prasujących był przenoszony równomiernie na całą powierzchnie prasowanego materiału, pomiędzy prasowany materiał i płyty prasujące wkłada się poduszki dociskowe. Poduszki dociskowe muszą wytrzymywać wysokie naciski, a także temperatury występujące w takich prasach. Muszą one ponadto być w stanie szybko i bez dużych strat przenosić ciepło, wychodzące z płyt prasujących, na prasowany materiał. Poza tym pożądane jest, aby przy użyciu jednej poduszki dociskowej można było przetwarzać w kolejnych procesach prasowany materiał o różnych formatach.

189 937

W poduszkach dociskowych opisanego na wstępie rodzaju chodzi o konstrukcje warstwowe. Tak na przykład w niemieckim opisie patentowym nr DE-A-26 27 442 opisana jest poduszka dociskowa, w której włóknina ze skłębionych włókien jest powleczona obustronnie elastomerem silikonowym. W należącym do tej samej klasy europejskim opisie patentowym nr EP-A-0 235 502 ujawniona jest poduszka dociskowa, w której folia z elastomeru silikonowego jest pokryta obustronnie folią rozdzielczą. W amerykańskim opisie patentowym nr USA-3 723 220 opisana jest również poduszka dociskowa z folii silikonowej, która dodatkowo może być pokryta folią rozdzielczą.

Poza tym znane są poduszki dociskowe, wykonane z tkaniny lub zawierające tkaninę. Tak na przykład w niemieckim opisie patentowym nr DE-B-23 19 593 przedstawiona jest poduszka dociskowa, której szkielet stanowi tkanina na sita metalowe, osadzona w osnowie z elastomeru silikonowego. Poduszka dociskowa znana z niemieckiego opisu patentowego nrDE-A-23 38 749 zawiera tkaninę z włókien szklanych, w której pojedyncze lub wszystkie włókna są zaimpregnowane lub powleczone tworzywem sztucznym, na przykład elastomerem silikonowym, w związku z czym włókna te stanowią element amortyzujący. Podobne rozwiązanie jest znane również z niemieckiego opisu patentowego nr DE-A-26 50 642. W europejskim opisie patentowym nr EP-A-0 493 630 zaproponowana została poduszka dociskowa z tkaniny tekstylnej, składającej się z aromatycznych włókien poliamidowych i włókien metalowych. W niemieckim opisie patentowym nr DE-U-297 18 204 ujawniona jest poduszka dociskowa, w której jedna część włókien zawiera elastomer silikonowy, natomiast druga ma postać drutu metalowego. W niemieckim opisie patentowym nr DE-U-94 18 984.6 przedstawiona jest poduszka dociskowa, w której włókna mogą być wykonane z różnych materiałów, zwłaszcza z gumy, elastomeru silikonowego lub metalu, względnie ich wzajemnej kombinacji. Wreszcie w niemieckich opisach patentowych nr dE-U-297 21 495 i DE-U-297 21 494 przedstawione są poduszki dociskowe, w których poszczególne włókna są wykonane w specjalny sposób.

Warstwowe poduszki dociskowe mają tę wadę, że nie jest w nich możliwe uzyskanie wystarczającej przewodności cieplnej. W poduszkach dociskowych, w których zastosowana jest tkanina, należy pójść na kompromis pomiędzy przewodnością cieplną i stabilnością wymiarów, w związku z czym nie zawsze udaje się osiągnąć optymalny rezultat w odniesieniu do tych własności.

Celem wynalazku jest opracowanie poduszki dociskowej, która charakteryzuje się stabilnością wymiarów, zaś jej przewodność cieplna daje się regulować w szerokim zakresie, przy czym również w odniesieniu do własności amortyzujących należy zapewnić znaczne możliwości dopasowywania poduszki do konkretnych wymagań.

