PL169147B1

PL169147B1 - Data i numer zgloszenia miedzynarodowego:18.03.1992, PCT/US92/02160 Wodna, szamponowa kompozycja kondycjonujaca do wlosów PL PL PL PL

Info

Publication number: PL169147B1
Application number: PL92300705A
Authority: PL
Inventors: Everett Junior Inman
Original assignee: Procter & Gamble
Priority date: 1991-04-05
Filing date: 1992-03-18
Publication date: 1996-06-28
Also published as: AU1748392A; CA2107077A1; ES2068034T3; US5612301A; TW213865B; MA22492A1; IE921085A1; KR100245348B1; DE69201303T2; CN1066583A; EG20045A; CA2107077C; FI934347L; NO933473D0; CZ281463B6; EP0578747A1; WO1992017154A1; MY108231A; FI934347A0; MX9201560A

Abstract

1. W odna szamponowa kompozycja kondycjonujaca do wlosów, zawierajaca czyszczacy srodek powierzchniowo czynny i silikonowy srodek kondycjonujacy, znamienna tym, ze zawiera 5-50% czyszczacego srodka powierzchniowo czynnego, zawierajacego 0,5 - 20% wagowych, w przeliczeniu na kompozycje, niejonowego srodka powierzchniowo czynnego stanowiacego ester polioksyetylenoglicerolu z kwasami tluszczowymi o wzorze w którym R oznacza rodnik alifatyczny o 7 -19 atomach wegla, a n oznacza liczbe od 5 do 200, a ponadto kompozycja zawiera 0,1 - 10% wagowych rozproszonego, nielotnego, nierozpuszczal- nego silikonowego srodka kondycjonujacego. PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wodna szamponowa kompozycja kondycjonująca do włosów, zawierająca rozproszone, nielotne silikonowe środki kondycjonujące, składająca się z kompozycji myjącej włosy i z szamponowej kompozycji kondycjonującej do włosów.

Włosy ludzkie stają się brudne w wyniku kontaktu z otaczającą atmosferą i w większym zakresie w wyniku wydzielania się łoju na głowie. Gromadzenie się łoju powoduje, że włosy robią wrażenie brudnych i mają nieatrakcyjny wygląd. Z powodu zabrudzenia, niezbędne staje się mycie włosów szamponem w regularnych odstępach czasu.

169 147

Mycie włosów szamponem oczyszcza je w wyniku usunięcia nadmiaru brudu i łoju. Jednakże, proces mycia szamponem posiada niedogodności polegające na tym, że włosy mogą być pozostawione mokre, poplątane i ogólnie w stanie nieuporządkowanym. W wyniku mycia szamponem włosy mogą także stać się suche lub skręcone z powodu usunięcia naturalnych substancji oleistych lub innych substancji powodujących nawilżenie włosów. Po umyciu szamponem, włosy mogą także ponieść uszczerbek na skutek dostrzegalnego ubytku „miękkości. Dla wielu użytkowników szamponów, miękkość jest ogólnie pożądaną właściwością. Wykorzystywano różnorodne metody mające na celu rozwiązanie problemów, jakie występują po umyciu szamponem. Od wykorzystywania środków kondycjonujących stanowiących składnik szamponów do stosowania tych środków po umyciu szamponem, to jest płukanek do włosów. Typowe działanie płukanek do włosów polega na osadzeniu na włosach cienkiej warstwy polimerowej, kationowego środka powierzchniowo czynnego kondycjonującego włosy albo innej substancji. Jednakże tego typu roztwory nie rozwiązują w dostatecznym stopniu przeważającej ilości problemów. Na przykład, płukanki do włosów są z natury rzeczy ciekłe i muszą być stosowane w osobnym etapie po umyciu szamponem, następnie pozostawione na włosach przez długi okres czasu muszą być wymywane przy użyciu świeżej wody. Jest to oczywiście niewygodne i zabierające dużo czasu.

Chociaż wynaleziono różnorodne szampony zawierające środki kondycjonujące ich powszechna ocena nie jest satysfakcjonująca z różnych powodów. Podstawowym zagadnieniem są problemy zgodności pomiędzy dobrze myjącym anionowym środkiem powierzchniowo czynnym i tradycyjnymi kationowymi środkami, które są dobrymi środkami kondycjonującymi.

Silikony są substancjami, dzięki którym można uzyskać doskonałe rezultaty kondycjonowania włosów i które są zgodne w stosunku do anionowych, powierzchniowo czynnych środków czyszczących.

Stosowanie silikonów w kompozycjach szamponowych ujawniono w szeregu różnych publikacji. Do tych publikacji zaliczają się: opisy patentowe Stanów Zjednocznych Ameryki numer: 2826 551, 3 964 500, 4 364 837 oraz brytyjski opis patentowy numer 849 433. Jakkolwiek w tych opisach patentowych ujawniono kompozycje zawierające silikon, nie uzyskano odpowiedzi na wszystkie problemy związane z wytwarzaniem satysfakcjonującego produktu. Jednym z problemów jest utrzymanie rozproszonej, nierozpuszczalnej substancji silikonowej w stanie zawieszonym i stabilność całego produktu. Ostatnio, opisano stabilne szampony zawierające silikonowy środek kondycjonujący włosy w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 4741 855, który ujawnia szampon zawierający myjący środek powierzchniowo czynny, nierozpuszczalny, nielotny silikon, wodę i środek zawieszający, taki jak estry glikolu etylenowego o długim łańcuchu, estry kwasów tłuszczowych o długim łańcuchu, tlenki amin o długim łańcuchu i tym podobne.

Stabilne szampony zawierające silikonowy środek kondycjonujący włosy ujawniono także w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 4 788 066, w którym jako środek zawieszający ujawnia się gumę ksantanową. Stabilne szampony zawierające silikonowy środek kondycjonujący włosy odniosły ostatnio znaczący sukces na rynku. Szampony te umożliwiają użytkownikowi uzyskanie doskonałych wyników kondycjonowania włosów. Pożądane jest jednakże ulepszenie tego typu szamponów, na drodze podniesienia wydajności silikonowego środka kondycjonującego włosy wprowadzanego do takiego szamponu, w celu zmniejszenia ilości silikonu wprowadzonego do szamponu i w rezultacie zmniejszenia kosztów surowców. Jednym z czynników oddziaływających na skuteczność silikonowego środka kondycjonującego włosy jest zdolność silikonu do osadzania się na włosach.

Przedmiotem wynalazku są specjalnie opracowane kompozycje szamponowe zawierające silikonowy środek kondycjonujący włosy, charakteryzujący się ulepszonymi własnościami osadzania się na włosach silikonowego środka kondycjonującego włosy.

Jeżeli nie podano inaczej, wszystkie wartości wyrażone w .procentach obliczane są jako procenty wagowe w stosunku do całej kompozycji oraz wszystkie stosunki wyrażane są w odniesieniu do ciężaru. . ,

Przedmiotem wynalazku są kompozycje szamponowe do włosów zawierające silikonowy środek kondycjonujący, charakteryzujący się ulepszonymi właściwościami osadzania na włosach silikonowego środka kondycjonującego włosy. Kompozycje według wynalazku zawierają powierzchniowo czynny środek czyszczący, rozproszony, nierozpuszczalny, nielotny silikonowy

169 147

Ο II środek kondycjonujący włosy i wodę. Powierzchniowo c RCOCtbCH/OH/CHa/OCHzCIU/nOH nie anionowego środka powierzchniowo czynnego i niejonowego środka powierzchniowo czynnego, estru polioksyetylenoglicerolu z kwasami tłuszczowymi i w razie potrzeby zawierający amfoter^yczny, amfijonowy lub inny niejonowy środek powierzchniowo czynny albo ich mieszaninę. Silikonowy środek kondycjonujący zawiesza się w kompozycji znanym sposobem, stosując zawieszający środek pomocniczy. Niespodziewanie, ester polioksyetylenoglicerolu z kwasami tłuszczowymi zwany dalej estrem PEG glicerolu z kwasami tłuszczowymi może poprawić osadzanie się na włosach silikonowego środka kondycjonującego włosy.

Tak więc przedmiotem wynalazku jest wodna szamponowa kompozycja kondycjonująca do włosów, zawierająca czyszczący środek powierzchniowo czynny i silikonowy środek kondycjonujący, charakteryzująca się ż- z. i.r. 5 --------------ś___Jt------ i—, _vQczynnego, zawierającego 0,5 - 20% y wego środka p^owi^erzchni^owo My^egc RCOCH^sCH/OH/CH₂/OCH₂CH₂/nOH siwymi ° wzorze,· _υ *

II

RCOCH₂CH/OH/CH₂/OCH₂CH₂/_nOH w którym R oznacza rodnik alifatyczny o 7 - 19 atomach węgla, a n oznacza liczbę od 5 do 200, a ponadto kompozycja zawiera 0,1 -10% wagowych rozproszonego, cielotcego, nierozpuszczalnego silikonowego środka kondy^^jącego.

Zwykle, kompozycje tego typu powinny zawierać środek zawieszający, w celu utrzymania silikonu trwale rozproszonego w kompozycji.

Poniżej opisano podstawowe jak również pewne korzystne i optymalne składniki kompozycji według wynalazku.

Czyszczący środek pOHiercchciowc czynny. Kompozycje szamponowe według wynalazku zawierają czyszczący środek powierzchniowo czynny, w celu nadania kompozycji właściwości oczyszczaj ących.

