Przedmiotem wynalazku jest sposób usuwania gazowych zwiezków siarki, a zwlaszcza dwutlenku siarki, z gazów spalinowych z pieca, w którym spala sie zawierajace siarke paliwo, wegiel lub olej.Znany jest sposób zmniejszania zawartosci dwutlenku siarki w gazach spalinowych z pieca przez wprowadzanie do komory spalania tlenku wapnia, weglanu wapnia lub pewnych innych zwiezków alkalicznych, W piecu z krezecym zlozem fluidalnym za pomoce dodatku wapnia mozna obnizyc zawartosc dwutlenku siarki w gazach spalinowych nawet o 90%, gdy piec pracuje w zakresie temperatury optymalnym dla reakcji chemicznych, to jest w tempe¬ raturze 800 - 1000°C, Tak zaabsorbowany dwutlenek siarki opuszcza piec w postaci gipsu, razem z popiolem lotnym, W innych piecach, w których konieczne jest stosowanie wyzszej temperatury niz wspomniana powyzej i w których czas retencji dodatku jest krótki ze wzgledu na charakter spalania, oczekuje sie, ze zmniejszenie zawartosci dwutlenku siarki w gazach spalino¬ wych bedzie znacznie nizsze o okolo 50% lub mniej i dlatego sposobu tego nie stosuje sie w takich plecach na skale przemyslowe, Z opisu patentowego St,Zjedn.Ameryki nr 3 574 530 znany jest sposób usuwania gazo¬ wych zwiezków siarki, a zwlaszcza dwutlenku siarki, z gazów spalinowych o stosunkowo malej zawartosci takich zwiezków, zgodnie z którym weglan lub tlenek metalu ziem alkalicz¬ nych wprowadza sie do komory spalania i kontaktuje z gazami spalinowymi o temperaturze 540 - 1370°C, zawierajecymi dwutlenek siarki i tlen z wytworzeniem siarczanu metalu ziem alkalicznych. Oczyszczone gazy spalinowe wypuszcza sie do atmosfery, a oddzielony siar¬ czan i popioly lotne poddaje sie dalszej obróbce. Siarczan redukuje sie w temperaturze 650 - 1100°C do siarczku, na który dziala sie wode, a powstaly wodorosiarczek poddaje sie reakcji z dwutlenkiem wegla, otrzymujec weglan metalu alkalicznego i siarkowodór, przy czym weglan zawraca sie do komory spalania, zas siarkowodór czesciowo zawraca sie do reakcji wytwarzania wodorosiarczku, a czesciowo poddaje utlenianiu i przeksztalca w siar¬ ke elementarne.Ogólnie uwaza sie, ze sposoby polegajece na wprowadzaniu suchych, rozdrobnionych dodatków reaktywnych do pieca nie se zadowalajace, gdyz umozliwiaje usuniecie zwiezków siarki w zbyt malym stopniu /okolo 15 - 50% /•2 148 178 Z drugiej strony wiadomo, ze zawartosc dwutlenku siarki w gazach spalinowych mozna umniejszyc na drodze róznych procesów absorpcji prowadzonych na zewnetrz pieca. Oednym z takich procesów jest tak zwany proces rozpylowy lub pólsuchy, w którym gazy spalinowe opuszczajace piec wprowadza sie do oddzielnego reaktora, w którym rozpyla sie przez jednostko¬ we dysze zawiesine wodorotlenku wapnia w postaci malych kropelek. Reaktor stanowi zwykle duzy zbiornik, w którym nastepuje zmniejszenie predkosci gazów spalinowych, a zawiesine rozpyla sie 2 9orY ku dolowi z górnej czesci zbiornika. W reaktorze panuje w tym czasie temperatura okolo 50 - 60°c, a regulowanie rozpylania wodnej zawiesiny wodorotlenku wapnia jest bardzo wazne, gdyz zbyt duze krople pozostaje w postaci cieczy na dnie reaktora.Gestosc wodnej zawiesiny wodorotlenku wapnia nalezy utrzymywac na takim pozio¬ mie, aby cieplo zawarte w gazach spalinowych odparowywalo wode wprowadzone do reaktora tak, ze produkt absorpcji moze byc odzyskiwany w postaci suchego