PL185380B1

PL185380B1 - Sposób usuwania zadziorów z przedmiotów, zwłaszcza z przedmiotów metalowych

Info

Publication number: PL185380B1
Application number: PL97326031A
Authority: PL
Inventors: Keld O. Hundebol
Original assignee: Hh Patent As
Priority date: 1996-08-05
Filing date: 1997-08-05
Publication date: 2003-04-30
Also published as: EE03907B1; EP0918596A1; DE69711638T2; KR100453286B1; EP0918596B1; AU3692297A; DK0918596T3; JP4565363B2; HUP0001019A2; HU221879B1; SK284444B6; SI0918596T1; JP2000515434A; TW362057B; CZ293776B6; CN1076651C; DE69711638D1; CN1225600A; HUP0001019A3; SK8499A3

Abstract

1. Sposób usuwania zadziorów z przedmio- tów, zwlaszcza z przedmiotów metalowych, które wprowadza sie pod narzedzie usuwajace zadziory majace rolki usuwajace zadziory, z których kazda jest zamocowana na oddzielnej trzpieniowej osi odchodzacej promieniowo na zewnatrz od napedu, przy czym rolki usuwajace zadziory obraca sie wo- kól trzpieniowych osi oraz wokól osi obrotu prze- biegajacej prostopadle do trzpieniowych osi, a po- nadto rolki usuwajace zadziory przemieszcza sie ruchem postepowo-zwrotnym, równolegle nad po- wierzchnia przedmiotów, w kierunku poprzecznym do kierunku wprowadzania przedmiotów, znam ien- ny tym, ze stosuje sie rolki (21) usuwajace zadziory zlozone z majacych ksztalt kola tarcz z materialu sciernego, z promieniowymi szczelinami, tworza- cych duza liczbe palców usuwajacych zadziory, przy czym rolki (21) usuwajace zadziory obraca sie wo- kól trzpieniowych osi (22) w przeciwnych kierun- kach w parach. F ig . J PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób usuwania zadziorów z przedmiotów, zwłaszcza z przedmiotów metalowych. W szczególności, sposób według wynalazku znajduje zastosowanie do usuwania zadziorów z przedmiotów posiadających ostre krawędzie lub zadziory po wykrawaniu, obcinaniu, formowaniu i/lub obróbce skrawaniem.

Usuwanie zadziorów jest problemem nie tylko w produkcji przedmiotów metalowych, ale również w produkcji przedmiotów z innych materiałów, np. z tworzyw sztucznych, gdzie przedmioty te mogą mieć wypływki na krawędziach lub występy.

Przy usuwaniu zadziorów z przedmiotów metalowych często bardzo korzystne jest, jeżeli na konturze przedmiotu można wykonać równomierne ukosowanie.

Oprócz ręcznego usuwania zadziorów z oddzielnych przedmiotów przez pracownika używającego pilnika, są znane sposoby usuwania zadziorów z przedmiotów w produkcji masowej, takie jak: elektrolityczne usuwanie zadziorów i drgania w materiale ściernym, szlifowanie, piaskowanie, płukanie za pomocą różnych materiałów oraz przepłukiwanie pod wysokim ciśnieniem strumieniem z dodatkami ściernymi.

Stosowanie wspomnianych wyżej sposobów usuwania zadziorów z przedmiotów w produkcji masowej wiąże się z tym, że:

- przedmioty muszą być oddzielane od materiału ściernego,

- przedmioty muszą być czyszczone z pyłu i cieczy,

- przedmioty mogą wzajemnie uszkadzać się podczas stykania się ze sobą,

- przedmioty są ogrzewane w procesie usuwania zadziorów,

- procesy usuwania zadziorów są powolne,

- często występuje tak zwane powrotne zaginanie zadziorów lub wypływek, oraz

- wynik usuwania zadziorów zmienia się i zależy od kształtu przedmiotów, np. przy kołowym otworze, gdzie wzdłuż krawędzi otworu mogą pojawiać się różne promienie ukosowania.