Czyszczący środek powierzchniowo czynny stanowi od 5% do 50%, korzystnie od 8% do 30%, korzystniej od 10% do 25% całkowitego składu kompozycji. Wybiera się go spośród anionowych, niejonowych, kationowych, amfijonowych i amfoterycznych środków powierzchniowo czynnych. Korzystnie kompozycja według wynalazku zawiera co najmniej 2% anionowego środka powierzchniowo czynnego, korzystnie od 5% Co 20%. Kationowe środki pcwiercchciowo czynne dodane zwykle w celu poprawienia właściwości kondycjonowacia włosów lub w celu współuczestniczenia w procesie reakcji typu żelowego w połączeniu na przykład z substancjami tłuszczowymi, jeżeli są użyte, nie powinny w sposób znaczący wpływać na skuteczność anionowych środków powierzchniowo czynnych, które stanowią składnik czyszczący.

Niejonowy środek powierzchniowo czynny, ester polioksyetylecoglicerolu z kwasami tłuszczowymi. Czyszczący składnik powierzchniowo czynny powinien zawierać, jako zasadniczy składnik, niejonowy środek powierzchniowo czynny, stanowiący ester polioksyetylecoglicerolu z kwasami tłuszczowymi. Estry polioksyetylenoglicerolu z kwasami tłuszczowymi, zwane dalej estrami PEG glicerolu z kwasami tłuszczowymi, powinny mieć stopień polimeryzacji od około 5 do około 200, a węglowodorowy rodnik alifatyczny estru kwasu tłuszczowego środka powierzchniowo czynnego powinien zawierać od 8 Co 20 atomów węgla. Dokładniej, estry PEG glicerolu z kwasami tłuszczowymi są związkami o wzorze ogólnym:

II

RCOCH₂CH/OH/CH₂/OCH₂CH₂/_nOH w którym c oznacza liczbę od 5 Co 200, korzystnie od 20 do 100, korzystniej od 30 Co 85, a RC(O) -oznacza ester, w którym R stanowi rodnik alifatyczny zawierający od 7 do 19 atomów węgla, korzystnie od 9 do 17 atomów węgla, korzystniej od 11 do 17 atomów węgla, najkorzystniej od 11 do 15 atomów węgla.

Do odpowiedcich estrów glicerolu z kwasami tłuszczowymi, stanowiących część tych środków powierzchniowo czynnych, zalicza się ester glicerolu z kwasami tłuszczowymi z oleju kokosowego, ester glicerolu z kwasami tłuszczowymi z łoju, ester glicerolu z kwasami tłuszczowymi z oleju

169 147 palmowego, stearynian glicerolu, laurynian glicerolu, oleinian glicerolu, rycynooleinian glicerolu oraz estry glicerolu z kwasami tłuszczowymi pochodzącymi z takich glicerydów jak olej palmowy, olej migdałowy i olej kukurydziany.

Do korzystnych estrów glicerolu zalicza się ester glicerolu z kwasami tłuszczowymi z oleju kokosowego oraz ester glicerolu z kwasami tłuszczowymi z łoju.

W handlu dostępne są odpowiednie środki powierzchniowo czynne tej klasy z firmy Sherex Chemical Co. (Dublin, Ohio, USA), który to szereg środków powierzchniowo czynnych oznaczony jest nazwą Varonic® LI. Zalicza się do nich na przykład Varonic LI 48 (ester polioksyetyleno (n = 80) glicerolu z kwasami tłuszczowymi z łoju, nazywany dalej estrem PEG 80 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z łoju), Varonic LI 2 (ester PEG 28 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z łoju), Varonic LI 420 (ester PEG 200 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z łoju) oraz Varonic LI 63 i 67 (estry PEG 30 i PEG 80 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z oleju kokosowego) i z firmy Croda, Inc. (New York, New York, USA), której szereg substancji oznaczony jest nazwą Crovol®, takich jak, Crovol A-40 (ester PEG 20 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z oleju migdałowego), Crovol A-70 (ester PEG 60 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z oleju migdałowego), Crovol M-40 (ester PEG 20 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z oleju kukurydzianego), Crovol M-70 (ester PEG 60 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z oleju kukurydzianego), Crovol PK-40 (ester PEG 12 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z ziarn palmowych) i Crovol PK-70 (ester PEG 45 z kwasami tłuszczowymi z oleju z ziarn palmowych). Szczególnie korzystne są pochodne polioksyetylenowane monoestrów kwasów tłuszczowych z łoju i estrów kwasów tłuszczowych z oleju kokosowego lub ich mieszaniny, szczególnie takie substancje jak monoester PEG 82 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z łoju oraz ester PEG 30 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z oleju kokosowego oraz ich mieszaniny.

Niejonowe środki powierzchniowo czynne, estry PEG glicerolu z kwasami tłuszczowymi, powinny być zwykle stosowane w ilościach od 0,5% do 20% wagowych kompozycji, korzystnie od 5% do 15%, korzystniej od 7% do 11%.

Estry PEG glicerolu z kwasami tłuszczowymi powinny być korzystnie stosowane w połączeniu z innymi środkami powierzchniowo czynnymi, korzystnie z anionowymi środkami powierzchniowo czynnymi oraz w połączeniu z anionowymi środkami powierzchniowo czynnymi i amfoterycznymi i/lub amfijonowymi środkami powierzchniowo czynnymi. Można także stosować inne niejonowe środki powierzchniowo czynne.

Anionowe środki powierzchniowo czynne. Do anionowych czyszczących środków powierzchniowo czynnych, użytecznych w kompozycji według wynalazku, zalicza się siarczan alkilowy i siarczan alkilowy polioksyetylenowany. Substancje te posiadają odpowiednio wzory ROSO3M i RO(C2-H4O)xSO3M, w których R oznacza grupę alkilową lub grupę alkenylową zawierającą od 8 do 24 atomów węgla, x oznacza liczbę od 1 do 10 oraz M oznacza rozpuszczalny w wodzie kation, taki jak kation amonowy, kation sodowy, kation potasowy i kation trietanoloaminowy. Siarczany alkilowe polioksyetylenowane użyteczne w kompozycji według wynalazku są produktami kondensacji tlenku etylenu i alkoholi jednowodorotlenowych zawierających od 8 do 24 atomów węgla. Korzystnie Rmaodl2dol8 atomów węgla zarówno w siarczanie alkilowym jak i w polioksyetylenowanym siarczanie alkilowym. Źródłem alkoholi są tłuszcze, na przykład olej kokosowy lub łój, albo mogą to być alkohole syntetyczne.

Korzystnym alkoholem jest alkohol laurylowy i alkohole o łańcuchu prostym pochodzącym z oleju kokosowego. Alkohole te poddaje się reakcji z tlenkiem etylenu w stosunkach molowych od 1 do 10, szczególnie 3 i otrzymaną mieszaninę cząsteczkową, zawierającą na przykład średnio 3 mole tlenku etylenu na mol alkoholu, poddaje się siarczanowaniu i neutralizacji.

Do szczególnych przykładów polioksyetylenowanych siarczanów alkilowych, które można stosować w kompozycji według wynalazku, zalicza się sole sodowe i/lub amonowe siarczanu trioksyetylenowanego alkilu z oleju kokosowego, siarczanu trioksyetylenowego alkilu z łoju i siarczanu heksaoksyetylenowanego alkilu z łoju. Do wysoce korzystnych zalicza się takie polioksyetylenowane siarczany alkilowe, które stanowią mieszaninę indywidualnych związków, która to mieszanina ma średniej długości łańcuch alkilowy, zawierający od 12 do 16 atomów węgla oraz średni stopień oksyetylenowania wynoszący od 1do 4 moli tlenku etylenu. Mieszanina ta zawiera także: ewentualnie do 20% wagowych związków C12-13; od 60 do 100% wagowych związków

169 147

C4-15-16; ewentualnie do 20% wagowych związków C17-18-19; od 3 do 30% wagowych związków o stopniu oksyetylenowania wynoszącym 0; od 45 do 90% wagowych związków o stopniu oksyetylenowania wynoszącym od 1 do 4; od 10 do 25% wagowych związków o stopniu oksyetylenowania wynoszącym od 4 do 8 i od 0,1 do 15% wagowych związków o stopniu oksyetylenowania większym niż 8.

Inną, odpowiednią klasą anionowych środków powierzchniowo czynnych są rozpuszczalne w wodzie sole, produkty reakcji związków organicznych z kwasem siarkowym, o ogólnym wzorze:

R1 - SO3- M, w którym R1 oznacza nasycony, alifatyczny rodnik węglowodorowy, wybrany z grupy składającej się z łańcuchów prostych lub rozgałęzionych, zawierający od 8 do 24, korzystnie od 12 do 18 atomów węgla, a M oznacza kation. Ważnymi przykładami soli związków organicznych i kwasu siarkowego są produkty reakcji węglowodorów szeregu metanu wliczając w to izo-, neo-, inezo- i n-parafiny, zawierające od 8 do 24 atomów węgla, korzystnie od 12 do 18 atomów węgla i środek sulfonujący, na przykład SO3, H2SO4, oleum, otrzymane znanymi sposobami sulfonowania, obejmującymi także bielenie i hydrolizę. Proces bielenia, któremu poddaje się wytworzone sulfonowane parafiny, pozwala usunąć z nich produkty o ciemnym zabarwieniu, które mogą być w nich obecne, a które mogą powodować niepożądane ciemne zabarwienie końcowego produktu. Korzystne są sole metali alkalicznych i sole amonowe sulfonowanych n-parafin C^-18.

