PL184124B1 - Zastosowanie (R)-enancjomeru N-propargilo-1-aminoindanu, lub soli oraz kompozycja farmaceutyczna zawierająca (R)-enancjomer N-propargilo-1-aminoindanu lub jego sól - Google Patents

Zastosowanie (R)-enancjomeru N-propargilo-1-aminoindanu, lub soli oraz kompozycja farmaceutyczna zawierająca (R)-enancjomer N-propargilo-1-aminoindanu lub jego sól

Info

Publication number
PL184124B1
PL184124B1 PL96323470A PL32347096A PL184124B1 PL 184124 B1 PL184124 B1 PL 184124B1 PL 96323470 A PL96323470 A PL 96323470A PL 32347096 A PL32347096 A PL 32347096A PL 184124 B1 PL184124 B1 PL 184124B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
pai
salt
propargyl
pharmaceutically acceptable
mao
Prior art date
Application number
PL96323470A
Other languages
English (en)
Other versions
PL323470A1 (en
Inventor
Moussa B.H. Youdim
John P.M. Finberg
Ruth Levy
Jeffrey Sterling
David Lerner
Haim Yellin
Alex Veinberg
Original Assignee
Technion Research And Development Foundation Ltd
Teva Ph
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Family has litigation
First worldwide family litigation filed litigation Critical https://patents.darts-ip.com/?family=23772591&utm_source=google_patent&utm_medium=platform_link&utm_campaign=public_patent_search&patent=PL184124(B1) "Global patent litigation dataset” by Darts-ip is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Application filed by Technion Research And Development Foundation Ltd, Teva Ph filed Critical Technion Research And Development Foundation Ltd
Publication of PL323470A1 publication Critical patent/PL323470A1/xx
Publication of PL184124B1 publication Critical patent/PL184124B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C211/00—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton
    • C07C211/33—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings
    • C07C211/39—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of an unsaturated carbon skeleton
    • C07C211/41—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of an unsaturated carbon skeleton containing condensed ring systems
    • C07C211/42—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of an unsaturated carbon skeleton containing condensed ring systems with six-membered aromatic rings being part of the condensed ring systems
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/13—Amines
    • A61K31/135—Amines having aromatic rings, e.g. ketamine, nortriptyline
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/185—Acids; Anhydrides, halides or salts thereof, e.g. sulfur acids, imidic, hydrazonic or hydroximic acids
    • A61K31/19—Carboxylic acids, e.g. valproic acid
    • A61K31/195—Carboxylic acids, e.g. valproic acid having an amino group
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/185—Acids; Anhydrides, halides or salts thereof, e.g. sulfur acids, imidic, hydrazonic or hydroximic acids
    • A61K31/205—Amine addition salts of organic acids; Inner quaternary ammonium salts, e.g. betaine, carnitine
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/21—Esters, e.g. nitroglycerine, selenocyanates
    • A61K31/215—Esters, e.g. nitroglycerine, selenocyanates of carboxylic acids
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K45/00—Medicinal preparations containing active ingredients not provided for in groups A61K31/00 - A61K41/00
    • A61K45/06—Mixtures of active ingredients without chemical characterisation, e.g. antiphlogistics and cardiaca
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/08—Antiepileptics; Anticonvulsants
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/14—Drugs for disorders of the nervous system for treating abnormal movements, e.g. chorea, dyskinesia
    • A61P25/16—Anti-Parkinson drugs
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/18—Antipsychotics, i.e. neuroleptics; Drugs for mania or schizophrenia
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/20—Hypnotics; Sedatives
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/24—Antidepressants
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/28—Drugs for disorders of the nervous system for treating neurodegenerative disorders of the central nervous system, e.g. nootropic agents, cognition enhancers, drugs for treating Alzheimer's disease or other forms of dementia
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00—Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00—Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A61P9/10—Drugs for disorders of the cardiovascular system for treating ischaemic or atherosclerotic diseases, e.g. antianginal drugs, coronary vasodilators, drugs for myocardial infarction, retinopathy, cerebrovascula insufficiency, renal arteriosclerosis
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C211/00—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton
    • C07C211/01—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to acyclic carbon atoms
    • C07C211/26—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to acyclic carbon atoms of an unsaturated carbon skeleton containing at least one six-membered aromatic ring
    • C07C211/30—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to acyclic carbon atoms of an unsaturated carbon skeleton containing at least one six-membered aromatic ring the six-membered aromatic ring being part of a condensed ring system formed by two rings
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C2602/00—Systems containing two condensed rings
    • C07C2602/02—Systems containing two condensed rings the rings having only two atoms in common
    • C07C2602/04—One of the condensed rings being a six-membered aromatic ring
    • C07C2602/08—One of the condensed rings being a six-membered aromatic ring the other ring being five-membered, e.g. indane

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Neurosurgery (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Neurology (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Psychiatry (AREA)
  • Emergency Medicine (AREA)
  • Heart & Thoracic Surgery (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Cardiology (AREA)
  • Psychology (AREA)
  • Urology & Nephrology (AREA)
  • Anesthesiology (AREA)
  • Hospice & Palliative Care (AREA)
  • Vascular Medicine (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Medicinal Preparation (AREA)

