Uprawniony z patentu: Bayer AG, Leverkusen (Republika Federalna Niemiec) Sposób wytwarzania wysokoczasteczkowych poliamidów aromatycznych i Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych, wysokoczasteczkowych poliamidów aromatycznych, rozpuszczalnych w polarnych roz¬ puszczalnikach organicznych, nadajacych sie do wyrobu nitek o bardzo wysokim module sprezy- 5 stosci.Znane sa sposoby wytwarzania aromatycznych poliamidów z dwuaminobenzanilidów, takich jak 3,3'- lub 4,4-dwuaminobenzanilidy i halogenków aromatycznych kwasów dwukarboksylowych, ta- 10 kich jak dwuchlorek kwasu izo- lub tereftalowego, przez polikondensacje w roztworze lub na granicy faz [Pol, Letters 4 (1966) 1033—1038 i belgijski opis patentowy nr 651149]. Z poliamidów tych, które w wiekszosci przypadków rozpuszczaja sie w po- 15 larnych rozpuszczalnikach organicznych tylko wte¬ dy, gdy rozpuszczalnik zawiera dodatek nieorga¬ nicznych soli, zwlaszcza chlorku litu, ulatwiaja¬ cych rozpuszczanie, mozna wprawdzie formowac wlókna o dobrej wytrzymalosci na zerwanie, ale 20 modul sprezystosci tych wlókien w porównaniu z odpowiednim modulem wlókien szklanych jest bardzo niski.Wiadomo równiez, ze z chlorowodorku chlorku p-aminobenzoilu (opis patentowy NRF DOS 25 nr l 924 736) i z hydrazydu kwasu p-aminobenzo- esowego oraz dwuchlorku kwasu tereftalowego (opis patentowy NRF DOS nr 1938 282) mozna wytwarzac produkty polikondensacji o bardzo wy¬ sokim module elastycznosci, niekiedy wyzszym od 30 odpowiedniego modulu wlókien szklanych. Wlókna z tych polikondensatów maja w porównaniu z wlóknami szklanymi te zalete, ze ich ciezar wlasciwy jest mniejszy, a przeto wlasciwy modul elastycznosci jest znacznie wiekszy, niz w przy¬ padku wlókien szklanych.Wada tych produktów jest jednak ich trudna rozpuszczalnosc, na skutek której, w celu otrzyma¬ nia roztworów w organicznych rozpuszczalnikach polarnych, trzeba do tych rozpuszczalników doda¬ wac duze ilosci nieorganicznych soli, np. chlorku litu. Sole te moga wplywac szkodliwie na trwa¬ losc polikondensatów w podwyzszonej temperatu¬ rze, totez trzeba je usuwac z gotowych wlókien droga dodatkowej, czasochlonnej obróbki. Wada tych polikondensatów jest równiez to, ze w celu otrzymania wlókien o bardzo wysokim module elastycznosci, lepkosc wlasciwa polikondensatów powinna wynosic co najmniej 3,5 (opis patentowy NRF DOS nr 1 938 282). Tak wysoka lepkosc spra¬ wia, ze mozna przerabiac tylko roztwory o stosun¬ kowo malym stezeniu, wynoszacym 5—10%, co z kolei zmusza do przerabiania duzych objetosci roztworów. W przykladach powolanego wyzej opi¬ su patentowego NRF DOS nir 1 924 736 stosuje sie tylko roztwory o stosunkowo malym stezeniu, wy¬ noszacym 8—10,8%.Dotychczasowe doswiadczenia przy wytwarzaniu aromatycznych polikondensatów wykazaly, ze wy¬ soki modul elastycznosci mozna osiagnac tylko 78 30378 303 3 wtedy, gdy