proszku. W procesie tym mozna usunec do 90% dwutlenku siarki. Do wad tego sposobu naleze: tendencja dyszy do zatykania sie, koniecz¬ nosc dodatkowego sporzedzania wodnej zawiesiny wodorotlenku wapnia i stosowania urzedzen do sporzedzania tej mieszaniny, co podwyzsza koszty inwestycyjne i trudnosci zwiezane z regulowa¬ niem rozmiarów kropel podczas rozpylania.Celem wynalazku bylo opracowanie sposobu usuwania gazowych zwiezków siarki, a zwlaszcza dwutlenku siarki z gazów spalinowych z pieca, zgodnie- z którym gazowe zwiezki siarki mozna przeksztalcac w stale zwiezki siarki dajece sie latwo oddzielic od gazów i tym samym skutecznie usunec z gazów spalinowych z pieca w sposób prosty i ekonomiczny, zwiekszajec sto¬ pien wykorzystania substancji reaktywnej.W sposobie wedlug wynalazku substancje, która reaguje z gazowymi zwiezkami siar¬ ki, a zwlaszcza z dwutlenkiem siarki i wode wprowadza sie do procesu oddzielnie, dzieki czemu unika sie trudnosci zwiezanych ze sporzedzaniem zawiesiny, operowaniem nie i zasilaniem zawie¬ sine reaktora.Sposób wedlug wynalazku polega na tym, ze do pieca oprócz spalanego materialu zawierajecego siarke i gazu zawierajecego tlen, wprowadza sie w postaci pylu tlenek metalu alkalicznego i/lub tlenek metalu ziem alkalicznych i/lub zwiezek ulegajecy w piecu przeksztal¬ ceniu w taki tlenek, zwlaszcza weglan, wzglednie tlenek w postaci pylu wprowadza sie do gazów spalinowych zawierajecych gazowe zwiezki siarki, uchodzecych z pieca, a w piecu i. lub gazach spalinowych rozpyla sie oddzielnie wode i/lub pare wodne, przeksztalcajec tlenek w wodorotle¬ nek, po czym oddziela sie od gazów staly produkt reakcji zawierajecy siarczan i ewentualnie siarczyn metalu alkalicznego lub metalu ziem alkalicznych.Nieoczekiwanie stwierdzono, ze sposobem wedlug wynalazku usuwa sie 50 - 90% zwiezków siarki z gazów spalinowych, osiegajec wysoki stopien wykorzystania substancji reaktyw¬ nej. Tlenek wprowadzony bezposrednio do pieca i/lub wysoce reaktywny swiezo powstaly tlenek /ze zwiezku ulegajecego w piecu przeksztalceniu w tlenek/ reaguje z wode z wytworzeniem wodoro¬ tlenku in situ. Taki swiezo powstaly wodorotlenek jest bardziej reaktywny niz zwykly wodoro¬ tlenek, w zwiezku z czym oczyszczenie gazów spalinowych ze zwiezków siarki jest skuteczniejsze niz w znanych sposobach.W sposobie wedlug wynalazku mozna stosowac wszystkie tlenki metali alkalicznych 1 metali ziem alkalicznych, a korzystnie stosuje sie tlenek wapnia i/lub magnezu. Jako zwiezek ulegajecy przeksztalceniu w tlenek mozna stosowac wszystkie weglany, wodorotlenki i hydroksy- weglany metali alkalicznych 1 metali ziem alkalicznych, przy czym hydroksyweglany se to rózne zwiezki zawierajece grupy OH, np. CaMg/0H2/2C0^. Korzystnie stosuje sie weglany, a zwlaszcza weglan wapnia i/lub magnezu.Podstawowe idee wynalazku jest wiec to, ze tlenki wapnia i magnezu, które se nieaktywne z punktu widzenia usuwania dwutlenku siarki, aktywuje sie in situ w gazach spalino¬ wych za pomoce wody i/iub pary, powodujec przemiane w odpowiednie wodorotlenki, które reaguje gazowymi zwiezkami siarki, z wytworzeniem mieszaniny stalego siarczanu/siarczynu, które to mieszanine mozna skutecznie usuwac z gazów spalinowych za pomoce fizycznych sposobów oddziela¬ nia.Tlenek i/lub weglan w postaci pylistej wprowadza sie do komory spalania pieca