Przedmiotem wynalazku jest nowy sposób wy¬ twarzania pochodnej kwasu fenylooctowego. Kwas o-(2,6-dwuchjoroanilmo)-fenyloocLowy, zwla z:za w postaci swej soli sodowej, ze wzgledu na swe silne dzialanie przeciwzapalne i przeciwreumatyczne uzyskal znaczenie jako substancja czynna odpo¬ wiednich leków. Sposoby jego wytwarzania, omó¬ wione np. w polskich opisach patentowych nr ir: 56879, 67901 i nr 68397, polegaja na syntezie tego zwiazku. Calkowicie rózniacy sie od dotychczasowych spo¬ sobów, oparty na reakcji rozkladu, nowy sposób wytwarzania kwasu o-(2,6-dwuchloroanilino)-feny¬ looctowego i jego soli z zasadami polega wedlug wynalazku na tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze przedstawionym na rysunku, w którym X oznacza grupe 2-furylowa, ewentualnie zacetalizowana gru¬ pe 5-formylo-2-furylowa lub rodnik winylowy pod¬ daje sie reakcji utleniajacej degradacji a powstaly kwas o-(2,6-dwuchloroanilino)-fenylooctowy ewen¬ tualnie przeprowadza sie w sól z zasada. W substratach o wzorze przedstawionym na ry¬ sunku zacetalizowany rodnik 5-formyio-2-furylowy zawiera grupe formylowa wystepujaca np. w po¬ staci nizszego acetalu dwualkilowego, takiego jak acetal dwumetylowy, acetal dwuetylowy itd., albo w postaci nizszego acetalu alkilenowego, takiego jak acetal etylenowy, acetal propylenowy, acetal trójmetylenowy itd. Degradacje utleniajaca w sposobie wedlug wy¬ nalazku prowadzi sie za pomoca srodka utleniaja¬ cego, takiego jak ozon, nadtlenek wodoru, po¬ wietrze. Najpierw np. na zwiazek o ogólnym wzo¬ rze przedstawionym na rysunku dziala sie ozonem, korzystnie chlodzac, i w razie potrzeby doprowadza sie reakcje degradacji do zakonczenia przez doda¬ nie dalszego srodka utleniajacego, takiego jak sól kwasu nadmanganowego lub nadtlenek wodoru. W szczególnosci na zwiazek o ogólnym wzorze przedstawionym na rysunku, w którym X oznacza grupe 2-furylcwa lub ewentualnie zacetalizowana jak- wyzej podano grupe 5-forniylo-2-furylowa, w srodowisku rozpuszczalnika nie opózniajacego re¬ akcji, takiego jak aceton, metyloetyloketon, dwu- chloroetan, toluen, pirydyna lub im podobne, w temperaturze od —70°C do +50°C, albo w tempe¬ raturze pokojowej w przypadku X stanowiacego grupe 2-furylowa, w ciagu 1—10 minut, zwlaszcza w ciagu 4—5 minut, albo w ciagu dluzszego czasu w przypadku wiekszych szarz, dziala sie ozonem, nastepnie bezposrednio dodaje sie srodek utlenia¬ jacy, taki jak sól kwasu nadmanganowego, np. nadmanganian potasowy lub nadtlenek wodoru, razem z woda lub wodnym roztworem alkalicznym., np. razem z wodnym roztworem wodorotlenku so¬ dowego, a otrzymana mieszanine mieszajac poddaje sie reakcji w temperaturze od —40°C do tempera¬ tury pokojowej w ciagu okolo 10 minut do 5 go¬ dzin, korzystnie w ciagu okolo 30 minut do 5 go- 104 609104 609 3 dzin. Powstaly kwas o-(2,6-dwuchloroanilino)-feny¬ looctowy mozna wyodrebniac nastepnie w znany sposób i/lub przeprowadzac