PL206748B1 - Sposób wytwarzania co najmniej elastycznej nie samonośnej warstwy naskórkowej i elastyczna nie samonośna warstwa naskórkowa - Google Patents

Description

(21) Numer zgłoszenia: 362064 (51) Int.Cl.

(22) Data zgłoszenia: 31.07.2001 B60R 13/02 (2006.01)

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:

31.07.2001, PCT/BE01/000124 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

07.02.2002,WO02/09977

Opis patentowy przedrukowano ze względu na zauważone błędy

(54) Sposób wytwarzania co najmniej elastycznej nie samonośnej warstwy naskórkowej (54) i elastyczna nie samonośna warstwa naskórkowa
	(73) Uprawniony z patentu:
(30) Pierwszeństwo:	Recticel Automobilsysteme GmbH, Rheinbreitbach, DE
01.08.2000, EP, 00870171.6	(72) Twórca(y) wynalazku:
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 18.10.2004 BUP 21/04	HUGO DE WINTER, Wetteren, BE JAN WILLEMS, Wetteren, BE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono: 30.09.2010 WUP 09/10	(74) Pełnomocnik: rzecz. pat. Szlagowska-Kiszko Teresa POLSERVICE Kancelaria Rzeczników Patentowych spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

PL 206 748 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest sposób wytwarzania co najmniej elastycznej nie samonośnej warstwy naskórkowej i elastyczna nie samonośna warstwa naskórkowa.

Chodzi tu zwłaszcza o elastyczną warstwę naskórkową, z tworzywa sztucznego przeznaczoną do formowania widocznej przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego zwłaszcza w pojeździe samochodowym tworząc część jego wnętrza.

Do wytwarzania samego elementu wyposażenia co najmniej jedną strukturalną warstwę podłożową łączy się z tylną stroną wytworzonej warstwy naskórkowej, korzystnie za pośrednictwem pośredniej warstwy piankowej.

W przemyś le samochodowym wewnętrzne elementy wyposażenia, takie jak tablice wskaźnikowe, panele drzwiowe, pokrycia albo inne panele licowe, stają się coraz bardziej złożone. W celu polepszenia komfortu i spełnienia wymagań kierowcy nowe opcje samochodowe, takie jak urządzenia elektroniczne, muszą być zintegrowane w minimalnej dostępnej przestrzeni. Co więcej, coraz wyższe stają się wymagania z punktu widzenia estetyki. Nowe kolory, ziarna i materiały łączy się w jedną całość w celu nadania wnętrzu samochodowemu bardziej atrakcyjnego wyglądu.

Innym trendem jest indywidualizacja samochodów. Kierowcy samochodów chcą, aby ich samochód identyfikował się z ich osobowością i stąd wymagają większego wyboru wkładek w celu stworzenia osobowej atmosfery w swoim pojeździe. W celu umożliwienia potencjalnemu klientowi podejmowania decyzji co do specyficznego samochodu wymaga się wyższej palety barw, materiałów i funkcji. Ze względów logistycznych i kosztów procesy produkcyjne są aktualnie ograniczone do określonej liczby wersji i opcji.

Dzisiejsze sposoby produkcji elementów wyposażenia wnętrza samochodowego opierają się zwykle na następującej koncepcji:

- wytwarzanie estetycznego widocznego materiał u (warstwy naskórkowej albo folii), który moż e być utworzony z jednej warstwy podstawowej lub warstwy podstawowej pokrytej farbą, a zwłaszcza tak zwaną farbą nakładaną już w formie, albo farbą nakładaną później na warstwę naskórkową,

- łączenie tego materiału estetycznego z nośnikiem samonośnym albo, mówiąc inaczej, ze strukturalną warstwą podłożową albo w procesie jednoetapowym, w którym sztywny układ PU nakłada się na przykład drogą R-RIM (wzmocnione reakcyjne formowanie wtryskowe) na tylną stronę warstwy naskórkowej, albo w procesie dwustopniowym, w którym nośnik wytwarza się wstępnie na przykład drogą procesu formowania wtryskowego ze sztywnego ABS i łączenia w drugim etapie z warstwą naskórkową stosując na przykład proces spieniania PU na tylnej stronie,

- wycinanie tł ocznikiem tych części w celu umoż liwienia łączenia w jedną cał o ść oddzielnie wstępnie przygotowanych wkładek montowanych w części samonośnej.

Opis wzoru użytkowego DE-U-29503709 ujawnia sposób wytwarzania części wyposażenia, w którym to sposobie estetyczny materiał widoczny łączy się ze strukturalną warstwą podłożową przez uformowanie termoplastycznego materiału tej strukturalnej warstwy podłożowej na tylnej stronie estetycznego widocznego materiału i częściowo także wokół tego materiału widocznego. Materiał estetyczny może stanowić na przykład elastyczna nie samonośna warstwa naskórkowa ze skóry lub samonośna wstępnie przygotowana część (wkładka). W opisie tego wzoru użytkowego nie ujawnia się jednak, jak scalić samonośną, wstępnie przygotowaną część w obszarze części wyposażenia utworzonym przez elastyczny materiał warstwy naskórkowej. Jak już wspomniano, wykonuje się to w sposobach znanych w stanie techniki przez wycinanie tłocznikiem części wyposażenia i montowanie wstępnie przygotowanych wkładek w otworach wykonanych w częściach wyposażenia.

Montaż wstępnie przygotowanej wkładki w elemencie wyposażenia jest jednak zajęciem złożonym, ponieważ konieczne jest zamontowanie znacznej liczby wkładek albo osprzętu, przewodów, itp., co powoduje wyższe koszty produkcyjne. Co więcej, różne wkładki z szerokiej gamy materiałów muszą pasować doskonale do otworów wyciętych w elemencie. Odchylenia wielkości otworów i/lub wkładek dają w wyniku słabą jakość pod względem optycznym, co może być wynikiem znacznych wahań temperatury, które mogą występować w samochodzie (od -35° do +130°C), albo tolerancji procesów wycinania elementów za pomocą tłocznika.

Inny problem związany z wkładkami, które montuje się w elementach wyposażenia polega na tym, że mogą one być na początku źródłem dokuczliwych skrzypiących hałasów, gdy pojazd jedzie na przykład po wyboistej drodze. Te skrzypienia są wynikiem drgań wkładki względem warstwy naskórkowej albo innych warstw elementu wyposażenia i spowodowanego przez nie tarcia. Z punktu widzenia

PL 206 748 B1 wysokich wymagań jakościowych te skrzypienia są poważnym problemem w przemyśle samochodowym i są często bardzo trudne do uniknięcia.

W dotychczasowym stanie techniki z amerykańskiego opisu patentowego nr US-A-4 810 452 jest już znany sposób wytwarzania panela licowego do wnętrza pojazdu, a zwłaszcza panela drzwiowego, w którym kawałki pluszu obiciowego i ewentualnie tkaniny najpierw umieszcza się we wgłębieniach w powierzchni formy, tak że tylne strony tych kawałków licują się z powierzchnią formy. Następnie na powierzchnię utworzoną przez powierzchnię formy i przez tylną stronę tych kawałków rozpyla się ciągłą warstwę poliuretanowej mieszaniny reaktywnej. W przeciwieństwie do sposobu według niniejszego wynalazku ten znany sposób nadaje się tylko do nakładania cienkowarstwowych materiałów pokrywających na zewnętrzną stronę licowego panela.

W dotychczasowym stanie techniki ze zgł oszenia patentowego nr WO 95/32850 jest znany dalej sposób wytwarzania elastomerycznej warstwy naskórkowej z dwóch albo więcej różnie zabarwionych elastomerycznych materiałów poliuretanowych. W tym sposobie część formy jest osłonięta za pomocą maski, natomiast elastomeryczny materiał o pierwszej barwie rozpyla się na część niepokrytą. Następnie maskę usuwa się, a elastomeryczny materiał o drugiej barwie rozpyla się na powierzchnię formy i częściowo na pierwszą, już nałożoną warstwę warstwy naskórkowej. Następnie nakłada się warstwę pianki i strukturalną warstwę podłożową. Niedogodność tej znanej techniki polega na tym, że obydwie części warstwy naskórkowej muszą być wykonane w samej formie z materiału tego samego rodzaju. Co więcej, ponieważ dla każdej innej barwy należy przewidywać oddzielne mieszaniny reaktywne i oddzielne urządzenia rozpyłowe, to zmiana barw w czasie procesu produkcyjnego jest ograniczona.

Celem niniejszego wynalazku jest zatem opracowanie sposobu wytwarzania elementu wyposażenia wnętrza pojazdu samochodowego, a zatem i jego warstwy naskórkowej, które umożliwiają łatwiejsze łączenie wkładek w jedną całość w elemencie wyposażenia i które, co więcej, umożliwia uzyskanie jakościowego optycznego przejścia pomiędzy widoczną powierzchnią elementu wyposażenia utworzoną przez warstwę naskórkową i wkładkami, gdy pozostają one widoczne na końcowym elemencie wyposażenia w pojeździe.

Sposób wytwarzania co najmniej elastycznej, nie samonośnej warstwy naskórkowej z materiału z tworzywa sztucznego przeznaczonej do formowania widocznej, przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego zwłaszcza w pojeździe samochodowym tworząc część jego wnętrza, przy czym element wyposażenia zawiera co najmniej jedną wstępnie przygotowaną samonośną wkładkę, która ma tylną powierzchnię licową znajdującą się w pewnej odległości za widoczną powierzchnią utworzoną przez materiał z tworzywa sztucznego, przy czym w tym sposobie warstwę naskórkową wytwarza się drogą nakładania co najmniej jednego płynącego materiału warstwy naskórkowej do wytwarzania elastycznej, elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej warstwy naskórkowej z tworzywa sztucznego na co najmniej jedną powierzchnię formy i pozostawiania tego płynącego materiału warstwy naskórkowej do stwardnienia otrzymując wymieniony materiał z tworzywa sztucznego, odznacza się według wynalazku tym, że wstępnie przygotowaną samonośna wkładkę umieszcza się na powierzchni formy i wspomniany płynący materiał warstwy naskórkowej następnie nanosi się na powierzchnię formy i na co najmniej jedną stronę wstępnie przygotowanej wkładki w warstwie rozciągającej się co najmniej częściowo na powierzchni formy i na wspomnianej stronie wkładki dla połączenia wkładki z warstwą naskórkową.

Korzystnie powierzchnia formy ma pionową krawędź, a wstępnie przygotowana wkładka boczna stronę, którą opiera się ją o pionową krawędź w formie, przy czym boczna strona zawiera korzystnie elastyczny występ umieszczony w taki sposób, że opiera się on o pionową krawędź tworząc uszczelnienie dla płynącego materiału warstwy naskórkowej.

