PL200128B1 - Sposób i urządzenie do mocowania poziomo rozmieszczonych na statku jednostek załadunkowych - Google Patents

Abstract

Sposób mocowania poziomo rozmieszczonych na statku jednostek za ladunkowych, w którym jednostki za ladunkowe rozmieszcza si e i mocuje na statku na czas transportu, przy czym poszczególne jednostki za ladunkowe mocuje si e do statku i/lub do s asiedniej jednostki za ladunkowej za pomoc a elementów mocu- j acych tworz acych zablokowane po laczenie, w którym na pionowych bokach jednostek za ladunkowych skie- rowanych wzd lu z kierunku poruszania si e statku, umieszcza si e elementy mocuj ace, mocuje si e jed- nostk e za ladunkow a do statku i/lub do s asiedniej jednostki za ladunkowej, ustawionej wzd lu z jej pod lu z- nego, za pomoc a elementów mocuj acych, nast epnie mocuje si e cz esci mocuj ace do grodzi statku lub do jednostki za ladunkowej oraz zak lada si e blokady, zapobiegaj ac przemieszczeniom pionowym jednostki. Urz adzenie do mocowania poziomo rozmieszczonych na statku jednostek za ladunkowych, s lu zace do mo- cowania ich do s asiedniej jednostki za ladunkowej i/lub do statku na czas transportu. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób i urządzenie do mocowania poziomo rozmieszczonych na statku jednostek załadunkowych.

W stanie techniki znany jest sposób mocowania na poziomo ł adowanym statku jednostek na kołach. Zwłaszcza naczepy, palety toczne, kasety mocowane są na statkach z poziomym systemem załadunku, za pomocą różnych łańcuchów, pasów, drutów, wiążących każdą jednostkę do pokładu statku. W przypadku używania łańcuchów, pasów, drutów do wiązania jednostek załadunkowych do pokładu statku występuje ten problem, że jednostka załadunkowa przywiązana do pokładu wraz wiązaniami i pokładem nie zawsze tworzą ciągłą strukturę o wystarczającej wytrzymałości. Może to skutkować przemieszczaniem się ładunku w przypadku, gdy niewłaściwie dobrano ilość lub jakość wiązań. Poza tym wiązania tego typu wykonuje się ręcznie, co jest drogie i czasochłonne.

Wiadomo, że ładunek jest zwykle położony równolegle do statku, a więc siły, spowodowane ruchami statku i przenoszone na ładunek, są największe w kierunku poprzecznym, co oznacza, że mocowanie poprzeczne jest bardzo ważne w przypadku wiązania jednostek załadunkowych. Ważne są również względy bezpieczeństwa, zaś w przypadku zastosowania łańcuchów, pasów, drutów itp. możliwe jest wystąpienie wadliwych wiązań, które nie spełniają wymaganych funkcji.

Poza łańcuchami, pasami, drutami itp. znane jest w stanie techniki stosowanie stojaka do mocowania naczep. W tym przypadku koniec naczepy, na którym nie ma kół podtrzymywany jest na stojaku w trakcie transportu statkiem. Naczepy zaopatrzone są zwykle we własne nogi, które podtrzymują wspomniany koniec naczepy w trakcie jej składowania na lądzie, jednakże nie są one w stanie wytrzymać obciążeń występujących w czasie transportu morskiego, wynikających z poruszania się statku. Potrzebny jest, więc stojak lub jego odpowiednik, podtrzymujący naczepę w czasie transportu morskiego. Stojak taki jest zwykle wykonany ze stali i umieszczany ręcznie pod tym końcem naczepy, który nie ma kół.

W odniesieniu do stanu techniki zwią zanego z niniejszym wynalazkiem, moż na wymieni ć na przykład artykuł pod tytułem: „Corthons nya skogsproduktfartyg specialutrustade for kassetter”, Svensk Sjofarts Tidning 46, z roku 1994, strona 18, gdzie opisano statek kasetowy, w którym specjalnie zaprojektowane jednostki załadunkowe, kasety, podtrzymywane są w kierunku poprzecznym jedna przez drugą. Układ ten ma jednak tę niedogodność, że jednostki nie są mocowane do statku, zaś przestrzeń załadunkowa statku musi być zaprojektowana i skonstruowana specjalnie dla jednostek kasetowych. Sposób ładowania można stosować tylko ze specjalnie zaprojektowanymi kasetami.

