Opis patentowy opublikowano: 88 05 31 143208 Int. Cl* C07D 473/32 A61K 31/52 CZYTELNIA Urzedu fotemowego Twórca wynalazku Uprawniony z patentu: The Wellcome Foundation Limited, Londyn (Wielka Brytania) Sposób wytwarzania nowej 2-amino-9-/2-hydroksyetoksymetylo/puryny Przedmdoteim wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowej 2fHaimdno-9^^hyidroiksyeit<)Lksymeityl)o/pu- ryny oraz jej fizjologicznie dopuszczalnych soli o dzialaniu wirusobójiczyim.W opisie patentowym Wielkiej Brytanii nr 1523 865 opisano duza gnupe pochodnych puryny zawierajacych w pozycji 9 lancuch acykliczny.Stwierdzono, ze pochodne te dizialaja wirusobój- czo wobec róznych grup wirusów DNA, a zwlasz¬ cza przeciw wirusom herpes, takim jak Herpes siimplex. Odkryto, ze szczególnie dobre dzialanie wirusobójicze wolbec wirusów herpes, takich jak Herpes siimp!ex, wykazuje jedna z tych pochod¬ nych,, a mianowicie 9-i/E-hydroksyetoksymetyllov/lgu- anina (zwana acyclovit). Jakkolwiek "aeyclbvir jest szczególnie skuteczny przy .podawaniu miejscowym luib pozajelitowym, to jednak pnzy podawaniu do¬ ustnym jesit on wchlaniany tylko w umiarkowa¬ nym stopniu, co. znajduje odbticie w poziomie leku w osoczu. Nalezy wziac pod uwage, ze w przy¬ padku leczenia schorzenia wewnetrznego przez do¬ ustne podawanie leku, nieodzownie pozadane jest, aby lek wchlanial sie dobrze z przewodu pokar¬ mowego zoladkoworijelditowego, a co za tym idzie, aby jego- poziom w osoczu byl wysoki.Obecnie nieoczekiwanie odkryto, ze pochodna puryny zawierajaca aitom wodoru w pozycji 6 pierscienia purynowego, a mianowicie 6^dezoksy- acyclbwr, to jest 2Hamtino^-t/2Hhydroksyetjoksyme- tylo/puiryna o wzorze 1, 6^wodbrowy analog acy- 10 15 clovdru,, moze latwo ulegac pod wplywem dizdala- nia enzymów typu moliibdb-tflawo-toialkbwego (zwlaszcza oksydazy^dehydrogenazy ksanitynowej lub oksydazy aldehydowej) przeimdanotm in vivo w odpowieidnia pochodna 64iyidroksypurynowa, wykazujaca dziialanie wtausofoójicze. Oo wiecej, w wyniku doswiadczen na szczurach stwierdzono, ze w rezultacie doustnego podawania takliej .pochod¬ nej 6-wodorowej uzyskuje sie skiuiteczne wchla¬ nianie z przewodu zoiadkowoHjJeiitowegb oraz wy¬ sokie stezenie w osoczu odpowiedniej pochodnej 6-hydroksylowej, powstalej droga enzymatycznej przemiany pochodnej 6-wodbrowej. Ponadto, np. 6-dezoksyacyclovir jest znacznie lepiej rozpusz¬ czalny w wodzie niz acyclioviir (odpowiednio 50 mg/ml i 1,23 mgtoi w temperaitutrze 25°V). Dzieki tej polepszonej rozpuszczalnosci w wodziie 6-dezo- ksyacyclovir mozna stosowac w wiflekszej liczfofie wodnych preparatów farmakologicznych, przy kitó- 20 rych sporzadzaniu konieczne jest rozpuszczenie leku w pewnym stopniu.'Solami 2-,amino-9^4iydroksyetoksymeity!loVtpuiry- ny o iwzorze 1, których stosowanie w celach tera¬ peutycznych jest wygodne, sa fizjologicznie do¬ puszczalne sole takich kwasów organicznych jak kwas mlekowy, octowy, jablkowy i p-toluienosul- fomowy oraz fizjologicznie dopuszczalne sole ta¬ kich kwasów mineralnych jak kwas