PL200524B1 - Zastosowanie kopolimerów etylenu z α-olefinami C₃ -C₉ oraz zastosowanie kompleksów monoindenylo- lub monofluorenylochromowych - Google Patents

Zastosowanie kopolimerów etylenu z α-olefinami C₃ -C₉ oraz zastosowanie kompleksów monoindenylo- lub monofluorenylochromowych

Info

Publication number
PL200524B1
PL200524B1 PL354060A PL35406000A PL200524B1 PL 200524 B1 PL200524 B1 PL 200524B1 PL 354060 A PL354060 A PL 354060A PL 35406000 A PL35406000 A PL 35406000A PL 200524 B1 PL200524 B1 PL 200524B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
quinolyl
iii
dichloride
methyl
copolymers
Prior art date
Application number
PL354060A
Other languages
English (en)
Other versions
PL354060A1 (pl
Inventor
Shahram Mihan
Dieter Lilge
Günther Schweier
Markus Enders
Original Assignee
Basell Polyolefine Gmbh
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Family has litigation
First worldwide family litigation filed litigation Critical https://patents.darts-ip.com/?family=7917933&utm_source=google_patent&utm_medium=platform_link&utm_campaign=public_patent_search&patent=PL200524(B1) "Global patent litigation dataset” by Darts-ip is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Application filed by Basell Polyolefine Gmbh filed Critical Basell Polyolefine Gmbh
Publication of PL354060A1 publication Critical patent/PL354060A1/pl
Publication of PL200524B1 publication Critical patent/PL200524B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C08ORGANIC MACROMOLECULAR COMPOUNDS; THEIR PREPARATION OR CHEMICAL WORKING-UP; COMPOSITIONS BASED THEREON
    • C08FMACROMOLECULAR COMPOUNDS OBTAINED BY REACTIONS ONLY INVOLVING CARBON-TO-CARBON UNSATURATED BONDS
    • C08F210/00Copolymers of unsaturated aliphatic hydrocarbons having only one carbon-to-carbon double bond
    • C08F210/16Copolymers of ethene with alpha-alkenes, e.g. EP rubbers
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C08ORGANIC MACROMOLECULAR COMPOUNDS; THEIR PREPARATION OR CHEMICAL WORKING-UP; COMPOSITIONS BASED THEREON
    • C08FMACROMOLECULAR COMPOUNDS OBTAINED BY REACTIONS ONLY INVOLVING CARBON-TO-CARBON UNSATURATED BONDS
    • C08F4/00Polymerisation catalysts
    • C08F4/42Metals; Metal hydrides; Metallo-organic compounds; Use thereof as catalyst precursors
    • C08F4/44Metals; Metal hydrides; Metallo-organic compounds; Use thereof as catalyst precursors selected from light metals, zinc, cadmium, mercury, copper, silver, gold, boron, gallium, indium, thallium, rare earths or actinides
    • C08F4/60Metals; Metal hydrides; Metallo-organic compounds; Use thereof as catalyst precursors selected from light metals, zinc, cadmium, mercury, copper, silver, gold, boron, gallium, indium, thallium, rare earths or actinides together with refractory metals, iron group metals, platinum group metals, manganese, rhenium technetium or compounds thereof
    • C08F4/62Refractory metals or compounds thereof
    • C08F4/69Chromium, molybdenum, tungsten or compounds thereof
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C08ORGANIC MACROMOLECULAR COMPOUNDS; THEIR PREPARATION OR CHEMICAL WORKING-UP; COMPOSITIONS BASED THEREON
    • C08FMACROMOLECULAR COMPOUNDS OBTAINED BY REACTIONS ONLY INVOLVING CARBON-TO-CARBON UNSATURATED BONDS
    • C08F2420/00Metallocene catalysts
    • C08F2420/01Cp or analog bridged to a non-Cp X neutral donor
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C08ORGANIC MACROMOLECULAR COMPOUNDS; THEIR PREPARATION OR CHEMICAL WORKING-UP; COMPOSITIONS BASED THEREON
    • C08FMACROMOLECULAR COMPOUNDS OBTAINED BY REACTIONS ONLY INVOLVING CARBON-TO-CARBON UNSATURATED BONDS
    • C08F4/00Polymerisation catalysts
    • C08F4/42Metals; Metal hydrides; Metallo-organic compounds; Use thereof as catalyst precursors
    • C08F4/44Metals; Metal hydrides; Metallo-organic compounds; Use thereof as catalyst precursors selected from light metals, zinc, cadmium, mercury, copper, silver, gold, boron, gallium, indium, thallium, rare earths or actinides
    • C08F4/60Metals; Metal hydrides; Metallo-organic compounds; Use thereof as catalyst precursors selected from light metals, zinc, cadmium, mercury, copper, silver, gold, boron, gallium, indium, thallium, rare earths or actinides together with refractory metals, iron group metals, platinum group metals, manganese, rhenium technetium or compounds thereof
    • C08F4/62Refractory metals or compounds thereof
    • C08F4/639Component covered by group C08F4/62 containing a transition metal-carbon bond
    • C08F4/63912Component covered by group C08F4/62 containing a transition metal-carbon bond in combination with an organoaluminium compound

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Polymers & Plastics (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Materials Engineering (AREA)
  • Addition Polymer Or Copolymer, Post-Treatments, Or Chemical Modifications (AREA)
  • Transition And Organic Metals Composition Catalysts For Addition Polymerization (AREA)
  • Compositions Of Macromolecular Compounds (AREA)
  • Manufacture Of Macromolecular Shaped Articles (AREA)
  • Artificial Filaments (AREA)
  • Organic Insulating Materials (AREA)