w ilosci odpowiadajecej zawartosci siarki w paliwie w taki sposób, ze ilosc metali alkalicznych i/lub metali ziem alkalicznych jest co najmniej równowazna Ilosci siarki w stosunku molowym zgodnym z równaniem reakcji, lecz korzystnie wyzsza niz ilosc wymagana do reakcji. Przy wprowadzaniu tlenku i/lub weglanu oddzielnie w postaci sproszkowanej, do komory spalania lub148178 3 tlenku bezposrednio do przewodów gazów spalinowych, nie jest on wprowadzany w postaci zawie¬ siny przez dysze ulegajace zatykaniu i unika sie dodatkowego sporzadzania zawiesiny wodnej i stosowanych do tego celu urzadzen do mieszania. Przeciwnie wprowadzanie wody i pary wodnej przez dysze Jest nieskomplikowane i latwe* Wode lub pare wodne do gazów spalinowych korzystnie wprowadza sie w temperaturze 50-800°C, najkorzystniej w temperaturze 90 - 200°C, Produkt absorpcji korzystnie otrzymuje sie w postaci suchego proszku, a wode stosuje sie tylko w takiej ilosci!, ze energia cieplna i cieplo reakcji gazów spalinowych wystarczaja do jej odparowania, badz tez jako dodatek do ciepla reakcji ewentualnie stosuje sie niewielka ilosc energii doprowadzanej do ukladu z - zewnatrz.Wynalazek jest wyjasniony bardziej szczególowo w odniesieniu do rysunku, który przedstawia schematycznie urzadzenie nadajace sie do realizacji sposobu wedlug wynalazku.Do komory spalania pieca 1 wprowadza sie w celu spalania paliwo 4 zawierajace siarke, zwykle wstepnie ogrzane, gaz 5 zawierajacy tlen i np. tlenek wapnia i/lub magnezu 6* i/lub weglan 6, korzystnie w nadmiarze w stosunku do ilosci gazowego dwutlenku siarki, powsta¬ jacego w komorze spalania. Okreslenie "w nadmiarze* oznacza w tym kontekscie to, ze ilosc wapnia, magnezu lub wapnia i magnezu obecnego w tlenku wapnia i/lub magnezu l/lub weglanie "jest wieksza niz teoretyczna ilosc wynikajaca z równania reakcji, potrzebna do przereagowania z cala siarka wprowadzona do komory spalania.Weglan wprowadzany do pieca rozpada sie w piecu na tlenek i na dwutlenek wegla.Tlenek lub Jego czesc moze ulegac reakcji z dwutlenkiem siarki, tworzac najpierw siarczyn, a nastepnie po utlenieniu siarczan. Dzieki krótkiemu czasowi przebywania w piecu, tylko czesc tlenku ma czas przereagowac z dwutlenkiem siarki w temperaturze dostatecznie wysokiej dla zachodzenia reakcji i dlatego gazy spalinowe 8, unoszace tlenek wapnia i/lub tlenek magnezu, zawierajace takze pozostalosci z procesu spalania i niezaabsorbowany dwutlenek siarki opuszcza¬ ja komore spalania pieca przewodem gazów spalinowych 7. Ponadto lub alternatywnie tlenek 6* w postaci pylu mozna wprowadzac bezposrednio do przewodu gazów spalinowych 7 lub do reaktora 2» W praktyce temperatura gazów spalinowych 8 jest tak niska, ze reakcja pomiedzy tlenkiem wapnia i/lub magnezu i dwutlenkiem siarki zachodzi stosunkowo slabo, a tlenki mozna w tych warunkach uwazac za stosunkowo nieaktywne jesli chodzi o usuwanie siarki. Gazy cpilino- we 8 mozna jednak stosowac w wymienniku ciepla 12 do ogrzewania powietrza 5 wprowadzanego do pieca 1.Gazy spalinowe 8 unoszace tlenek wapnia i/lub magnezu i zawierajace dwutlenek siarki, uchodzace z komory spalania pieca 1 kieruje sie nastepnie do reaktora 2. W celu zaktywowania wapnia i/lub magnezu, w reaktorze 2 w gazach spalinowych rozpyla sie wode 9 lub pare wodna i ta woda lub para wodna ulega reakcji z tlenkiem wapnia