Sposób wytwarzania co najmniej elastycznej, nie samonośnej warstwy naskórkowej z materiału poliuretanowego przeznaczonej do formowania widocznej, przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego zwłaszcza w pojeździe samochodowym tworząc część jego wnętrza, przy czym element wyposażenia zawiera co najmniej jedną wstępnie przygotowaną wkładkę, która ma tylną powierzchnię licową znajdującą się w pewnej odległości za widoczną powierzchnią utworzoną przez materiał poliuretanowy, przy czym w tym sposobie warstwę naskórkową wytwarza się przez nakładanie co najmniej jednego płynącego materiału warstwy naskórkowej zawierającego mieszaninę reaktywną do wytwarzania elastycznej, elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej warstwy naskórkowej z poliuretanu drogą rozpylania, albo drogą reakcyjnego formowania wtryskowego RIM albo drogą wlewania na co najmniej jedną powierzchnię formy i pozostawiania tego płynącego materiału

PL 206 748 B1 warstwy naskórkowej do stwardnienia otrzymując wymieniony materiał poliuretanowy, charakteryzuje się według wynalazku tym, że wstępnie przygotowaną wkładkę umieszcza się w formie z co najmniej jedną boczną stroną opartą o pionową krawędź na powierzchni formy, i mieszaninę reaktywną nanosi się następnie drogą rozpylania, RIM albo wlewania na co najmniej jedną stronę wstępnie przygotowanej wkładki w warstwie rozciągającej się co najmniej częściowo na powierzchni formy i na wspomnianej stronie wkładki dla połączenia wkładki z warstwą naskórkową.

Korzystnie pionowa krawędź ma podstawę o grubości (d) od 0,1 do 5 mm, a zwłaszcza od 0,25 do 1 mm.

Korzystnie pionowa krawędź ma wysokość (h) co najmniej 0,5 mm, korzystnie co najmniej 1 mm, a najkorzystniej co najmniej 2 mm.

Korzystnie wstępnie przygotowaną wkładkę, a zwłaszcza boczny występ wkładki, umieszcza się na wierzchu pionowej krawędzi w formie w taki sposób, że wystaje on nad pionową krawędzią.

Korzystnie wstępnie przygotowana wkładka ma przednią powierzchnię licową, która pozostaje niepokrytą tworząc część wymienionej widocznej powierzchni elementu wyposażenia.

Korzystnie wstępnie przygotowana wkładka jest przynajmniej częściowo ukryta przed wzrokiem poprzez przymocowanie do niej elementu wykończającego, tak aby pokrywał on wkładkę.

Korzystnie wkładka i element wykończający zawierają wzajemnie współdziałające środki sprzęgające umożliwiające przymocowanie elementu wykończającego do wkładki z przedniej strony elementu wyposażenia, przy czym do przymocowania do wkładki przewiduje się korzystnie szereg różnych wymiennych elementów wykończających.

Korzystnie element wykończający ma dalszą przednią powierzchnię licową i jest umieszczony we wgłębieniu w zasadzie aż do zlicowania się tej dalszej przedniej powierzchni licowej z widoczną powierzchnią utworzoną przez warstwę naskórkową.

Korzystnie wstępnie przygotowana wkładka ma przednią powierzchnię licową i jest umieszczona w formie swoją przednią powierzchnią licową w zasadzie współpłaszczyznowo z powierzchnią formy, na której formuje się warstwę naskórkową.

Korzystnie wkładka ma przednią powierzchnię licową i utrzymuje się ją w formie jej przednią powierzchnią licową w pewnej odległości za powierzchnią formy, na której formuje się warstwę naskórkową, tak że jej przednia powierzchnia licowa jest zagłębiona wewnątrz widocznej powierzchni utworzonej przez warstwę naskórkową, przy czym przednia powierzchnia licowa wkładki jest zabezpieczona przed całkowitym pokrywaniem przez płynący materiał warstwy naskórkowej, w szczególności przez umieszczenie wkładki na pionowej krawędzi albo na podniesionej części powierzchni formy, tak że warstwa naskórkowa tworzy wgłębienie z przodu wkładki.

Sposób wytwarzania co najmniej elastycznej, nie samonośnej warstwy naskórkowej z materiału z tworzywa sztucznego przeznaczonej do formowania widocznej, przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego zwłaszcza w pojeździe samochodowym tworząc część jego wnętrza, przy czym element wyposażenia zawiera co najmniej jedną wstępnie przygotowaną wkładkę, która ma tylną powierzchnię licową znajdującą się w pewnej odległości za widoczną powierzchnią utworzoną przez materiał z tworzywa sztucznego, przy czym w tym sposobie warstwę naskórkową wytwarza się drogą nakładania co najmniej jednego płynącego materiału warstwy naskórkowej do wytwarzania elastycznej, elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej warstwy naskórkowej z tworzywa sztucznego na co najmniej jedną powierzchnię formy i pozostawiania tego płynącego materiału warstwy naskórkowej do stwardnienia otrzymując wymieniony materiał z tworzywa sztucznego, odznacza się według wynalazku tym, że wstępnie przygotowaną wkładkę umieszcza się w formie i osadza w materiale warstwy naskórkowej tak, że jej powierzchnia licowa i tylna są pokryte materiałem tworzywa sztucznego warstwy naskórkowej.

Korzystnie wkładka ma przednią powierzchnię licową i jest utrzymywana w formie swoją przednią powierzchnią licową w pewnej odległości od powierzchni formy, na której formuje się warstwę naskórkową, a płynący materiał warstwy naskórkowej nakłada się pomiędzy powierzchnię formy i przednią powierzchnię licową wkładki pokrywając przednią powierzchnię licową wkładki materiałem warstwy naskórkowej.

Korzystnie wkładka ma przednią powierzchnię licową i jest utrzymywana swoją przednią powierzchnią licową w pewnej odległości od powierzchni formy, na której jest formowana warstwa naskórkowa, drogą nakładania, przed umieszczeniem wymienionej wstępnie przygotowanej wkładki w formie, pierwszej warstwy płynącego materiału warstwy naskórkowej na powierzchnię formy

PL 206 748 B1 i umieszczania wkładki na tej pierwszej warstwie, korzystnie przed całkowitym stwardnieniem tej warstwy płynącego materiału warstwy naskórkowej, tak aby wkładka przywierała do tej warstwy.

Korzystnie po umieszczeniu wstępnie przygotowanej wkładki na pierwszej warstwie mieszaniny reaktywnej na tylną stronę wymienionej pierwszej warstwy i na co najmniej jedną stronę wkładki, korzystnie przed całkowitym utwardzeniem pierwszej warstwy materiału warstwy naskórkowej, nakłada się drugą warstwę dalszego płynącego materiału warstwy naskórkowej dla wytworzenia elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej warstwy naskórkowej, który może być taki sam albo różnić się od płynącego materiału warstwy naskórkowej stosowanego do pierwszej warstwy.

Korzystnie wstępnie przygotowana wkładka jest obwodem elektronicznym albo jego częścią i stanowi w szczególności element wybrany z grupy obejmującej elektroniczną płytkę drukowaną, korzystnie elastyczną płytkę drukowaną, oprzewodowanie elektryczne przewidziane korzystnie na elastycznej płytce drukowanej, przycisk elektryczny, odczytywany kod elektroniczny, detektor, chip, elementy mikroelektroniczne, zintegrowane elementy do przekazywania informacji, elementy technologii inteligentnych kart, włókna przewodzące, interfejsy i anteny, elementy układu wykrywania samochodu albo połączenie tych elementów.

Korzystnie płynący materiał warstwy naskórkowej nakłada się na powierzchnię formy drogą rozpylania.

Korzystnie płynący materiał warstwy naskórkowej nakłada się na powierzchnię formy drogą stosowania zamkniętej formy i wypełniania tej zamkniętej formy płynącym materiałem warstwy naskórkowej albo drogą wlewania albo procesu formowania wtryskowego, a zwłaszcza drogą procesu reakcyjnego formowania wtryskowego.

Korzystnie warstwę naskórkową wytwarza się drogą nakładania na powierzchnię formy najpierw warstwy wykończającej, a zwłaszcza farby stosowanej w formie, a następnie płynącego materiału warstwy naskórkowej.

Korzystnie warstwa naskórkowa ma średnią grubość od 0,1 do 3 mm, a zwłaszcza od 0,5 do 1,5 mm.

Korzystnie do otrzymywania elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej poliuretanowej warstwy naskórkowej stosuje się reaktywną mieszaninę jako płynący materiał warstwy naskórkowej.

Korzystnie wstępnie przygotowaną wkładkę mocuje się klejowo, przynajmniej częściowo dzięki przyczepności samego płynącego materiału warstwy naskórkowej, do materiału z tworzywa sztucznego warstwy naskórkowej przed całkowitym stwardnieniem płynącego materiału warstwy naskórkowej.

Korzystnie do wytwarzania elementu wyposażenia co najmniej jedną strukturalną warstwę podłożową łączy się z tylną stroną wytworzonej warstwy naskórkowej, korzystnie za pośrednictwem pośredniej warstwy piankowej.

Elastyczna nie samonośna warstwa naskórkowa do wytwarzania widocznej przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego, zwłaszcza w pojeździe samochodowym, tworząc część jego wnętrza, przy czym warstwa naskórkowa jest wykonana z elastomerycznego, niekomórkowego albo mikrokomórkowego materiału z tworzywa sztucznego, zgodnie ze sposobem opisanym powyżej, charakteryzuje się według wynalazku tym, że warstwa naskórkowa zawiera co najmniej jedną wstępnie przygotowaną samonośna wkładkę, która jest przymocowana klejowo do materiału z tworzywa sztucznego warstwy naskórkowej i która ma tylną powierzchnię licową znajdującą się w pewnej odległoś ci za widoczną powierzchnią utworzoną przez materiał z tworzywa sztucznego.

Korzystnie wkładka ma przednią powierzchnię licową, która jest zagłębiona w widocznej powierzchni utworzonej przez warstwę naskórkową, tak że warstwa naskórkowa tworzy wgłębienie z przodu wkładki, w którym można umocować element wykończający pokrywający wkładkę.

Elastyczna nie samonośna warstwa naskórkowa do wytwarzania widocznej przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego, zwłaszcza w pojeździe samochodowym, tworząc część jego wnętrza, przy czym warstwa naskórkowa jest wykonana z elastomerycznego, niekomórkowego albo mikrokomórkowego materiału poliuretanowego, drogą rozpylania, RIM albo wlewania jak opisano powyżej odznacza się według wynalazku tym, że warstwa naskórkowa zawiera co najmniej jedną wstępnie przygotowaną wkładkę, która jest przymocowana klejowo do materiału poliuretanowego warstwy naskórkowej i która ma tylną powierzchnię licową znajdującą się w pewnej odległości za widoczną powierzchnią utworzoną przez materiał z tworzywa sztucznego i przednią powierzchnię licową, która jest przynajmniej częściowo oddzielona od widocznej powierzchni utworzonej przez wymieniony materiał poliuretanowy warstwy naskórkowej szczeliną.

PL 206 748 B1

Elastyczna nie samonośna warstwa naskórkowa do wytwarzania widocznej przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego, zwłaszcza w pojeździe samochodowym, tworząc część jego wnętrza, przy czym warstwa naskórkowa jest wykonana z elastomerycznego, niekomórkowego albo mikrokomórkowego materiału z tworzywa sztucznego opisanym powyżej sposobem, charakteryzuje się według wynalazku tym, że warstwa naskórkowa zawiera co najmniej jedną wstępnie przygotowaną wkładkę, która jest osadzona w materiale tworzywa sztucznego warstwy naskórkowej, tak że jej powierzchnie czołowa i tylna są pokryte materiałem warstwy naskórkowej.

Korzystnie z tylną stroną wytworzonej warstwy naskórkowej jest połączona co najmniej jedna strukturalna warstwa podłożowa, korzystnie za pośrednictwem pośredniej warstwy piankowej, tworząc element wyposażenia.

Korzystnie jest elastyczną warstwą naskórkową, która ma w szczególności średnią grubość od 0,1 do 3 mm, a zwłaszcza od 0,5 do 1,5 mm.

Sposób wytwarzania zgodny z wynalazkiem charakteryzuje się zatem w pierwszej postaci realizacji, w której wkładka jest wkładką samonośna tym, że wstępnie przygotowaną wkładkę umieszcza się na powierzchni formy a następnie nanosi się płynący materiał warstwy naskórkowej na te powierzchnię formy i na co najmniej jedną stronę wstępnie przygotowanej wkładki w warstwie rozciągającej się co najmniej częściowo na powierzchni formy i na wspomnianej stronie wkładki w celu połączenia wkładki z warstwą naskórkową.

Sposób według wynalazku w drugiej postaci realizacji, w której warstwę naskórkową wytwarza się przez nakładanie co najmniej jednego płynącego materiału warstwy naskórkowej zawierającego mieszaninę reaktywną do wytwarzania elastycznej, elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej warstwy naskórkowej z poliuretanu drogą rozpylania, albo drogą reakcyjnego formowania wtryskowego RIM albo drogą wlewania na co najmniej jedną powierzchnię formy i pozostawiania tego płynącego materiału warstwy naskórkowej do stwardnienia otrzymując wymieniony materiał poliuretanowy, odznacza się tym, że wstępnie przygotowaną wkładkę umieszcza się w formie z co najmniej jedną boczną stroną opartą o pionową krawędź na powierzchni formy, i mieszaninę reaktywną nanosi się następnie droga rozpylania, RIM albo wlewania na co najmniej jedną stronę wstępnie przygotowanej wkładki w warstwie rozciągającej się co najmniej częściowo na powierzchni formy i na wspomnianej stronie wkładki dla połączenia wkładki z warstwą naskórkową.

W celu połączenia w jedną cał ość wstę pnie przygotowanych wkł adek w elemencie wyposaż enia nie muszą już być one montowane w otworach w samym elemencie wyposażenia, lecz można je przymocować do warstwy naskórkowej w czasie wytwarzania tej warstwy naskórkowej bez konieczności wycinania w niej otworów za pomocą tłocznika. Przytwierdzanie wkładki do warstwy naskórkowej można prowadzić sposobem według wynalazku zgodnie z różnymi postaciami realizacji.

W pierwszej i drugiej realizacji wstępnie przygotowaną wkładkę umieszcza się na powierzchni formy, a następnie na powierzchnię formy i na co najmniej jedną stronę wstępnie przygotowanej wkładki nakłada płynący materiał warstwy naskórkowej w warstwie rozciągającej się przynajmniej częściowo na powierzchni formy i na wymienionej stronie wkładki z przymocowaniem wkładki do warstwy naskórkowej.

W tak wytworzonej warstwie naskórkowej wkładka pozostaje widoczna na części elementu wyposażenia, jeżeli nie jest pokryta elementem wykończającym przymocowanym później do wkładki.

Ponieważ wkładki są łączone w jedną całość i mocowane do warstwy naskórkowej w czasie formowania tej warstwy naskórkowej z płynącego materiału warstwy naskórkowej, to pomiędzy wkładkami i warstwą naskórkową można uzyskać jakościowe przejście optyczne nawet w przypadku pewnej zmienności wymiarów wkładek albo po dłuższym narażeniu na silnie wahające się temperatury. Dzięki temu, że warstwa naskórkowa jest przymocowana do wkładek, jest ona bardziej stabilna wymiarowo, tak że nawet po dłuższym wystawieniu na zmienne temperatury będzie zachowana jakość przejścia pomiędzy wkładkami i warstwą naskórkową. Przeciwnie, w dotychczasowych sposobach takiej wymiarowo stabilnej warstwy naskórkowej nie otrzymywano automatycznie i w celu uniknięcia odkształceń warstwy naskórkowej albo części elementu wyposażenia na piankowej warstwie podłożowej stosowano na przykład na tylnej stronie warstwy naskórkowej metalowe druty wzmacniające.

W trzeciej postaci realizacji wstę pnie przygotowaną wkł adkę umieszcza się w formie i osadza się w materiale warstwy naskórkowej tak, że jej powierzchnie czołowa i tylna są pokryte materiałem tworzywa sztucznego warstwy naskórkowej.

Wkładka może być utrzymywana w formie swoją przednią stroną licową w pewnej odległości od powierzchni formy, na której formuje się warstwę naskórkową, a płynący materiał warstwy naskórkowej

PL 206 748 B1 może być nakładany pomiędzy powierzchnię formy i przednią powierzchnię licową wkładki zakrywając przednią powierzchnię licową wkładki materiałem warstwy naskórkowej.

W tym ukształtowaniu wkładkę można łatwo łączyć w jedną całość w warstwie naskórkowej stosując proces wtrysku, a zwłaszcza proces RIM prowadzony w zamkniętej formie, w której widoczną przednią powierzchnię licową warstwy naskórkowej wytwarza się na jednej powierzchni formy i w której wkładkę łączy się rozłącznie z przeciwną powierzchnią formy utrzymując ją w pewnej odległości od pierwszej powierzchni formy, tak że płynący materiał warstwy naskórkowej może wchodzić pomiędzy przednią stronę licową wkładki i powierzchnię formy.

Wkładka może być utrzymywana swoją przednią powierzchnią licową w pewnej odległości od powierzchni formy, na której formuje się warstwę naskórkową drogą nakładania, przed umieszczeniem wstępnie wykonanej wkładki w formie, pierwszej warstwy płynącego materiału warstwy naskórkowej na powierzchnię formy i przez umieszczenie wkładki na tej pierwszej warstwie, korzystnie przed całkowitym stwardnieniem płynącego materiału warstwy naskórkowej w celu przyklejenia wkładki do tej warstwy.

W tej postaci realizacji pierwszą warstwę płynącego materiału warstwy naskórkowej, korzystnie reaktywną mieszaninę poliuretanową, rozpyla się korzystnie w otwartej formie na powierzchnię formy. Bezpośrednio po rozpyleniu wkładkę można łatwo umieścić na tylnej stronie tej warstwy rozpyłowej.

Przy umieszczaniu wkładki na powierzchni formy zgodnie z pierwszą postacią realizacji wynalazku płynący materiał warstwy naskórkowej można nakładać albo drogą rozpylania w otwartej formie albo można go wlewać albo wtryskiwać do zamkniętej formy, zwłaszcza zgodnie ze sposobem reakcyjnego formowania wtryskowego (RIM) w przypadku, gdy płynący materiał warstwy naskórkowej składa się z reaktywnej mieszaniny.

W różnych postaciach realizacji sposobu według wynalazku jako płynący materiał warstwy naskórkowej stosuje się korzystnie mieszaninę reaktywną do otrzymywania elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej poliuretanowej warstwy naskórkowej. Zaleta stosowania mieszaniny reaktywnej polega w przypadku różnych sposobów nakładania (rozpylanie, wylewanie albo wtrysk) na tym, że naciski narzędzi i temperatury narzędzi są stosunkowo niskie, tak że w zasadzie nie ma żadnego ryzyka pogorszenia wyglądu albo właściwości charakterystycznych zintegrowanych wkładek niezależnie od tego, czy te wkładki są wkładkami mechanicznymi, ozdobnymi i ewentualnie funkcyjnymi albo elektronicznymi.

W sposobie według wynalazku wkładki mogą mieć znaczną grubość, a zatem mogą być utworzone przez elementy funkcyjne, ponieważ tych wkładek nie nakłada się na powierzchnię warstwy naskórkowej części poszycia lecz, przeciwnie, są przynajmniej częściowo zagłębione w widocznej powierzchni utworzonej przez warstwę naskórkową, to jest ich tylna strona licowa znajduje się w pewnej odległości za widoczną powierzchnią utworzoną przez materiał tworzywa sztucznego warstwy naskórkowej. Wkładki mogą mieć grubość nawet większą niż grubość otaczającej części samego elementu wyposażenia, tak że rozciągają się one poza powierzchnię utworzoną przez tylną stronę strukturalnej warstwy podłożowej albo nośnika w obszarze dookoła wkładki.

W sposobie wedł ug niniejszego wynalazku stosuje się wstę pnie wytworzone wkł adki, które umieszcza się w formie i które mogą zapewniać nie tylko estetyczne odmiany warstwy naskórkowej, lecz także i elementy funkcyjne. Połączenie w jedną całość wstępnie przygotowanych wkładek w warstwie naskórkowej, a następnie w części poszycia nie jest znane.

W korzystnym aspekcie pierwszej postaci realizacji sposobu według wynalazku powierzchnia formy ma pionową krawędź, a wstępnie przygotowana wkładka ma boczną stronę, za pomocą której opiera się ona o pionową krawędź w formie.

Zaleta tego rozwiązania polega na tym, że pionowa krawędź umożliwia zapobieganie pokrywaniu bocznej strony wkładki przed wnikaniem płynącego materiału warstwy naskórkowej, zwłaszcza do przedniej licowej powierzchni wkładki. Mówiąc inaczej pionowa krawędź umożliwia uzyskanie ostrego i czystego przejścia pomiędzy widoczną powierzchnią warstwy naskórkowej i wkładką na widocznej stronie elementu wyposażenia.