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie kopolimerów etylenu z a-olefinami C 3 -C 9 wykazu- j acymi rozrzut ci ezaru cz asteczkowego/polidyspersyjno sc Mw/Mn = 10, g esto sc w zakresie od 0,88 do 0,93 g/cm 3 , udzia l komonomeru w zakresie od 1 do 40% molowych komonomeru i ci ezar cz a- steczkowy wy zszy ni z 150000 g/mol a ich wska znik zakresu rozrzutu sk ladu komonomerów jest wi ekszy ni z 70%, do wytwarzania b lon folii wyt laczanej z rozdmuchiwaniem. Przedmiotem wynalaz- ku jest równie z zastosowanie kompleksów monoindenylo- lub monofluorenylochromowych do wy- twarzania wy zej scharakteryzowanych kopolimerów etylenu z a-olefinami C 3 -C 9 . PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie kopolimerów etylenu z α-olefinami C3-C9 wykazującymi rozrzut ciężaru cząsteczkowego Mw/Mn w zakresie < 10, gęstość wynoszącą 0,88 do 0,93 g/cm2, udział komonomeru wynoszący od 1 do 40% wagowych komonomeru i ciężar cząsteczkowy Mn większy niż 150000 g/mol, przy czym wskaźnik zakresu rozrzutu składu komonomerów jest większy niż 70%, jak również zastosowanie kompleksów monoindenylo- lub monofluorenylochromowych.
Kopolimery etylenu z wyższymi α-olefinami, takimi jak 1-buten, 1-penten, 1-heksen czy 1-okten, tak zwane PE-LLD (Linear Low Density Polyethylen/liniowy polietylen niskiej gęstości) można wytworzyć, np., wykorzystując klasyczne katalizatory Zieglera-Natty oparte na tytanie oraz także katalizatory metalocenowe. Te pierwsze dają przy tym polimery PE-LLD o szerokim rozrzucie składu i stosunkowo szerokim rozrzucie ciężaru cząsteczkowego, np. o Mw/Mn > 3, w którym to wzorze Mn oznacza ciężar cząsteczkowy średni liczbowo zaś Mw oznacza ciężar cząsteczkowy średni wagowo. Miarą zakresu rozrzutu składu jest wskaźnik CDBI, Composition Distribution Breadth Index/wskaźnik zakresu rozrzutu składu. Wartość wskaźnika CDBI jest określana, jako procent wagowy cząsteczek kopolimeru o zawartości komonomeru w zakresie 50% średniej zawartości komonomeru. Można go oznaczyć w prosty sposób metodą analizy TREF (Temperature Rising Elution Fraction/wzrostu temperatury wymywania frakcji) (Wild i inni, J. Poly. Sci., Poly. Phys. Ed. Vol. 20, (1982), str. 441, lub opis patentowy USA 5 008 204).
W przeciwieństwie do tego, np. za pomocą katalizatorów metalocenowych można otrzymać kopolimery etylenu o wąskim rozrzucie ciężaru cząsteczkowego i wskaźniku CDBI > 50%. Te polimery PE-LLD odznaczają się szczególnie korzystnymi własnościami mechanicznymi. Kopolimeryzacja z wyższymi α-olefinami prowadzi często do obniżenia ciężaru cząsteczkowego. Z reguły, przy wyższym stężeniu komonomeru, coraz bardziej uprzywilejowana jest reakcja zakończenia łańcucha a przez to obniża się ciężar cząsteczkowy (w opisie patentowym USA 5 625 016 opisano, że Mn jest mniejszy niż około 50000).
W publikacji WO-A-98/44011 opisano polimery etylenu z przynajmniej jedną alfa-olefiną o przynajmniej 5 atomach węgla i indeksie MI od 0,1 do 15, wskaźniku CDBI wynoszącym przynajmniej 70%, gęstości w zakresie 0,91 do 0,93 g/ml, wskaźniku zmętnienia mniejszym niż 20% wskaźniku szybkości płynięcia MIR 35 do 80, średnim module od 20000 do 60000 psi oraz ustalonym stosunku modułu do udarności DART (Dart Impact Strength. Otrzymane polimery nie zawierają ponadto rzeczywiście żadnych nienasyconych grup końcowych (strona 9, wiersze 16 do 23).
W publikacji WO-A-93/12151 opisano kopolimery etylenu z alfa-olefinami o przynajmniej 10 atomach węgla i gęstości między 0,85 a 95 g/cm3, średnim ciężarze cząsteczkowym Mw w zakresie między 30000 a 1000000 daltonów i rozrzucie ciężaru cząsteczkowego między 2 a 4.
Z publikacji WO 93/03093 znane są polimery: interpolimer etylenu i mieszaniny interpolimeru etylenu o wskaźniku zakresu rozrzutu składu polimerów (CDBI) wynoszącym co najmniej 50% (zastrz. 1) korzystnie ta wartość może najwyżej wynosić co najmniej 70%. Udział komonomeru wynosi najwyżej 0,01 do 17% molowych a polidyspersyjność Mw/Mn wynosi najwyżej 2,5 lub mniej.
Gęstość korzystnie zawarta jest maksymalnie w zakresie 0,875 do 0,96 g/cm3, korzystniej w zakresie 0,89 do 0,93 g/cm3 a Mw w zakresie 10000 do 1000000, korzystniej 40000 do 200000. Korzystnymi komonomerami są α-olefiny o 3 do 12 atomach węgla (str. 14 wiersze 3 - 5).
Również w publikacji WO 90/03414 opisano mieszaniny interpolimerów etylenu o polidyspersyjności Mw/Mn < 3 i wskaźniku CDBI wynoszącym co najmniej 50% (str. 3, wiersze 35 - str. 4 wiersz 1). Wskaźnik CDBI każdego interpolimeru etylenu powinien wynosić maksymalnie 50 - 90%, przy czym korzystnie wskaźnik CDBI każdego interpolimeru etylenu wynosi 50 - 70%. Mw komponentów mieszaniny może maksymalnie mieścić się w zakresie 104 - 106, zwłaszcza w zakresie 2·104 do 5·105 (str. 7 wiersze 11 - 14).
Udział komonomerów może maksymalnie wynosić 5 - 10% molowych (str. 6, wiersze 17 - 21). Gęstość mieszaniny polimerowej jest zawarta w zakresie 0,900 do 0,915 g/cm3 (str. 6 wiersz 23 - 25).
Korzystnymi komonomerami są α-olefiny o 3 - 12 atomów węgla w cząsteczce (str. 6, wiersze 36 str. 7, wiersz 1) Kopolimery o niższym ciężarze cząsteczkowym ze stanu techniki mogą prowadzić z jednej strony do osadów w reaktorze podczas polimeryzacji a z drugiej strony mogą prowadzić do niepożądanych własności produktu, takich jak np. kleistości powierzchni. Polimery PE-LLD o wysokim ciężarze cząsteczkowym i wysokiej zawartości komonomeru są, w przeciwieństwie do tego, trudne do wytworzenia.
Zadaniem niniejszego wynalazku jest zastosowanie kopolimerów o dużych ciężarach cząsteczkowych, z wysokim udziałem komonomeru i wysokim wskaźniku CDBI, jak też zastosowanie kompleksów monoindenylo- lub monofluorenylochromowych do wytwarzania kopolimerów etylenu z α-olefinami C3-C9.
PL 200 524 B1
Stosownie do tego przedmiotem wynalazku jest zastosowanie kopolimerów etylenu z α-olefinami C3-C9, które wykazują rozrzut ciężaru cząsteczkowego/polidyspersyjność Mw/Mn < 10, gęstość w zakresie od 0,88 do 0,93 od 1 do 10, gęstość w zakresie od 0,88 do 0,93 g/cm3, udział komonomeru w zakresie od 1 do 40% molowych komonomeru i ciężar cząsteczkowy wyższy niż 150000 g/mol, a ich wskaźnik zakresu rozrzutu składu komonomerów jest większy niż 70% do wytwarzania błon folii wytłaczanej z rozdmuchiwaniem.
Korzystnie wskaźnik zakresu rozrzutu składu komonomerów jest wyższy niż 90% a stosowane α-olefiny wybrane są z grupy obejmującej propen, 1-buten, 1-heksen i 1-okten.
Korzystnie rozrzut ciężaru cząsteczkowego Mw/Mn kopolimerów leży między 2 a 4 a ciężar cząsteczkowy Mn kopolimerów jest większy niż 200000 g/mol.
Przedmiotem wynalazku jest również zastosowanie kompleksów monoindenylo- lub monofluorenylochromowych o ogólnym wzorze I
[Y - Cr - Xn]m I, w którym symbole oznaczają:
Y opisany jest następującym wzorem ogólnym II:
w którym:
Z oznacza heteroaromatyczny układ pierścieniowy wybrany z grupy
2-pirydyl 8-chinolil
X niezależnie od siebie oznaczają fluor, chlor, brom, jod, wodór, C1-C10-alkil, C2-C10-alkenyl, C678
-C20-aryl, alkiloaryl o 1 - 10 atomach C w reszcie alkilowej i 6 - 20 atomach C w reszcie arylowej, NR7R8, OR7, SR7, SO3R7, OC(O)R7, CN, SCN, β-diketonian, CO, BF4-, PF6- oraz duże niekoordynujące aniony,
R1-R8 niezależnie od siebie oznaczają wodór, C1-C20-alkil, i R10-R19, C2-C20-alkenyl, C6-C20-aryl, alkiloaryl o 1 do 10 atomach C w reszcie alkilowej i 6 - 20 atomach C w reszcie arylowej, SiR93, przy czym reszty organiczne R1-R8 mogą być także podstawione chlorowcami a dwie reszty podstawione przy tym samym atomie lub reszty sąsiednie R1-R8 mogą być także połączone do postaci pięcio- lub sześcioczłonowego pierścienia,
R9 niezależnie od siebie oznaczają wodór, C1-C20-alkil, C2-C20-alkenyl, C6-C20-aryl, alkiloaryl o 1 do 10 atomach C w reszcie alkilowej i 6 - 20 atomach C w reszcie arylowej, a dwie sąsiednie reszty R9 mogą być także połączone do postaci pięcio- lub sześcioczłonowego pierścienia, n oznacza 1, 2 lub 3,
M oznacza 1, 2 lub 3, do wytwarzania kopolimerów etylenu z α-olefinami C3-C9, które wykazują rozrzut ciężaru cząsteczkowego/polidyspersyjność Mw/Mn < 10, gęstość w zakresie od 0,88 do 0,93 g/cm3, udział komonomeru w zakresie od 1 do 40% molowych komonomeru i ciężar cząsteczkowy wyższy niż 150000 g/mol a ich wskaźnik zakresu rozrzutu składu komonomerów jest większy niż 70%.
1
W związku o wzorze I Z oznacza niepodstawiony lub podstawiony układ 8-(chinolilowy) zaś R1 do R6 oznacza wodór.
W procesie wytwarzania wyżej scharakteryzowanych kopolimerów etylenu z α-olefinami C3-C9 obok wyżej omówionych kompleksów stosuje się korzystnie związek aktywatora wybrany z grupy obej4
PL 200 524 B1 mującej alumoksan, tetrakispentafluorofenyloboran dimetyloaniliniowy, tetrakispentafluorofenyloboran tritylowy lub trispentafluorofenylobor.
Według wynalazku korzystnie stosuje się kompleksy:
dichlorek 1-(8-chinolilo)indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-chinolilo)-2-metylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-chinolilo)-2-izopropylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-chinolilo)-2-etylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-chinolilo)-2-t-butylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-chinolilo)-benzoindenylochromu (III), dichlorek 1-(8-chinolilo)-2-metylo-benzoindenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)-2-metylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)-2-izopropyloindenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)-2-etylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)-2-t-butylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)-benzoindenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)-2-metylo-benzoindenylochromu (III), korzystnie dichlorek 1-(8-chinolilo)indenylochromu (III).
Wytworzone kopolimery stosuje się według wynalazku do wytwarzania błon folii wytłaczanej z rozdmuchiwaniem.
Zastosowane według wynalazku kopolimery stanowią kopolimery o cechach różniących się od cech kopolimerów omówionych wyżej przytoczonych dokumentach ze stanu techniki. Przede wszystkim kopolimery znane ze stanu techniki charakteryzują się niższym ciężarem cząsteczkowym i niższym wskaźnikiem CDBI.
Zastosowane według wynalazku kopolimery nadają się szczególnie do wytwarzania mieszanek polimerowych, które są doskonale do produkcji folii z wysoką wydajnością wytwarzanych metodą wytłaczania z rozdmuchiwaniem, przy czym folie z takich mieszanek polimerowych odznaczają się bardzo dobrymi własnościami mechanicznymi, wysoką wytrzymałością na uderzenia i wysoką wytrzymałością na rozrywanie przy jednocześnie dobrych właściwościach optycznych.
Wyrażenie „HLMFR” w ramach niniejszego wynalazku oznacza znane określenie „High Load Melt Flow Rate/wskaźnik szybkości płynięcia pod dużym obciążeniem” i oznacza się go w 190°C pod obciążeniem 21,6 kg (190°C/21,6 kg).
Zakres rozrzutu komonomerów w kopolimerach stosowanych według wynalazku można opisać w korzystny sposób na podstawie standartowego odchylenia średniej ważonej temperatury wymywania Ta, jaką można oznaczyć metodą analizy TREF. Metoda TREF opisana jest, np., u Wild'a, Advances in Polymer Science, 98, str. 1-47, 57 str. 153, 1992. Średnia ważona temperatury wymywania (Ta) i standartowe odchylenie (s) wykorzystywane jest jak to opisano (patrz Bevington, Mc Graw-Hill, Data Reduction and
Error Analysis for the physical Sciences/Redukcja danych i analiza błędów w naukach fizycznych, 1969).
Kopolimer etylenu z α-olefinami C3-C9 stosowany według wynalazku wykazuje rozrzut ciężaru cząsteczkowego Mw/Mn wynoszący < 10, korzystnie od 2 do 4 a szczególnie korzystnie od 2 do 3,5, gęstość w zakresie od 0,88 do 0,93 g/cm3, i ciężar cząsteczkowy Mn większy niż 150000 g/mol, korzystnie większy niż 200000 g/mol a jeszcze korzystniej większy niż 250000 g/mol. Jego HLMFR leży w zakresie od 0,001 do 20 g/10 min, korzystnie między 0,01 a 15 g/10 min a wskaźnik zakresu rozrzutu składu komonomerów jest większy niż 70%, korzystnie większy niż 80% a wyjątkowo korzystnie większy niż 90%.
Korzystna postać kopolimerów stosowanych według wynalazku wykazuje wskaźnik zakresu rozrzutu składu komonomerów większy niż 90% i rozrzut masy cząsteczkowej Mw/Mn między 2 a 4.
Kopolimery stosowane według wynalazku zawierają korzystnie zakończające winylowe lub winylidenowe grupy końcowe.
Jako komonomery, które, obok etylenu, mogą być zawarte w kopolimerze stosowanym według wynalazku pojedynczo lub w mieszaninie ze sobą, wchodzą w grę wszystkie α-olefiny o 3 do 9 atomów C, takie jak np., propen, 1-buten, 1-penten, 1-heksen, 4-metylo-1-penten, 1-hepten, 1-okten. Jako jednostki komonomerowe, kopolimer etylenu zawiera korzystnie wpolimeryzowane α-olefiny o 3 do 9 atomach C, w postaci butenu, pentenu, heksenu, 4-metylo-pentenu lub oktenu. Szczególnie korzystnie stosuje się α-olefiny wybrane z grupy propenu, 1-butenu, 1-heksenu i 1-oktenu. Wpolimeryzowane komonomery w kopolimerach etylenu stosowanych według wynalazku zawarte są zwykle w ilościach od 1 do 40% wagoPL 200 524 B1 wych, korzystnie 5 do 20% wagowych a zwłaszcza od 10 do 20% wagowych, każdorazowo w przeliczeniu na kopolimer etylenu.
Kopolimery etylenu można zasadniczo wytworzyć wykorzystując każdy katalizator lub układ katalizatora, który prowadzi do produktów o wymaganym wąskim rozrzucie ciężaru cząsteczkowego. Z reguły te katalizatory stanowią katalizatory tak zwane jednomiejscowe/single site, korzystnie są to opisane wyżej podstawione monoindenylowe kompleksy chromowe o wzorze I, przy czym przynajmniej jeden z podstawników zawiera na pięcioczłonowym indenylowym pierścieniu niepodstawiony, podstawiony lub skondensowany heteroaromatyczny układ pierścieniowy.
Pierścień indenylowy w kompleksach η5 stosowanych według wynalazku związany jest z centrum chromowym. Podstawniki na układzie indenylowym mogą tworzyć także układ benzoindenylowy lub fluorenylowy.
Y oznacza podstawiony układ indenylowy, który zawiera niepodstawiony, podstawiony lub skondensowany heteroaromatyczny układ pierścieniowy, który może być związany koordynacyjnie lub nie skoordynowany. Korzystnie pierścieniowy układ heteroaromatyczny jest skoordynowany wewnątrzcząsteczkowo z centralnym atomem chromu.
Z oznacza heteroaromatyczny uk ład pierś cieniowy wybrany z nastę pują cych grup:
Rll R16 R17
Przez odpowiedni wybór reszt R10 do R19 można uzyskać wpływ na aktywność katalizatora i ciężar cząsteczkowy powstających polimerów. Jako podstawniki R10 do R19 wchodzą w grę reszty takie same, jakie opisano dla R1-R8 i chlorowce, takie jak fluor, chlor lub brom, przy czym ewentualnie także dwie sąsiednie reszty R10 do R19 mogą być połączone w 5-cio lub 6-członowy pierścień i mogą być także podstawione chlorowcami, takimi jak fluor, chlor lub brom. Korzystnymi resztami R10 do R19 są: wodór, metyl, etyl, n-propyl, n-butyl, t-butyl, n-pentyl, n-heksyl, n-heptyl, n-oktyl, winyl, allil, benzyl, fenyl, naftyl, bifenyl i antranyl oraz fluor, chlor i brom. Jako Si-organiczne podstawniki wchodzą w grę szczególnie grupy trialkilosililowe o 1 do 10 atomach C w reszcie alkilowej zwłaszcza grupy trimetylosililowe. Szczególnie korzystny jest niepodstawiony lub podstawiony, np. alkilopodstawiony podstawnik Z, zwłaszcza chinolil połączony w pozycji 8, np., 8-chinolil, 8-(2-metylochinolil), 8-(2,3,4-trimetylochinolil), 8-(2,3,4,5,6,7-heksametylochinolil). Jest on łatwy do wytworzenia i zapewnia równocześnie dobre aktywności.
Przez zmianę podstawników R1-R8 można także zmieniać różne własności układu katalizatora. Przez ilość i rodzaj podstawników, w szczególności R1 i R2, można wpływać na dostępność atomu metalu M dla polimeryzującej olefiny. Możliwe jest w ten sposób modyfikowanie aktywności i selektywności katalizatora w stosunku do różnych monomerów, zwłaszcza monomerów z przeszkodami sterycznymi. Ponieważ podstawniki mogą wywierać wpływ także i na szybkość reakcji zakończania rosnącego łańcucha polimeru, można dzięki temu zmieniać także ciężar cząsteczkowy powstającego polimeru. Budowę chemiczną podstawników R1 do R8 można dlatego zmieniać w szerokich granicach, dla uzyskania pożądanych wyników i otrzymania układu katalizatora dopasowanego do celu. Jako C-organiczne podstawniki R1 do R8 przykładowo wchodzą w grę następujące podstawniki: C1-C20-alkil, przy czym alkil może być liniowy lub rozgałęziony, takie jak np., metyl, etyl, n-propyl, izopropyl, n-butyl, izobutyl, t-butyl, n-pentyl, n-heksyl, n-heptyl, n-oktyl, n-nonyl, n-decyl lub n-dodecyl, 5- do 7-członowy cykloalkil, który ze swej strony może, jako podstawnik, zawierać grupę C6-C10-arylową, takie jak cyklopropan, cyklobutan, cyklopentan, cykloheksan, cykloheptan, cyklooktan, cyklononan lub cyklodekan, C2-C20-alkenyl, przy czym alkenyl może być liniowy, cykliczny lub rozgałęziony i może zawierać wiązanie podwójne wewnątrz cząsteczki lub jako końcowe, takie jak np.: winyl, 1-allil, 2-allil, 3-allil, butenyl, pentenyl, heksenyl, cyklopentenyl, cykloheksenyl, cyklooktenyl, cyklooktadienyl, C6-C20-aryl, przy czym reszta arylowa może być podstawiona dalszymi grupami alkilowymi, takie jak np.: fenyl, naftyl, bifenyl, antranyl, o-, m- i p-metylofenyl, 2,3-, 2,4-, 2,5- lub 2,6-dimetylofenyl, 2,3,4-, 2,3,5-, 2,3,6-, 2,4,5-, 2,4,6- lub 3,4,5-trimetylofenyl lub aryloalkil, przy czym aryloalkil może być podstawiony dalszymi grupami alkilowymi, takie jak np.: benzyl, o-, m- lub p-metylobenzyl, 1- lub 2-etylofenyl, przy czym ewentualnie także dwa podstawniki R1 do R16 mogą być połączone do postaci 5- lub 6-członowego pierścienia a reszty organiczne R1-R8 mogą być także podstawione chlorowcami, takimi jak np., fluor, chlor lub brom. Jako Si-organiczne podstawniki SiR93, dla podstawnika R9 wchodzą w grę takie same reszty, jakie przytoczono wyżej dla R1-R8, przy czym ewen6
PL 200 524 B1 tualnie także dwa podstawniki R9 mogą być połączone do postaci 5- lub 6-członowego pierścienia, takie jak np.: trimetylosilil, trietylosilil, butylodimetylosilil, tributylosilil, triallilosilil, trifenylosilil lub dimetylofenylosilil. Korzystnymi resztami R1-R6 są: wodór, metyl, etyl, n-propyl, izopropyl, n-butyl, izobutyl, t-butyl, n-pentyl, n-heksyl, n-heptyl, n-oktyl, winyl, allil, benzyl, fenyl, o-dialkilo- lub dichloro podstawiony fenyl, trialkilo- lub trichloro-podstawiony fenyl, naftyl, bifenyl, antranyl. Jako Si-organiczne podstawniki szczególnie wchodzą w grę grupy trialkilosililowe o 1 do 10 atomach C w reszcie alkilowej, zwłaszcza grupy trimetylosililowe. Szczególnie korzystnymi resztami R1 i R2 są metyl, etyl, n-propyl, izopropyl, n-butyl, izobutyl, t-butyl, n-pentyl, n-heksyl, n-heptyl, n-oktyl, allil, benzyl, fenyl lub grupy trialkilosililowe. Korzystnymi resztami R3 do R6 są wodór, metyl, etyl, n-propyl, izopropyl, n-butyl, izobutyl, t-butyl, n-pentyl, n-heksyl, n-heptyl, n-oktyl, benzyl lub fenyl. Korzystnym Y (bez Z) jest indenyl, taki jak np., indenyl, 2-metyloindenyl, 2-etyloindenyl, 2-izopropyloindenyl, 3-metyloindenyl, 4-fenyloindenyl, 2-metylo-4-fenyloindenyl lub 4-naftyloindenyl lub układ benzoindenylowy, taki jak np. benzoindenyl lub 2-metylobenzoindenyl, zaś w szczególnie korzystnych kompleksach metalu przejściowego, indenyl.
W szczególnie korzystnej postaci wykonania, Z przedstawia niepodstawiony lub podstawiony układ 8-(chinoliny) oraz R1 do R6 oznaczający wodór.
Podstawniki X dają się zmieniać, np., przez wybór odpowiednich chromowych związków wyjściowych, stosowanych do syntezy kompleksu chromowego, jednak także jeszcze i później. Jako podstawniki X wchodzą w szczególności w grę chlorowce, takie jak fluor, chlor, brom lub jod, a wśród nich zwłaszcza chlor. Także proste reszty alkilowe, takie jak metyl, etyl, propyl, butyl, winyl, allil, fenyl lub benzyl, są korzystnymi ligandami X. Jako dalsze ligandy X można wymienić, jedynie przykładowo a w żadnym wypadku nie ograniczająco, trifluorooctan, BF4 _ PF6 oraz słabo względnie niekoordynujące aniony (patrz, np.,
S. Strauss w Chem. Rev., 1993, 93, 927-942), takie jak B(C6F5)4 _ Nazwanie ligandów L anionami, nie zawiera żadnego ustalenia, jaki typ wiązania z metalem przejściowym występuje. Jeśli X jest np., niekoordynującym lub słabo koordynującym anionem, to oddziaływanie wzajemne między metalem M i ligandem jest natury elektrostatycznej. W przypadku, np. X oznaczającego alkil, wiązanie jest przeciwnie wiązaniem kowalencyjnym. Fachowcom znane są różne typy wiązań.
Szczególnie odpowiednie są także amidy, alkoholany, sulfoniany, karboksylany i β-diketoniany.
Przez zmianę reszt R7 i R8 można dokładnie nastawić np., własności fizyczne, takie jak rozpuszczalność. Jako reszty R7 i R8 stosuje się korzystnie C1-C10-alkil, taki jak metyl, etyl, n-propyl, n-butyl, t-butyl, n-pentyl, n-heksyl, n-heptyl, n-oktyl oraz winyl, allil, fenyl lub benzyl. Wiele z tych podstawionych ligandów X stosuje się bardzo korzystnie, ponieważ można je otrzymać z niedrogich i łatwo dostępnych surowców. Szczególnie korzystną postacią wykonania jest postać, w której X oznacza dimetyloamid, metanolan, etanolan, izopropanolan, fenolan, naftolan, triflat, p-toluenosulfonian, octan lub acetyloacetonian.
Ilość n ligandów X zależy od stopnia utlenienia centrum chromowego. Ilości n nie można więc podać ogólnie. Chrom występuje najczęściej w stopniu utlenienia +3. Mogą być jednak stosowane także kompleksy, których stopień utlenienia nie odpowiada stopniowi utlenienia aktywnego katalizatora. Takie kompleksy można następnie odpowiednio zredukować lub utlenić za pomocą odpowiedniego aktywatora. Korzystnie stosuje się kompleksy chromu o stopniu utlenienia +3.
Donor Z może być związany z chromem koordynacyjnie. Możliwe jest to wewnątrzcząsteczkowo lub międzycząsteczkowo. Korzystnie donor Z związany jest z chromem wewnątrzcząsteczkowo. Może się to jednak zmienić w trakcie polimeryzacji.