i/lub magnezu, tworzac odpowiedni wodorotlenek. Wodorotlenek ten w czesci przereagowuje z dwutlenkiem siarki pozosta¬ lym w gazach spalinowych 8 z utworzeniem odpowiedniego siarczynu, który w obecnosci tlenu przynajmniej czesciowo utlenia sie dalej do odpowiedniego siarczanu.Ilosc wody 9 wprowadzanej do reaktora 2 ustawia sie na tak niskim poziomie, aby cieplo gazów spalinowych 8 wystarczalo do odparowania wody wprowadzonej do reaktora 2.Nastepnie suchy produkt reakcji, przypominajacy popiól lotny mozna usuwac w ten sam sposób co inne popioly lotne, w typowym separatorze popiolów lotnych 3, z którego gazy spalinowe 11 kieruje sie dalej do kanalu dymowego 13, a oddzielone popioly lotne 10 i produkt reakcji ewentualnie kieruje sie do dalszego przerobu.Kolejnosc wprowadzania wody lub pary wodnej i pylistego tlenku nie jest istotna.I tak, np. wode lub pare mozna wprowadzac do pieca a pylisty tlenek dopiero w punkcie znajdu¬ jacym sie poza piecem, albo do przewodu gazów spalinowych albo do znajdujacego sie za nim reaktora. Dodatkowa zaleta sposobu wedlug wynalazku jest to, ze mozna go stosowac w przypadku pieców wyposazonych w dowolny typ palnika. Rozmiary pieca nie sa czynnikiem ograniczajacym i nie jest konieczne krazenie tlenku wapnia i/lub magnezu w komorze spalania, dzieki czemu unika sie zloza krazacego ze skomplikowanymi urzadzeniami do recyrkulacji i jednoczesnie nadmiernego pylenia, które jest wada zloza krazacego wynikajaca z zasady jego dzialania, jak równiez od¬ dzielania pylu. W porównaniu do znanego procesu rozpylowego, rozpylanie wody lub pary wodnej w reaktorze 2 jest znacznie mniej skomplikowane i latwiejsze do zrealizowania niz wówczas* gdy stosuje sie zawiesine, która zatyka dysze i jest trudna do mieszania. Dodatkowa zalete stanowi to, ze weglan mozna ekonomicznie spalac w komorze spalania samego pieca* Wynalazek ilustruja ponizsze przyklady.4 148 178 Przyklad I* Do pieca opalanego pylem weglowym o wydajnosci cieplnej 600 M»V, pracujecym przy pelnej zdolnosci, wprowadza sie z szybkoscia 70 t/h wegiel o zawartos¬ ci siarki wynoszacej 1,4%. Do pieca wprowadza sie nadmiar powietrza do spalania takf ze zawar¬ tosc tlenu w gazach spalinowych wynosi A%. Do pieca wprowadza sie wapn, który moze byc w posta¬ ci np. weglanu wapnia, dolomitu lub tlenku wapnia* Np* do pieca wprowadza sie weglan wapnia o zawartosci weglanu wapnia wynoszacej 90%, zachowuje pewien zmienny stosunek do ilosci siarki wprowadzanej do pieca wraz z paliwem. Teoretycznie równowazna ilosc weglanu wapnia wynosi okolo 3,4 t/h* Weglan wapnia w piecu w wysokiej temperaturze ulega rozpadowi na tlenek wapnia i dwutlenek wegla, wedlug równania: CaC03 ——— *. CaO «? CO2 a produkty rozpadu opuszczaje piec wraz z gazami spalinowymi* Czesc tlenku wegla w piecu reaguje z tlenkami siarki obecnymi w gazach spalinowych, tworzac siarczan wapnia i siarczyn wapnia, wedlug nastepujacych równan reakcji: CaO + S02 «¦ V202 CaS04 lub CaO + S02 » CaS03 CaS03 * 1/2 02 —«——fc CaS04 W gazach spalinowych w piecu lub w przewodzie gazów spalinowych rozpyla sie pare wodne lub wode, badz tez rozpyla sie je w oddzielnym reaktorze znajdujacym sie za przewodem gazów spalinowych, Najekonomiczniejsze jest zwiekszanie zawartosci wilgoci w gazach spalinowych przez rozpylanie w nich wody w oddzielnym reaktorze, w miejscu znajdujacym sie