W korzystnej postaci realizacji sposobu według niniejszego wynalazku wstępnie przygotowana wkładka ma przednią powierzchnię licową i jest umieszczona w formie swoją przednią powierzchnią licową w zasadzie współpłaszczyznowo z powierzchnią formy, na której formuje się warstwę naskórkową.

W tym rozwiązaniu wkładkę pozostawia się korzystnie niepokrytą, tak że tworzy ona część widocznej powierzchni elementu wyposażenia.

PL 206 748 B1

W innej korzystnej postaci sposobu według wynalazku wkładka ma przednią powierzchnię licową i jest utrzymywana w formie swoją przednią powierzchnią licową w pewnej odległości za powierzchnią formy, na której formuje się warstwę naskórkową, tak że jej przednia powierzchnia licowa jest zagłębiona w widocznej powierzchni utworzonej przez warstwę naskórkową, przy czym zapobiega się całkowitemu pokrywaniu przedniej licowej powierzchni wkładki przez płynący materiał warstwy naskórkowej, zwłaszcza przez umieszczenie wkładki na pionowej krawędzi albo na podniesionej części powierzchni formy, tak że warstwa naskórkowa tworzy wgłębienie z przodu wkładki.

W tym rozwią zaniu moż liwe jest umieszczenie elementu wykoń czają cego we wgłębieniu z przodu wkładki, której przednia powierzchnia licowa może w szczególności być zlicowana z widoczną powierzchnią warstwy naskórkowej. To rozwiązanie umożliwia także uzyskanie między innymi jakościowego przejścia pomiędzy warstwą naskórkową i przednią powierzchnią licową elementu wykończającego, ponieważ brzeg warstwy naskórkowej jest przymocowany do wkładki na obrzeżu elementu wykończającego i, mówiąc inaczej, jest wymiarowo stabilny nawet po dłuższym okresie czasu wystawienia na duże wahania temperatury w pojeździe.

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest także elastyczna nie samonośna warstwa naskórkowa, do tworzenia widocznej przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego zwłaszcza w pojeździe samochodowym i tworzącego część jego wnętrza, przy czym warstwa naskórkowa jest wykonana z elastomerycznego, niekomórkowego albo mikrokomórkowego materiału z tworzywa sztucznego, w szczególności zgodnie ze sposobem według wynalazku i charakteryzuje się tym, że zawiera co najmniej jedną wstępnie przygotowaną wkładkę, która jest przymocowana klejem do materiału z tworzywa sztucznego warstwy naskórkowej i która ma tylną powierzchnię licową znajdującą się w pewnej odległości za wymienioną widoczną powierzchnią.

Ten opis jest podany tylko tytułem ilustracji i nie ma na celu ograniczenia zakresu wynalazku.

Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie w widokach w przekroju poprzecznym formę ilustrującą kolejne etapy realizacji sposobu formowania elementu wyposażenia wnętrza pojazdu samochodowego, a zwłaszcza tablicy wskaźnikowej, zgodnie ze szczególnym przykładem realizacji sposobu według niniejszego wynalazku, fig. 2 - w powiększonym widoku szczegół II z fig. 1, który przedstawia estetyczną wkładkę opierającą się o pionową krawędź przewidzianą na powierzchni formy i która ma tylną stronę pokrytą częściowo poliuretanowym materiałem warstwy naskórkowej, fig. 3 - w powiększonym widoku szczegół III na fig. 1, który przedstawia estetyczną wkładkę opierającą się tylko na jednej stronie o pionową krawędź przewidzianą na powierzchni formy i która ma tylną stronę, która jest pokryta całkowicie poliuretanowym materiałem warstwy naskórkowej, fig. 4 i 5 - ramki ozdobne umieszczone w przerwach dookoł a wkł adek, fig. 6 do 8 - powię kszone widoki podobne do widoku z fig. 2, lecz odnoszące się do kilku ukształtowań wariantowych, fig. 9 do 12 - różne postaci wykonania elastycznych występów na wkładkach, fig. 13 - powiększony widok podobny do widoku z fig. 2, lecz ilustrujący połączenie w jedną całość funkcyjnej wkładki mechanicznej w elemencie wyposażenia, a dokładniej obudowy wentylacyjnej, która ma nałożoną na nią piankową warstwę podłożową i strukturalną warstwę podłożową albo nośnik, jak przedstawiono na fig. 1, fig. 14 - obudowę wentylacyjną z fig. 13 połączoną w jedną całość w elemencie wyposażenia wnętrza samochodowego, wyjętą z formy i która ma wyciętą tłocznikiem swoją tylną stronę z utworzeniem otworu, przez który montuje się w pokrywie nastawne łopatki wentylacyjne, fig. 15 - powiększony widok podobny do widoku z fig. 13, lecz ilustrujący połączenie w jedną całość funkcyjnej wkładki elektronicznej w elemencie wyposażenia wnętrza samochodowego, zawierającej na przykład elektroniczny sterownik programowalny PLC i przełączniki oraz diody świecące, fig. 16 - powiększony widok podobny do widoku z fig. 13, lecz ilustrujący połączenie w jedną cał o ść mechanicznego łącznika utworzonego przez gwintowany pierś cień w elemencie wyposażenia wnętrza samochodowego, fig. 17 - mechaniczny łącznik z fig. 16 połączony w jedną całość w elemencie wyposaż enia wnę trza samochodowego, wyję tego z formy, który ma element wykoń czający zamontowany we wgłębieniu utworzonym z przodu mechanicznego łącznika w elemencie wyposażenia wnętrza samochodowego, fig. 18 - alternatywne rozwiązanie łącznika mechanicznego przedstawionego na fig. 17, fig. 19 - widok podobny do widoku z fig. 16, lecz pokazujący połączenie w jedną całość wkładki z mechanicznym i elektrycznym łącznikiem, i fig. 20 przedstawia powiększony widok podobny do widoku z fig. 2, lecz ilustrujący połączenie w jedną całość przełącznika elektrycznego i innych części elektronicznego albo elektrycznego obwodu w warstwie naskórkowej.

Przedmiotem wynalazku jest ogólnie sposób wytwarzania elementu wyposażenia 1 wnętrza pojazdu samochodowego, a zwłaszcza wewnętrznych elementów wyposażenia, takich jak tablice

PL 206 748 B1 wskaźnikowe, panele drzwiowe, wsporniki, skrytki na rękawice, itp., albo co najmniej ich warstwy naskórkowej 2, która tworzy widoczną przednią powierzchnię 3 takich elementów wyposażenia 1 albo paneli. Oprócz warstwy naskórkowej 2 element wyposażenia 1 zawiera co najmniej konstrukcyjną warstwę podłożową 4 albo sztywny nośnik połączony z tylną stroną warstwy naskórkowej 2, zwykle za pośrednictwem pośredniej warstwy piankowej 5. W sposobie według wynalazku co najmniej jedna przygotowana wstępnie samonośna wkładka 6 jest dalej połączona w jedną całość w elemencie wyposażenia 1 wnętrza samochodowego. Ta wkładka 6 może być złożona z estetycznego funkcyjnego albo elektronicznego elementu. Podstawowa cecha wynalazku polega na tym, że wkładka 6 ma tylną powierzchnię licową 7 usytuowaną w pewnej odległości za widoczną przednią powierzchnią 3 utworzoną przez warstwę naskórkową 2 albo, mówiąc inaczej, na tym, że wkładka 6 nie jest po prostu nałożona, na przykład przyklejona, swoją tylną powierzchnią licową 7 na przedniej powierzchni 3 warstwy naskórkowej 2, jak w rozwiązaniu według amerykańskiego opisu patentowego nr US-A-4 810 452.

Warstwa naskórkowa 2, która jest korzystnie elastyczną warstwą naskórkową, jest wykonana drogą nakładania co najmniej jednego materiału warstwy naskórkowej, w celu wytworzenia elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej warstwy naskórkowej z tworzywa sztucznego, na co najmniej jedną powierzchnię 8 formy 9. Warstwa naskórkowa ma normalnie średnią grubość od 0,1 do 3 mm, zwykle grubość od 0,5 do 1,5 mm, natomiast jej gęstość jest zwykle wyższa niż 400 kg/m³, a korzystnie wyższa niż 700 kg/m³ na skutek tego, że warstwa naskórkowa jest warstwą niekomórkową albo mikrokomórkową. Do oznaczania średniej grubości warstwy naskórkowej albo innych warstw mierzy się objętość i pole powierzchni warstwy naskórkowej, a objętość dzieli się przez pole powierzchni. Płynący materiał warstwy naskórkowej może być stopionym materiałem termoplastycznym, a zwłaszcza materiałem TPE (elastomery termoplastyczne), takim jak TPO, PCW, EV. Zgodnie z niniejszym wynalazkiem do otrzymywania elastomerycznego, niekomórkowego albo mikrokomórkowego materiału stosuje się jednak korzystnie mieszaninę reaktywną. Zaleta stosowania mieszaniny reaktywnej polega na tym, że naciski osprzętu i temperatury osprzętu można utrzymywać na stosunkowo niskim poziomie, tak że w zasadzie nie ma ryzyka pogorszenia wyglądu albo właściwości charakterystycznych połączonych w jedną całość wkładek. W dalszym szczegółowym opisie odniesienie nastąpi tylko do stosowania takiej mieszaniny reaktywnej, przy czym dla specjalisty w tej dziedzinie jest oczywiste, że warstwę naskórkową można wytwarzać także z materiałów termoplastycznych i to zgodnie z istniejącymi technikami formowania z takich materiałów.

W korzystnym rozwiązaniu reaktywną mieszaninę poliuretanową można nakładać albo drogą rozpylania na powierzchnię 8 otwartej formy albo można ją nakładać w formie zamkniętej, dokładniej wlewać, a korzystnie wtryskiwać zgodnie z procesem reakcyjnego formowania wtryskowego (RIM). Sposoby rozpylania, wlewania i RIM są znane jako takie, tak że nie muszą być opisywane w dalszych szczegółach. Ponadto, w przypadku sposobu rozpylania można odnieść się do techniki znanej z europejskiego opisu patentowego nr EP-B-0 303 305.

Jako reaktywną mieszaninę poliuretanową stosować można odporną na światło, zabarwioną w masie poliuretanową mieszaninę reakcyjną, jak opisano na przykład w europejskim opisie patentowym nr EP-B-0 379 246 w przypadku procesu rozpylania i w opisie patentowym nr WO 98/14492 w przypadku reakcyjnego procesu formowania wtryskowego.

W wariancie rozwiązania warstwę wykończającą, a zwłaszcza odporną na światło farbę poliuretanową albo, inaczej mówiąc, tak zwaną farbę PU stosowaną wewnątrz formy, która może być oparta albo na wodzie albo na rozpuszczalnikach, można nakładać najpierw na powierzchnię formy. Ta farba razem z nałożoną na nią następnie warstwą elastomeryczną tworzy warstwę naskórkową 2. W tym rozwiązaniu warstwa elastomeryczną nie musi być koniecznie odporna na światło, tak że na tę warstwę można zastosować aromatyczny układ poliuretanowy.

Strukturalną warstwę podłożową 4 albo nośnik, który nakłada się na tylną stronę warstwy naskórkowej 2, można wytwarzać z różnych materiałów, takich jak PCW, ABS, SMA, PU, itp., które zapewniają wymaganą wytrzymałość elementu wyposażenia 1 w celu nadania mu właściwości samonośnych. Warstwa podłożowa 4 może być formowana in situ w jednym etapie procesowym na tylnej stronie warstwy naskórkowej 2, wychodząc zwłaszcza ze sztywnego układu PU nakładanego techniką S-RIM (strukturalny RIM) albo techniką R-RIM (wzmocniony RIM) w formie zamkniętej albo techniką rozpylania w formie otwartej, jak opisano na przykład w europejskim dokumencie patentowym nr EP-B-0 642 411. w celu polepszenia komfortu dotyku do panela poliuretanowy układ piankowy można ewentualnie najpierw nakładać na tylną stronę warstwy naskórkowej 2 z utworzeniem pośredniej warstwy piankowej 5 (patrz także EP-B-0 642 411).

PL 206 748 B1

Strukturalną warstwę podłożową 4 można nakładać także w procesie dwustopniowym na tylną stronę warstwy naskórkowej 2. W takim procesie warstwę podłożową 4 formuje się na przykład zgodnie z procesem wtryskowym albo reakcyjnym procesem wtryskowym. W drugim etapie można ją wtedy na przykład przyklejać bezpośrednio do tylnej strony warstwy naskórkowej 2. W celu polepszenia miękkości chwytu elementu wyposażenia 1 łączy się ją jednak zwykle z tylną stroną warstwy naskórkowej za pośrednictwem pośredniej warstwy piankowej 5, którą formuje się in situ pomiędzy warstwą naskórkową 2 i strukturalną warstwą podłożową 4. Reaktywną mieszaninę poliuretanową albo inną mieszaninę na taką piankę można albo nalewać na warstwę naskórkową 2 bezpośrednio przed nakładaniem na nią sztywnej warstwy podłożowej 4 albo można ją wtryskiwać pomiędzy warstwę naskórkową 2 i warstwę podłożową 4.

Charakterystyczną cechą sposobu według wynalazku jest metoda, w jaką wstępnie przygotowaną wkładkę albo wkładki 6 włącza się w jedną całość w elemencie wyposażenia 1. Dokładniej te wkładki przytwierdza się klejem do materiału z tworzywa sztucznego warstwy naskórkowej, korzystnie przynajmniej częściowo poprzez przyklejenie się samego płynącego materiału warstwy naskórkowej przed jego całkowitym stwardnieniem albo, inaczej mówiąc, przed całkowitym utwardzeniem reaktywnej mieszaniny. Ponieważ wkładka jest przymocowana do warstwy naskórkowej, to warstwa naskórkowa 2 pozostaje wymiarowo stabilna dookoła wkładki, tak że można otrzymać jakościowe przejście, a jednocześnie dzięki temu przymocowaniu unikać skrzypienia. Co więcej, do montowania wkładki w elemencie wyposażenia 1 nie jest konieczny żaden dodatkowy etap montowania, przy czym nie wyklucza to jednak kolejnego montowania sposobem według wynalazku innych elementów na elemencie wyposażenia albo na włączonych w nim w jedną całość wkładkach.

Na fig. 1 przedstawiono schematycznie metodę, z którą sposób według wynalazku można realizować przy wytwarzaniu elementu wyposażenia 1, wnętrza pojazdu samochodowego, a zwłaszcza tablicy wskaźnikowej. W tym rozwiązaniu wstępnie przygotowaną wkładkę albo wkładki 6 mocuje się do warstwy naskórkowej 2 drogą umieszczania ich na powierzchni formy 8 i następnie nakładania reaktywnej mieszaniny warstwy naskórkowej 2 na tę powierzchnię 8 formy i na co najmniej jedną stronę wkładek 6 w warstwie rozciągającej się przynajmniej częściowo na powierzchni 8 formy i na wymienionej stronie wkładek 6.

W postaci wykonania przedstawionej na fig. 1 stosuje się formę dwuczęściową 9. Przed umieszczeniem w niej wkładek 6 w formie 9 można opcjonalnie rozpylać najpierw środek ułatwiający zwalnianie formy i/lub powłokę stosowaną wewnątrz formy. W przedstawionej postaci wykonania, wkładki 6 umieszcza się na powierzchni 8 dolnej części formy. Następnie reaktywną mieszaninę poliuretanową rozpyla się za pomocą pistoletu natryskowego 10 w warstwie rozciągającej się na powierzchni 8 formy i przynajmniej częściowo także na tylnych licowych powierzchniach 7 wkładek 6.

W drugim etapie mieszaninę reakcyjną do wytwarzania warstwy 5 pianki poliuretanowej nalewa się za pomocą dyszy wylewowej albo głowicy mieszającej 11 na tylną stronę poliuretanowej warstwy naskórkowej 2, korzystnie wtedy, gdy warstwa naskórkowa jest jeszcze trochę kleista. W przypadku podcięć, warstwa naskórkowa wytworzona w pierwszym etapie powinna być przeniesiona do drugiej formy, której dolna część składa się z dwóch albo więcej części umożliwiających wyjęcie elementu wyposażenia z formy.

Następnie, w trzecim etapie, przed wyjęciem tak otrzymanego elementu wyposażenia 1 z formy, górną część formy 9, która ma przyczepioną do siebie wstępnie przygotowaną strukturalną warstwę podłożową 4, zamyka się i pozostawia warstwę naskórkową i pośrednią warstwę piankową do utwardzenia. W tej postaci wykonania strukturalną warstwę podłożową 4 można wytwarzać w szczególności z termoplastycznego materiału, takiego jak na przykład ABS albo SMA (styren-bezwodnik maleinowy), który można wtryskiwać w oddzielnej formie wtryskowej. Oczywiście jest także możliwe wytwarzanie strukturalnej warstwy podłożowej na przykład z reaktywnej mieszaniny poliuretanowej albo poliizocyjanuranowej.

Zamiast wlewania materiału piankowego do formy 9 przed jej zamknięciem ten materiał piankowy można także wtryskiwać, po zamknięciu formy 9, pomiędzy warstwę naskórkową 2 i strukturalną warstwę podłożową 4.

W dalszym wariancie realizacji wynalazku mieszaninę reakcyjną do wytwarzania poliuretanowej warstwy piankowej 5 można rozpylać w drugim etapie za pomocą pistoletu natryskowego na tylną stronę poliuretanowej warstwy naskórkowej 2. Po takim uformowaniu pośredniej warstwy piankowej 5 formę zamyka się, a odpowiednią mieszaninę reakcyjną, na przykład poliuretanową albo poliizocyjanuranową

PL 206 748 B1 mieszaninę reakcyjną, do otrzymywania sztywnej strukturalnej warstwy podłożowej 4 można następnie wtryskiwać do wnęki formy za pomocą trzeciego pistoletu natryskowego.

Wkładki 6 przedstawione na fig. 1 mają być widoczne na końcowym elemencie wyposażenia 1 wnętrza samochodowego i mają zwłaszcza przednią powierzchnię licową 12, która pozostaje niepokrytą tworząc część widocznej powierzchni 3 elementu wyposażenia 1. Wkładki mogą być wykonane z estetycznych materiałów zmieniających się od materiałów stosunkowo miękkich do twardych, takich jak skóra, tkaniny, pianki, itp. albo części drewniane, metalowe, z tworzyw sztucznych, takich jak ABS (akrylobutadienostyren), PC (poliwęglan) albo nawet materiałów przezroczystych albo ozdobnych, i można je także maskować.

W celu uzyskania dobrze wykończonego przejścia na widocznej, przedniej stronie elementu wyposażenia 1 pomiędzy materiałem poliuretanowym warstwy naskórkowej 2 i brzegami estetycznych wkładek 6 powierzchnię formy 8 wyposaża się w pionowe krawędzie 13, a wkładki 6 opiera się ich bocznymi stronami 14 o te pionowe krawędzie 13. Na fig. 2 przedstawiono w powiększonej skali opieranie się jednej z wkładek swoimi bocznymi stronami 14 o pionowe krawędzie 13. W przypadku, gdy aspekt wizualny jest szczególnym obszarem mniej ważnym niż w przypadku drugiej wkładki z fig. 1, pokazanej w powiększonej skali na fig. 3, nie musi być stosowana dolna pionowa krawędź, a nawet w ogóle żadna krawędź.

W przypadku, gdy aspekt wizualny jest ważny, pionowa krawędź albo podłużny występ 13 ma korzystnie podstawę o grubości d od 0,1 do 5 mm, a zwłaszcza od 0,25 do 1 mm. Grubość tej podstawy wyznacza faktycznie szerokość szczeliny pomiędzy elastomeryczną warstwą naskórkową i wkładką w końcowym elemencie wyposażenia, ewentualnie z promieniem, jak przedstawiono na przykład na fig. 13 i 14, jeżeli jest to pożądane ze względów estetycznych. Ze względów estetycznych czasami może być pożądane usunięcie szczeliny z widoku. Można to jednak łatwo uzyskać drogą wciśnięcia w szczelinę ramki dekoracyjnej 37, która ma na przykład wygląd chromu albo drewna. W rozwiązaniu przedstawionym na fig. 4 ramka dekoracyjna 37 ma tę samą szerokość jak szczelina i stanowi zatem wąskie obramowanie dookoła wkładki. Na fig. 5 przedstawiono inne ukształtowanie, w którym ramka 37 ma dekoracyjną część główkową, która zakrywa częściowo przylegające krawędzie wkładki i materiał warstwy naskórkowej. W tym rozwiązaniu ramka ma wczep płetwiasty do silniejszego zaciśnięcia się ramki w szczelinie.

Gdy wkładka pozostaje widoczna, to unika się korzystnie wnikania reaktywnej mieszaniny warstwy naskórkowej pomiędzy pionowe krawędzie 13 i boczne strony wkładek 6 do dołu do przedniej licowej powierzchni 12 wkładek. Przez powiększony wymiar pomiędzy pionowymi krawędziami i wkładką już nieznaczny nacisk wytworzy uszczelnienie dla rozpylania. Pionowe krawędzie 13 mają w szczególności wysokość h co najmniej 0,5 mm, korzystnie wysokość h co najmniej 1 mm, a zwłaszcza wysokość h co najmniej 2 mm. W zależności od lepkości reaktywnej mieszaniny, nacisku z jakim wkładka opiera się o pionowe krawędzie, można unikać zatem zabrudzenia przedniej powierzchni licowej wkładek na skutek wnikania reaktywnej mieszaniny. W przypadku, gdy sama wkładka ma zbyt małą grubość, wysokość, na której opiera się ona o pionową krawędź można zwiększyć, jeżeli jest to konieczne, drogą nakładania (piankowej) warstwy podłożowej na tylną stronę wkładki, i/lub jej krawędzie brzegowe można wyposażyć w kołnierze 15, jak pokazano na fig. 6.

Jak przedstawiono na fig. 7, wkładka 6 może być ponadto wyposażona w boczny występ 16, za pomocą którego wkładkę umieszcza się na wierzchu pionowej krawędzi 13, tak że występ 16 wystaje nad pionową krawędzią 13. Zwłaszcza wtedy, gdy reaktywną mieszaninę na warstwę naskórkową 2 rozpyla się na powierzchnię formy 8, efekt osłaniania spowodowany przez boczny występ 16 przyczynia się także do zapobiegania wnikaniu reaktywnej mieszaniny pomiędzy wkładkę 6 i pionową krawędź 13. Z drugiej strony, jak przedstawiono na fig. 8, boczny występ 16 można wykorzystać także do zawieszania wkładki 6 na pionowej krawędzi 13, tak że jej przednia powierzchnia licowa 12 jest utrzymywana w pewnej odległości za powierzchnią 8 formy, na której formuje się warstwę naskórkową, a jej przednia powierzchnia licowa 12 jest, mówiąc inaczej, zagłębiona w widocznej powierzchni utworzonej przez elastomeryczną warstwę naskórkową 2. I przeciwnie, w ukształtowaniach opisanych poprzednio wkładki 6 były umieszczone swoimi przednimi powierzchniami licowymi 12 w zasadzie współpłaszczyznowo z powierzchnią 8 formy, na której formuje się warstwę naskórkową 2, tak że w miejscu wkładek otrzymywano estetyczną ciągłą widoczną powierzchnię. W pewnych przypadkach korzystne może być jednak umieszczanie wkładek w małym wgłębieniu w powierzchni formy, tak aby wystawały one trochę poza widoczną powierzchnię elementu wyposażenia.

PL 206 748 B1

Na fig. 9 do 12 przedstawiono dodatkowe ukształtowania, w których lepsze uszczelnienie pomiędzy wkładką 6 i pionową krawędzią 13 uzyskuje się za pomocą elastycznego występu 38. Na fig. 9a, występ 38 wystaje ukośnie do góry z wierzchu bocznej strony wkładki 6 i jest popychany dalej do góry przy opieraniu wkładki o pionową krawędź. W ten sposób tworzy się skuteczne uszczelnienie, jak przedstawiono na fig. 9b. Dalsze ukształtowanie występu jest przedstawione na fig. 10a i 10b, które pokazują występ odpowiednio w swoim stanie nieodkształconym i w swoim stanie odkształconym. Na fig. 11 i 12 przedstawiono niektóre dalsze możliwe kształty występu 38. Na ogół zarówno grubość t, jak i długość 1 występów pokazanych na figurach będą wynosić zwykle od 0,2 do 5 mm.

Wkładki 6 włączone w jedną całość w warstwie naskórkowej 2 mogą nie tylko mieć funkcję estetyczną, lecz także funkcyjną. Ich przykład jest przedstawiony na fig. 13 i 14. W tym przykładzie na powierzchni 8 formy, pomiędzy pionowymi krawędziami 13, znajduje się korpus wentylacyjny 17, tak że uzyskuje się dobrze wykończone przejście pomiędzy elastomeryczną warstwą naskórkową 2 i dekoracyjną, chromopodobną przednią powierzchnią licową 12 wkładki 17. Ta wkładka 17 ma zamkniętą tylną powierzchnię licową 7, tak że jej tylna strona może być całkowicie pokryta materiałem elastomerycznym warstwy naskórkowej 2, warstwą piankową 5 i strukturalną warstwą podłożową 4. Jak pokazano na fig. 14, tylna strona wkładki 17 może być następnie otwarta drogą wycinania tłocznikiem różnych nałożonych na siebie warstw. W ten sposób powietrze może być nie tylko przedmuchiwane przez obudowę wentylacyjną, lecz także od tylnej strony w obudowie wentylacyjnej mogą być zamontowane nastawne łopatki 18 do regulowania kierunku przepływu powietrza i/lub do zamykania otworu wentylacyjnego. Alternatywnie łopatki mogą być już montowane w czasie umieszczania wkładki.

Dalszy przykład wkładki funkcyjnej 6 jest przedstawiony na fig. 15. W tym rozwiązaniu urządzenie 19 PLC (sterownik programowalny) wyposażone w boczne wystające kołnierze 16 jest umieszczone z tymi kołnierzami na wierzchu pionowych krawędzi 13. Na swojej widocznej przedniej powierzchni licowej urządzenie PLC może mieć kilka diod elektroluminescencyjnych i przełączników, natomiast na swojej tylnej stronie licowej ma ono na przykład łącznik elektryczny 20. Urządzenie PLC ma tak dużą grubość, że rozpylanie reaktywnej mieszaniny warstwy naskórkowej 2 może być ograniczone do jego stron bocznych. W celu zapobieżenia pokrywaniu tylnej strony, a zatem w szczególności elektrycznego łącznika 20 urządzenia PLC, przez materiał piankowy pośredniej warstwy piankowej 5, przewiduje się wstępnie wytworzoną warstwę strukturalną 4 z otworem otoczonym przez skierowany do dołu kołnierz 21, który pasuje do rowka 22 na tylnej stronie urządzenie PLC. W ukształtowaniu wariantowym tylko obudowa PLC może być włączona w jedną całość najpierw w element wyposażenia wnętrza samochodu, a samo urządzenie PLC może być wtedy łatwo zamontowane w tej obudowie później.

W poprzednich korzystnych ukształtowaniach wstępnie przygotowane wkładki 6 miały przednią stronę licową 12, która jest pozostawiona bez pokrycia tworząc część widocznej powierzchni elementu wyposażenia 1. Zgodnie z wynalazkiem wkładka 6 może być jednak przynajmniej częściowo ukryta przed wzrokiem poprzez przymocowanie do niej elementu wykończającego tak, aby pokryć wkładkę 6. W tym przypadku wkładkę 6 utrzymuje się korzystnie jej przednią powierzchnią licową 12 w pewnej odległości za powierzchnią 8 formy, na której formuje się warstwę naskórkową, tak że jej przednia powierzchnia licowa 12 jest zagłębiona w widocznej powierzchni 3, która jest utworzona przez warstwę naskórkową 2. Przednia powierzchnia licowa 12 wkładki 6 jest zabezpieczona przed całkowitym pokryciem przez reaktywną mieszaninę warstwy naskórkowej 2, zwłaszcza drogą umieszczania wkładki 6 na pionowej krawędzi 13 albo na podniesionej części 23 powierzchni formy, tak że warstwa naskórkowa 2 tworzy wgłębienie 24 na przedniej stronie wkładki 6.

Takie rozwiązanie jest przedstawione na fig. 16. W tym ukształtowaniu wkładka 6 składa się z wewnętrznie gwintowanego pierścienia 25, który znajduje się na występie 26 podniesionej części 23 powierzchni 8 formy. Środkowa część tej podniesionej części rozciąga się aż do górnej krawędzi pierścienia 25 i zapobiega wchodzeniu do pierścienia 25 reaktywnej mieszaniny warstwy naskórkowej. Jak przedstawiono na fig. 17, po wyjęciu z formy elementu wyposażenia, ozdobny element wykończający 27 można wkręcić do gwintowanej pierścieniowej wkładki 25 korzystnie w zasadzie aż do zrównania się ozdobnej przedniej powierzchni licowej 28 tego elementu wykończającego 27 z widoczną powierzchnią 3 utworzoną przez warstwę naskórkową. Także i w tym przypadku można uzyskać estetycznie wykończone jakościowe przejście pomiędzy przednią powierzchnią licową elementu wykończającego i widoczną powierzchnią uformowanej elastomerycznej warstwy naskórkowej 2.

Zamiast gwintu śrubowego do mocowania elementu wykończającego 27 z połączoną w jedną całość wkładką 6 zastosować można zamknięcie bagnetowe, połączenie zatrzaskowe albo jakikolwiek inny system szybkozłączny. Pierścień mógłby dalej pełnić rolę tylko obudowy prowadzącej, przy czym

PL 206 748 B1 element wykończający jest wsunięty i przymocowany na tylnej stronie elementu wyposażenia za pomocą oddzielnego elementu mocującego. W tym ukształtowaniu przewiduje się korzystnie zestaw różnych zamiennych elementów wykończających 27 do przymocowania do wkładki lub poprzez wkładkę albo wkładki. Zaleta tego ukształtowania polega na tym, że można stosunkowo łatwo mieć do dyspozycji szereg możliwości indywidualizacji, ponieważ elementy wykończające można montować na końcu procesu produkcji samochodów albo nawet później, na przykład wtedy, gdy samochód znajduje się już w sprzedaży albo jest używany. Na fig. 18 przedstawiono możliwe połączenie zatrzaskowe pomiędzy wkładką 6 i elementem wykończającym 27. W praktyce podobne połączenie zatrzaskowe stosuje się już pomiędzy strukturalną warstwą podłożową 4 i elementem wykończającym. Sposobem według niniejszego wynalazku wkładkę można jednak umieścić dokładniej względem widocznej przedniej powierzchni 3 warstwy naskórkowej 2, tak że uzyskuje się przejście o wyższej jakości pomiędzy przednią powierzchnią licową 28 elementu wykończającego i przednią powierzchnią 3 warstwy naskórkowej.

Element wykończający 27 może mieć nie tylko funkcję estetyczną, lecz mógłby być także uformowany przez element funkcyjny, a zwłaszcza elektroniczny. Ewentualna wkładka dla takiego elementu jest przedstawiona na fig. 19. Ta wkładka ma kształt podobny do pierścienia pokazanego na fig. 16, lecz jest wyposażona w chip 29 z kołkami łącznikowymi 30 i w dalszy elektryczny kołek łącznikowy 31, połączony z przewodem elektrycznym 32. Element wykończający, składający się na przykład z diod elektroluminescencyjnych i przełączników albo przycisków, może być przymocowany do tej wkładki drogą połączenia zatrzaskowego. W ukształtowaniu wariantowym elektryczna albo elektroniczna część składowa może być wkręcona albo zatrzaśnięta we wkładce przedstawionej odpowiednio na fig. 17 i 18. W tym przypadku przewód albo przewody elektryczne mogłyby być poprowadzone przez otwór wykonany poprzez strukturalną warstwę podłożową 4 za wkładką 6.