w sól z nieorganiczny¬ mi lub organicznymi zasadami, np. w sól sodowa. Zwiazek o ogólnym wzorze przedstawionym na rysunku, w którym X oznicza rodnik winylowy, utlenia sie zasadniczo w taki sam sposób, przy czym w razie potrzeby dotlenianie produktu ozo¬ nowania przeprowadza sie np. za pomoca soli kwasu nadmanganowego, takiej jak nadmanganian potasowy, w temperaturze wyzszej od temperatury pokojowej, np. w temperaturze wrzenia mieszaniny reakcyjnej, oo jednakze jest mozliwe tez w przy¬ padku dotleniania produktów reakcji otrzymanych z innych substratów. Substrat z grupa 2-fluorowa jako podstawni¬ kiem X, a mianowicie 2,6-dwuchloro-2'-furiurylo- -dwufenyloamine mozna latwo wytwarzac na dro¬ dze redukcji 2,6-dwuchloro-2'-furfuroilo-dwufeny- loaminy metodami Wolff-Kishner'a, Clemmensen'a, Bouvealut-Blanc'a i podobnymi sposobami reduk¬ cyjnymi. Jesli wytwarzanie nastepuje sposobem Wolff-Kishnera, to stosuje sie korzystnie 1—10 moli, zwlaszcza 3—5 moli, hydrazyny na 1 mol 2,6-dwuchloro-2'-furfuroilodwufenyloaminy w obec¬ nosci glikolu etylenowego, glikolu dwuetylenowego lub glikolu trójetylenowego w temperaturze 80—200°C, korzystnie w temperaturze 130—170°C. Równiez znana 2,6-dwuchloro-2'-furfuroilo-dwufe- nyloamine mozna latwo wytwarzac, poddajac re¬ akcji kwas N-(2,6-dwuchlorofenylo)-antranilowy w srodowisku eteropodobnego rozpuszczalnika, np. w srodowisku dioksanu lub rozpuszczalników podob¬ nych, w temperaturze od —40°C do temperatury wrzenia stosowanego rozpuszczalnika, korzystnie w temperaturze 0°C lub w temperaturze pokojo¬ wej, z furylolitem. Substraty z zacetalizowana grupa 5-formylo-2- -furylowa jako podstawnikiem X mozna latwo wy¬ twarzac na drodze reakcji 2-(chlorometylo)-2,,6'- -dwuchlorodwudwufenyloaminy i zwiazku Grig- nard'a, otrzymanego z odpowiedniego acetalu -chlorowco-2-formylofuranu, np. z acetalu 5-bro- mo- lub 5-jodo-2-formylofuranu, i z magnezu w srodowisku eteropodobnego rozpuszczalnika, takiego jak czterowodorofuran lub eter etylowy. Korzystnie reakcja zachodzi wobec ogrzewania w ciagu 1—3 godzin. Otrzymane przy tym acetale mozna np. na drodze hydrolizy w temperaturze pokojowej w obecnosci rozcienczonego kwasu siarkowego, roz¬ cienczonego kwasu solnego lub podobnych srodków przeprowadzac w zwiazki o wzorze przedstawionym na rysunku, w którym X stanowi wolna grupe -formylo- 2-furyIowa. N-(o-allilofenylo)-2,6-dwuchloroaniline, to jest zwiazek o wzorze przedstawionym na rysunku, w którym X oznacza rodnik winylowy, mozna np. wytwarzac w podwyzszonej temperaturze na dro¬ dze reakcji 2-(chlorometylo)-2,,6'-dwuchlorodwufe- nyloaminy ze zwiazkiem Grignard'a, otrzymanym z halogenku winylu, np. z bromku winylu, i mag¬ nezu w srodowisku eteropodobnego rozpuszczalnika, takiego jak czterowodorofuran lub eter etylowy. Podane nizej przyklady objasniaja blizej sposób wedlug wynalazku, nie ograniczajac zakresu ochro¬ ny. Temperature w przykladach