Dodatkowymi przykładami anionowych środków powierzchniowo czynnych, które odpowiadają wymaganiom kompozycji według wynalazku są: produkty reakcji estryfikowanych kwasów tłuszczowych z kwasem 2-hydroksyetanosulfonowym i neutralizacji przy użyciu wodorotlenku sodowego, gdy na przykład kwasy tłuszczowe pochodzą z oleju kokosowego; sole sodowe lub potasowe amidów kwasowych N-metylotaurynianu, w których kwasy tłuszczowe pochodzą na przykład z oleju kokosowego. Inne syntetyczne anionowe środki powierzchniowo czynne tego rodzaju opisano w opisach patento wych Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 2 486 921, numer 2486922 oraz numer 2396278.

Jeszcze inne anionowe środki powierzchniowo czynne zaliczają się do klasy związków nazywanych aminobursztynianami. Do tej klasy zalicza się takie środki powierzchniowo czynne jak N-oktadecylosulfoaminobursztynian dwusodowy, N-(1,2-dikaTboksyety1o)-N'-okta.decylc>sult'oaminobursztynian czterosodowy, ester diamylowy soli sodowej kwasu sulfobursztynowego, ester diheksylowy soli sodowej kwasu sulfobursztynowego i estry dioktylowe soli sodowej kwasu sulfobursztynowego.

Do innych anionowych środków powierzchniowo czynnych, nadających się do zastosowania w kompozycji według wynalazku, zalicza się sulfoniany olefinowe mające od 12 do 24 atomów węgla. Termin „sulfoniany olefinowe użyto dla określenia związków, które można wytworzyć na drodze sulfonowania α-olefin przy użyciu nieskompleksowanego trójtlenku siarki, po którym następuje neutralizacja kwaśnej mieszaniny reakcyjnej w takich warunkach, aby każdy utworzony w reakcji związek sulfonowy został zhydrolizowany, dając w wyniku odpowiedni hydroksyalkanosulfonian. Trójtlenek siarki można stosować w stanie ciekłym lub gazowym i chociaż nie jest to niezbędne, zwykle jest rozcieńczany obojętnym rozcieńczalnikiem, na przykład ciekłym SO2, chlorowanymi węglowodorami i tym podobnymi, w przypadku gdy jest stosowany w stanie ciekłym, lub powietrzem, azotem, gazowym SO2 i tym podobnymi, gdy jest stosowany w stanie gazowym.

Alfa-olefiny stanowiące źródło sulfonowanych olefin są monoolefinami zawierającymi od 12 do 24 atomów węgla, korzystnie od 14 do 16 atomów węgla. Korzystnie, są to olefiny o łańcuchu prostym. Do odpowiednich 1 -olefin zalicza się przykładowo 1-dodecen, 1-teradecen, 1-heksadecen, 1-oktadecen, 1-eikozen i 1-tetrakozen.

Dodatkowo do właściwych sulfonianów alkenów i części sulfonianów hydroksyalkenów, sulfoniany olefin mogą zawierać mniejsze ilości innych substancji, takich jak disulfoniany alkenów, w zależności od warunków reakcji, stosunków reagentów, charakteru wyjściowych olefin i zanieczyszczeń obecnych w surowcu olefinowym oraz reakcji ubocznych podczas procesu sulfonowania.

169 147

R1R2R3N-> O,

Określona mieszanina sulfonianu α-olefiny powyższego typu jest przedstawiona bardziej szczegółowo w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 3 332 880.

Inną klasą anioD^nn,vch powierzchniowo czynnych są sulfoniany β-alkiloksyalkanów, o og< i 2 i

R, - c - C - SOoM 1 i i J w którym R1 oznacza grupę alkilową o łańcuchu prostym zawierającym od 6 do 20 atomów węgła, R2 oznacza niższą grupę alkilową zawierającą od 1 (korzystnie) od 3 atomów węgla, a M oznacza opisany uprzednio, rozpuszczalny w wodzie kation.

Do specyficznych przykładów β-alkiloksyalkano-1-sulfonianów lub inaczej 2-alkiloksyalkano-1-sulfonianów, mało wrażliwych na twardość wody (jon wapniowy), użytecznych w kompozycji według wynalazku, zalicza się: β-metoksydekanosulfonian potasowy, 2-metoksytridekanosulfonian sodowy, 2-etoksytetradecylosulfonian potasowy. 2-izopropoksyheksadecylosulfonian sodowy, 2-t-butoksytetradecylosulfonian litowy, β-metoksyoktadecylosulfonian sodowy i β-npropoksydodecylosulfonian amonowy.

W Mc Cutcheon's Emulsifiers and Detergenty 1989 Annual, opublikowanym przez M. C. Publishing Co., opisano szereg innych syntetycznych anionowych środków powierzchniowo czynnych. Także w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 3929678, ujawnia się szereg anionowych jak również innego typu środków powierzchniowo czynnych. Mydła oczywiście znajdują się także w zakresie anionowych, czyszczących środków powierzchniowo czynnych, które mogą być zastosowane.

Niejonowe środki powierzchniowo czynne. Dodatkowo, poza estrami PEG glicerolu z kwasami tłuszczowymi, można stosować niejonowe środki powierzchniowo czynne jako czyszczące środki powierzchniowo czynne. Są one korzystnie stosowane w połączeniu z anionowymi, amfoterycznymi lub amfijonowymi środkami powierzchniowo czynnymi lub z ich mieszaninami. Niejonowe środki powierzchniowo czynne obejmują takie, które są szeroko zdefiniowane jako związki otrzymane na drodze kondensacji grup tlenku alkilenu (z natury hydrofitowego) z hydrofobowym związkiem organicznym, który może mieć charakter alifatyczny lub alkiloaromatyczny. Do przykładów tej klasy niejonowych środków powierzchniowo czynnych zalicza się:

1. Kondensaty polioksyetylenowe alkilofenoli, na przykład produkty kondensacji alkilofenoli, w których grupa alkilowa zawiera od 6 do 20 atomów węgla, korzystnie od 6 do 12, w konfiguracji zarówno łańcucha prostego jak i rozgałęzionego, z tlenkiem etylenu, który stosuje się w ilościach od 10 do 60 moli tlenku etylenu na mol alkilofenolu. Podstawnik alkilowy w takich związkach może na przykład pochodzić z polimeryzowanego propylenu, diizobutylenu, oktanu lub nonanu.

2. Pochodne z reakcji kondensacji tlenku etylenu z produktami reakcji tlenku propylenu i produktami etylenodiaminy, których skład w razie potrzeby może się różnić w zależności od równowagi pomiędzy elementami hydrofobowymi i hydrofilowymi. Na przykład, zadowalające są związki zawierające od 40% do 80% wagowych polioksyetylenu i o masie cząsteczkowej od 5000 do 11000 będące wynikiem reakcji grup tlenku etylenu z hydrofobową zasadą, powstałą jako produkt reakcji etylenodiaminy z nadmiarem tlenku propylenu, która to zasada ma masę cząsteczkową rzędu od 2500 do 3000.

3. Produkty kondensacji z tlenkiem etylenu alkoholi alifatycznych zawierających od 8 do 18 atomów węgla, o konfiguracji łańcucha zarówno prostej jak i rozgałęzionej, na przykład produkt kondensacji tlenku etylenu i alkoholu z oleju kokosowego, zawierający od 10 do 30 moli tlenku etylenu na mol alkoholu z oleju kokosowego, przy czym fragment alkoholu z oleju kokosowego zawiera od 10 do 14 atomów węgla.

4. Tlenki trzeciorzędowych amin o długim łańcuchu, o ogólnym wzorze:

R1R2R3N-> O, w którym R1 oznacza grupę alkilową, grupę alkenylową lub grupę monohydroksyalkilową, mającą od 8 do 18 atomów węgla, ewentualnie do 10 reszt tlenku etylenu i ewentualnie 1 fragment glicerolu

169 147 oraz R2 i R3 zawierają od 1 do 3 atomów węgla i ewentualnie 1 grupę hydroksylową, na przykład grupę metylową, grupę etylową, grupę propylową, grupę hydroksyetylową lub grupę hydroksypropylową. Strzałka we wzorze tradycyjnie reprezentuje wiązanie semipolarne. Przykładami tlenków amin odpowiednich do stosowania zgodnie z wynalazkiem są: tlenek dimetylodcdecylcaminy, tlenek oleilodi(2-hydroksyetylo)aminy, tlenek dimetylooktyloaminy, tlenek dimetylodecyloaminy, tlenek dimetylotetrad^ecyloaminy, tlenek 3,6),9-trioksaheptadecylodietyloaminy, tlenek di^-hydroksyetylo)tetradecylcaminy, tlenek 2-dcdekaoksyetylcdimetylcaminy, tlenek S-dodekaoksyLhydrcksyprcpylodi(3-hydrcksypropylo)aminy, tlenek dimetyloheksadecyloaminy.