W opisie patentowym US 3603544 ujawniono rozwiązanie polegające na mocowaniu naczep, w którym pod końcem bez kół naczepy umieszcza się skrzynkę, zaś skrzynka ta jest połączona z zaczepem naczepy i przykręcona do otworu o gwincie wewnętrznym, znajdującego się w pokładzie statku. W układzie według US 3603544 pod górną płytą znajduje się zaczep służący do przyłączenia ciągnika, przy czym płyta górna zawiera urządzenie blokujące, którym łączona jest z naczepą. W przypadku tego znanego rozwiązania istnieje jednak problem polegający na tym, że w pokładzie statku znajduje się wiele otworów, które trzeba utrzymywać w czystości, co jest kłopotliwe i wymaga częstego czyszczenia.

Jedno znane rozwiązanie należące do stanu techniki obecnego wynalazku opisano w zgłoszeniu PCT/SE97/00381 (W097/30890), w którym ujawniono sposób i urządzenie do załadunku, mocowania i rozładunku naczep. W sposobie tym zastosowano stojaki skrzynkowe, jako podpory pod naczepy. Podpory te zawierają części podtrzymujące przód naczepy, łącznik znajdujący się na stojaku, który zaczepia się do piątego koła ciągnika oraz środki służące do zamocowania stojaka do zaczepu skrętnego naczepy, ponadto zaś przynajmniej jedno urządzenie blokujące, za pomocą, którego przynajmniej jeden z wielu punktów łączenia znajdujący się na stojaku mocowany jest do pokładu statku. Niedogodność stanowią w tym przypadku otwory znajdujące się w pokładzie, konieczne do mocowania, których czyszczenie jest problematyczne. Poza tym opisany sposób i urządzenie można stosować tylko na statku specjalnie zbudowanym do tego celu, gdyż musi on mieć w pokładzie otwory do mocowania stojaków. W związku z tym, że mocowane jednostki nie zawsze są tej samej długości, dla oszczędności przestrzeni należy przygotować dużo więcej otworów, niż w rzeczywistości będzie jednocześnie używane. Przygotowanie takiego układu w nowych statkach jest drogie, zaś w istniejących statkach, bardzo drogie. Układ ten jest drogi w wykonaniu i kłopotliwy w utrzymywaniu z powodu skomplikowanego urządzenia mocującego znajdującego się w pokładzie.

PL 200 128 B1

Przy mocowaniu jednostki poruszającej się w płaszczyźnie poziomej, na przykład naczepy, palety tocznej itp., ważną rzeczą jest przymocowanie jej do statku w taki sposób, by tworzyła ona ze statkiem ciągłą, możliwie sztywną strukturę.

Celem wynalazku jest zaproponowanie układu umożliwiającego takie mocowanie, że jednostka załadunkowa i statek tworzą sztywną, ciągłą strukturę oraz sposobu mocowania, który zapobiega przemieszczaniu się przymocowanej jednostki załadunkowej zwłaszcza w kierunku poprzecznym, lecz także wzdłuż kierunku ruchu statku.

Celem wynalazku jest również zaproponowanie układu mocowania nadającego się do stosowania na wszystkich statkach o poziomym systemie załadunku, zarówno nowych jak istniejących.

Kolejnym celem wynalazku jest zaproponowanie układu, za pomocą, którego naczepa może być podtrzymywana i przymocowana do statku w taki sposób, że układ mocowania tworzy sztywną, ciągłą strukturę a ponadto jest łatwy i bezpieczny w stosowaniu.

Innym, szczególnym celem wynalazku jest zaproponowanie stojaka odpowiedniego do stosowania na wielu rodzajach statków towarowych, używanego przy mocowaniu, przemieszczaniu i podpieraniu naczep, przy czym użycie go sprzyja niezawodnemu podtrzymywaniu i mocowaniu i w połączeniu z ciągnikiem jest łatwe oraz nie wymaga specjalnych urządzeń znajdujących się na pokładzie statku, ewentualnie wymaga urządzeń, które można łatwo i tanio wykonać zarówno na statkach nowych, jak na używanych.