solny lub siarkowy.Odkrycie, ze opisana powyzej 6^wodoropuiryne 25 143 208143 20$ mozna latwo przeprowadzac w jej odpowiedni analog 6nhydiroksyiowy jest zaskakujace, jako ze diatyichczasowe badania z uzyciem oksydazy ksan- tynowej z mleka krowiego (H, Lettre i inni, (19t67) Bdodheim. Pnarmacol., 16, 1747—»1755 i T. A. Kre- niltsky i inni, (10713), Arch. Biophys., 150, 586— 590), wykazaly, ze podstawienie w pozyoji 9 znosi lnub znacznie zimniejisiza predkosc, z jaka rózne puryny ulegaja utlenieniu. W swietle tych obser¬ wacji nieoczekiwane jes^t odkrycie, ze enzym ten uitflenda np. 6Hdezoksyacyclovir, 9-podsta[wlona po¬ chodna 2-aminopuryny, szybciej niz 9-niepodsta- wiona puryne, a takie wlasnie zjawisko stwier¬ dzono podczas badian prowadzonych z uzyciem enzymów.Zwiazek o wzorze 1 oraz jego fizjologicznie do- pulszczaine sole mozna wyftwarzac sposobami ana¬ logicznymi do sposobów wytwarzania zwiazków o zfoflazonej budowie, np. ujawnionych w opisie patentowym Wielkiej Brytanii nr 1523 865.Zgodny z wynalazkiem sposób wytwarzania no¬ wej 2-aoiidno-dV2-(hydroksyeitoksymetylo/puryny o wzorze 1 oraz jej fizjologicznie dopuszczalnych soli polega na tym, ze redukuje sie zwiazek o ogólnym wzorze 2, w którym M oznacza atom wodoru lufo chlorowca adbo gnupe merkapto, a G oznacza grupe acetyioaimidowa, wzglednie G ozna¬ cza grupe aminowa; gdy M ma wyzej podane znaczenie z wyjaitkiem atomu wodoru, ailbo sól lub ester zwiazku o wzorze 2, wytwarzajac zwia¬ zek o- wzorze 1 albo jego fizjologicznie dopusz¬ czalna sól lufo fizjologicznie dopuszczalny ester i ewentualnie powstaly zwiazeik o wzorze 1 w postaci zasady przeprowadza sie w fizjologicznie dopuszczalna sól addycyjna z kwasem itfDuib po¬ wstala sól addycyjna z kwasem przeprowadza sie w wolna zasade fylufo powstaly ester zwiazku o wzomze 1 przeprowadza sie w wofflny zwiazek o wizorze 1 lufo jego fizjologicznie dopuszczalna sól.Korzystnie stosuje sie zwiaizek o wzorze 2, w kitóryjm M oznacza atom chlorowca, przy czym redujkcje prowadzi sie droga uwodornienia w obecnosci katalizatora palladowego.Gdy M oznacza grupe tio, przemiane mozna zrealizowac stosujac zwiazek o wzorze 2, w któ¬ rym kazda z grup aminowych lufo hydroksylo¬ wych jest ewentualnie zabezpieczona grupami acylowyimi i prowadzac reakcje z uzyciem niklu Raneya jako ka sadowym, co dodatkowo powoduje usuniecie grup zajbezpiectoadajcych grupy aminowe i/lufo hydroksy^ lowe np. droga hydrolizy, z uzyciem np. aminy, takiej' jak metyloamina lufo trójetyloamdha, ko¬ rzysitnie w srodowisku wodnym. Meitody te, po¬ dobnie jak inne znane meitody, opisano w pulbii- kacji Pused Pyrimlidines, Part II, Piurines Bd., D. X Brown (1971 , Wileynlnitenscience. : . Wyjsciowe zwiazki stosowane w wyzej opisa¬ nym sposobie mozna wytwarzac znanymi metoda- imij np. opisanymi w wyzej wspomnianym opisie patenltowym Wielkiej Brytania nr 1< 523 8©5.