PL48989B1 - - Google Patents

Description

48981 i i KI J9b, S/ii - 30 fe3 43/46 UKD Opublikowano: 11.1.1965 MKP C 08 d (, 3) (6 Wspóltwórcy wynalazku: Bogdan Trafankowski, Eugeniusz Kolonko, Tadeusz Wróblewski, Eugeniusz Zakrzewski, Mieczyslaw Kopiec Wlasciciel patentu: Slaskie Zaklady Przemyslu Lniarskiego, Lubliniec (Polska) Sposób wytwarzania wlókniny klejonej Wlóknina klejona nazywa sie material wytwa¬ rzany z wlókien bez tkania. Znany sposób wytwa¬ rzania wlókniny klejonej polega na mechaniczno- pneumatycznym formowaniu runa w postaci pasma ciaglego z luznych wlókien, np. odpadkowych wló¬ kien lnianych i nastepnie na sklejeniu tych wló¬ kien miedzy soba w miejscach wzajemnego styku.Jako srpdek nadajacy sie najlepiej do sklejania wlókien stosuje sie kauczuk, zwlaszcza syntetyczny.W tym celu runo uformowane jak wyzej napawa sie emulsja kauczuku* czyli lateksem, zawierajaca równoczesnie dodatki potrzebne do wulkanizacji kauczuku to jest siarke, przyspieszacz itp., a ewen¬ tualnie równiez dodatki zywic termoutwardzalnych, po czym poddaje sie wulkanizacji przez wygrze¬ wanie, przy czym nastepuje równoczesnie wysusze¬ nie, a w razie dodatku zywic termoutwardzalnych ich polimeryzacja. Wlóknina jest tansza niz tka¬ nina, gdyz nie wymaga przedzenia i tkania, jednak¬ ze moze zastepowac tkanine tylko w ograniczonym zakresie z powodu odmiennych wlasciwosci, Glów¬ na wada znanych wlóknin polega na tym, ze odzna¬ czaja sie mala wytrzymaloscia na rozdarcie na dwie warstwy. Wlasciwosc ta pochodzi stad, ze wlóknina na powierzchni i w bliskosci obu po¬ wierzchni zawiera wiecej kauczuku i jest silniej sklejona niz w srodku.Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania wlókniny klejonej rózniacy sie od sposobów znanych odmiennym, opisanym ponizej prowadzeniem pro¬ cesu klejenia. Wlóknina wykonana sposobem we- 10 15 20 25 dlug wynalazku wykazuje równomierny rozklad kauczuku w calej masie i na skutek tego nie mo¬ ze byc rozdzierana na warstwy.Badanie przyczyn nierównomiernego rozkladu lepiszcza wykazalo, ze nierównomiernosc ta powsta¬ je w czasie szybkiego odparowywania wody z emul¬ sji. Suszenie zaczynajace sie od powierzchni wy¬ woluje wedrówke emulsji z glebi do powierzchni na zasadzie zjawisk wloskowatosci. W wyniku kon¬ cowym, z runa pierwotnie równomiernie nasycone¬ go emulsja powstaje wlóknina klejona, w której wieksza czesc lepiszcza znajduje sie na powierzchni i w bliskosci powierzchni, zas srodek jest bardzo slabo sklejony.Wynalazek polega na poddawaniu wymienionej wyzej emulsji koagulacji w runie przed obróbka cieplna. Skoagulowane, a za tym wydzielone z wo¬ dy skladniki emulsji tj. kauczuk, siarka itp., osia¬ daja na wlóknach równomiernie, niezaleznie od tego czy wlókno to lezy blizej czy dalej od po¬ wierzchni. Nastepnie przeprowadzona obróbka cieplna powodujaca wulkanizacje i suszenie nie wplywa na dalsze przemieszczanie sie wydzielonych substancji, chociaz mechanizm odparowywania wody wysysanej przez sily kapilarne z wnetrza na powierzchnie, pozostaje bez zmiany.Znane jest stosowanie elektrolitów do koagulacji róznych emulsji. Sposród elektrolitów zbadanych do danego celu, okazal sie z wielu wzgledów naj¬ korzystniejszy wodny roztwór chlorku wapniowego.Chemikalia tworzace elektrolit, pozostaja w pew- 48989 ."**«48989 3 nej chocby malej ilosci w wykonczonej wlókninie, co moze wplywac ujemnie na jej wlasciwosci uzyt¬ kowe. Okazalo sie, ze mala ilosc chlorku wapnio¬ wego w gotowej wlókninie nie tylko nie jest szko¬ dliwa, lecz jest wysoce pozadana, gdyz dzieki hygro- skopijnosci tego zwiazku chroni sie wlóknine przed zbytnim wyschnieciem i zapewnia jej elastycznosc i miekkosc. Ponadto chlorek wapniowy jest tani i stosunkowo znacznie mniej koroduje aparature niz wiele innych elektrolitów, które wypróbowano do tego celu.Wedlug wynalazku gotowe mechaniczno-pneuma- tycznie uformowane runo, nasycone znana emulsja kauczukowa i wyzete w celu usuniecia jej nad¬ miaru, przeprowadza sie przed poddaniem obróbce cieplnej miedzy dyszami rozpylajacymi wodny roz¬ twór chlorku wapniowego o stezeniu od 7—10%, najkorzystniej 8% wagowych CaCl2.Okazalo sie, ze roztwór chlorku wapniowego o wyzszym stezeniu powoduje zbyt gwaltowna koa¬ gulacje na powierzchni i niekorzystnie wplywa na uformowanie sie powierzchni wlókniny. Natomiast roztwór bardziej rozcienczony dziala zbyt powoli.Roztwór chlorku wapniowego powinien byc jak najbardziej równomiernie natryskiwany na obie 10 15 25 powierzchnie wlókniny, co wymaga odpowiedniego doboru i uregulowania dysz natryskowych. W przy¬ padku bardzo cienkich gatunków wlókniny, wy¬ starcza natryskiwanie jednostronne, gdyz chlorek wapnia szybko dyfunduje wglab wilgotnego runa.Ilosc chlorku wapniowego, który nalezy wpro¬ wadzic' do wlókniny wynosi od 0,5 do 1,5% wago¬ wych CaCl2 w stosunku do ciezaru gotowej wy¬ suszonej wlókniny. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania wlókniny klejonej przez me- chaniczno-pneumatyczne formowanie z wlókien runa w postaci ciaglej tasmy, nasycanie emulsja kauczuku z dodatkami substancji potrzebnych do wulkanizacji i ewentualnym dodatkiem'zywic oraz obróbke cieplna powodujaca suszenie i wulkaniza¬ cje, znamienny tym, ze po nasyceniu emulsja i wy¬ zeciu, a przed obróbka cieplna, przeprowadza sie koagulacje emulsji zawartej w runie elektrolitem, a zwlaszcza roztworem chlorku wapniowego o ste¬ zeniu 7—10%, wprowadzajac do wlókniny 0,5—1,5% wagowych chlorku wapniowego w stosunku do cie¬ zaru gotowej wysuszonej wlókniny. (BIBLIO r Pabianickie Zaklady Graficzne Pabianice ul. P. Skargi 40 zam. 1071 nakl. 250 egz. PL