PL185048B1 - Sposób wytwarzania 3-(1-piperazynylo)-1,2-benzoizotiazolu i nowe związki wyjściowe - Google Patents

Sposób wytwarzania 3-(1-piperazynylo)-1,2-benzoizotiazolu i nowe związki wyjściowe

Info

Publication number
PL185048B1
PL185048B1 PL96326630A PL32663096A PL185048B1 PL 185048 B1 PL185048 B1 PL 185048B1 PL 96326630 A PL96326630 A PL 96326630A PL 32663096 A PL32663096 A PL 32663096A PL 185048 B1 PL185048 B1 PL 185048B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
compound
piperazine
isopropanol
amount
Prior art date
Application number
PL96326630A
Other languages
English (en)
Other versions
PL326630A1 (en
Inventor
Fox┴Darrell┴E.
Lambert┴John┴F.
Sinay┴Terry┴G.┴Jr.
Walinsky┴Stanley┴W.
Original Assignee
Pfizer
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Pfizer filed Critical Pfizer
Publication of PL326630A1 publication Critical patent/PL326630A1/xx
Publication of PL185048B1 publication Critical patent/PL185048B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D275/00Heterocyclic compounds containing 1,2-thiazole or hydrogenated 1,2-thiazole rings
    • C07D275/04Heterocyclic compounds containing 1,2-thiazole or hydrogenated 1,2-thiazole rings condensed with carbocyclic rings or ring systems
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P21/00Drugs for disorders of the muscular or neuromuscular system
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D295/00Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms
    • C07D295/22Heterocyclic compounds containing polymethylene-imine rings with at least five ring members, 3-azabicyclo [3.2.2] nonane, piperazine, morpholine or thiomorpholine rings, having only hydrogen atoms directly attached to the ring carbon atoms with hetero atoms directly attached to ring nitrogen atoms
    • C07D295/26Sulfur atoms