(Wysoki poziom wchlaniania zwiazku o wzorze 1 iz; pnzewlodlu zolajdkowo-jeliitowego sprawia, ze jest on szczególnie uzyteczny w sytuacjacih,, w których pozajdane jestt douisitne podawanie leku, np. w le¬ czeniu choróib wywolywanych przez rózne wirusy DNA, takich jak choroby wywolywane przez wi¬ rusy herpes (np. Hlerpes sianpiex),, variceiHla i zo- ster oiiaz cyitomegalowirusy, jak równiez choroby 5 wywolywane przez wirusy hepaititis B lufo Ep- stein-Barr. Zwiazek o wzorze 1 mlozna takze sto¬ sowac w leczeniu lufo profilaktyce wywolywanych przez wiiruisy brodawczaków i brodawek. Zwiazek o wzorze 1 jest uzyteczny nie tylko- w medycy- 10 nie, ale takze w weterynarii, w lecfcemiu i profi¬ laktyce chorób wirusowych zwierzat, np. ssaków.Sposób leczenia lufo zaipobiegania chorobom wi¬ rusowym u zwierzajt, w tym ssaków oraz u ludzi, wykorzystujacy zwiazek o wzorze 1, polega na 19 tym,, ze pacjentowi podaje sie winuisobójczo sku¬ teczna ilosc zwiazku o wzorze 1 lufo jego fizjolo¬ gicznie dopuszczalnej soli.'Zwiazek o wzorze 1 oraz jego fizjoilogieznie do¬ puszczalne sole (zwane dalej zbiorczo sufostancja- 20 mi czynnymi) mozna podawac dowolnymi droga¬ mi wlasciwymi dla leczonego s/tanu, to znaczy do- uisitnie, doodtoyitniczo, donosoWo, miejscowo- (w tym podpoiiczkowo i podjezy|kowO), dopochwowo i po- zajeliitowo (w tym podskórnie, domiesniowo, do- * zylnie, sródskórnie, dooponowo i nadoponowo).Korzystna droga podawania moze ulegac zmianie, np. w zaleznosci od1 stanu przyjmujacego lek.Ilosc sufostancji czynnej podawana w wyzej opi¬ sanych celach zalezy od pewnej liczby czynników, 30 takich jak nasilenie leczonego schorzenia i rodzaj pa;cjen«ta, przy czym ostateczna decyzja co do sto¬ sowanej ilosci nalezy do- prowadzacego przypadek lekarza lub weterynarza* Na ogól jednak, we wspomnianych zastosowaniach wlasciwa dawka W skulteczna wynosi G,|l—250 mg na 1 kg masy ciala pacjenta dziennie, a korzystnie 1—0t0 mgi/kg, zas najkorzystniej 5—20 mg/fcg dziennie. Dawka opty¬ malna wynosi okolo HO mg^ftcg dziennie (o ile nie podano inaczej, wszys/tkie udlzialy wagowe sufo- 40 stancji czynnych obliczane sa w przeliczeniu na wolny zwiaizek o. wzonze 1„ a wiec w przypadku soli udzialy te nalezy odpowiednio zwiekszyc).Zadana dawke korzystnie podaje sie w dwu, trzech, czterech lufo wiecej dafwkach podzielonych 45 w odpowiednich odstepach czasowych w ciagu dnia. Dawki podzielone moga miec positac dawek jednostkowych, np. zawierajacych po 10-hIOOO mg, korzysitnie 2i0—500 mg, a najkorzystniej 1W)—400 mg substancji czynnej. 50 .Substancje czynna mozna podawac sama, lecz korzystoie nadaje sie jej positac preparatu far¬ makologicznego. Preparaty tak)ie„ przeznaczone do stosowania w medycynie lufo weterynarii, zawie¬ raja co najmniej jedna zdefiniowana powyzej sufo- W stancje czynna oraz jeden lufo wiecej nosników tej substancji i ewentualnie dodatkowe sulbsitan- cje o dzialaniu terapeutycznym. Nosnik lufo nosni¬ ki musiza^ byc dopuszczalne" w tym sensie, ze powinny one nadawac sie do sitosowiania razem M z innymi skladnikami, preparatu i nie byc szkod¬ liwe dla pacjenta.Preparaty moga byc odpowiednie do podawania