wszystkie aromatyczne pierscienie w lancuchu polikondensatu sa ustawione w pozycji para albo, w przypadku pierscieniowych ukladów skondensowanych lub heterocyklicznych, maja orientacje zblizona do orientacji para pierscienia fenylowego. Wprowadzenie pierscieni fenylowych o orientacji meta powodowalo zawsze obnizenie modulu elastycznosci w porównaniu z produktami o orientacji wylacznie para. Stad tez przyjeta byla zasada, ze „grupy organiczne o ogólnej orientacji para zawsze powoduja uzyskiwanie wyzszego mo¬ dulu niz grupy o orientacji meta" [W. de Winter, Textil-Industrie 72 (1970), str. 834].Nieoczekiwanie stwierdzono, ze poliamidy zawie¬ rajace w czasteczce powtarzajace sie elementy strukturalne o ogólnym wzorze la, w którym X oznacza grupe o wzorze —CO—NH— lub —NH—CO—, Ri i R2 niezaleznie od siebie ozna¬ czaja atomy wodoru, rodniki alkoksylowe lub al¬ kilowe o 1—4 atomach wegla albo atomy chlo¬ rowców, a R3 oznacza atom wodoru lub chlorow¬ ca, rodnik alkilowy lub alkoksylowy o 1—4 ato¬ mach wegla, grupe nitrylowa, grupe o wzorze —COOR4, w którym R4 oznacza atom wodoru lub rodnik alkilowy o 1—4 atomach wegla, albo R3 oznacza grupe o wzorze —CONR5R6, w którym R5 i R6 niezaleznie od siebie oznaczaja atomy wo¬ doru, rodniki alkilowe o 1—4 atomach wegla lub rodniki arylowe, maja równiez bardzo wysoka wytrzymalosc na zerwanie i bardzo wysoki modul elastycznosci, aczkolwiek z czterech wystepujacych w tym zasadniczym elemencie strukturalnym grup fenylenowych jedna ma orientacje meta, podczas gdy odpowiadajace im poliamidy majace wszystkie cztery grupy fenylenowe o orientacji para maja znacznie gorsza wytrzymalosc na zerwanie i niz¬ szy modul sprezystosci, aczkolwiek lepkosc polia¬ midów o orientacji wylacznie para jest znacznie wyzsza od lepkosci produktów o wzorze la.Wlókna wytworzone z produktów o wzorze la, w którym X, R^ R2 i R3 maja wyzej podane zna¬ czenie, maja wytrzymalosc na zerwanie 5—10 g/de- nier i modul sprezystosci 4000—10 000 kG/mm2.Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia wysokoczasteczkowych poliamidów aromatycz¬ nych, których lepkosc wzgledna iWzgi. mierzona w temperaturze 25°C dla roztworu 0,5% w N-mety- lopiirolidonie, wynosi 1,7—3,2, a których cecha jest to, ze zawieraja w czasteczce powtarzajace sie ele¬ menty strukturalne o ogólnym wzorze 1, w któ¬ rym X, Rx, R2 i R3 maja wyzej podane znaczenie, a Ar oznacza dwuwartosciowy rodnik aromatycz¬ ny. Korzystne wlasciwosci maja poliamidy o pow¬ tarzajacej sie strukturze o wzorze la, w którym X, Rj, R2 i R3 maja znaczenie wyzej podane.Zaleta tych poliamidów w porównaniu ze zna¬ nymi polimerami aromatycznymi o bardzo wyso¬ kim module sprezystosci jest to, ze poliamidy te rozpuszczaja sie latwo, bez dodatku srodków ulat¬ wiajacych proces rozpuszczania, w polarnych roz¬ puszczalnikach organicznych, takich jak N-mety- lopirolidon lub