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Neurology (AREA)
  • Orthopedic Medicine & Surgery (AREA)
  • Physical Education & Sports Medicine (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Thiazole And Isothizaole Compounds (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku są sposób wytwarzania 3-(1-piperazynylo)-1,2-benzoizotiazolu i nowe związki wyjściowe stosowane w tym sposobie. 3-(1-Pipzrazynylo)-1,2-benzoizotiazol jest ważnym związkiem pośrednim stosowanym do wytwarzania 5-(2-(4-(1,2-benzoizotiazo13-ilo)-1-pipzrazynylo)ztylo)-6-chloro-1,3-dihydro-2H-indo1-2-onu (ziprasidone). Związek ten wykazuje działanie neuroleptyczne.
W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4831031 ujawniono chlorowodorek 5-(2-(4-(1,2-bznzoizotiazo1-3-ilo)pipzrazynylo)etylo)-6-chlorz-1,3-dihydro-2H-indo1-2-onu o wzorze
w którym Ar oznacza benzoizotiazoH-il, w postaci he*mihydratu (zwany dalej „hemihydratem”).
Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5312925 dotyczy monohydratu chlorowodorku ziprasidone, sposobów jego wytwarzania i środków farmaceutycznych oraz sposobów leczenia zaburzeń psychotycznych.
Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5359068 dotyczy sposobów wytwarzania ziprasidone i związków wyjściowych do jego wytwarzania.
Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5206366 dotyczy sposobów wytwarzania ziprasidone w fazie wodnej.
Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4590196 dotyczy 1-(1,2benzoizotiazo1-3-ilo)piperazyny, która jest przedostatnim związkiem pośrednim, wytwarzanym sposobem według niniejszego wynalazku.
Japoński opis patentowy nr 6220030 dotyczy sposobu wytwarzania pochodnych 3-ammo-1,2-benzoizotiazolu drogą reakcji pochodnych bis ^-cyjanofenylo^isulfidu z amidkami metali, a następnie reakcji ze środkiem utleniającym.
Zgodny z wynalazkiem sposób wytwarzania 3-{1-piperazynylz)-1,2-bznzoizotiazolu o wzorze I
polega na tym, że związek o ogólnym wzorze II
CN
II
185 048 w którym R1 oznacza grupę o wzorze
poddaje się reakcji z piperazyną w temperaturze 80 - 170°C, ewentualnie w obecności rozpuszczalnika zapobiegającego zestalaniu się piperazyny.
Korzystnie stosuje się związek o wzorze II, w którym R1 oznacza grupę o wzorze „c”. Piperazynę korzystnie stosuje się w ilości 2-15 równoważników molowych, w stosunku do ilości związku o wzorze II, a zwłaszcza w ilości 10 równoważników molowych, w stosunku do ilości związku o wzorze II.
Jako rozpuszczalnik zapobiegający zestalaniu się piperazyny korzystnie stosuje się izopropano1, pirydynę lub t-butanol, a zwłaszcza izopropanol.
W szczególności izopropanol stosuje się w ilości 1,2 ml na 1 g użytego związku o wzorze II.
Zgodnie z korzystnym sposobem według wynalazku reakcję związku o wzorze II, w którym R1 oznacza grupę o wzorze
CN z piperazyną prowadzi się w obecności środka utleniającego grupę tiolową, oraz ewentualnie w obecności rozpuszczalnika zapobiegającego zestalaniu się piperazyny.
Jako środek utleniający grupę tiolową korzystnie stosuje się dimetylosulfotlenek, powietrze, sole miedzi(II), wodorosiarczyn metalu alkalicznego, pirosiarczyn metalu alkalicznego lub nadtlenek wodoru, a zwłaszcza dimetylosulfotlenek.
W szczególności dimetylosulfotlenek stosuje się w ilości 2-4 równoważników molowych, w stosunku do związku o wzorze II.
Jako rozpuszczalnik zapobiegający zestalaniu się piperazyny korzystnie stosuje się izopropano1, pirydynę lub t-butanol. a zwłaszcza izopropanol.
Izopropanol korzystnie stosuje się w ilości 1,2 ml na 1 g użytego związku o wzorze II.
Wynalazek dotyczy także nowych związków wyjściowych o ogólnym wzorze Ha
IIa
185 048 w którym R1 oznacza grupę o wzorze
•N lub
b
Stosowane w tym opisie określenie „rozpuszczalnik zapobiegający zestalaniu się piperazyny” odnosi się do rozpuszczalnika, który podczas ogrzewania w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin jest w stanie rozpuszczać zestaloną piperazynę w przestrzeni szczytowej i w przestrzeniach zajmowanych przez parę w naczyniu reakcyjnym. Fachowiec zdaje sobie sprawę, że piperazyna zestala się w temperaturze zbliżonej do 108°C, a więc będzie się zestalała w każdym obszarze naczynia reakcyjnego, który znajduje się w takiej lub niższej temperaturze. Dla fachowca jest również zrozumiałe, że obszary naczynia reakcyjnego sprzyjające zestalaniu się piperazyny znajdują się powyżej poziomu mieszaniny reakcyjnej.
Obszar nad roztworem w naczyniu reakcyjnym, lecz znajdujący się wewnątrz reaktora i objęty obszarem przebiegu reakcji, jest nazywany przestrzenią szczytową naczynia reakcyjnego. Przestrzeń zajmowana przez parę odnosi się do przestrzeni wokół różnych przewodów zasilających naczynie reakcyjne i przewodów odprowadzających z tego naczynia oraz przestrzeni w tych przewodach.
Określenie sole miedzi(II) odnosi się do chlorku miedzi (CuCĘ), bromku miedzi (CuBr2) lub siarczanu miedzi (CuSOą).
Określenie wodorosiarczyn odnosi się do wodorosiarczynu sodu (NaHSO,) lub wodorosiarczynu potasu (KHSO3).
Określenie pirosiarczyn metalu alkalicznego odnosi się zwłaszcza do pirosiarczynu sodu (Na2S2O5) lub pirosiarczynu potasu (K2S2Os).
Związki o wzorze I i ziprasidone można wytworzyć sposobami przedstawionymi na poniższych schematach i opisanymi poniżej. O ile nie podano inaczej związki o wzorach I, II i IIa oraz grupa R1 na tych schematach mają wyżej podane znaczenie.
Schemat 1
CN rx
185 048
Schemat2
Schemat 1 przedstawia sposób wytwarzania związków wyjściowych o wzorze I lub Ia, które można przeprowadzić w produkt końcowy, ziprasidone, zgodnie ze sposobem przedstawionym na schemacie 2.
Stosowany zgodnie ze schematem 1 związek o wzorze II, w którym R1 oznacza grupę o wzorze
c jest dostępny w handlu albo można go wytworzyć sposobem podanym w japońskim opisie patentowym nr 6220030.
Związek o wzorze II, w którym R1 oznacza grupę o wzorze
185 048 można wytworzyć drogą reakcji związku o wzorze V
z 1 - 10 równoważnikami piperazyny, korzystnie z 2 - 5 równoważnikami piperazyny. Reakcję tę prowadzi się w temperaturze 25 - 105°C, korzystnie w temperaturze zbliżonej do 65°C, przy czym reakcję tę prowadzi się w ciągu 1-20 godzin, korzystnie 2-6 godzin.
Związek o wzorze V wytwarza się drogą reakcji amidu o wzorze VI
z 1 - 3 równoważnikami środka chlorującego, takiego jak tlenochlorek fosforu (POCI3), trichlorek fosforu (PCI3) lub pentachlorek fosforu (PCI5) w obojętnym rozpuszczalniku. Jako środek chlorujący korzystnie stosuje się około 1,2 równoważnika tlenochlorku fosforu. Odpowiednimi rozpuszczalnikami są dimetyloformamid, dimetyloacetamid i pirydyna, korzystnie dimetyloformamid. Reakcję tę prowadzi się wciągu 1-5 godzin, korzystnie 3,5 godziny. Reakcję tę prowadzi się w temperaturze 30 - 10(0(1 korzystnie w temperaturze zbliżonej do 70°C.
Związek o wzorze VI jest dostępny w handlu.
Związek o wzorze II, w którym R r oznacza grupę o wzorze
b można wytworzyć drogą reakcji bis(2-cyjanofenylo)disulfidu ze związkiem o wzorze VII
VII w rozpuszczalniku obojętnym w warunkach reakcji. Odpowiednimi obojętnymi rozpuszczalnikami są izopropanol, etanol i tetrahydrofuran, korzystnie izopropanol. Reakcję tę prowadzi
185 048 się w temperaturze 50 - 120°C, przy czym prowadzi się ją wciągu 1-3 godzin, korzystnie około 2 godzin.
Związek o wzorze II, w którym R1 oznacza grupę o wzorze
można przeprowadzić w związek o wzorze I drogą reakcji z 2 -20 równoważnikami piperazyny (korzystnie bezwodnej). Korzystną ilością piperazyny jest taka ilość, która zmniejsza do minimum podstawienie bis wolnej grupy aminowej w ugrupowaniu piperazynowym związku o wzorze I. Korzystna grupa R1 oznacza grupę o wzorze
Gdy R1 oznacza grupę o wzorze „c” przedstawioną powyżej, to korzystna ilość piperazyny wynosi 5-10 równoważników, najkorzystniej około 10 równoważników. Reakcję tę prowadzi się w temperaturze 76 - 200°C, korzystnie w temperaturze zbliżonej do 120°C. Czas reakcji zmienia się w zależności od temperatury, w której prowadzi się reakcję. Przy wzroście temperatury czas reakcji ulega skróceniu. Gdy reakcję prowadzi się w temperaturze zbliżonej do 80°C, po 2 dniach powstaje bardzo mała ilość produktu. Gdy reakcję prowadzi się w temperaturze zbliżonej do 200°C, naczynie trzeba utrzymywać pod zwiększonym ciśnieniem, w celu zapobieżenia utracie piperazyny i rozpuszczalnika zapobiegającego zestalaniu się piperazyny, a czas reakcji wynosi około 1 godziny. Gdy reakcję prowadzi się w wysokiej temperaturze, ciśnienie wewnątrz naczynia reakcyjnego wynosi 344,5 - 413,5 kPa, czyli mieści się w granicach typowych wartości ciśnienia stosowanych w reaktorach przemysłowych. Gdy reakcję prowadzi się w najkorzystniejszej temperaturze zbliżonej do 120°C, czas reakcji wynosi około 24 godziny.
W wyniku reakcji związku o wzorze II, w którym R1 oznacza grupę o wzorze
185 048 z piperazyną otrzymuje się produkt uboczny w postaci tiolu o wzorze VII
'SH
CN
VII
Korzystnie reakcję tę prowadzi się drogą utleniania in situ związku o wzorze VII z wytworzeniem związku o wzorze II, w którym R1 oznacza grupę o wzorze
CN
Utlenianie in situ można ułatwić przez dodanie do naczynia reakcyjnego 1-10 równoważników, korzystnie 4 równoważników, środka utleniającego. Odpowiednimi środkami utleniającymi są dimetylosulfotlenek, powietrze, sole miedzi(II), wodorosiarczyny, pirosiarczyny lub nadtlenek wodoru, korzystnie dimetylosulfotlenek. Gdy środkiem utleniającym w tej reakcji jest dimetylosulfotlenek, korzystnie stosuje się go w ilości 2-5 równoważników.
Reakcję tę również korzystnie prowadzi się tak, że do naczynia reakcyjnego dodaje się 0,5-5 objętości odpowiedniego rozpuszczalnika dla zapobieżenia zestalaniu się piperazyny w przestrzeni szczytowej naczynia reakcyjnego i w przewodach, do których dochodzą pary z tego naczynia. Odpowiednie rozpuszczalniki mają temperaturę wrzenia w zakresie 70 130°C, i są to takie rozpuszczalniki jak izopropanol lub t-butanol, pirydyna, toluen lub diglim, korzystnie izopropanol.
Korzystnie stosuje się około 1,2 objętości takiego rozpuszczalnika (względny stosunek (ml/g) do masy związku o wzorze II).
Związek o wzorze I można przeprowadzić w trwalszą farmaceutycznie dopuszczalną sól o wzorze Ia, w którym R oznacza farmaceutycznie dopuszczalny anion pochodzący z farmaceutycznie dopuszczalnego kwasu, przez podziałanie na wolną zasadę o wzorze I farmaceutycznie dopuszczalnym kwasem o wzorze RH w polarnym rozpuszczalniku. Odpowiednimi kwasami o wzorze RH są kwasy tworzące nietoksyczne sole addycyjne z kwasami, np. sole zawierające farmakologicznie dopuszczalne aniony, takie jak chlorek, bromek, jodek, azotan, siarczan lub wodorosiarczan, fosforan lub wodorofosforan, octan, mleczan, cytrynian lub wodorocytrynian, winian lub wodorowinian, bursztynian, maleinian, fumaran, glukonian, cukrzan, benzoesan, metanosulfonian i embonian (to jest 1,1-metyleno-bis(2-hydroksy-3naftoesan). Korzystnym kwasem jest kwas solny. Odpowiednimi rozpuszczalnikami są niższe alkohole, takie jak metanol, etanol, izopropanol lub t-butanol, toluen, etery, takie jak eter dietylowy lub tetrahydrofuran, albo mieszaniny tych rozpuszczalników. Korzystnym rozpuszczalnikiem jest mieszanina izopropanolu i toluenu.
Związek o wzorze I lub la można przeprowadzić w ziprasidone zgodnie ze sposobami opisanymi w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 831 031, 5 206 366 lub 5 359 068.
Schemat 2 dotyczy wytwarzania ziprasidone ze związków o wzorze 1 lub Ia, zgodnie ze sposobem opisanym w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 831 031.
W szczególności związek o wzorze 1 lub Ia poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze III, w którym Hal oznacza atom fluoru, chloru, bromu lub jodu. Tę reakcję sprzęgania prowadzi się w polarnym rozpuszczalniku, takim jak nizszy alkohol, np etanol, dimetyloformamid
185 048 lub keton metyloizobutylowy, w obecności słabej zasady, takiej jak zasada w postaci trzeciorzędowej aminy, np. trietyloaminy lub diizopropyloetyloaminy. Dalej reakcję prowadzi się korzystnie w obecności katalitycznej ilości jodku sodu i środka zobojętniającego chlorowodór, takiego jak węglan sodu. Reakcje korzystnie prowadzi się w temperaturze, w której stosowany rozpuszczalnik wrze w warunkach powrotu skroplin.
Alternatywnie, schemat 2 dotyczy również przemiany związku o wzorze I lub Ia w ziprasidone, sposobami opisanymi w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5 206 366.
W szczególności związek o wzorze I lub Ia poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze IH, w którym Hal oznacza atom fluoru, chloru, bromu lub jodu. Tę reakcję sprzęgania prowadzi się w środowisku wodnym w trakcie ogrzewania w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin, w obecności środka zobojętniającego kwas chlorowcowodorowy.
Alternatywnie, związki o wzorze I można przeprowadzić w ziprasidone sposobami opisanymi w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5 359 068.
W szczególności związek o wzorze I poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze cą
VIII w obecności kwasu (CrC^jalkanalowego, z wytworzeniem związku o wzorze
Na związek o wzorze IX można następnie podziałać środkiem redukującym, z wytworzeniem związku o wzorze
Związek o wzorze X można poddać działaniu związku o wzorze R2-CH2-CO?R3, w którym R2 oznacza grupę CO?RJ lub CN, a RJ oznacza C,-C6-alkil. z wytworzeniem związku o wzorze
185 048
w którym R2 oznacza CN lub CO2R3, a R3 oznacza C]-C6-alkii.
Na związek o wzorze XI można następnie podziałać kwasem w podwyższonej temperaturze, z wytworzeniem związku o wzorze Xi, w którym r2 i r3 oznaczają atomy wodoru.
Związek o wzorze XI można następnie poddać działaniu Ci-Cjalkanolu w obecności katalizatora estryfikacji kwasu, z wytworzeniem związku o wzorze XI, w którym R“ oznacza atom wodoru, a R3 oznacza Ci-Cjalkil.
Związek o wzorze XI, w którym R2 oznacza atom wodoru, grupę CN lub grupę CO2R3, aR3 oznacza atom wodoru lub Ci-C6-alkil, można poddać działaniu środka redukującego, z tym, że gdy R2 oznacza grupę CN lub CO2R3, a R3 oznacza Ci-CR-alkil, to produkt redukcji ogrzewa się z kwasem, z wytworzeniem ziprasidone.
Specyficzne szczegółowe dane dotyczące etapów reakcji przekształcania związków o wzorze I w ziprasidone można znaleźć w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5 359 068.
Ziprasidone (hemihydrat lub monohydrat) można podawać jako środek neurolep tyczny, jak to opisano w wymienionych wyżej opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 831 031 i 5 312 925 (odpowiednio hemihydrat i monohydrat). Można go podawać ludziom sam, albo korzystnie w środkach farmaceutycznych, w połączeniu z farmaceutycznie dopuszczalnymi nośnikami lub rozcieńczalnikami, zgodnie ze standardową praktyką farmaceutyczną. Ziprasidone (hemihydrat lub monohydrat) można podawać doustnie lub pozajelitowo, w tym dożylnie lub domięśniowo. Odpowiednimi nośnikami farmaceutycznymi są stałe rozcieńczalniki lub wypełniacze oraz wyjałowione roztwory wodne i różne rozpuszczalniki organiczne. Środki farmaceutyczne łatwo podaje się w rozmaitych postaciach dawkowanych, takich jak tabletki, proszki, pastylki do ssania, syropy i roztwory do wstrzykiwań. Jeśli jest to pożądane, środki farmaceutyczne mogą zawierać dodatkowe składniki, takie jak środki smakowo-zapachowe, środki wiążące i zarobki. Tak więc, w celu podawania doustnego, tabletki zawierające różne zarobki, takie jak cytrynian sodu, węglan wapnia i fosforan wapnia mogą zawierać również różne środki rozsadzające, takie jak skrobia, kwas alginowy i pewne kompleksy krzemianowe, wraz ze środkami wiążącymi, takimi jak poliwinylopirolidon, sacharoza, żelatyna i guma arabska. Przy tabletkowaniu często stosuje się dodatkowo środki smarujące, takie jak stearynian magnezu, laurylosiarczan sodowy i talk. Stałe środki podobnego typu można także stosować jako wypełniacze w miękkich i twardych kapsułkach żelatynowych. Korzystnymi substancjami stosowanymi do tych celów jest laktoza lub cukier mlekowy 1 glikole polietylenowe o wysokiej masie cząsteczkowej. Jeśli do podawania doustnego pożądane są wodne zawiesiny lub eliksiry, podstawową substancję czynną łączy się z różnymi środkami słodzącymi i smakowo-zapachowymi, substancjami zabarwiającymi lub barwnikami oraz, w razie potrzeby, ze środkami emulgującymi i suspendującymi, wraz z rozcieńczalnikami, takimi jak woda, etanol, glikol propylenowy, gliceryna oraz mieszaniny tych związków.
Przy podawaniu pozajelitowym można stosować roztwór lub zawiesinę ziprasidone (hemihydrat lub monohydrat) woleju sezamowym lub oleju arachidowym, w wodnym roztworze glikolu propylenowego lub w wyjałowionych roztworach wodnych. Jeśli jest to konieczne, takie wodne roztwory powinny być odpowiednio zbuforowane, a ciekłemu rozcieńczalnikowi nadana izotoniczność, za pomocą odpowiedniej ilości solanki lub glukozy. Takie wodne roztwory nadają się do podawania dożylnego, domięśniowego, podskórnego 1 śródotrzewnowego. Stosowane do tych celów wyjałowione wodne media są łatwo dostępne dla fachowców, przy zastosowaniu standardowych technik.
185 048
Jak ogólnie wiadomo, wielkość skutecznych dawek ziprasidone (hemihydratu lub monohydratu) zależy od zamierzonego sposobu podawania i innych czynników, takich jak wiek i waga pacjenta.
Następujące przykłady ilustrują wytwarzanie związków pośrednich oraz sposoby według wynalazku. Reagenty handlowe używano bez wstępnego oczyszczania. Temperatury topnienia nie korygowano. Dane NMR podano w częściach na milion (5) i odniesiono je do sygnału deuteru z próbki rozpuszczalnika. Jeśli nie podano inaczej, wszystkie widma masowe wykonano z zastosowaniem wzbudzenia elektronowego (E1, 70 eV). Jeśli nie podano inaczej, chromatografia to chromatografia kolumnowa z użyciem żelu krzemionkowego (32-63 pm), wykonywana w warunkach zwiększonego ciśnienia azotu (chromatografia rzutowa). Wysokosprawną chromatografię cieczową (HPLC) przeprowadzano stosując LDC Analytical constaMetric® 3200 HPLC (Thermo Separation Products Co.). Przy analizie HPLC stosowano kolumnę Zorbax®C8, 60 A, 3,9 x 150 mm (Mac-Mod Analytical, Inc., Chadds Ford, PA 19317) (faza ruchoma: 40% acetonitrylu, 45% 0,05M fosforanu potasu (KH2PO4)· doprowadzonego do pH = 6,0 wodorotlenkiem potasu (KOH), 15% metanolu; szybkość przepływu 1,0 ml/minutę; detektor: UV 229 nm, iniektor: 10 gl; próbki przygotowywano w fazie ruchomej (0,05 mg/ml). Temperatura pokojowa oznacza temperaturę 20-25°C.
Przykład 1
Chlorowodorek 3-(1-piperazynylo)-1 ,2-benzoizotiazolu
Sposób A
Bis(2-cyjanofenylo)disulfid (20,0 g, 74,5 mmola), bezwodną poperazynę (64,2 g, 745 mmola), dimetylosulfotlenek (12,8 g, 164 mmola) i izopropanol (24 ml) umieszczono w 500 ml okrągłodennej kolbie, wyposażonej w mieszadło mechaniczne, termometr, chłodnicę z umieszczonym na szczycie doprowadzeniem azotu i łącznikiem prowadzącym do skrubera utleniającego. Po przedmuchaniu kolby azotem stopiono reagenty (w około 80°C) i ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin (110 - 126°C). Po 24 godzinach takiego ogrzewania, pobrano próbkę czerwonawego roztworu w celu poddania analizie metodą chromatografii cienkowarstwowej (wymywanie mieszaniną chlorek metylenu/izopropanol/trietyloamina w stosunku 15:5:1), która to analiza wykazała, że reakcja przebiegła do końca. Roztwór ochłodzono do 85-90°C i dodano w tym momencie 130 ml wody. Uzyskaną zawiesinę ochłodzono do 30-35°C, po czym zatężono ją pod zmniejszonym ciśnieniem (t.w. 50-60°C przy 14,6 kPa) usuwając około 30 ml destylatu. Na destylat podziałano środkiem utleniającym, aby rozłożyć dimetylosulfid (DMS). Rurki Dragera (Dragerweck Ag Lubeka, Niemcy), selektywnie wykrywające dimetylosulfid na poziomie ppm, wykazały, że pary w przestrzeni szczytowej reaktora zawierały mniej niż 1 ppm resztkowego DMS. Próbkę surowej mieszaniny reakcyjnej poddano analizie metodą HPLC. Ta mieszanina zawierała 3-(1-piperazynylo)-1,2-benzoizotiazol (80%), 3,3'-( 1,4-piperazynylo)-bis-1,2-benzoizotiazol (4,6%) i 2-(1-piperazynylo)pirazynę (4%). Po dodaniu (28 ml) izopropanolu i (71 ml) wody, zawiesinę ochłodzono do 30°C, po czym poddawano ją granulowaniu przez 0,5 godziny i następnie przesączono przez ziemię okrzemkową, np. Celite®, w celu usunięcia 3,3'-(1,4piperazynylo)-1,2-benzoizotiazolu. Placek filtracyjny przemyto 56 ml mieszaniny izopropanolu i wody (1:1). Do ciepłego przesączu (32°C) dodano 170 ml toluenu i oddzieloną warstwę wodną przemyto świeżą porcją 100 ml toluenu. Połączone warstwy toluenowe przemyto 100 ml wody, po czym podziałano na nie odbarwiającym węglem, np. DARKO KB-B® (2 g). Placek Celite® przemyto 60 ml toluenu i po połączeniu przesączu z cieczą z przemywania zatężono je pod zmniejszonym ciśnieniem do 90 ml. Do zatężonego roztworu dodano 220 ml izopropanolu i żółtawy roztwór ochłodzono do 20°C. Za pomocą 9,8 ml stężonego kwasu solnego powoli doprowadzono pH roztworu do wartości 3,5-4,0. Uzyskaną zawiesinę ochłodzono do 0-5°C, po czym poddawano ją granulowaniu przez 1 godzinę i następnie przesączono. Powstały placek przemyto 80 ml zimnego izopropanolu i suszono go w próżni w temperaturze 40°C przez 24 godzin. Wyodrębniono 43,2 g chlorowodorku 3-(1piperazynylo)-1,2-benzoizotiazolu z 77% wydajnością, w postaci jasnożółtej substancji stałej (czystość 98.5%. HPLC). Spektroskopowe i fizyczne właściwości otrzymanej substancji stałej