podano w stop¬ niach Celsjusza. Przyklad I Do roztworu 0,2 g 2,6-dwuchloro- -2'-furfurylo-dwufenyloaminy wprowadza sie w temepraturze od —50°C do —40° ozon w ciagu 4 minut. Bezposrednio po tym dodaje sie 0,1 ml nadtlenku wodoru, 0,4 ml 10% wodnego roztworu wodorotlenku sodowego i 0,2 ml wody a otrzy¬ mana mieszanine miesza sie w temperaturze stop- io niowo rosnacej od —40°C do temperatury pokojo¬ wej. Nastepnie aceton odparowuje sie pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Do pozostalosci dodaje sie 2 ml wody, 0,5 ml 10% wodnego roztworu wodoro¬ tlenku sodowego i 5 ml octanu etylowego. War- stwe wodna oddziela sie i zakwasza 10% kwasem solnym a powstaly krystaliczny osad odsacza sie. Po przekrystalizowaniu osadu z mieszaniny eteru etylowego i heksanu otrzymuje sie kwas o-(2,6- -dwuchloroanilino)-fenylooctowy o temperaturze topnienia 156—157°. Substrat wytwarza .sie w sposób omówiony nizej. a). Do 260 ml 10% roztworu n-butylolitu w hek¬ sanie stale mieszajac wkrapla sie roztwór 42,5 g furanu w 100 ml eteru etylowego i 50 ml cztero- wodorofuranu. Do otrzymanego roztworu furylolitu mieszajac w temperaturze pokojowej dodaje sie w ciagu 2 godzin roztwór 35,2 g kwasu N-(2.6-dwu- chlorofenylo)-antranilowego w 300 ml czterowodo- rofuranu. Otrzymana mieszanine miesza sie wciagu 30 minut w temperaturze pokojowej i zadaje ja 150 ml eteru i 250 ml wody. Warstwe organiczna oddziela sie, przemywa woda i suszy. Rozpuszczal-. nik oddestylowuje sie a pozostalosc przekrystalizo- wuje sie z eteru dwuizopropylowego, przy czym otrzymuje sie w postaci zóltych igiel 2,6-dwuchloro- -2'-furfuroilo-dwufenyloamine o temperaturze top¬ nienia 129—130°C. b). Mieszanine 1,0 g 2,6-dwuchloro-2-furfuroilo- dwufenyloaminy, 4 ml 100% wodzianu hydrazyny i 10 ml glikolu dwuetylenowego miesza sie najpierw w ciagu 3 godzin w temperaturze 120° a nastepnie w aparaturze zaopatrzonej w oddzielacz wody miesza sie nadal w ciagu 4,5 godziny w tempera¬ turze 160°. Po ochlodzeniu dodaje sie 60 ml wody i otrzymana mieszanine ekstrahuje sie octanem etylowym. Warstwe organiczna przemywa sie woda« i suszy, a rozpuszczalnik oddestylowuje sie. Po chromatograficznym rozdzieleniu na zelu krzemion¬ kowym pozostalosci otrzymuje sie 2,6-dwuchloro- -2,-furfurylodwufenyloamine w postaci bezbarwnej cieczy. Jej analiza widmowa w podczerwieni wy¬ kazuje absorpcje przy 3320 cm-1 odpowiadajaca grupie -NH a widmo magnetycznego rezonansu jadrowego wykazuje pik metylenowy przy 4,02 ppm. Przyklad II. Do roztworu 0,6 g 5-[2-(2,6- -dwuchloroanilino)-benzylo-2-formylofuranu -"W ml acetonu mieszajac w temperaturze od —50° do —40°C wprowadza sie ozon w ciagu 3 minut. Nastepnie do mieszaniny reakcyjnej dodaje sie 60 0,3 ml 30% roztworu nadtlenku wodoru, 2 ml 10% wodnego roztworu wodorotlenku sodowego i 2 ml wody. Otrzymna mieszanine miesza sie do chwili, w której ocholdzi sie ona do temperatury pokojo¬ wej. Nastepnie