ze wszystkimi wymiennikami ciepla* Zwiekszona zawartosc wilgoci, w gazach spalinowych umozliwia tworzenie sie wysoce reaktywnego wodorotlenku wapnia z nieprzereagowanego tlenku wapnia* co ilustruje nastepujace równanie: CaO ? H20 Ca/0H/2 Ca/0H/2 + S02 — » CaS03 ? H20 który szybko reaguje z tlenkami siarki, obecnymi w gazach spalinowych. Im wyzsza jest zawartosc wilgoci w gazach spalinowych opuszczajacych instalacje, tym skuteczniej usuwa sie z nich dwutle¬ nek siarki. Przy ekonomicznym wykorzystaniu energii, korzystnie jest postepowac w taki sposób, aby cieplo uwalniane w reakcjach chemicznych wystarczalo do odparowania wprowadzonej ilosci wody* Jesli pozadane jest podwyzszenie koncowej temperatury gazów spalinowych, dokonuje sie tego albo przez zastosowanie ciepla z zewnetrz, albo za pomoce przeplywu goracych gazów spali¬ nowych.Istotne jest, aby zwiazek wprowadzany do strefy reakcji, pochodzacy od weglanu wapnia lub dolomitu, byl w postaci tlenku* Wyniki podene nizej w tablicy wskazuje w procentach ile dwutlenku siarki usunieto z gazów spalinowych gdy do pieca, zgodnie ze sposobem wedlug wynalazku wprowadza sie rózne ilosci weglanu wapnia, przy czym ilosci weglanu wapnia wyrazono w stosunkach molowych zawartos¬ ci wapnia w sproszkowanym weglanie wapnia do zawartosci siarki w paliwie wprowadzanym do pieca.Temperature gazów spalinowych mierzono bezposrednio przed miejscem wprowadzania wody lub pary wodnej, ze wyjetkiem temperatury 800°C, w którym to przypadku wode lub pare wodna wprowadzano bezposrednio do pieca*148 178 T a b 1 i Ca/S 0,48 0.52 ^ , L52 1.56 2,20 2,22 2,3 2.5 4,1 4.0 1 * Temperatura gazów spali¬ nowych B/ /°C/ 800*/ 50 202 90 200 120 110 90 800 120 ' Temperatura 1 gazów spalino¬ wych /°c/ 108 65 74 68 72 62 68 66 110 68 Zmniejszenie 1 zawartosci so2 / % / 42 56 77 $2 87 96 93 97 72 98 A/ Woda i para wodna wprowadzane bezposrednio do pieca 8/ Mierzona w miejscu bezposrednio przed miejscem wprowadzania wody* Przyklad II. Do pieca opalanego pylem weglowym, opisanego w przykladzie I, stosujac te same warunki pracy pieca wprowadza sie dolomit, zawierajacy 45% weglanu wapnia /CaC03/, 45% weglanu magnezu /MgC03/ i 10% zanieczyszczen. Ilosc dolomitu potrzebna na podstawie równania, w stosunku do ilosci wprowadzonej siarki wynosi 6,8 t/h.Weglany wapnia i magnezu zawarte w dolomicie rozpadaja sie w piecu na tlenek wapnia, tlenek magnezu i dwutlenek wegla, które opuszczaja piec wraz z gazami spalinowymi.Czesc tlenków w piecu reaguje z tlenkami siarki obecnymi w gazach spalinowych, tworzac siarczan lub siarczyn* W gazach spalinowych w piecu lub w przewodzie gazów spalinowych lub w odddzielnym reaktorze, umieszczonym za przewodem gazów spalinowych, rozpyla eie wode i/lub pare wodna, dzieki czemu tlenki, które nie przereagowaly w piecu moga ze wzgledu na zwiekszona zawartosc wilgoci, tworzyc wodorotlenek. Czesc wodorotlenku reaguje z tlenkami siarki, obecnymi w ga¬ zach spalinowych, tworzac tym samym sproszkowany produkt reakcji. Gdy stosuje sie dolomit, wysoce reaktywny wodorotlenek wapnia przereagowuje przed wolniej reagujacym wodorotlenkiem magnezu, który gdy ilosc wapnia jest wystarczajaca, przechodzi przez reaktor niemal nie ulegajac reakcji. Projektujac przebieg procesu tak, aby.prowadzic go tylko^uwzgledniajec wapn obecny w dolomicie, doprowadza sie do procesu podana