5. Tlenki trzeciorzędowych fosfin o długim łańcuchu o ogólnym wzorze

RR'RP -> O, w którym R oznacza grupę alkilową, gi _u O j mcnchydroksyalkilcwą, mającą od 8 do 18 atomów węgla w długim 1 , ’ 1 10 fragmentów tlenku etylenu i ewentualnie 1 fragment glicerolu oraz każda z liter R' i R oznacza grupę alkilową lub grupę monchydeoksyalkilcwą zawierającą od 1 do 3 atomów węgla. Strzałka we wzorze oznacza tradycyjnie wiązanie semipclarne. Przykładami tlenków fosfin są: tlenek dcdecylodimetylcfosfiny, tlenek tetradlecylodimetylofosfiny, tlenek tetradecylcmetylcetylofosfiny, tlenek 3,6,9-ΙγκΑ5ηoktadecylodimetylcfcsfiny, tlenek cetylcdimetylcfcsfiny, tlenek 3-dcdekαoksy-2-hydroksya propylodi(2ahydrcksyetylo)fosfiny, tlenek steaeylcdimetylcfcsfiny, tlenek cetyloetylcpropylcfosa finy, tlenek oleilodietylcfcsfiny, tlenek dodecylcdietylcfcsfiny, tlenek tetradecylodietylcfosfiny, tlenek dcdecylodipecpylofcsfiny, tlenek dodecylcdi(hydroksymetylo)fosfiey, tlenek dcdecylcdi(2a hydrcksyetylo)fosfiny, tlenek tetradecylometylo-2-hydroksypropylcfcsfiny, tlenek cleilcdimetylofosfiny, tlenek 2-hydroksydcdecylodimetylofosfiny.

6. Sulfotlenki dialkilowe o długim łańcuchu, zawierające jeden krótki łańcuch grupy alkilowej lub grupy hydrcksyalkilcwej, zawierający od 1do 3 atomów węgla (zwykle grupa metylowa) i jeden długi łańcuch hydrofobowy, który może stanowić grupa alkilowa, grupa alkenylowa, grupa hydroksyalkilowa lub grupa ketoalkilowa, zawierająca od 8 do 20 atomów węgla, ewentualnie do 10 fragmentów tlenku etylenu i ewentualnie 1 fragment glicerolu. Do przykładów zalicza się: sulfotlenek oktadecylometylowy, sulfotlenek 2-ketotridecylometylowy, sulfotlenek 3,6,9-tricksαa cktadecylo-2-hydecksyetylcwy, sulfotlenek dodecylometylowy, sulfotlenek cleilo-3-hydrcksypropylowy, sulfotlenek tetradecylometylowy, sulfotlenek 3-metoksytπdecylcmetylowy, sulfotlenek 3-hydrcksytridecylcmetylcwy, sulfotlenek 3-hydeoksy-4-dodekaoksybutylometylowy.

7. W kompozycjach według wynalazku można także stosować inne niejonowe środki powierzchniowo czynne. Na przykład polisorbaty, tj. estry sacharozy z kwasami tłuszczowymi. Tego typu substancje przedstawione są w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 3 480 616, na przykład ester sacharozy z kwasami tłuszczowymi z oleju kokosowego (mieszanina estrów sacharozy z kwasem tłuszczowym z oleju kokosowego, zawierającą przede wszystkim monoestry i sprzedawaną pod nazwami handlowymi GRILLOTEN LSE 87 K z firmy RITA i CRODESTA SL-40 z firmy Croda).

Niejonowe środki powierzchniowo czynne na bazie polisacharydów alkilowych ujawnione w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 4 565 647, posiadają grupę hydrofobową zawierającą od 6 do 30 atomów węgla, korzystnie od 10 do 16 atomów węgla i polisacharydową grupę hydrofilową, na przykład grupę pcliglikozydcwą. Polisacharyd może zawierać od 1,0 do 10, korzystnie od 1,3 do 3, najkorzystniej od 1,3 do 2,7 jednostek sacharydowych. Można stosować dowolny, redukujący sacharyd zawierający 5 lub 6 atomów węgla, na przykład glukozę, galaktozę i fragmenty galaktozylowe można podstawić zamiast fragmentów glukozylowych. (Grupy hydrofobowe można przyłączyć dowolnie w pozycjach 2-, 3-, 4- i tym podobnych, co daje glukozę lub galaktozę w przeciwieństwie do glukozydu lub galaktozydu). Wiązania międzysacharydowe mogą występować na przykład pomiędzy jedną z pozycji dodatkowej jednostki sacharydowej i pozycjami 2-, 3-, 4- i/lub 6- pierwotnych jednostek sacharydowych.

Dowolnie, lecz w kompozycji według wynalazku koniecznie, występuje łańcuch tlenku polialkilenu łączący fragment hydrofobowy i fragment polisacharydowy. Korzystnym tlenkiem alkilenu jest tlenek etylenu. Do typowych grup hydrofobowych zalicza się grupy alkilowe, zarówno

169 147 w którym R¹ oznacza grupę alkilową C8-C22 lub grupę alkenylową C8-C22, R² oznacza atom wodoru, grupę CO2M, grupę CH2CO2M lub grupę CH 2 CH2 M, Z oznacza grupę CO2 M lub grupę CH2CO2M oraz M oznacza atom wodoru, atom metalu alkalicznego, atom metalu ziem alkalicznych, grupę amonową lub grupę alkanoloamonową.

Odpowiednie substancje tego typu są sprzedawane pod nazwą handlową MIRANOL. W trzecim wydaniu CTFA Cosmetic Dictionary przedstawiono wzór I jako wzór przedstawiający te substancje. Tradycyjnie Miranole opisywane jako posiadające następującą strukturę cykliczną:

c₂h₄or^£ ch₂z

C CH₉

I I _H-CH₂ w którym R¹, R² i Z zostały zdefiniowane powyżej oraz M oznacza atom wodoru, atom metalu alkalicznego, atom metalu ziem alkalicznych, grupę amonową lub grupę alkanoloamonową. W praktyce kompleksowa mieszanina tych elementów może istnieć i uprzednio podany wzór I przedstawia mieszaninę elementów zdefiniowaną powyżej.

Do tych substancji zalicza się amfokarboksypropionian alkilu z oleju kokosowego, kwas (grupa alkilowa z oleju kokosowego) amfokarboksypropionowy oraz amfokarboksyglicynian alkilu z oleju kokosowego. Można także stosować mieszaninę tych substancji. Najkorzystniejszą substancją tego typu do stosowania w kompozycji według wynalazku jest amfokarboksyglicynian alkilu z oleju kokosowego (znany także jako amfodioctan alkilu z oleju kokosowego).

Do specyficznych handlowych produktów dostarczających pochodne imidazoliniowe jako składnik kompozycji według wynalazku zalicza się takie, które są sprzedawane pod nazwami handlowymi: MIRANOL C2M CONC. N. P., MIRANOL C2M CONC. O. P., MIRANOL C2M SF, MIRANOL CM SPECIAL (Miranol, Inc.), ALKATERIC 2CIB (Alkaril Chemicals), AMPHOTERGE W-2 (Lonza, Inc.), MONATERIC CDX-38, MONATERIC CSH-32 (Mona Industries), REWOTERIC AM-2C (Rewo Chemical Group) i SCHERCOTIC MS-2 (Scher Chemicals).

Inna specyficzna klasa amfoterycznych środków powierzchniowo czynnych zdefiniowana jest jako aminoestry alkanów o wzorze II:

R-NH(CH2)_nC00M (II) oraz iminodiestry alkanów o wzorze III:

R - N[(CH₂)_mCOOM]₂ i ich mieszaniny, w których to wzorach n i m oznaczają liczby od 1 do 4, R oznacza grupę alkilową C8-C22 lub grupę alkenylową C8-C22 oraz M oznacza atom wodoru, atom metalu alkalicznego, atom metalu ziem alkalicznych, grupę amonową lub grupę alkanoloamonową.

Przykłady amfoterycznych środków powierzchniowo czynnych, które objęte są wzorem II, obejmują n-alkiloaminopropioniany i n-alkiloiminodipropioniany. Tego typu substancje są sprzedawane przez firmę Henkel pod nazwą handlową DERIPHAT i przez firmę Miranol Inc. pod nazwą handlową MIRATAINE. Specyficzne przykłady obejmują kwas N-laurylo-^-aminopropionowy lub jego sole oraz kwas N-laurylo-^-iminodipropionowy (DERIPHAT 160C) oraz jego sole, jak również ich mieszaniny.

Korzystne kompozycje szamponowe według wynalazku zawierają od 2% do 16% siarczanów alkilowych i ewentualnie do 14% oksyetylenowanych siarczanów alkilowych w połączeniu z podstawowymi estrami PEG glicerolu z kwasami tłuszczowymi. Kompozycje według wynalazku zawierają także korzystnie od 0,5% do 10%, korzystnie od 1% do 8% środków powierzchniowo czynnych, amfoterycznych lub amfijonowych albo ich mieszaninę.

Silikonowy środek kondycjonujący. Zasadniczym składnikiem kompozycji według wynalazku jest nielotny, nierozpuszczalny, silikonowy środek kondycjonujący. W szczególności kompozycje szamponowe powinny zwykle zawierać od 0,1 % do 10% wagowych silikonowego środka

169 147 nasycone jak i nienasycone, rozgałęzione lub nierozgołęzione, zawierające od 8 do 18, korzystnie od 10 do 16 atomów węgla. Korzystnie, grupą alkilową jest nasycona grupa alkilowa o łańcuchu prostym. Grupa alkilowa może zawierać oż do 3 grup hydroksylowych i/lub łańcuch tlenku poliaikilenu może zawierać aż do 10 fragmentów alkilenowych, korzystnie mniej niż 5. Do odpowiednich alkilopolisochorydów zoliczo się oktylo-, nonylo-, decylo-, undecylododecylo-, tridecylo-, tetradecylo-,penta.decylo-,heksa.decylo-,heptadecyloioktodecylo-, di-, tri-, tetra-, penta-i heksaglukoz/d/, goloktozydy, loktozydy, glukozy, fruktozydy, fruktozy i/lub goloktozy. Odpowiednie mieszoniny zawieroją alkilowane di-, tri-, tetro- i pentoglukozydy, w których grupa olkilowa pochodzi z oleju kokosowego oroz olkilowane tetro-, penta- i heksoglukozydy, w których grupa alkilowo pochodzi z łoju.