185 048 były identyczne z posiadaną próbką tego związku (Uwaga: związek ma silne właściwości drażniące).
*H NMR (D2O): δ 7,80 (m, 2H), 7,49 (m, 1H), 7,35 (m. 1H), 3,58 (m, 4H) i 3,42 (m,4H).
13C NMR (dimetylosulfotlenek): δ 162,72, 152,10. 128,15, 127,09, 124,63, 124,12, 121,21 48,48 i 42,49.
Przykład 2
Chlorowodorek 3-( 1 -piperazynylo)-1,2-bznzzizztiazzlu
Bis(2-cyjanofenylo)disulfid (5,00 g, 18,6 mmola), bezwodną piperazynę (8,02 g, 93,2 mmola) i izopropanol (5 ml) połączono ze sobą w atmosferze azotu i ogrzano do wrzenia w warunkach powrotu skroplin (115°C). Żółty roztwór ogrzewano w warunkach powrotu skroplin (110-115°C) przez 23 godziny, po czym ochłodzono do temperatury 95°C. Dodano 30 ml wody, a powstałą zawiesinę ochłodzono do 25°C i przesączono. Placek filtracyjny przemyto 12 ml mieszaniny wody i izopropanolu (2:1). Do przesączu połączonego z cieczą z przemywania dodano 50 ml toluenu. Warstwę toluenową oddzielono, a warstwę wodną wyekstrahowano dodatkową ilością toluenu (25 ml). Połączone warstwy toluenowe przemyto 20 ml wody, potraktowano aktywnym węglem drzewnym (DARKO KB-B®) (0,5 g), przesączono i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem (42°C przy 93,3 kPa) do 12 ml. Do zatężonego roztworu dodano 30 ml izopropanolu i p roztworu doprowadzono do wartości 4,4 stężonym kwasem solnym. Uzyskaną zawiesinę oziębiono do 0-5°C, po czym poddawano ją granulowaniu przez 1 godzinę i następnie przesączono. Powstały placek przemyto 10 ml zimnego izopropanolu i wysuszono pod próżnią w temperaturze 42°C, w wyniku czego otrzymano 3,22 g (34% wydajności) 3-(1-piperazynylz)-1,2-bznzoizztiazolu. Produkt tworzył pojedynczą plamkę przy badaniu metodą chromatografii cienkowarstwowej.
Stężonym kwasem solnym odczyn warstwy wodnej doprowadzono do pH 4,0, po czym wyekstrahowano ją 40 ml chlorku metylenu. Roztwór chlorku metylenu zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i uzyskano olej, który następnie rozpuszczono w 19 ml metanolu. Roztwór oziębiono na łaźni z lodem i w trakcie mieszania dodano 7 ml 10% wodnego roztworu nadtlenku wodoru. Po 10 minutowym mieszaniu cienkowarstwowa chromatografia wykazała, że reakcja przebiegła do końca. Dodano 12 ml wody i zawiesinę poddawano granulowaniu przez 1,5 godziny. Produkt odsączono i wysuszono pod próżnią w40°C, w wyniku czego otrzymano 1,64 g (33% odzysku) bis (2-cyjanoi'enylo)disufidu, przeznaczonego do powtórnego użycia.
Przykład 3
Chlorowodorek 3-(1-plperazynylo)-1,2-benzzizotlazzlu
Bezwodną piperazynę (49,4 g, 0,57 mola) i t-butanol (10 ml) umieszczono w suchej, 300 ml okrągłodennej kolbie, wyposażonej w mieszadło mechaniczne, termometr, chłodnicę z umieszczonym na szczycie doprowadzeniem azotu i wyrównujący ciśnienie wkraplacz. Po przedmuchaniu kolby azotem, mieszaninę reakcyjną ogrzano na łaźni olejowej do 100°C. Wkraplacz napełniono roztworem 3-chloro-1,2-benzoizztiazolu (19,45 g, 0,11 mola) w t-butanolu (10 ml) i roztwór ten powoli dodawano do kolby reakcyjnej przez ponad 20 minut, w celu spowolnienia reakcji egzotermicznej (112-118°C). Po zakończeniu dodawania żółty roztwór ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin (121 °C) przez 24 godziny. Chromatografia cienkowarstwowa wykazała, że reakcja przebiegła do końca. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 85°C i dodano 120 ml wody. Zmętniały roztwór przesączono i placek filtracyjny przemyto 60 ml mieszaniny t-butanolu i wody (1:1). Za pomocą 50% wodnego roztworu sody kaustyczej doprowadzono pH przesączu połączonego z cieczą z przemywania do wartości 12,2. Wodny roztwór wyekstrahowano 200 ml toluenu, warstwy rozdzielono i fazę wodną przemyto 100 ml świeżego toluenu. Połączone warstwy toluenowe przemyto 75 ml wody i zatężono je pod próżnią w 48°C do objętości 90 ml. Do stężonego roztworu dodano 210 ml izopropanolu i za pomocą 7.6 ml stężonego kwasu solnego powoli doprowadzono pH do wartości 3.8. Uzyskaną zawiesinę oziębiono do 0°C, poddawano ją granulowaniu przez 45 minut i następnie przesączono. Placek filtracyjny przemyto 50 ml zimnego izopropanolu i wysuszono pod próżnią w 40°C. w wyniku czego otrzymano 23,59 g
185 048 (80% wydajności) chlorowodorku 3-(1-piperazynylo)-1,2-benzoizotiazolu, w postaci białawej substancji stałej.
Przykład 4
3-( 1 -Piperazynylo)-1,2-benzoizotiazol
3-(2-Cyjanofenyłotio)-1,2-benzoizotiazol (0,25 g, 0,93 mmola), bezwodną piperazynę (0,80, 9,32 mmola) i izopropanol (0,25 ml) umieszczono w 6 ml okrągłodennej kolbie, wyposażonej w mieszadło magnetyczne, chłodnicę zwrotną z umieszczonym na szczycie doprowadzeniem azotu i termometr. Kolbę przedmuchano azotem i zanurzono ją w łaźni olejowej 0 temperaturze 120°C, przy czym uzyskany żółty roztwór ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin. Po ogrzewaniu w 116-120°C przez 25 godzin, czerwonawy roztwór ochłodzono do 25°C i dodano 5 ml metanolu. Chromatografia cienkowarstwowa (chlorek metylenu/izopropanol/trietyloaminą 15:5:1) wykazała, że reakcja zasadniczo przebiegła do końca. Surowy roztwór reakcyjny poddano analizie metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej i stwierdzono, że wytworzono 3-(1-piperazynylo)-1,2-benzoizotiazol z 70% wydajnością.
Przykład 5
3-( 1 -Piperazynylo)-1,2-benzoizotiazol
Bezwodną piperazynę (17,2 g, 0,20 mola) i izopropanol (3 ml) umieszczono w okrągłodennej kolbie, wyposażonej w mieszadło mechaniczne, termometr, chłodnicę z umieszczonym na szczycie doprowadzeniem azotu i wkraplacz. Po przedmuchaniu kolby azotem i wypełnieniu jej azotem, mieszaninę reakcyjną ogrzano do 90°C i uzyskano roztwór. Do ciepłego roztworu piperazyny dodano powoli (ponad 1 godzinę) roztwór 1-(2cyjanofenylotiojpiperażyny (4,38 g, 20,0 mmola) w izopropanolu (2,0 ml). Po zakończeniu dodawania, roztwór ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin (118°C) przez 24 godziny. Czerwonawy roztwór ochłodzono do temperatury pokojowej 1 poddano analizie metodą HPLC. Analiza ta wykazała, że wytworzono 3-(1-piperazynylo)1,2-benzoizotiazol z 55% wydajnością