doustnego, doodfoyitniczego, donosowego, miejsco¬ wego (iw tym podpoliczkowego i podjezykowego), •5 dopochwowego lub pozajelitowego fw tym pod-143 208 ft 6 skórnego, domiesniowego, dozylnego, sródiskórhe- go, doopomowego i nadoponowego). Preparaty mo¬ ga miec postac dawek jednostkowych i mozna je wytwarzac dowodnymi znanymi sposobami. Spo¬ soby takie obejmuja etap laczenia substancja czyn¬ nej z nosnikiem,, który stanowi jedna lufo wiecej substancji pomocniczych. Na ogól preparaty spo¬ rzadza sie przez polaczenie i dokladne zmieszanie substancji czynnej z nosnikami cieklymi i/lufo subtelnie rozdrobnionymi nosnikami stalymi, pro¬ wadzace do uzyskania mieszaniny jednorodnej, a nastepnie, w racie potrzeby, ksztaltowanie pro¬ duktu.Preparaty do podawania doustnego moga mdec postac preparatójw jednostkowych, takich jak ka¬ psulki, oplatki lufo tabletki, z których kazid-a za¬ wiera z góry okreslona ilosc substancji czynnej, wzglednie postac proszku, granulatu,, roztworu lub zaiwiesiny w cieczy wodnej luib niewodnej, cieklej emulsja typu'olej w wodzie lulb cieklej emulsji woda w oleju. Soifostancja czynna moze sie takze znajdowac w kapsule sitanowiacej nosnik leku o przedluzonym dzialaniu, w powidelku leczniczym luib w pascie.Tabletki mozna wykonywac metoda prasowania hub formowania* ewentualnie z uzyciem jednego lulb wiecej srodków pomocniczych. Tabletki pra¬ sowane mozna wykonywac przez prasowanie w odpowiednim urzadzeniu substancji czynnej w po¬ staci sypkiej, np. w postaci proszku lulb granula¬ tu, ewentualnie zmieszanej z lepiszczem,, srodkiem poslizgowym, obojetnym rozcienozadnikiem, kon¬ serwantem, srodkiem powierzchniowoczynnym lub dyspergatorem. Tabletki formowane mozna wy¬ konywac przez formowanie w odpowiednim urza¬ dzeniu mieszaniny sproszkowanego zwiazku, i sta¬ nowiacego zwilzacz obojetnego cieklego rozcien- czaMka. Tabletki mozna ewentualnie powlekac lub nacinac, a takze sporzadzac je tak, aby uzy¬ skac powolne lub kontrolowane uwalnianie za¬ wartych w nich substancji czynnych.|W przypadku zakazen oczu luib innych tkanek zewnetrznych, np. w jamie ustnej lulb na skórze, korzystnie stosuije sie preparaty w postaci masci lulb kremu do stosowania miejscowego, zawiera¬ jace substancje czynna w ilosci np. 0,0715—BOtyo, korzystnie 0,2—'15%, a najkorzystniej Q,5—aotyo (udzial wagowy). W przypadku masci substancja czynna moze byc zawarta w parafinowej lub mie¬ szajacej sie z woda podstawie masci. Alternatyw¬ nie, substancji czynnej nadaje sie postac kremu o podsitawie typu olej w wodlzie.W razie potrzeby faza Wodna podstawy kremu moze zawierac np. co naijmniej 30*/o (udzial wa¬ gowy) alkoholu wielowodorotlenowego, to jest al¬ koholu zawierajacego dwie luib wiecej grup wo¬ dorotlenowych, takiego jak glikol propylenowy, butanodiolHl,3-oniannit, sorfodlt, gliceryna, glikol po¬ lietylenowy i iefo mieszaniny. Preparaty do stoso¬ wania miejscowego moga korzystnie zawierac zwiazek polepszajacy wchlanianie lub przenikanie substancji czynnej przez skóre lulb inne dotkniete schorzeniem