odparowuje sie aceton pod zmniej- 65 szonym cisnieniem a pozostalosc, o ile to jest moz- 50 55IM&09 liwe, rozpuszcza sie w wodzie i nierozpuszczone czastki usuwa sie ekstrahujac benzenem. Wodny roztwór chlodzi sie lodem i zakwasza kwasem octowym. Otrzymany krystaliczny osad odsacza sie, suszy i przekrystalizowuje z mieszaniny eteru naf¬ towego i eteru etylowego, przy czym otrzymuje sie 0,45 g kwasu o-(2,6-dwuchloroanilino)-fenyloocto¬ wego o temperaturze topnienia 156^158°. Substrat wytwarza sie w sposób podany nizej. a), w kolbie czteroszyjnej do 0,32 g magnezu i 0,5 ml bezwodnego czterowodorofuranu dodaje sie —6 kropli dwuetylowego acetalu 5-jodo-2-formylo- furanu i 2—3 krople jodku metylu. Mieszanine po¬ zostawia sie nieruchomo do rozpoczecia reakcji. Wówczas miezza sie ja, równoczesnie utrzymujac temperature 20—30°. Mieszajac wkrapla sie roz¬ twór 3,9 g dwuetylowego acetalu 5-jodo-2-formy- lofuranu w bezwodnym czterowodorofuranie. Po zakonczonym wkraplaniu otrzymana mieszanine miesza sie w ciagu 1 godziny w temperaturze 40° i nastepnie chlodzi do temperatury pokojowej. Roztwór 1,7 g 2'-(chlorometylo)-2',6'-dwuchloro- dwufenyloaminy w 15 ml czterowodorofuranu do¬ daje sie do calosci a otrzymana mieszanine ogrze¬ wa sie w ciagu 1 godziny w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna i miesza, po czym ciekla mieszanine reakcyjna wlewa sie do nasyconego wodnego roztworu chlorku amonowego i dokladnie wytrzasa sie. Warstwe czterowodorofuranowa oddziela sie a warstwe wodna ekstrahuje sie eterem dwuizopro- pylowym. Ekstrakty laczy sie z warstwa czterowo¬ dorofuranowa, dokladnie przemywa nasyconym wodnym roztworem chlorku sodowego i suszy nad bezwodnym weglanem potasowym. Rozpuszczalnik odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem a pozostalosc zadaje sie 3 ml 0,1 n kwasu siarkowego. Nastepnie mieszajac dodaje sie etanol do utwo¬ rzenia jednorodnej mieszaniny, a te pozostawia sie nieruchomo w ciagu nocy, po czym zateza ja pod zmniejszonym cisnieniem, miesza z woda i ekstra¬ huje chloroformem. Roztwór chloroformowy prze¬ mywa sie nasyconym wodnym roztworem wodoro¬ weglanu sodowego i suszy nad bezwodnym wegla¬ nem potasowym. Chloroform oddestylowuje sie a pozostalosc oczyszcza sie na drodze kolumnowej chromatografii na zelu krzemionkowym, przy czym jako rozpuszczalnik i eluent stosuje sie mieszanine 3 : 1 chloroformu i n-heksanu. Eluat odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem a pozostalosc przekrystalizowuje sie z eteru dwuizopropylowego, otrzymujac w postaci bialych krysztalów 1,6 g - [2-(2,6-dwuchloroanilino) -benzylo] - 2-formylofu- ran o temperaturze topnienia 93—94°. Przyklad III. w czteroszyjnej kolbie, za¬ opatrzonej w mieszadlo, rurke doprowadzajaca gaz oraz termometr, do roztworu 34,6 g 5-[2-(2,6-dwu- chloroanilino)-benzylo]-2-formylofuranu w 350 ml acetonu wprowadza sie w ciagu 110 minut 4% ozon z predkoscia