Sposób według wynalazku, dotyczący mocowania poziomo rozmieszczonych na statku jednostek załadunkowych, w którym jednostki załadunkowe rozmieszcza się i mocuje na statku na czas transportu, przy czym poszczególne jednostki załadunkowe mocuje się do statku i/lub do sąsiedniej jednostki załadunkowej za pomocą elementów mocujących tworzących zablokowane połączenie, charakteryzuje się tym, że na pionowych bokach jednostek załadunkowych, skierowanych wzdłuż kierunku poruszania się statku, umieszcza się elementy mocujące, mocuje się jednostkę załadunkową do statku i/lub do sąsiedniej jednostki załadunkowej, ustawionej wzdłuż jej podłużnego, w stosunku do kierunku poruszania się danej jednostki załadunkowej, boku, za pomocą elementów mocujących, następnie mocuje się części mocujące elementu mocującego do grodzi statku lub do jednostki załadunkowej, ewentualnie sąsiednich jednostek załadunkowych, oraz zakłada się blokady, zapobiegając przemieszczeniom pionowym, przymocowanej jednostki załadunkowej, która pozostaje na miejscu w poł oż eniu mocowania.

Jednostki załadunkowe korzystnie blokuje się za pomocą blokady stosowanej wraz z elementem mocującym, dla zapobieżenia przemieszczeniom wzdłużnym jednostek załadunkowych.

Korzystnie jednostki załadunkowe połączone ze sobą za pomocą elementów mocujących, tworzą wraz ze statkiem strukturę, która jest zasadniczo ciągła pod względem wytrzymałości.

Pierwszą jednostkę załadunkową korzystnie mocuje się do pierwszej części mocującej elementu mocującego przymocowanego do grodzi statku, przy czym tę pierwszą jednostkę załadunkową mocuje się do tej pierwszej części mocującej za pomocą przymocowanej do niej drugiej części mocującej elementu mocującego.

Części mocujące korzystnie łączy się ze sobą zakładając część mocującą jednostki załadunkowej na odpowiadającą jej część mocującą innej, sąsiedniej jednostki załadunkowej, ewentualnie na odpowiadającą jej część mocującą grodzi statku i blokuje się połączenie za pomocą pierwszej blokady, zapobiegającej przemieszczeniom wzdłużnym oraz za pomocą drugiej blokady, zapobiegającej przemieszczeniom pionowym.

Części mocujące korzystnie przesuwa się jedna po drugiej i mocuje w kierunku wzdłużnym.

Korzystnie mocuje się na statku palety toczne, kasety, naczepy i/lub podobne rodzaje poziomo rozmieszczanych na statku jednostek załadunkowych.

W korzystnym wariancie wynalazku do zaczepu skrę tnego naczepy mocuje się stojak podpierający naczepę, który mocuje się za pomocą pierwszej części mocującej elementu mocującego do odpowiadającej jej drugiej części mocującej elementu mocującego statku lub sąsiedniej jednostki załadunkowej.

Urządzenie według wynalazku, służące do mocowania poziomo rozmieszczonych na statku jednostek załadunkowych za pomocą blokowanego połączenia do sąsiedniej jednostki załadunkowej i/lub do statku na czas transportu, charakteryzuje się tym, że składa się z elementu mocującego umieszczonego na pionowym boku jednostki załadunkowej, skierowanym wzdłuż jej kierunku poruszania się, przy czym element mocujący zawiera części mocujące, mocowane do jednostek załadunkowych, ewentualnie do jednostki załadunkowej i do grodzi statku, które ustawiane są obok siebie

PL 200 128 B1 względem kierunku ruchu, ponadto składa się z blokady zapobiegającej przemieszczeniom pionowym, a wspomniane części mocują ce i blokada tworzą blokowane połączenie, którego element mocują cy utrzymuje jednostkę załadunkową przymocowaną w miejscu mocowania.

Korzystnie element mocujący zawiera blokadę zapobiegającą przemieszczeniom wzdłużnym przymocowanej jednostki załadunkowej.

Jednostki załadunkowe, korzystnie połączone ze sobą za pomocą elementu mocującego, tworzą wraz ze statkiem ciągłą strukturę.

Urządzenie według wynalazku korzystnie zawiera pierwszą część mocującą, służącą do mocowania jednostki załadunkowej do grodzi statku, ewentualnie do sąsiedniej jednostki załadunkowej oraz drugą część mocującą, służącą do mocowania jednostki załadunkowej do jednostki załadunkowej po jej drugiej stronie lub do grodzi statku.