Korzystnymi alkilopolisochorydomi są olkilopoliglikoz/dy o wzorze:

R²O(CnH2nO)t(grupo glikozylowo)x, w którym R2 oznoczo grupę wybraną spośród grupy olkilowej, grupę alkilofenylowej, grupy hydroksyolkilowej, grupy h/droksyalkilofenylowej oraz ich mieszaniny, w których grupy olkilowe zowieroją od 10 do 18, korzystnie od 12 do 14 otomów węglo, n oznacza liczbę 2 lub 3, korzystnie 2, t oznoczo liczbę ewentuolnie do 10, korzystnie 0 oraz x oznoczo liczbę od 1,3 do 10, korzystnie od 1,3 do 3, najkorzystniej od 1,3 do 2,7. Grupo glikozylowa pochodzi korzystnie z glukozy. W celu otrzymanio tych związków, nojpierw wytworzą się olkohol lub alkilopolietoksyolkohol i nostępnie poddoje reokcję z glukozą lub z surowcem glukozowym, w celu utworzenio glukozydu (przyłączonego w pozycji 1). Dodotkowe jednostki glikozylowe możno nostępnie przyłączyć pomiędzy ich pozycje 1 i pozycje 2-, 3-, 4- i/lub 6- poprzednich jednostek glikozylowych, korzystnie przewożnie pozycję 2.

Amfijonowe i omfoteryczne środki powierzchniowo czynne. Przykłodomi omfijonowych środków powierzchniowo czynnych są takie środki, które można szeroko określić joko pochodne alifatycznych czwartorzędowych związków omoniowych, fosfoniowych i sulfoniowych, w których rodniki olifotyczne mogą stonowić łańcuch prosty lub rozgołęziony i w któiych jeden z podstawników alifotycznych zowiera od 8 do 18 otomów węglo i jeden z nich zowiero grupę onionową, na przykład grupę karboksylową, grupę sulfoniową, grupę siarczonową, grupę fosforanową lub grupę fosfonionową. Związki te możno opisoć nostępującym wzorem ogólnym:

(R³)x (R³)x l

w którym r2 oznoczo rod ₂ γ(+) p., p⁴y⁽⁾ nik hydroks/alkilow/, zowierający od 8 do 18 atomów _ , ² _ ’ tlenku etylenu i ewentuolnie 1 fragment glicerolu, Y wybrony jest z grupy obejmującej atomy azotu, fosforu i siorki, R³ oznaczo grupę olkilową lub grupę monohydroksyolkilową zowierającą od 1do 3 otomów węglo, X oznacza liczbę 1, gdy Y oznoczo otom siorki i liczbę 2, gdy Y oznocza atom azotu lub atom fosforu. R⁴oznacza grupę alkilenową lub grupę hydroksyalkilenową zowierającą od 1 do 4 atomów węglo i Z oznaczo rodnik wybrony z grupy obejmującej grupy: karboksylonową, sulfonionową, siorczonową, fosfonianową i fosforonową.

Przykłody tokich środków powierzchniowo czynnych obejmują: korboksylan 4-[N,N-di(2hydroksyetylo)-N-oktodecyloamonio]-1-butonu; siarczan 5-[S-3-hydroksypropylo-S-heksodecylosulfonio]-3-hydroksy-1-pentanu; fosforan 3/[P,P-diet/lo-P-3,6,9-trioksotetrodeksoc/lofosfonio]10

169 147

2-hydroksy-1-propanu;fosfonian 3-[N,N-dipropylo-N-3-dodekaoksy-2-hydrok.sypropyloamonio]1-propanu; sulfonian 3-(N,N-dimetylo-N-heksadecyloamonio)-1-propanu; sulfonian 3-(N,N-dimetylo-N-heksadecyloamonio)-2-hydroksy-1-propanu; karboksylan 4[N,N-di(2-hydroksyetylo)N-(2-hydroksydodecylo)amonio]-1 -butanu; fosforan 3-[S-etylo-S-(3-dodekaoksy-2-hydroksypropylo)sulfonio]-1-propanu; fosfonian 3-[P,P-dimetylo-P-dodecylofosfonio]-1-propanu; oraz siarczan 5-[N,N-di(3-hydroksypropylo)-N-heksadecyloamonio]-2-hydroksy-1-pentanu.

Inne substancje amfijonowe, takie jak betainy mogą być także użyteczne w kompozycji według wynalazku: na przykład betainy zawierające wielkocząsteczkową grupę alkilową, takie jak dimetylokarboksymetylobetaina alkilu z oleju kokosowego, amidopropylobetaina alkilu z oleju kokosowego, betaina alkilu z oleju kokosowego, amidopropylobetaina laurylu, betaina oleilu, dimetylokarboksymetylobetaina laurylu, dimetylo-a-karboksyetylobetaina laurylu, dimetylokarboksymetylobetaina cetylu, bis-(2-hydroksyetylo)karboksymetylobetaina laurylu, bis-(2-hydroksypropylo)karboksymetylobetaina stearylu, dimetylo-y-karboksypropylobetaina oleilu i bis-(2-hydroksypropylo)-ff-karboksyetylo-betaina laurylu. Do sulfobetain zalicza się: dimetylosulfopropylobetaina alkilu z oleju kokosowego, dimetylosulfopropylobetaina stearylu, dimetylosulfoetylobetaina laurylu, bis-(2-hydroksyetylo)sulfopropylobetaina laurylu i tym podobne.

Zgodnie z wynalazkiem użyteczne są także amidobetainy i amidosulfobetainy, w których rodnik RCONH(CH2)3 przyłączony jest do atomu azotu betainy. Korzystne betainy do stosowania w kompozycjach według wynalazku to: amidopropylobetaina alkilu z oleju kokosowego, betaina alkilu z oleju kokosowego, amidopropylobetaina laurylu i betaina oleilu.

Przykładami amfoterycznych środków powierzchniowo czynnych nadających się do stosowania w kompozycjach według wynalazku są takie, które można szeroko określić jako pochodne drugo- i trzeciorzędowych amin alifatycznych, w których rodnik alifatyczny może stanowić łańcuch prosty lub rozgałęziony, i w których jeden z podstawników alifatycznych zawiera od 8 do 18 atomów węgla oraz jeden z nich zawiera grupę anionową, nadającą właściwość rozpuszczalności w wodzie na przykład grupę karboksylową, sulfonianową, siarczanową, fosforanową lub fosfonianową. Przykładami związków mieszczących się w zakresie tej definicji są: 3-dodecyloaminopropionian sodowy, 3-dodecyloaminopropanosulfonian sodowy, laurylosarkozynian sodowy, N-alkilotauryny takie jak otrzymywane w reakcji dodecyloaminy z izetionianem sodowym, zgodnie ze sposobem podanym w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 2 658 072, kwasy asparaginowe N-podstawione wyższymi grupami alkilowymi, takie jak otrzymuje się sposobem według opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 2438091 i produkty sprzedawane pod nazwą handlową „Miranol“, przedstawione w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 2 528 378.

Do innych amfoterycznych środków powierzchniowo czynnych zalicza się sultainy i amidosultainy - mogą być korzystnie stosowane jako pianotwórcze środki powierzchniowo czynne, ponieważ są łagodne w stosunku do oczu, zastępując częściowo anionowe środki powierzchniowo czynne. Przykładami sultain i amidosultain są: dimetylopropylosultaina alkilu z oleju kokosowego, dimetylopropylosultaina stearylu, bis-(2-hydroksyetylo)propylosultaina laurylu i tym podobne oraz amidosultainy takie jak amidodimetylopropylosultaina alkilu z oleju kokosowego, amidodimetylopropylosultaina stearylu, amido-bis-(2-hydroksyetylo)propylosultaina laurylu i tym podobne. Korzystnymi są amidohydroksysultainy, takie jak amidopropylohydroksysultainy węglowodorów C12-18, szczególnie amidopropylohydroksysultainy węglowodorów C12-14, na przykład amidopropylohydroksysultaina laurylu i amidopropylohydroksysultaina alkilu z oleju kokosowego. Inne sultainy ujawnione są w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 3 950417.

Do innych specyficznych substancji -amfoterycznych zalicza się związki imidazoliniowe opisane wzorem I:

(I)

169 147 kondycjonującego, korzystnie od 0,1% do 5%, korzystniej od 0,1% do 3%, najkorzystniej od 0,1% do 2,5%. Silikonowy środek kondycjonujący stanowi nielotny, nierozpuszczalny płyn silikonowy. Silikonowy środek kondycjonujący, przeznaczony do stosowania w kompozycjach szamponowych według wynalazku, powinien charakteryzować się średnią lepkością wynoszącą od 1Ó^_” i^/sekundę do 2 m²/sekundę w temperaturze 25°C, korzystniej od 0,01 m²/sekundę do 1,8 m²/sekundę, najkorzystniej od 0,1 m^^sekundę do 1,5 n^/sekundę. Jednakże, można także stosować nielotny, silikonowy środek kondycjonujący o niższej lepkości. Lepkość można mierzyć przy użyciu szklanego, kapilarnego wiskozymetru, jak to przedstawiono w Dow Corning Corporate Test Method CTMOOO4, z dnia 20 lipca 1970 r.