przeplywu 1 litr na minute, przy czym zawartosc kolby miesza sie i utrzymuje w tempeT raturze -^40°C. Nastepnie dodaje sie 20 ml 30% roztworu nadtlenku wodoru, po czym wkrapla sie 150 ml 10% wodnego roztworu wodorotlenku sodo¬ wego w ciagu 1 godziny w temperaturze od —40° 40 45 50 55 65 do —20°. Otrzymana mieszanine reakcyjna pozo¬ stawia sie nieruchomo w ciagu 3—4 godzin, po czym odparowuje sie aceton pod zmniejszonym cisnieniem. Jeszcze ciepla pozostalosc rozciera sie ze 100 ml toluenu a otrzymana mieszanine chlodzac w lodzie miesza sie nadal w ciagu 2—3 godzin. Stracona substancje odsacza sie nastepnie, prze¬ mywa 10 ml zimnej wody i przekrystalizowuje z wody, otrzymujac w postaci bialych, klaczkowa- tych krysztalów 23,2 g soli sodowej kwasu o-(2,6- -dwuchloroanilino)-fenylooctowego o temperaturze topnienia 271—273° (na lazni silikonowej) z roz¬ kladem. Substrat wytwarza sie w sposób omówiony nizej. W czteroszyjnej kolbie o pojemnosci 300 ml do 3,65 g zaktywowanego jodem magnezu dodaje sie 7 ml bezwodnego czterowodorofuranu, 1,5 g dwu¬ etylowego acetalu 5-bromo-2-formylofuranu i 2—3 kropli jodku metylu i pozostawia sie mieszanine nieruchomo do zapoczatkowania reakcji, po czym mieszanine miesza sie i wkrapla sie roztwór 35,9 g dwuetylowego acetalu 5-bromo-2-formylofuranu w 120 ml czterowodorofuranu w temperaturze —30°. Po zakonczonym wkraplaniu mieszanine reakcyjna miesza sie w temperaturze pokojowej" do zakonczenia reakcji, co trwa okolo 2 godzin. Na¬ stepnie dodaje sie 0,6 g jodku miedzi (I) i miesza¬ nine reakcyjna chlodzi sie do temperatury 5°, po czym dodaje sie roztwór 28,7 g 2-(chlorometyIo)- -2\6'-dwuchlorodwufenyloaminy w 60 ml czterowo¬ dorofuranu, nie wywierajac wplywu na wystepu¬ jace przy tym ogrzanie. Wówczas mieszanine re¬ akcyjna ogrzewa sie w ciagu 30 minut w tempera¬ turze wrzenia pod chlodnica zwrotna i równoczes¬ nie miesza. Rozpuszczalnik oddestylowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem a pozostalosc zadaje sie 550 ml eteru dwuizopropylowego i 300 ml nasyco¬ nego, wodnego roztworu chlorku amoniowego. Warstwe organiczna oddziela sie, przemywa 5% wodnym roztworem wodoroweglanu sodowego i suszy nad siarczanem sodowym. Rozpuszczalnik oddestylowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem a pozostalosc miesza sie z 550 ml goracego n-hek¬ sanu i pozostawia nieruchomo w ciagu okolo godzin, po czym górna warstwe oddekantowuje sie a rozpuszczalnik oddestylowuje sie pod zmniej¬ szonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w 300 ml etanolu, zadaje 35 ml 0,1 n kwasu siarko¬ wego, miesza w ciagu 40 minut w temperaturze po¬ kojowej, zateza pod zmniejszonym cisnieniem i ekstrahuje 300 ml chloroformu. Ekstrakt przemywa sie 5% wodnym roztworem wodoroweglanu sodo¬ wego i suszy. Chloroform odparowuje sie a pozo¬ stalosc oczyszcza sie na drodze uproszczonej chro¬ matografii kolumnowej, stosujac 150 g zelu