Kompleks metalu przejściowego o wzorze I może istnieć w postaci związku monomerycznego, dimeru lub trimeru, przy czym następnie m wynosi 1, 2 lub 3. Jeden lub wiele ligandów X może np., przy tym mostkować dwa centra metalowe.
Kompleksy metalu, w szczególności kompleksy chromu można otrzymać w prosty sposób, poddając reakcji odpowiednie sole metali, takie jak np., chlorki metali z anionem ligandu (np., analogicznie do przykładów z opisu patentowego DE 197 10615).
Sposób polimeryzacji olefin w celu uzyskania kopolimerów według wynalazku można łączyć ze wszystkimi znanymi technicznie sposobami polimeryzacji w temperaturach w zakresie od 20 do 300°C i pod ciśnieniem od 5 do 4000 barów (5d05Pa-4000d05Pa). Korzystne zakresy ciśnienia i temperatury dla realizacji sposobu zależą, zgodnie z tym, silnie od sposobu polimeryzacji. Katalizatory wykorzystywane przy wytwarzaniu kopolimerów stosowanych zgodnie z wynalazkiem można więc wykorzystywać we wszystkich znanych sposobach polimeryzacji, a więc przykładowo w polimeryzacji wysokociśnieniowej w reaktorach rurowych lub autoklawach, do polimeryzacji suspensyjnej, polimeryzacji w roztworze lub polimeryzacji w fazie gazowej. W przypadku polimeryzacji wysokociśnieniowej, którą prowadzi się zwykle pod ciśnieniem między 1000 a 4000 barów (1000^105Pa-4000^105Pa), zwłaszcza między 2000 a 3500 barów
PL 200 524 B1 (2000d05Pa-3500d05a), nastawia się zwykle także wysokie temperatury polimeryzacji. Korzystne zakresy temperatur dla tego sposobu polimeryzacji wysokociśnieniowej leżą między 200 a 330°C, zwłaszcza między 220 a 270°C. W przypadku polimeryzacji pod niskim ciśnieniem nastawia się z reguły temperatury, które leżą przynajmniej jeden stopień niżej od temperatury mięknienia polimeru. W przypadku tego sposobu polimeryzacji nastawia się w szczególności temperatury między 50 a 180°C, korzystnie między 70 a 120°C. W przypadku polimeryzacji suspensyjnej polimeryzację prowadzi się zwykle w ośrodku suspendującym, korzystnie w alkanie. Środek suspendujący w reakcjach polimeryzacji i kopolimeryzacji mogą tworzyć w szczególności także wyższe olefiny, takie jak propen, buten lub heksan w stanie upłynnionym lub ciekłym.
Temperatury polimeryzacji leżą m. in. w zakresie od -20 do 115°C a ciśnienie m. in. w zakresie od 1 do 100 barów (1d05Pa-100d05Pa). Zawartość substancji stałej w zawiesinie leży m. in. w zakresie od 10 do 80%. Można pracować zarówno w sposób okresowy, np. w autoklawach z mieszaniem, jak też w sposób ciągły, np., w reaktorach rurowych, korzystnie w reaktorach pętlicowych, W szczególności można postępować według metody Phillipsa PF, jak to opisano w opisach patentowych USA Nr 3 242 150 i Nr 3 248 179.
Spośród wymienionych sposobów polimeryzacji szczególnie korzystne są dla wytwarzania kopolimerów stosowanych według wynalazku: polimeryzacja w fazie gazowej, w szczególności w gazowych reaktorach fluidyzacyjnych, polimeryzacja w roztworze oraz polimeryzacja suspensyjna, w szczególności w reaktorach pętlicowych i reaktorach zbiornikowych z mieszadłem. Polimeryzację w fazie gazowej można przeprowadzić także w sposób tak zwany skondensowany, superskondensowany lub superkrytyczny. Różne lub takie same sposoby polimeryzacji można także do wyboru zestawiać ze sobą w serie i tworzyć w ten sposób kaskadowy układ polimeryzacji. W celu regulowania własności polimeru można podczas polimeryzacji wprowadzać także dodatek, taki np., jak wodór.
Same kompleksy metali stosowane zgodnie z wynalazkiem w procesie wytwarzania kopolimerów są częściowo nieaktywne lub mało aktywne w procesie polimeryzacji, a więc następnie doprowadza się je do kontaktu z aktywatorem, składnikiem (B), dla uzyskania dobrej aktywności w reakcji polimeryzacji. Jako związki aktywatora wchodzą przykładowo w grę związki typu alumoksanów, w szczególności metyloalumoksan MAO. Alumoksany wytwarza się np. przez kontrolowane dodawanie wody do związków alkiloaluminiowych, zwłaszcza trimetyloglinu. Dostępne są w handlu odpowiednie preparaty alumoksanowe, jako kokatalizatory. Przyjmuje się, że chodzi tu przy tym o mieszaninę związków cyklicznych i liniowych. Cykliczne alumoksany można objąć przy tym wzorem ogólnym (R20AlO)S a liniowe alumoksany można opisać wzorem (R20AlO)SR20Al, przy czym s oznacza stopień oligomeryzacji i wynosi on w przybliżeniu 1 do 50. Korzystne alumoksany zawierają głównie oligomery alumoksanowe o stopniu oligomeryzacji około 1 do 30 a R20 oznacza korzystnie C1-C6-alkil a szczególnie korzystnie metyl, etyl, butyl lub izobutyl.
Obok alumoksanów, jako składniki aktywatora można stosować także takie związki, jakie znajdują zastosowanie w tak zwanym kationowym aktywowaniu kompleksów metalocenowych. Tego typu składniki aktywatora znane są np., z opisów EP-B1-0468537 i EP-B1-0427697. Jako takie związki aktywatora (B) można stosować w szczególności borowodorki, borooksyny lub borany, takie jak np. trialkilobor, triarylobor, trimetyloboroksyna, tetraaryloboran dimetyloaniliniowy, tetraaryloboran tritylowy, benzenoboran dimetyloaniliniowy lub benzenoboran tritylowy (patrz opis WO-A-97/36937). Szczególnie korzystnie stosuje się borowodorki lub borany, zawierające przynajmniej dwie perfluorowane reszty alkilowe. Jako szczególnie odpowiednie związki aktywatora (B) stosuje się związki z grupy aluminoksanu, tritylotetrakispentafluorofenylobor lub trispentafluorofenylobor.
Do stosowania nadają się także związki aktywatora o silnie utleniających własnościach, takie jak boran srebra, w szczególności, tetrakispentafluorofenyloboran srebra lub boran ferroceniowy, w szczególności ferroceniotetrakispentafluoro-fenylobor lub tetrafluorofenylobor.
Następnie, jako składniki aktywatora można stosować związki, takie jak alkilogliny, w szczególności trimetyloglin, trietyloglin, triizobutyloglin, tributyloglin, chlorek dimetyloglinowy, fluorek dimetyloglinowy, dichlorek metyloglinowy, seskwichlorek metyloglinowy, chlorek dietyloglinowy lub trifluorek glinowy. Można stosować także produkty hydrolizy związków alkiloglinowych alkoholami (patrz np., opis WO-A-95/10546).
Jako związki aktywatora można dalej stosować także alkilozwiązki litu, magnezu lub cynku, takie jak np., chlorek metylomagnezowy, bromek metylomagnezowy, chlorek etylomagnezowy, bromek etylomagnezowy, chlorek butylomagnezowy, dimetylomagnez, dietylomagnez, dibutylomagnez, metylolit, etylolit, chlorek metylocynkowy, dimetylocynk lub dietylocynk.
Czasem pożądane jest zastosowanie kombinacji różnych aktywatorów. Znane jest to np., dla metalocenów, w przypadku których często stosuje się borowodorki, boroksyny (WO-A-93/16116) i borany, często w kombinacji z alkiloglinem. Generalnie możliwa jest także kombinacja różnych składników aktywatora z kompleksem metalu przejściowego stosowanym według wynalazku.
PL 200 524 B1
Ilość stosowanego związku aktywującego zależy od typu aktywatora. Generalnie, stosunek molowy kompleksu metalu (A) do związku aktywującego (B) może wynosić od 1:0,1 do 1:10000, korzystnie 1:1 do 1:2000. Stosunek molowy kompleksu metalu (A) do tetrakispentafluorofenyloboranu dimetyloaniliniowego, tetrakispentafluorofenyloboranu tritylowego lub trispentafluorofenyloboru leży między 1:1 a 1:20, korzystnie między 1:1 a 1:5, a szczególnie korzystnie między 1:1 a 1:2, do metyloalumoksanu korzystnie między 1:1 a 1:2000 a szczególnie korzystnie między 1:10 a 1:1000. Ponieważ wiele aktywatorów, takich jak np., alkilogliny stosuje się równocześnie do usuwania trucizn katalizatora (tak zwane zmiatacze), wprowadzana ilość jest zależna od zanieczyszczenia pozostałych surowców. Fachowiec może określić jednak ilość optymalną za pomocą prostych prób.
Kompleks metalu przejściowego można doprowadzić do kontaktu ze związkiem lub związkami aktywatora przed lub po skontaktowaniu z olefiną podlegającą polimeryzacji. Możliwa jest także aktywacja wstępna, za pomocą jednego lub więcej związków aktywatora przed zmieszaniem z olefiną i dalsze dodawanie tego samego lub innego związku aktywatora, po skontaktowaniu tej mieszaniny z olefiną. Wstępną aktywację prowadzi się zwykle w temperaturach między 10 - 100°C, korzystnie między 20 - 80°C.
Katalizatory (A) -kompleksy stosowane według wynalazku można ewentualnie także unieruchomić na organicznym lub nieorganicznym nośniku i zastosować do polimeryzacji w postaci naniesionej na nośniku. Jest to popularny sposób uniknięcia osadów w reaktorze i sterowania morfologią polimeru. Jako materiały na nośnik stosuje się korzystnie żel krzemionkowy, chlorek magnezu, tlenek glinu, materiały mezoporowate, glinokrzemiany i polimery organiczne, takie jak polietylen, polipropylen lub polistyren a zwłaszcza żel krzemionkowy lub chlorek magnezu.
Związki aktywatora (B) i kompleks metalu (A) można doprowadzać do kontaktu z nośnikiem w dowolnej kolejności lub równocześnie. Prowadzi się to z reguły w obojętnym rozpuszczalniku, który po unieruchomieniu można odsączyć lub odparować. Możliwe jest także zastosowanie jeszcze wilgotnego katalizatora na nośniku. Tak więc można najpierw prowadzić mieszanie nośnika ze związkiem aktywatora lub też najpierw kontaktowanie nośnika z katalizatorem polimeryzacji. Możliwe jest także wstępne aktywowanie katalizatora jednym lub więcej związkiem aktywatora przed zmieszaniem z nośnikiem. Ilość kompleksu metalu (A) (w mmolach) na gram materiału nośnika może się bardzo zmieniać, np., między 0,001 a 1. Korzystna ilość kompleksu metalu (A) na gram materiału nośnika leży między 0,001 a 0,5 mmola/g, a szczególnie korzystnie między 0,005 a 0,1 mmola/g. W możliwej postaci wykonania kompleks metalu (A) można wytworzyć także w obecności materiału nośnika. Dalszym sposobem unieruchamiania jest także wstępna polimeryzacja układu katalizatora z, lub bez wcześniejszego nanoszenia na nośnik.
Kopolimer etylenu stosowany według wynalazku może stanowić także składnik mieszaniny polimerów. Rodzaj dalszych składników polimerowych mieszaniny zależy od rodzaju późniejszego zastosowania mieszaniny. Mieszanie można prowadzić np., mieszając na sucho dodatkowo jeden lub więcej polimerów PE-LLD lub PE-HD lub PE-LD. Z drugiej strony mieszanie polimerów można realizować przez równoczesną polimeryzację na jednym lub więcej układzie katalizatora aktywnego także dla polimeryzacji olefin. Jako katalizatory (C) do wytwarzania blend polimerów względnie do polimeryzacji równoczesnej nadają się tu szczególnie klasyczne katalizatory Zieglera-Natty oparte na tytanie, klasyczne katalizatory Phillipsa na bazie tlenków chromu, metaloceny, tak zwane kompleksy o nieswobodnej geometrii (patrz np., opis EP A 0 416 815 lub EP A 0 420 436), układy bis-iminowe niklu i palladu (odnośnie ich wytwarzania patrz opis WO 9803559 A1) lub związki pirydyno-bisiminowe żelaza i kobaltu (odnośnie ich wytwarzania patrz opis WO 9827124 A1). Związki (C) mogą być także innym kompleksem chromu stosowanym według wynalazku. Katalizatory polimeryzacji (C) mogą być także naniesione na nośniku.