Korzystnie, do mocowania na statku stosowane są palety toczne, kasety, naczepy i/lub podobne rodzaje jednostek załadunkowych.

Korzystnie element mocujący urządzenia stosowany jest wraz ze stojakiem służącym do podpierania naczepy, przy czym stojak ten zawiera elementy łączące go z zaczepem skrętnym naczepy.

W korzystnym wariancie wynalazku, urzą dzenie do mocowania naczepy na statku jest stojakiem połączonym dla podparcia z tym końcem naczepy, który nie ma kół i stojak ten zawiera również środki łączące go z ciągnikiem i części mocujące tworzące blokowane połączenie mocujące stojak do statku, i charakteryzuje się tym, że na obu zewnętrznych bokach stojaka znajduje się część mocująca, skierowana wzdłuż kierunku poruszania się stojaka, przy czym części mocujące łączone są z odpowiadającymi im częściami mocującymi, umieszczonymi na sąsiednim stojaku lub na do grodzi statku, ewentualnie na innej jednostce załadunkowej, ustawionej wzdłuż podłużnego, względem kierunku ruchu, boku jednostki załadunkowej, tworząc element mocujący, który stanowi blokowane połączenie i zawiera ponadto blokadę , zapobiegają c ą przemieszczeniom pionowym, dzię ki czemu stojak pozostaje na swoim miejscu mocowania.

Za pomocą elementu mocującego według wynalazku jednostkę załadunkową poruszającą się po płaszczyźnie poziomej np., naczepę, paletę toczną, kasetę można zablokować na statku tak, że powstaje ciągła, sztywna struktura, co jest rozwiązaniem technologicznie korzystniejszym, niż przywiązywanie jednostki załadunkowej, które jest sposobem znanym w stanie techniki. Pierwszą część mocującą, którą stanowi szyna umieszczona podłuż nie względem kierunku załadunku jednostek, mocuje się do grodzi statku, zaś drugą część mocującą, którą stanowi dopełniająca szyna lub hak, mocuje się do jednostki załadunkowej, przy czym tę drugą część mocującą można zablokować w szynie przymocowanej do statku. Części mocujące tworzą element mocujący. Przekrój elementu mocującego ma taki kształt geometryczny, że poszczególnych części elementu nie można odłączyć od pozostałych nie powodując poważnego odkształcenia. Za pomocą urządzenia mocującego według wynalazku można, więc zapobiec przemieszczeniom zwłaszcza przemieszczeniom poprzecznym w stosunku do kierunku ruchu statku, zaś blokada zawiera korzystnie części blokujące, które zapobiegają przemieszczeniom mocowanej jednostki w kierunku podłużnym i pionowym.

Na jednostkach załadunkowych utworzone są elementy mocujące w taki sposób, że na każdym dłuższym boku jednostki załadunkowej znajduje się jedna część mocująca, skonstruowana i umieszczona tak, że odpowiada kształtowi części mocującej znajdującej się na sąsiedniej jednostce załadunkowej lub na grodzi statku, a powstały element mocujący znajduje się na dłuższym boku jednostki załadunkowej i odpowiednio na podłużnej grodzi statku, ewentualnie na dłuższym boku sąsiedniej jednostki załadunkowej. Razem z elementem mocującym stosuje się części blokujące lub inne równoważne środki, zapobiegające otwarciu elementu mocującego w kierunku podłużnym i pionowym. Część elementu mocującego, która przymocowana jest do grodzi statku można w razie potrzeby, na przykład na starych statkach, zastąpić odpowiednią ilością łańcuchów lub innych, odpowiednich znanych środków.

Rozwiązanie według wynalazku można stosować do mocowania jednostek załadunkowych ładowanych poziomo na statku, np. palet tocznych, kaset, naczep i innych podobnych jednostek. W niniejszym opisie jednostka załadunkowa oznacza paletę toczną, kasetę i/lub naczepę wraz z ładunkiem, zaś w przypadku naczep obejmuje również stojak służący do podparcia i przymocowania naczepy.