krze¬ mionkowego i mieszanine 1 :2 chloroformu i n-heksanu jako rozpuszczalnik i eluent. Z eluatu odparowuje sie rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem a pozostalosc przekrystalizowuje sie z eteru dwuizopropylowego, otrzymujac 27,6 g -[2-(2,6-dwuchloroanilino)-benzylo] -2-formylofura¬ nu o temperaturze topnienia 91—93°. Przyklad IV. Do roztworu 2,0 g 5-[2-(2,6- -dwuchloroanilino) - benzylo] - 2-formylofuranu w '30 ml acetonu mieszajac w temperaturze —40°104 609 7 8 wprowadza sie w ciagu 19 minut ozon (0,64 mmola ozcau na 1 minute). Nastepnie dodaje sie 1,2 ml % nadtlenku wodoru oraz kroplami w tempera¬ turze cd —40° do —20° w ciagu 45 minut 8,7 ml ¦'lGflV roztworu -wodoroweglanu sodowego. Miesza¬ nine miesza sie w ciagu 2 godzin w temperaturze 14^20°. Aceton oddestylowuje sie pod zmniejszo¬ nym cisnieniem^. zadaje wodna pozostalosc 6 .ml toluenu i miesza sie mieszanine w ciagu 3 godzin witemperaturze 0^-5°. Wytracone krysztaly odsacza sie i przemywa mieszanina toluen-eter etylowy. Krysztaly przekrystalizowuje sie z 6 ml wody, przy czym otrzymuje sie sól sodowa kwasu (2,6-dwu- chloroanilino)-feriylooctowego o temperaturze top¬ nienia 273—279° (z rozkladem). Substrat wytwarza sie w sposób omówiony nizej. a) Mieszanine 47,0 g ortorrirówczanu trójetylo- wego i 38,2 g 5-brómo-2-formylofurahu w 61 ml absolutnego etanolu mieszajac i przepuszczajac azot zadaje sie 2,1 ml absolutnego nasyconego chlorowodorem roztworu etanolowego. Roztwór ogrzewa sie w ciagu §0 minut w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna i odparowuje do sucha pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc destyluje sie pod chlodnica kulowa, przy czym otrzymuje sie w postaci bezbarwnego oleju dwu- etylowy acetal 5-brómo-2-formylofuranu o tempe¬ raturze wrzenia 60° pod cisnieniem 0,05 mm Hg. -[2-(2,6-dwuchloroanilino)-benzylo]-2-formylofuran o temperaturze topnienia 90—92°. v Przyklad V. Do roztworu 0,5 g N-(o-allitó- fenylo)-2,6-dwuchloroaniliny w 10 ml acetonu mie- szajac w temperaturze od —50° do —40° wprowa¬ dza sie w ciagu 7 minut ozonizowany tlen, po czym dodaje sie 0,5 g nadmanganianu potasowego a otrzymana mieszanine najpierw poddaje sie reakcji w ciagir 1 godziny w temperaturze pokojowej. a nastepnie w ciagu dalszej godziny w temperatu¬ rze wrzenia pod chlodnica zwrotna. Pózniej te ciekla mieszanine reakcyjna saczy sie a placek filtracyjny, skladajacy sie z dwutlenku magnanu, dokladnie przemywa sie goraca woda. Przesacz ten zateza sie a .koncentrat miesza sie z woda i toluenem. Do tej mieszaniny ogrzewajac dodaje sie klka kropli 10% wodnego roztworu wodorotlenku sodowego. War¬ stwe wodna oddziela sie i chlodzac w lodzie zobo¬ jetnia stezonym kwasem solnym. Otrzymany osad krystaliczny odsacza sie, sporzadza z niego zawie¬ sine w niewielkiej ilosci wody i silnie alkalizuje % wodnym roztworem wodorotlenku sodowego. Roztwór alkaliczny chlodzi sie lodem a wytracone krysztaly odsacza sie, otrzymujac w postaci bialych krysztalów sól sodowa kwasu o-(2,6-dwuchloroani- lino)-fenylooctowego o temperaturze topnienia 281—284°. Substrat wytwarza sie w sposób podany nizej. a) W suchej kolbie czteroszyjnej 2,72 g magnezu ogrzewajac do temperatury 50° aktywuje sie nie¬ wielka iloscia jodu, po czym dodaje sie 5 ml czte- rowodorofuranu i kolejno 2 ml roztworu 12 g bromku winylu w 54 ml czterowodorofuranu. Na¬ stepnie dodaje sie 1—2 krople jodku metylu i, gdy wskutek tego reakcja rozpocznie sie, mieszajac i utrzymujac temperature 40—45° powoli doda.ie sie pozostala ilosc wyzej wspomnianego roztworu bromku winylu/Otrzymana mieszanine reakcyjna miesza sie nadal w ciagu 30 minut w temperaturze 50°, po czym dodaje sie 0,3 g jodku miedzi (I) a nastepnie mieszajac dodaje sie wciagu 30 minut roztwór 16,1 g 2-(chlorometylo)-2\6,-dwuchloro- dwufenyloaminy w 55 ml bezwodnego czterowodo¬ rofuranu. Wówczas mieszanine reakcyjna ogrzewa sie w ciagu dalszych 30 minut w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna w celu doprowa¬ dzenia reakcji do zakonczenia. Po ochlodzeniu do¬ daje sie nasycony roztwór chlorku amonowego a warstwe czterowodorofuranu oddziela sie, suszy i zateza pod zmniejszonym cisnieniem. Po prze- krystalizowaniu tej pozostalosci z n*heksanu otrzy¬ muje sie N-(o-allilofenylo)-2,6-dwuchloroaniline o temperaturze topnienia 62—64°. Przyklad VI. Do roztworu 1,0 g 2-allilo-2,,6'- -dwuchlorodwufenyloaminy w 20 ml acetonu mie¬ szajac w temperaturze —40°C wprowadza sie w ciagu 11 minut mieszanine ozon-tlen (0,635 mmola ozonu na 1 minute), po czym mieszajac W tempe¬ raturze—35° dodaje sie 1,0 g nadmanganianu pota- sqwego, zawiesine miesza sie w ciagu 1 godziny w temperaturze pokojowej i w ciagu dalszej go- q^thy w temperaturze 60°. Nastepnie odsacza sie dwutlenek manganu i przemywa niewielka iloscia acetonu i 40 ml goracej wody. Przesacz odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem do sucha. Pozo¬ stalosc zadaje sie 12 ml wody, 10 ml toluenu i 1 ml b) 365 mg magnezu umieszcza sie w kolbie i ^ aktywuje jodami nastepnie dodaje sie 0,7 ml bez- wod iego czterowodorofuranu, 2 krople jodku me- tjrlti i 0,15 g dwuetyloWego acetalu 5-bromofuranu- -2-f *rmylofuranu. Po zapoczatkowaniu reakcji wki ipla sie w temperaturze 25—30° roztwór 3,59 g 35 dwtetylowego ¦• acetalu 5-bromo-2-formylofuranu W'12 ml bezwodnego czterowodorofuranu. Miesza¬ nine te miesza sie w temperaturze 25°, chlodzi do temperatury? 