Kopolimer etylenu stosowany według wynalazku może z innymi polimerami olefin, zwłaszcza homoi kopolimerami olefin tworzyć także mieszaniny dwuskładnikowe. Mogą być one otrzymane także z jednej strony na drodze wyżej opisanej równoczesnej obecności dalszego katalizatora nadającego się do polimeryzacji olefin lub także przez następcze mieszanie na sucho oddzielnie otrzymanych polimerów względnie kopolimerów.
Mieszaniny, które zawierają kopolimery olefin stosowane według wynalazku mogą zawierać także dwa lub trzy inne polimery względnie kopolimery olefin. Mogą to być np. polimery PE-LD (ich blendy opisane zostały np. w opisie DE-A1-19745047) lub homopolimery polietylenowe (ich blendy opisane zostały w opisie EP-B-100843), polimery PE-LLD (jakie opisane zostały w opisach EP-B-728160 lub WO-A-90/03414), czy polimery PE-LLD/PE-LD (z opisów WO 95/27005 lub EP-B1-662989).
Udział kopolimerów etylenu stosowanych według wynalazku w łącznej masie mieszaniny polimerów wynosi przynajmniej 40 do 99% wagowych, korzystnie od 50 do 90% wagowych.
PL 200 524 B1
Kopolimery etylenu, mieszaniny polimerów i blendy mogą jeszcze zawierać znane środki pomocnicze i dodatki, takie jak stabilizatory obróbki, stabilizatory na działanie światła i ciepła, zwykłe dodatki, takie jak środki poślizgowe, środki przeciwutleniające, środki przeciwzakleszczeniowe i środki przeciwstatyczne, oraz ewentualnie barwniki. Rodzaje i ilość tych dodatków są fachowcom znane.
Okazało się ponadto, że przez domieszanie niewielkich ilości elastomerów fluorowych lub termoplastycznego poliestru można dalej polepszyć własności przetwórcze polimeru według wynalazku. Takie elastomery fluorowe są znane jako środki pomocnicze dla przetwórstwa i dostępne są w handlu, np. pod nazwami handlowymi Viton® i Dynamar® (patrz także opis patentowy USA Nr 3125547). Dodaje się je korzystnie w ilościach od 10 do 1000 ppm, szczególnie korzystnie od 20 do 200 ppm, w przeliczeniu na łączną masę mieszaniny polimerów stosowanych według wynalazku.
Polimery stosowane według wynalazku można także później jeszcze modyfikować przez szczepienie, sieciowanie, uwodornianie, wprowadzanie grup funkcyjnych lub inne reakcje, które znane są dla fachowców.
Wytwarzanie blend polimerów można realizować wszystkimi znanymi sposobami. Można je prowadzić przykładowo przez doprowadzanie składników w postaci sypkiej do aparatu do granulowania, np., ugniatarki dwuślimakowej (ZSK) lub ugniatarki Farrel. Ponadto mieszaninę granulatów można także przerabiać bezpośrednio na urządzeniu do wytwarzania folii.
Mieszaniny polimerów nadają się np., doskonale do wytwarzania folii na urządzeniach do wytwarzania folii wytłaczanej z rozdmuchem i folii odlewanej z wysokimi wydajnościami. Folie z mieszanin polimerów odznaczają się bardzo dobrymi własnościami mechanicznymi, wysoką odpornością na szok i wysoką wytrzymałością na rozrywanie, przy dobrych własnościach optycznych. Nadają się one zwłaszcza w dziedzinie opakowań, zarówno na wysokowytrzymałe opakowania ciężkich przedmiotów jak też w dziedzinie żywności. Ponadto folie wykazują tylko niewielką skłonność do zakleszczania i są dzięki temu możliwe do przetwarzania maszynowego także bez stosowania lub też z niewielką ilością środków poślizgowych i przeciwzakleszczających.
Ze względu na ich dobre własności mechaniczne, kopolimery olefin wytworzone na katalizatorach według wynalazku nadają się także do wytwarzania włókien i kształtek.
Następujące przykłady objaśniają wynalazek.
Analityka
Próbki NMR napełnia się w atmosferze gazu obojętnego i ewentualnie stapia. Jako standard wewnętrzny w widmach NMR1H- i 13C- służą sygnały rozpuszczalnika, których przesunięcie chemiczne przeliczone zostało na TMS/czterometylosilan. Pomiary NMR prowadzono na aparacie Bruker AC 200 a w szczególności w doświadczeniach COSY na aparacie AC 300.
Widma masowe sporządzano na aparatach VG Micromass 7070H i Finnigan MAT 8230. Widma masowe wysokiej rozdzielczości mierzono na aparatach Jeol JMS-700 i VG ZAB 2F.
Analizy pierwiastkowe prowadzono na aparacie Heraeus CHN-O-Rapid.
Zawartość komonomeru w polimerach (% C6), ich zawartość metylowych łańcuchów bocznych na 1000 atomów C łańcucha polimeru (CH3/1000) i ich gęstość oznaczano metodą spektroskopii w podczerwieni IR.
Badania TREF prowadzono w następujących warunkach: rozpuszczalnik 1,2,4-trichlorobenzen, przepływ: 1 ml/min, szybkość ogrzewania: 1°C/min, ilość polimeru 5 - 10 mg, nośnik ziemia okrzemkowa (Ta: maksymalna temperatura: O: zakres rozrzutu).
Wartość η oznaczano na automatycznym lepkościomierzu Ubbelhode (Lauda PVS 1) w dekalinie jako rozpuszczalniku w temperaturze 130°C (ISO 1628 w 130°C, 0,001 g/ml dekaliny).
Oznaczenie rozrzutu ciężaru cząsteczkowego i wyprowadzanych z niego wielkości średnich Mn, Mw, Mw/Mn i Mz prowadzono metodą wysokotemperaturowej chromatografii żelowej permeacyjnej w nawiązaniu do DIN 55672, w nastę pują cych warunkach: rozpuszczalnik 1,2,4-trichlorobenzen, przepływ: 1 ml/min, temperatura: 140°C, kalibrowanie za pomocą standardowego PE.
Skróty stosowane w następujących dalej tabelach:
kat. katalizator (kompleks metalu przejściowego według wynalazku)
T temperatura podczas polimeryzacji
Mw ciężar cząsteczkowy średni wagowo
Mn ciężar cząsteczkowy średni liczbowo
Tm temperatura topnienia
Eta wskaźnik Staudingera (lepkość) = 1 gęstość gęstość polimeru
PL 200 524 B1
CH3/1000 ilość bocznych łańcuchów metylowych na 100 atomów C % C6 zawartość komonomeru w polimerach w % wagowych
Ogólny opis syntezy
P r z y k ł a d 1
Dichlorek 1-(8-chinolilo)indenylochromu (III)
1.1 Wytwarzanie 1-(8-chinolilo)indenu
8-bromochinolinę (10,4 g, 50 mmoli) umieszcza się w 100 ml THF i schładza do około -100°C. W ciągu 5 minut wkrapla się 20 ml n-butylolitu (roztwór 2,5 molowy w heksanie, 50 mmoli), przy czym utrzymuje się wewnętrzną temperaturę poniżej -80°C. Po zakończeniu dodawania miesza się przez dalsze 15 minut w -80°C a następnie wkrapla w ciągu 10 minut 6,6 g 1-indanonu (50 mmoli) rozpuszczonego w 30 ml THF. Następnie powoli pozwala się na dojście temperatury mieszaniny reakcyjnej do temperatury pokojowej a następnie ogrzewa przez 3 h pod chłodnicą zwrotną. Po oziębieniu mieszaniny reakcyjnej do temperatury pokojowej dodaje się najpierw lód a następnie kwas solny do uzyskania pH około 1 i miesza się przez 30 minut. Rozdziela się fazę wodną i fazę organiczną i fazę wodną zadaje roztworem amoniaku aż do uzyskania pH około 9, ekstrahuje eterem i połączone fazy organiczne zatęża się następnie w próżni do suchości. Tak otrzymany olej o dużej lepkości (1-(8-chinolilo)-indan-1-ol (8H2O)) zadaje się kwasem solnym aż do uzyskania pH 0, ogrzewa się pod chłodnicą zwrotną przez 2 godziny a następnie zobojętnia. Po obróbce i wysuszeniu można wyodrębnić 6,6 g 1-(8-chinolilo)indenu (55%) w postaci bezpostaciowego ciała stałego.
1-(8-chinolilo)-indan-1-ol (8H2O)
1H-NMR: (200 MHz, CDCl3) δ = 2,58 - 2,87 (m, 3H, CH2); 6,94 (dd, 1H, CH chinoliny); 7,24 - 7,36 (m, 4H, CH); 7,44 - 7,50 (m, 2H, H3, H6); 7,70 (dd, 1H, CH chinoliny); 8,23 (dd, 1H) 8,66 (s, br, 1H, OH); 8,92 (dd, 1H).
13C-NMR (200 MHz, CDCl3) δ = 30,2, 44,8 (CH2); 87,2 (COH); 120,8, 124,7, 125,1, 126,4, 126,9, 127,2, 127,5, 128,2, 137,9, 147,7 (CH); 127,4, 129,2, 142,6, 143,8, 146,7 (czwart. C).
1-(8-chinolilo)inden
T.top.: 108°C
1H-NMR: (200 MHz, CDCl3) δ = 3,69 (d, 2H, CH2); 6,80 (t, 1H, = CH); 7,12 - 7,26 (m, 3H); 7,41 (dd, 1H); 7,55 - 7,64 (m, 2H); 7,81 - 7,88 (m, 2H); 8,21 (dd, 1H); 8,92 (dd, 1H).
13C-NMR (200 MHz, CDCl3) δ = 38,8 (CH2); 121,0, 121,2, 123,8, 124,5, 125,8, 126,3, 127,8, 130,0, 133,5, 136,1, 150,0 (CH); 128,6, 135,9, 143,7, 144,0, 145,6, 146,7 (czwart. C).
MS (El): m/z (%) = 243 (65) [M+]; 242 (100) M+-H].
HR-MS (El): 243.1048 obliczone), 243.1038 (znalezione)
Analiza C, H, N: obliczono: 88,86% C, 5,39% H, 5,75% N znaleziono: 87,55% C, 5,52% H, 5,92% N
1.2 Wytwarzanie dichloro[1-(8-chinolilo)indenylochromu (III).
W 20 ml THF zawiesza się 0,05 g wodorku potasu (1,23 mmola) i powoli dodaje się 0,3 g 1-(8-chinolilo)indenu (1,23 mmola). Tak uzyskaną fioletową zawiesinę, po trzech godzinach mieszania w temperaturze pokojowej, wkrapla się do mieszaniny 0,46 g chlorku chromu (III) x 3 THF (1,23 mmola) w 50 ml THF i po zakończeniu dodawania miesza się jeszcze przez 16 godzin. Odpędza się w próżni rozpuszczalnik i tak otrzymane ciało stałe ekstrahuje się na sączku G4 wielokrotnie gorącym toluenem. Po oddestylowaniu rozpuszczalnika z połączonych ekstraktów produkt wypada w postaci zielonego proszku, który wielokrotnie przemywa się heksanem i suszy w wysokiej próżni. Można otrzymać w ten sposób 0,22 g dichlorku [1-(8-chinolilo)indenylo-chromu (III) (50%).
Alternatywnie można także przenieść pozostałość do chlorku metylenu a po oddzieleniu chlorku potasu i odpędzeniu rozpuszczalnika uzyskuje się także kompleks chromu.
MS (El): m/z (%) = 364 (0,2, M+); 329 (0,1, M+-Cl); 242 (100, ind(chinolina)+).
HR-MS (El): 363.97519 (obliczone), 363.97615 (znalezione)
P r z y k ł a d y 2 i 3
Kopolimeryzacja etenu z 1-heksenem
Doświadczenia polimeryzacji prowadzi się w kolbie czteroszyjnej o pojemności 1 litra, wyposażonej w termometr kontaktowy, mieszadło z łopatkami teflonowymi, grzejnik grzybkowy i rurę doprowadzającą gaz. W atmosferze argonu umieszcza się w temperaturze 40°C, podane w tabeli 1 ilości dichlorku 1-(8-chinolilo)indenylochromu (III) w 250 ml toluenu. W przypadku aktywacji MAO dodaje się każdorazowo ilość 1,6 molowego roztworu MAO w toluenie podaną w tabeli.
PL 200 524 B1
Przed dodaniem etylenu umieszcza się 5 ml heksenu a następnie wprowadza około 20 do 40 l etylenu na godzinę pod ciśnieniem atmosferycznym przez 1 godzinę. Pozostałą ilość heksenu wdozowuje się przez wkraplacz w ciągu 15 minut.
Reakcję zatrzymuje się przez dodatek mieszaniny z 15 ml stężonego kwasu solnego i 50 ml metanolu i miesza przez 15 minut. Po dodaniu dalszych 250 ml metanolu i 15 minutach mieszania, odsącza się produkt, trzykrotnie myje metanolem i suszy w 70°C. W tabeli 1 zestawione zostały dane dotyczące polimeryzacji względnie produktu.
T a b e l a 1
Dane dotycząca polimeryzacji względnie produktu z przykładów 2 - 3
Przykład Ilość katalizatora [mg] (gmole) MAO [mmole] Al:Cr Cr:B Heksen [ml] T [°C] Aktywność [kg/molCr.h] Wydajność [g] ([min]) Gęstość [g/cm3] η [dl/g]
2 6,1 (16,7) 8,5 510 - 30 60 1400 23,4 (60') 0,881 2,15
3 5,8 (15,8) 8 500 - 30 52 1020 16,1 (60') 0,884 6,44
Przykład CDBI [%] T [°C] σ Gęstość [g/cm3] Eta [dl/g] MW [g/mol] Mn [g/mol] Mw/Mn C6 [%] t. t. [°C] CH3 [/1000C]
2 90 53,2 9,9 0,881 2, 15 132567 49540 2,68 20 61,3 37,1
3 95 59,3 11,6 0,884 6,44 740298 224534 3,3 13 90,9 23,5
Zastrzeżenia patentowe
1. Zastosowanie kopolimerów etylenu z α-olefinami C3-C9, które wykazują rozrzut ciężaru czą-

Claims (11)

1. Zastosowanie kopolimerów etylenu z α-olefinami C3-C9, które wykazują rozrzut ciężaru cząsteczkowego/polidyspersyjność Mw/Mn < 10, gęstość w zakresie od 0,88 do 0,93 g/cm3, udział komonomeru w zakresie od 1 do 40% molowych komonomeru i ciężar cząsteczkowy wyższy niż 150000 g/mol a ich wskaźnik zakresu rozrzutu składu komonomerów jest większy niż 70% do wytwarzania błon folii wytłaczanej z rozdmuchiwaniem.
2. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że wskaźnik zakresu rozrzutu składu komonomerów jest wyższy niż 90%.
3. Zastosowanie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że stosowane α-olefiny wybrane są z grupy obejmującej propen, 1-buten, 1-heksen i 1-okten.
4. Zastosowanie według zastrz. 1 do 3, znamienne tym, że rozrzut ciężaru cząsteczkowego Mw/Mn kopolimerów leży między 2 a 4.
5. Zastosowanie według zastrz. 1 do 4, znamienne tym, że ciężar cząsteczkowy Mn kopolimerów jest większy niż 200000 g/mol.
6. Zastosowanie kompleksów monoindenylo- lub monofluorenylochromowych o ogólnym wzorze I [Y - Cr - Xn)m I, w którym symbole oznaczają:
Y opisany jest następującym wzorem ogólnym II:
w którym:
Z oznacza heteroaromatyczny układ pierścieniowy wybrany z grupy
PL 200 524 B1
2-pirydyl 8-chinolil
X niezależnie od siebie oznaczają fluor, chlor, brom, jod, wodór, C1-C10-alkil, C2-C10-alkenyl, C6-C20-aryl, alkiloaryl o 1-10 atomach C w reszcie alkilowej i 6 - 20 atomach C w reszcie arylowej, NR7R8, OR7,
SR7, SO3R7, OC(O)R7, CN, SCN, β-diketonian, CO, BF4-, PF6- oraz duże niekoordynujące aniony,
R-R niezależnie od siebie oznaczają wodór, C1-C20-alkil, i R10-R19 C2-C20-alkenyl, C6-C20-aryl, alkiloaryl o 1 do 10 atomach C w reszcie alkilowej i 6-20 atomach C w reszcie arylowej, SiR93, przy czym reszty organiczne R1-R8 mogą być także podstawione chlorowcami a dwie reszty podstawione przy tym samym atomie lub reszty sąsiednie R-R mogą być także połączone do postaci pięcio- lub sześcioczłonowego pierścienia,
R9 niezależnie od siebie oznaczają wodór, C1-C20-alkil, C2-C20-alkenyl, C6-C20-aryl, alkiloaryl o 1 do 10 atomach C w reszcie alkilowej i 6-20 atomach C w reszcie arylowej, a dwie sąsiednie reszty R9 mogą być także połączone do postaci pięcio- lub sześcioczłonowego pierścienia, n oznacza 1, 2 lub 3,
M oznacza 1, 2 lub 3, do wytwarzania kopolimerów etylenu z α-olefinami C3-C9, które wykazują rozrzut ciężaru cząsteczkowego/polidyspersyjność Mw/Mn < 10, gęstość w zakresie od 0,88 do 0,93 g/cm3, udział komonomeru w zakresie od 1 do 40% molowych komonomeru i ciężar cząsteczkowy wyższy niż 150000 g/mol, a ich wskaźnik zakresu rozrzutu składu komonomerów jest większy niż 70%.
7. Zastosowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że w związku o wzorze I Z oznacza niepodstawiony lub podstawiony układ 8-(chinolilowy) zaś R1 do R6 oznacza wodór.
8. Zastosowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że stosuje się związek aktywatora wybrany z grupy obejmującej alumoksan, tetrakispentafluorofenyloboran dimetyloaniliniowy, tetrakispentafluorofenyloboran tritylowy lub trispentafluorofenylobor.
9. Zastosowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że stosuje się kompleksy: dichlorek 1-(8-chinolilo)indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-chinolilo)-2-metylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-chinolilo)-2-izopropylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-chinolilo)-2-etylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-chinolilo)-2-t-butylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-chinolilo)-benzoindenylolochromu (III), dichlorek 1-(8-chinolilo)-2-metylo-benzoindenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)-2-metylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)-2-izopropyloindenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)-2-etylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)-2-t-butylo-indenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)-benzoindenylochromu (III), dichlorek 1-(8-(2-metylo-chinolilo)-2-metylo-benzoindenylochromu (III).
10. Zastosowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że wytworzone kopolimery stosuje się do wytwarzania błon folii wytłaczanej z rozdmuchiwaniem.
11. Zastosowanie według zastrz. 9, znamienne tym, że stosuje się kompleks stanowiący dichlorek 1-(8-chinolilo)indenylochromu (III)
PL354060A 1999-08-13 2000-08-01 Zastosowanie kopolimerów etylenu z α-olefinami C₃ -C₉ oraz zastosowanie kompleksów monoindenylo- lub monofluorenylochromowych PL200524B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
DE19937863 1999-08-13
PCT/EP2000/007443 WO2001012687A1 (de) 1999-08-13 2000-08-01 COPOLYMERE VON ETHYLEN MIT C3-C12 α-OLEFINEN