Użyte powyżej, w odniesieniu do silikonowego środka kondycjonującego, określenie „nierozpuszczalny oznacza, że substancja silikonowa jest nierozpuszczalną w wodzie. Termin „nielotny, w odniesieniu do silikonowego środka kondycjonującego, należy interpretować zgodnie ze znaczeniem dobrze znanym specjalistom, to znaczy, że płyn silikonowy wykazuje bardzo niską lub nieznaczną prężność par w warunkach otoczenia. Określenie „płyn silikonowy oznacza płynne substancje silikonowe, których lepkość w temperaturze 25°C jest mniejsza od 1 n^/sekundę, Zazwyczaj lepkość oleju w temperaturze 25°C powinna wynosić od 5 X 10 ⁶ m2/sekundę do 1 m^/sekundę , ko^ysn^e od 10^_5 m^/sekundę do 10Γ ¹ ir^/sekundę, Silikonowy środek kondycjonujący może zawierać także gumy silikonowe, które są także nielotne i nierozpuszczalne. Gumy silikonowe opisano poniżej. Użyte określenie „silikon jest tu jednoznaczne z określeniem „polisiliksan.

Odpowiednie, nielotne płyny silikonowe do stosowania w środkach kondycjonujących do włosów obejmują polialkilosiloksany, poliarylosiloksany, polialkiloarylosiloksany, kopolimer polieterowy siloksanu oraz ich mieszaniny. Można również stosować inne płyny silikonowe wykazujące właściwości kondycjonujące włosy. Do nielotnych płynów polialkilosiloksanowych, które można stosować, zaliczają się na przykład polidimetylosiloksany. Te siloksany dostępne są na przykład z firmy General Electric Company, której typowy szereg wyrobów nosi nazwę Viscasil oraz z firmy Dow Corning, jako seria wyrobów pod nazwą Dow Corning 200. Korzystnie, lepkość w temperaturze 25°C zawiera się w granicach od 10^-5 m^^sekundę do 0,1 m^^sekundę. Do płynów polialkiloarylosiloksanowych, które można stosować, zalicza się na przykład polimetylofenylosiloksany. Siloksany te dostępne są na przykład z firmy General Electric Company jako płyn metylowofenylowy o symbolu SF 1075 lub z firmy Dow Corning jako „556 Cosmetic Grade Fluid.

Kopolimer polieterowy siloksanu, który można stosować, obejmuje na przykład polidimetylosiloksan modyfikowany polioksypropylenem (na przykład Dow Corning DC-1248), jakkolwiek można także stosować tlenek etylenu lub mieszaniny tlenku etylenu i tlenku propylenu. Poziom tlenku etylenu i polioksypropylenu musi być odpowiednio niski, w celu zapobieżenia rozpuszczalności w wodzie i w kompozycji według wynalazku.

Płyny silikonowe, które można stosować w kompozycji według wynalazku, obejmują także polialkilo- i poliarylosiloksany o następującym wzorze strukturalnym:

w którym R o 8000. Litery ,

A R

I

Si

I

R

I

Si

R

I

Si

I

R

Si

O

R !

Si

I

R

Si :a liczbę całkowitą od 7 do konowych.

Grupy alkilowe iud grupy arylowe podstawione w łańcuchu siloksanowym (R) lub na końcach łańcuchów siloksanowych (A) mogą posiadać dowolną budowę, jeżeli tylko otrzymane w wyniku silikony pozostają płynne w temperaturze pokojowej, są hydrofobowe, nie są ani drażniące, ani toksyczne, ani w jakimkolwiek stopniu szkodliwe po zastosowaniu do włosów, mają zdolność jednorodnego mieszania się z innymi składnikami kompozycji, są stabilne chemicznie w trakcie normalnego stosowania i w warunkach przechowywania i mają zdolność osadzania się na włosach oraz ich kondycjonowania.

Do odpowiednich grup A zalicza się grupę metylową, grupę metoksylową, grupę etoksylową, grupę i propoksylową i grupę aryloksylową. Dwie grupy R przy atomie krzemu mogą oznaczać takie same lub różne grupy. Korzystnie, dwie grupy R są takimi samymi grupami. Do odpowiednich

169 147 grup R zalicza się grupy: metylową, etylową, propylową, fenylową, metylofenylową i fenylometylową. Do korzystnych silikonów zalicza się polidimetylosiloksan, polidietylosiloksan i polimetylofenylosiloksan. Szczególnie korzystnym jest polidimetylosiloksan.

Odpowiednie płyny silikonowe ujawniono w: opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 2 82(5551, 3964500, 4 364 837 oraz w brytyjskim opisie patentowym numer 849 433 oraz w opracowaniu „Silicon Compounds“ wydanym przez Petrarch Systems, Inc., 1984. W opracowaniu podano szeroką (chociaż nie całkowitą) listę odpowiednich płynów silikonowych.

Innym płynem silikonowym, który może być szczególnie użyteczny w silikonowych środkach kondycjonujących jest nierozpuszczalna guma silikonowa. Użyte określenie „guma silikonowa“, oznacza substancje poliorganicznosiloksanowe, których lepkość w temperaturze 25°C jest większa lub równa 1 m²/sekundę . Gumy silikonowe opisuje Petrarch i inni , j^k również opisane są w opiiie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 4152416 oraz Noll, Walter „Chemistry and Technology of Silicones“, New York, Academic Press, 1968. Gumy silikonowe opisane są także w „General Electric Silicone Rubber Product Data Sheets“, SE30, SE33, SE54 i SE76. Masa cząsteczkowa „gum silikonowych powinna wynosić powyżej 200000, zwykle pomiędzy 200000 i 1000000. Specyficznymi przykładami są: polidimetylosiloksan; kopolimer dimetylosiloksanu i metylowinylosiloksanu; kopolimer dimetylosiloksanu, difenylosiloksanu i metylowinylosiloksanu oraz ich mieszaniny.

Korzystny, silikonowy środek kondycjonujący do włosów stanowi mieszaninę gumy polidimetylosiloksanowej, której lepkość w temperaturze 25°C jest większa niż 1000 Pa -s oraz płynu polidimetylosiloksanowego, którego lepkość w temperaturze 25°C wynosi od 0,01 - 100 Pa · s, w której to mieszaninie stosunek gumy do płynu wynosi od 30: 70 do 70: 30, korzystnie od 40: 60 do 60 : 40. Korzystny, silikonowy środek kondycjonujący do włosów stanowi mieszaninę gumy silikonowej w stosunku 40:60 i płynu silikonowego o lepkości wynoszącej 3,5 X 10^_4 m²/sekundę.

Można stosować kationowe płyny i gumy silikonowe, chociaż korzystne są niejonowe płyny i gumy silikonowe.

Woda. Woda jest ostatnim, zasadnicznym składnikiem kompozycji według wynalazku. Jej zawartość wynosi zwykle od 20% do 95%, korzystnie od 50% do 85%, korzystniej od 60% do 85% wagowych kompozycji.

Środek zawieszający. Stosuje się korzystnie dowolny środek zawieszający do utworzenia zawiesiny silikonowego środka kondycjonującego włosy, w postaci rozproszonej w kompozycjach szamponowych. Środek zawieszający jest szczególnie ważny w ciekłych preparatach.

Korzystnymi środkami zawieszającymi dla kompozycji według wynalazku są pochodne acylowe o długim łańcuchu, tlenki amin o długim łańcuchu lub mieszaniny takich substancji, w których te środki zawieszające są obecne w kompozycji w postaci krystalicznej. Te środki zawieszające opisane są w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 4 741 855. Zalicza się do nich estry glikolu etylenowego z kwasami tłuszczowymi, zawierającymi korzystnie od 16 do 22 atomów węgla. Bardziej korzystne są stearyniany glikolu etylenowego, zarówno mono- jak i distearyniany, lecz szczególnie distearyniany zawierające mniej niż 7% monostearynianu. Innymi środkami zawieszającymi, które okazały się użyteczne są alkanoloamidy kwasów tłuszczowych, korzystnie zawierające od 16 do 22 atomów węgla, korzystniej od 16 do 18 atomów węgla. Korzystnymi alkanoloamidami są monoetanoloamid kwasu stearynowego, dietanoloamid kwasu stearynowego, monoizopropanoloamid kwasu stearynowego i stearynian, monoizopropanoloamid kwasu stearynowego i stearynian monoetanoloamid kwasu stearynowego. Do innych pochodnych acylowych o długim łańcuchu zalicza się: estry o długim łańcuchu kwasów tłuszczowych (na przykład stearynian stearylu, palmitynian cetylu i tym podobne); estry glicerolu (na przykład distearynian glicerolu) i estry o długim łańcuchu alkanoloamidów o długim łańcuchu (na przykład stearamid distearynianu dietanoloamidu, stearamid stearynianu monoetanoloamidu). W dodatku do korzystnych substancji wymienionych powyżej, jako środki zawieszające można stosować pochodne acylowe o długim łańcuchu, estry glikolu etylenowego z kwasami karboksylowymi o długim łańcuchu, tlenki amin o długim łańcuchu i alkanoloamidy kwasów karboksylowych. Na przykład, rozważa się zastosowanie jako środków zawieszających długołańcuchowych związków węglowodorowych o łańcuchach C8-C22.

169 147

Do środków zawieszających zalicza się także tlenki amin o długim łańcuchu, takie jak tlenki alkilo(C-i6-C22)-Cimetyloaminy, na przykład tlenek stearylcdimetyloamicy. Jeżeli kompozycja zawiera tlenek aminy lub pochodną acylu o długim łańcuchu, która jest środkiem powierzchniowo czynnym, funkcja tworzenia zawiesiny może być spełniona przez ten tlenek aminy lub środek powierzchniowo czynny i dodatkowy środek zawieszający może okazać się niepotrzebny.