Abstract

12. Kompozycja farmaceutyczna do leczenia udaru mózgu u pacjenta, znam ienna tym, ze zawiera skuteczna ilosc R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu lub jego farmaceutycz- nie akceptowalnej soli oraz farmaceutycznie akceptowalny nosnik. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie (R)-enancjomeru N-propargilo-1-aminoindanu lub soli oraz kompozycja farmaceutyczna zawierająca (R)-enancjomer N-propargilo-1-aminoindanu lub jego sól.
Przedmiot wynalazku dotyczy dziedziny selektywnych, odwracalnych inhibitorów oksydazy jednoaminowej (oznaczonej tu jako MAO) oraz enancjomeru R (+)-N-propargilo-1-aminoindanu (oznaczonego tu jako PAI), który jest selektywnym, nieodwracalnym, inhibitorem odmiany B oksydazy monoaminowej (oznaczonej tu jako MAO-B).
Wiele inhibitorów MAO ma cząsteczki chiralne. Jakkolwiek jeden z enancjomerów wykazuje często pewną sterospecyficzność względem MAO-A i MAO-B, to dana konfiguracja enancjomeryczna nie zawsze jest bardziej selektywna niż jej izomer o odbiciu lustrzanym przy dyskryminacji pomiędzy MAO-A i MAO-B.
W tabeli 1 przedstawiono zestawienie IC5t) (mmole/1) par enancjomerycznych amin propargilowych w preparatach MAO z mózgu szczura. Wyniki te wskazują na małe różnice w sile działania pomiędzy enancjomerami R i S przy inhibicji MAO-B (B.Hazelhoff et al., Naunyn-Schmeideberg's Arch. Pharmacol., 330. 50 (1985)). Obydwa enancjomery są selektywne względem MAO-B. W roku 1967 Magyar et al. donieśli, że R-(-)-deprenyl ma 500 razy większą siłę działania niż enancjomer S-(+) przy inhibicji dezaminacji oksydacyjnej tyraminy przez homogenat z mózgu szczura (K.Magyar et al., Act. Physiol.Acad.Sci., Hung., 22, 377(1967)).
W homogenacie z wątroby szczura R-deprenyl jest tylko 15 razy silniejszy niż enancjomer S. W innych farmakologicznych próbach aktywności, takich jak inhibicja wchłaniania tyraminy, deprenyl wykazuje różne stereoselektywności. Odmiana S jest w pewnych przypadkach epimerem silniejszym (J.Knoll and K.Magyar, Advances in Biochemical Psychopharmacology, 5, 393, (1972)).
N-Metylo-N-propargilo-1-aminotetralina (2-MPAT) jest bliskim analogiem deprenylu. Stereochemia absolutna 2-MPAT nie została ustalona, przy czym jednakże izomer (+) jest selektywny względem MAO-B, a izomer (-) jest selektywny względem MAO-A. Różnica w sile działania pomiędzy enancjomerami 2-MPAT jest mniejsza niż 5 razy (B.Hazelhoff et al., jak wyżej). Enancjomery N-propargilo-1-aminotetraliny (1-PAT) także wykazują podobną aktywność. Brak danych w tabeli I wskazujących na współzależność strukturaaktywność pomiędzy wyizolowanym 2-MPAT (+) lub (-) uniemożliwia przewidzenie ich absolutnej stereochemii.
Po szerokim modelowaniu za pomocą komputera Polymeropoulos przepowiedział ostatnio, że (R)-N-metylo-N-propargilo-1-aminoindan (R-1-MPAI) będzie silniejszy niż izomer S jako inhibitor MAO-B (E. Polymeropoulos, Inhibitors of monoamine Oxidase B, I. Szeleney, wydawnictwo Birkhauser Verlag, strona 110 (1993)). Jednakże opisane doświadczenia wykazują, że R-1-MPAI jest inhibitorem nieznacznie silniejszym MaO-B niż S-l-MPAI, lecz jest nawet silniejszy inhibitorem MAO-A. Zarówno selektywność pomiędzy MAO-A i -B, jak i względna siła działania epimerów R i S są niskie. Zatem, w przeciwieństwie do oczekiwań w tej dziedzinie, 1-MPAI jest bezużyteczny jako środek farmaceutyczny.
Przedstawione niżej dane wykazują, że nie można przewidzieć wysokiej selektywności względem MAO jednego enancjomeru w porównaniu z drugim. Struktura centrum aktywnego MAO nie jest dość dobrze zrozumiała, aby móc przewidzieć względną siłę lub selektywność jakiegokolwiek znanego związku lub pary ich enancjomerów.
Udar mózgu jest trzecią przyczyną prowadzącą do śmierci w krajach rozwiniętych. Ci, którzy przeżyli, cierpią na schorzenia neurologiczne i niezdolność ruchową. Większość udarów centralnego systemu nerwowego uważana jest za zlokalizowaną anemię tkanek z następującym potem zaczopowaniem przepływu krwi w tętnicy, co powoduje pozbawienie tlenu i glukozy. Niedrożność środkowej tętnicy mózgowej u szczurów (MCAO) jest powszechnie stosowanym postępowaniem doświadczalnym i uważa się, że może prezentować udar u ludzi. Zaproponowano, aby obrażenie neurologiczne spowodowane przez dosiebną niedrożność tej tętnicy u szczura odpowiadało skupionemu zawałowi mózgowemu u ludzi (Yamori et al., 1976). Taka odpowiedniość została oparta na podobieństwach pomiędzy krążeniem u dwóch gatunków. Inne zwierzęce modele udaru zostały opisane przez Stefanovicha (1983).
Zmiany histologiczne opisane przez Tamure et al. (1981), którzy jako pierwsi wprowadzili procedurę MCAO, były powszechnie widoczne w korze regionów czołowych (100%), czuciowo-ruchowych (75%) i słuchowych (75%), a w mniejszym stopniu w korze płata potylicznego (25%). Obserwowano ponadto uszkodzenie w bocznym odcinku jądra ogoniastego (100%) i tylko w zmiennym stopniu w jego części środkowej (38%). Donoszono wspólnie o następujących schorzeniach u zzwi^i^i^i^t MCAO: ubytki netuologicme (Menzies ee al.. 1992), zaburzenia świadomości (Yamamoto et al., 1988), obrzęk mózgu (Young et al., 1993; Matsui et a., 1993; Saur et al., 1993), obniżony przepływ krwi mózgowej (Teasdale et al., 1983), fluktuacje katecholaminy (Cechetto et al., 1989). Każde z tych schorzeń może być wskaźnikiem ostrości i stopnia uszkodzenia mózgu, jakie następuje po MCAO u szczurów. I odwrotnie, lek z potencjalną możliwością ograniczenia lub usunięcia danego schorzenia może być uważany jako kandydat do leczenia udaru u ludzi.
Tabela 1A
Dane ICJ0 (mmole/1) dla inhibicji MAO mózgu szczura przez propargiloaminy
Związek Odnośnik Epimer Inhibicja Względna siła działania
A B A/B +/-
A B
1 2 3 4 5 6 7 8
2-MPAI a + 140 16 8,8 3 0,2
- 46 88 0,5
c.d. tabeli 1A
1 2 3 4 5 6 7 8
Deprenyl a S 3600 16 120 R/S
R 450 6 75 80 2,6
1-MPAI b S 70 50 1,4 23 5
R 3 10 0,3
1-PAT c S 3800 50 76 4 0,5
R 900 90 10
a. B Hazelhoff et al., Naunyn-Schmeideberg's Arch. Pharmacol., 330, 50 (1985). b Europejskie zgłoszenie patentowe nr 436492 A2 z dnia 10 lipca 1991. c. Niniejsi wynalazcy.
Jeden selektywny inhibitor MAO-B, (-)-deprenyl, zbadano bardzo obszernie i wykorzystano jako inhibitor MAO-B w żelu zwiększenia skuteczności leczenia za pomocą L-DOPA. Takie leczenie za pomocą (-)-deprenylu jest w ogólności korzystne i nie powoduje efektu sera przy dawkach powodujący prawie całkowitą inhibicję MAO-B (Elsworth et al., Psychopharmacology, 52 33 (1978)). Dodatek (-)-deprenylu do połączenia L-DOPA i inhibitora dekarboksylazy podawanego pacjentom cierpiącym na chorobę Parkinsona prowadzi ponadto do poprawy przy akinezie i ogólnej zdolności funkcyjnej, jak również do eliminacji fluktuacji typu on-ofT (patrz przegląd, Birkmayer & Riederer w Parkinson's Disease, wydawnictwo Spronger-Verlag, strony 138-149 (1983)). Zatem (-)-deprenyl (a)wspomaga 1 przedłuża skutek L-DOPA oraz (b) nie zwiększa szkodliwych skutków leczenia za pomocą L-DOPA.
Jednakże i (-)-deprenyl nie pozostaje bez swoich niepomyślnych skutków ubocznych, do których należy aktywacja istniejących wcześniej wrzodów żołądka oraz przypadkowe epizody z nadciśnieniem. (-)-Deprenyl jest ponadto pochodną amfetaminy i ulega metabolizmowi do amfetaminy i metaamfetamin, które to substancje mogą prowadzić do niepożądanych skutków ubocznych, takich jak zwiększone bicie serca (Simpson, Biochemical Pharmacology, 27, 1951 (1978); Finberg et al., w Monoamine Oxidase Inhibitors - The State of the Art, Youdim and Paykel, wydawnictwo Wiley, strony 31-43 (1981)).
Opisano inne związki, które są selektywnymi nieodwracalnymi inhibitorami MAO-B, lecz które są wolne od niepożądanych skutków związanych z (-)-deprenylem. Jeden taki związek, a mianowicie N-propargilo-1-aminoindan.HCl (racemiczny PAI.HC1) był opisany w patencie brytyjskim Nr GB 1003686 i nr GB 1037014 oraz w patencie amerykańskim nr 3513244 z dnia 19 maja 1970 roku. Racemiczny PAI.HC1 jest silnym, selektywnym, nieodwracalnym inhibitorem MAO-B, nie ulega metabolizmowi do amfetamin i nie wywołuje niepożądanych skutków sympatomimetycznych.
W testach porównawczych na zwierzętach racemiczny PAI okazał się mieć znaczne korzyści w porównaniu z (-)-deprenylem. Na przykład racemiczny PAI nie powoduje znaczących częstoskurczów, nie podwyższa ciśnienia krwi (skutki pojawiające się przy dawkach 5 mg/kg (-)-deprenylu) i nie prowadzi do skurczu drgającej błony lub do zwiększenia szybkości bicia serca przy dawkach do 5 mg/kg (skutki powodowane przez (-)-deprenyl przy dawkach powyżej 0,5 mg/kg). Racemiczny PAI.HC1 nie zwiększa ponadto efektów naczyniowo-sercowych tyraminy (Finberg et al. w Enzymes and Neurotransmitters in Mental Disease, strony 205-219 (1980); Usdin et al., wydawnictwo Wiley, New York; Finberg et al. (1981) w Monoamine Oxidase Inhibitors - The State of the Art; Finberg and Youdim, British Journal Pharmacol., 85,451 (1985).
Tak więc szczególnie ważne jest rozdzielenie racemicznych związków PAI i otrzymanie enancjomeru o aktywności inhibicji MAO-B, która byłaby wolna od niepożądanych skutków ubocznych związanych z drugim enancjomerem.
Ponieważ deprenyl ma podobną budowę do PAI i wiadomo, że enancjomer (-)-deprenylu, to jest (-)-deprenyl, jest farmaceutycznie bardziej aktywny niż enancjomer (+), to należałoby się spodziewać, że enancjomer (-)PAI będzie bardziej aktywnym inhibitorem MAO-B.
184 124
Jednakże wbrew tym oczekiwaniom, po rozdzieleniu enancjomerów, okazało się, że enancjomer (+)-PAI jest w rzeczywistości aktywnym inhibitorem MAO-B, natomiast enancjomer (-) wykazuje nadzwyczaj niską aktywność hamującą MAO-B. Enancjomer (+)-PAI ma ponadto także stopień selektywności względem inhibicji MAO-B zadziwiająco wyższy niż ten stopień selektywności odpowiedniej odmiany racemiczne i powinien wykazywać zatem mniejsze niepożądane skutki uboczne przy leczeniu wymienionych chorób niż wykazałaby to mieszanina racemiczna. Takie odkrycia oparte są na doświadczeniach zarówno in vitro, jak i in vivo, jak omówiono bardziej szczegółowo infra.
Wykazano następnie, że (+)-PAI ma absolutną konfigurację R. Odkrycie to było niespodziewanie oparte na spodziewanym podobieństwie strukturalnym analogii (+)-PAI z deprenylem i amfetaminami.
Znaczący jest także wysoki stopień stereoselektywności aktywności farmakologicznej pomiędzy R(+)-PAI i enancjomerem S(-), jak omówiono niżej. Przy inhibicji MAO-B związek R(+)-PAI jest prawie o cztery rzędy wielkości bardziej aktywny niż enancjomer S(-). Taki stosunek jest znacznie wyższy niż obserwowano pomiędzy dwoma enancjomerami deprenylu (Knoll i Magyar, Adv. Biochem. Psychopharmacol., 5, 393 (1972; Magyar et al., Acta Physiol. Acad. Sci . Hung., 22, 377 (967). Donoszono, że w pewnych testach fizjologicznych (+)-deprenyl ma aktywność równą, lub nawet wyższą niż aktywność enancjomeru (-) (Tekes et al./ Pol. J. Pharmacol. Pharm., 40, 653 (1988)).
MPAI jest silniejszym inhibitorem aktywności MAO, lecz wykazuje mniejszą selektywność względem mAO-B w porównaniu z MAO-A (Tipton et al., Biochem. Pharmacol., 31, 1250 (1982)). Ponieważ niespodziewanie obserwowano tylko niewielki stopień różnicy w aktywnościach względnych dwóch rozdzielonych enancjomerów względem MPAI, to wyraźne zachowanie się R(+)-PAI jest dalej podkreślane (patrz tabela 1B).
Tak więc wynalazkiem jest zastosowanie skutecznej ilości R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu lub jego farmaceutycznie akceptowalnej soli do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do leczenia udaru mózgu u pacjenta.
Korzystnie farmaceutycznie akceptowalną sól R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu wybiera się z grupy soli obejmującej:
- sól mezylanową,
- sól etylosulfonianową,
- sól siarczanową oraz
- sól chlorowodorkową, a zwłaszcza farmaceutycznie akceptowalną solą jest sól mezylanowa.
W zastosowaniu tym korzystnie skuteczna ilość R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu lub jej farmaceutycznie akceptowalnej soli wynosi od około 0,5 miligrama na kilogram ciężaru ciała pacjenta do około 2,5 miligrama na kilogram ciężaru ciała pacjenta.
Korzystnie R (+)-N-propargilo-1-aminoindan lub jego farmaceutycznie akceptowalna sól podawane są dożylnie, doustnie, doodbytniczo, poprzezskómie lub pozajelitowo.
Korzystnie pacjentem jest ssak, a skuteczna dawka wynosi od około 0,01 do 50,0 mg dziennie, jeszcze, korzystniej od 0,1 do 10,0 mg dziennie, zwłaszcza podawana dożylnie.
W korzystnym zastosowaniu R(+)-N-propargilo-1-aminoindan lub jego farmaceutycznie akceptowalną sól uzupełnia się farmaceutycznie akceptowalnym nośnikiem, przy czym, gdy farmaceutycznie akceptowalny nośnik jest stały, kompozycja farmaceutyczna jest tabletką; gdy farmaceutycznie akceptowalny nośnik jest ciekły, kompozycja farmaceutyczna jest roztworem do iniekcji; gdy farmaceutycznie akceptowalny nośnik jest żelem, kompozycja farmaceutyczna jest czopkiem, przy czym jeszcze korzystniej ilość soli w tabletce wynosi od 0,1 mg do 100 mg; ilość soli w roztworze do iniekcji wynosi od 0,1 mg/ml do 100 mg/ml, a najkorzystniej ilość soli w tabletce wynosi od 1 mg do 10 mg; a ilość soli w roztworze do iniekcji wynosi od 1 mg/ml do 10 mg/ml.
Przedmiotem wynalazku jest ponadto kompozycja farmaceutyczna do leczenia udaru mózgu u pacjenta zawierająca skuteczną ilość R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu lub jego farmaceutycznie akceptowalnej soli oraz farmaceutycznie akceptowalny nośnik.
184 124
Korzystnie farmaceutycznie akceptowalną sól R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu wybiera się z grupy soli obejmującej:
- sól mezylanową,
- sól etylosulfonianową,
- sól siarczanową oraz
- sól chlorowodorkową,
- a jeszcze korzystniej jest nią sól mezylanową.
Korzystnie skuteczna ilość R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu lub jej farmaceutycznie akceptowalnej soli, wynosi od około 0,5 miligrama na kilogram ciężaru ciała pacjenta do około 2,5 miligrama na kilogram ciężaru ciała pacjenta.
Korzystnie kompozycja podawana jest dożylnie, doustnie, doodbytniczo, poprzezskórnie lub pozajelitowo.
Korzystnie pacjentem jest ssak, a skuteczna dawka wynosi od około 0,01 do 50,0 mg dziennie, jeszcze korzystniej od 0,1 do 10,0 mg dziennie, a najkorzystniej podawane jest dożylnie.
Korzystnie kompozycję uzupełnia się farmaceutycznie akceptowalnym nośnikiem, przy czym, gdy farmaceutycznie akceptowalny nośnik jest stały, kompozycja farmaceutyczna jest tabletką; gdy farmaceutycznie akceptowalny nośnik jest ciekły, kompozycja farmaceutyczna jest roztworem do iniekcji; gdy farmaceutycznie akceptowalny nośnik jest żelem, kompozycja farmaceutyczna jest czopkiem, przy czym jeszcze korzystniej ilość soli w tabletce wynosi od 0,1 mg do 100 mg; ilość soli w roztworze do iniekcji wynosi od 0,1 mg/ml do 100 mg/ml, a najkorzystniej ilość soli w tabletce wynosi, od 1 mg do 10 mg; a ilość soli w roztworze do iniekcji wynosi od 1 mg/ml do 10 mg/ml.
Figura 1 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 22, pokazującym aktywność inhibicyjną MAO-A in vitro.
Figura 2 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 22, pokazującym aktywność inhibicyjną MAO-B in vitro.
Figura 3 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 22, pokazującym aktywność MAO w tkance kory mózgowej człowieka.
Figura 4 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 23, pokazującym ostrą inhibicję (i.p.) MAO-A w mózgu.
Figura 5 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 23, pokazującym ostrą inhibicję (i.p.) MAO-B w mózgu.
Figura 6 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 23, pokazującym ostrą inhibicję (i.p.) MAO-A w wątrobie.
Figura 7 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 23, pokazującym ostrą inhibicję MAO-B w wątrobie.
Figura 8 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 23, pokazującym ostrą inhibicję (per os) MAO-A w mózgu.
Figura 9 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 23, pokazującym ostrą inhibicję (per os) MAO-B w mózgu.
Figura 10 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 23, pokazującym ostrą inhibicję (per os) MAO-A w wątrobie.
Figura 11 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 23, pokazującym ostrą inhibicję (per os) MAO-B w wątrobie.
Figura 12 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 24, pokazującym chroniczną inhibicję MAO-A w mózgu.
Figura 13 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 24, pokazującym chroniczną inhibicję MAO-B w mózgu.
Figura 14 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 24, pokazującym chroniczną inhibicję MAO-A w wątrobie.
Figura 15 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 24, pokazującym chroniczną inhibicję MAO-B w wątrobie.
Figura 16 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 25, pokazującym aktywność MAO-B w mózgu szczura w funkcji czasu po podaniu i.p. R(+)-PAI.
184 124
Figura 17 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 32, pokazującym przywrócenie prawidłowej kinezji u mysz, które otrzymały haloperidol w ilości 6 mg/kg s.c. Myszy otrzymały i.p. każdy z leków kontrolnych we wskazanej dawce 2 godziny później myszy otrzymały haloperidol. Zapisy kinetyczne były dokonywane 3 godziny po haloperidolu. Takie zapisy obejmowały zdolność do poruszania się poziomo wzdłuż pręta, zdolność do schodzenia w dół wzdłuż pionowego pręta oraz skrócenie katalepsji. Przy braku haloperidolu maksimum zapisu wynosiło 12, a przy samym haloperidolu 6,6 ± 0,03. Istotność statystyczną obliczano drogą testu t Studenta: * p<0,05; *** p<0,001 względem samego haloperidolu. Zapisy dla R-PA1 znacząco różnią się od zapisów dla racemicznego PAI przy dawce 5 mg/kg (p<0,05), przy dawce 10 mg/kg (p<0,01) oraz przy dawce 15 mg/kg (p<;0,05), (n=5,6). Pokazana dawka jest dla wolnej zasady PAI (a nie soli mezylanowej).
Figura 18 jest przedstawieniem graficznym wyników według przykładu 32, pokazującym przywrócenie aktywności ruchowej u szczurów potraktowanych a-metylo-p-tyrozyną przy dawce 100 mg/kg i.p. Szczury otrzymywały lek kontrolny i.p. przy wskazanych dawkach. Po dwóch godzinach otrzymywały a-Mpt i były natychmiast umieszczane w klatkach do badania aktywności. Całkowitą aktywność ruchową rejestrowano w ciągu 10 godzin. Szczury kontrolne, potraktowane roztworem soli miały zapis tylko 15862 ± 1424. Przy podawaniu samego a-Mpt miały zapis 8108 ± 810. Istotność statystyczna drogą testu t Studenta: p<0,05; **p<0,01; ***p<0,001 względem samego a-Mpt. Zapisy dla (R)-PAI różnią się znacznie od zapisów racemicznego PAI przy dawce 2 mg/kg (p<0,01), (n=6). Dawka pokazana jest dla wolnej zasady PAI, a nie dla soli mezylanowej.
Figura 19 jest wykresem pokazującym reakcję NADH na 2 minuty stanu niedotlenienia tkanek mierzone po 30 minutach po obrażeniu, a następnie w odstępach półgodzinnych.
Figura 20: ocena obrażenia ischemicznego mózgu za pomocą aparatu mRi T2-scan 48 godzin po potraktowaniu za pomocą MCA-0 i mezylanem [R] (+)PAI u szczurów: środkowa tętnica mózgowa była chirurgicznie zaczopowana w sposób opisany w przykładzie 38. Mezylan [R] (+)PAI podawano w sposób następujący: 1,0 mg/kg i.p. natychmiast po zabiegu chirurgicznym; 0,5 mg/kg i.p. dwie godziny po zabiegu chirurgicznym; 1,0 mg/kg i.p. 24 godziny po zabiegu chirurgicznym. Objętość zawałową (mmj oznaczano drogą MRI w 48 godzin po zabiegu chirurgicznym.
Figura 21: ocena neurologiczna szczurów Wistar poddanych leczeniu za pomocą MCAO i mezylanem [R] (4+) PAI. Środkowa tętnica mózgowa była chirurgicznie zaczopowana, a mezylan [R] (+)PAI podawano w sposób przedstawiony na fig. 20. W 24 godziny po zabiegu chirurgicznym dokonano zapisu neurologicznego, jak opisano w przykładzie 38.
R(+)-N-propargilo-1-aminoindan ma następującą budowę:
Jak przedstawiono niżej w przykładach doświadczalnych, R(+)PAI jest prawie 7000 razy bardziej aktywny jako inhibitor MAO-B niż S(-)PAI. Z punktu widzenia inhibitorów MAO-B znanych w tej dziedzinie, które mają niską selektywność pomiędzy MAO-A i MAO-B i które nie wykazują dających się przewidzieć tendencji, co do siły działania jako funkcji konfiguracji R lub S, to selektywność R(+)PAI jest niespodziewana.
R(+)PAI można otrzymać drogą rozdzielenia optycznego mieszanin racemicznych enancjomerów R i S PAI. Takiego rozdzielenia można dokonać jakimkolwiek konwencjonalnym sposobem rozdzielania, dobrze znanym specjalistom w tej dziedzinie, takim na przykład, jaki jest opisany przez J.Jacąues, A.Collet i S. Wilen Enantiomers, Racemates and Resolutions, wydawnictwo Wiley, Nowy Jork (1981). Rozdzielanie można przeprowadzić na przykład drogą chromatografii preparatywnej w kolumnie chiralnej. Innym przykładem odpowiedniego sposobu rozdzielania jest
184 124 tworzenie soli diastereomerycznych z chiralnym kwasem, takim jak kwas winowy, jabłkowy, migdałowy, lub z N-acetylopochodnymi aminokwasów, takimi jak N-acetyloleucyna, a następnie krystalizację z wydzieleniem żądanego enancjomeru R.
Mieszaninę racemiczną enancjomerów R i S PAI można otrzymać na przykład w sposób opisany w brytyjskim opisie patentowym nr GB 1003676 i nr GB 1037014. Mieszaninę racemiczną PAI można otrzymać także drogą reakcji 1-chloroindanu z propargiloaminą Alternatywnie racemat ten można otrzymać drogą reakcji propargiloaminy z 1-indanonem z utworzeniem odpowiedniej iminy, a następnie redukcję podwójnego wiązania węgiel-azot iminy za pomocą odpowiedniego środka, takiego jak borowodorek sodowy.
Enancjomer R RAI można otrzymać także bezpośrednio z optycznie czynnego enancjomeru R 1-aminoindanu droga reakcji z bromkiem propargilu lub chlorkiem propargilu w obecności zasady organicznej lub nieorganicznej i ewentualnie w obecności odpowiedniego rozpuszczalnika.
Do odpowiednich zasad organicznych lub nieorganicznych do stosowania w powyższej reakcji należy na przykład trójetyloamina, pirydyna, węglany i wodorowęglany metali alkalicznych. Jeżeli reakcje prowadzi się w obecności rozpuszczalnika, to rozpuszczalnikiem może być na przykład toluen, chlorek metylenu i acetonitryl. Jeden ze sposobów otrzymywania R(+)PAI polega na reakcji R-1-aminoindanu z chlorkiem propargilu z zastosowaniem wodorowęglanu potasowego jako zasady i acetonitrylu jako rozpuszczalnika.
Wyżej opisana reakcja 1-aminoindanu dalej w ogólności mieszaninę nieprzereagowanej pierwszorzędowej aminy, pożądanej drugorzędowej aminy i trzeciorzędowego produktu aminowego. N,N-bis-propargiloaminy. Pożądana amina drugorzędowa, to jest N-propargilo-1-aminoindan może być wydzielona z mieszaniny konwencjonalnym sposobem, włącznie z, na przykład, chromatografia, destylacją i selektywną ekstrakcją.
R-1-aminoindanowy materiał wyjściowy można otrzymać sposobami znanymi w tej dziedzinie, włącznie z, na przykład, sposobem Lawsona i Rao, Biochemistry, 19, 2133 (1980), sposobami podanymi tu w cytowanych referencjach, oraz sposobem opisanym w opisie patentu europejskiego nr 235590.
R-l-aminoindan można otrzymać także przez rozdzielenie mieszaniny racemicznej enancjomerów R i S, co pociąga za sobą tworzenie się soli diastereomerycznych z chiralnymi kwasami, lub innym znanym sposobem, takim jaki podany jest przez J. Jacques et al., jak wyżej. Alternatywnie R-1-aminoindan można otrzymać drogą reakcji 1-indanonu z optycznie czynną aminą, a następnie redukcję podwójnego wiązania węgiel-azot otrzymanej iminy droga uwodorniania na odpowiednim katalizatorze, takim jak węgiel palladowany, tlenek platyny lub nikiel Raneya. Do optyczne czynnych amin należy na przykład jeden z antypodów fenetyloaminy lub ester aminokwasu, takiego jak walina lub fenyloalanina. Wiązanie benzylowe N-C można następnie rozszczepić przez uwodornianie w łagodnych warunkach.
Dodatkowy sposób wytwarzania R-1-aminoindanu polega na uwodornieniu eterów oksymu indanonu-1, jak opisano wyżej, gdzie część alkilowa eteru zawiera optycznie czyste centrum chiralne. Alternatywnie pochodną niechiralną indanonu-1, zawierającego podwójne wiązanie węgiel-azot, takiej jak imina lub oksym, można zredukować za pomocą chiralnego środka redukcyjnego, na przykład kompleksu wodorku litowo-glinowego i efedryny.
Jako sól można również stosować sól maleinianową, fumaranową, winową, bromowodorkową, ezylanową, p-toluenosulfonianową, benzoesową, octanową, fosforanową, itp.
Jak przedstawiono niżej w przykładach doświadczalnych, sól mezylanowa jest wysoce trwała na degradację termiczną i wykazuje niespodziewanie wyższą selektywność względem MAO-B niż sól racemiczna.
Do otrzymania farmaceutycznie akceptowalnych soli addycyjnych związku R(+)PAI, wolną zasadę można znanymi sposobami poddać reakcji z żądanymi kwasami w obecności odpowiedniego rozpuszczalnika. I podobnie, sól addycyjna z kwasem może być w znany sposób przekształcona w postać wolnej zasady.
Korzystny sposób otrzymania soli mezylanowej (R)-PAI polega na (a) dodaniu wodnego roztworu 15% wodorotlenku sodowego do roztworu benzenosulfonianu propargilu (albo tozylanu lub mezylanu) w toluenie, (b) mieszaniu całości w ciągu 5 godzin, (c) dodaniu
184 124 dodatkowo toluenu i wody, (d) oddzieleniu i przemyciu fazy organicznej za pomocą 10% wodorotlenku sodowego, a następnie rozcieńczeniu wodą, (e) nastawieniu pH mieszaniny na 3,2 przez dodanie 10% wodnego roztworu kwasu siarkowego, (f) oddzieleniu fazy wodnej i nastawieniu pH na 7,3 za pomocą 10% wodorotlenku sodowego, (g) trzykrotnej ektrakcji za pomocą toluenu, stale utrzymując stałe pH, (h) zatężeniu połączonych warstw organicznych pod zmniejszonym ciśnieniem z otrzymaniem żółtego oleju, (i) rozpuszczeniu oleju i kwasu L-winowego w izopropanolu, (j) ogrzewaniu pod chłodnicą zwrotną w ciągu 1 godziny, (k) ochłodzeniu do temperatury pokojowej i oddzieleniu osadu przez filtrację, (1) rekrystalizację surowego winianu dwu-propargiloaminoindanu z metanolu/izopropanolu (1:1) z otrzymaniem winianu dwu-(R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu), (m) rozpuszczeniu soli winowej i kwasu metanosulfonowego w izopropanolu i ogrzewaniu pod chłodnicą zwrotną w ciągu 30 minut oraz (n) ochłodzeniu do temperatury pokojowej i oddzieleniu wytrąconego R(+)-N-propargilo-1-amino-indanu.
Do odpowiednich postaci do podawania doustnego należą tabletki, sprasowane lub powlekane pigułki, drażetki, saszetki, twarde lub miękkie kapsułki żelatynowe, tabletki podjęzykowe, syropy i zawiesiny.
W dalszym rozwiązaniu alternatywnym nośnik jest żelem, a kompozycja farmaceutyczna jest czopkiem.
Do podawania doustnego zgodnie z wynalazkiem opracowano ampułki lub fiolki, zawierające wodny lub niewodny roztwór lub emulsję. Do podawania doodbytniczego opracowano czopki z nośnikami hydrofitowymi lub hydrofobowymi. Do podawania miejscowego w postaci maści, oraz wprowadzania poprzezskómego opracowano odpowiednie systemy wprowadzania, znane w tej dziedzinie.
W jednym z rozwiązań kompozycja farmaceutyczna zawiera ponadto terapeutycznie skuteczną ilość Levodopa. W innym rozwiązaniu kompozycja farmaceutyczna zawiera jeszcze ponadto skuteczną ilość inhibitora dekarboksylazy.
Ilość inhibitora dekarboksylazy podawana w połączeniu z (R)-PAI lub jego farmaceutycznie akceptowalną solą jest dawką skuteczną dla zapewnienia wchłaniania L-DOPA przez organizm pacjenta.
Whibitor dekarboksylazy może być L-Cartbidopa. W jednym z rozwiązań terapeutycznie skuteczna ilość R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu wynosi od około 0,1 mg do około 100 mg, terapeutycznie skuteczna ilość Levodopa wynosi od około 50 mg do około 250 mg, a skuteczna ilość L-Carbidopa wynosi od około 10 mg do około 25 mg.
Whibitor dekarboksylazy może być także benserazydem. W jednym z rozwiązań terapeutycznie skuteczna ilość R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu wynosi od około 0,1 mg do około 100 mg, terapeutycznie skuteczna ilość Levodopa wynosi od około 50 mg do około 200 mg, a skuteczna ilość benserazydu wynosi od około 12,5 mg do około 50 mg.