obszary. Przykladami takich zwiaz¬ ków polepszajacych przenikanie przez skóre sa dwamietyttosuitfotILenek i jego analogi.Faze olejowa preparatów emulsyjnych mozna wytwarzac w znany sposób ze znanych skladni¬ ków. Faze te moze stanowic jedynie srodek^emul¬ gujacy (zwany fei emulgatorem),, lecz korzystnie stanowi ja mieszanina co najmniej jednego emul¬ gatora z tluszczem itfljujb olejem. Korzystnie hy- drofilowy emulgator laczy sie z Mo;ffliowyim emul¬ gatorem pelniacym role stabilizatora. Korzystnie stosuje sie i olej, i tluszcz, Emuilgator lub emul¬ gatory wraz ze stabilizatorem lab stabilizatorami tworza tak zwany wosk emulgujacy, zas wosk ten wraz z olejem itlufo tluszczem tworza tak zwana emiufllgujaca podstawe masci,, bedaca oleista faza zdyspergowana preparatów kremowych.Emulgatorami i1 stabilizatorami emulsji od|po- wiednimi w przypadku omawianych tu prepara¬ tów sa Tween 60, Span 80, alkohol cetostearylb- wy, alkohol mirystylowy, monostearynian glicery¬ ny i laurylosiairczan so,du. Dobór odpowiednich olejów lub tluszczów zalezy od wlasciwosci kos¬ metycznych, które chce sie uzyskac, gdyz roz¬ puszczalnosc suibsitancji czynnej w wiekszosci ole¬ jów stosowanych do wytwarzania farmakologicz¬ nych preparatów emulsyjnych jest bardzo niska.Tak wiec krem korzystnie powinien byc nie- tlusty, nie plamiacy i zmywalny oraz mdec odpo¬ wiednia konsystencje dla unikniecia wyciekania z tubek i innych pojemników.Stosowac mozna prostolanouchowe lub rozga¬ lezione jedno lub dwuzasaKjbwe estry alkilojwe, takie jak dwudzoadypdnian, stearynian" izocetylu, dwuester glikolu propylenowego i kokosowych kwasów tluszczowych, mirystynian izopropylu* ole- inian decylu, paimdtynian izopropylu, stearynian butylu, palmiiltynian 2-etoksyheksyilu lufo mieszani¬ ne rozgalezionych estrów znana jako Crodiamol CAP, a korzystnie trzy ostatnie estry. Estry te mozna stosowac osobno lub w mieszaninach, w zaleznosci od pozadanych wlasciwosci. Alterna¬ tywnie, stosowac mozna topniejace w wysokiej temperaturze lipidy, tafcie jak biala parafina miekka iTlufo parafina ciekla lulb inne oleje mi¬ neralne.I*) preparatów. do stosowania miejscowego do oczu naleza takze kropie do oczu, w których sub¬ stancja czynna jest rozpuszczona lub zdyspergo¬ wana w odipowiednim nosniku, zwlaszcza w wod¬ nym rozpuszczalniku substancji czynnej." Pozada¬ ne stezenie suibsitancji czynnej w takich prepara*- tach wynosi Q,i5—GiO*/oi, korzystnie 0,5—ilOMu, & zwla¬ szcza okolo l,5d/o Oudzial wagowy).Preparatami do stosowania miejscowego w ja- mce ustnej sa tabletki podjezykowe, w których substancja czynna zawarta jest w podstawie sma-* kowej, zazwyczaj sacharozie, gumie arabskiej lub zywicy tragakantowej,, pastylki, w których sufo- s^annja czynna zawarta jest w podstawie obojet¬ nej, takiej jak zeJiaityna i gliceryna alto sacha¬ roza lub guma arabska oraz plyny do plukania ust, zawierajace substancje czynna w odpowiedz nim cieklym nosniku.Preparatami do podawania doodbyitndczegó ithk ga byc czopki, których odpowiednia podstawa jest np. maslo kakaowe lufo salicylan. 