Przykład 6
3-(2-Cyjanofenylotio)-1,2-benzoizotiazol
Sposób A
Bis(2-cyjanofenylo)disulfid (1,25 g, 4,66 mmola), bezwodną piperazynę (4,01 g, 46,6 mmola) i dimetylosulfotlenek (0,80 g, 10,3 mmola) w 15 ml tetrahydrofuranu umieszczono w 50 ml okrągłodennej kolbce, wyposażonej w mieszadło magnetyczne, termometr, chłodnicę zwrotną z umieszczonym na szczycie doprowadzeniem azotu. Po przedmuchaniu kolby azotem, mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin (75°C) przez 25 godzin. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 25°C i usunięto tetrahydrofuran pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskaną substancję stałą rozpuszczono w 40 ml chlorku metylenu i wody (1:1), warstwy rozdzielono i warstwę organiczną przemyto 20 ml wody. Roztwór w chlorku metylenu odparowano, a uzyskaną nieoczyszczoną substancję stałą (0,85 g) poddano krystalizacji z 17 ml izopropanolu i otrzymano jasnożółte kryształy. Po odsączeniu, produkt wysuszono pod próżnią w 40°C i otrzymano 0,39 g (wydajność 31%) 3-(2cyjanofenylotio)-1,2-benzoizotiazolu o temperaturze topnienia 115,5-117°C.
'H NMR (CDC13): δ 8,03 (m, 1H), 7,92 (m, 1H), 7,77 (m, 1H), 7,70 (m, 1H), 7,57 (m, 2H) i 7,48 (m, 2H).
LC NMR (CDCI3): δ 154,99, 152,30, 134,83, 134,56, 134,06, 133,24, 129,07, 128,51, 125,33,123,29, 120,13, 117,13 i 116,95.
Analiza elementarna dla C14H8N2S2: obliczono: C 62,66; H 3,00; N 10,44; S 23,90. stwierdzono: C 62,43; H 3,01; N 10,68; S 24,05.
W celu potwierdzenia struktury wykonano również badania rentgenowskie kryształów.
Przykład 7
3-(2-Cyjanofenylotio)- 1,2-benzoizotiazol
Sposób B
Bis(2-cyjanofenvlo)disulfid (0.40 g. 1,48 mmola) i 2-merkaptobenzonitryl (0,20 g, 1.48 mmola) rozpuszczono w 2 ml izopropanolu i ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin (90°C) przez 25 godzin w atmosferze azotu (N2). Analiza
185 048 metodąHPLC wykazała, że wytworzono 3-(2-cyjanofenylotio)-1,2-benzoizotiazol z 69% wydajnością.
Przykład 8
-(2-Cyjanofenylotio)piperazyna
Bezwodną piperazynę (22,5 g, 261 mmola) rozpuszczono w 100 ml tetrahydrofuranu w atmosferze azotu i roztwór ogrzano do 60-65°C. Przez ponad 1 godzinę do ciepłego roztworu piperazyny powoli dodano 3-chloro-1,2-benzoizotiazol (10,0 g, 59,0 mmola) i powstały czerwonawy roztwór ogrzewano w 65°C przez 17 godzin. Chromatografia cienkowarstwowa (octan etylu/he'ksan/trietyloamina, 10:10:1) wykazała, że reakcja przebiegła do końca. Mieszaninę ochłodzono do temperatury pokojowej i przesączono. Po dodaniu 100 ml toluenu, roztwór zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem (40°C) do połowy objętości. Roztwór toluenowy przemyto 100 ml wody i warstwę wodną wyekstrahowano 25 ml świeżego toluenu. Połączone warstwy toluenowe zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem do około 30 ml i po oziębieniu do temperatury 0-5°C, powoli dodano 50 ml heksanu. Wytworzone kryształy poddawano granulowaniu przez 1 godzinę w temperaturze 0 do 5°C, po czym odsączono i placek filtracyjny przemyto 15 ml świeżego heksanu. Po suszeniu substancji stałych przez 18 godzin w 23 °C, wyodrębniono 1151 g (wydajność 89%) żółtych kryształów (temperatura topnienia 67-71°C). Jak wykazała analiza metodą NMR nieoczyszczony sulfenoamid zawierał około 5% 1,4-bis-(2-cyjanofenylotio)piperazyny. Sulfenoamid przechowywano w temperaturze od 0 do -10°C, w celu zapobieżenia powolnej przemianie w 1,4-bis(2-cyjanofenylotio)piperazynę, w czasie jej ogrzewania lub przechowywania w temperaturze pokojowej.
*H NMR (CDCl·,): δ 7,63 (m, 1H), 7,56 (m, 3H), 7,21 (m, 1H), 2,96 (m, 4H) i 2,87 (m, 4H).
I3C NMR (CDCla): δ 142,69,133,55,132,67,128,14,126,69,116,80, 110,24, 57,34 i 47,06.
HRMS stwierdzono: 220,0878; C1,H,3N3S wymaga (FAB P+1): 220,0908.
Departament Wydawnictw UP RP Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (15)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania 3-(l-piperazynylo)-1,2-benzoizotiazolu o wzorze I znamienny tym, że związek o ogólnym wzorze II
    II w którym R1 oznacza grupę o wzorze poddaje się reakcji z piperazyną w temperaturze 80 - 170°C, ewentualnie w obecności rozpuszczalnika zapobiegającego zestalaniu się piperazyny.
  2. 2. Sposób wedłbg zastrz. 1, tna miznny tym, ze stosżje tię związek o wzkrze Π, rz którym. R1 oznacza grupę o wzorze
    CN c
  3. 3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że piperazynę stosuje się w ilości 2-15 równoważników molowych, w stosunku do ilości związku o wzorze II.
    185 048
  4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że piperazynę stosuje się w ilości 10 równoważników molowych, w stosunku do ilości związku o wzorze II.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik zapobiegający zestalaniu się piperazyny stosuje się izopropanol, pirydynę lub t-butanol.
  6. 6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się izopropanol.
  7. 7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że izopropanol stosuje się w ilości 1,2 ml na I g użytego związku o wzorze II.
  8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję związku o wzorze II, w którym R1 oznacza grupę o wzorze z piperazyną prowadzi się w obecności środka utleniającego grupę tiolową oraz ewentualnie w obecności rozpuszczalnika zapobiegającego zestalaniu się piperazyny.
  9. 9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że jako środek utleniający grupę tiolową stosuje się dimetylosulfotlenek, powietrze, sole miedzi(II), wodorosiarczyn metalu alkalicznego, pirosiarczyn metalu alkalicznego lub nadtlenek wodoru.
  10. 10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że jako środek utleniający grupę tiolową stosuje się dimetylosulfotlenek.
  11. 11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że dimetylosulfotlenek stosuje się w ilości 2-4 równoważników molowych, w stosunku do związku o wzorze II.
  12. 12. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik zapobiegający zestalaniu się piperazyny stosuje się izopropano1, pirydynę lub t-butanol.
  13. 13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się izopropanol.
  14. 14. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że izopropanol stosuje się w ilości 1,2 ml na 1 g użytego związku o wzorze II.
  15. 15. Nowe związki wyjściowe o ogólnym wzorze Ha
    R * * *
    185 048
PL96326630A 1995-11-07 1996-10-11 Sposób wytwarzania 3-(1-piperazynylo)-1,2-benzoizotiazolu i nowe związki wyjściowe PL185048B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US630195P 1995-11-07 1995-11-07
PCT/IB1996/001079 WO1997017336A1 (en) 1995-11-07 1996-10-11 Processes and intermediates for preparing 3-(1-piperazinyl)-1,2-benzisothiazole