Pacjentem jest zwłaszcza ssak, taki jak pies, kot, mysz, szczur, królik, świnią, koń, owca, krowa, małpa bezogonowa lub małpa ogonowa. W szczególnym rozwiązaniu według wynalazku pacjentem jest człowiek.
Kompozycje farmaceutyczne zawierające R(+)PAI, są również szczególnie przydatne do leczenia choroby Parkinsona, zakłócenia pamięci, otępienia, przygnębienia, objawów nadczynności, choroby uczuciowej, choroby na tle zwyrodnienia nerwów, obrażenia neurotoksycznego, udaru, ischemii mózgu, obrażenia urazowego głowy, obrażenia urazowego rdzenia kręgowego, urazu nerwowego, schizofrenii, schorzenia niedostatku uwagi, stwardnienia rozsianego i objawów wycofania się.
Przykład 1
Chlorowodorek racemicznego N-propargilo-1-aminoindanu
10,0 g racemicznego 1-aminoindanu i 10,4 g węglanu potasowego dodano do 75 ml acetonitrylu. Otrzymaną zawiesinę ogrzano do 60°C i dodano do niej po kropli 4,5 g chlorku propargilu.
Całość mieszano w temperaturze 60°C w ciągu 16 godzin, po czym usunięto większość składników lotnych przez destylację pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość podzielono przez ekstrakcję pomiędzy 10% wodny roztwór wodorotlenku sodowego i chlorek metylenu.
184 124
Fazę organiczną wysuszono, a rozpuszczalnik usunięto przez destylację. Pozostałość poddano chromatografii równowagowej na żelu krzemionkowym, eluując za pomocą mieszaniny 40% octanu etylu/60% heksanu. Frakcje zawierające związek tytułowy w postaci wolnej zasady połączono i eluent zastąpiono eterem. Roztwór eterowy potraktowano gazowym HC1, utworzony osad oddzielono przez filtrację z ssaniem i przekrystalizowano z izopropanolu otrzymując 7,3 g związku tytułowego o temperaturze topnienia 182-4°C.
Dane chromatograficzne i spektroskopowe były zgodnie z opisem patentowym amerykańskim nr 3513244 z dnia 19 maja 1970 roku i próbką autentyczną i były następujące: NMR 5 (CDClj): 2,45 (2H, m), 2,60 (1H, t), 2,90 (1H, m), 3,45 (1H, m), 3,70 (2H, d), 4,95 (1H, t), 7,5 (4H, m) ppm.
Przykład 2
Chlorowodorek S- (-)-N-propargilo-l-amino-indanu
Związek tytułowy w postaci wolnej zasady wydzielono przez rozdzielenie mieszaniny racemicznej wolnej zasady z przykładu 1 na Chiracelu OJ (tris-[p-metylobensoesan] celulozy) drogą preparatywnej wysokosprawnej chromatografii cieczowej, eluując za pomocą mieszaniny 10% izopropanolu/90% heksanu i zbierając eluat odpowiadający pierwszemu pikowi. Otrzymany olej przekształcono w związek tytułowy (chlorowodorek) przez potraktowanie 10% roztworu oleju w eterze dwuetylowym za pomocą gazowego HC1, a strącony osad oddzielono przez filtrację z ssaniem: [a]D -29,2° (1% etanol), temperatura topnienia 182-184°C. Inne właściwości chromatograficzne i spektroskopowe były identyczne z solą chlorowodorkową z przykładu 1.
P r z y k ł ad 3
Chlorowodorek R-(+)-N-propargilo-1 -aminoindanu
Związek tytułowy otrzymano w sposób opisany wyżej w przykładzie 2, z tym wyjątkiem, że zebrano eluat odpowiadający drugiemu pikowi: [a]D + 29,1° (0,8% etanol), temperatura topnienia 179-181°C. Inne właściwości chromatograficzne i spektroskopowe były identyczne jak dla soli chlorowodorkowej z przykładu 1.
Przykład 4
Chlorowodorek R-(+)-N-propargilo-1-aminoindanu
12,4 g R-(-)- Raminoindimu ί 12,9 g wę^anu goaauowego do 95 ml acetornhydu.
Otrzymaną zawiesinę ogrzano do 60°C i dodano do niej po kropli 5,6 g chlorku propargilu. Całość mieszano w temperaturze 60°C w ciągu 16 godzin, po czym większość składników lotnych usunięto przez destylację pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozdzielono przez ekstrakcję pomiędzy 10% wodny roztwór wodorotlenku sodowego i chlorek metylenu.
Fazę organiczną wysuszono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość poddano chromatografii równowagowej na żelu krzemionkowym, eluując za pomocą mieszaniny 40% octan etylu/60% heksanu. Frakcje zawierające wolną zasadę związku tytułowego połączono, a rozpuszczalnik zastąpiono eterem. Roztwór eterowy potraktowano gazowym HC1, a wytrącony osad oddzielono przez filtrację z ssaniem i przekrystalizowano z izopropanolu otrzymując 6,8 g związku tytułowego: temperatura topnienia 183-185°C, [a]D +30,90 (2% etanol). Właściwości spektralne były identyczne z właściwościami podanymi dla związku z przykładu 1.
Przykład 5
Chlorowodorek S-(-)-N-propargilo-1 -aminoindanu
Związek tytułowy otrzymano sposobem opisanym w przykładzie 4, z tym wyjątkiem, że jako materiał wyjściowy zastosowano S-(+)-1-ami95i9dg9. Produkt miał [a]D -30,3 (2% etanol) i temperaturę topnienia 183-5°C. Właściwości spektralne były identyczne z właściwościami podanymi dla związku z przykładu 1.
Przykład 6A
L- Winian dwu-(R-(+)-N-propargdo-l-aminoindanu)
Do roztworu kwasu winowego (4,4 g) w 48 ml wrzącego metanolu dodano roztwór wolnej zasady R-(+-)-N-propargilo-Rami9oi90a9u (5,0 g) w metanolu (48 ml). Roztwór ogrzewano pod chłodnicą zwrotną, po czym dodawano do niego w ciągu 20 minut 284 ml eteru t-butylometylowego. Następnie mieszaninę reakcyjną ogrzewano w ciągu dodatkowych
184 124 minut i ochłodzono, a strącony osad oddzielono przez filtrację z ssaniem otrzymując 6,7 g związku tytułowego: temperatura topnienia 175-177°C, [a]D +34,3 (1,5, H20), analiza obliczona dla C28H3206N2: C 68,26, H 6,56, N 5,69; znaleziono: C 68,76, H 6,57, N 5,61.
Przykład 6B
Mezylan R-(+)-N-propargilo-1-aminoindanu
a) Do roztworu benzenosulfonianu propargilu (78,4 g) i racemicznego aminoindanu (63,2 g) w toluenie (240 ml) dodano po kropli w temperaturze 20°C wodny 15% roztwór wodorotlenku sodowego (108 ml). Po 5-godzinnym mieszaniu do mieszaniny reakcyjnej dodano mieszając dodatkową ilość toluenu (80 ml) i wody (200 ml). Fazę organiczną oddzielono i przemyto za pomocą 10% wodnego roztworu wodorotlenku sodowego, a następnie rozcieńczono wodą. Następnie pH mieszaniny nastawiono na 3,2 przez dodanie 10% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Fazę wodną oddzielono i nastawiono jej pH na 7,3 za pomocą 10% wodnego roztworu wodorotlenku sodowego, a następnie ekstrahowano ją trzy razy toluenem utrzymując stałe pH. Połączone warstwy organiczne zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymując 40,7 g żółtego oleju.
b) Powyższy surowy racemiczny propargiloaminoindan i kwas L-winowy (10 g) rozpuszczono w izopropanolu (1 1) i ogrzewano pod chłodnicą zwrotną w ciągu 1 godziny. Następnie mieszaninę reakcyjną pozostawiono mieszając do ochłodzenia do temperatury pokojowej, a osad oddzielono przez filtrację. Surowy winian dwu-propargiloaminoindanu przekrystalizowano z 1 1 mieszaniny metanol/izopropanol (1:1) otrzymując L-winian dwu-(R-(+)-N-propargilo-1 -aminoindanu) o właściwościach fizycznych i spektralnych identycznych z właściwościami związku z przykładu 6A.
c) Roztwór winianu dwu-(R-(+)-N-propargilo-1-aminoindanu) (15 g) i kwasu metanosulfonowego (6 g) w izopropanolu (150 ml) ogrzewano w ciągu 30 minut pod chłodnicą zwrotną, po czym mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ochłodzenia do temperatury pokojowej, a otrzymany osad oddzielono przez filtrację z ssaniem otrzymując związek tytułowy (11,1 g) o temperaturze topnienia 157°C i [a^ +22°.
Przykład 7
Chlorowodorek R-(+)-N-propargilo-1-aminoindanu
R-(t)-N-propargilo-1-aminoindan w postaci wolnej zasady z przykładu 4 (1,2 g), węglan potasowy (0,97 g) i jodek metylu (1 g) dodano do 15 ml acetonu i otrzymaną zawiesinę ogrzewano pod chłodnicą zwrotną w atmosferze azotu w ciągu 8 godzin. Następnie usunięto składniki lotne pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość rozdzielono przez ekstrakcję pomiędzy 10% wodny roztwór wodorotlenku sodowego (30 ml) i chlorek metylenu (30 ml). Warstwę organiczną wysuszono, a rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość poddano chromatografii równowagowej na żelu krzemionkowym, eluując za pomocą mieszaniny 40% octanu etylu/60% heksanu. Frakcje zawierające związek tytułowy w postaci wolnej zasady połączono, a rozpuszczalnik zastąpiono eterem dwuetylowym. Następnie roztwór eterowy potraktowano gazowym HC1. Składniki lotne usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość przekrystalizowano z izopropanolu otrzymując 400 mg związku tytułowego w postaci bezbarwnej substancji krystalicznej o temperaturze topnienia 134-136°C i [a]D +31,40° (etanol). NMR 5 (CDC13): 2,55 (2H, m), 2,7 (1H, szeroki singlet), 2,8 (3H, s), 3,0 (1H, m), 3,4 (1H, m), 3,9 (2H, szeroki singlet), 5,05 (1H, m), 7,7 (4H, m) ppm.
Przykład 8
Chlorowodorek S-(-)-N-metylo-N-propargilo-1-aminoindanu
Związek tytułowy otrzymano w sposób opisany w przykładzie 7 wyżej, z tym wyjątkiem, że jako matenał wyjściowy użyto S-(-)-N-propagilo-1-aminoindan (wolna zasada) z przykładu 5. Wszystkie właściwości fizyczne i spektralne związku tytułowego były identyczne z właściwościami związku z przykładu 7, z tym wyjątkiem, że [a^ wynosiło -34,9° (etanol).
Przykład 9
Kompozycja tabletki
Chlorowodorek N-propargilo-1(R)-aminoindanu 7,81 mg*
Skrobia NF wstępnie zżelatynizowana 47,0 mg
Uwodniona laktoza NF 66,0 mg
184 124
Mikrokrystaliczna celuloza NF
Glikolan skrobiowo-sodowy NF
Talk USP
Stearynian magnezowy NF * równoważnik 5,0 mg zasady N-propargilo-aminoindanowej Przykład 10
Kompozycja tabletki
Chlorowodorek N-propargilo-1 (R)-aminoindanu
Uwodniona laktoza
Skrobia NF wstępnie zżelatynizowana
Mikrokrystaliczna celuloza
Glikolan skrobiowo-sodowy
Talk USP
Stearynian magnezowy NF * równoważnik 1,0 mg zasady N-propargilo-aminoindanowej Przykład 11
Kompozycja kapsułki
Chlorowodorek N-propargilo-1 (R)-aminoindanu
Skrobia wstępnie zźelatynizowana
Skrobia
Mikrokrystaliczna celuloza NF
Etyloceluloza
Talk
Oczyszczona woda dodana w celu granulacji
Przykład 12
Kompozycja do zastrzyku
Chlorowodorek N-propargilo-1 (R)-aminoindanu
Bezwodna dekstroza
Oczyszczona woda dodana do 1 ml
Przykład 13
Kompozycja do zastrzyku
Chlorowodorek N-propargilo-1 (R)-aminoindanu
Chlorek sodowy
HC1 dodany do pH 5
Oczyszczona woda dodana do 1 ml
Przykład 14
Kompozycja do zastrzyku
Chlorowodorek N-propargilo-1 (R)-aminoindanu
Chlorek sodowy
HC1 dodany do pH 5
Oczyszczona woda dodana do 1 ml
Przykład 15
Kompozycja syropu
Chlorowodorek N-propargilo-1 (R)-aminoindanu Sacharoza
Sól sodowa sacharyny
Metyloparaben
Propyloparaben
Środki zapachowe
Gliceryna USP
Alkohol 95% USP
Oczyszczona woda dodana do 5,0 ml
20,0 mg
2,99 mg 1,5 mg 0,7 mg
1,56 mg* 50,0 mg 36,0 mg 14.0 mg 2,14 mg
1,0 mg
0,5 mg
5.0 mg* 10.0 mg 44.0 mg 25.0 mg
1.0 mg
1.5 mg
1.5 mg
5,0 mg* 44,0 mg
1,0 mg 8,9 mg
2,0 mg 8,9 mg
5.0 mg 2250,0 mg
5.0 mg 6.0 mg 1.0 mg
20,0 mg
500 mg 200 mg
184 124
Przykład 16
Tabletki podjęzykowe
Chlorowodorek N-propargilo-l(R)-aminoindanu 2,5 mg
Celuloza mikrokrystaliczna 20,0 mg
Uwodniona laktoza 5,0 mg
Wstępnie zżelatynizowana skrobia 3,0 mg
Povidon 0,3 mg
Barwnik q.s.
Środek zapachowy q.s.
Środek słodzący q.s.
Talk 0,3 mg
Zmieszać rozczynniki, środek aktywny i granulat z etanolowym roztworem Povidonu. Po wysuszeniu i zważeniu miesza się całość z talkiem i poddaje prasowaniu.
Przykład 17 Tabletki podjęzykowe PAI
Chlorowodorek N-propargilo-1 (R)-aminoindanu 5,0 mg
Mikrokrystaliczna celuloza 15,0 mg
Skrobia wstępnie zżelatynizowana 12,0 mg
Etyloceluloza 0,3 mg
Talk 0,3 mg
Oczyszczona woda dodana do granulacji. Przykład 18 Kompozycja tabletki
Chlorowodorek N-propargilo-1 (R)-aminoindanu 5,0 mg
Levedopa 100,0 mg
Carbidopa 25,0 mg
Skrobia wstępnie zżelatynizowana 24,0 mg
Skrobia 40,0 mg
Mikrokrystaliczna celuloza 49,5 mg
Col. D&C YellowNo 10 0,5 mg
Col. D&C Yellow No 6 0,02 mg
Przykład 19
Kompozycja tabletki
Mezylan N-propargilo-l(R)-aminoindanu 7,81 mg*
Skrobia NF wstępnie zżelatynizowana 47,0 mg
Uwodniona laktoza NF 66,0 mg
Mikrokrystaliczna celuloza 20,0 mg
Glikolan sodowo-skrobiowy NF 2,99 mg
Stearynian magnezowy NF 0,7 mg
* Równoważnik 5,0 mg zasady N-propargiloaminoindanowej
Przykład 20
Kompozycja tabletki
Mezylan N-propargilo-1 (R)-aminoindanu 1,56 mg*
Uwodniona laktoza 50,0 mg
Skrobia wstępnie zżelatynizowana 36,0 mg
Mikrokrystaliczna celuloza 14,0 mg
Glikolan sodowo-skrobiowy NF 2,14 mg
Talk USP 1,0 mg
Stearynian magnezowy NF 0,5 mg
* Równoważnik 1,0 mg zasady N-propargiloaminoindanowej
184 124
Przykład 21 Kompozycja kapsułki
Mezylan N-propargilo- 1(R)-aminoindanu 5,0 mg
Skrobia wstępnie z.żelatynizowana 10,0 mg
Skrobia 44,0 mg
Mikrokrystaliczna celuloza 2550 mg
Etyloceluloza 1,0 mg
Talk 1,5 mg
Oczyszczona woda do granulacji.
Następujące przykłady i towarzyszące tabele oraz figury związane są z doświadczeniami biologicznymi R przeprowadzonymi zgodnie z niniejszym wynalazkiem.
Przykład 22
Inhibicja aktywności MAO in vitro
Protokół z doświadczenia
Źródłem enzymu MAO był homogenat z mózgu szczura w 0,3 M sacharozie, który wirowano z prędkością 600 x g w ciągu 15 minut. Klarowną ciecz rozcieńczono odpowiednio w 0,05 M buforze fosforanowym, a następnie poddawano inkubacji wstępnej z szeregiem rozcieńczeń związków: R(+)-PAl, S-(-)-PAI oraz racemiczny PAI, w ciągu 20 minut w temperaturze 37°C. Następnie dodano substraty znaczone WC (2-fenyloetyloamina, oznaczona jako PEA; 5-hydroksytryptamina, oznaczona jako 5-HT) i kontynuowano inkubację w ciągu dalszych 20 minut (PEA) lub 30-45 minut (5-HT). Stężenia stosowanych substratów wynosiły 50 μΜ (PEA) i 1 mM (5-HT). W przypadku PEA stężenie enzymu było tak dobrane, aby nie więcej niż 10% substratu uległo metabolizmowi podczas reakcji. Następnie reakcję przerwano przez dodanie tranylocyprominy (do końcowego stężenia 1 mM), a produkt inkubacji przefiltrowano przez małą kolumnę wypełnioną Amberlitem CG-50, buforowanym do pH 6,3. Kolumnę przemyto 1,5 ml wody, zebrano eluaty i oznaczono zawartość części znaczonej drogą ciekłej spektrometrii scyntylacyjnej. Ponieważ substraty aminowe zatrzymują się całkowicie w kolumnie, to promieniotwórczość w eluacie wskazuje na wytwarzanie się obojętnych i kwaśnych metabolitów utworzonych w wyniku aktywności MAO. Aktywność MAO w próbce wyrażono jako procent aktywności kontrolnej przy braku inhibitorów po odjęciu odpowiednich wartości ślepych. Aktywność określona przy wykorzystaniu PEA jako substratu odnosi się do MAO-B, natomiast aktywność oznaczona przy wykorzystaniu 5-HT odnosi się do MAO-A.
Wyniki
Aktywność inhibicyjną R(+)-PAI, S(-)-PAI i racemicznego PAI badano oddzielnie in vitro, a wyniki typowych doświadczeń przedstawiono na fig. 1 i 2. Całe doświadczenie powtórzono trzy razy. Stężenia inhibitora dające 50% inhibicji metabolizmu substratu (IC-50) obliczono z krzywych inhibicji i przedstawiono je w tabeli IB. Z tych danych widać, że (a) przy inhibicji MAO-B R(+)-PAI jest 2 razy bardziej aktywny niż racemat, (b) R(+)-PAI jest 29 razy bardziej aktywny przy inhibicji MAO-B niż przy inhibicji MAO-A, (c) S(-)-PAI ma tylko 1/6800 aktywności R(+)-PAI przy inhibicji MAO-B i wykazuje nieznaczną lub brak H selektywności pomiędzy MAO-B i MAO-A.
Tabela 1A
Wartości IC-50 (nM) dla inhibicji MAO-A i MAO-B przez racemiczny PAI i jego enancjomery R(+) i S(-) w homogenacie mózgu szczura in vitno IC-50 (nM)
MAO-A MAO-B
S(-)PAI R(+)PAI Rac S(-)PAI R(+)PAI RAC
26000 73 140 17000 2,5 5
184 124
Wyniki tych samych doświadczeń z wykorzystaniem R(+) i S(-)-MPAI (N-metylo-N-propargilo-l-aminoindan) zestawiono w tabeli 1B. Każdy z enancjomerów MPAI jest mniej selektywny przy inhibicji MAO-A i MAO-B niż R(+)PAI. Co więcej, w próbie tej R(+)MPAI jest tylko 5 razy tak aktywny jak S(-)-MPAI przy inhibicji MAO-B, w przeciwieństwie do R(+)-PAI, który jest około 7000 razy bardziej aktywny niż S(-)-PAL
Tabela 1B
Wartości IC-50 (nM) dla inhibicji MAO-A i MAO-B przez enanjomery R(+) i S(-)-MPAI w homogenacie z mózgu szczura in vitro
IC-50 (nM)
MAO-A MAO-B
Związek- S(-)MPAI R(+)MPAI S(-)MPAI R(+)MPAI
70 3 50 50
Niektóre doświadczenia przeprowadzono na tkankach ludzkiej kory mózgowej, pobranej 6 godzin po śmierci i B potraktowanej jak opisano wyżej. Wyniki takiego doświadczenia pokazano na fig. 3, gdzie R(+)-PAI, S(-)-PAI i racemiczny PAI mają takie same znaczenia.
Przykład 23
Inhibicja aktywności MAO in vivo: leczenie ostre
Protokół z doświadczenia
Szczury Spraguu-Dawleya płci męskiej o ciężarze 250 ± 20 g potraktowano jednym z enancjomerów lub postacią racemiczną PAI drogą zastrzyku dootrzewnowego (ip) lub podania doustnego (po), a następnie pozbawiono je głowy odpowiednio po 1 lub dwóch godzinach. Do każdej ilości inhibitora wykorzystano grupy po trzy szczury, a aktywność MAO oznaczano w mózgu i wątrobie stosując ogólną technikę opisaną wyżej. Ilość proteiny w każdej inkubacji oznaczano stosując sposób Folina-Lowryego, a aktywność enzymatyczną obliczono jako nmol substratu zmetabolizowanego w ciągu 1 godziny inkubacji na każdy mg proteiny. Aktywność MAO w tkankach pochodzących od zwierząt potraktowanych t inhibitorami wyrażono jako procent aktywności enzymatycznej w grupie zwierząt kontrolnych, którym podano tylko nośnik (woda do podawania doustnego, 0,9% wodny roztwór soli do zastrzyku dootrzewnowego ip) i które uśmiercono jak wyżej.
Wyniki
Żadna z dawek stosowanych z lekami inhibitorowymi nie dała żadnych widocznych zmian w zachowaniu. Wyniki przedstawiono na fig. 4 do 11. Po podaniu dootrzewnowym związek R(+)PAI dał 90% inhibicji aktywności MAO z mózgu przy dawce 0,5 mg/kg. Ta sama dawka dała tylko 20% inhibicji aktywności MAO. Przy podawaniu doustnym ta sama dawka R(+)PAI dała 80% inhibicji MAO-B i niewykrywalną inhibicję MAO-A. W zasadzie takie same wyniki zaobserwowano dla inhibicji MAO z wątroby, jak i dla MAO z mózgu. Dawki dające 50% inhibicji MAO-A i MAO-B (IC-50) obliczono z krzywych inhibicji i przedstawiono je w tabeli 2. Dane te wskazują, że (a) aktywność inhibicyjna R(+)PAI dla MAO utrzymywana jest in vivo u szczura, (b) selektywność R(+)PAI dla inhibicji MAO-B, w przeciwieństwie do MAO-A, jest utrzymywana in vivo, (c) o wiele większa aktywność enancjomeru (+), w przeciwieństwie do enancjomeru (-), jest zachowana in vivo, (d) związki są skutecznie wchłaniane po podaniu doustnym oraz (e) związki przekraczają skutecznie barierę krwiomózgową i skutecznie hamują MAO z mózgu. Fakt, że R(+)-PAI jest dwa razy bardziej aktywny niż związek racemiczny dla inhibicji MAO-B, jest tylko odbiciem nadzwyczaj niskiej aktywności S(-)-PAI dla inhibicji MAO-B.
184 124
Tabela 2
Wartości IC-50 (mg/kg) dla inhibicji MAO-A i MAO-B przez R(+)-PAI, S(-)-PAI lub racemiczny PAI u szczura po wstrzyknięciu dootrzewnowym (I.P.) lub podaniu doustnym (P.O.)
IC-50
MAO-A MAO-B
Związek S(-)PAI R(+)PAI rac S(-)PAI R(+)PAI rac
Mózg IP >10 1,2 2,5 >10 0,07 0,22
Wątroba IP >10 5 5 >10 0,06 0,11
Mózg IP >10 >5 >5 >10 0,17 0,29
Wątroba PO >10 >5 >5 >10 0,05 0,09
(rac = PAI racemiczny)
Przykład 24
Inhibicja aktywności MAO in vivo; leczenie chroniczne
Protokół z doświadczenia
Szczury (specyfikacje jak w przykładzie 23, po 4 zwierzęta na każdy poziom dawki) potraktowano za pomocą R(t)PAI lub mieszaniną racemiczną przy trzech poziomach dawek (0,05, 0,1 i 0,5 mg/kg), drogą podawania doustnego, przy jednej dawce dziennie w ciągu 21 dni, a następnie pozbawiono je głowy po dwóch godzinach od ostatniej dawki. Aktywności MAO typu A i B oznaczono w mózgu i wątrobie, w sposób opisany w przykładzie 23.
Wyniki
Dawka dzienna 0,1 mg/kg związku R(+)PAI dała dobry stopień inhibicji selektywnej, z więcej niż 80% inhibicji MAO-B z mózgu i 20% lub mniej inhibicji MAO-A. Przy wyższej dawce 0,5 mg/kg dziennie MAO-A wciąż ulegał inhibicji w stopniu mniejszym niż 50% (fig. 12 i 13). MAO z wątroby wykazywał podobny stopień selektywnej inhibicji (fig. 14 i 15). Związek R(+)PAI był znów około dwa razy silniejszy niż mieszanina racemiczna. W przypadku MAO z mózgu R(+)PAI wykazywał lepszy stopień selektywności na inhibicję MAO-B niż mieszanina racemiczna.
Wyniki te wskazują na to, że selektywność inhibicji MAO-B może być utrzymana po chronicznym traktowaniu związkami. Tak jak w przypadku innych nieodwracalnych inhibitorów, stopień inhibicji enzymatycznej jest większy przy podawaniu chronicznym, niż po pojedynczej dawce leku. Związek R(+)PAI wykazuje lepszy stopień selektywności dla inhibicji MAO-B z mózgu niż mieszanina racemiczna.
Przykład 25
Nieodwracalna natura inhibicji MAO
Protokół z doświadczenia
Pojedynczą dawkę związku R(+)PAI (1 mg/kg) podawano drogą zastrzyku dootrzewnowego grupie 4 szczurów, po czym zwierzęta uśmiercono po 2, 6, 18, 24, 48 i 72 godzinach. Aktywność MAO-B określono we wszystkich tkankach mózgowych, w sposób opisany wyżej.
Wyniki
Wyniki pokazano na fig. 16. Maksymalną inhibicję MAO-B osiągnięto po 6 godzinach po zastrzyku. Tylko aktywność MAO powróciła do 30% aktywności kontrolnej po 72 godzinach po zastrzyku. Doświadczenie to wskazuje na nieodwracalną naturę inhibicji MAO przez R(+)PAI.
Przykład 26
Wzmozenie efektu podnoszenia ciśnienia krwi u szczurów przytomnych
Protokół z doświadczenia
Szczury poddano znieczuleniu za pomocą mieszaniny pentobarbitalu (30 mg/kg) i wodzianu chloralu (120 mg/kg) drogą zastrzyku dootrzewnowego. Lewą tętnicę szyjną i żyłę
184 124 podano kanulacji za pomocą cienkiej rurki politenowej (tętnicą) lub cienkiej rurki z kauczuku silikonowego, połączonej z rurką polietylenową (żyła), której odległy koniec doprowadzono pod skórą do punktu zaczepienia za szyją. Rurkę napełniono roztworem soli z heparyną i zaczopowano cienkim pręcikiem stalowym. Zwierzęta potraktowano 20 mg chloramfenikolu drogą zastrzyku domięśniowego i pozostawiono na noc do rekonwalescencji po operacji. Następnego dnia szczury umieszczono w pojemniku z wysokimi ściankami, umożliwiającym zwierzętom swobodne poruszanie się. Cewnik z tętnicy przyłączono do przetwornika ciśnienia poprzez 100 cm rurkę polietylenową o małej średnicy wewnętrznej, napełnioną roztworem soli, natomiast cewnik z żyły przyłączono do 1 ml strzykawki za pomocą rurki o podobnej długości, która razem ze strzykawką, zawierała roztwór chlorowodorku tyraminy w solance (1 mg/ml). Po okresie dochodzenia do równowagi od 30 do 40 minut wstrzyknięto tyraminę (50 lub 100 (ig) i rejestrowano reakcje ciśnienia krwi. Pomiędzy zastrzykami zachowano odstęp czasowy co najmniej 15-mmutowych po powrocie ciśnienia krwi do wartości kontrolnych. Reakcje kontrolne na podnoszenie ciśnienia krwi ustabilizowały się, a wtedy podawano jeden z leków drogą zastrzyku dootrzewnowego i powtarzano reakcje na tyraminę w ciągu następnych 4 godzin. Oceniono powierzchnię pod krzywą reakcji ciśnienia krwi i określono stosunek tej powierzchni po potraktowaniu lekiem do powierzchni przed potraktowaniem oraz po jednej do trzech godzin po zastrzyku związku, wykorzystując średnią z 3 do 4 wartości w okresie kontrolnym.
Wyniki
Wyniki przedstawiono w tabeli 3. Związek R(+)PAI przy dawce 1 mg/kg (która powoduje całkowitą inhibicję MAO-B w mózgu i wątrobie oraz 40 do 50% inhibicji MAO-A w tych organach) nie powodował znaczącej reakcji ciśnienia krwi na tyraminę. Przy wyższej dawce R(+)PAI 5 mg/kg (która powoduje silniejszą inhibicję MAO-A w mózgu i w obwodzie) istnieje znaczące wzmożenie reakcji ciśnienia krwi na tyraminę, co w swoim stopniu było podobne do stopnia wytwarzanego przez tę samą dawkę deprenylu, a mniejsze niż wytwarzanego przez clorg^linę (przy dawce, która hamuje aktywność MAO-A z wątroby do ponad 85%).
Tabela 3
Wzmożenie efektu podnoszenia ciśnienia krwi przez tyraminę u przytomnych szczurów przez inhibitory MAO
Inhibitor Dawka (mg/kg) Liczba szczurów (n) Stosunek powierzchni pod krzywą reakcji wzrostu ciśnienia; Przed/Po SEM*
Solanka 12 1,25 0,28
Clorgyline 2 6 10,39 2,13
(-)Deprenyl 1 2 1,15
(+)Deprenyl 5 3 2,36 0,16
R(-)PAI 5 3 3,49 0,98
R(+)PAI 5 3 3,49 0,98
*SEM = błąd standardowy średniej
Z tego doświadczenia można wywnioskować, że związek R(+)PAI nie powoduje wzmożenia efektu zwiększenia ciśnienia przez tyraminę przy dawce, która skutecznie hamuje MAO-B.
Przykład 27
Obniżenie toksyczności dopaminergicznej indukowanej przez MPTO za pomocą R(+)PA1 l-Metylo-fe9ylo-1,2,3,6-czterowodoropirydyng (MPTP) jest neurotoksyną, która usz-addza mgroprążkowe neurony dopgmi9ergiczne u szeregu gatunków ssaków, włącznie z myszami, i daje objaw choroby Parkinsona u ludzi i naczelnych. Krytyczny etap początkowy w mechanizmie jej neurotoksyczności obejmuje konwersję MPTP do jej toksycznego metabolitu, jonu 1-metylo-4-fenyl5pirydy9i5wego. Reakcja ta jest katalizowana przez enzym MAO-B i prawdopodobnie
184 124 odbywa się poza neuronami dopaminergicznymi, głównie w gleju. Wiadomo, że MPTP jest zarówno substratem, jak i nieodwracalnym inhibitorem MAO-B. Wstępne potraktowanie zwierząt doświadczalnych inhibitorami MAO-B, takimi jak deprenyl lub pargylina, chroni nigroprążkowe neurony i zabezpiecza je przed uszkodzeniem indukowanym przez MPTP, ponieważ zablokowana jest konwersja oksydacyjna MPTP do MPP+ Postępująca degradacja nigroprążków przy chorobie Parkinsona może być skutkiem wystawienia na działanie neurotoksyn typu egzogenicznej MPTP, pochodzących ze środowiska. W takich przypadkach istnieje dodatkowa, mocna przesłanka rozpoczęnia podtrzymywanego leczenia za pomocą inhibitora MAO-B w najwcześniejszych stadiach choroby Parkinsona w nadziei, że zneutralizuje on uszkadzające skutki tych domniemanych toksyn MPTP, a zatem zatrzyma lub spowolni postęp choroby. Udany lek hamujący MAO-B oceniany jest aktualnie jego zdolnością do blokowania indukowanych przez MPTP uszkodzeń w nigroprążkowych neuronach dopaminergicznych in vivo. Enancjomery PAI (-) i (+) testowano zatem na ich potencjalną możliwość zapobiegania lub zmniejszenia wyczerpania dopaminy w prążkach u mysz, indukowanego przez MPTP.
Protokół z doświadczenia
Czarne myszy C57 płci męskiej (20-25 g) (a) poddano zastrzykowi za pomocą MPTP -HC1 (30 mg/kg rozpuszczone w wodzie destylowanej) lub samego nośnika lub jedną godzinę po wstępnym potraktowaniu za pomocą izomerów PAI (-) lub (+) (2,5 mg/kg, i.p.) albo za pomocą deprenylu (5 mg/kg, i.p. ), po czym (b) 5 dni później odcięto im głowy. Po wyjęciu mózgu i ciała prążkowego poddano je sekcji na płytce szklanej lodowato zimnej i zamrożono za pomocą suchego lodu. Tkanki prążkowe zhomogenizowano w 0,1 M kwasie nadchlorowym, odproteinowane części zawierające dwuhydroksybenzyloaminę jako standard wewnętrzny badano na dopaminę i jej główny metabolit, kwas 3,4-dwuhydroksyfenylooctowy, korzystając z wysokosprawnej chromatografii cieczowej, HPLC, z detekcją elektrochemiczną.
Wyniki
Wyniki tego doświadczenia przedstawiono w tabeli 4. Potraktowanie samą MPTP dało wyraźne zubożenie dopaminy prążkowej (DA) oraz zubożenia DOPAC. Potraktowanie za pomocą enancjomerów PAI (-) i (+) lub za pomocą (-)deprenylu nie miało wpływu na stężenia prążkowej DA. Wstępne potraktowanie za pomocą izomeru (-)PAI nie miało wpływu na DA indukowaną przez MPTP oraz na poziomy DOPAC w prążkach. Izomer (+)PAI podany przed MPTP całkowicie zniósł redukcję prążkowej DA i poziomów DOPAC wytwarzanych przez toksyny. Jeżeli chodzi o jego skutek ochronny, to przy dawce 2,5 mg/kg (+)PAI był równoważny (-)deprenylowi (5 mg/kg).
Tabela 4
Wpływ wstępnego potraktowania za pomocą enancjomerów (-) i (+) inhibitora PAI względem MAO-B a prążkową DA oraz wyczerpanie DOPAC indukowane przez MPTP u myszy in vivo
DA DOPAC
(ng/mg proteiny)
Kontrola 162,8 ± 7,2 8,4 ± 0,5
MPTP 53,1 ±i>,2 3,2 ± 0,3
(-)PAI 174 ±4,8 7,5 ± 0,2
(-)PAI + MPTP 53,4 ± 6,9 7,0 ± 0,6
(+)PAI 185,0 ±6,9 3,3 ± 0,3
(+)PAI + MPTP 177,8 ± 14,4 6,0 ± 0,3
(-)Deprenyl 170,6 ±7,1 5,6 ± 0,3
(-)Deprenyl + MPTP 197,0 ±8,0 6,4 ± 0,5
Powyższe wartości dla DA i DOPAC wyrażone jako średnia ± S.E.M. oraz liczby szczurów, n = 7-11 w każdej grupie
184 124
Wyniki te wskazują, że R(+)PAI jest doskonałym inhibitorem MAO-B in vivo, oraz że jest potencjalnym środkiem przy leczeniu choroby Parkinsona.
Jakkolwiek wynalazek został opisany w - odniesieniu do wyżej wymienionych przykładów i dołączonych tabel i figur, to nie jest on ograniczony tylko do nich, gdyż możliwe są różne modyfikacje i zastosowania wynalazku. Na przykład przy leczeniu choroby Parkinsona (R)-PAI można łączyć synergistycznie z a-tokoferolem (pochodna witaminy E).
Przykład 28