dwumetyloacetamid i ze z ich roz¬ tworów nawet o stosunkowo malej lepkosci mozna wytwarzac wlókna o bardzo wysokiej wytrzyma- 4 losci na zerwanie i o bardzo wysokim module sprezystosci.Lepkosc wzgledna roztworu riwzgi., mierzona w temperaturze 25°C dla 0,5% roztworu w N-mety- lopirolidonie i wynoszaca 1,7—3,2, odpowiada lep¬ kosci wlasciwej 1,1—2,3. Dzieki tej stosunkowo ni¬ skiej lepkosci poliamidy te mozna przerabiac w roztworach zawierajacych 15—20% substancji sta¬ lej, a wiec objetosc roztworów poddawanych pro¬ cesowi jest znacznie mniejsza niz w przypadku znanych poliamidów o wysokim module sprezy¬ stosci.Sposobem wedlug wynalazku poliamidy zawie¬ rajace powtarzajaca sie strukture o wzorze 1, w którym X, Rl9 R2, R3 i Ar maja wyzej podane znaczenie, wytwarza sie przez reakcje dwuamin o ogólnym wzorze 2, w którym X, Ri R2 i R3 maja wyzej podane znaczenie, z dwuhalogenkami aro¬ matycznych kwasów dwukarboksylowych, w sro¬ dowisku polarnego rozpuszczalnika organicznego, w temperaturze —30° do 150°C, korzystnie —10° do 60°C. Jako dwuaminy stosuje sie zwlaszcza ko¬ rzystnie zwiazki o wzorach 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 lub 10. Aminy te wytwarza sie znanymi sposobami przez reakcje chlorku kwasu 3-/4%nitrofenoksy/- -benzoesowego z odpowiednimi 4-nitroanilinami podstawionymi w pozycji orto i redukcje otrzyma¬ nego zwiazku dwunitrowego, albo z eteru 3-amino- -4'-dwunitrodwufenylowego lub z eteru 3-amino-2'- -chloro-4'-nitrodwufenylowego przez reakcje z chlorkiem 4-nitróbenzoilu lub z chlorkiem 2-chlo- ro-4-nitrobenzoilu i redukcje otrzymanego zwiazku dwunitrowego. Te zwiazki • dwunitrowe mozna tez wytwarzac z kwasu 4-nitrofenoksybenzoesowego i 4-nitroanilin podstawionych w pozycji orto lub z eterów aminonitrodwufenylowych i kwasów 4- -nitrobenzoesowych w srodowisku N-metylopiroli- donu, w obecnosci pieciotlenku fosforu.Jako dwuhalogenki aromatycznych kwasów dwu¬ karboksylowych stosuje sie np. dwuchlorek kwa¬ su dwufenylodwukarboksylowego-4,4', dwuchlorek kwasu naftalenodwukarboksylowego-2,6, a korzyst¬ nie dwuchlorek kwasu tereftalowego, albo odpo¬ wiadajace im bromki 'kwasowe. Dwuchlorek kwa¬ su izoftalowego natomiast daje z tymi dwuamina- mi poliamidy o nizszej wytrzymalosci na zerwanie i o nizszym module sprezystosci.Polikondensacje dwuamin o ogólnym wzorze 3 z dwuhalogenkami aromatycznych kwasów dwu¬ karboksylowych prowadzi sie korzystnie w polar¬ nych rozpuszczalnikach organicznych, takich jak N,N-dwualkiloamidy kwasów karboksylowych, np. dwumetyloacetamid, lub laktamy podstawione przy atomie azotu, na przyklad N-metylopirolidon. Sto¬ sowanie tych rozpuszczalników daje te duza korzysc, ze nie trzeba dodatkowo stosowac srodków wiaza¬ cych kwas. W celu otrzymania produktów o moz¬ liwie wysokim ciezarze czasteczkowym, korzystnie jest stosowac dwuaminy i dwuhalogenki kwasów dwukarboksylowych