Element mocujący składa się z dwóch części mocujących, znajdujących się na dwóch sąsiednich jednostkach załadunkowych lub na jednostce załadunkowej i na grodzi statku, przy czym części mocujące po sprzężeniu ze sobą tworzą zablokowane połączenie, dzięki czemu ładunek pozostaje na

PL 200 128 B1 swoim miejscu w trakcie ruchu statku. Wraz z elementem mocującym stosowane są części blokujące, znajdujące się na dwóch sąsiednich jednostkach załadunkowych lub na jednostce załadunkowej i na przyległej grodzi statku, które zapobiegają podłużnemu i pionowemu przemieszczaniu się jednostki załadunkowej.

Stosowany w korzystnym przykładzie realizacji wynalazku stojak, służący do mocowania naczepy zawiera części mocujące po obu stronach, przy czym części te tworzą element mocujący według wynalazku, którym stojak można w sposób niezawodny przymocować do statku. Sąsiednie stojaki mają części mocujące do wzajemnego mocowania, a dodatkowo stojak wyposażony jest w środki służące do przyłączenia ciągnika i naczepy.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na rysunku, na którym: fig. 1A - 1J przedstawiają schematyczne przykłady wykonania elementu mocującego według wynalazku; fig. 2 przedstawia schematycznie urządzenie według jednego z przykładów wykonania wynalazku, stosowane z naczepą; fig. 3A-3B przedstawiają schematycznie postępowanie przy mocowaniu naczepy sposobem według wynalazku; fig. 4 przedstawia schematycznie postępowanie przy mocowaniu palety tocznej sposobem według wynalazku; fig. 5 przedstawia schematycznie postępowanie przy mocowaniu kasety sposobem według wynalazku.

Zgodnie z tym, co schematycznie przedstawia fig. 1A, element mocujący 10 według wynalazku zawiera dwie części mocujące 11, 12, które są tak ukształtowane, że po nałożeniu jednej na drugą zgodnie ze strzałką S wzajemnie do siebie pasują tworząc element mocujący 10 sprzęgany na zasadzie wpustu i pióra. Na statku, pierwszą część mocującą 11 korzystnie mocuje się do podłużnej grodzi 15, zaś odpowiadającą jej drugą część mocującą 12 mocuje się do jednostki załadunkowej 13, na której drugim boku znajduje się podobna pierwsza część mocująca 11, zaś na następnej jednostce załadunkowej 13 znajduje się odpowiadająca jej druga część mocująca 12. Odpowiadające sobie części mocujące 11, 12 sprzęga się ze sobą tworząc element mocujący 10. Części mocujące 11, 12 znajdujące się na jednostce załadunkowej 13 umieszcza się na obu podłużnych bokach jednostki załadunkowej 13. Element mocujący 10 zawiera dodatkowo blokadę utworzoną na częściach mocujących 11, 12, zapobiegającą podłużnym przemieszczeniom jednostki załadunkowej 13. Blokada zrealizowana jest, jak widać na fig. 1A, w postaci wcięcia 16 wykonanego w części mocującej 12 i części blokującej 17 umieszczonej na odpowiedniej części mocującej 11. Części mocujące 11, 12 elementu mocującego 10 pozycjonowane są jednocześnie przez sprzęgnięcie wcięcia 16 z częścią blokującą 17, co zapobiega przemieszczeniom podłużnym. Ponadto, wraz z elementem mocującym 10, stosowana jest druga blokada zapobiegająca przemieszczeniom pionowym jednostek załadunkowych 13, w postaci na przykład kołka 18 przy części mocującej 12 i otworu 19 w części mocującej 11.

Na fig. 1B przedstawiono schematycznie kilka elementów mocujących 10 według wynalazku połączonych ze sobą w celu przymocowania do siebie kilku jednostek załadunkowych 13. Z jednej strony przymocowany jest do grodzi 15 statku najdalszy element mocujący 10, zaś z drugiej strony część mocująca 11 elementu mocującego 10 pozostaje wolna, zaś jednostka załadunkowa 13 przymocowana jest za jego pośrednictwem do statku, np. do punktu mocowania 71.

Na fig. 1C przedstawiono przykład wykonania wynalazku, w którym jednostki załadunkowe 13 zostały połączone za pomocą elementów mocujących 10 według wynalazku, zaś oba boki skrajne zestawu jednostek załadunkowych 13 zostały przywiązane pasami, łańcuchem, drutem itp. 70 do punktu mocowania 71 znajdującego się w pokładzie statku.