Poduszka dociskowa do zastosowania w prasach do laminowania, zawierająca dwie powłoki zewnętrzne i umieszczony pomiędzy nimi, elastyczny w kierunku grubości, element amortyzujący, według wynalazku charakteryzuje się tym, że powłoki zewnętrzne składają się z obu warstw tekstylnego elementu dystansowego, połączonych za pomocą włókien dystansowych, z których co najmniej część stanowią włókna przewodzące ciepło.

Korzystnie tekstylny element dystansowy ma postać tkaniny dystansowej, dzianiny dystansowej lub szydełkowej dzianiny dystansowej.

Korzystnie włókna przewodzące ciepło są co najmniej w części metalowe.

Korzystnie tekstylny element dystansowy w co najmniej jednej z obu warstw zawiera, poza włóknami dystansowymi, dodatkowe włókna przewodzące ciepło.

Korzystnie dodatkowe włókna przewodzące ciepło są co najmniej w części metalowe.

Korzystnie usytuowany pomiędzy zewnętrznymi powłokami tekstylnego elementu dy stansowego element amortyzujący zawiera co najmniej jedna warstwę włókien amortyzujących, elastycznych w kierunku grubości.

Korzystnie każde z włókien amortyzujących zawiera rdzeń, otoczony koszulką o elastyczności zbliżonej do gumy.

Korzystnie koszulka jest z elastomeru silikonowego.

Korzystnie włókna amortyzujące są co najmniej częściowo otoczone drutem metalowym.

Korzystnie włókna amortyzujące przebiegają obok siebie w tym samym kierunku.

Korzystnie włókna amortyzujące mają postać maty kierunkowej.

189 937

Korzystnie element amortyzujący zawiera polimerową masę zalewową, na przykład z elastomeru silikonowego lub silikonu fluorowego, względnie jest z pianki z tworzywa sztucznego.

Poduszka według wynalazku jest ponadto korzystnie zaopatrzona w pogrubienia brzegowe.

W poduszce dociskowej według wynalazku powłoki zewnętrzne składają się z obu warstw tekstylnego elementu dystansowego, na przykład tkaniny dystansowej, dzianiny dystansowej lub szydełkowej dzianiny dystansowej oraz łączących te warstwy włókien dystansowych, przy czym co najmniej część włókien dystansowych stanowią włókna przewodzące ciepło, które poprawiają przewodność cieplną poduszki dociskowej w kierunku jej grubości. Taki tekstylny element dystansowy - zwany również dwuściennym elementem tekstylnym - stanowi tkaninę zespoloną o dwóch warstwach tekstylnych, które mają w zasadzie postać tkaniny, dzianiny lub dzianiny szydełkowej i w które wprowadzony jest dodatkowo system włókien, przepleciony pomiędzy obu warstwami tekstylnymi, przy czym odcinki, rozciągające się pomiędzy warstwami tekstylnymi, stanowią włókna dystansowe. Włókna dystansowe zapewniają maksymalny odstęp pomiędzy obiema warstwami tekstylnymi. Odstęp można regulować w szerokich granicach, odpowiednio do konkretnych wymagań, przy czym włókna dystansowe mają zapewniać jednakowy odstęp na całej powierzchni. Takie tekstylne elementy dystansowe stosowano dotychczas w innych dziedzinach techniki, na przykład w ochronie wód gruntowych (porównaj dr G. Schwarz, Girmes GmbH, wykład nr 344 na sympozjum „Techtextil” 1990; europejski opis patentowy nr EP-B-0 450 154).

Taka poduszka dociskowa charakteryzuje się dużą stabilnością wymiarów. Dzięki płaskim i bardzo równym powierzchniom o dużej liczbie punktów styku zapewniony jest również dobry styk z ogrzewanymi płytami prasującymi. Wskutek powyższego oraz w wyniku zastosowania dużej ilości włókien dystansowych można osiągnąć dobre przenoszenie ciepła i szybki transport ciepła przez poduszkę dociskową, przy czym przewodność cieplną można w szerokich granicach dopasowywać do indywidualnych wymagań poprzez odpowiednią zmianę ilości włókien dystansowych. Nie wszystkie włókna dystansowe muszą przy tym być włóknami przewodzącymi ciepło. Mogą one być zastępowane włóknami dystansowymi o dużej wytrzymałości mechanicznej i termicznej, na przykład z aramidów, polimidów lub ich kombinacji.

W jednej z postaci wykonania wynalazku włókna przewodzące ciepło są co najmniej w części z metalu, na przykład z aluminium, brązu, stali stopowej, miedzi lub mosiądzu, względnie zawierają taki metal poza innymi materiałami. Ponadto tekstylny element dystansowy może zawierać, poza włóknami dystansowymi, dodatkowe włókna przewodzące ciepło, które są wykonane z takiego materiału lub go zawierają, że ulega poprawie przewodność cieplna, co z kolei zapewnia dobre przenoszenie ciepła na powierzchnie poduszki dociskowej. Również te dodatkowe włókna mogą być co najmniej w części metalowe.

Elastyczny element amortyzacyjny może mieć wiele postaci wykonania. Tak na przykład element amortyzujący może zawierać co najmniej jedną warstwę włókien amortyzujących, elastycznych w kierunku grubości, jakie stosuje się w poduszkach dociskowych z tkanin. Włókna amortyzujące mogą być przy tym w całości wykonane z materiału o elastyczności zbliżonej od gumy, na przykład elastomeru silikonowego w postaci monofilamentów silikonowych lub monofilamentów silikonowych wypełnionych proszkiem metalu. Włókna amortyzujące mogą również zawierać rdzeń, na przykład w postaci nici złożonej z monofilamentów z tworzywa sztucznego, jak aramid, poliimid i inne lub z drutu metalowego, na przykład z miedzi, który to rdzeń jest otoczony koszulką o elastyczności zbliżonej do gumy, korzystnie również z elastomeru silikonowego. Rdzenie włókien mogą mieć postać drutów, monofilamentów, nici złożonych z monofilamentów, przędzy z włókna ciętego, włókien skręconych, lin, plecionek, splotek, sznurów, taśm lub temu podobnych, względnie mogą się składać z ich kombinacji. Celem poprawienia przewodności cieplnej włókna amortyzujące mogą być co najmniej częściowo otoczone drutem metalowym, owiniętym, okręconym lub oplecionym wokół koszulki włókna. Z uwagi na swoją wysoką przewodność cieplną jako metal nadaje się zwłaszcza miedź, można jednak również stosować aluminium, brąz, stal stopową i mosiądz.

W tekstylnym elemencie dystansowym włókna amortyzujące mogą przebiegać obok siebie w tym samym kierunku, przy czym mają one wówczas postać maty kierunkowej, zapew189 937 niając tym samym stabilność wymiarów. Element amortyzujący może również zawierać polimerową masę zalewową, na przykład z elastomeru silikonowego lub silikonu fluorowego, przy czym do masy zalewowej mogą być dodane cząstki metalu w postaci proszku lub krótkie włókna cięte.

Polimerową masę zalewową umieszcza się najpierw w stanie płynnym pomiędzy warstwami tekstylnego elementu dystansowego. Po osiągnięciu żądanej pozycji osiąga się końcowe własności mechaniczne poprzez sieciowanie lub utwardzanie. W masie zalewowej można również umieścić proszek metalu lub metalowe krótkie włókna cięte.

Można także zastosować pianki z tworzywa sztucznego. Nie jest przy tym wykluczone wykonanie elementu amortyzującego w postaci elementu kilkuwarstwowego, w którym każda z warstw jest ukształtowana inaczej, czyli zastosowanie kombinacji różnych postaci wykonania poszczególnych warstw.