185 380

Z opisu patentowego US nr 5.468.173 jest znany sposób usuwania zadziorów z przedmiotów metalowych, w którym stosuje się urządzenie mające dwa zestawy głowic usuwających zadziory, każda z czterema rolkami usuwającymi zadziory wyposażonymi w ścierne listki, które odchodzą promieniowo na zewnątrz od cylindra ustalającego. Wszystkie rolki usuwające zadziory obraca się w tym samym kierunku względem przedmiotu, z którego mają być usuwane zadziory. Rozwiązanie to nie nadaje się do usuwania zadziorów w narożnikach i wąskich przejściach, ponieważ szerokość listków usuwających zadziory stanowi ograniczenie dla szerokości otworu, który może być obrabiany. Ponadto, względna sztywność listków stanowi granicę dla ich zdolności do dostosowywania się do różnych kształtów i krawędzi.

Pomimo wielu znanych sposobów i urządzeń do usuwania zadziorów z przedmiotów, wiele zadań związanych z usuwaniem zadziorów musi być przeprowadzane ręcznie, co jest spowodowane przez wspomniane wyżej cechy tych rozwiązań i wymaganie dotyczące równomiernego promienia ukosowania wzdłuż różnorodnych konturów przedmiotów.

Jednakże ręczne usuwanie zadziorów z przedmiotów jest czasochłonne, a w konsekwencji kosztowne w produkcji masowej. Ponadto, na krawędziach, z których usuwane są zadziory, często pojawiają się rysy, które mogą przyczyniać się do powstawania pęknięć, które z kolei mogą doprowadzić do złamań w przedmiotach.

W przemyśle lotniczym istnieje zatem problem przy wytwarzaniu np. żeber skrzydeł samolotowych lub podobnych przedmiotów. Żebra te są wykonane z dużego przedmiotu metalowego, który jest obrabiany skrawaniem dokładnie na żądany kształt. Kiedy żebra są sprowadzane do swych końcowych wymiarów, zadziory spowodowane przez obróbkę skrawaniem muszą być usuwane w trakcie równoczesnego ukosowania z dość dokładnymi promieniami ukosowania krawędzi otworów i krawędzi zewnętrznych. Te ukosowania powinny nie tylko mieć pewien równomierny promień, ale ukosowania muszą również być całkowicie pozbawione rys lub śladów po usuwaniu zadziorów, ponieważ takie rysy lub ślady mogą spowodować powstanie pęknięć na skutek drgań w gotowych żebrach, gdy są one zamontowane w skrzydle samolotowym lub w podobnym miejscu.

Istnieje zatem potrzeba opracowania sposobu usuwania zadziorów z przedmiotów bez powodowania powstawania rys lub pęknięć w oczyszczanych z zadziorów krawędziach tych przedmiotów, w którym to sposobie, równocześnie z usuwaniem zadziorów, będzie przeprowadzane ukosowanie z równomiernymi promieniami na konturach tych przedmiotów.

Tam, gdzie przedmioty mają być poddane późniejszej obróbce powierzchniowej, pożądane jest, by usuwanie zadziorów odbywało się z równomiernymi konturami, ponieważ dzięki temu zapewnione jest, że powierzchniowa powłoka, taka jak powłoka lakiernicza, może być nałożona warstwą o żądanej grubości.

Sposób usuwania zadziorów z przedmiotów, zwłaszcza z przedmiotów metalowych, które wprowadza się pod narzędzie usuwające zadziory mające rolki usuwające zadziory, z których każda jest zamocowana na oddzielnej trzpieniowej osi odchodzącej promieniowo na zewnątrz od napędu, przy czym rolki usuwające zadziory obraca się wokół trzpieniowych osi oraz wokół osi obrotu przebiegającej prostopadle do trzpieniowych osi, a ponadto rolki usuwające zadziory przemieszcza się ruchem postępowo-zwrotnym, równolegle nad powierzchnią przedmiotów, w kierunku poprzecznym do kierunku wprowadzania przedmiotów, według wynalazku charakteryzuje się tym, że stosuje się rolki usuwające zadziory złożone z mających kształt koła tarcz z materiału ściernego, z promieniowymi szczelinami, tworzących dużą liczbę palców usuwających zadziory, przy czym rolki usuwające zadziory obraca się wokół trzpieniowych osi w przeciwnych kierunkach w parach.