10 15 2Q » 30 35 «9 45 50 55 00143 20S Daw¬ ka (img/ 4kg) 5 20 25 Gzas pobie¬ rania próbek moczu (godziny) 0—24 24—48 0—24 04—48 Tablica 1 Wydzielona dawka acyclOvdru (°/o) acyclovir • — — — 129,2 <4) amdno- acyclovir 24,7 (2) 01,4 (2) 24,8 (2) 0,3 (2) — 6-dezoksy- acyclovir 67,0 <1) 0,2 (1) 60,1 (ii) 0,3 (1) — / Tablica 2 Ldczba godzin po podlaniu dawki 20 irmg/kg Sitezenie acycloviru w osoczu IdMJmole) amdnoacyclóvir 6^dezoksy- a|cyclovdr Szczur 1 Szczur 2. Szczur 3 0,5 1 2 4 6 20 12,75 3,03 2,48 0,03 0,34 0,1 16,6 4y&6 1,00 0,41 0,01 30 18,6 17,5 6,7 4,06 0,25 Badania toksycznosci prowadzono nastepujaco.'Psom rasy Beiagle (2 samce i 2 samice) poda¬ wano doustnie 6-dezoksyacyclovir w dawce 40 mgi^kg diziennie (raz dziennie w ciagu 5 kolejnych dni). U 1 samca< i 1 sa(micy usmierconych po .uply¬ wie okresu podiawania leku oraz u 1 samica i 1 samicy usmierconych w dwa tygodnie po uply¬ wie okresu podawania leku nie stwierdzono obja¬ wów toklsycznosici.(Badanie dzialania przeciwwirusowego prowa¬ dzono nastepujaco: a) 70 myszy CDI zakazono 3i00 dawkami LD5o szczepu IOI wirusa Herpes simpdex typu 1 poda¬ nymi domózgowo w dawce 0;0t25 mil. Myszy po¬ dzielono na grupy po 10 osobników. Jeidlnia grupa pelnila funkcje grupy kontrolnej,, zas innym gru¬ pom podano CA) acyclovir w dawce 100 mgykg/ /dzien (i) .podskórnie (s.c), (ii) doustnie (p.o.) i (iii) dcotrzewnowó (i.p.), (iB) zwiazek z przykla¬ du I (6-dezcksyacyclovir) w dawce 100 mg^kg/ /dzien (i) podskórnie, (ii) doustnie i Oiil) poziajeli- towo. Grupy poddteuwane zabiegowi otrzymaly dawki leków w 2—3 godziny ,po zakazeniu oraz dwa razy dziennie w ciagu 4 dni (4f). Obserwacje prowadzono w ciagu 14 dni, notujac czas przezy¬ cia. Wyniki podano w tablicy 3.Z powyzszych rezultatów wynika,, ze przy poda¬ waniu doustnym 6ndezoksyacyclovir ma dzialanie skuteczniejsze od acylcToviru. ib) 40 myszy CDI zakazono i poddano zabiegom, jak w punkcie a). Myszy dzielli sie na 4 grupy po 10 osobników, przy czyim jedna z tych grup sluzy jako grujpa kontrolna*. Grupa badana I otrzymala dawke 100 mgf/kg zwiazku z przykladu IV, grupa 15 20 25 95 40 45 60 60 65 10 Tablica 3 Badana grupa Czas przezycia |(jdni) Sredni (cza® przesycila Grupa kontrolna 4+2 I+Bf 5+3 M07 Acyckwir 6-dezoksy- io acyclowr 1+2 3+3 T+4 2+4f 2+5 Acyclovir (p.o.) 2+2 3+3 6+4 fly325 6-dezoksy- acyclovir (p.o.) /l+2t 1+4 2+15 3+6 1+8 1 osobnik przezyl: 0,186 Acyclovir (14).) 2+2 2+4 2+15 2+7 ^242 1 osobnik przezyl 6-dezoksy- acyclowr (d.p.) l+2t 2+Q. 1+4 l+4f 4+6 1+8 0£33 badana II otrzymala dlaiwke 100 mg/kg zwiazku z przykladu MB, a grupa baidana HI otrzymala dawke 100 mgi/kg acycloviru jako zwiazku kon¬ trolnego. Wszysitkie leki podawano podskórnie.W ciagu. 