Wiadomo powszechnie, ze z siarczanu amo¬ nu i chlorku potasu mozna p^zez wymiane w roztworach wodnych otrzymac osad siarcza- ,nu potasu, podczas gdy w roztworze pozostaje salmjak i reszta siarczanu, które to sole* przez kilkakrotna frakcjonowana krystalizacje mozna od siebie oddzielic. Oddzielenie to nie jest jednak proste i dlatego tez nie ma wido¬ ków zastosowania w technice. Po za tern osad siarczanu potasu zawiera duzo siarczanu a- monu, który jako izomorficzny z siarczanem potasu daje z nim krysztaly mieszane. Dwie te trudnosci usuwa niniejszy wynalazek, uwzgledniajacy kazda z trudnosci oddzielnie.Przedewszystkiem podwójna wymiane prze¬ prowadza sie nie w wodzie lecz w rozcien¬ czonym spirytusie, w którym siarczan potasu jest daleko mniej rozpuszczalny niz wT wodzie, podczas gdy rozpuszczalnosc salmjaku jest nie wiele mniejsza. Przeprowadzenie reakcji moze byc rózne. Mozna albo stale sole trak¬ towac wodnym roztworem spirytusu, albo tez traktowac je woda a przy koncu dodac do roz¬ tworu alkoholu, aby wydzielic reszte siarcza-* nu potasu, mozna wreszcie zlewac razem roz¬ twory chlorku potasu i siarczanu amonu i do nich przed albo po zlaniu razem dodac alko¬ holu. W ten sposób otrzymuje sie roztwór salmjaku, z którego po odpedzeniu alkoholu i podgeszczeniu mozna te sól otrzymac w sta¬ nie czystym. Osad siarczanu potasu daje sie oczyscic przez przekrystalizowanie, co jednak powoduje znaczne zuzycie ciepla. Doswiad¬ czenia wykazaly,* ze osad siarczanu potasu mozna oczyscic od okludowanego siarczanu amonu, traktujac go w przeciwpradzie moc¬ nym roztworem chlorku potasu, który wymy¬ wa sól amonowa, pozostawiajac nierozpu-szczony siarczan potasu. PL PL