Korzystnie, przedmioty mające przynajmniej częściowo płaski spód przemieszcza się do przodu na podciśnieniowej płaskiej powierzchni, mocującej te przedmioty podczas ich ruchu posuwu pod narzędziem usuwającym zadziory.

Korzystnie, pod narzędzie usuwające zadziory wprowadza się żebra skrzydeł samolotów lub podobne przedmioty. Ewentualnie, pod narzędzie usuwające zadziory wprowadza się przedmioty płytkowe.

Niespodziewanie okazało się, że efekt usuwania zadziorów i obróbki koncentruje się na krawędziach przedmiotów, gdzie zadziory są zwykle pozostawiane lub są zaginane, a ponadto

185 380 ciepło wydzielane podczas tego procesu nie ma wpływu na przedmioty, ponieważ usuwające zadziory tarcze powodują cyrkulację dla chłodzenia powierzchni przedmiotów. Po usuwaniu zadziorów nie potrzeba późniejszego czyszczenia, ponieważ proces ten jest przeprowadzany na sucho i nawet na skomplikowanych przedmiotach uzyskuje się równomierny, podobny promień ukosowania na wszystkich konturach niezależnie od tego, czy kontury te przebiegają na zewnętrznych krawędziach przedmiotów, czy na krawędziach otworów o różnych kształtach.

Te obszary na powierzchniach przedmiotów, które są usytuowane pomiędzy wspomnianymi krawędziami, są z drugiej strony szlifowane równo i gładko bez znacznego usuwania materiału.

Palce na tarczach usuwających zadziory zapewniają dużą giętkość, dzięki czemu palce te mogą wchodzić na pewien wymiar w zagłębienia i otwory w przedmiotach, tak że ukosowanie na konturach może osiągać zamierzony promień. Podobnie, te stosunkowo wąskie palce mogą wchodzić do dołu w wąskie otwory i przejścia i umożliwiać ich obróbkę.

Ponadto, obracanie się narzędzi usuwających zadziory z przeciwnym zwrotem powoduje, że na przedmiot nie ma oddziaływania tylko w jednym kierunku, co oznacza, że siła trzymania przedmiotu na płaskiej powierzchni nie musi być szczególnie duża. Wynika stąd duża pewność dokładnego usuwania zadziorów i zachowania kształtu.

Umieszczenie przedmiotów na płaskiej powierzchni podciśnieniowej powoduje zatem, że są one trzymane bezpiecznie podczas obróbki, a ponadto uzyskuje się chłodzenie powierzchni przedmiotów podczas usuwania zadziorów.

W przypadku gładkich przedmiotów dotychczas trudno było w późniejszej obróbce powierzchniowej przez malowanie lub lakierowanie spowodować przywieranie materiału do powierzchni przedmiotów.

Kiedy przedmioty są oczyszczane z zadziorów sposobem według wynalazku, okazuje się, że materiał użyty do obróbki powierzchniowej osiąga zadziwiająco dobre przywieranie do powierzchni przedmiotów.

Dzięki temu sposób według wynalazku może być korzystnie stosowany do usuwania zadziorów z żeber na skrzydłach samolotów przy równoczesnym ukosowaniu różnych krawędzi na tych żebrach. W podobny sposób mogą być obrabiane przedmioty płytkowe.

Sposób według wynalazku jest przedstawiony, w przykładach wykonania, z wykorzystaniem rysunku, na którym fig. 1 przedstawia częściowy przekrój przedmiotu przed usunięciem zadziorów, fig. 2 - przekrój z fig. 1 po usunięciu zadziorów sposobem według wynalazku, fig. 3 - widok z góry żebra skrzydła samolotowego, które jest czyszczone z zadziorów sposobem według wynalazku, fig. 4 - schematycznie widok z boku urządzenia do usuwania zadziorów i żebra skrzydła samolotowego, podczas usuwania zadziorów, a fig. 5 - w powiększeniu, rolkę usuwającą zadziory złożoną z kilku tarcz usuwających zadziory.

Na fig. 1 przedstawiono przekrój przedmiotu 1, którego powierzchnia 2 ma występy 3 i rowki 4, zgodnie z końcowym kształtem tego przedmiotu. Występy 3 i rowki 4 mają pewien wymiar. Widać również przelotowy otwór 5 i zagłębienie 6. Szereg rowków, śladów lub zagłębień oznaczono przez 7, przy czym pochodzą one od narzędzia skrawającego podczas obróbki skrawaniem, takiej jak frezowanie lub toczenie, a przez 8 oznaczono ostre zadziory, które muszą być usunięte w etapie końcowej obróbki przedmiotu, przy czym małe strzałki oznaczają wąskie rowki powstające przy obróbce skrawaniem, a większe strzałki oznaczają ostre zadziory, które muszą być usuwane i/lub ukosowane poprzez ogólne usuwanie zadziorów z powierzchni przedmiotu.

Te rowki, ślady lub zagłębienia 7 i zadziory 8 muszą być usunięte, zaś różne krawędzie, to znaczy krawędzie wokół otworu 5 i zagłębienia 6 muszą być skośnie ścięte, jak pokazano odpowiednio przez 9 i 10, natomiast powierzchnia 2 przy występach 3 i rowkach 4 wymaga jedynie wygładzenia podczas usuwania najmniejszej możliwej ilości materiału, jak pokazano na fig. 2.

Osiągnięto to poprzez sposób według wynalazku, gdzie przedmiot 1, jak pokazano na fig. 3 i 4, wprowadza się pod narzędzie usuwające zadziory, które omiata powierzchnię 2 przedmiotu 1, przy czym to narzędzie usuwające zadziory zawiera pewną liczbę rolek 21 usuwających zadziory, zamontowanych na oddzielnych trzpieniowych osiach 22, które od185 380 chodzą promieniowo od napędu 23. Rolki 21 usuwające zadziory są nie tylko obracane wokół trzpieniowych osi 22 (strzałka 25), ale są również obracane (strzałka 26) wokół osi obrotu 24, która przebiega prostopadle do trzpieniowych osi 22, a ponadto rolki 21 usuwające zadziory są poruszane ruchem postępowo-zwrotnym (podwójna strzałka 27) równolegle z powierzchnią 2 przedmiotu 1 w kierunku poprzecznym do kierunku posuwu (strzałka 28) tego przedmiotu.

Sąsiednie rolki 21 usuwające zadziory obracają się w przeciwnych kierunkach, jak pokazano przeciwnie skierowanymi strzałkami 25 na fig. 3. Podczas usuwania zadziorów przedmiot 1 jest przemieszczany do przodu na stole roboczym 29 i jest przymocowany w znany sposób za pomocą narzędzi zaciskowych 30.

Jeżeli jednak przedmiot 1 ma płaski spód o pewnym wymiarze, korzystne jest, w charakterze roboczego stołu 29, stosowanie roboczego stołu z przenośnikiem taśmowym, który ma perforowaną płaską powierzchnię 31, pod którą usytuowana jest komora 32 dołączona do źródła podciśnienia (nie pokazano na rysunku), tak że podczas usuwania zadziorów przedmiot 1 jest mocowany przez podciśnienie. Przenośnik taśmowy jest o obiegu bez końca i porusza się na rolkach 33 umieszczonych poniżej roboczego stołu 29. Jak pokazano na fig. 5, rolki 21 usuwające zadziory są złożone z wielu tarcz usuwających zadziory, z których każda jest wykonana z materiału ściernego wyciętego w kształcie koła i które mają promieniowe nacięcia, by utworzyć dużą liczbę palców usuwających zadziory, odchodzących promieniowo od rolek 21 usuwających zadziory i od osi 22. Ponadto osiowy wymiar rolek 21 usuwających zadziory można regulować zgodnie z aktualnym zadaniem usuwania zadziorów przez zmienianie liczby tarcz usuwających zadziory na trzpieniowych osiach 22.

Palce usuwające zadziory na tarczach 21 usuwających zadziory zapewniają dużą elastyczność, co umożliwia wchodzenie palców usuwających zadziory na pewien wymiar w otwory 5 i w zagłębienia 6 w przedmiocie 1, tak że można osiągnąć ukosowanie konturów z zamierzonym promieniem. Z drugiej strony, kiedy palce usuwające zadziory przechodzą przez obszar płaszczyzny o pewnym wymiarze, taki jak występy 3 i rowki 4, palce usuwające zadziory są ściskane razem i usuwają tylko nieznaczną część materiału z powierzchni.