Wpływ enancjomerów PAI na indukowane przez amfetaminą stereotypowe zachowanie się starzejących się szczurów
Amfetamina znana jest jako środek indukujący stereotypowe zachowanie się (Sulser, F. i Sanders-Bush, E., Ann. Rev. Pharmacol., EL, 209-230 (1971)) przez uruchomienie endogenicznej dopaminy. Amfetamina nie ulega metabolizmowi przez MaO-B. Inhibicja MAO-B przez skuteczny inhibitor oraz podawanie amfetaminy powodują wydzielanie się dopaminy, która nie ulega degradacji przez zahamowany MAO-B. Zatem należy spodziewać się zwiększenia synaptycznej dopaminy po podaniu amfetaminy i skutecznego inhibitora MAO-B, co prowadzi do wzrostu stereotypowego skutku amfetaminy. Stopień takiego zachowania się jest zgodny z liczbą bocznych ruchów głową w ciągu 1 minuty.
Protokół z doświadczenia
Testowany związek podawano przy dawce 0,5 mg/kg/dzień w wodzie pitnej, 24 godziny przed zadaniem niedoboru tlenu (92% azotu + 8% tlenu w ciągu 6 godzin). Następnie strzykiwano amfetaminę przy dawce 0,5 mg/kg. Po 45 minutach liczono boczne ruchy głową.
Wyniki
Wyniki tych doświadczeń przedstawiono w tabeli 5.
Tabela 5
Wpływ izomerów PAI na indukowane amfetaminą stereotypowe zachowanie się starzejących się szczurów (kontrolnych i obrażonych niedoborem tlenu)
Grupa Dane znamionowe stereotypowego zachowama się po potraktowaniu lekiem
Kontrolna (6) - 87 ± 10
Kontrolna (5) (+)PAI 126± 16*
Kontrolna (4) (-)PAI 94 ± 18
Obrażona niedoborem tlenu (5) - 93 ± 12
Obrażona niedoborem tlenu (6) (+)PAI 143 ± 6*
Liczby w nawiasach oznaczają liczbę testowanych zwierząt. *P<0,001 względem odpowiednio mepotraktowanej grupy z medoborem tlenu lub niepotraktowanej grupy kontrolnej.
Wyniki z tabeli 5 wskazują, że (+)PAI spowodował znaczne wzmożenie indukowanego amfetaminą stereotypowego zachowania się zarówno u szczurów obrażonych niedoborem tlenu, jak i u szczurów kontrolnych. W tym przypadku (-)PAI jest całkowicie nieaktywny. Takie wyniki zachowania się in vivo popierają wcześniejsze odkrycia biochemiczne, że (+)PAI jest aktywnym inhibitorem MAO-B w mózgu, natomiast (-)PAI jest w tym względzie nieaktywny.
Przykład 29
Wpływ (+)PAI na poprawienie się lub przywrócenie pamięci
U młodych szczurów Newboma, poddanych krótkiemu niedotlenieniu tkanek, a następnie pozostawionych do wznowienia ich wzrostu w normalny sposób, nastąpiło długotrwałe zaburzenie pamięci (Speiser et al., Behav. Brain Res., 30, 89-94 (1988)). Takie zaburzenie pamięci wyraża się niższą sprawnością w pasywnym teście unikania.
Wpływ R(+)-PAI i S(-)-PAI na polepszenie lub przywrócenie pamięci badano za pomocą pasywnego testu unikania. Jeżeli lek jest skuteczny, to zwiększa on okres utajenia reakcji na wejście do ciemnego przedziału lub komory, w których badane szczury doświadczyły wcześniej wstrząsu elektrycznego. Utajenie maksymalnej reakcji trwało 300 sekund.
Protokół z doświadczenia
Młode szczury po urodzeniu poddano niedotlenieniu tkanek, jak opisano w przykładzie 37. R(+)-PAI lub S(-)-PAI podawano zgodnie z jednym z następujących protokołów.
Protokół A: karmiącym matkom podano dawkę 1-1,5 mg/kg/dzień jednego z izomerów w wodzie pitnej, aż do odstawienia od karmienia mlekiem. Następnie odstawione młode szczury traktowano bezpośrednio taką samą dawką w ciągu 20 dni. Traktowanie lekiem zakończono na 40 dzień, a test przeprowadzono po 60 dniach, to jest po 20 dniach po podaniu ostatniej dawki leku.
Protokół B: Dawkę zmniejszoną do 0,5 mg/kg/dzień podawano karmiącej matce aż do odstawienia młodych od karmienia mlekiem w 21 dniu, a następnie podawano bezpośrednio młodym szczurom do 60 dnia, po którym przeprowadzono test.
Pasywny test unikania: Aparatura składała się z jasnej komory połączonej z komorą ciemną oraz z przesuwnych drzwiczek rozdzielających obydwie komory. Podczas szkolenia szczura umieszczono w komorze jasnej na 30 sekund, a następnie otwarto drzwiczki. Szczur wsuwał się do komory ciemnej z pewną zwłoką, którą rejestrowano. Po wejściu szczura do przedziału ciemnego drzwiczki zamykano i szczura poddawano wstrząsowi elektrycznemu w nogę o natężeniu 0,3 mA w ciągu 3 sekund.
Zachowanie elektrowstrząsu w pamięci po 48 godzinach określono przez powtórzenie testu i rejestrowanie opóźnienia przy przejściu od światła do ciemności aż do dowolnego maksimum 300 sekund.
Wyniki
Wyniki tego doświadczenia przedstawiono w tabeli 6.
Tabela 6
Wpływ izomerów PAI na pasywną reakcję unikania u młodych szczurów (w wieku 60 dm)
Protokół A
Grupa Potraktowanie Przed elektrowstrząsem Po elektrowstrząsie
Kontrolna 49 ± 13 210 ±111
Kontrolna (+) PAI 49 + 19 220 ± 100 (+9%)*
Kontrolna (-) PAI 48 ± 13 192 ±116
Obrażona brakiem tlenu 45 ± 11 183 ±109
Obrażona brakiem tlenu (+) PAI 49 ± 10 239 ±99 (19%)*
Obrażona brakiem tlenu (-)PAI 55 ±27 179± 123
Protokół B
Kontrolna 53 ±20 104± 101
Kontrolna (+) PAI 48 ± 11 128 ± 119(+23%)*
Obrażona brakiem tlenu 45 ±8 119 ±105
Obrażona brakiem tlenu (+) PAI 52 ± 12 137 ± 126 (+15%)*
Obrażona brakiem tlenu (-) PAI 48 ± 19 112±112
Cyfry oznaczają opóźnienie w sekundach wejścia do przedziału ciemnego, gdzie testowane szczury doświadczyły uprzednio elektrowstrząsu.
* Procent, wzrostu wzglądem odpowiednich grup z niedotlenieniem lub grup kontrolnych
184 124
Wyniki doświadczalne wskazują, że (+)PAI, lecz nie izomer (-)PAI, jest skuteczny przy poprawianiu pamięci szczurów obrażonych niedotlenieniem i szczurów kontrolnych. Leki aktywne w tym teście uważa się za potencjalnie użyteczne przy leczeniu różnych zaburzeń pamięci i demencji, a zwłaszcza demencji starczej typu Alzheimera.
Przykład 30
Wpływ R(+)PAI na indukowany przez niedotlenienie objaw nadczynności u młodych szczurów
Szczury, które po urodzeniu poddano niedotlenieniu, a następnie pozostawiono do rozwoju w normalnych warunkach, wykazywały zwiększoną aktywność ruchową w otwartym polu w wieku 10-42 dni (Hertshkowitz et al., Dev. Brain Res., 7, 145-155 (1983).
Badano wpływ R(+)PAI i S(-)PAI na taki objaw nadczynności.
Protokół z doświadczenia
Młodziutkie szczury poddano niedotlenieniu w pierwszym dniu po urodzeniu przez umieszczenie ich w komorze szklanej i wystawieniu na 100% azot w ciągu 25 minut. Następnie przywrócono je do przytomności drogą delikatnego, przerywanego masażu klatki piersiowej i oddano odpowiednim matkom. Szczury kontrolne poddano takiemu samemu potraktowaniu, lecz z powietrzem zamiast azotu.
R(+)-PAl lub S(-)-PAI (0,5 mg/kg/dzień) w wodzie pitnej podawano karmiącym matkom, przez co przechodziły one z mlekiem do ssących zwierząt.
Poruszanie się z miejsca na miejsce mierzono w 6 całkowicie skomputeryzowanych klatkach (28 x 28 cm) rejestrując liczbę przejść w ciągu określonego okresu czasu. Przechodzenia przez siatkę utworzoną z promieni podczerwonych o gęstości 4 cm inicjowały impulsy elektryczne, które dochodziły do licznika. Rejestracje aktywności ruchowej wykonywano dla zwierząt 15- i 20-dniowych w ciągu 15 minut.
Wyniki
Wyniki doświadczalne zebrano w tabeli 7.
Tabela 7
Wpływ każdego z dwóch enancjomerów na mdukowany przez niedotlenienie objaw nadczynności
Grupa Traktowanie Szczury 15-dniowe Szczury 20-dmowe
Kontrolna 414 ± 192(11) 808 ±212 (12)
Kontrolna (+) PAI 254 ± 149 (11 )c 719 ± 110 (13)
Obrażona niedotlenieniem 482 ± 11 (7) 858 ± 96 (9)
Obrażona niedotlenieniem (+) PAI 276 ± 186 (15)a 737 ± 150 (16)c
Obrażona niedotlenieniem (-) PAI 334 ± 196 (5) 778 ± 232 (6)
Liczby w nawiasach oznaczają liczbę testowanych zwierząt.
Cyfry są liczbami przejść przez siatkę utworzoną z promieni podczerwonych w klatce do pomiaru aktywności w ciągu 15 minut.
a P<0,001 w porównaniu z grupą metraktowaną, obrażoną niedotlenieniem b P<0,05 w porównaniu z grupą metraktowaną, obrażoną niedotlenieniem c P<0,05 w porównaniu z grupą kontrolną.
Wyniki te wskazują, że chroniczne traktowanie doustne za pomocą R(+)PAl przy dawce 0,5 mg/kg podawanej karmiącej matce i przekazywanej w ten sposób potomkowi karmionemu mlekiem poprawiło znacznie objaw nadczynności. Stąd R(+)-PAI jest potencjalnie użytecznym lekiem przy leczeniu objawów nadczynności u dzieci.
Przykład 31
Różnice trwałości wśród dziesięciu soli PAI
Trwałość jest bardzo ważnym czynnikiem przy wyborze optymalnej soli jako leku terapeutycznego. Różne sole mogą zmieniać właściwości fizykochemiczne i biologiczne leku
184 124 oraz mogą mieć dramatyczny wpływ na jego ogólne właściwości (Berge, S.M. et al., J. Pharm. Sci. 66,1 (1977); Gould, P.L.,Int. J.Pharmaceutcs, 21,201 (1986)).
Doświadczenie
Synteza soli PAI
Roztwór odpowiedniego kwasu (1 równoważnik molowy) w 2-propanolu dodano do roztworu PAI (1 równoważnik molowy) z ciągłym mieszaniem w 2-propanolu (Ar, BHT). Utworzoną sól odfiltrowano, przemyto 2-propanolem i eterem i wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem. Wydajności wynosiły od 70 do 90%. Wyjątkowo przy otrzymywaniu octanu PAI stosowano eter jako rozpuszczalnik.
Sposoby analizy
Rozdzielanie chromatograficzne prowadzono stosując kolumnę Lichrosphere 60 RP select B 5 μ 125x4 mm (Merck), HPLC (Jasco BIP-1) wyposażoną w zestaw detektorowy L-4200 UV-Vis (Merck-Hitachi) do długości fali 210 nm oraz chromatointegrator D-2500 (Merck-Hitachi). Eluent i rozcieńczalnik składały się z mieszaniny 80% destylowanej wody/20% acetonitrylu (czystość HPLC) oraz 0,07 M kwasu nadchlorowego nastawionego do pH 2,5 za pomocą wodnego roztworu amoniaku. Prędkość przepływu wynosiła 1 ml/min, stężenie roztworu odpowiedniej soli PAI wynosiło 250 pg/ml, a 20 μl roztworu wstrzykiwano do układu chromatograficznego.
Przedział topnienia mierzono za pomocą aparatury automatycznej (Metter FP 80), a analizę termograwimetryczną wykonywano w stosowanym zakresie za pomocą układu Mettier TA 3000 przy szybkości 10°C/min. Rozpuszczalność określano drogą odpowiedniego rozcieńczania klarownej cieczy z nasyconego roztworu wodnego soli PAI i mierzono za pomocą spektrometru UVIKON 941 UV-Vis (Kontron). Postać soli (sole pojedyncze i podwójne) otrzymywano drogą analizy elementarnej stosując wyposażenie standardowe do oznaczania C, H, N i S. pH mierzono w 1% wodnym roztworze soli PAI.
Wyniki
Charakterystykę różnych soli zebrano w tabeli 8.
Tabela 8
Właściwości fizykochemiczne soli PAI
Sól PAI ciężar molowy PH Rozpuszczalność mg/ml Zakres topnienia Strata % wagowo Postać soli
1 2 3 4 5 6
Winian 492 5,5 33 176,2-177,3 LT 0,1 dwu
Mezylan 267 4,3 635 156,8-157,6 0,1 mono
Malemian 287 4,0 NLT 1000 87,2-87,8 0,1 mono
Siarczan 440 3,9 485 159,4-161,1 3,2 dwu
Chlorek 207 4,2 238 177,0-180,0 LT 0,5 mono
Tozylan 343 4,4 60-70 129,3-129,9 LT 0,1 mono
Fumaran 287 3,5 95 125,4-126,2 0,2 mono
Fosforan n a. 7,0 NLT 720 109,5-110,4 n.a n.a.
184 124 c d. tabeli 8
1 2 3 4 5 6
Ezylan 279 2,4 NLT300 n.a. n.a. mono
Octan 231 6,1 NLT720 69,2-69,7 0,4 mono
n.a = dane niedostępne
Badania porównawcze nad trwałością prowadzono w różnych warunkach przyspieszających: I) ogrzewanie w temperaturze 80°C w ciągu 72, 96 lub 144 godzin oraz II) ogrzewanie w izopropanolu pod chłodnicą zwrotną w ciągu 30 godzin. Utworzone produkty degradacji mierzono drogą wysokosprawnej chromatografii cieczowej i potwierdzano drogą chromatografii cienkowarstwowej. Wyniki przedstawiono w tabeli 9 ze względnym czasem zatrzymania (względem piku PAI, RRT) jako procent powierzchni względem całkowitej, zintegrowanej powierzchni piku.
Tabela 9
Produkty degradacji wytworzone z soli PAI w krótkich warunkach termicznych
Sól 80C/72h 80C/144h Ogrzewanie pod chłodnicą zwrotną
RRT“ %b RRT % RRT %
1 2 3 4 5 6 7
Siarczan NDC ND ND ND 0,7 0,22
Fosforan 0,60 0,22 0,60 0,57 0,60 2,62
0,74 0,21
1,84 0,20
1,98 0,73
Chlorek ND ND ND ND 2,23 0,71
Mezylan ND ND ND ND 0,60 0,08
Malemian 0,60 0,41 n.a. 0,60 2,17
1,27 0,50 0,65 1,35
1-48 0,33 1,29 0,59
181 0,10 1,42 1,30
3,07 1,44 1,50 0,16
4,16 0,10 1,83 0,18
4,84 7,76 1,98 4,09 0,23 0,65
Octan 0,44 0,10 n.a. 0,60 6,74
0,60 2,56 0,74 0,35
0,73 0,13 1,76 0,33
1,29 0,71 1,84 0,16
184 124
c.d. tabeli 9
1 2 3 4 5 6 7
1,55 1,06 1,99 4,17
1,75 21,85 3,60 0,27
1,96 3,33
2,15 0,08
2,32 0,15
2,83 0,15
3,54 1,82
Ezyla d ND ND 0,85 0,26 ND ND
1,96 0,31
Granica kwantyfikacji = 0,8%
n.a = dane niedostępne a Względny czas zatrzymania (względem piku PAI) b Procent powierzchni względem powierzchni całego zintegrowanego piku c Nie wykryto żadnych zanieczyszczeń d Siarczan etylu.
Sole poddano ocenie wizualnej barwy i postaci. Odkrycia zestawiono w tabeli 10.
T a b e l a 10
Wygląd soli PAI w warunkach rozkładu
Sól 80°C/72h 80°C/96h 80°C/144h Ogrzewanie pod chłodnicą zwrotną w izopropanolu/30 h
Siarczan białawy proszek n a. białawy proszek brązowy proszek
Fosforan brązowawy proszek n a. brązowy proszek brązowy proszek
Chlorek biały proszek n.a. biały proszek białawy proszek
Mezylan biały proszek n.a biały proszek biały proszek
Malemian brązowy stopiony brązowy n a. brązowy stopiony
Ezylan brązowawy stopiony n a. ciemno brązowy stopiony ciemno brązowy stopiony
n a = dane niedostępne
Badania te wykazały, że sigrczg9, ezylan i mezylan mają znaczącą przewagę nad innymi solami dzięki dobrej rozpuszczalności i trwałości chemicznej. Z tych trzech soli mezylan jest najkorzystniejszy dzięki swojej doskonałej rozpuszczalności nawet w warunkach destrukcyjnych.
Przykład 32
Odwrócenie katalepsji indukowanej haloperidolem u myszy
Myszy ICR płci męskiej o ciężarze 25-30 g każda, potraktowano wstępnie jednym z następujących leków: solanka, mezylan (R)-PAI lub mezylan racemicznego PAI. Wszystkie leki podawano dootrzewnowo w objętości 0,2 ml. Dwie godziny później wstrzyknięto podskórnie haloperidol przy dawce 6 mg/kg o objętości 0,1-0,2 ml. Testy koordynacji ruchowej wykonywano po trzech godzinach po podaniu haloperidolu, to jest po 5 godzinach po podaniu przypuszczalnych leków ochronnych.
184 124
Testy koordynacji ruchowej i sztywność oceniano na podstawie trzech różnych parametrów: (a) zdolność do spaceru wzdłuż poziomego pręta o długości 80 cm, (b) zdolność do schodzenia głową do dołu po pręcie pionowym o długości 80 cm oraz (c) czas trwania w stanie bezruchu w nienaturalnej pozycji siedzącej, przy czym brzuch myszy jest dociśnięty do ściany. Pełna sprawność, tak jak w przypadku myszy niepotraktowanej haloperidolem, odpowiada 4 punktom w każdym teście, to jest ogółem 12 punktów we wszystkich testach. Słaba sprawność odpowiada liczbie punktów od 1 do 3. Klucz do wartości znamionowych punktów podany jest w tabeli 9A. Skutki różnych środków przy antagonizowaniu katalepsji indukowanej haloperidolem podane są w tabeli 11. Trzy godziny po podaniu haloperidolu, mezylan (R)-PAI spowodował zabezpieczenie przed haloperidolem przy dawce 5-15 mg/kg, osiągając maksimum po skutku przy 7,5-10 mg/kg (punkt aktywności = 94% próby kontrolnej). Mezylan racemicznego PAI dawał tylko częściowe zabezpieczenie w przedziale 7,5-15 mg/kg i nie był aktywny przy 5 mg/kg. Z fig. 17 widoczne jest, że prolil dawka-skutek albo mezylanu (R)-PAI albo racemicznego PAI jest taki, że zwiększenie dawki poza 10 mg/kg pociąga za sobą zmniejszenie skutku oraz że mieszanina racemiczna jest mniej silna działaniu. Oznacza to, że racemiczny mezylan PAI przy dwukrotnie większej dawce niż dawka (R)-PAI będzie zawsze mniej aktywny niż enancjomer (R).
Odwrócenie hypokinezji u szczurów, indukowanej przez a-MpT
Przypuszcza się, że lek a-MpT powoduje inhibicję tworzenia się L-DOPA z tyrozyny, a zatem i tworzenie się samej dopaminy. Brak dopaminy w centralnym układzie nerwowym wyraża się niedoczynnością. Sześciomiesięczne szczury Wistara płci męskiej (z Harlan Orkack, Wielka Brytania) potraktowano wstępnie solanką, mezylanem (R)-PAI lub mezylanem racemicznym PAI przy wskazanych dawkach. Dwie godziny później zwierzęta otrzymały dootrzewnowe a-MpT w dawce 100 mg/kg o objętości 0,3-0,5 ml. Zwierzęta kontrolne otrzymały roztwór soli. Następnie rejestrowano aktywność ruchową w skomputeryzowanej klatce do testowania aktywności w ciągu 10 godzin. Wyniki podano w tabeli 12 i na fig. 18. Przy dawce 2 mg/kg mezylan (R)-PAI zachował poziom aktywności około 90% aktywności szczurów potraktowanych roztworem soli, natomiast mezylan racemicznego pAi okazał się nieaktywny. W każdym przypadku krzywa dawkaskutek miała kształt dzwonu, co sugeruje zmniejszenie się efektu ze wzrostem dawki poza pik 2-5 mg/kg. Przy dawce 5 mg/kg mezylan racemicznego PAI nie może powodować poziomu aktywności porównywalnego z poziomem mezylanu (R)-PAI przy dawce 2 mg/kg.
Na podstawie tych pomiarów mezylan (R)-PAI i mezylan racemicznego PAI nie mają tego samego wzorca aktywności przy przywracaniu normalnej kinezji u myszy potraktowanej haloperidolem i u szczurów potraktowanych za pomocą a-MpT.
Przy wszystkich badanych dawkach mezylan (R)-PAI jest i silniejszy niż mezylan racemicznego PAi przy odpowiedniej dawce. Zatem aktywność szczytowa mezylanu racemicznego PAI jest zawsze niższa niż aktywność szczytowa mezylanu (R)-PAI. Zatem mezylan racemicznego PAI przy danej dawce jest zawsze mniej skuteczny niż mezylan (R)PAI przy połowie tej samej dawki. Podwojenie dawki mezylanu racemicznego PAi względem mazylanu (R)-PAI nie daje skutku równoważnego skutkowi mezylanu (R)-PAI.
Farmakologicznie mezylan racemicznego PAI nie może być uważany jako składający się w 50% ze składnika czynnego, którym jest mezylan (R)-PAI, i 50% składnika obojętnego jako rozcieńczalnika. Obecność (S)-PAI w mezylanie racemicznego PAI ma niekorzystny wpływ na aktywność (R)-PAI, dająca w wyniku więcej niż dwukrotne zmniejszenie się jego siły działania. Taki spadek może być spowodowany bezpośrednim niekorzystnym wpływem (S)-PAI na parametry zachowania się.
184 124
Tabela 11
Odwrócenie indukowanej halopendolem katalepsji u myszy za pomocą mezylanu (R)-PAI i mezylanu racemicznego
Każda mysz otrzymywała dootrzewnowe badane leki przy wskazanych dawkach Po dwóch godzinach zwierzęta otrzymywały haloperidol w sposób opisany w tekście Pokazane dawki dotyczą wolnych zasad
Dawka mg/kg Mezylan (R)-PAI Mezylan racemicznego PAI
Punkty + SE n % kontroli Punkty + SE n % kontroli
1,8 7,2 ± 1 6 60 7,0 ± 0,6 6 59
3,0 6,4 ± 0,5 6 60 5,9 ± 0,7 6 49
5,0 8,7 ± 0,9* 6 73 6,4 ± 0,4 6 53
7,5 11,0 ±0,4*** 5 92 9,4 ± 0,8 ++ 6 78
10 11,3 ±0,3*** 6 94 9,2 ± 0,6*** 6 77
15 10, 8 ±0,5*** 5 90 8, 8 ±0,8* 6 73
Solanka kontrolna 12 ± 0 12 100
Sam halopendol 6,6 ±0,3 16 59
Istotność statystyczna względem samego halopendolu.
*p<0,05; **p<0,01, ***p<0,001 za pomocą testu t Studenta.
Punkty dla (R)-PAI znacznie różnią się od punktów dla racemicznego PAI przy dawce 5 mg/kg, p<0,05, przy dawce 10 mg/kg , p<0,01; oraz przy dawce 15 mg/kg, p<0,05
Tabela 11A
Klucz do wartości zmianowych indukowanej halopendolem katalepsji u myszy i jej odwrócenie za pomocą różnych środków
Pręt pionowy:
Niezdolna do chwytania pręta kończynami 1
Zdolna do chwytania, lecz ześlizguje się do dołu 2
Zdolna do chwytania, częściowo ześlizguje się, częściowo schodzi do dołu 3
Zdolna do chwytama, schodzi do dołu korzystając ze wszystkich kończyn 4
Pręt poziomy:
Niezdolna do chwytania, spada z pręta 1
Zdolna do chwytania, me zdolna do przejścia po pręcie więcej niż dwa kroki 2
Zdolna do chwytania, chodzi po połowie długości pręta 3
Zdolna do chwytania, chodzi po całej długości pręta 4
Pozostawanie w bezruchu w oparciu o ścianę.
Bezruch > 5 minut 1
Bezruch w ciągu 3-5 minut 2
Bezruch w ciągu 1-3 minut 3
Bezruch w ciągu 0,1 minuty 4
184 124
Punkty ułamkowe, takie jak 2,5, przypisuje się wtedy, gdy zachowanie się myszy podpada pod dwie kategorie, na przykład pomiędzy 2 i 3.
Tabela 12
Przywrócenie aktywności ruchowej u szczurów potraktowanych dootrzewnowo a-metylo-p-tyrozyną (a-MpT) przy dawce 100 mg/kg
Mezylan (R)-PAI Mezylan racemicznego PAI
Dawka mg/kg Punkty + SE n % kontroli Punkty + SE n % kontroli
2 14132***+ 1457 7 89 9035 + 829 6 57
5 12893*+ 1869 7 81 10926* + 820 8 69
7,5 6679+414 4 42 9698 + 557 4 61
Solanka kontrolna 15862 + 1424 5 100
Sama a-MpT 8108*** 5 51
Istotność statystyczna za pomocą testu t Studenta, *p<0,01; ***p<0,001 dla leków testowanych + a-MpT względem samej a-MpT a-MpT względem kontrolnego roztworu soli
Punkty dla (R)-PAI znacznie różnią się od punktów dla racemicznego PAI przy dawce 2 mg/kg, p<0,01.
Przykład 33
Skutki mezylanu (R)-PAI po zamkniętym urazie głowy u szczurów
Sposoby
1. Indukcja urazu
Uraz głowy indukowano u szczurów płci męskiej w warunkach uśpienia eterem za pomocą dobrze wykalibrowanego urządzenia z odmierzaniem kropel, które padały na wystawioną czaszkę, pokrywając lewą półkulę mózgową, 1-2 mm w bok od linii środkowej, w płaszczyźnie śródwieńcowej.
2. Ocena funkcji ruchowej
Godzinę po indukcji urazu szczury były testowane za pomocą szeregu kryteriów, na podstawie których oceniano ich wydajność neurologiczną (kryteria opisane przez Shohami et al., J. Neurotrauma, ID, 113 (1993)). Kryteria te, nazywane Punktami Ostrości Neurologicznej (NSS) składają się z szeregu refleksów i funkcji ruchowych. Podane są także punkty w oparciu o braki tych kryteriów. Po 24 godzinach szczury oceniano ponownie.
3. Ocena obrzęku mózgu
Po drugiej ocenie funkcji motorycznej (24 godziny) mózgi wyjmowano. Kawałek tkanki ważono (-20 mg) uzyskując wagę mokrą (WW). Po wysuszeniu w piecu eksykatorowym w ciągu 24 godzin w temperaturze 95°C, mózgi ponownie ważono uzyskując wagę suchą (DW). Zawartość procentową wody w tkance obliczano jako (WW-DW) x 100/WW.
4. Traktowanie lekiem
Mezylan (R)-PAI rozpuszczono w wodzie. Szczury dostawały dootrzewnowe zastrzyk przy dawce 0,1 mg/kg, po 0, 4, 8 i 12 godzinach po indukcji urazu głowy. Szczury kontrolce traktowano wodą w tych samych odstępach czasowych.
Wyniki
NSS, który mierzy kliniczny status szczurów, był prawie identyczny w grupach traktowanych i nietraktowanych po 1 godzinie po urazie głowy, lecz znacząco niższy po 24 godzinach u szczurów traktowanych za pomocą mezylanu (R)-PAI (tabela 13). Wyniki te wskazują, że mezylan PAI jest skuteczny przy polepszaniu odzyskiwania funkcji ruchowej po zamkniętym urazie głowy u szczurów.
godziny po urazie większość obrzęku znaleziono w półkuli (85,4% wody w mózgu szczurów kontrolnych w porównaniu z 78,5% w nieuszkodzonej tkance mózgowej). Mezylan PAI był skuteczny przy zmniejszeniu obrzęku, co zostało stwierdzone na podstawie jego wpływu na zawartość procentową wody.
184 124
Podsumowując, podane tu wyniki wykazują, że mezylan (R)-PAI ma właściwości ochronne nerwów w modelu przeznaczonym dla uszkodzenia mimicznych nerwów ludzkich oraz do indukowania urazu do zamkniętej czaszki.
Tabela 13
NSS ANSS lh - 24h) % h2o w mózgu
1 h 24 h
Kontrola (n=6) 15,6 12,3 4,3 ± 0,5 85,5 ± 0,4
Mezylan (R)-PAI (n = 6) 16,7 10,2 6,5 ± 0,7* 82,1 ±0,6**
* P < 0,05 (test U Manna-Whitney; ** P < 0,005 (test “t)
Przykład 34
Wpływ PAI na zapobieganie zamieraniu indukowanych przez
NMDA komórek kultur komórek móżdżka
Wyniki prób in vitro
Procedury: kultury mechnicznie rozszczepionego móżdżka nowourodzonych szczurów.
Poddano aseptycznie sekcji móżdżki 6-7-dniowych szczurów i umieszczono je w 15 ml sterylnej plastikowej rurce, zawierającej 3 ml wzbogaconego medium (medium sporządzone jest z medium Eagla modyfikowanego medium Dulbecco (DMEM) o wysokim stężeniu glukozy (1 g/l), 2 mM L-glutaminy (objętościowo), antybiotykowej mieszaniny przeciwmitotycznej oraz wzbogaconego 15% (objętościowo) osoczem płodu cielęcego zdezaktywowanego na gorąco). Następnie, po 20-25 krotnym przepuszczeniu przez sterylny przyrząd pomiarowy nr 13, stalową igłę nierdzewną o długości 10 cm przyłączoną do 5 ml strzykawki z umieszczonym w niej nylonowym sączkiem o wielkości porów 45 pm, móżdżki rozszczepia się. Rozszczepione komórki wiruje się z prędkością 200 g w ciągu 5 minut, odrzuca ciecz klarowną, a komórki ponownie zawiesza we wzbogaconym medium. Żywotność komórek określa się za pomocą testu wykluczenia z błękitem trypanowym. Następnie komórki umieszcza się na płytkach przy gęstości 200/m2, na powierzchniach pokrytych poli-L-lizyną (paski szklane pokryte poli-L-lizyną przygotowuje się przynajmniej na jedną godzinę przez umieszczeniem komórek przez zanurzenie w sterylnym roztworze wodnym zawierającym 15 pg/ml poli-L-lizyny i, bezpośrednio przed użyciem, przemycie sterylną wodą i wysuszenie), pokrywa wzbogaconym medium i poddaje inkubacji w temperaturze 37°C w atmosferze 5% CO2 w powietrzu i wilgotności 100%. Po 4 dniach hodowli media zastępuje się mediami zawierającymi pożądane związki do testowania. Doświadczenia przeprowadza się podwójnie i powtarza 2 lub 3 razy. Po określeniu reakcji dawka toksyczna/badany związek porównuje się cztery grupy: (I) kontrola (samo wzbogacone medium), (Π) badany związek (jedna podgrupa dla każdego stężenia (badano 2 stężenia), (III) N-metylo-D-aspartan (NMDA wystawiony na stężenie 1 mM w ciągu 3 godzin) jako wyzwanie cytotoksyczne, (IV) związek testowany plus NMDA (jedna podgrupa dla każdego z dwóch stężeń testowanych związków), (V) grupa kontrolna do badania wpływu rozpuszczalnika (w którym rozpuszczony jest testowany związek) oraz (VI) dodatkowa pozytywna grupa kontrolna sperminy (0,01 μΜ, rozpuszczona w medium kultury) plus NMDA. Przeżycie komórek nerwowych oceniano drogą kontrastowej mikroskopii fazowej oraz zabarwiania błękitem trypanowym po 24 godzinach.
Wyniki
Stwierdzono niezbicie, że kwas glutaminowy (Glu) wykazuje właściwości neurotoksyczne, które wyrażają się szeregiem zaburzeń neurologicznych, włącznie z epilepsją i udarem, a najprawdopodobniej także i w neurozwyrodnieniowych chorobach mózgu, takich jak
184 124 choroba Parkinsona, choroba Alzheimera i uszkodzenie urazowe mózgu. W skutkach neurotoksycznych Glu pośredniczą receptory związane z błoną, takie jak receptory N-metylo-Daspartanowe (NMDA).
Wyniki, przedstawione w tabeli 14, wykazują, że po wystawieniu na działanie 1 pM NMDA 10 μΜ mezylanu (R)-PAI zwiększyło przeżycie komórek móżdżka o 27 procent. Takie wyniki in vitro wspierają tezę o skutkach in vivo mezylanu (R)-PAI, przedstawionych w przykładach 33 i 35, wskazujących, że ten lek wykazuje właściwości neuroochronne względem neurotoksycznego stężenia NMDA.
Tabela 14
Wpływ neuroochronny mezylanu (R)-PAI na zapobieganie indukowanemu przez NMDA obumieraniu komórek móżdżka
Grupa doświadczalna Komórki przeżywające Procent ochrony
Kultury móżdżka (Toksyczność TD25 - 30 pM; TD50 = 85 pM; TD1()0 = 320 pM
Kontrola 100
Rozpuszczalnik 97
NMDA 10
Rozpuszczalnik + NMDA 10 0
Związek + NMDA: 1) 0,01 pM + NMDA 12 2
2) 100 pM + NMDA 22 12
3) 10,00 pM + NMDA 37 27
Spermma + NMDA 75 65
Wartości, wyrażone jako procent niepotraktowanych kontroli, stanowią średnią z dwóch doświadczeń przeprowadzonych podwójnie dla doświadczeń z kulturami oraz średnią ± SEM 4 zwierząt dla ischemii. Wartość procentowa ochrony jest wpływem badanego związku po odjęciu wpływu rozpuszczalnika.
Przykład 35
Wpływy mezylanu (R)-PAIpo stopniowym miażdżeniu nerwu wzrokowego szczura
Skutki neuroochronne mezylanu (R)-PAI określono dla zastosowania bezpośrednio po uszkodzeniu przez zmiażdżenie nerwu wzrokowego dorosłego szczura. Skutki krótkotrwałe mierzono metabolicznie, natomiast długotrwałe elektrofizjologicznie.
Sposoby 1
Pomiary metaboliczne
a) Ogólnie. Sposób opisany jest przez Yolesa et al., Investigative Ophthalmology & Visual Science, 33, 3586-91 (1992). Mówiąc pokrótce, pomiary metaboliczne monitorowano w kategoriach stosunku mitochondrialnego NADH/NAD, który zależy od aktywności układu przenoszenia elektronów, a zatem wskazuje poziomy wytwarzania energii. Zmiany zdolności nerwu do wytwarzania energii jako skutku uszkodzenia określano przez porównanie poziomów NADH w reakcji na sztuczny, przejściowy uraz spowodowany brakiem tlenu przed i po uszkodzeniu.
b) Fluorometria-reflektometria powierzchniowa.
Monitorowanie wewnątrzmitochondrialnego stanu redoks NADH opiera się na fakcie, że NADH, inaczej niż utleniona postać NAD+ daje fluorescencję po naświetleniu przy długości fali 450 nm. Do przenoszenia światła do i od nerwu wzrokowego wykorzystano elastyczną, Y-kształtną wiązkę włókien optycznych. Światło emitowane z nerwu mierzono
184 124 przy dwóch długościach fal: 366 nm (światło odbite) i 450 nm (światło fluorescencyjne). Zmiany światła odbitego korelowano ze zmianami pochłaniania w tkance, spowodowanego przez skutki hemodynamiczne oraz z ruchami nerwu wzrokowego drugorzędnymi w stosunku do zmian ciśnienia krwi w tętnicy i objętości nerwu. Dla uzyskania skorygowanego sygnału fluorescencyjnego pomiary fluorescencji okazały się być odpowiednio skorygowane dla pomiarów stanu redoks NADH przez odjęcie wartości dla światła odbitego (366 nm) od wartości dla światła fluorescencyjnego (stosunek 1:1).
c) Przygotowanie zwierząt. Wykorzystanie zwierząt było zgodne z rezolucją ARVO 0 wykorzystaniu zwierząt do badań.
Szczury Sprague-Dawleya płci męskiej (SPD) o ciężarze 300-400 g uśpiono za pomocą pentobarbitonu sodowego (50 mg/kg dootrzewnowe). Trzymając głowę zwierzęcia za pomocą uchwytu dokonano wycięcia kąta szpary powiekowej pod mikroskopem operacyjnym dwuokularowym i nacięto conjuctiva z boku rogówki. Po oddzieleniu mięśni gałki za pomocą retraktora zidentyfikowano nerw wzrokowy i odsłonięte na długości 3-3,5 mm blisko gałki ocznej drogą oddzielenia tkanek na tępo. Twardówkę pozostawiono nietkniętą i zachowano ostrożność, aby nie uszkodzić nerwu. Dookoła nerwu wzrokowego umieszczono specjalny uchwyt dla włókna światłowodowego w taki sposób, aby włókno to było zlokalizowane na powierzchni nerwu wzrokowego w odległości 1 mm od miejsca uszkodzenia. Zwierzęta, wciąż uśpione, pozostawiono na 30 minut od postępowania chirurgicznego w celu odzyskania przytomności, a następnie poddano je warunkom niedotlenienia. Stan niedotlenienia uzyskano przez poddanie szczurów oddychaniu 100% azotem w ciągu 2 minut, po którym to czasie powrócono do oddychania powietrzem. Dla oceny aktywności metabolicznej nerwu wzrokowego mierzono względne zmiany natężeń światła odbitego i fluorescencyjnego w odpowiedzi na niedotlenienie przed i po obrażeniu nerwu przez zmiażdżenie.
d) Protokół doświadczalny uszkodzenia przez zmiażdżenie i pomiarów metabolicznych.
Za pomocą szczypczyków o kalibrowanym przekroju prowadzono w ciągu 30 sekund umiarkowane obrażenie przez zmiażdżenie nerwu pomiędzy okiem i uchwytem włókna światłowodowego z naciskiem odpowiadającym 120 g. Bezpośrednio po obrażeniu zwierzęta otrzymały dootrzewnowe zastrzyki wody z i bez mezylanu (R)-PAI (2 mg/kg). Dla stwierdzenia aktywności systemu wytwarzania energii, mierzono reakcję NADH na 2-minutowe niedotlenienie u wszystkich zwierząt przed obrażeniem, 30 minut po obrażeniu i później w odstępach jednogodzinnych aż do 4 godzin (patrz fig. 19).
2. Pomiary eletorofizjolofijzne. Spnsóhtenjbstopjeany pszez Assiz a ak, Bram Rra., 476, 205-212 (1989). Zalecane przygotowanie zwierząt i obrażenie nerwu wzrokowego są takie same jak przy badaniach metabolicznych. Bezpośrednio po obrażeniu zwierzęta otrzymywały pojedynczy zastrzyk wody z lub bez mezylanu (R)-PAI (0,5 mg/kg). Czternaście dni po obrażeniu i potraktowaniu lekiem nerwy wzrokowe wycięto i dokonano elektrolizjylygiczele ich pomiaru. Przed usunięciem nerwów wzrokowych do pomiaru elektryllzjylogiczeego szczury głęboko uśpiono za pomocą 70 mg/kg pentybzrbitoeu. Następnie usunięto skórę z czaszki 1 odłączono nerwy wzrokowe od gałek ocznych. Następnie dokonano częściowego odcięcia głowy i otwarto czaszkę za pomocą szczypców kostnych i odsunięto na bok móżdżek, odsłaniając część wewnątrzczaszkową nerwu wzrokowego. Dysekcję przeprowadzono na wysokości nerwu, który przeniesiono do fiolek zawierających świeży roztwór soli składający się z NaCl (126 mM), KC1 (3 mM) , NaH2P04 (1,25 mM), NaHCO3 (26 mM), MgSO4 (2 mM), CaCl2 (2 mM) i D-glukozy (10 mM) i napowietrzono za pomocą mieszaniny 95% 021 5% CO2 w temperaturze pokojowej. Nerwy trzymano w roztworze, w którym aktywność elektryczna utrzymywała się na stałym poziomie w ciągu przynajmniej 3-4 godzin. Po 0,5 godziny po odzyskaniu w temperaturze pokojowej otrzymano zapisy elektryfizjologiczne nerwu odległego od obrażenia przez zmiażdżenie. Następnie końce nerwów przyłączono do dwóch elektrod ssących Ag-AgCl, zanurzonych w roztworze kąpieli w temperaturze 37°C. Z kolei na najbliższym końcu poprzez elektrodę przykładano impuls stymulujący i rejestrowano potencjał czynnościowy za pomocą elektrody odległej. Do suprzmakaymaieęj stymulacji elektrycznej korzystano ze stymulatora Grass sD9 (0,5 pps). Zmierzony sygnał przekazywano do wzmacniacza wstępnego Medelec PA36, a następnie do elektromiografu (Medelec MS7, wzmacniacz AA7T).
184 124
Roztwór, stymulator i wzmacniacz miały wspólne uziemienie. Rejestrowano amplitudę maksymalną ośmiu uśrednionych potencjałów czynnościowych związku (CAP-sy) i fotografowano za pomocą kamery Polaroid. Wartości CAP zmierzone dla naprzeciwległych nerwów nieobrażonych służyły jako odnośniki.
Wyniki
Wyniki wskazują, że mezylan (R)-PAI zastosowany bezpośrednio po obrażeniu nerwu wzrokowego blokował indukowane przez obrażenie zmniejszenie wytwarzania energii. Mezylan (R)-PAI dawał także długotrwały skutek zmierzony drogą monitorowania elektrofizjologicznego.
Amplituda CAP (potencjały czynnościowe związku) jest skorelowana bezpośrednio z liczbą włókien przewodzących badanego odcinka nerwu.
Mezylan (R)-PAI osłabia znacząco indukowaną przez obrażenie utratę aktywności w odległym odcinku uszkodzonego nerwu, co oznacza, że mezylan (R)-PAI jest środkiem neurochronnym, a przynajmniej spowalnia zwyrodnienie nerwów.
Tabela 15
Pomiary elektrofizjologiczne
Grupa Amplituda CAP (pV) (Średnia + błąd Studenta)
Nośnik, N = 13 441 ±95
Mezylan (R)-PAI, N = 7 2104 ±313*
Przykład 36
Porównanie właściwości przeciwkonwulsyjnych soli (R)-PAI i (S)-PAI
Obydwie sole chlorowodorkowe (R)-PAI i (S)-PAI wykazują znaczące aktywności przeciwkonwulsyjne. U myszy (podawanie dootrzewnowe) w teście z maksymalnym elektrowstrząsem (test MES), (S)-PAI.HCl wykazywał większą aktywność przeciwkonwulsyjną na (ED5()=57 mg/kg) niż (R)-PALHCl (ED50=79 mg/kg). Analogiczne wyniki obserwowano u szczurów (podawanie dootrzewnowe). Cztery z czterech szczurów były zabezpieczone przed atakiem w teście MES, gdy podawano im 50 mg/kg (S)-PALHCl, natomiast trzy z czterech myszy były zabezpieczone przy takiej samej dawce (R)-PAI.HC1. Jeżeli chodzi o chorobę Parkinsona, to wzmożona aktywność przeciwkonwusyjna jest szkodliwym skutkiem ubocznym. Ta sama tendencja ma miejsce w przypadku soli mezylanowych. W teście MES mezylan (S)-PAI wykazuje większą aktywność przeciwkonwulsyjną niż mezylan (R)-PAI. Przy dawkach 100 mg/kg mezylan (S)-PAI zabezpieczył trzy z trzech myszy, natomiast tylko jedna z trzech myszy była zabezpieczona w przypadku mezylanu (R)-PAI.
Próba TES jest klasycznym modelem dla wykazania sprawności przy częściowym i ogólnym ataku u ludzi. Ustalenie mechanizmu działania środków odbywa się poprzez ustalenie ich zdolności do zapobiegania rozprzestrzenianiu się ataków. Niektóre środki jednak, które zapobiegają rozchodzeniu się ataku, dają skutki uboczne polegające na obniżeniu progu ataku. Takie środki wykazują zatem zarówno prokonwulsyjne, jak i przeciwkonwulsyjne skutki uboczne.
Przedstawione tu wyniki wskazują, że mezylan (S)-PAI ma aktywność prokonwulsyjną W teście z infuzją dożylną metrazolu sterowaną w czasie, 141 mg/kg mezylanu (S)-PAI skraca czas, a zatem i ilość metrazolu konieczną do indukowania pojawienia się zarówno pierwszego skupionego ataku, jak i zaczątku klonusa. Inne środki, które stosuje się klasycznie do częściowych i ogólnych ataków, takie jak fenytoina i carbamazepine, nie dają takiego skutku (H. J. Kupferberg, Epilepsia, 1Q, strony 51-56 (1989)). Podobnie mezylan (S)-PAI wykazywał znacznie wyższą ostrą neurotoksyczność niż mezylan (R)-PAI. Przy dawce 300 mg/kg mezylan (R)-PAI nie wykazywał żadnej neurotoksyczności u myszy w teście ataksji z wirującym prętem. W przypadku mezylanu (S)-PAI cztery z czterech myszy wykazywały neurotoksyczność i kurczliwość.
184 124
Sposoby
TD50 (średnia dawka toksyczna). W próbie tej ubytki neurologiczne mierzy się za pomocą testu ataksji z wirującym prętem. Mysz umieszcza się na radełkowanym pręcie wirującym z prędkością 6 obrotów na minutę. Następnie bada się, czy mysz zachowuje zdolność utrzymania równowagi i utrzymania się na pręcie w ciągu 1 minuty w każdej z trzech prób.
Test ze sterowaną w czasie infuzją metrazolu. W teście tym mierzy się minimalny próg napadu u każdego zwierzęcia. Metrazol podaje się drogą infuzji przy dawce 0,185 mg/ml do żył ogonowych myszy. Następnie rejestruje się czas (w sekundach) od rozpoczęcia infuzji do pojawienia się pierwszego nagłego skurczu (pierwszy skupiony napad) i początku klonusa (napad klonusowy). Środki prokonwulsyjne wymagają mniej metrazolu do pojawienia się tych objawów, a zatem dają punkty końcowe przy krótszych okresach czasu.
Przykład 37
Wpływy obwodowe (R)-PA1 i (S)-PA1 na kurczliwość jelitowych preparatów mięśni gładkich
Skutki obwodowe soli chlorowodorkowych enancjomerów PAI określano w wyizolowanych krótkich jelitach królika i świnki morskiej. Obserwacje dostarczyły użytecznych informacji o ich względnych obwodowych skutkach ubocznych u człowieka. Pierwszym miejscem zetknięcia pacjenta z lekiem podawanym doustnie jest przewód żołądkowo-jelitowy, w ktÓrym stężenia leku są o wiele wyższe niż po wchłonięciu i dystrybucji. W przypadku chlorowodorku PAI (ciężar cząsteczkowy 208) dawka doustna 10 mg, zawarta w cieczy o objętości około 100 ml, jest równoważna stężeniu 0,5 mM. I odwrotnie, terapeutyczne stężenie plazmowe chlorowodorku (R)-PAI zawiera się w przedziale nanogramowym.
Wpływ enancjomerów PAI w wyizolowanym jelicie czczym królika i jelicie krętym świnki morskiej określano w taki sposób, aby ustalić, czy wchłanianie (S)-PAI razem z (R)-PAI (jak w przypadku racemicznego PAI) dałoby skutki uboczne, które nie pojawiają się w przypadku podawania czystego (R)-PAI. (R)-PAi jest korzystnym enancjomerem przy inhibicji MAO-B w mózgu pod względem siły działania i wysokiej selektywności dla tej postaci enzymu. (S)-PAI jest w tym względzie o wiele słabszy niż (R)-PAI i nie jest także selektywny dla MAO-B. W zasadzie jego obecność w racemacie PAI mogłaby być tolerowana lub bagatelizowana, pod warunkiem, że (S)-PAI jest obojętny przy zalecanych dawkach (R)-PAI. Wyniki przedstawione w tabelach 16-19 pokazują, że (S)-PAI nie jest substancją obojętną. Przeciwnie, w jelicie krętym świnki morskiej jest środkiem relaksującym o wiele silniejszym niż (R)-PAI. Zatem skutki obwodowe nie mogą być uważane za nieistotne. Dane te pokazują, że skutki uboczne byłyby mniejsze przy podawaniu czystego (R)-PAI niż przy podawaniu PAI racemicznego, zawierającego równoważną ilość (R)-PAI.
Tabela 16
Wzmożone działanie tyrammy za pomocą każdego z dwóch enancjomerów PAI-HC1 w preparacie jelita czczego szczura
Ciąg jelita czczego królika w płynach organizmu wykazuje rytmiczne skurcze, które są hamowane norepinefryną, lecz nie tyraminą Jeżeli jednak jelito czcze jest wstępnie potraktowane jednoaminowym inhibitorem oksydazy, takim jak PAI, to tyraminą powoduje relaksację spontanicznych skurczów Rozciągłość relaksacji może korelować ze względną siłą działania inhibitora
Lek Stężenie (pM) Procent relaksacji
1 2 3
Tyramina sama 40 0
Norepinefryną 0,002 100
(R)-PAI sam 0,2 - 4,0 0
(S)-PAI sam 0,2 - 4,0 0
Tyramina 40
184 124
c.d. tabeli 16
1 2 3
po (R)-PAI 0,2 67
2 88
40 85-90
po (S)-PAI 0,2 0
2 35
40 33-50
Wyniki (S)-PAI jest słabszy w działaniu niż (R)-PAI jako inhibitor MAO-B z mózgu. Zatem (S)-PAI nie jest użytecznym środkiem dla zapobiegania degradacji dopaminy w mózgu, lecz może wzmagać wywołane przez tyraminę wydzielanie norepinefryny w jelicie cienkim. Jego aktywność w jelicie cienkim jest niepożądanym efetem ubocznym, ponieważ należy spodziewać się, że zwiększa on pochłanianie i działanie niezdegradowanej tyraminy. Zatem (S)-PAI me jest substancją obojętną, gdy stosowany jest razem z (R)-PAI, tak jak jest to w przypadku racemicznego PAI.
Tabela 17
Antagonizm indukowanych bethanecholem skurczów preparatu jelita czczego świnki morskiej w obecności 400 μΜ każdego z dwóch enancjomerów PAI-HC1
Ciąg jelita czczego świnki morskiej umieszczonego w fizjologicznym roztworze kąpieli płynów organizmu ulega skurczom w zalezności od dawki, jeżeli jest potraktowany bethanecholem, który jest enzymatycznie trwałym analogiem naturalnej, zołądkowe-jelitowej acetylocholiny neurotransmittera Skurcze te ulegają osłabieniu w obecności PAI Dane wyrażone są w jednostkach gram-napięcie
Bathenechol (nM) gram-napięcie
Kontrola (R)-PAI Kontrola (S)-PAI
0,8 0,5 0,2 0,6 0
2 1,5 0,3 2,0 0
4 2,2 0,7 3,0 0
8 4,0 1,0 3,8 0,6
20 5,6 2,0 3,8 1,2
40 6,2 2,8 3,8 1,7
80 6,2 3,1 3,8 2,6
200 6,2 4,3 3,8 2,6
Wyniki
Jako inhibitor MAO-B (S)-PAI jest prawie nieczynny w porównaniu z (R)-PAI, a zatem nie jest skuteczny przy zapobieganiu degradacji dopaminy w mózgu. Jednakże jest on bardziej skuteczny niż (R)-PAI przy zapobieganiu indukowanych bethanecholem skurczów jelita cienkiego. Zatem (S)-PAI nie jest substancją obojętną, gdy stosowany jest razem z (R)-PAI, tak jak jest to w przypadku racemicznego PAI.
184 124
Tabela 18
Antagonizm indukowanych histaminą skurczów preparatów jelita czczego świnki morskiej za pomocą każdego z dwóch enancjomerów PAI -HCl
Ustalona dawka histaminy (40 nM) powoduje utrzymujący się skurcz ciągu jelita czczego Świnia morskiej w roztworze fizjologicznym kąpieli płynów organizmu Przyrostowy dodatek każdego z tych dwóch enancjomerów PAIHCl powoduje zalezną od dawki relaksacją mięśni Wyniki wyrażono w relaksacji procentowej w odniesieniu do podstawy przed dodatkiem histaminy, którą przyjęto jako relaksację 100-procentową.
Stężenie PAI Relaksacja procentowa
hm (R)-PAI (S)-PAI
2 0 11
4 0 15
10 0 30
20 20
30 31 33
40 37 36
100 81 71
200 90
300 92
400 100 98
700 100
1000 100
Wyniki
W porównaniu z (R)-PAI (S)-PAI jest nieczynny jako inhibitor MAO-B w mózgu, a zatem jest bezużyteczny przy zapobieganiu degradacji dopaminy w mózgu, lecz jest bardziej aktywny niż izomer (R)-PaI przy powodowaniu relaksacji jelitowego mięśnia gładkiego. Stąd, (S)-PAI nie jest substancją obojętną, gdy jest stosowany razem z izomerom (R), tak jak jest to w przypadku racemicznego PAI.
Tabela 19
Antagonizm indukowanych bethanecholem skurczów preparatów jelita czczego świnki morskiej za pomocą każdego z dwóch enancjomerów PAI-HC1
Ustalona dawka bethanecholu (0,8 pM) powoduje utrzymujący się skurcz ciągu jelita czczego świnki morskiej w roztworze fizjologicznym kąpieli płynów organizmu Przyrostowe dodawanie każdego z tych dwóch enancjomerów PAI HCl powoduje zalezną od dawki relaksację preparatu Wyniki wyrażone są jako relaksacja procentowa względem podstawy przed dodaniem histaminy, którą przyjmuje się jaka relaksację 100-procentową
Stężenie PAI Relaksacja procentowa
μΜ (R)-PAI (S)-PAI
20 25 40-50
60 25-50 60-70
100 50-70 100
300 100 100
184 124
Wyniki
W porównaniu z (R)-PAl (S)-PAI jest nieaktywny jako inhibitor MAO-B w mózgu, a zatem jest bezużyteczny przy zapobieganiu degradacji dopaminy w mózgu, lecz jest bardziej aktywny niż izomer (R) przy powodowaniu relaksacji jelitowego mięśnia gładkiego. Stąd, (S)-PAI nie jest substancją obojętną, gdy stosowany jest razem z izomerem (R), tak jak jest to w przypadku PAI racemicznego.
Przykład 38
Niektóre skutki mezylanu (R) (+)PAIprzy zamknięciu środkowej tętnicy mózgowej u szczura, jako modelu udaru
Sposób
1.1 Zaczopowanńe środkowej tętnicy mózgowej u (MCAO).
Wykorzystano modyfikację opisaną przez Tamure et al. (1981). Szczury Wistar płci męskiej (Olac Engla9daJerusglem) o ciężarze 300-400 g uśpiono za pomocą roztworu Equitisine podanego dootrzewnowe przy dawce 3 ml/kg. Equitesi9e zawiera 13,5 ml roztworu pentothalu sodowego (60 mg/ml), 3,5 g wodzimu chioralu, 1,75 g MgSO4, 33 ml glikolu propylenowego oraz 8,3 ml bezwodnego alkoholu dopełnionego do 83 ml destylowaną wodą. Operację chirurgiczną przeprowadzono z wykorzystaniem mikroskopu o wielkim powiększeniu do operacji chirurgicznych, model SMZ-2B, typ 102 (Nikon, Japonia). W celu odsłonięcia lewej środkowej tętnicy mózgowej dokonano cięcia w mięśniu skroniowym. Następnie wycięto również koniec dziobigsteao wyrostka żuchwy i usunięto za pomocą małych szczypców kostnych. Wycięcie części czaszki przeprowadzono za pomocą wiertarki dentystycznej w połączeniu pomiędzy ścianką środkową i sklepieniem bruzdy skroniowej. Następnie otwarto ostrożnie istotę twardą za pomocą igły nr 27. MCA było stale czopowane drogą mikrobipolamej koagulacji przy niskim nastawieniu mocy, poczynając od 2-3 mm środkowego do szlaku węchowego pomiędzy jej gałęzią korową do kory nosowej i bocznymi tętnicami prążkowanymi.
Po koagulacji MCA oddzielono za pomocą mikronożyc i podzielono dla zapewnienia pełnego zamknięcia. Następnie zszyto mięsień skroniowy i umieszczono w miejscu wycięcia czaszki. Skórę zamknięto ciągłym szwem jedwabnym nr 3-0. Operację symulowanego otwarcia części czaszki przeprowadzono na równoległej grupie szczurów, lecz bez przyżegg9ia MCA. Podczas całej operacji chirurgicznej (20-30 minut) w obydwu grupach temperatura ciała utrzymywana była na poziomie 37 do 38°C za pomocą regulatora temperatury ciała (Kyoristsu, Japonia), złożonego z samoregulującej się wkładki grzejnej połączonej z termistorem odbytniczym. 24 godziny po operacji chirurgicznej dokonano zapisu neurologicznego w celu stwierdzenia ostrości obrażenia u szczurów potraktowanych lekiem w porównaniu z grupą kontrolną zwierząt. Po 48 godzinach zwierzęta uśpiono za pomocą E^uitesine, a ostrość obrażenia poddano wizualizacji drogą proceduryMRI. Określono również objętość tkanki mózgowej doznającej obrażenia po ischemii.
1.2. Podawanie leku
Mezylan (R) (+)PAI podawano w postaci zastrzyku dootrzewnowego w 0,3-0,4 ml destylowanej wody, zgodnie z następującym harmonogramem:
mg/kg bez.pośeednio po zaMegu υ'π™^ίϋΖΓ^Γη
0,5 mg/kg 2 godzmy po zabiegu εΙΰη^ϊοΏηΉΐ mg/kg 20-24 godzmy po zatnegu chśnśagicznym
1.3. Zdejmowanie MRI ischemicznego obrażenia mózgu
Wszystkie doświadczenia prowadzono korzystając z aparatu BIOSPEC 4,7T (BRUKER) (patrz T.Back et gl.,Diffusi5n Nuclear Mga9etic Res59gnce ^ι-!9- in Expeśimentgl Stroke: Correlation with Cerebral Metabolites, Stroke (Luty 1994) 25: 494-500). Czterdzieści osiem godzin po MCAO lub operacji symulacyjnej każde zwierzę poddano szybkiemu ważonemu zobrazowaniu wielowarstwowych plastrów Tl (TR/TE), (500/25) dla ustalenia położenia. Z kolei uzyskano ważone obrazy (3000/80) plastrów wielowarstwowych T2 (5 przyległych warstw o grubości 3 mm).
Wielkość i ostrość obszaru zawału oceniano korzystając z nadintensywności obserwowanej w ważonym T2 MRI po 48 godzinach po zamknięciu lub po operacji symulowanej. Dla każdej grupy szczurów określono następujące parametry MRI:
c. obszar ischemii (w mm2)
d. obszar półkuli ischemicznej (w mm2)
e. obszar półkuli nietkniętej (w mm2)
Stosowanie sąsiednich plasterków umożliwia przekształcenie jednostek powierzchniowych w jednostki objętościowe przez proste pomnożenie wielkości powierzchni przez grubość plasterka.
1.4 Punkt)' neurologiczne
Punkty neurologiczne obejmują całość wartości znamionowych przypisanych specyficznym aktywnościom ruchowym danego szczura. Skala wynosi od 0 (szczur zupełnie normalny) do 13 (szczury całkowicie niezdolne). Większość parametrów ustala się albo jako 0 (normalne), albo jako 1 (całkowicie niezdolne), inne są wartościami pośrednimi. W niniejszym badaniu wykorzystano następujące testy:
Ogólne testy obserwacyjne: niedoczynność, uspokojenie, erekcja włosów
Refleks ruchowy, szczury unoszono za ogon na wysokość około 15 cm od podłogi. Normalne szczury przyjmują postawę, w której wyciągają obydwie przednie kończyny w kierunku podłogi i rozciągają tylne kończyny na boki w kształcie trapezu. MCAO, gdy jest ostre, powoduje zgodne zgięcie przeciwległej kończyny.
Zdolność ruchowa. Jest to zdolność do chwytania pręta o średnicy 1 cm przez przeciwległą kończynę w ciągu 5-15 sekund, gdy szczur zwisa na pręcie we wgłębieniu podramiennym.
Koordynacja ruchowa. Normalne szczury potrafią wspinać się i schodzić w dół po belce o szerokości 5 cm umieszczonej umiarkowanie ukośnie. Niemożność chodzenia po belce w obydwu kierunkach ujawnia pewien brak koordynacji, brak równowagi i słabość kończyn.
Chód. Zdolność przywracania normalnego położenia którejkolwiek kończynie, po jej celowym przemieszczeniu na wąskiej belce.
Równowaga. Zdolność do chwytania i utrzymania równowagi na wąskiej belce o szerokości 2 cm.
Aktywność ruchowa. Całkowita liczba ruchów w ciągu 15 minut w zautomatyzowanej klatce do badania aktywności ruchowej.
Wartości znamionowe przypisane każdemu z powyższych parametrów podane są w tabeli 20.
Tabela 20
Punkty neurologiczne przypisane każdemu z 10 parametrów postawy i przemieszczania się
Parametr Punkty
1 2
a. Aktywność w klatce domowej normalna = 0 poniżej aktywności = 1
b Uspokojenie brak = 0 wyraźne = 1
c. Erekcja włosów dobra = 0 wyTaźna = 1
d. Wyciągnięcie przeciwległej kończyny w kierunku podłogi, przy uniesieniu za ogon dobra = 0 zgięcie kończyny = 1
e. Rozciągnięcie tylnej naprzeciwległej kończyny przy podniesieniu za ogon (postawa trapezoidowa) dobre = 0 zgięcie kończyny = 1
f Chwytanie pręta przeciwległą kończyną w ciągu 5-15 sekund przy zwisaniu we wgłębieniu podramiennym dobre = 0 słabe = 1
184 124
c.d tabeli 20
1 2
g Chodzenie po belce o szerokości 5 cm dobre = 0 słabe = 1
h. Przywrócenie przeciwległej tylnej i przedniej dobre = 0
kończyny do pierwotnego położenia po celowym słabe = 1 (jedna kończyna)
przesunięciu 2 (dwie kończyny)
1 Chwytanie i równowaga na belce o szerokości dobre = 0
2 cm słabe = 1
j Aktywność ruchowa w porównaniu z kontrolą < 25% kontroli 3
(w ciągu 15 minut w zautomatyzowanej klatce 26-50% kontroli 2
do badania aktywności ruchowej) 51-75% kontroli 1
76-100% kontroli 0
2. Wyniki
2.1. Rozległość zawału
Wyniki badania MRI zebrano w tabeli 21 oraz na fig. 21 i 22. Rozległość zawału była znacznie mniejsza w przypadku szczurów potraktowanych za pomocą mezylanu (R)(+)PAI (n = 9) niż w przypadku zwierząt niepotraktowanych lekiem. W pierwszym przypadku rozległość zawału wynosiła około 60% zawału dla zwierząt niepotraktowanych lekiem.
Tabela 21
Ocena obrażenia mózgu wskutek ischemii za pomocą urządzenia MRI T2-SCAN w 48 godzin po zamknięciu MCA i potraktowaniu za pomocą mezylanu (R)(+)PAI u szczurów Wistar
MCA-0 MCA-0 + mezylan (R)(+)PAI*
Nr zwierzęcia Rozległość zawału (mm3) Nr zwierzęcia Rozległość zawału (mm3)
1 252 1 94,4
2 272 2 139
3 314 3 240
4 273 4 137
5 201 5 137
6 221 6 174
7 358 7 164
8 265 8 171
9 341 9 215
10 236
Średnia ± SD 273,3 ± 50,9 Średnia ± SD 163,5 ± 43,9
t = 50475 f = 17 p< 0,001
Mezylan (R)(+)PAI zmniejsza zawału o 40% * Podawanie mezylanu (R)(+)PAI:
Czas po zamknięciu MCA:
- 1,0 mg/kg dootrzewnowe godziny - 0,5 mg/kg dootrzewnowe godziny - 1,0 mg/kg dootrzewnowo
184 124
2.2 Punkty neurologiczne
Punkty neurologiczne dla 5 szczurów potraktowanych za pomocą (R)(+)PAI oraz dla sześciu szczurów eiepotraktowzeych lekiem określono metodą niewidomego obserwatora. Wyniki podano w tabeli 22, w której porównuje się je z rozległością zawału u każdego zwierzęcia, jak określono w teście MRI, a także na fig. 21. Widoczne jest, że zwierzęta z mniejszą liczbą punktów neurologicznych były zwierzętami potraktowanymi mezylanem (R)(+)PAI. Liczba punktów była mniejsza o 54%, a rozległość zawału mniejsza o 36% dla szczurów z zamknięciem MCAO i M potraktowanych za pomocą mezylanu (R)(+)PAI w porównaniu ze zwierzętami mepotraktowanymi lekiem.
Tabela 22
Punkty neurologiczne dla szczurów poddanych zamknięciu MCA i potraktowanie mezylanem (R)(+)PAI w odniesieniu do rozległości ich zawału wskutek ischemii
MCA-0 MCA-0 + mezylan (R)(+)PAI***
Nr zwierzęcia Punkty neurologiczne* Rozległość zawału** (mm3) Nr zwierzęcia Punkty neurologiczne* Rozległość zawału* *(mm’)
1 5,0 201 1 1,0 137
2 5,0 221 2 2,0 174
3 6,0 358 3 4,0 164
4 6,0 265 4 4,0 171
5 8,25 341 5 2,88 215
6 5,75 236
Średnia ± SD 6,0 ± 1,19 270 ± 65 Średnia ± SD 2,78 ± 1,3 172 + 28
Punkty neurologiczne Rozległość zawału t = 4,25 t = 3 , 34 f=9 f=9 p<0,01 p<0,01
Mezylan (R)(+)PAI zmniejsza liczbę punktów neurologicznych o 53,7%, a rozległość zawału o 36,3%.
* Badane 24 godziny po zamknięciu MCA * * Oceniane za pomocą urządzenia MRI T2-SCAN po 48 godzinach po zamknięciu MCA.
*** Podawanie mezylanu (R)(+)PAI:
Czas po zamknięciu MCA:
- 10 mg/kg doo^ltrcewr^c^t^w goyo.inn - 0,5 mg/kg doytfzeevnowe godziny - 10 mg/kg doyttreevneyve
Referencje do przykładu 38
Cechetto UF, Wilson JX, Smith KE, Wolski D, Siver MD, tj Hachinski VC (1989). Autonomiczne i mlokar01aine zmiany przy zamknięciu środkowej tętnicy mózgowej: modele udarowe u szczura. Brain Res 502:296-305.
Kolb B, Sutherland RJ, Whishaw IQ (1983). Porównanie udziałów kory czołowej i ciemieniowej w lokalizacji przestrzennej u szczurów. Behav.Neurosci.97:13-27.
Menzies SA, Hoff JT, Betz AL (1992). Neurologiczna i patologiczna ocena modelu powtarzalnego. Neurosurgery 31:100-106.
184 124
Sauer D, Allegrini PR, Cosenti A, Patali A, Amaceker H, Fagg GE (1993). Charakterystyka sprawności ochrony mózgu przez konkurencyjny środek antagonistyczny CGP40116 receptora NMDA w szczurzym modelu skupionej ischemii mózgu: Badania obrazu rezonansu magnetycznego in vivo. J.Cerebr.Blood Flow and Metabol. 13:595-602.
Stephanovich C, Wydawca. Udar: Modele zwierzęce, Pergamon Press, 1983.
Tamura A, Graham DI, McCulloch J, Teasdale GH (1981). Skupiona ischemia mózgu u szczura: 1. Opis techniki i wczesnych skutków neuropatologicznych po zamknięciu MCA. J.Cereb. Blood Flow and Metab. 1:53-60.
Teasdale G, Tyson G, Tamura A, Graham DI, McCulloch J. Skupiona ischemia mózgu u szczura: Neuropatologia, miejscowy przepływ krwi mózgowej i przenikalność mózgowonaczyniowa. W Stroke: Modele zwierzęce, Stephanovic C, Wydawca, Pergamon Press 1983, strony 83-97.
Yamamoto M, Tamura A, Kirino T, Shimitzu M, Sano K (1988). Zmiany w zachowaniu się po skupionej ischemii mózgu przez zamknięcie lewej środkowej tętnicy mózgowej u szczurów. Brain Re. 452:323-328.
Yamori Y et al. (1976). Patogenne podobieństwo udarów u szczurów i ludzi ze spontanicznym nadciśnieniem i skłonnością do udarów. Stroke 7:46-53.
Young W, DeCrescito V, Flamm ES, Hadani M, Rappaport H, H Comu P (1986). Zmiany Na, K i Ca w tkance przy regionalnej ischemii mózgu: Ich pomiar i interpretacja. Uraz centralnego układu nerwowego, 3:215-234.
184 124
FIGUR/1 2
AKTYWNOŚĆ MAO W % KONTROLI
• = R(+)PAI O = S(-)PAI Δ = RAC
184 124
FIGURA 3A
χ « STĘŻENIE -LOG M
0—0 S(-)PAI ·---· R(+)PAI Δ——·Δ RAG
FIGURA 3B
E-i <
O—O S(-)PAl ·—· R(+)PAI Δ—Δ RAC
184 124
FIGURA 4
AKTYWNOŚĆ MAO W % KONTROLI
dawka mg/kg
O—O S(-)PAI e R(+)PAI Δ---Δ RACemiczny
FIGURA 5 o
Λ
Z
O
Ό <Λ
O
Z
En
O—O S(-)PAI · ·· R(+)PAI Δ---Δ RAC
RACEMICZNY
184 124
FIGURA 6
OSTRA INHIBICJA MAO-A IN VIVO; DOOTRZEWNOWO/W^TROBA
FIGURA 7
AKTYWNOŚĆ MAO W % KONTROLI
dawka mg/kg
184 124
FIGURA 8
AKTYWNOŚĆ MAO W % KONTROLI AKTYWNOŚĆ MAO W % KONTROLI
OSTRA INHIBICJA MAO-A IN VIVO; DOOSTNIE/MOZG
O—O S(-)PAI β--··· R(+)PAI Δ---Δ RAC
RACEMICZNY
FIGURA 9
RACEMICZNY
184 124
FIGURA 10
AKTYWNOŚĆ MAO W % KONTROLI AKTYWNOŚĆ MAO W % KONTROLI
FIGURA 11
OSTRA INHIBICJA MAO-B; DOSTNIE/WĄTROBA
184 124
FIGURA 12
FIGURA 13
AKTYWNOŚĆ PROCENTOWA MAO
DAWKA mg/kg (PER OS)
184 124
FIGURA 14
OTO VM0ŁN300Hd 050NMAiXV AKTYWNOŚĆ PROCENTOWA MAO
FIGURA 15
184 124
FIGURĄ 16
AKTYWNOŚĆ MAO-B W MÓZGU SZCZURA W ROŻNYCH CZASACH PO ZASTRZYKU DOOTRZEWNOWYM R(+) PAI (1 mg/kg)
AKTYWNOŚĆ MAO W % KONTROLI
FIGURA 17
184 124
FIGURA 18
PROCENT REAKCJI NADH PRZED OBRAŻENIEM NA 2-MINUTOWĄ ANOKSję (NIEDOTLENIENIE)
CZAS PO OBRAŻENIE
184 124
FIGURA 20
FIGURA 21 o * o
CSJ
H 2· Z W ni d o o d o csj o §3 o w c o
w
H §
o
Si k!
7.5 7.0
6.5 6.0
5.5 5.0
4.5 4.0
3.5 3.0
2.5 2.0
1.5 I.O 0.5 0.0 (N-6)
MCA-0
-p<0.0l
184 124
FIGURA 1
AKTYWNOŚĆ MAO W % KONTROLI
• = R(+)PAI O = S(-)PAI Δ RAC
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.
Cena 6,00 zł.

Claims (22)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Zastosowanie skutecznej ilości R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu lub jego farmaceutycznie akceptowalnej soli do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do leczenia udaru mózgu u pacjenta.
  2. 2. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że farmaceutycznie akceptowalną sól R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu wybiera się z grupy soli obejmującej:
    - sól mezylanową,
    - sól etylosulfonianową,
    - sól siarczanową oraz
    - sól chlorowodorkową.
  3. 3. Zastosowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że farmaceutycznie akceptowalna sól jest solą mezylanową R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu.
  4. 4. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że skuteczna ilość R (+)-N-propargilo-1-aminoindanu lub jej farmaceutycznie akceptowalnej soli wynosi od około 0,5 miligrama na kilogram ciężaru ciała pacjenta do około 2,5 miligrama na kilogram ciężaru ciała pacjenta.
  5. 5. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że R(+)-N-propargilo-1-minoindan lub jego farmaceutycznie akceptowalna sól podawane są dożylnie, doustnie, doodbytniczo, poprzezskómie lub pozajelitowo.
  6. 6. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że pacjentem jest ssak, a skuteczna dawka wynosi od około 0,01 do 50,0 mg dziennie.
  7. 7. Zastosowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że skuteczna dawka wynosi od 0,1 do 10,0 mg dziennie.
  8. 8. Zastosowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że R(+)-N-propargilo-1-amino-indan lub jego farmaceutycznie akceptowalna sól podawane są dożylnie.
  9. 9. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że R(+)-N-propargilo-1-aminoindan lub jego farmaceutycznie akceptowalną sól uzupełnia się farmaceutycznie akceptowalnym nośnikiem, przy czym, gdy farmaceutycznie akceptowalny nośnik jest stały, kompozycja farmaceutyczna jest tabletką; gdy farmaceutycznie akceptowalny nośnik jest ciekły, kompozycja farmaceutyczna jest roztworem do iniekcji; gdy farmaceutycznie akceptowalny nośnik jest żelem, kompozycja farmaceutyczna jest czopkiem.
  10. 10. Zastosowanie według zastrz. 9, znamienne tym, że ilość soli w tabletce wynosi od 0,1 mg do 100 mg; ilość soli w roztworze do iniekcji wynosi od 0,1 mg/ml do 100 mg/ml.
  11. 11. Zastosowanie według zastrz. 10, znamienne tym, że ilość soli w tabletce wynosi od 1mg do 10 mg; a ilość soli w roztworze do iniekcji wynosi od 1 mg/ml do 10 mg/ml.
  12. 12. Kompozycja farmaceutyczna do leczenia udaru mózgu u pacjenta, znamienna tym, że zawiera skuteczną ilość R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu lub jego farmaceutycznie akceptowalnej soli oraz farmaceutycznie akceptowalny nośnik.
  13. 13. Kompozycja według zastrz. 12, znamienna tym, że farmaceutycznie akceptowalną sól R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu wybiera się z grupy soli obejmującej:
    - sól mezylanową,
    - sól etylosulfonianową,
    - sól siarczanową oraz
    - sól chlorowodorkową.
  14. 14. Kompozycja według zastrz. 13, znamienna tym, że farmaceutycznie akceptowalna sól jest solą mezylanową R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu.
    184 124
  15. 15. Kompozycja według zastrz. 14, znamienna tym, że skuteczna ilość R(+)-N-propargilo-1-aminoindanu lub jej farmaceutycznie akceptowalnej soli wynosi od około 0,5 miligrama na kilogram ciężaru ciała pacjenta do około 2,5 miligrama na kilogram ciężaru ciała pacjenta.
  16. 16. Kompozycja według zastrz. 12, znamienna tym, że R(+)-N-propargilo-1-aminoindan lub jego farmaceutycznie akceptowalna sól podawane są dożylnie, doustnie, doodbytniczo, poprzezskómie lub pozajelitowe.
  17. 17. Kompozycja według zastrz. 12, znamienna tym, że pacjentem jest ssak, a skuteczna dawka wynosi od około 0,01 do 50,0 mg dziennie.
  18. 18. Kompozycja według zastrz. 17, znamienna tym, że skuteczna dawka wynosi od 0,1 do 10,0 mg dziennie.
  19. 19. Kompozycja według zastrz. 16, znamienna tym, że R (+)-N-propargilo-1-aminoindan lub jego farmaceutycznie akceptowalna sól podawane są dożylnie.
  20. 20. Kompozycja według zastrz. 12, znamienna tym, że R(+)-N-propargilo-1-aminoindan lub jego farmaceutycznie akceptowalną sól uzupełnia się farmaceutycznie akceptowalnym nośnikiem, przy czym, gdy farmaceutycznie akceptowalny nośnik jest stały, kompozycja farmaceutyczna jest tabletką; gdy farmaceutycznie akceptowalny nośnik jest ciekły, kompozycja farmaceutyczna jest roztworem do iniekcji; gdy farmaceutycznie akceptowalny nośnik jest żelem, kompozycja farmaceutyczna jest czopkiem.
  21. 21. Kompozycja według zastrz. 20, znamienna tym, że ilość soli w tabletce wynosi od 0,1 mg do 100 mg; ilość soli w roztworze do iniekcji wynosi od 0,1 mg/ml do 100 mg/ml.
  22. 22. Kompozycja według zastrz. 21, znamienna tym, że ilość soli w tabletce wynosi od 1 mg do 10 mg; a ilość soli w roztworze do iniekcji wynosi od 1 mg/ml do 10 mg/ml.
PL96323470A 1995-05-22 1996-05-22 Zastosowanie (R)-enancjomeru N-propargilo-1-aminoindanu, lub soli oraz kompozycja farmaceutyczna zawierająca (R)-enancjomer N-propargilo-1-aminoindanu lub jego sól PL184124B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US08/446,439 US5744500A (en) 1990-01-03 1995-05-22 Use of R-enantiomer of N-propargyl-1-aminoindan, salts, and compositions thereof
PCT/US1996/007465 WO1996037199A1 (en) 1995-05-22 1996-05-22 Use of r-enantiomer of n-propargyl-1-aminoindan, salts, and compositions thereof