w ilosciach równomolowych lub prawie równomolowych. Proces polikondensa- cji prowadzi sie w temperaturze —30° do 150°C, korzystnie w temperaturze —10° do 60°C, przy czym ireakcja trwa 1—30 godzin, a zawartosc sub¬ stancji stalych w roztworach wynosi 10—40%, ko- 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 607S33B rzy«tnie jednak 12—25%. Roztwory poliamidów otrzymane po procesie polikondensaeji ttlo&ia sto¬ sowac bezposrednio do przedzenia !#lókien, ewen¬ tualnie po zobojetnieniu (Wytworzonego kwasu, np. tlenkiem etylenu, tlenkiem propylenu Mb amina- 5 mi, albo tez z roztworii wytraca sie polifcóndensat woda, alkoholami lub ketonami, suszy go i ponow¬ nie rozpuszcza w odpowiednich polarnych rozpusz¬ czalnikach albo -sulf©tlenkach dwualkilowych, np. w sulfotlenku dwumetylu, przerabiajac na wlókna ifc albo blony. Otrzymane wlókna cechuje nie tylko wysoka wytrzymalosc na zerwanie i wysoki modul sprezystosci, ale równiez dobra odpornosc na zmia¬ ny temperatury w temperaturze podwyzszonej, np.200—300°C. 15 Nitki i wlókna wytwarzane z poliamidów otrzy¬ mywanych sposobem wedlug wynalazku mozna sto¬ sowac jako material wzmacniajacy w sztucznych tworzywach.Wynalazek jest dokladnie wyjasniony w nizej 2o podanych przykladach, w których, o ile nie zazna¬ czono inaczej, czesci i procenty oznaczaja czesci i procenty wagowe, a czesci wagowe sa do czesci objetosciowych w takim stosunku jak 1 kilogram do 1litra. 25 Przyklad LA. Wytwarzanie wyjsciowej dwu- aminy. a) 152 czesci 2-metylo-4-nitroaniliny rozpusz¬ cza sie w 1200 czesci objetosciowych N-mety¬ lopirolidonu, po czym dodaje w temperaturze po- 30 kojowej 287 czesci kwasu 3-/p-nitrofenoksy/-benzoe¬ sowego i 164 czesci pieciotlenku fosforu i ogrzewa w ciagu 3 godzin w temperaturze 140°C. Nastep¬ nie przesacza sie mieszanine na goraco i do prze¬ saczu dodaje metanolu, wytracajac 3-/p-nitrofeno- 35 ksy/-2'-metylo-4'-nitrobenzanilid o wzorze 11. Pro¬ dukt odsacza sie, wygotowuje z metanolem i su¬ szy. Otrzymuje sie 347 czesci produktu, co stanowi 88,5e/o wydajnosci teoretycznej. Produkt topnieje w temperaturze218—220°C. 40 Zwiazek ten imozna wytwarzac równiez w ten sposób, ze najpierw wytwarza sie chlorek 3-/p-ni- trofenoksy/-benzoilu i nastepnie poddaje go reak¬ cji z 2-metylo-4-nitroanilina. Na tej drodze otrzy¬ muje sie 354 czesci zwiazku o wzorze 11, co sta- 45 nowi 89,8% wydajnosci teoretycznej. Produkt top¬ nieje w temperaturze 217—219°C. b) 393 czesci 3-/p-nitrofenoksy/-2'-metylo-4'-ni- trobenzanilidu rozpuszcza sie w 1500 czesciach obje¬ tosciowych dwumetyloformamidu i w obecnosci 60 czesci niklu Raneya uwodornia w temperaturze 60—70°C pod cisnieniem wodoru 60 atn. Gdy usta¬ nie pochlanianie wodoru, odsacza sie katalizator i przesacz miesza z 5-krotna objetoscia wody, przy czym wytraca sie 3-/p-aminofenoksy/-2'-metylo-4'- .. 