Przykład

W celu sprawdzenia skuteczności sposobu według wynalazku przeprowadzono próbę usuwania zadziorów w urządzeniu 20 do usuwania zadziorów. Urządzenie 20 do usuwania zadziorów ma ramę (nie pokazaną na rysunku), na której jest zawieszone wyżej opisane narzędzie usuwające zadziory z rolkami 21 usuwającymi zadziory, trzpieniowymi osiami 22, napędem 23, obrotową osią24 oraz roboczym stołem 29 i/lub podciśnieniowym stołem.

Zastosowane urządzenie 20 miało długość trzpienia 350 mm, 6 trzpieni i razem 168 tarcz usuwających zadziory rozmieszczonych na trzpieniach, które obracały się parami w przeciwnych kierunkach. Tarcze usuwające zadziory były powleczone materiałem ściernym o numerze ziarna 220 i miały średnicę 300 mm, przy czym wybór można było zrobić tylko spośród średnic w zakresie 250-500 mm. Głębokość sprzężenia lub głębokość robocza była ustawiona na 8 mm. Przedmiotem była płytka z aluminium o grubości 1,6 mm, w której wywiercono otwory. Przedmiot ten był zamocowany za pomocą stołu podciśnieniowego, który mógł przemieszczać przedmiot do przodu z różnymi prędkościami.

Wyniki próby

Ukosowanie krawędzi

W urządzeniu można było zmieniać prędkość obrotową rolek usuwających zadziory, prędkość posuwu stołu roboczego i głębokość penetracji palców usuwających zadziory. Aby określić wpływ tych czynników na wynik, badane przedmioty oczyszczano z zadziorów przy różnych prędkościach obrotowych i prędkościach posuwu. Ukosowanie krawędzi mierzono przy zewnętrznej krawędzi i w otworze o średnicy 2,4 mm.

Wyniki otrzymane dla promieni ukosowania przy prędkości posuwu 1,0 m/min są następujące:

Obr/min	1130	1240	1360	1500
Krawędź zewnętrzna (mm)	0,3	0,3	0,2	0,4
Otwór (mm)	0,1	0,1	0,1	0,1

185 380

Wyniki otrzymane dla promieni ukosowania przy prędkości posuwu 1,25 m/min są następujące:

Obr/min	1130	1240	1360	1500
Krawędź zewnętrzna (mm)	0,20	0,20	0,30	0,30
Otwór (mm)	0,05	0,10	0,15	0,50

Wyniki otrzymane dla promieni ukosowania przy prędkości posuwu 1,50 m/min są następujące:

Obr/min	1130	1240	1360	1500
Krawędź zewnętrzna (mm)	0,15	0,20	0,30	0,30
Otwór (mm)	0,05	0,05	0,10	0,10

Ponieważ tylko jeden przedmiot próbny był pozbawiany zadziorów przy każdej kombinacji prędkości posuwu i prędkości obrotowej, wyników nie można było potraktować statystycznie. Widoczne były jednak następujące tendencje:

- przy wzrastającej prędkości obrotowej zwiększa się usuwanie materiału i wraz z tym ukosowanie krawędzi, oraz

- wraz ze wzrastającą prędkością posuwu zmniejsza się usuwanie materiału i wraz z nim ukosowanie krawędzi.

Usuwanie zadziorów w zależności od średnicy otworu.

Usuwanie zadziorów przeprowadzano na przedmiocie, w którym wywiercono otwory o różnych średnicach.

Wyniki dla promieni krawędzi przy prędkości rolki 1360 obr/min i przy prędkości posuwu 1 m/min były następujące:

Średnica otworu (mm)	2,4	4,0	32,0	krawędź zewnętrzna
Promień krawędzi (mm)	0,15	0,2	0,3	0,2

Widać z tego, że im większa jest średnica otworu, tym większe jest ukosowanie krawędzi, ale nawet przy bardzo małych otworach (średnica = 2,4 mm) usuwanie zadziorów było zadowalające.

Usuwanie zadziorów z równoczesnym obrabianiem przedmiotów z różnymi grubościami płytki.