5° i zadaje 60 mg jodku miedzi (I) oraz kroplami -roztworu 2,87 g 2-(chlorometyk)- -2,,6,-dwuchlorodwufenyloaminy w 6 ml bezwod- 40 nezo czterowodorofuranu. Nastepnie mieszanine ogrzewa sie w ciagu 30 minut w temperaturze wrzfenia pod chlodnica zwrotna i odparowuje ja pod zmniejszonym cisnieniem do sucha. Pozostalosc zadaje sie 60 ml eteru dwuizoptopylowego i 30 ml 45 Wodnego roztworu chlorku amonowego. Po doklad¬ nym4 wytrzasaniu oddziela sie warstwe organiczna, przemywa ja 5% roztworem wodoroweglanu sodo- .wego, suszy nad siarczanem magnezowym fc odpa¬ rowuje. Pozostalosc zadaje -sie 55 ml wrzacego 50 n-heksanu. Calosc pozostawia sie w ciagu 15 go¬ dzin, roztwór oddekantowuje sie od stalej pozosta¬ losci i zateza go pod cisnieniem 11 mm Hg do sucha. Te pozostalosc zadaje sie 30 ml etanolu oraz 3,5 ml 0,1 n kwasu siarkowego/Roztwór ten pozostawia 55 sie w ciagu 40 "minfcft w temperaturze pokojowej, zateza go pod zmniejszonym. cisnieniem a pozo¬ stalosc ekstrahuje sie 30 ml chloroformu. Warstwe organiczna przemywa sie 0,5 n roztworem wodoro¬ weglanu sodowego i woda, suszy nad siarczanem 60 magnezowym i odparowuje. Pozostalosc o postaci brunatnego oleju chromatografuje sie na 20 g zelu krzemionkowego. Frakcje 2—16, eluowane miesza¬ nina (1:2) chloroform-heksan, odparowuje sie i krystalizuje z eteru etylowego. Otrzymuje sie ^ 25104 60d % roztworu wodorotlenku sodowego. Mieszanine ogrzewa sie w temperaturze 55° i saczy przez warstwe o nazwie Hyflo. Warstwe wodna oddziela sie od przesaczu i zakwrsza w temperaturze 0° stezonym kwasem solnym. Wydzielony olej roz- 5 puszcza sie w eterze etylowym. Warstwe eterowa suszy sie nad ciarczanem magnezowym i odparo¬ wuje ja pod cisnieniem 11 mm Hg do sucha. Po¬ zostalosc rozpuszcza sie w 1,5 ml 10% roztworu weglanu sodowego i chlodzi roztwór, przy czym 10 wykrystalizówuje sól sodowa kwasu o-(2,6-dwu- chloroanilino)-fenylooctowego o temperaturze top¬ nienia 269—274°. Substrat wytwarza sie w sposób omówiony nizej. a) 1,36 g magnezu umieszcza sie w kolbie i (akty- 15 wuje jodem. Zaktywowany magnez zadaje sie 2,5 ml bezwodnego czterowodorofuranu a pózniej w tem¬ peraturze 35° kroplami okolo 1/10 ilosci roztworu 6,0 g bromku winylu w 28 ml bezwodnego cztero¬ wodorofuranu. Przez dodanie 2 kropli jodku metylu 20 zapoczatkowuje sie reakcje a pozostala ilosc roz¬ tworu bromku winylu wkrapla sie w tempera¬ turze 40—45°. Mieszanine miesza sie w ciagu minut w temperaturze 50°, zadaje ja 0,15 g . jodku miedzi (I) a w temperaturze 30—40° roztwo¬ rem 8,05 g 2-(chlorometylo)-2,,6'-dwuchlorodwufe- nyloaminy w 28 ml bezwodnego czterowodorofu¬ ranu. Nastepnie mieszanine vte ogrzewa sie w ciagu minut w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna, chlodzi i zadaje 50 ml nasyconego roz¬ tworu chlorku amonowego. Calosc saczy sie przez warstwe o nazwie Hyflo, przesacz oddziela sie od warstwy organicznej, przemywa ja roztworem chlorku amonowego, suszy nad siarczanem magne¬ zowym i odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem 3g do sucha. Pozostalosc o postaci brunatnego oleju krystalizuje sie z eteru a otrzymany przy tym produkt uboczny odsacza sie. Przesacz odparowuje sie a te pozostalosc krystalizuje sie z n-heksanu, otrzymujac 2-allilo-2',6,-dwuchlorodwufenyloamine 40 o temperaturze topnienia 52—57°. PL PL PL PL PL PL PL