55 -aminobenzanilid o wzorze 3. Po odsaczeniu, prze¬ myciu woda i wysuszeniu otrzymuje sie 296 czesci produktu, co stanowi 88,9% wydajnosci teoretycz¬ nej. Temperatura topnienia produktu wynosi 179— 60 B. Wytwarzanie poliamidu. 166,5 czesci 3-/p-aminofenoksy/-2'-matylo-4'-ami- nobenzanilidu rozpuszcza sie w 800 czesciach bez¬ wodnego N-metylopirolidonu i do roztworu dodaje w temperaturze pokojowej 101,5 czesci dwuchlorku 65 kwasu tereftalowego, podzielone na 3 w przybli¬ zeniu jednakowe czesci. Po zakonczeniu dodawa¬ nia mieszanine rozciencza sie 270 czesciami N-me¬ tylopirolidonu i miesza w ciagu 6 godzin w tem¬ peraturze pokojowej, przy czym w celu zwiazania powstajacego kwasu solnego wtkrapla sie 58 czesci tlenku propylenu. Otrzymany obojetny roztwór ma w temperaturze 20°C lepkosc 1810 puazów. Lep¬ kosc wzgledna polimeru, mierzona w roztworze w N-meJtylopirólMónie zawierajacym 0,5% poliamidu wytraconego wóda i wysuszonego w temperaturze 120°C wynosi 2, 10, co odpowiada lepkosci wlasci¬ wej 1,5. Otrzymany w wyniku reakcji roztwór zawierajacy 18,5% poliamidu wyprzedza sie do wodnej kapieli o temperaturze 20°C z predkoscia 10 m/minute i otrzymacie wlókna rozciaga na wal¬ cu w temperaturze 400—420°C w stosunku 1 :7,5.Otrzymane wlókno ma nastepujace wlasciwosci: miano 3,0 denier wytrzymalosc na zerwanie 3,2 g/denier wydluzenie przy zerwaniu 2% modul sprezystosci 7600±400 kp/man2.Podana wartosc modulu jest srednia z 5 prób.Przyklad porównawczy. W sposób ana¬ logiczny do opisanego w przykladzie la i Ib, z kwa¬ su 4-/p^nitrofenoksy/-benzoesowego i 2-metylo-4- -nitroaniliny wytwarza sie 4-/p-aminofenoksy/-2/- -metylo-4/-aminobenizainilid o wzorze 12. Produkt topnieje w temperaturze 196—198°C. Produkt ten poddaje sie reakcji z dwuchlorkiem kwasu terefta¬ lowego w sposób analogiczny do opisanego w przy¬ kladzie I-B, otrzymujac roztwór poliamidu o tak duzej lepkosci, ze trzeba go rozcienczyc do zawar¬ tosci substancji stalej wynoszacej 12%. Lepkosc rozcienczonego roztworu wynosi 4380 puazów.Z roztworu tego przedzie sie wlókna w sposób opisany w przykladzie I-B i rozciaga je w tempe¬ raturze 400—430°C w stosunku 1 :5,3, otrzymujac wlókna o nastepujacych wlasciwosciach: miano 3,3 denier wytrzymalosc na zerwanie 5,4 g/denier wydluzenie przy zerwaniu 3% modul sprezystosci 2900±100 kp/mm2.Lepkosc wzgledna polimeru, mierzona sposobem podanym w przykladzie I-B, wynosi 3,95, co od¬ powiada lepkosci wlasciwej 2,6.Przyklad II. A. Wytwarzanie wyjsciowej dwu- aminy. a) 210 czesci eteru 3-amino-4'-nitrodwufenylowe- go rozpuszcza sie w 1200 czesciach objetosciowych N-metylopirolidonu i w temperaturze pokojowej dodaje 185,5 czesci chlorku 4-nitrobenzoilu, przy czym roztwór ogrzewa sie samorzutnie do tempe¬ ratury okolo 60°C. Roztwór miesza sie w tempe¬ raturze 60—70°C w ciagu 3 godzin i nastepnie do¬ daje, mieszajac, 3000 czesci objetosciowych meta¬ nolu. Wytracony osad odsacza sie, wygotowuje z metanolem i suszy, otrzymujac 347 czesci (91,5% wydajnosci teoretycznej) 4-ni.tro-3'-/p-nitrofenoksy/- -benzanilidu o wzorze 13. Produkt topnieje w tem¬ peraturze 181—183°C. b) 379 czesci zwiazku o wzorze 13 rozpuszcza sie w 1200 czesciach N-metylopirolidonu i uwodornia katalitycznie w sposób opisany w przykladzie I-A-b.Po zakonczenia pochlaniania wodoru odsacza sie na goraco katalizator i praesacz chlodzi peratury 0°C, przy czym krystalizuje zwiazek ad¬ dycyjny 4^a^ndflio-3/-/p-amiino N-metylopirolidonem. Produkt ten odsacza sie i roz¬ puszcza w metanolu, lagodnie ogrzewajac. Do roz¬ tworu dodaje sie wody i miesza, wytracajac 4-ami- no-3Vp-ammofienoksy/-benzanilid o wzorze 8. Pro¬ dukt przekrystalizowany z mieszaniny wody z me¬ tanolem topnieje w temperaturze 143—145°C. Otrzy¬ muje sie 297 czesci produktu, co stanowi %&h wy- dajnosci teoretycznej.B. Wytwarzanie poliamidu. 159,5 czesci 4-amino-3/-/p-aminofenokay/-benza- nilidu rozpuszcza sie w 800 czesciach bezwodnego N-metylopirolidonu i poddaje reakcji z 101,5 czesci dwuchlorku kwasu tereftalowego w sposób analo¬ giczny do opisanego w przykladzie I-B. Otrzymany roztwór poliamidu rozciencza sie do za/wartosci 16^/e czesci stalych i zobojetnia tlenkiem propy¬ lenu. Lepkosc otrzymanego roztworu w tempera¬ turze 20°C wynosi 1975 puazów. Z roztworu tego wytwarza sie wlókna sposobem opisanym w przy¬ kladzie I-B i rozciaga je w temperaturze 410— 420°C w stosunku 1 :6,0. Wlasciwosci tych wlókien sa nastepujace: miano 3,3 denier wytrzymalosc na zerwanie 7,2 g/denier wydluzenie przy zerwaniu 2°/f modul sprezystosci 9200Z800 kp/mm*.Lepkosc wzgledna poliamidu mierzona w sposób podany w przykladzie I-to wynosi 2,03, co odpowia¬ da lepkosci wlasciwej 1,43.Przyklad porównawczy. W sposób ana¬ logiczny do opisanego w przykladzie II-A-a i II-A-b, stosujac jako produkty wyjsciowe eter 4-aimino-4'- -nitrodfwufenylowy i chlorek 4-nHrobenzoilu, wy¬ twarza sie 4-amino-4/-/p-aininofenoksy/-benzanilid 0 wzorze 14, topniejacy w temperaturze 180—d83°C.Zwiazek ten poddaje sie reakcji z dwuchlorkiem kwasu tereftalowego, w sposób opisany w przy¬ kladzie II-B, otrzymujac roztwór o tak duzej lep¬ kosci, ze trzeba go rozcienczyc do zawartosci 12°/t poliamidu. Roztwór ten, majacy w temperaturze 20°C lepkosc 1725 puazów, poddaje sie procesowi wyprzedzania w warunkach podanych w przykla¬ dzie I-B i otrzymane wlókna rozciaga w stosunku 1 :2,8. Otrzymuje sie wlókna o nastepujacych wlasciwosciach: miano 5,5 denier wytrzymalosc na zerwanie 2,9 g/denier wydluzenie przy zerwaniu 3,5°/© modul sprezystosci 900±400 kp/mm*.Lepkosci wzglednej poliamidu w N-metylopirolido- nie nie mozna oznaczyc, poniewaz wytracony polia¬ mid nie rozpuszcza sie w tym rozpuszczalniku.Przyklad III. A. Wytwarzanie wyjsciowej dwuarmny.W sposób analogiczny do opisanego w przykla¬ dzie II-A-ato, z eteru 3-amino-4'^iitrodwufenylo- wego i chlorku 2-chloro-4-nitrobenzoilu wytwarza sie 2-chloro-4-amino-3/-/p-aminofenoksy/-benzanilid o wzorze 9, topniejacy w temperaturze 132—135°C.B. Wytwarzanie poliamidu. :,, 176,75 czesci 2^hloro-4-aim|jnQ73'-yip-amino!fe- -naksy/-beazajftilddH i 101,5 czesci dwuchtorku fcwa- su tereftalewego poddaje sde reakcji iw sposób ma- logfczny do .opisanego w przykladzie I-ffl po czym roztwór zobojetnia .tlenkiem propylenu i rozclem- 5 cza do zawartosci H5,5*/t poliamidu. Z roztworu tego, majacego w temperaturze 20°C lepkosc 1240 puazów, wytwarza sie wlókna sposobem opisanym w przykladzie I-B i rozciaga je w stosunku 1 :&.Otrzymane wlókna maja nastepujace wlasciwosci: to miano 4,2 denier wytrzymalosc na zerwanie 8,2 gMenier wydluzenie przy zerwaniu 2*/V modul sprezystosci 6600±800 kp/mm*.Lepkosc wzgledna poliamidu, mierzona w warun- 15 kach podanych w przykladzie I-B, wynosi 1,89, *o odpowiada lepkosci wlasciwej 1,28.Przyklad IV. A. Wytwarzanie wyjsciowej dwuaminy. a) 209 czesci N-etyloamidu kwasu 5-nitroamtro- 20 nilowego rozpuszcza sie w 1500 czesciach objetos¬ ciowych N-metylopirólidonu i do roztworu dodaje w temperaturze pokojowej 277,5 czesci chlorku 3- -/p-nitrofenoksy/-benzoilu, po czym miesza sie w ciagu 2 godzin w temperaturze 50°C, wlewa do 25 metanolu i odsacza. Osad wygotowuje sie z me¬ tanolem i suszy, otrzymujac 388 czesci (86^/0 wy¬ dajnosci teoretycznej) 3-/p^nitrofenoksy/-2/-etylo- amtaokarbonylo-4'-nitrobenzanilidu o wzorze 15.Produkt topnieje w temperaturze 232-^235°C. 30 b) 450 czesci produktu otrzymanego w sposób opisany w poprzednim ustepie uwodornia sie ka¬ talitycznie w sposób analogiczny do opisanego w przykladzie I-A^b, otrzymujac 357 czesci (91,5^/i wydajnosci teoretycznej) 3-/p-aminofenoksy/-2'-eity- 35 loaminokarbonylo-4'-aimnobenzanifódu o wzorze 4.Temperatura topnienia produktu wynosi 182—183°C.B. Wytwarzanie poliamidu. 195 czesci 3-/p-amino£enoksy/-2'-etylenoamino- katrbonylo^^-aimmobenzaniHdu i 101,5 czesci drwu- ^o chlorku kwasu tereftalowego poddaje sie reakcji w 1290 czesciach objetosciowych bezwodnego N,N- -dwumetyloacetamidu w sposób opisany w przy¬ kladzie I-B, po czym roztwór zobojetnia tlenkiem propylenu. Otrzymuje sie roztwór o zawartosci ^ 22P/o substancji stalej, majacy w temperaturze 20^ lepkosc 2190 puazów. Z roztworu tego wyprzedza sie wlókna do kapieli koagiihijacej o temperatu¬ rze 20°C, zawierajacej 70°/« wody i 30% N,N-dwu- metyloacetatmkm. Wlókna te rozciaga sie w tem- M peraturze 380—410°C w stosunku 1 :15, otrzymujac wlókna o nastepujacych wlasciwosciach: miano 3,7 denier wytrzymalosc na zerwanie 9,2 g/denier wydluzenie przy zerwaniu 2°/o 55 modul sprezystosci 4800±400 kp/mm*. , Lepkosc wzgledna poliamidu, mierzona w sposób podany w przykladzie I-B, wynosi 2,05, co odpo¬ wiada lepkosci wlasciwej 1,42. 60 PL PL