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL326630A1 PL326630A1 (en) 1998-10-12
PL185048B1 true PL185048B1 (pl) 2003-02-28

Family

ID=21720240

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL96326630A PL185048B1 (pl) 1995-11-07 1996-10-11 Sposób wytwarzania 3-(1-piperazynylo)-1,2-benzoizotiazolu i nowe związki wyjściowe

Country Status (29)

Country Link
US (1) US6111105A (pl)
EP (1) EP0874834B1 (pl)
JP (1) JP3152938B2 (pl)
KR (1) KR100315939B1 (pl)
CN (1) CN1071324C (pl)
AR (2) AR004279A1 (pl)
AT (1) ATE198071T1 (pl)
AU (1) AU698443B2 (pl)
BR (1) BR9611366A (pl)
CA (1) CA2236940C (pl)
CO (1) CO4480028A1 (pl)
CZ (1) CZ290600B6 (pl)
DE (1) DE69611253T2 (pl)
DK (1) DK0874834T3 (pl)
ES (1) ES2152564T3 (pl)
GR (1) GR3035215T3 (pl)
HU (1) HU225921B1 (pl)
MX (1) MX9803599A (pl)
MY (1) MY116579A (pl)
NO (1) NO309811B1 (pl)
NZ (1) NZ318844A (pl)
PE (1) PE17298A1 (pl)
PL (1) PL185048B1 (pl)
PT (1) PT874834E (pl)
RU (1) RU2147302C1 (pl)
TR (1) TR199800814T2 (pl)
TW (1) TW358807B (pl)
WO (1) WO1997017336A1 (pl)
ZA (1) ZA969315B (pl)