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL323470A1 PL323470A1 (en) 1998-03-30
PL184124B1 true PL184124B1 (pl) 2002-09-30

Family

ID=23772591

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL96323470A PL184124B1 (pl) 1995-05-22 1996-05-22 Zastosowanie (R)-enancjomeru N-propargilo-1-aminoindanu, lub soli oraz kompozycja farmaceutyczna zawierająca (R)-enancjomer N-propargilo-1-aminoindanu lub jego sól

Country Status (21)

Country Link
US (6) US5744500A (pl)
EP (1) EP0828485A4 (pl)
JP (1) JP3341898B2 (pl)
KR (1) KR100412154B1 (pl)
CN (1) CN1096853C (pl)
AU (1) AU699090B2 (pl)
BR (1) BR9608733A (pl)
CA (1) CA2221458A1 (pl)
CZ (1) CZ288724B6 (pl)
EE (1) EE03741B1 (pl)
HU (1) HUP9901629A3 (pl)
IL (1) IL118247A (pl)
LT (1) LT4455B (pl)
LV (1) LV12083B (pl)
MX (1) MX9708977A (pl)
NO (1) NO975331L (pl)
NZ (1) NZ308866A (pl)
PL (1) PL184124B1 (pl)
RU (1) RU2203653C2 (pl)
SK (1) SK283675B6 (pl)
WO (1) WO1996037199A1 (pl)

Families Citing this family (84)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US5744500A (en) * 1990-01-03 1998-04-28 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Use of R-enantiomer of N-propargyl-1-aminoindan, salts, and compositions thereof
US5844003A (en) * 1991-04-04 1998-12-01 Innovations Foundation Use of deprenyl compounds to maintain, prevent loss, or recover nerve cell function
US5914349A (en) * 1994-01-10 1999-06-22 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Compositions containing and methods of using 1-aminoindan and derivatives thereof and process for preparing optically active 1-aminoindan derivatives
US5726969A (en) * 1994-12-28 1998-03-10 Matsushita Electric Industrial Co., Ltd. Optical recording medium having dual information surfaces
IL118836A (en) 1996-07-11 2001-01-11 Teva Pharma Pharmaceutical compositions comprising s-(-)-n-propargyl-1-aminoindan
US7129061B1 (en) * 1996-08-07 2006-10-31 Biogen Idec Ma Inc. Tumor necrosis factor related ligand
GB9715082D0 (en) * 1997-07-17 1997-09-24 Scherer Ltd R P Treatment of attention deficit hyperactivity disorder and narcolepsy
US6232326B1 (en) 1998-07-14 2001-05-15 Jodi A. Nelson Treatment for schizophrenia and other dopamine system dysfunctions
AU775885B2 (en) 1999-10-27 2004-08-19 Teva Pharmaceutical Industries Ltd. Use of 1-aminoindan derivatives for treatment of mania in bipolar mood disorder
DE60231896D1 (de) 2001-11-05 2009-05-20 Krele Pharmaceuticals Llc Zusammensetzungen und verfahren zur erhöhung der compliance mit therapien unter verwendung von aldehyddehydrogenase-hemmern und zur behandlung von alkoholsmus
US20040010038A1 (en) * 2002-02-27 2004-01-15 Eran Blaugrund Propargylamino indan derivatives and propargylamino tetralin derivatives as brain-selective MAO inhibitors
JP4757024B2 (ja) * 2002-11-07 2011-08-24 テクニオン リサーチ アンド ディベラップメント ファウンデイション リミテッド 神経保護鉄キレート剤及びそれを含む医薬組成物
US7396860B2 (en) * 2002-11-15 2008-07-08 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Use of rasagiline with or without riluzole to treat amyotrophic lateral sclerosis
US20040176430A1 (en) * 2002-11-21 2004-09-09 Jeffrey Sterling Propargyl-trifluoromethoxy-amino-benzothiazole derivatives
CN1605336A (zh) 2003-10-10 2005-04-13 中国医学科学院药物研究所 左旋丁基苯酞在制备预防和治疗脑梗塞的药物中的应用
CA2547053C (en) * 2003-11-25 2014-05-27 Technion Research & Development Foundation Ltd. Compositions and methods for treatment of cardiovascular disorders and diseases
US8097608B2 (en) * 2003-11-25 2012-01-17 Technion Research And Development Foundation Ltd. Methods for treatment of cardiovascular disorders and diseases
JP2005232148A (ja) * 2004-02-03 2005-09-02 Technion Research & Development Foundation Ltd 神経保護剤としてプロパルギルアミンの使用
US20050197365A1 (en) * 2004-02-27 2005-09-08 Jeffrey Sterling Diamino thiazoloindan derivatives and their use
WO2006014973A2 (en) * 2004-07-26 2006-02-09 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Pharmaceutical dosage forms including rasagiline
WO2006014968A2 (en) * 2004-07-27 2006-02-09 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Propargyl nitroxydes and indanyl nitroxides and their use for the treatment of neurologic diseases and disorders
US20060025446A1 (en) * 2004-07-27 2006-02-02 Jeffrey Sterling Propargyl nitroxides and indanyl nitroxides and their use for the treatment of neurologic diseases and disorders
US20100167983A1 (en) * 2007-10-22 2010-07-01 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Combination therapy with glatiramer acetate and rasagiline for the treatment of multiple sclerosis
US20090124993A1 (en) 2005-02-17 2009-05-14 Burkly Linda C Treating neurological disorders
PT1848415E (pt) * 2005-02-17 2013-06-27 Teva Pharma Terapia de combinação com acetato de glatirâmero e rasagilina para o tratamento da esclerose múltipla
KR20170023211A (ko) * 2005-02-23 2017-03-02 테바 파마슈티컬 인더스트리즈 리미티드 함량 균일성이 개선된 라사길린 제형
WO2006091836A1 (en) * 2005-02-24 2006-08-31 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Formulations of ladostigil tartrate
JP5339901B2 (ja) 2005-05-10 2013-11-13 バイオジェン・アイデック・エムエイ・インコーポレイテッド 炎症傷害の処置および評価
US20060276537A1 (en) * 2005-06-01 2006-12-07 Tamar Goren Use of ladostigil for the treatment of multiple sclerosis
FR2886549B1 (fr) * 2005-06-06 2007-09-07 Biocodex Composition pharmaceutique destinee a la prevention ou au traitement des oedemes cerebraux
US8263655B2 (en) * 2005-10-06 2012-09-11 Technion Research And Development Foundation Ltd Methods for treatment of renal failure
WO2007061717A2 (en) * 2005-11-17 2007-05-31 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Methods for isolating propargylated aminoindans
US7572834B1 (en) 2005-12-06 2009-08-11 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Rasagiline formulations and processes for their preparation
EP1956904B1 (en) * 2005-12-09 2017-04-12 Yissum Research Development Company of the Hebrew University of Jerusalem Ltd. Low-dose ladostigil for the treatment of mild cognitive impairment
US20070135518A1 (en) * 2005-12-09 2007-06-14 Marta Weinstock-Rosin Use of low-dose ladostigil for neuroprotection
US20110047685A1 (en) * 2006-02-16 2011-03-03 Ferrara Vincent R Impact energy management method and system
JP5701485B2 (ja) 2006-02-21 2015-04-15 テバ ファーマシューティカル インダストリーズ リミティド 多系統萎縮症の治療のためのラサギリンの使用
TW200744576A (en) * 2006-02-24 2007-12-16 Teva Pharma Propargylated aminoindans, processes for preparation, and uses thereof
JP5769923B2 (ja) * 2006-04-03 2015-08-26 テバ ファーマシューティカル インダストリーズ リミティド レストレスレッグス症候群の治療のためのラサギリンの使用
CN101062897B (zh) * 2006-04-25 2011-11-23 重庆医药工业研究院有限责任公司 一种制备2，3-二氢-1h-茚-1-胺及其衍生物的改进方法
EP1892233A1 (de) * 2006-08-18 2008-02-27 Ratiopharm GmbH Neue Salze des Wirkstoffs Rasagilin
KR101077835B1 (ko) * 2006-12-14 2011-10-28 테바 파마슈티컬 인더스트리즈 리미티드 라사길린의 타닌산염
AU2007334428B2 (en) * 2006-12-14 2014-05-29 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Crystalline solid rasagiline base
EP1987816A1 (de) * 2007-04-30 2008-11-05 Ratiopharm GmbH Adsorbate eines Rasagilinsalzes mit einem wasserlöslichen Hilfsstoff
AU2008296908B2 (en) * 2007-09-05 2014-01-09 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Method of treating glaucoma using rasagiline
US8188149B2 (en) * 2007-09-17 2012-05-29 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Use of R(+)-N-propargy1-1-aminoindan to treat or prevent hearing loss
SG187455A1 (en) * 2008-01-11 2013-02-28 Teva Pharma Rasagiline formulations, their preparation and use
WO2009118657A2 (en) * 2008-03-28 2009-10-01 Medichem, S.A. Polymorphic form of an aminoindan mesylate derivative
PL2285769T3 (pl) * 2008-06-02 2015-01-30 Generics Uk Ltd Sposób otrzymywania enancjomerycznie czystych amin
US20110184071A1 (en) * 2008-06-02 2011-07-28 Vinayak Gore process for the preparation of amines
US20100008983A1 (en) * 2008-06-10 2010-01-14 Muhammad Safadi Rasagiline soft gelatin capsules
EA201170018A1 (ru) * 2008-06-13 2011-08-30 Тева Фармасьютикал Индастриз, Лтд. Разагилин для изменения течения болезни паркинсона
JP2011525489A (ja) * 2008-06-19 2011-09-22 テバ ファーマシューティカル インダストリーズ リミティド ラサリジン塩基の精製方法
JP2011524907A (ja) 2008-06-19 2011-09-08 テバ ファーマシューティカル インダストリーズ リミティド 固体ラサギリン塩基を調製および乾燥する方法
EA201170181A1 (ru) 2008-07-11 2011-08-30 Синтон Бв Полиморфные формы разагилина гидрохлорида
CA2731164A1 (en) * 2008-07-30 2010-02-04 Generics (Uk) Limited Polymorphic form of rasagiline mesylate
EP2218444A3 (en) 2009-01-23 2010-08-25 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Delayed release rasagiline formulation
US20100189791A1 (en) * 2009-01-23 2010-07-29 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Delayed release rasagiline malate formulation
EP2417101B1 (en) * 2009-04-09 2013-10-23 Merck Sharp & Dohme B.V. Indane derivatives
PL2451771T3 (pl) 2009-07-09 2014-12-31 Ratiopharm Gmbh Sole rasagiliny i ich preparaty farmaceutyczne
CN102048717B (zh) † 2009-10-29 2014-02-19 重庆医药工业研究院有限责任公司 一种稳定的雷沙吉兰组合物
EP2325159A1 (en) 2009-11-24 2011-05-25 LEK Pharmaceuticals d.d. Novel salts of rasagiline
US8741962B2 (en) * 2009-11-26 2014-06-03 Usv Limited Process for preparation of Rasagiline and salts thereof
US20110152381A1 (en) * 2009-12-22 2011-06-23 Anton Frenkel 3-keto-n-propargyl-1-aminoindan
KR101791715B1 (ko) 2010-02-03 2017-10-30 파마 투 비 엘티디 라사길린의 연장 방출 제형 및 그 용도
EP2563347B1 (en) 2010-04-30 2016-10-12 Teikoku Pharma USA, Inc. Propynylaminoindan transdermal compositions
AU2011282720B2 (en) 2010-07-27 2016-12-22 Teva Pharmaceutical Industries Ltd. Use of rasagiline for the treatment of olfactory dysfunction
JP2013537530A (ja) 2010-07-27 2013-10-03 テバ ファーマシューティカル インダストリーズ リミティド ラサギリンシトレートの分散物
JP6355921B2 (ja) 2010-09-01 2018-07-11 トニックス ファーマスーティカルズ, インコーポレイテッドTONIX Pharmaceuticals, Inc. コカイン嗜癖の治療
PH12013500821A1 (en) 2010-10-26 2019-07-03 Teva Pharma Deuterium enriched rasagiline
WO2012125020A1 (en) * 2011-03-14 2012-09-20 N.V. Nutricia Method for treating neurotrauma
US9119799B2 (en) 2011-03-24 2015-09-01 Teikoku Pharma Usa, Inc. Transdermal compositions comprising an active agent layer and an active agent conversion layer
MX2014004201A (es) * 2011-10-10 2015-01-12 Teva Pharma R(+)-n-metil-propargil-aminoindano.
JP2014534196A (ja) 2011-10-10 2014-12-18 テバ ファーマシューティカル インダストリーズ リミティド Ｒ（＋）−ｎ−ホルミル−プロパルギル−アミノインダン
JP5913614B2 (ja) 2011-11-09 2016-04-27 テイコク ファーマ ユーエスエー インコーポレーテッド 皮膚新生物の処置方法
ES2584059T3 (es) 2012-03-21 2016-09-23 Synthon Bv Composiciones farmacéuticas estabilizadas que comprenden sales de rasagilina
WO2013175493A1 (en) 2012-04-09 2013-11-28 Cadila Healthcare Limited Stable oral pharmaceutical compositions
BR112015003451A2 (pt) 2012-08-17 2017-07-04 Teva Pharma formulação parentérica de rasagilina
US9205061B2 (en) 2012-11-02 2015-12-08 Teikoku Pharma Usa, Inc. Propynylaminoindan transdermal compositions
EP2796130A3 (en) * 2013-02-06 2015-02-25 Galenicum Health S.L. Immediate release tablets of rasagiline hemitartrate
EP2764862A1 (en) * 2013-02-06 2014-08-13 Galenicum Health S.L. Immediate release tablets of rasagiline hemitartrate
EP2968222A4 (en) * 2013-03-13 2016-10-19 N To B Ltd METHOD, COMPOSITIONS AND DEVICES FOR TREATING MOTOR DISTURBANCES AND DEPRESSION SYMPTOMS RELATED TO MORBUS PARKINSON
CN103804200B (zh) * 2014-02-21 2015-04-29 常州市第四制药厂有限公司 雷沙吉兰及其类似物的制备方法
WO2020214886A1 (en) * 2019-04-17 2020-10-22 Vici Health Sciences LLC Liquid pharmaceutical compositions

Family Cites Families (49)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US3201470A (en) * 1965-08-17 Chsx c cech
US513244A (en) * 1894-01-23 Island
US3253037A (en) * 1962-06-19 1966-05-24 Ciba Geigy Corp N-2-alkynyl-amino-benzocylo-alkanes
GB1187017A (en) * 1966-07-16 1970-04-08 Aspro Nicholas Ltd Substituted 1-Amino Indanes and Tetrahydronaphthalens
GB1037014A (en) 1963-08-02 1966-07-20 Aspro Nicholas Ltd Derivatives of 1-aminoindane
US3513249A (en) * 1968-12-24 1970-05-19 Ideal Ind Explosion connector with improved insulating means
GB1548022A (en) 1976-10-06 1979-07-04 Wyeth John & Brother Ltd Pharmaceutial dosage forms
DE3779500T2 (de) * 1986-06-10 1993-01-21 Chiesi Farma Spa Levodopa-methyl-ester enthaltende pharmazeutische zusammensetzungen, ihre herstellung und therapeutische verwendungen.
EP0258096B1 (fr) 1986-08-21 1992-09-09 Roussel-Uclaf Dérivés de l'indane, leur procédé de préparation, leur application à titre de médicaments, les compositions pharmaceutiques les renfermant et les intermédiaires obtenus
HU197510B (en) 1986-12-19 1989-04-28 Chinoin Gyogyszer Es Vegyeszet Process for producing pharmaceutical composition containing phenyl-alkyl-amine derivatives, against motion-sick
US4855326A (en) * 1987-04-20 1989-08-08 Fuisz Pharmaceutical Ltd. Rapidly dissoluble medicinal dosage unit and method of manufacture
CA1327795C (en) 1987-08-14 1994-03-15 Jules Freedman Antidepressants which are aryloxy inadanamines
FR2626877B1 (fr) 1988-02-05 1991-04-05 Delalande Sa Ethers alkyliques ou benzyliques du phenol, leurs procedes de preparation et leur application en therapeutique
HU208484B (en) 1988-08-17 1993-11-29 Chinoin Gyogyszer Es Vegyeszet Process for producing pharmaceutical composition containing acid additional salt of selegilin as active component for treating schisofrenia
GB8909793D0 (en) 1989-04-28 1989-06-14 Beecham Group Plc Pharmaceutical formulation
US5079018A (en) * 1989-08-14 1992-01-07 Neophore Technologies, Inc. Freeze dry composition and method for oral administration of drugs, biologicals, nutrients and foodstuffs
JPH04504760A (ja) 1989-09-25 1992-08-20 アメリカ合衆国 炎症性反応の検出およびストレスに対する応答の予測をするための評価方法
WO1991004757A1 (en) 1989-10-02 1991-04-18 Cima Labs, Inc. Effervescent dosage form and method of administering same
FR2655044B1 (fr) 1989-11-24 1995-03-03 Delalande Sa Derives d'(hetero) arylmethyloxy-4 phenyl tetrazole et oxadiazole, leur procede de preparation et leur application en therapeutique.
JPH03176457A (ja) 1989-12-04 1991-07-31 Nippon Paint Co Ltd 新規プロパルギル化合物、その製法ならびに該化合物を含む被覆材
US5744500A (en) * 1990-01-03 1998-04-28 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Use of R-enantiomer of N-propargyl-1-aminoindan, salts, and compositions thereof
IL92952A (en) 1990-01-03 1994-06-24 Teva Pharma R-enantiomers of n-propargyl-1-aminoindan compounds, their preparation and pharmaceutical compositions containing them
CA2039742A1 (en) 1990-04-23 1991-10-24 Andrew B. Dennis Tablet composition and method for problem pharmaceutical materials
US5169868A (en) 1991-03-01 1992-12-08 University Of Saskatchewan Aliphatic propargylamines as specific mao-b inhibitors
US5844003A (en) * 1991-04-04 1998-12-01 Innovations Foundation Use of deprenyl compounds to maintain, prevent loss, or recover nerve cell function
US5444095A (en) * 1991-04-04 1995-08-22 University Of Toronto, Innovations Foundation Use of deprenyl to rescue damaged nerve cells
US5767164A (en) * 1991-04-04 1998-06-16 Innovations Foundation Use of deprenyl to rescue damaged nerve cells
IL112819A (en) 1991-10-16 2001-11-25 Teva Pharma Fluorinated 1-aminoindan compounds and a process for their preparation
NZ246091A (en) * 1991-12-24 1995-08-28 Yamanouchi Pharma Co Ltd Intrabuccally disintegrating preparation containing an active ingredient, agar, and lactose and/or mannitol
US5298261A (en) * 1992-04-20 1994-03-29 Oregon Freeze Dry, Inc. Rapidly distintegrating tablet
EP0647133A4 (en) 1992-06-12 1997-10-29 Affymax Tech Nv COMPOSITIONS AND METHODS FOR IMPROVED DRUG DELIVERY.
SE501848C2 (sv) 1992-11-18 1995-06-06 Kvaerner Pulping Tech Metod att koka massa kontinuerligt vid konstant temperatur
IL111240A (en) * 1993-10-18 2001-10-31 Teva Pharma Salts of r(+) - enantiomers of n- propargyl-1-aminoindan and pharmaceutical compositions comprising them
IL112779A (en) 1994-03-01 1999-11-30 Gergely Gerhard Granular product or tablet containing an efferescent system and an active pharmaceutical substance and its preparation
ES2199283T5 (es) 1995-03-02 2008-05-16 R.P. Scherer Technologies, Inc. Composiciones farmaceuticas que comprenden inhibidores de la monoamina oxidasa b.
IL115357A (en) 1995-09-20 2000-01-31 Teva Pharma Stable compositions containing N-propargyl-1-aminoindan and polyhydric alcohols
IL118836A (en) * 1996-07-11 2001-01-11 Teva Pharma Pharmaceutical compositions comprising s-(-)-n-propargyl-1-aminoindan
EP1052983A2 (en) * 1998-01-27 2000-11-22 Thomas N. Thomas Use of an mao-a or mao-b inhibitor for the treatment of vascular disorders
FI104042B (fi) * 1998-09-29 1999-11-15 Aaro Kiuru Menetelmä keuhkojen perfuusion mittaamiseksi
US6248363B1 (en) * 1999-11-23 2001-06-19 Lipocine, Inc. Solid carriers for improved delivery of active ingredients in pharmaceutical compositions
US20030180352A1 (en) * 1999-11-23 2003-09-25 Patel Mahesh V. Solid carriers for improved delivery of active ingredients in pharmaceutical compositions
EP2238975B1 (en) * 2001-07-04 2012-12-05 Sun Pharma Advanced Research Company Ltd Gastric retention controlled drug delivery system
US20040010038A1 (en) * 2002-02-27 2004-01-15 Eran Blaugrund Propargylamino indan derivatives and propargylamino tetralin derivatives as brain-selective MAO inhibitors
US20040166159A1 (en) * 2002-05-29 2004-08-26 Chien-Hsuan Han Pharmaceutical dosage forms having immediate and controlled release properties that contain an aromatic amino acid decarboxylase inhibitor and levodopa
US20060009483A1 (en) * 2002-05-31 2006-01-12 Bayer Pharmaceuticals Corporation Compounds and compositions for the treatment of diabetes and diabetes-related disorders
WO2004026453A2 (en) * 2002-09-06 2004-04-01 Genteric, Inc. Microcapsules and methods of use
US7396860B2 (en) * 2002-11-15 2008-07-08 Teva Pharmaceutical Industries, Ltd. Use of rasagiline with or without riluzole to treat amyotrophic lateral sclerosis
US20050026979A1 (en) * 2003-07-31 2005-02-03 Maha Ghazzi Methods for treating inflammation and inflammation-associated diseases with a statin and ether
KR20170023211A (ko) * 2005-02-23 2017-03-02 테바 파마슈티컬 인더스트리즈 리미티드 함량 균일성이 개선된 라사길린 제형

Also Published As

Publication number Publication date
CN1096853C (zh) 2002-12-25
EE9700310A (et) 1998-06-15
LV12083B (en) 1998-09-20
SK283675B6 (sk) 2003-11-04
EP0828485A1 (en) 1998-03-18
NO975331D0 (no) 1997-11-20
IL118247A (en) 2002-07-25
CZ288724B6 (cs) 2001-08-15
WO1996037199A8 (en) 1999-08-12
EP0828485A4 (en) 1998-12-02
US20030065038A1 (en) 2003-04-03
CA2221458A1 (en) 1996-11-28
HUP9901629A2 (hu) 2000-02-28
RU2203653C2 (ru) 2003-05-10
JP3341898B2 (ja) 2002-11-05
LT97200A (en) 1998-09-25
AU5872396A (en) 1996-12-11
JP2000508292A (ja) 2000-07-04
CN1191481A (zh) 1998-08-26
LT4455B (lt) 1999-01-25
HK1015269A1 (en) 1999-10-15
IL118247A0 (en) 1996-09-12
HUP9901629A3 (en) 2000-03-28
WO1996037199A1 (en) 1996-11-28
BR9608733A (pt) 1999-12-07
LV12083A (lv) 1998-07-20
US6630514B2 (en) 2003-10-07
CZ369997A3 (cs) 1999-06-16
NZ308866A (en) 1999-09-29
PL323470A1 (en) 1998-03-30
US20060094783A1 (en) 2006-05-04
KR100412154B1 (ko) 2004-07-05
EE03741B1 (et) 2002-06-17
SK157497A3 (en) 1998-05-06
US6316504B1 (en) 2001-11-13
MX9708977A (es) 1998-03-31
US6956060B2 (en) 2005-10-18
AU699090B2 (en) 1998-11-19
US20070100001A1 (en) 2007-05-03
KR19990021896A (ko) 1999-03-25
NO975331L (no) 1998-01-20
US5744500A (en) 1998-04-28
US20030212145A1 (en) 2003-11-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL184124B1 (pl) Zastosowanie (R)-enancjomeru N-propargilo-1-aminoindanu, lub soli oraz kompozycja farmaceutyczna zawierająca (R)-enancjomer N-propargilo-1-aminoindanu lub jego sól
US5786390A (en) Pharmaceutical compositions of the R-enantiomer of N-propargyl -1-aminoindan
EP0812190B1 (en) R-enantiomer of n-propargyl-1-aminoindan for the treatment of various diseases and mesylate, esylate and sulfate thereof

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20080522