Na fig. 1D przedstawiono przykład z fig. 1A-1C w częściowym powiększeniu. Odpowiadające sobie części oznaczono na wszystkich figurach tymi samymi numerami. Na fig. 1D widać w powiększeniu części mocujące 11, 12 elementu mocującego 10, sprzęgane na wpust i pióro.

Kierunek sprzęgania oznaczono strzałką S1. Strzałka S2 wskazuje kierunek sprzęgania urządzenia sprzęgającego w pionie za pomocą kołka 18 i otworu 19. Kombinacja wcięcia 16 i części blokującej 17 zapobiega wzdłużnym przemieszczeniom jednostki załadunkowej 13.

Na fig. 1E i 1F przedstawiono przykład wykonania wynalazku, w którym element mocujący 10 stanowi prętowa część 11 i mocowane do niej hakowe części 12, tworzące razem blokadę. Wzdłużne przemieszczenia jednostki załadunkowej 13 uniemożliwione są dzięki kombinacji wcięcia 16 i części blokującej 17.

Figury 1G i 1H przedstawiają dalsze przykłady wykonania wynalazku. Na fig. 1G element mocujący 10 zawiera część hakową 12, mocowaną do jednostki załadunkowej 13 i odpowiadającą jej prętową część 11, mocowaną do grodzi statku, uformowaną na kształt wpustu. W celu zablokowania elementu mocującego 10 przewidziano kombinację wcięcia 16 i części blokującej 17. Strzałki na fig. 1G wskazują kierunki sił

PL 200 128 B1 działających w połączeniu. Na fig. 1H element mocujący 10 zawiera prętową część 11 i część hakową 12. Część hakowa 12 jest obrotowa i po obróceniu zgodnie ze strzałkami H blokuje element mocujący 10. Sprzęgana blokada powstająca dzięki elementowi mocującemu 10 według wynalazku, ma taki kształt, że nie można jej otworzyć bez znacznej deformacji. Na fig. 1I i 1J przedstawiono kolejne sposoby stosowania elementu mocującego 10 według wynalazku, mającego taki kształt, że nie można go otworzyć bez znacznej deformacji. Kołek 18 może być umieszczony tak, jak na fig. 1I i 1J.

Elementy mocujące 10 według wynalazku, przedstawione na fig. 1A - 1J, stosowane są dla jednostek załadunkowych 13 takich, jak palety toczne, kasety i stojaki naczep, które są ładowane poziomo, i na których łatwo jest przymocować części mocujące 11, 12 tworzące element mocujący 10 według wynalazku. Jak wspomniano powyżej, pierwsza część mocująca 11 mocowana jest korzystnie do podłużnej grodzi 15 statku w przestrzeni załadunkowej, tak by można było przymocować pierwszą jednostkę załadunkową 13. W razie potrzeby, zależnie od kierunku załadunku, pierwszą, ewentualnie ostatnią część mocującą 11, 12 można również umieścić na poprzecznej grodzi (grodziach) znajdującej się w przestrzeni załadunkowej. Część mocująca 11, 12 przymocowana do grodzi 15 statku w przestrzeni załadunkowej korzystnie rozciąga się na całej długości przestrzeni załadunkowej i może się znajdować na jednej lub obu podłużnych grodziach 15. Części mocujące 11, 12 elementu mocującego 10 mocowane są ze sobą w taki sposób, że unosi się następną jednostkę załadunkową 13 i wprowadza się części mocują ce 11, 12 na wła ś ciwe miejsca wsuwają c je wzdł u ż tak, by sprzę g ł y się ze sobą. Układ pozycjonowany jest wzdłużnie za pomocą kombinacji wcięcia 16 i części blokującej 17, zaś przemieszczenia pionowe uniemożliwione są dzięki kombinacji kołka 18 i otworu 19.

Jak widać na fig. 2, stojak stosowany przy podpieraniu i mocowaniu naczepy 21 zawiera części mocujące 11, 12, znajdujące się na jego bokach, tworzące element mocujący 10 według wynalazku oraz kołek 27, łączony z ciągnikiem. Ponadto stojak 20 zawiera część łączącą 23, którą stojak łączy się z zaczepem skrętnym 22 naczepy 21. Stojak 20 ma boczne ścianki, tzn. nogi 24, których zewnętrzne powierzchnie zaopatrzone są w odpowiednie części mocujące 11, 12, tworzące element mocujący 10 według wynalazku oraz w blokady, zapobiegające przemieszczeniom wzdłużnym i pionowym, przy czym na fig. 2 pokazano kołek 18. Nogi 24 są połączone ze sobą płaską częścią 25, której część tylna (w stosunku do frontu naczepy) jest ścięta i tworzy skos 26.