wyzej równowazna ilosc. Gdy stosu¬ nek molowy wapnia do siarki wynosi co najmniej 1, wyniki procesu sa zasadniczo zgodne z odpo¬ wiednimi wartosciami podanymi wyzej w tablicy.Przyklad III, Do pieca jak w przykladzie I, stosujac te same warunki pracy pieca, wprowadza sie tlenek wapnia zawierajacy 10% zanieczyszczen, Jesli chodzi o reakcje, to teoretycznie równowazna ilosc tlenku wapnia w stosunku do ilosci siarki wprowadza¬ nej do pieca w paliwie wynosi okolo 1,9 t/h.Czesc tlenku wapnia reaguje w piecu z tlenkami siarki obecnymi w gazach spalino¬ wych, tworzac siarczan lub siarczyn wapnia.Wode i/lub pare wodna rozpyla sie w gazach spalinowych albo w piecu albo w prze¬ wodzie gazów spalinowych, badz w oddzielnym reaktorze umieszczonym za przewodem gazów spali¬ nowych. Ze wzgledu na zwiekszona zawartosc wilgoci, tlenek wapnia tworzy wysoce reaktywny wodorotlenek wapnia, który szybko reaguje z tlenkami siarki ciagle jeszcze obecnymi w gazach spalinowych. Im wyzsza zawartosc wilgoci w gazach spalinowych po opuszczeniu instalacji, tym skuteczniejsze jest usuwanie dwutlenku siarki z gazów spalinowych. Korzystnie jest prowadzic proces w taki sposób, aby cieplo wydzielane w reakcji chemicznej wystarczalo do odparowania ilosci dodanej wody. Gdy ilosc wapnia, wprowadzona w tlenku wapnia jest obliczona w stosunku molowym do siarki, uzyskane wyniki sa zgodne z wynikami podanymi w tablicy w przykladzie I,6 148 178 Zastrzezenia patentowe \* 1. Sposób usuwania gazowych zwiezków siarki, a zwlaszcza dwutlenku siarki z gazów spalinowych z pieca, droge reakcji ze zwiezkiem metalu alkalicznego lub metalu ziem alka¬ licznych, znamienny tym, ze do pieca oprócz spalanego materialu zawierajecego siarke i gazu zawierajecego tlen, wprowadza sie w postaci pylu tlenek metalu alkalicznego i/lub tlenek metalu ziem alkalicznych i/lub zwiezek ulegajecy w piecu przeksztalceniu w taki tlenek, zwlaszcza weglan, wzglednie tlenek w postaci pylu wprowadza sie do gazów spalinowych zawierajecych gazowe zwiezki siarki, uchodzecych z pieca, a w piecu i/lub w gazach spalino¬ wych rozpyla sie oddzielnie wode i/lub pare wodne, przeksztalcajec tlenek w wodorotlenek, po czym oddziela sie od gazów staly produkt reakcji zawierajecy siarczan i ewentualnie 6iarczyn metalu alkalicznego i/lub metalu ziem alkalicznych. 2. Sposób wedlug zastrz.l, znamienny tym, ze zwiezek w postaci pylu wprowadza sie w nadmiarze w stosunku do ilosci siarki zawartej w gazach spalinowych. 3* Sposób wedlug zastrz.l albo 2, znamienny tym, ze wode i/lub pare wodne rozpyla sie, gdy temperatura gazów spalinowych wynosi 50 - 800°C# korzystnie 90 - 200°c, 4. Sposób wedlug zastrz.l, znamienny tym, ze wode rozpyla sie w gazach spalinowych maksymalnie w takiej ilosci, aby mogla zostac odparowana pod wplywem ciepla zawar¬ tego w -gazach spalinowych i ciepla reakcji. 5. Sposób wedlug zastrz.l, znamienny tym, ze do reaktora z zewnetrz doprowadza sie niewielke ilosc dodatkowej energii przed skierowaniem gazów spalinowych do od- -ctei*elenia od nich stalego produktu reakcji. 6« Sposób wedlug zastrz.l, znamienny tym, ze jako zwiezek w postaci pylu wprowadza sie weglan wapnia, weglan wapniowo-magnezowy i/lub tlenek wapnia, tlenek wap- niowo-magnezowy.Pracownia Poligraficzna UP PRL. Naklad 100 egz.Cena 400 zl PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL