Wynalazek dotyczy metalowej fasonowej po¬ przeczki do ram nicielnicowych, 'skladajacej sie z kilku 'spawanych ze soba czesci.Ramy nicielnicowe musza odznaczac sie nad¬ zwyczajna sztywnoscia, musza byc mocne, a przy tym mozliwie lekkie, gdyz sa napedzane ruchem zmiennym. Dotychczas ramy nicielni¬ cowe byly wykonywane z poprzeczek drewnia¬ nych, ewentualnie wzmocnionych czesciami me¬ talowymi, lub z poprzeczek metalowych., uzj^ska- nych za pomoca odlewania lub przeciagania; nie odpowiadaly one jednak powyzszym trzem wy¬ maganiom. Poza tym znane poprzeczki drewnia¬ ne lip. musialy byc wykonywane pojedynczo, a konce ich przystosowywane do polaczenia ze stojakami ramy nicielnicowej co bylo nieeko¬ nomiczne z punktu widzenia produkcji, nato¬ miast poprzeczki z blachy metalowej wedlug wynalazku nie tylko odpowiadaja wszystkim trzem podanym wyzej wymaganiom, lecz ponad¬ to moga byc wykonywane z czesci fasonowych dowolnej dlugosci przez zwykle 'odciecie.Polaczenie poprzeczek wedlug wynalazku ze stojakami ramy nicielnicowej mozna uzyskac w rózny sposób, zaleznie od cech konstrukcyj¬ nych tych stojaków. Mozna mp. zastosowac me¬ talowe plytki laczace, wpuszczone nózkami w otwarty koniec poprzeczki i przymocowane za pomoca nitowania, spawania itd.Przedmiot wynalazku znamienny jest zasad¬ niczo tym, ze jest utworzony z co najmniej dwóch metalowych czesci fasonowych, polaczo¬ nych ze soba za pomoca spawania wzdluz linii tworzacych.Na rysunku fiig. 1 przedstawia przekrój naj¬ korzystniejszej postaci wykonania przedmiotu wynalazku, fig. 2 — widok czesci skladowych poprzeczki, fig. 3 —10 przedstawiaja przekroje dalszych postaci wykonania przedmiotu wyna¬ lazku.Poprzeczka, uwidoczniona na fig. 1 i 2, jest utworzona z dwóch symetrycznych czesci me¬ talowych A & B, polaczonych ze soba wzdluz plaszczyzny srodkowej, odpowiadajacej strefie 2 przez spawanie, np. elektryczne.Kazda ze wspomnianych czesci fasonowych moze byc wykonana z prasowanej, walcowanej, ciagnionej lub w inny sposób obrobionej bla¬ chy i wykazuje dwie plaskie strefy posrednie 2, na których uskutecznia sde spawaniie. Kazda z tych czesci posiada ponadto dwa koncowe wy¬ brzuszenia 4 w ksztalcie litery C, oraz strefe srodkowa 6, -równiez wybrzuszona w ksztalcie litery C, przy czym strefa srodkowa 6 sluzy do otrzymania srodkowego wygiecia skrzynko¬ wego, nadajacego poprzeczce potrzebna wytrzy¬ malosc i sztywnosc. Przeciwlegle konce wybrzu¬ szen 4 stanowia natomiast wewnetrzne prowad¬ nice podluzne dla uszek zaczepowych podtrzy¬ mujacych nicielnice i narzadów zakotwiajacych prety nicielnic.W pirzykladzie wykonania opisanym powyzej obydwie czesci fasonowe A i B sa sobie równe, co umozliwia rezygnacje z niektórych urzadzen pobocznych przy wytwarzaniu czesci fasonowych.Rozumie sie, ze obydwie czesci fasonowe w celu uzyskania potrzebnej wytrzymalosci i zdolnosci roboczej moga byc uksztaltowane inaczej.W przedstawionych czesciach fasonowych sta¬ rano sie ponadto utrzymac symetrie równiez w odniesieniu do normalnej plaszczyzny srod¬ kowej, odnoszacej sie do osi przekroju podluz¬ nego (os, wzdluz której obydwie czesci po¬ przeczki pokrywaja sie wzajemnie), a to w celu umozliwienia nakladania na siebie czesci faso¬ nowych w dowolnym kierunku i zaopatrywania urzadzenia w srodka zaczepowe i zakotwiaoace, osadzonych w jednakowych prowadnicach kon¬ cowych.Poprzeczka, przedstawiona na fig. 3, jest tego samego rodzaju co wyzej opisana (przy czym odpowiadajace sobie czesci sa oznaczone tymi samymi oznaczeniami liczbowymi z dodatkiem „pri wa obydwóch czesci fasonowych A i B jest plaska, to znaczy, ze nie wykazuje ona zadnej strefy w ksztalcie litery C, tworzacej w wyzej wymienionej poprzeczce skrzynke usztywniajaca.Laczace szwy spawalnicze przebiegaja w tym przypadku wzdluz tej plaskiej czesci srodkowej.Poprzeczka, przedstawiona na fig. 4, równiez odpowiada poprzeczce, przedstawionej na fig. 1 i-2 (oznaczenia liczbowe sa tu zaopatrzone w po¬ dwójne „prima"), z tym jednak, ze w tym wy¬ konaniu przewiduje sie dwie srodkowe strefy 6" o ksztalcie litery C, co powoduje utworze¬ nie podwójnej skrzynki podluznej. Sawy spa¬ walnicze przebiegaja wzdluz plaskich stref 2", sluzacych do oddzielania poszczególnych stref w ksztalcie litery C.Na fig. 5 przedstawiono dwie symetryczne plaskie czesci fasonowe o koncach 8, wygietych na zewnatrz 'pod katem tak, ze tworza diwlie teowe prowadnice podluzne. Usztywnienie po¬ przeczki uzyskuje sie za pomoca kilku pólkoli¬ stych wybrzuszen 10, tworzacych skrzynke w postaci rury.Na fig. 6 pokazano wykonanie podobne, w któ¬ rym jednak skrzynka .srodkowa 10' posiada przekrój czworokatny lub podobny.Fig. 7 uwidacznia poprzeczke, skladajaca sie z dwóch czesci fasonowych A i B, odpowiada¬ jacych czesciom fasonowym uwidocznionym na fig. 6, z tym jednak, ze koncowe prowadnice 8" w ksztalcie litery T uzyskuje sie przez wy¬ giecie zewnetrznych brzegów jednej czesci fa¬ sonowej (czesci B), podczas gdy druga czesc fasonowa posiada brzegi plaskie.Poprzeczka, przedstawiona na fig. 8. sklada sie z czesci fasonowych A i B, tworzacych skrzynke srodkowa 10"\ przy czym brzegi tych czesci sa plaskie, a prowadnice teowe sa utwo¬ rzone przez wygiecie brzegów 8'" trzeciej pla¬ skiej czesci ^C", zamknietej miedzy czesciami A i B i polaczonej z nimi przez spawanie.Na fig. 9 pokazano poprzeczke, skladajaca sie z dwóch czesci fasonowych A i B, tworzace trzy strefy posrednie 12, 14* 16 w ksztalcie lite¬ ry C, tworzace trzy skrzynki podluzne. Strefy lezace miedzy tymi skrzynkami jak i strefy koncowe sa plaskie i polaczone przez spawanie.Skrzynki zewnetrzne 14, 16 moga sluzyc jako prowadnice zewnetrzne uszek zaczepowych pre¬ tów nicielnic i jako zakotwienie prowadnic nicieln' cowych.Na fig. 10 przedstawiono wykonanie podobne, w którym jednak brzegi koncowe czesci faso¬ nowych A i B zostaly zagiete pod katem do wewnatrz, tak ze zachodza jeden za dmigi.Rozumie sie, ze w praktyce mozna zmieniac poszczególne szczególy wykonania poprzeczki wedlug wynalazku, jak i ksztalt oraz liczbe wchodzacych w jej sklad czesci fasonowych. PL