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL354060A1 PL354060A1 (pl) 2003-12-15
PL200524B1 true PL200524B1 (pl) 2009-01-30

Family

ID=7917933

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL354060A PL200524B1 (pl) 1999-08-13 2000-08-01 Zastosowanie kopolimerów etylenu z α-olefinami C₃ -C₉ oraz zastosowanie kompleksów monoindenylo- lub monofluorenylochromowych

Country Status (14)

Country Link
US (1) US6911516B1 (pl)
EP (1) EP1204685B1 (pl)
JP (1) JP2003507502A (pl)
KR (1) KR100614993B1 (pl)
CN (1) CN1231506C (pl)
AT (1) ATE279455T1 (pl)
AU (1) AU773627B2 (pl)
BR (1) BR0013271A (pl)
CA (1) CA2381723C (pl)
DE (1) DE50008258D1 (pl)
ES (1) ES2228600T3 (pl)
PL (1) PL200524B1 (pl)
RU (1) RU2236420C2 (pl)
WO (1) WO2001012687A1 (pl)

Families Citing this family (25)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US6437161B1 (en) 1999-08-13 2002-08-20 Basf Aktiengesellschaft Monocyclopentadienyl complexes of chromium, molybdenum or tungsten
US6723675B1 (en) * 2000-05-25 2004-04-20 Univation Technologies, Llc Catalyst for the production of olefin polymers
EP1404446A2 (en) * 2001-07-02 2004-04-07 Sasol Technology (Proprietary) Limited Catalyst comprising chromium and a ligand comprising a substituted cyclopentadiene and its use for trimerising olefins
WO2003053890A1 (en) * 2001-12-20 2003-07-03 Sasol Technology (Pty) Ltd Trimerisation and oligomerisation of olefins using a chromium based catalyst
BR0215086B1 (pt) * 2001-12-20 2013-02-05 sistema catalisador de conversço de hidrocarboneto, e, processo para a oligomerizaÇço de olefinas.
US7202373B2 (en) 2002-08-22 2007-04-10 Basell Polyolefine Gmbh Monocyclopentadienyl complexes
DE60321822D1 (de) * 2002-12-20 2008-08-07 Basell Polyolefine Gmbh Monocyclopentadienylkomplexe
IL194974A0 (en) * 2002-12-20 2009-08-03 Basell Polyolefine Gmbh Copolymers of ethylene with ??-olefins
US7534847B2 (en) * 2002-12-20 2009-05-19 Basell Polyolefine Gmbh Copolymers of ethylene with α-olefins
WO2008002379A2 (en) * 2006-06-27 2008-01-03 Univation Technologies, Llc Polymers made with metallocene catalysts, for use in rotomolding and injection molding products
EP1950241A1 (en) 2007-01-25 2008-07-30 Borealis Technology Oy Multimodal medium density polyethylene polymer composition
TW200932762A (en) * 2007-10-22 2009-08-01 Univation Tech Llc Polyethylene compositions having improved properties
EP2245076B1 (en) * 2007-12-19 2011-08-31 Basell Polyolefine GmbH Ethylene terpolymers
GB0802550D0 (en) * 2008-02-12 2008-03-19 Ineos Mfg Belguim Nv Polymers and articles thereof
RU2486214C2 (ru) * 2008-07-10 2013-06-27 ДАУ ГЛОБАЛ ТЕКНОЛОДЖИЗ ЭлЭлСи Полиэтиленовые композиции, способ их получения, изготовленные из них волокна и способ получения волокон
BRPI0919740B1 (pt) * 2008-09-25 2019-08-27 Basell Polyolefine Gmbh composição de lldpe resistente a impacto e películas feitas do mesmo
EP2177548A1 (en) * 2008-10-14 2010-04-21 Ineos Europe Limited Copolymers and films thereof
KR101077071B1 (ko) * 2008-11-03 2011-10-26 에스케이이노베이션 주식회사 내충격성이 우수한 에틸렌 공중합체
WO2010094450A1 (en) * 2009-02-20 2010-08-26 Basell Polyolefine Gmbh Ethylene copolymers, catalyst system and process for preparing the same
EP2791189B1 (en) * 2011-12-14 2018-05-02 Ineos Europe AG Novel polymers
US20140127438A1 (en) * 2012-11-08 2014-05-08 Robert L. Sherman, Jr. Stabilized high-density polyethylene composition with improved resistance to deterioration and stabilizer system
KR102727616B1 (ko) 2016-10-07 2024-11-07 삼성전자주식회사 유기 금속 전구체, 이를 이용한 막 형성 방법 및 이를 이용한 반도체 장치의 제조 방법
CN111356705A (zh) 2017-11-15 2020-06-30 埃克森美孚化学专利公司 聚合方法
US11111325B2 (en) 2017-11-15 2021-09-07 Exxonmobil Chemical Patents Inc. Polymerization processes
CN111448226B (zh) 2017-11-15 2023-08-25 埃克森美孚化学专利公司 聚合方法