Zgodnie z wynalazkiem wkładka 6 nie musi być koniecznie umieszczona na powierzchni 8 formy, lecz można ją także utrzymywać jej przednią powierzchnią licową 12 w pewnej odległości od powierzchni 8 formy, na której formuje się warstwę naskórkową 2, tak że przednia powierzchnia licowa wkładki 6 jest pokryta reaktywną mieszaniną warstwy naskórkowej, i można tego dokonać na przykład drogą przymocowania wkładki do górnej części dwuczęściowej formy i drogą wtryskiwania albo wlewania mieszaniny reaktywnej pomiędzy powierzchnię przeciwnej części formy i przednią licową powierzchnię wkładki.

Z drugiej strony możliwe jest także, a co więcej łatwiejsze, nakładanie przed umieszczeniem wstępnie wytworzonej wkładki 6 w formie, pierwszej warstwy 33 reaktywnej mieszaniny warstwy naskórkowej 2 na powierzchnię 8 formy i umieszczenie wkładki na tej pierwszej warstwie 33, przy czym do przymocowania wkładki do pierwszej warstwy 33 można stosować oddzielny klej. Aby przykleić wkładkę 6 do tej warstwy 33, wkładkę umieszcza się jednak korzystnie na tej warstwie reaktywnej mieszaniny przed jej całkowitym stwardnieniem. Przy tym można tego szybko dokonać za pomocą robota, ponieważ nie musi być najpierw nakładany żaden oddzielny klej, ponieważ w tym przypadku wkładka jest także przymocowana klejowo do warstwy naskórkowej za pomocą za pomocą reaktywnej mieszaniny warstwy naskórkowej. Dalsze przymocowanie wkładki do elastomerycznej warstwy naskórkowej można uzyskać za pomocą nałożonej następnie pośredniej warstwy piankowej albo strukturalnej warstwy podłożowej, gdy nie nakłada się warstwy piankowej.

Jednak zgodnie ze sposobem według niniejszego wynalazku i jak przedstawiono na fig. 20, nakłada się drugą warstwę 34 dalszej reaktywnej mieszaniny do otrzymywania elastomerycznego, niekomórkowego albo mikrokomórkowego materiału poliuretanowego, który może być taki sam albo może różnić się od reaktywnej mieszaniny stosowanej w wymienionej pierwszej warstwie 33, po umieszczeniu wstępnie wytworzonej wkładki 6 na pierwszej warstwie 33, na tylnej stronie pierwszej warstwy 33 i na co najmniej jednej stronie wkładki 6. W ten sposób wkładka 6 jest nie tylko związana klejowo z warstwą naskórkową 2 przez reaktywny materiał pierwszej warstwy 33, lecz także przez reaktywny materiał drugiej warstwy 34. W przypadku stosunkowo cienkich wkładek 6 drugą warstwę 34 dalszej reaktywnej mieszaniny można nakładać także na tylną powierzchnię licową wkładki 6, tak że będzie ona całkowicie zamknięta w warstwie naskórkowej 2. Drugą warstwę 34 dalszej reaktywnej mieszaniny nakłada się korzystnie przed całkowitym stwardnieniem pierwszej warstwy 33 materiału elastomerycznego, tak aby otrzymać dobrą przyczepność pomiędzy obydwiema warstwami bez konieczności stosowania warstwy podkładowej.

W wyżej opisanych ukształtowaniach, w których przednia powierzchnia licowa wkładki 6 jest pokryta elastomeryczną warstwą naskórkową, wkładka 6 jest korzystnie obwodem elektronicznym

PL 206 748 B1 albo jego częścią i stanowi w szczególności element wybrany z grupy obejmującej elektroniczną płytkę drukowaną, korzystnie elastyczną płytkę drukowaną, przewód elektryczny przewidziany korzystnie na elastycznej płytce drukowanej, przycisk elektryczny, odczytywany kod elektroniczny, detektor, chip, elementy mikroelektroniczne, zintegrowane elementy do przesyłania informacji, włókna przewodzące, interfejsy i anteny, elementy układu wykrywania samochodów albo połączenie tych elementów.

Wkładka przedstawiona na fig. 20 zawiera na przykład elektryczny przełącznik 35 połączony oprzewodowaniem elektrycznym przewidzianym na cienkiej, elastycznej płytce drukowanej 36 rozciągającej się wewnątrz warstwy naskórkowej, pomiędzy jej dwiema warstwami.

Gdy wkładka stanowi odczytywany kod elektroniczny umożliwiający identyfikację samochodu, a nawet jego zlokalizowanie, jeżeli został on ukradziony, to zaleta wyżej opisanego sposobu polega na tym, że urządzenie kodujące może być umieszczone losowo przez robota na pierwszej warstwie, tak że nie może być ono łatwo usunięte przez złodzieja, ponieważ nie wie on, w którym dokładnie miejscu jest umieszczone urządzenie kodujące.

Claims (30)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania co najmniej elastycznej, nie samonośnej warstwy naskórkowej z materiału z tworzywa sztucznego, przeznaczonej do formowania widocznej, przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego zwłaszcza w pojeździe samochodowym tworząc część jego wnętrza, przy czym element wyposażenia zawiera co najmniej jedną wstępnie przygotowaną samonośna wkładkę), która ma tylną powierzchnię licową znajdującą się w pewnej odległości za widoczną powierzchnią utworzoną przez materiał z tworzywa sztucznego, przy czym w tym sposobie warstwę naskórkową wytwarza się drogą nakładania co najmniej jednego płynącego materiału warstwy naskórkowej do wytwarzania elastycznej, elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej warstwy naskórkowej z tworzywa sztucznego na co najmniej jedną powierzchnię formy i pozostawiania tego płynącego materiału warstwy naskórkowej do stwardnienia otrzymując wymieniony materiał z tworzywa sztucznego, znamienny tym, że wstępnie przygotowaną samonośna wkładkę (6) umieszcza się na wymienionej powierzchni (8) formy (9) i wspomniany płynący materiał warstwy naskórkowej jest następnie nanosi się na powierzchnię (8) formy (9) i na co najmniej jedną stronę wstępnie przygotowanej wkładki (6) w warstwie rozciągającej się co najmniej częściowo na powierzchni (8) formy (9) i na wspomnianej stronie wkładki (6) dla połączenia wkładki (6) z warstwą naskórkową (2).
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnia (8) formy (9) ma pionową krawędź (13) a wstępnie przygotowana wkładka (6) boczną stronę (14), którą opiera się ją o pionową krawędź (13) w formie (9), przy czym boczna strona (14) zawiera korzystnie elastyczny występ (38) umieszczony w taki sposób, że opiera się on o pionową krawędź (13) tworząc uszczelnienie dla płynącego materiału warstwy naskórkowej.
3. 3. Sposób wytwarzania co najmniej elastycznej, nie samonośnej warstwy naskórkowej z materiału poliuretanowego przeznaczonej do formowania widocznej, przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego zwłaszcza w pojeździe samochodowym tworząc część jego wnętrza, przy czym element wyposażenia zawiera co najmniej jedną wstępnie przygotowaną wkładkę, która ma tylną powierzchnię licową znajdującą się w pewnej odległości za widoczną powierzchnią utworzoną przez materiał poliuretanowy, przy czym w tym sposobie warstwę naskórkową wytwarza się przez nakładanie co najmniej jednego płynącego materiału warstwy naskórkowej zawierającego mieszaninę reaktywną do wytwarzania elastycznej, elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej warstwy naskórkowej z poliuretanu drogą rozpylania, albo drogą reakcyjnego formowania wtryskowego RIM albo drogą wlewania na co najmniej jedną powierzchnię formy i pozostawiania tego płynącego materiału warstwy naskórkowej do stwardnienia otrzymując wymieniony materiał poliuretanowy, znamienny tym, że wstępnie przygotowaną wkładkę (6) umieszcza się w formie (9) z co najmniej jedną boczną stroną (14) opartą o pionową krawędź (13) na powierzchni (8) formy (9), i mieszaninę reaktywną nanosi się następnie droga rozpylania, RIM albo wlewania na co najmniej jedną stronę wstępnie przygotowanej wkładki (6) w warstwie rozciągającej się co najmniej częściowo na powierzchni (8) formy (9) i na wspomnianej stronie wkładki (6) dla połączenia wkładki (6) z warstwą naskórkową (2).
4. 4. Sposób według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że pionowa krawędź (13) ma podstawę o grubości (d) od 0,1 do 5 mm, a zwłaszcza od 0,25 do 1 mm.