Do dodatkowych pochodnych acylowych o długim łańcuchu, które można zastosować, zalicza się kwas N,N-CihyCrckarbylcamiCobenzoesowy i jego rozpuszczalne sole (na przykład sole sodowe i sole potasowe), snczególcie należy do tej rodziny kwas N,N-di(uHodorniony)C16-C18 amiCobeczcesoHy oraz kwas amldobecnoescHy podstawiony przy azocie związkami pochodzącymi z łoju, które to substancje są dostępne w handlu z firmy Stepan Company (NorthfielC, Illinois, USA).

Środki zawieszające, pochodne acylowe i tlenki amin są zwykle obecne w dającym się wylewać, ciekłym preparacie w ilościach od 0,1 % do 5,0%, korzystnie oC 0,5% Co 3,0%. Środki zawieszające służą Co współuczestniczenia w zawieszaniu substancji silikonowej i mogą nadawać produktowi perłowy połysk. Mieszaniny środków zawieszających są także odpowiedni Co stosowania w kompozycjach według wynalazku.

Innym typem środka zawieszającego, który można stosować jest guma ksantanowa. Kompozycje szamponom, w których wykorzystuje się gumę ksantanową jako środek zawieszający dla silikonowego środka kondycjt-inującego włosy są przedstawione w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 4 788 006. Guma ksantanowa jest biosyctetyczcą gumą dostępną w handlu. Jest to heteropolisacharyd o masie cząsteczkowej większej niż 1 milion. Przyjmuje się, że zawiera D-glukozę, D-mannozę i D-glukcrociac w stosunkach molowych wynoszących 2,8:2,0:2,0. Polisacharyd jest częściowo zacetyloHacy przy stopniu acetylacji wynoszącym 4,7%. Te informacje jak i inne zaczerpnięto z „Industrial Gums-PolysacchariCes anC Their Derivatives“, Whistler, Roy L. ECitor, Academic Press, New York, 1973. Firma Kelco, OCCział Merck and Co., Icc., oferuje gumę ksantanową poC nazwą Keltrol®. Guma w przypadku gdy jest stosowana jako środek zawieszający silikonowego środka kondy^^jącego włosy, powinna być zwykle obecna w dającym się wylewać, ciekłym preparacie w ilości oC 0,3% do 3%, korzystnie oC 0,4% do 1,2% kompozycji według wynalazku.

Połączenie pochodnych acylowych o długim łańcuchu i gumy ksantacoHej ujawniono jako środek zawieszający Cla silikonowych środków kondycjonujących włosy, w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 4 704 272, które to połączenie może być także stosowane w kompozycjach według wynalazku.

Innym typem środka zawieszającego, który można stosować jest polimer karboksywinylowy. Korzystnymi polimerami są kopolimery kwasu akrylowego usiecicwace poliallilosacharccą, jak to przedstawiono w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 2798053. Polimery takie dostarcza firma B. F. Goodrich, Company, jak na przykład Carbopol 934, 940, 941 i 956.

Polimer karboksywinylowy jest polimerem mieszanym monomerycznej mieszaniny zawierającej moccmeryczcy, olefinowo nienasycony kwas karboksylowy i oC 0,1% do 10% wagowych całkowitej ilości monomerów polieteru alkoholu HieloHodorotlencHego, który to alkohol wielowodorotlenowy zawiera co najmniej cztery atomy węgla, do których przyłączone są co najmniej trzy grupy hydroksylowe. Polieter zawiera więcej niż jedną grupę alkenylową w cząsteczce. W razie potrzeby, w monomerycznej mieszaninie mogą być obecne inne mccomeryczce substancje monoolefinoHe, nawet w dominujących proporcjach. Polimery karboksywmylowe są w zasadzie nierozpuszczalnymi w ciekłych, lotnych węglowodorach organicznych i są stabilne w kontakcie z powietrzem.

Do korzystnych alkoholi wieloHodorctlenoHych, stosowanych do otrzymywania polimerów karboksywinylowych, zaliczają się poliole wybrane z grupy zawierającej oligosacharyCy, ich zredukowane pochodne, w których grupa karbonylowa przekształcona jest w grupę alkoholową oraz pentaerytryt. Korzystne są oligosacharydy, najkorzystniejsza jest sacharoza. Korzystne jest, aby grupy hydroksylowe poliolu, które są modyfikowane, były eteryfikowane grupami allilowymi i aby poliol posiadał co najmniej dwie grupy cksyallilcwe na cząsteczkę poliolu. GCy poliolem jest sacharoza, korzystne jest, aby sacharoza posiadała co najmniej około pięciu grup oksyallilowych na cząsteczkę sacharozy. Korzystne jest, aby polieter poliolu stanowił od 0,1% do 4% całkowitej ilości monomerów, korz.ystmej od 0,2% do 2,5%.

169 147

Korzystny, monomeryczny, olefinowo nienasycony kwas karboksylowy, do stosowania przy otrzymywaniu polimerów karboksywinylowych używanych w kompozycji według wynalazku, zawiera mcncmeryczny, zdolny do nclimeevzαcii. alfa-beta moncolefmcwo nienasycony, niższy alifatyczny kwas karboksy R omeryczne, mcncclefϊncwe kwasy karboksylowe o wzorze: j

CH₂=C-COOH₉ w którym R oznacza podstawnik wybrany z grupy obejmującej atom wodoru i niższe grupy alkilowe. Najkorzystniejszy jest kwas akrylowy.

Korzystne polimery karboksywinylowe, stosowane w kompozycjach według wynalazku, mają masę cząsteczkową, wynoszącą co najmniej 750000, korzystniejsze są polimery karboksywinylowe o masie cząsteczkowej wynoszącej co najmniej 1250000, najkorzystniejsze są polimery karboksywinylowe mające masę cząsteczkową wynoszącą co najmniej 3000000.

Inne substancje można także stosować jako środki zawieszające, wliczając takie, które mogą nadać kompozycji lepkość typu żelowego, takie jak rozpuszczalne w wodzie lub koloidalnie rozpuszczalne w wodzie polimery, jak etery celulozy (na przykład hydroksyetylocelulcza), guma guar, alkohol poliwinylowy, poliwinylcpirclidon, hydroksypropylowana guma guar, skrobia i pochodne skrobi oraz inne zagęszczacze, regulatory lepkości, środki żelujące i tym podobne. Można także stosować mieszaninę tych substancji.

Ogólnie, środki zawieszające stosuje się w ilości od 0,1% do 10%, najpowszechniej od 0,3% do 5,0% wagowych kompozycji.

Komponenty dowolnie stosowane. Kompozycje mogą zawierać różnorodne, nie podstawowe, dowolnie stosowane komponenty. Do takich składników dowolnie stosowanych zaliczają się na przykład środki konserwujące, takie jak: alkohol benzylowy, metyloparaben, propyloparaben oraz imidazolidynylcmccznik; kationowe środki kondycjonujące, wliczając zarówno kationowe, powierzchniowo czynne środki kondycjcnujące jak i kationowe polimery kcndycjcnujące; alkohole tłuszczowe; polimery blokowe tlenku etylenu, tlenku propylenu, takie jak Pluronic F 88, oferowany przez BASF Wyandotte; chlorek sodowy, siarczan sodowy; zylenosulfonian amonowy; glikol propylenowy; alkohol poliwinylowy; alkohol etylowy; Pclyquaternium-10 (przemysłowa nazwa nadana przez The Cosmetic, Toiletry and Fragrance (CTFA) dla polimerycznej czwartorzędowej soli amoniowej hydrcksyetylocelulozy poddanej reakcji z epoksydem podstawionym trimetyloaminą), dostępny w handlu z firmy Union Carbide Corp. (Danburg, Connecticut, USA) pod ich ogólną nazwą serii substancji UCARE POLYMER JR, na przykład UCARE POLYMER JR-30M, JR-125 oraz JR-400; środki regulujące pH, takie jak kwas cytrynowy, kwas bursztynowy, kwas fosforowy, wodorotlenek sodowy, węglan sodowy i tym podobne; środki zapachowe; barwniki; oraz środki maskujące, takie jak sól disodowa kwasu etylencdiaminoteteaoctcwegc. Te dowolnie stosowane składniki używa się zwykle w ilościach od 0,1% do 10% kompozycji. Tej listy dowolnie stosowanych składników nie należy traktować jako zamkniętej. Można stosować inne dowolne składniki.

Do innych składników stosowanych dowolnie zaliczają się środki peze'ciwłupieżcwe, takie jak sole pirydynotionu, szczególnie te w postaci płatkowej, jak to ujawniono w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 4 379 753 i 4 345 080. Zalicza się do nich na przykład sole metali ciężkich (na przykład cynkowe), magnezowe i glinowe 1-hydrcksya2-pirydynotionu. Do innych środków pezeciwłupieżcwych zalicza się związki selenu, takie jak dwusiarczek selenu. Środki przeciwłupieżowe stosuje się zwykle w ilości od 0,1% do 4% kompozycji, korzystnie od 0,2% do 2%.

Kompozycje według wynalazku zawierają również środki przeciw wszom. Do odpowiednich środków przeciw ’ wszom, dobrze znanych w tej dziedzinie, zalicza się na przykład piretryny, jak to ujawniono w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki numer 4 668 666.

Wartość pH obecnych kompozycji nie jest ogólnie parametrem krytycznym i może zawierać się w granicach od 2 do 10, korzystnie od 3 do 9, korzystniej od 4 do 8.