Wreszcie według wynalazku poduszka dociskowa ma pogrubienia brzegowe, co zapewnia równomierny docisk na całej powierzchni.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia fragment poduszki dociskowej z tkaniną dystansową w widoku perspektywicznym, fig. 2 - fragment górnej powierzchni tkaniny dystansowej z fig. 1 w widoku z góry, fig. 3 - włókno amortyzujące ze splotką drucianą w widoku z boku, fig. 4 - włókno amortyzujące z fig. 3 w przekroju, fig. 5 - fragment poduszki dociskowej z dzianiną dystansową w widoku perspektywicznym, fig. 6 - fragment górnej powierzchni dzianiny dystansowej w widoku z góry oraz fig. 7 do 9 - poduszkę dociskową z brzegowymi pogrubieniami w przekrojach.

Przedstawiona na fig. 1 poduszka dociskowa 1 zawiera element dystansowy 2 w postaci tkaniny dystansowej, składającej się z dwóch warstw wierzchnich 3, 4 i łączących je włókien dystansowych, oznaczonych przykładowo odnośnikiem 5.

Jak widać na fig. 2, warstwa wierzchnia 3 jest utkana splotem płóciennym z włókien 6 osnowy (zaznaczonych na rysunku na czarno) oraz włókien 7 wątku, przy czym włókna 6 osnowy stanowią włókna dystansowe 5 i są przeplecione pomiędzy obiema warstwami wierzchnimi 3, 4, wskutek czego powstają rzędy włókien dystansowych 5, widoczne na fig. 1.

Pomiędzy rzędami włókien dystansowych 5 ułożone są włókna amortyzujące - oznaczone przykładowo odnośnikiem 8 - przy czym odstęp warstw wierzchnich 3, 4 jest dopasowany do grubości włókien amortyzujących 8. Włókna amortyzujące 8 mają skręconą splotkę drucianą - oznaczoną przykładowo odnośnikiem 9 - otoczoną koszulką - oznaczoną przykładowo odnośnikiem 10 - z elastomeru silikonowego. Włókna amortyzujące 8 nadają poduszce dociskowej 1 gumopodobną elastyczność w kierunku grubości.

Na figurach 3 i 4 przedstawione jest szczególne włókno amortyzujące 11. Również to włókno ma rdzeń w postaci splotki drucianej 12 z miedzi, otoczonej koszulką 13 z elastomeru silikonowego. Koszulka 13 jest dodatkowo od zewnątrz opleciona drutami miedzianymi - oznaczonymi przykładowo odnośnikiem 14, co poprawia przewodność cieplną włókna amortyzującego 11 w porównaniu do włókna amortyzującego 8.

Na figurze 5 ukazana jest poduszka dociskowa 15, różniąca się od poduszki dociskowej 1 odmienną postacią elementu dystansowego 16, którego funkcję pełni tutaj nie tkanina dystansowa, lecz dzianina dystansowa. Również ten element dystansowy 16 w postaci dzianiny dystansowej ma dwie warstwy wierzchnie 17, 18, połączone ze sobą w określonym odstępie za pomocą ustawionych w rzędach włókien dystansowych 19.

Jak widać szczegółowo na fig. 6, każda z warstw wierzchnich 17, 18 dzianiny dystansowej stanowi dzianinę osnowową z włóknami oczkowymi - oznaczonymi przykładowo odnośnikiem 21 - oraz włóknami runowymi - oznaczonymi przykładowo odnośnikiem 21 - przeplecionymi pomiędzy warstwami wierzchnimi 17, 18 i tworzącymi w ten sposób włókna dystansowe 19.

Pomiędzy rzędami włókien dystansowych 19 tutaj również są ułożone włókna amortyzujące - oznaczone przykładowo odnośnikiem 22 - które odpowiadają włóknom amortyzującym 8 w poduszce dociskowej 1, w związku z czym można zrezygnować z ich powtórnego opisu. Włókna amortyzujące 22 nadają poduszce dociskowej 15 gumopodobną elastyczność w kierunku grubości.