   PL 206 748 B1
5. 5. Sposób według jednego z zastrz. 2 do 4, znamienny tym, że pionowa krawędź (13) ma wysokość (h) co najmniej 0,5 mm, korzystnie co najmniej 1 mm, a najkorzystniej co najmniej 2 mm.
6. 6. Sposób według jednego z zastrz. 2 do 5, znamienny tym, że wstępnie przygotowaną wkładkę (6), a zwłaszcza boczny występ (16) wkładki (6), umieszcza się na wierzchu pionowej krawędzi (13) w formie w taki sposób, że wystaje on nad pionową krawędzią (13).
7. 7. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 6, znamienny tym, że wstępnie przygotowana wkładka (6) ma przednią powierzchnię licową (12), która pozostaje niepokrytą tworząc część wymienionej widocznej powierzchni (3) elementu wyposażenia (1).
8. 8. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 6, znamienny tym, że wstępnie przygotowana wkładka (6) jest przynajmniej częściowo ukryta przed wzrokiem poprzez przymocowanie do niej elementu wykończającego (27), tak aby pokrywał on wkładkę (6).
9. 9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że wkładka (6) i element wykończający (27) zawierają wzajemnie współdziałające środki sprzęgające umożliwiające przymocowanie elementu wykończającego (27) do wkładki (6) z przedniej strony (3) elementu wyposażenia (1), przy czym do przymocowania do wkładki (6) przewiduje się korzystnie szereg różnych wymiennych elementów wykończających (27).
10. 10. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że element wykończający (27) ma dalszą przednią powierzchnię licową (28) i jest umieszczony we wgłębieniu (24) w zasadzie aż do zlicowania się tej dalszej przedniej powierzchni licowej (28) z widoczną powierzchnią (3) utworzoną przez warstwę naskórkową (2).
11. 11. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 9, znamienny tym, że wstępnie przygotowana wkładka (6) ma przednią powierzchnię licową (12) i jest umieszczona w formie (9) swoją przednią powierzchnią licową (12) w zasadzie współpłaszczyznowo z powierzchnią (8) formy, na której formuje się warstwę naskórkową (2).
12. 12. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 10, znamienny tym, że wkładka (6) ma przednią powierzchnię licową (12) i utrzymuje się ją w formie (9) jej przednią powierzchnią licową (12) w pewnej odległości za powierzchnią (8) formy (9), na której formuje się warstwę naskórkową (2), tak że jej przednia powierzchnia licowa (12) jest zagłębiona wewnątrz widocznej powierzchni (3) utworzonej przez warstwę naskórkową (2), przy czym przednia powierzchnia licowa (12) wkładki (6) jest zabezpieczona przed całkowitym pokrywaniem przez płynący materiał warstwy naskórkowej, w szczególności przez umieszczenie wkładki (6) na pionowej krawędzi (13) albo na podniesionej części (23) powierzchni (8) formy (9), tak że warstwa naskórkowa (2) tworzy wgłębienie (24) z przodu wkładki (6).
13. 13. Sposób wytwarzania co najmniej elastycznej, nie samonośnej warstwy naskórkowej z materiału z tworzywa sztucznego przeznaczonej do formowania widocznej, przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego zwłaszcza w pojeździe samochodowym tworząc część jego wnętrza, przy czym element wyposażenia zawiera co najmniej jedną wstępnie przygotowaną wkładkę, która ma tylną powierzchnię licową znajdującą się w pewnej odległości za widoczną powierzchnią utworzoną przez materiał z tworzywa sztucznego, przy czym w tym sposobie warstwę naskórkową wytwarza się drogą nakładania co najmniej jednego płynącego materiału warstwy naskórkowej do wytwarzania elastycznej, elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej warstwy naskórkowej z tworzywa sztucznego na co najmniej jedną powierzchnię formy i pozostawiania tego płynącego materiału warstwy naskórkowej do stwardnienia otrzymując wymieniony materiał z tworzywa sztucznego, znamienny tym, że wstępnie przygotowaną wkładkę (6) umieszcza się w formie (9) i osadza w materiale warstwy naskórkowej (2) tak, że jej powierzchnie licowa (12) i tylna (7) są pokryte materiałem tworzywa sztucznego warstwy naskórkowej (2).
14. 14. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że wkładka (6) ma przednią powierzchnię licową (12) i jest utrzymywana w formie (9) swoją przednią powierzchnią licową (12) w pewnej odległości od powierzchni (8) formy (9), na której formuje się warstwę naskórkową (2), a płynący materiał warstwy naskórkowej nakłada się pomiędzy powierzchnię (8) formy (9) i przednią powierzchnię licową (12) wkładki (6) pokrywając przednią powierzchnię licową (12) wkładki (6) materiałem warstwy naskórkowej (2).
15. 15. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że wkładka (6) ma przednią powierzchnię licową (12) i j est utrzymywana swoją przednią powierzchnią licową (12) w pewnej odległości od powierzchni (8) formy (9), na której jest formowana warstwa naskórkowa (2), drogą nakładania, przed umieszczeniem wymienionej wstępnie przygotowanej wkładki (6) w formie (9), pierwszej warstwy (33)

    PL 206 748 B1 płynącego materiału warstwy naskórkowej na powierzchnię (8) formy (9) i umieszczania wkładki (6) na tej pierwszej warstwie (33), korzystnie przed całkowitym stwardnieniem tej warstwy (33) płynącego materiału warstwy naskórkowej, tak aby wkładka (6) przywierała do tej warstwy (33).
16. 16. Sposób według zastrz. 15, znamienny tym, że po umieszczeniu wstępnie przygotowanej wkładki (6) na pierwszej warstwie (33) mieszaniny reaktywnej na tylną stronę wymienionej pierwszej warstwy (33) i na co najmniej jedną stronę wkładki (6), korzystnie przed całkowitym utwardzeniem pierwszej warstwy (33) materiału warstwy naskórkowej, nakłada się drugą warstwę (34) dalszego płynącego materiału warstwy naskórkowej dla wytworzenia elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej warstwy naskórkowej (2), który może być taki sam albo różnić się od płynącego materiału warstwy naskórkowej stosowanego do pierwszej warstwy (33).
17. 17. Sposób według jednego z zastrz. 13 do 16, znamienny tym, że wstępnie przygotowana wkładka (6) jest obwodem elektronicznym albo jego częścią i stanowi w szczególności element wybrany z grupy obejmującej elektroniczną płytkę drukowaną (36), korzystnie elastyczną płytkę drukowaną, oprzewodowanie elektryczne (32) przewidziane korzystnie na elastycznej płytce drukowanej (36), przycisk elektryczny, odczytywany kod elektroniczny, detektor, chip, elementy mikroelektroniczne, zintegrowane elementy do przekazywania informacji, elementy technologii inteligentnych kart, włókna przewodzące, interfejsy i anteny, elementy układu wykrywania samochodu albo połączenie tych elementów.
18. 18. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 17, znamienny tym, że płynący materiał warstwy naskórkowej nakłada się na powierzchnię (8) formy (9) drogą rozpylania.
19. 19. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 17, znamienny tym, że płynący materiał warstwy naskórkowej nakłada się na powierzchnię (8) formy (9) drogą stosowania zamkniętej formy i wypełniania tej zamkniętej formy płynącym materiałem warstwy naskórkowej albo drogą wlewania albo procesu formowania wtryskowego, a zwłaszcza drogą procesu reakcyjnego formowania wtryskowego.
20. 20. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 19, znamienny tym, że warstwę naskórkową (2) wytwarza się drogą nakładania na powierzchnię formy najpierw warstwy wykończającej, a zwłaszcza farby stosowanej w formie, a następnie płynącego materiału warstwy naskórkowej.
21. 21. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 20, znamienny tym, że warstwa naskórkowa (2) ma średnią grubość od 0,1 do 3 mm, a zwłaszcza od 0,5 do 1,5 mm.
22. 22. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 21, znamienny tym, że do otrzymywania elastomerycznej, niekomórkowej albo mikrokomórkowej poliuretanowej warstwy naskórkowej (2) stosuje się reaktywną mieszaninę jako płynący materiał warstwy naskórkowej.
23. 23. Sposób według jednego zastrz. 1 do 22, znamienny tym, że wstępnie przygotowaną wkładkę (6) mocuje się klejowo, przynajmniej częściowo dzięki przyczepności samego płynącego materiału warstwy naskórkowej, do materiału z tworzywa sztucznego warstwy naskórkowej (2) przed całkowitym stwardnieniem płynącego materiału warstwy naskórkowej (2).
24. 24. Sposób według jednego z zastrz. 1 do 23, znamienny tym, że do wytwarzania elementu wyposażenia (1 co najmniej jedną strukturalną warstwę podłożową (4) łączy się z tylną stroną wytworzonej warstwy naskórkowej (2), korzystnie za pośrednictwem pośredniej warstwy piankowej (5).
25. 25. Elastyczna nie samonośna warstwa naskórkowa do wytwarzania widocznej przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego, zwłaszcza w pojeździe samochodowym, tworząc część jego wnętrza, przy czym warstwa naskórkowa jest wykonana z elastomerycznego, niekomórkowego albo mikrokomórkowego materiału z tworzywa sztucznego, zgodnie ze sposobem według zastrz. 1, znamienna tym, że warstwa naskórkowa (2) zawiera co najmniej jedną wstępnie przygotowaną samonośna wkładkę (6), która jest przymocowana klejowo do materiału z tworzywa sztucznego warstwy naskórkowej (2) i która ma tylną powierzchnię licową (7) znajdującą się w pewnej odległości za widoczną powierzchnią (3) utworzoną przez materiał z tworzywa sztucznego.
26. 26. Warstwa naskórkowa według zastrz. 25, znamienna tym, że wkładka (6) ma przednią powierzchnię licową (12), która jest zagłębiona w widocznej powierzchni (3) utworzonej przez warstwę naskórkową (2), tak że warstwa naskórkowa (2) tworzy wgłębienie (24) z przodu wkładki (6), w którym można umocować element wykończający (27) pokrywający wkładkę (6).
27. 27. Elastyczna nie samonośna warstwa naskórkowa do wytwarzania widocznej przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego, zwłaszcza w pojeździe samochodowym, tworząc część jego wnętrza, przy czym warstwa naskórkowa jest wykonana z elastomerycznego, niekomórkowego albo mikrokomórkowego materiału poliuretanowego, drogą rozpylania, RIM albo wlewania według zastrz. 3, znamienna tym, że warstwa naskórkowa (2) zawiera co najmniej jedną wstępnie

    PL 206 748 B1 przygotowaną wkładkę (6), która jest przymocowana klejowo do materiału poliuretanowego warstwy naskórkowej (2) i która ma tylną powierzchnię licową (7) znajdującą się w pewnej odległości za widoczną powierzchnią (3) utworzoną przez materiał z tworzywa sztucznego i przednią powierzchnię licową (12), która jest przynajmniej częściowo oddzielona od widocznej powierzchni (3) utworzonej przez wymieniony materiał poliuretanowy warstwy naskórkowej (2) szczeliną.
28. 28. Elastyczna nie samonośna warstwa naskórkowa do wytwarzania widocznej przedniej powierzchni elementu wyposażenia montowanego, zwłaszcza w pojeździe samochodowym, tworząc część jego wnętrza, przy czym warstwa naskórkowa jest wykonana z elastomerycznego, niekomórkowego albo mikrokomórkowego materiału z tworzywa sztucznego, sposobem według zastrz. 13, znamienna tym, że warstwa naskórkowa (2) zawiera co najmniej jedną wstępnie przygotowaną wkładkę (6), która jest osadzona w materiale tworzywa sztucznego warstwy naskórkowej (2), tak że jej powierzchnie czołowa (12) i tylna (7) są pokryte materiałem warstwy naskórkowej (2).
29. 29. Warstwa naskórkowa według jednego z zastrz. 25 do 28, znamienna tym, że z tylną stroną wytworzonej warstwy naskórkowej (2) jest połączona co najmniej jedna strukturalna warstwa podłożowa (4), korzystnie za pośrednictwem pośredniej warstwy piankowej (5), tworząc element wyposażenia (1).
30. 30. Warstwa naskórkowa według jednego z zastrz. 25 do 29, znamienna tym, że jest elastyczną warstwą naskórkową (2), która ma w szczególności średnią grubość od 0,1 do 3 mm, a zwłaszcza od 0,5 do 1,5 mm.