Family Cites Families (33)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US3242150A (en) 1960-03-31 1966-03-22 Phillips Petroleum Co Method and apparatus for the recovery of solid olefin polymer from a continuous path reaction zone
US3125547A (en) 1961-02-09 1964-03-17 Extrudable composition consisting of
US3248179A (en) 1962-02-26 1966-04-26 Phillips Petroleum Co Method and apparatus for the production of solid polymers of olefins
US4461873A (en) 1982-06-22 1984-07-24 Phillips Petroleum Company Ethylene polymer blends
IL85097A (en) 1987-01-30 1992-02-16 Exxon Chemical Patents Inc Catalysts based on derivatives of a bis(cyclopentadienyl)group ivb metal compound,their preparation and their use in polymerization processes
US5055438A (en) 1989-09-13 1991-10-08 Exxon Chemical Patents, Inc. Olefin polymerization catalysts
US5008204A (en) 1988-02-02 1991-04-16 Exxon Chemical Patents Inc. Method for determining the compositional distribution of a crystalline copolymer
EP0389611B1 (en) 1988-09-30 1997-06-04 Exxon Chemical Patents Inc. Linear ethylene interpolymer blends of interpolymers having narrow molecular weight and composition distributions
NZ235032A (en) 1989-08-31 1993-04-28 Dow Chemical Co Constrained geometry complexes of titanium, zirconium or hafnium comprising a substituted cyclopentadiene ligand; use as olefin polymerisation catalyst component
US5763549A (en) 1989-10-10 1998-06-09 Fina Technology, Inc. Cationic metallocene catalysts based on organoaluminum anions
ATE137770T1 (de) 1989-10-10 1996-05-15 Fina Technology Metallocenkatalysator mit lewissäure und alkylaluminium
JPH06509528A (ja) * 1991-07-18 1994-10-27 エクソン・ケミカル・パテンツ・インク ヒートシール製品
US5254610A (en) * 1991-08-02 1993-10-19 Eastman Kodak Company Polyester/polycarbonate blends containing phosphites
EP0616618B1 (en) 1991-12-13 1997-07-02 Exxon Chemical Patents Inc. Ethylene/longer alpha-olefin copolymers
DE4203753A1 (de) 1992-02-10 1993-08-12 Basf Ag Katalysatorsysteme zur polymerisation von c(pfeil abwaerts)2(pfeil abwaerts)-bis c(pfeil abwaerts)1(pfeil abwaerts)(pfeil abwaerts)0(pfeil abwaerts)-alkenen
CA2146003A1 (en) 1992-10-02 1994-04-14 Oscar Trini Garza, Jr. Improved shrink film and methods relating thereto
KR100329889B1 (ko) * 1993-05-13 2002-12-06 엑손 케미칼 패턴츠 인코포레이티드 좁은조성분포를갖는에틸렌공중합체,그의제조방법및용도
JP3344015B2 (ja) * 1993-08-23 2002-11-11 住友化学工業株式会社 エチレン−αオレフィン共重合体及び該共重合体から成形されてなる成形体
BE1007614A3 (nl) 1993-10-11 1995-08-22 Dsm Nv Werkwijze voor de polymerisatie van een olefine in aanwezigheid van een katalysator gevormd uit halogeenmetalloceen.
ES2122334T5 (es) 1993-11-12 2004-07-16 Exxonmobil Chemical Patents Inc. Peliculas termosellables y articulos fabricados a partir de las mismas.
JPH09511273A (ja) 1994-03-31 1997-11-11 モービル・オイル・コーポレーション Lldpe樹脂ブレンド
JPH10506659A (ja) * 1994-09-14 1998-06-30 エクソン・ケミカル・パテンツ・インク 重合プロセス
US6506866B2 (en) * 1994-11-17 2003-01-14 Dow Global Technologies Inc. Ethylene copolymer compositions
NO315857B1 (no) * 1995-03-28 2003-11-03 Japan Polyolefines Co Ltd Etylen-<alfa>-olefin-kopolymer, blanding, film, laminert material, elektrisk isolerende material og strömkabel inneholdende denne
JPH0971615A (ja) * 1995-06-28 1997-03-18 Idemitsu Kosan Co Ltd エチレン系共重合体,該共重合体を含有する組成物及びエチレン系共重合体フィルム
ES2152653T3 (es) 1996-03-29 2001-02-01 Dow Chemical Co Cocatalizador de metaloceno.
CN1226256A (zh) 1996-07-23 1999-08-18 纳幕尔杜邦公司 烯烃聚合法
EP0915896A1 (de) 1996-07-30 1999-05-19 Studiengesellschaft Kohle mbH Organochrom-verbindungen enthaltende katalysatoren und ihre verwendung in der alkenpolymerisation
DE19710615A1 (de) 1997-03-14 1998-09-17 Studiengesellschaft Kohle Mbh Organochrom-Verbindungen enthaltende Katalysatoren und ihre Verwendung in der Alkenpolymerisation
US6255426B1 (en) * 1997-04-01 2001-07-03 Exxon Chemical Patents, Inc. Easy processing linear low density polyethylene
DE19745047A1 (de) 1997-10-11 1999-04-15 Basf Ag Polymermischung mit guter Verarbeitbarkeit
ATE355308T1 (de) * 1998-07-16 2006-03-15 Univation Tech Llc Lewis-säure cokatalysatoren auf aluminium-basis für die olefinpolymerisation
US6339134B1 (en) * 1999-05-06 2002-01-15 Univation Technologies, Llc Polymerization process for producing easier processing polymers

Also Published As

Publication number Publication date
BR0013271A (pt) 2002-04-16
JP2003507502A (ja) 2003-02-25
ATE279455T1 (de) 2004-10-15
ES2228600T3 (es) 2005-04-16
CA2381723A1 (en) 2001-02-22
EP1204685B1 (de) 2004-10-13
CN1384844A (zh) 2002-12-11
RU2236420C2 (ru) 2004-09-20
EP1204685A1 (de) 2002-05-15
AU6990100A (en) 2001-03-13
CN1231506C (zh) 2005-12-14
PL354060A1 (pl) 2003-12-15
DE50008258D1 (de) 2004-11-18
CA2381723C (en) 2007-10-30
WO2001012687A1 (de) 2001-02-22
KR100614993B1 (ko) 2006-08-25
KR20020035852A (ko) 2002-05-15
US6911516B1 (en) 2005-06-28
AU773627B2 (en) 2004-05-27

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL200524B1 (pl) Zastosowanie kopolimerów etylenu z α-olefinami C₃ -C₉ oraz zastosowanie kompleksów monoindenylo- lub monofluorenylochromowych
CN111108131B (zh) 基于烯烃的聚合物
US6034027A (en) Borabenzene based olefin polymerization catalysts containing a group 3-10 metal
US5637660A (en) Polymerization of α-olefins with transition metal catalysts based on bidentate ligands containing pyridine or quinoline moiety
KR101249995B1 (ko) 혼성 담지 메탈로센 촉매, 이의 제조방법 및 이를 이용한 올레핀계 중합체의 제조방법
KR100646249B1 (ko) 혼성 담지 메탈로센 촉매를 이용한 가공성 및 내압 특성이뛰어난 급수관 파이프용 폴리에틸렌 및 그의 제조방법
CN101711260B (zh) 长链支化的乙烯-α烯烃共聚物
US20060183631A1 (en) Supported metallocene catalyst and method of preparing ethylene-based copolymer using the same
EP3305815B1 (en) Olefin-based polymer
MXPA97008182A (en) S $! azaborolinilo metallic complexs as olefi polymerization catalysts
JPH07505912A (ja) エチレン/分枝鎖オレフィンのコポリマー
KR20080039479A (ko) 멀티모달 폴리에틸렌의 제조
KR102736434B1 (ko) 전이금속 화합물 및 이를 포함하는 촉매 조성물
US8569194B2 (en) Catalyst composition for polymerization of olefins, polymerization process using the same, and method for its preparation
EP1572755B1 (en) Copolymers of ethylene with alpha-olefins
CN1964998A (zh) 过渡金属化合物、配体体系、催化剂体系以及制备聚烯烃的方法
KR20090063799A (ko) 혼성 담지 메탈로센 촉매, 이의 제조 방법 및 혼성 담지메탈로센 촉매를 이용한 폴리올레핀의 제조방법
KR101412846B1 (ko) 폴리올레핀의 제조방법 및 이로부터 제조된 폴리올레핀
JP2022553158A (ja) オレフィン系重合体
RU2494112C2 (ru) Этиленовые терполимеры
US20040039140A1 (en) Catalyst precursor and olefin polymerization processes
CN115109099A (zh) 过渡金属化合物、包含其的催化剂组合物及其配体
JP2024547150A (ja) 金属-リガンド錯体、これを含むエチレン系重合体製造用の触媒組成物およびこれを用いたエチレン系重合体の製造方法
CN105339377A (zh) 用于烯烃聚合的催化剂、用于制备其的方法及其用途
JP2011174080A (ja) エチレンとα−オレフィンのコポリマー

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20110801