189 937

Na figurach 7 do 9 ukazane są schematycznie przekroje poduszek dociskowych 23, 24, 25, zaopatrzonych w pogrubienia brzegowe 26, 27, 28, 29, 30, 31. Pogrubienia brzegowe 26, 27, 28, 29, 30, 31 można wykonać poprzez zastosowanie dodatkowych włókien amortyzujących, zwiększenie gęstości oczek, wprowadzenie taśm lub utworzenie pętelek. W przykładzie wykonania ukazanym na fig. 9 pogrubienia brzegowe 30, 31 są wykonane poprzez zawinięcie krawędzi.

Pogrubienia brzegowe 26, 27, 28, 29, 30, 31 zapewniają równomierny docisk na całej powierzchni łącznie z obszarami obwodowymi.

189 937 ί\Ι cn t£

•V8

189 937

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (14)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Poduszka dociskowa do zastosowania w prasach do laminowania, zawierająca dwie powłoki zewnętrzne i umieszczony pomiędzy nimi, elastyczny w kierunku grubości, element amortyzujący, znamienna tym, że powłoki zewnętrzne składają się z obu warstw (3, 4, 17, 18) tekstylnego elementu dystansowego (2, 16), połączonych za pomocą włókien dystansowych (5,19), z których co najmniej cześć stanowią włókna przewodzące ciepło.
2. 2. Poduszka według zastrz. 1, znamienna tym, że tekstylny element dystansowy (2, 16) ma postać tkaniny dystansowej, dzianiny dystansowej lub szydełkowej dzianiny dystansowej.
3. 3. Poduszka według zastrz. 1, znamienna tym, że włókna przewodzące ciepło są co najmniej w części metalowe.
4. 4. Poduszka według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że tekstylny element dystansowy (2, 16) w co najmniej jednej z obu warstw (3, 4, 17, 18) zawiera, poza włóknami dystansowymi (5,19), dodatkowe włókna przewodzące ciepło.
5. 5. Poduszka według zastrz. 4, znamienna tym, że dodatkowe włókna przewodzące ciepło są c o najmniej w części metalowe.
6. 6. Poduszka według zastrz. 1, znamienna tym, że usytuowany pomiędzy zewnętrznymi powłokami tekstylnego elementu dystansowego (2, 16) element amortyzujący zawiera co najmniej jedną warstwę włókien amortyzujących (8,11, 22), elastycznych w kierunku grubości.
7. 7. Poduszka według zastrz. 6, znamienna tym, że każde z włókien amortyzujących (8, 11, 22) zawiera rdzeń (12), otoczony koszulką (13) o elastyczności zbliżonej do gumy.
8. 8. Poduszka według zastrz. 7, znamienna tym, że koszulka (13) jest z elastomeru silikonowego.
9. 9. Poduszka według zastrz. 7, znamienna tym, że włókna amortyzujące (11) są co najmniej częściowo otoczone drutem metalowym.
10. 10. Poduszka według zastrz. 7 albo 9, znamienna tym, że włókna amortyzujące (8, 22) przebiegają obok siebie w tym samym kierunku:.
11. 11. Poduszka według zastrz. 7 albo 9, znamienna tym, że włókna amortyzujące (8, 22) mają postać maty kierunkowej.
12. 12. Poduszka według zastrz. 1 albo 6, znamienna tym, że element amortyzujący zawiera polimerową masę zalewową, na przykład z elastomeru silikonowego lub silikonu fluorowego.
13. 13. Poduszka według zastrz. 1 albo 6, znamienna tym, że element amortyzujący jest z pianki z tworzywa sztucznego.
14. 14. Poduszka według zastrz. 1, znamienna tym, że jest zaopatrzona w pogrubienia brzegowe (26, 27, 27, 29, 30, 31).