Najdluzszy czas trwania patentu do 21 lipca 1946 r.W patencie glównym Nr 14190 opisano sposób otrzymywania zwiazków dwuazo- aminowych, polegajacy na tern, ze dwuazo- zwiazkami dziala sie na pierwszorzedowe aminy szeregu benzenowego, zawierajace grupy karboksylowe i jedna grupe sulfono¬ wa, lub kilka grup karboksylowych.W tego rodzaju reakcjach powstawanie dwuazoaminozwiazków jest niezalezne od charakteru uzytych jako zwiazki dwuazowe zasad; zwiazki dwuazoaminowe tworza sie zawsze latwo i wydajnosc ich jest bardzo dobra. Skoro jednak zamiast uzytych w pa¬ tencie glównym Nr 14190 kwasów amino- sulfokarbonowych stosowac pierwszorzedo¬ we aminy szeregu benzenowego, zawieraja¬ ce kilka grup sulfonowych, a wiec skoro u- silowac zapomoca tych zwiazków przez za¬ danie ich dwuazozwiazkami zwyklemi o- trzymac dwuazoaminozwiazki, to okazalo sie, ze dwuazoaminozwiazki nie tworza sie, albo tez powstaja z bardzo mala wydajno¬ scia.Obecnie znaleziono, ze z dwuazozwiaz- ków i pierwszorzedowych amin szeregu benzenowego, które zawieraja kilka grup sulfonowych, mozna otrzymac zadane dwu¬ azoaminozwiazki z doskonala wydajnoscia, skoro jako dwuazozwiazki stosowac takie zwiazki dwuazowe, które wskutek obecnosci podstawionych grup, jak No2t Cl i i d., na¬ dajacych im charakter kwasny, sprzegaja""sie energiczniej, ' jak np. nitro-dwuazoben- »zeny, nitrodwuazotolueny, dwunitrodwua- , zftbenzeny, "* wielochlorowcodwuazobenzeny.Pod wzgledem rozpuszczalnosci i pozosta¬ lych wlasnosci zwiazki wedlug wynalazku sa scisle podobne do zwiazków opisanych w patencie Nr 14190, t. j\ sa one bardzo trwa¬ le i po dodaniu kwasu rozkladaja sie na oba swe skladniki, a mianowicie na dwuazozwia- zek i amine. W porównaniu z temi ostatnie- mi dwuazoaminozwiazki, zawierajace kilka grup sulfcnowych, posiadaja te wyzszosc, iz sa latwiej dostepne.Przyklad I. Roztwór dwuazowy otrzy¬ many w sposób zwykly z 1/10 czasteczki mo¬ lowej kwasu 2.5-dwuchloro-/-aminobenze- no-4-sulfonowego dodaje sie powoli mie¬ szajac, do roztworu 36 cz. wag. (1/10 cza¬ steczki molowej) kwasu anilino-2.3-dwusul- fonowego. Roztwór wtedy, zapomoca doda¬ nia octanu sodowego zobojetnia sie do od¬ czynu obojetnego przy próbie zapomoca pa¬ pierka kongo. Utworzony dwuazoaminozwia- zek wysala sie, odsacza i suszy w cieple u- miarkowanem.Zamiast kwasu 2.5-dwuchloro-^'-amino- benzenu-4-sulfonowego mozna stosowac kwas 2-amino-4'-metylo--/..T-dwufenylosul- fono-4-sulfonowy lub kwas 2-amino-4'- oksy-)7..T-dwu-fenylo1sulfono-3' - karbonowo- 4-sulfonowy lub 2-amino-i..f-dwufenylosul- fon.Przyklad II. 152 cz. wag. 5-nitro-2-ami- no-i-metylobenzenu przeprowadza sie w sposób zwykly w roztworze kwasu solnego zapomoca azotynu sodowego w sól dwuazo- niowa. Przesaczony roztwór kwasny wlewa sie szybko w temperaturze 20°C do obojet¬ nego roztworu soli sodowej, otrzymanej z 360 czesci wagowych (nieco wiecej niz wy¬ pada z obliczenia) technicznego kwasu ani- Iino-2-5-dwusulfonowego w 1000 cz. wag. wody. Kwasny odczyn roztworu zobojetnia sie octanem sodowym do odczynu obojet¬ nego (przy piróbie zapomoca papierka kon¬ go) i produkt reakcji wysala zapomoca o- kolo 20% soli kuchennej. Powstaly dwu- azoaminozwiazekj o wzorze: \ S03H I OoN-< -lf=N-NH-< SO*H po pewnym czasie odsacza sie, odwirowuje i suszy w temperaturze umiarkowanej, po- czem otrzymuje sie zóltopomaranczowy proszek, bardzo latwo rozpuszczalny w wo¬ dzie, który rozklada sie szybko i ilosciowo pod dzialaniem slabych i mocnych kwa¬ sów, wzglednie srodków kwasnych wszel¬ kiego rodzaju, na swe skladniki. Produkt ten nie wybucha przy uderzeniu, jest od¬ porny na tarcie i goraco. Jego zdolnosc zapalania sie jest bardzo nieznaczna.Zupelnie w podobny sposób otrzymuje tie dwuazoaminozwiazek o podobnych wla¬ snosciach, skoro opisanym powyzej roz¬ tworem chlorku dwuazoniowego dziala sie na roztwór anilino-2.4-dwusulfoniainu so¬ dowego.Przyklad III. 152 cz. wag. 3-nitro-4- amino-7-metylobenzenu przeprowadza sie jak w przykladzie I w sól dwuazoniowa.Roztworem tym dziala sie na obojetny roztwór, zawierajacy nieco wieksza, niz obrachowana, ilosc kwasu anilino-2.5-dwu- sulfonowego. Po zobojetnieniu kwasnego roztworu octanem sodowym osadza sie przy wysalaniu sola kuchenna dwuazo¬ aminozwiazek w postaci zóltych blaszek.Powstaly produkt odsacza sie, odwirowuje i suszy w temperaturze 60°C. Wydajnosc teoretyczna. Otrzymany zwiazek, o wzo¬ rze: SO^H ff»C-< -N=N-NH-< \ N02 SOoH — 2 —jest bardzo latwo rozpuszczalny w wodzie i rozszczepia sie juz pod dzialaniem sla¬ bych kwasów szybko i ilosciowo na sól dwuazoniowa i kwas anilino-i2.5-dwusulfo- nowy.W sposób podobny do roztworu wodne¬ go soli dwuazowej 183 cz. wajg. 2.4-dwu- nitroaniliny wlewa sie w obecnosci octanu sodowego obojetny roztwór soli sodowej.Zapomoca wysolenia otrzymuje sie po u- konczonem sprzeganiu o wydajnosci pra¬ wie ze ilosciowej dwuazoaminozwiazek o wzorze: wysalania obojetnego roztworu sola ku¬ chenna odnosny zwiazek dwuazoaminowy, o wzorze: Cl I / \ -N=N-NH-S Cl S03H I "\ _/ I SO»H Zwiazek ten przedstawia zólty proszek o dobrej rozpuszczalnosci i dostatecznej trwalosci. #02 I -N0q SOsNa / I N =N-NH-< SOzNa Zwiazek ten posiada wybitna trwalosc.Przyklad IV. 162 cz. wag. 2.5-dwunitro- aniliny dwuazuje sie w sposób zwykly.Roztwór dwuazowy wlewa sie do obojet¬ nego roztworu równowaznej ilosci kwasu anilino-3.5-dwusulfonowego. Po skonczo- nem sprzeganiu otrzymuje sie zapomoca PL PL