Przy prędkości rolki 1360 obr/min i prędkości posuwu 1 m/min otrzymano następujące wyniki dla przedmiotu, który przy krawędzi miał pierwszy występ o wysokości 1,4 mm, następnie zagłębienie o długości 30 mm, a potem drugi występ o wysokości 5,5 mm, następnie inne zagłębienie o długości 46 mm i potem jeszcze trzeci i ostatni występ o wysokości 1,4 mm.

Przy przejściu z pierwszego występu do następnego zagłębienia zmierzony promień krawędzi występu wynosił 0,3 mm. Na przejściu z zagłębienia do drugiego występu zmierzony promień krawędzi występu wynosił 0,8 mm, a na przejściu z drugiego zagłębienia do trzeciego i ostatniego występu zmierzony promień krawędzi występu wynosił 0,3 mm.

W konsekwencji możliwe jest usuwanie zadziorów z płytkowych przedmiotów o różnych grubościach. Chociaż ukosowanie na krawędzi grubszych części jest większe, jest to jednakże dopuszczalne.

Usuwanie zadziorów w zależności od odległości pomiędzy płytkowymi przedmiotami umieszczonymi obok siebie.

Przy prędkości rolki 1360 obr/min i prędkości posuwu 1 m/min, przy czym wszystkie przedmioty płytkowe miały grubość 1,2 mm, otrzymano następujące wyniki:

Odległość od następnego przedmiotu płytkowego (mm)	10	13	20
Promień krawędzi (mm)	0,2	0,3	0,2

185 380

Nawet przy odległości tylko 10 mm od boku następnego przedmiotu płytkowego ukosowanie krawędzi było bardzo dobre.

Usuwanie zadziorów przy obrabianiu obu stron.

Przy prędkości rolki 1360 obr/min i prędkości posuwu 1 m/min, przy czym przedmioty płytkowe miały grubość 1,6 mm, a otwór miał średnicę 2,4 mm, uzyskano następujące wyniki.

Na pierwszej obrabianej stronie zmierzone ukosowanie krawędzi otworu wynosiło 0,05 mm, a przy krawędzi zewnętrznej 0,4 mm. Następnie płytkowy przedmiot obrócono i poddano usuwaniu zadziorów po drugiej stronie, gdzie zmierzone ukosowanie krawędzi otworu wynosiło 0,1 mm, a przy krawędzi zewnętrznej ukosowanie wynosiło 0,4 mm. Usuwanie zadziorów po przeciwnych stronach nie ma zatem żadnego wzajemnego wpływu.

Struktura powierzchni

Przeprowadzono ocenę struktury powierzchni płytkowych przedmiotów, z których usuwane były zadziory. Ocenę tę przeprowadzono opto-elektronicznie. Okazało się, że płytkowy przedmiot ma niewielkie wgłębienia o długości około 0,5 mm i o głębokości do 0,6 pm. Charakterystyczną cechą tych wgłębień było to, że po obu stronach takiej doliny usytuowane były wierzchołki lub części wzniesione. Ponieważ te wgłębienia nawet w maksymalnym przypadku powodują tylko minimalny stopień uszkodzenia warstwy płytki (6 pm w porównaniu z 80 pm grubości warstwy płytki) i ponieważ te zagłębienia lub nieregularności są zmniejszane przez późniejszą obróbkę galwaniczną, nie mogą być one traktowane jako krytyczne

Zmniejszenie grubości płytki

Aby ocenić zmniejszenie grubości płytki wynikające z usuwania zadziorów według wynalazku, zbadano trzy przedmioty próbne:

	Grubość warstwy płytki
strona obrobiona	strona nieobrobiona
Ścieranie z maksymalnym skutkiem - ukosowanie krawędzi 0,4 mm - prędkość obrotowa = 1500 obr/m - prędkość posuwu 1 m/min - grubość 1,6 mm	80 pm	80 pm
Ścieranie z normalnym skutkiem - ukosowanie krawędzi 0,2 mm - prędkość obrotowa = 1240 obr/min - prędkość posuwu 1,5 m/min - grubość 1,6 mm	80 pm	80 pm
Ścieranie z cieńszymi przedmiotami płytkowymi - ukosowanie krawędzi 0,3 mm - prędkość obrotowa = 1360 obr/min - prędkość posuwu 1 m/min - grubość 1,2 mm	65 pm	65 pm

Nawet przy maksymalnym wyniku (najdłuższy czas oddziaływania przy maksymalnej prędkości obrotowej i maksymalnej prędkości posuwu) na powierzchniach nie można zaobserwować żadnego znacznego ścierania.