14 dni rejestrowano* czasy przezycia, któ¬ re podano w tablicy 4.Badana grupa Grupa kontrolna Grupa I Grupa II Grupa III 1 Tablica) 4 Czas przezycia 1+2 4+2f 4+3 H+4 1+0 1+10 8 osobników przezylo 1+4 2+4f 3+15 1 + 7 1+8 1+0 1 osobnik przezyl l+2f 1+3 ,l+3t 1+4 2+5 2+6 1+113 1 osoibnik przezyl Sredni czas przezycia 0,37 0j02 0,17 0,01 Wynalazek ilustruja nastepujace przyklady, w których skrót ,M" ozmajcza temperature topnie¬ nia.Przyklad I. 2Hamdno-0-/2^yidroksyeitokByime- •tyla1-0iH-ipuryna Mieszanine 2,48 g (7,13 mmola) 2-amdno-6-chlo- ro-0-^nbenzyloksyetcksyimert;yloi/|puryny, 2150 ml eta¬ nolu absolultnego, 1,9 ml trójeityloairndny i 0,6 g 5% palfladfci na weglu wytrzasa sie w aitano&feirze wodoru (poczatkowe cisnienie wodoru 344,5 fcFa) w temperaiturze pokojowej,, w ciagu 2 godzin.Mieszanine przesacza sie, a po dodaniu 0,265 g katalizatora palladowego i 1,0 ml tr6jetyloam4ny, mieszanine wytrzasa sie w atmosferze wodoru jeszcze w ciagu 16 gbdzdn. Roztwór eitanolowy przesacza sie przez warstwe celditu i odparowuje poid zmniejszonym cisnieniem. Uzyskana sulbsitan- cje stala ekstrahuje sie kilkakrotnie wrzacym benzenem. Ekstrakty benzenowe laczy sie, dodaje 20 mi 40% wodnego roztworu metyloaimlny l 20143 208 11 12 ml meltanolu i calosc pozostawia do odparowania do -sucha w otwartej kolbie na lazni papowej.Powstala; mieszanine rozciera sde z eterem dla usuniecia Nnmetyilobenzaffnddu, a potem rektystall- ziuje ze l Hhyid!wkisye(toksymetyW-S(H-piua:yne w postaci ana- ldityeznde czystych bialych granulek o t.t. 186— 187,i5°C.Przyklad II. a) 2Haicetamddo^9-acetylo-6-imer- kapto^OHipuryna Mieszanine 54,0 g tdoguaniny, 250 ml bezwodni¬ ka octowego i 2,0 g kwasu p-toluenosulfonowego ogrzewa sde w ciagu nocy w temperaturze wrze¬ nia pod chlodnaca zwrotna. Mieszanine reakcyjna chlodzi sie, a powstala sulbstancje stala odsacza i dokladnie przemywa lacetonem,, otrzymujac 62,3 g 2nace)tamiido-9-aicetyio^6Hmerkapto-9H-(piuryny w po¬ staci brazowej suibstancjd stalej,, której budowe potwierdza wlidmo NMH. b) 2^aceitamddb^-/2nacetoksyetoksymetylo/-6Hmer- kapto^H-puryna Do mieszaniny 3(0,0 g 2-acettajmdido-9-aceltylo-6- merkapto-9)H-puryny i 2j0 g kwasu p-rtoluenosul- fonowego w 150 ml toluenu wkrapla sie w ciagu 4 godzin w temperaturze 90^9i5°C 40,0 g dwu- octanu 2^oksa)butanodiolu-l,4. Po uplywie 10 go¬ dzin mieszanine reakcyjna chlodzi sie, a uzyskana sulbstancje stala odsacza i przemywa acetonem, a poteim rekrystaliziuje z mieszaniny dwutmetylo- formamddu i acetondtrylu (1 ' !1) i oidibarwia we¬ glem aktywnym. Otrzymuje sie 25,69 g 2nacetami- do-0-i/12HacetoksyetoksyimietylOi/^6Hmetfkap(to-9H-(pury- ny w postaci zóltej suibstancjd sitadiej o tjt. 205— ao6°c. c) 2 0,50 g (1,83 mmola) 2^cetaimddo^9-v12^aicetoksy- e«toksyimfitylo/-6Hmerkapto-9iH-puiryny, 2 g swiezo 10 15 20 25 30 35 przygotowanego niklu Raneya Wh2 i 25 ml 58% NH4OH ogrzewa sie w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 2 gpdzdn. Po odsacze¬ niu katalizatora, przesacz zatejza sie do objetosci 5 ml. Po dodaniu 20 mi acetonu wyitrajcony osad odsacza sie i suiszy otrzymujac 0„21 g (G5°/o wy¬ dajnosci teoretycznej) bialej suibstancjd stalej o t.t. 188—il89°C, której chromatogram TLC i widlma NM(R odpowiadaja chromatogramowd i widmu próbki wzorcowej. PL PL PL PL PL PL PL PL PL