Kompozycje według wynalazku wytwarza się zwykle na drodze zmieszania ze sobą substancji w podwyższonej temperaturze, na przykład 72°C. Składniki miesza się dokładnie w podwyższonej

169 147 temperaturze i wstępnie pompuje przez wysokoobrotowy młyn nożowy i następnie przez wymiennik ciepła, w celu oziębienia ich do temperatury otoczenia. Średni rozmiar cząstek silikonu wynosi korzystnie od 0,5 do 20 mikrometrów. Postępując odmiennie, można na przykład zmieszać w podwyższonej temperaturze silikonowy środek kondycjonujący z anionowym środkiem powierzchniowo czynnym i alkoholem tłuszczowym, takim jak alkohol cetylowy lub alkohol stearylowy, w celu wytworzenia przedmieszki zawierającej rozproszony silikon. Przedmieszkę można następnie dodać do pozostałych składników szamponu, wymieszać, przepompować przez wysokoobrotowy młyn nożowy i oziębić.

Kompozycje według wynalazku stosuje się tradycyjnie do mycia włosów. Skuteczna ilość kompozycji do mycia i kondycjonowania włosów, wynosi zwykle od 1g do 20 g. Kompozycja jest stosowana do włosów, które korzystnie zostały zmoczone, zwykle wodą i następnie jest wymywana. Zastosowanie do włosów, obejmuje zwykle rozprowadzenie kompozycji na włosach, tak że większość lub wszystkie włosy kontaktowane są z kompozycją.

Poniższe przykłady dodatkowo opisują i przedstawiają korzystne odmiany, mieszczące się w zakresie wynalazku. Przykłady podaje się wyłącznie dla ilustracji i nie można ich interpretować jako ograniczenie obecnego wynalazku, jako że możliwych jest szereg jego odmian bez odstąpienia od jego zakresu. Jeżeli nie określono inaczej, wszystkie podane ilości odzwierciedlają czynny ciężar wymienionej substancji.

Przykład I-V. Poniższe przykłady przedstawiają kompozycje szamponowe według wynalazku.

Tabela 1

Składnik	I	II	III	IV	V
(część na milion lub % wagowy kompozycji)
1	2	3	4	5	6
Laureth-3 w postaci soli sodowej siarczanu (%) 8/	10,00	10,00	8,60	10,00	10,00
Amfodioctan alkilu z oleju kokosowego (%) 3/	3,50	3,50	3,00	3,50	3,50
Iminodipropionian laurylu (%) 4/	3,50	3,50	3,50	3,50	3,50
Hydroksysultaina amidopropylu podstawionego alkilem z oleju kokosowego (%)				2,70
Ester PEG 82 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z łoju (%) 5/	6,00	6,00	6,00	6,00	6,00
Ester PEG 30 glicerolu z kwasami tłuszczowymi z oleju kokosowego (%) 6/	4,00	4,00	4,00	4,00	4,00
Polyquaternium 10 (%) 1/				0,10	0,05
Distearynian glikolu etylenowego (%)	2,00	1,00	2,00	2,00	2,00
Guma ksantanowa (%) 2/	0,10	0,10
Dimethicone (%)	0,40	0,40	0,30	0,40	0,40
Środki zapachowe (%)	0,40	0,40	0,40	0,40	0,40
Kwas etylenodiamino-tetraortowy (sól sodowa) (%)	0,10	0,10	0,10	0,10	0,10
DMDM hydantoina (%) 9/	0,20	0,20	0,20	0,20	0,20
Kwas cytrynowy (%)	0,25	0,25	0,25	0,25	0,25
Chlorek sodowy (części na milion)	• 184	184	184	184	184
Alkohol 40% specjalnie skażony (części na milion)	150	150	150	150	150
Substancja barwiąca (części na milion)	8	8	8	8	8
Woda DRO 7/		---q.s.	do 100%-	-

1/ Polimer UCARE JR-30M, dostępny w handlu firmy Union Carbide Corporation.

2/ Mieszanina w stosunku 40/60 gumy silikonowej SE-76 dostępnej z firmy GE Silicones i płynu silikonowego o lepkości wynoszącej 3,5 X 10^_4 m²/sekundę.

3/ Dostępny pod nazwą handlową MIRANOL C-2M z firmy Mirand Inc.

4/ Dostępny pod nazwą handlową DERIPHAT 160C z firmy Henkel Inc.

5/ Dostępny pod nazwą handlową VARONIC LI-48 z firmy Sherex Chemical Company.

6/ Dostępny pod nazwą handlową VARONIC LI-63 z firmy Sherex Chemical Company.

1/ Woda podwójnie oczyszczana metodą odwróconej osmozy.

8/ Eter glikolu polietylenowego o średniej liczbie trzech grup oksyetylowanych w cząsteczce z alkoholem laurylowym.

9/ 1^-dimetylol-ÓÓ-dimetylohydantoina.

169 147

Kompozycje wytwarza się w następujący sposób. W pierwszej kolejności wytwarza się przedmieszkę silikonową, poprzez dodanie części laureth-3 w postaci soli sodowej siarczanu do zbiornika przedmieszki i ogrzanie do 71°C. Dodaje się następnie część preparatu Varonic LI-48 oraz chlorek sodowy i dopuszcza się do stopienia. Dodaje się dimethicone i miesza, aż utworzy się emulsja.

W oddzielnym zbiorniku umieszcza się pozostałą ilość laureth-3 w postaci soli sodowej siarczanu, część preparatu Varonic LI-48, amfodioctan alkilu z oleju kokosowego, iminoprcpicnian laurylu i środek zapachowy. Mieszaninę („główna mieszanka) miesza się i ogrzewa do 71°C. Następnie dodaje się distearynian glikolu etylenowego i dopuszcza do stopienia. Główną mieszankę przepuszcza się przez wysokocbectowe mieszadło nożowe i przez wymiennik ciepła, gdzie następuje oziębienie do 38°C i gromadzi się w końcowym zbiorniku. Przedmieszkę poddaje się także obróbce w mieszadle nożowym, oziębia i zbiera w tym samym zbiorniku końcowym; gdzie główną mieszankę i przedmieszkę miesza się do momentu, aż staną się jednorodną masą. W końcu, dodaje się pozostałe składniki i miesza otrzymując kompozycję szamponową. Końcowe pH reguluje się przez dodanie kwasu cytrynowego i wynosi w granicach od 6,5 do 7,2.

Kompozycje według wynalazku mogą dostarczyć doskonałego w stosowaniu środka do mycia i kondycjonowania włosów, na dodatek z wysoką skutecznością siiik.onowego środka kondycjonującego włosy.

Claims

1. Wodna szamponowa kompozycja kondycjonująca do włosów, zawierająca czyszczący środek powierzchniowo czynny i silikonowy środek kondycjonujący, znamienna tym, że zawiera 5-50% czyszczącego środka powierzchniowo czynnego, zawierającego 0,5 - 20% wagowych, w przeliczeniu na kompozycję, niejonowego środka powierzchniowo czynnego stanowiącego ester polioksyetylenoglicerolu z kwasami tłuszczowymi o wzorze

Π

RCOCHzCH/OH/CHa/OCHsCHa/nOH w którym R oznacza rodnik alifatyczny o 7 -19 atomach węgla, a n oznacza liczbę od 5 do 200, a ponadto kompozycja zawiera 0,1 - 10%o wagowych rozproszonego, nielotnego, nierozpuszczalnego silikonowego środka kondycjonującego.

2. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera ponadto środek zawieszający dla silikonowego środka kondycjonującego.

3. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera ester polioksyetylenoglicerolu z kwasami tłuszczowymi o wzorze

RCOCH₂CH/OH/CH₂/OCH₂CH₂/_nOH którym R oznacza alifatyczny rodnik alkilowy lub alkenylowy zawierający 9-17 atomów węgla, a n oznacza liczbę od 20 do 2'

4. Kompozycja wedłu kwasami tłuszczowymi o ’

O z

RCOCH₂CH/OH/CH₂/OCH₂CH₂/_nOH oksyetylenoglicerolu z

RCOCH₂CH/OH/CH₂/OCH₂CH₂/nOH którym R oznacza alifatyczny rodnik alkilowy lub alkenylowy zawierający 11-15 atomów węgla, a n oznacza liczbę od 30 do 85.

5. Kompozycja według zastrz. 3, znamienna tym, że zawiera ponadto środek zawieszający dla silikonowego środka kondycjonującego.

6. Kompozycja według zastrz. 5, znamienna tym, że zawiera środek zawieszający wybrany z grupy obejmującej pochodne acylowe o łańcuchu zawierającym 8-22 atomów węgla, tlenki amin o łańcuchu zawierającym 8-18 atomów węgla, gumę ksantanową, polimer karboksywinylowy jako środek zawieszający oraz ich mieszaniny.

7. Kompozycja według zastrz. 3, znamienna tym, że zawiera silikonowy środek kondycjonujący stanowiący mieszaninę gumy polidimetylosiloksanowej, o lepkości wyższej od 1000 Pa-s w temperaturze 25°C oraz płynu polidimetylosiloksanowego, o lepkości 0,01 - 100 Pa-s , w temperaturze 25°C, w której to mieszaninie stosunek wagowy gumy do płynu wynosi od 30 : 70 do 70 : 30.

8. Kompozycja według zastrz. 3, znamienna tym, że jako silikonowy środek kondycjonujący zawiera mieszaninę w stosunku 40:60 gumy silikonowej i płynu silikonowego o lepkości wynoszącej 3,5 X 10^_4m²/s.