Families Citing this family (6)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
UY27668A1 (es) 2002-02-20 2003-10-31 Pfizer Prod Inc Composición de ziprasidona y controles sintéticos
US20040048876A1 (en) * 2002-02-20 2004-03-11 Pfizer Inc. Ziprasidone composition and synthetic controls
EP1628973A2 (en) 2003-10-24 2006-03-01 Teva Pharmaceutical Industries Ltd. Processes for preparation of ziprasidone
US7777037B2 (en) * 2004-10-27 2010-08-17 Dr. Reddy's Laboratories Limited Ziprasidone process
CN105891392A (zh) * 2016-03-29 2016-08-24 北京万全德众医药生物技术有限公司 一种用液相色谱法分离测定盐酸鲁拉西酮中间体有关物质的方法
CN107064323A (zh) * 2016-12-05 2017-08-18 北京万全德众医药生物技术有限公司 一种用液相色谱法分离测定盐酸鲁拉西酮及其有关物质的方法

Family Cites Families (5)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US4590196A (en) * 1984-08-23 1986-05-20 Bristol-Myers Company Analgesic 1,2-benzisothiazol-3-ylpiperazine derivatives
NZ230045A (en) * 1988-08-05 1990-11-27 Janssen Pharmaceutica Nv 3-piperazinylbenzazole derivatives and pharmaceutical compositions
JPH06220030A (ja) * 1993-01-22 1994-08-09 Sumitomo Pharmaceut Co Ltd 3−アミノ−1,2−ベンズイソチアゾール誘導体の製造法
JP3701044B2 (ja) * 1995-04-24 2005-09-28 住友精化株式会社 シアノベンゼンスルフェニルハライドおよびそれを用いる3−置換ベンゾイソチアゾールの製造方法
JP3996228B2 (ja) * 1996-10-11 2007-10-24 住友精化株式会社 3−ピペラジニルベンズイソチアゾール類の製造法

Also Published As

Publication number Publication date
TR199800814T2 (xx) 1998-07-21
CA2236940A1 (en) 1997-05-15
NO309811B1 (no) 2001-04-02
NO982051L (no) 1998-07-03
NO982051D0 (no) 1998-05-06
EP0874834B1 (en) 2000-12-13
JPH10512595A (ja) 1998-12-02
CN1071324C (zh) 2001-09-19
US6111105A (en) 2000-08-29
DE69611253T2 (de) 2001-04-05
ATE198071T1 (de) 2000-12-15
HU225921B1 (en) 2008-01-28
KR100315939B1 (ko) 2002-01-16
DK0874834T3 (da) 2001-02-19
WO1997017336A1 (en) 1997-05-15
CO4480028A1 (es) 1997-07-09
DE69611253D1 (de) 2001-01-18
GR3035215T3 (en) 2001-04-30
AR032373A2 (es) 2003-11-05
ES2152564T3 (es) 2001-02-01
MX9803599A (es) 1998-09-30
PT874834E (pt) 2001-04-30
CZ290600B6 (cs) 2002-08-14
AU698443B2 (en) 1998-10-29
HUP9903765A3 (en) 2001-12-28
AR004279A1 (es) 1998-11-04
EP0874834A1 (en) 1998-11-04
BR9611366A (pt) 1999-02-23
JP3152938B2 (ja) 2001-04-03
AU7092696A (en) 1997-05-29
KR19990067381A (ko) 1999-08-16
TW358807B (en) 1999-05-21
CN1201457A (zh) 1998-12-09
ZA969315B (en) 1998-05-06
PE17298A1 (es) 1998-04-16
MY116579A (en) 2004-02-28
NZ318844A (en) 1999-04-29
CZ137898A3 (cs) 1999-03-17
PL326630A1 (en) 1998-10-12
CA2236940C (en) 2001-08-21
HUP9903765A2 (hu) 2000-03-28
RU2147302C1 (ru) 2000-04-10

Similar Documents

Publication Publication Date Title
HU202231B (en) Process for producing a dibenzothiazepine derivatives
FR2531431A1 (pl)
KR930009793B1 (ko) 벤조피란 유도체 및 이의 제조방법
US5935960A (en) Pro-drugs of 5-(2-(4-(1,2-benzisothiazol-3-yl)-1-piperazinyl)ethyl)-6-chloro-1,3-dihydro-2H-indol-2-one
JPH0460990B2 (pl)
MXPA97001116A (en) Profarmacos of 5- (2- [4- (1,2-benzoisotiazol-3-il) -1-piperazinil] ethyl) -6-chloro-1,3-dihydro-2h-indol-2-
PL185048B1 (pl) Sposób wytwarzania 3-(1-piperazynylo)-1,2-benzoizotiazolu i nowe związki wyjściowe
JPH0153248B2 (pl)
JP2002544184A (ja) (1r,2s,4r)−(−)−2−[(2’−{n,n−ジメチルアミノ}−エトキシ)]−2−[フェニル]−1,7,7−トリ−[メチル]−ビシクロ[2.2.1]ヘプタン及びその薬学上許容される酸付加塩の製法
JPH08188546A (ja) カルコン誘導体
JP2004503543A (ja) 1,2,4−トリアゾリン−5−オン誘導体の製造方法
JPS596308B2 (ja) テトラゾ−ルチオ−ル誘導体
JP3996228B2 (ja) 3−ピペラジニルベンズイソチアゾール類の製造法
FR2484416A1 (fr) Derives 4-(3-iodopropargyloxy) pyrimidine et procede pour la production de ces derives
US7847093B2 (en) Processes for the preparations of cefepime
JP3711625B2 (ja) 1H−ピラゾロ[3,2−c]−1,2,4−トリアゾール系化合物の製造方法
JP2609147B2 (ja) 2,4―ジアミノ―6―置換―ピリミジン―3―オキサイドの製造方法
JPS61249969A (ja) 5−ヒドラジノ−1h−ピラゾ−ル系化合物
JPS596306B2 (ja) N置換トリアゾロン誘導体の新規製造法
KR19990085334A (ko) 벤질옥시칼콘 유도체의 제조방법 및 그의 정제방법
JPS63112580A (ja) テトラヒドロピリド〔2,3−d〕ピリミジン誘導体
JP2003055375A (ja) 光学活性ヒドラジン化合物の製造法
JPS58216166A (ja) N−置換イミダゾ−ル類の製造法

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20091011