Wniosek i ocena

Przy stosowaniu sposobu według wynalazku badane były trzy punkty:

- ukosowanie krawędzi,

- ścieranie przedmiotów płytkowych, oraz

- struktura powierzchni.

Uzyskano bardzo dobre ukosowanie krawędzi. Po zbadaniu wpływu prędkości obrotowej i prędkości posuwu zaobserwowano następujące tendencje:

- kiedy zwiększa się prędkość obrotowa, zwiększa się również ukosowanie krawędzi, oraz

185 380

- kiedy zwiększa się prędkość posuwu, ukosowanie krawędzi maleje.

Usuwano również zadziory z otworów i stwierdzono tu, że im większy otwór, tym większe jest ukosowanie krawędzi. Nawet w przypadku otworów o małej średnicy, w opisanym powyżej przypadku średnicy 2,4 mm, usuwanie zadziorów było odpowiednie.

Można równocześnie obrabiać przedmioty o różnych grubościach.

Nawet w odległości 10 mm od boku sąsiedniego przedmiotu płytkowego usuwanie zadziorów było bardzo dobre.

Usuwanie zadziorów z przeciwnej drugiej strony przedmiotu płytkowego nie ma żadnego wpływu na usuwanie zadziorów z pierwszej strony

Wszystkie istniejące zadziory były skutecznie usunięte.

Nie zaobserwowano żadnego powrotnego zaginania zadziorów.

Nie można było zaobserwować żadnego rzeczywistego ścierania na powierzchniach części płytkowych. Struktura powierzchni części płytkowych zmienia się jednak w stosunku do początkowej struktury. Wykazane zostało istnienie rozrzuconych zagłębień, które jednak ze względu na swą wielkość (6 pm w porównaniu z 80 pm grubości warstwy płytkowej) muszą być traktowane jako pozbawione znaczenia, ponieważ takie nieregulamości są później zmniejszane przez obróbkę galwaniczną.

Badanie wykazało zatem, że sposób według wynalazku może korzystnie być stosowany do usuwania zadziorów z przedmiotów, takich jak żebra skrzydeł samolotowych lub podobne przedmioty.

185 380

Fig. 5

185 380

Fig. 3

185 380

Fig. i

Fig 2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób usuwania zadziorów z przedmiotów, zwłaszcza z przedmiotów metalowych, które wprowadza się pod narzędzie usuwające zadziory mające rolki usuwające zadziory, z których każda jest zamocowana na oddzielnej trzpieniowej osi odchodzącej promieniowo na zewnątrz od napędu, przy czym rolki usuwające zadziory obraca się wokół trzpieniowych osi oraz wokół osi obrotu przebiegającej prostopadle do trzpieniowych osi, a ponadto rolki usuwające zadziory przemieszcza się ruchem postępowo-zwrotnym, równolegle nad powierzchnią przedmiotów, w kierunku poprzecznym do kierunku wprowadzania przedmiotów, znamienny tym, że stosuje się rolki (21) usuwające zadziory złożone z mających kształt koła tarcz z materiału ściernego, z promieniowymi szczelinami, tworzących dużą liczbę palców usuwających zadziory, przy czym rolki (21) usuwające zadziory obraca się wokół trzpieniowych osi (22) w przeciwnych kierunkach w parach.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że przedmioty (1) mające przynajmniej częściowo płaski spód przemieszcza się do przodu na podciśnieniowej płaskiej powierzchni (31), mocującej te przedmioty (1) podczas ich ruchu posuwu pod narzędziem usuwającym zadziory.
3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pod narzędzie usuwające zadziory wprowadza się żebra skrzydeł samolotów lub podobne przedmioty.
4. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pod narzędzie usuwające zadziory wprowadza się przedmioty płytkowe.