W dalszej części opisu wynalazek zilustrowany jest na przykł adzie niektórych jego praktycznych zastosowań. W przypadku fig. 3A i 3B wynalazek zastosowano do załadunku naczepy, fig. 4 - do załadunku palety tocznej, zaś w przypadku fig. 5 do kaset. Numery otoczone kółkami wskazują poszczególne etapy załadunku i nie należy ich mylić z oznaczeniami numerowymi, które nie są otoczone kółkami.

Na fig. 3A i 3B pokazano układ służący do załadunku naczepy 21 przenoszonej na statek 50. Jak widać na fig. 3A w etapie 1 ciągnik 60 chwyta stojak 20. Piąte koło 61 ciągnika 60 zaczepione jest do zaczepu skrętnego 27 znajdującego się na stojaku 20, zaś ciągnik 60 wpycha stojak 20 pod naczepę 21. Stojak 20 zostaje wówczas zaczepiony do naczepy 21 tzn. część łącząca 23 stojaka sprzęga się z zaczepem skrętnym 22, znajdującym się na naczepie 21, której nogi zostają obrócone do góry. Następnie układ ciągnik-naczepa-stojak zostaje zawieziony na statek 50. W etapach 3 i 4 układ zostaje zaparkowany, w odpowiedniej odległości od poprzedniego rzędu naczep, jeżeli jest to skrajna kolumna parkowania, jeżeli zaś nie jest to skrajna kolumna (tzn. pierwsza naczepa w rzędzie), to układ parkowany jest w tej samej linii poprzecznej, co sąsiedni stojak 20, tak że się z nim styka. Innymi słowy zaczepy skrętne 27 sąsiadujących układów mają się znajdować w tej samej linii poprzecznej. Stojak ustawiany jest tak, aby stykał się z grodzią 15 statku 50 lub z sąsiednim stojakiem 20. W etapie 4 stojak jest pozycjonowany wzdłużnie. Sąsiadujące ze sobą części mocujące zostają sprzęgnięte i zablokowane, powstaje więc element mocujący 10. Następnie ciągnik 60 odłącza się od stojaka i odwozi na miejsce. Tył naczepy moż na w razie potrzeby przywiązać ł a ń cuchami 70 do punktu mocowania 71, znajdującego się w pokładzie statku. Jeżeli żaden z końcowych rzędów nie jest przymocowany za pomocą elementu mocującego 10 do podłużnej grodzi 15 statku (w przypadku statku 50, który nie został przystosowany do stosowania wynalazku i który nie został specjalnie w tym celu skonstruowany), wówczas oba końce rzędów przywiązuje się np. łańcuchami 70. W razie potrzeby stojaki znajdujące się wewnątrz rzędu można dodatkowo przywiązać. W etapie 6, naczepy 21 łączone są ze sobą za pomocą elementów mocujących 10 według wynalazku, znajdujących się na stojakach 20, zaś ostatnia naczepa mocowana jest do podłużnej grodzi 15 statku 50 na czas transportu. W etapie 7 statek płynie do portu docelowego. W etapie 8, gdy statek zostaje rozładowany, łańcuchy 70 i inne

PL 200 128 B1 wiązania zdejmuje się. W etapie 9 ciągnik chwyta stojak 20, łącza między stojakami 20 rozprzęgają się, zaś jednostkę załadunkową 13 unosi się za pomocą ciągnika i cały układ zostaje odwieziony na ląd.

Na fig. 4 przedstawiono przykład zastosowania wynalazku do załadunku palet tocznych. Palety 80 mają kółka 81 z tyłu i nogi 82 przymocowane na stałe z przodu, przy czym nogi mają otwór 83 na dyszel w kształcie litery S. Dyszel 84 zamocowany jest do unoszonego piątego koła 87 ciągnika 86, przy czym dyszel 84 może się obracać wokół piątego koła. Dolny koniec dyszel EM umieszcza się w otworze 83, co powoduje zestawienie go z paletą 80. Przód palety jest unoszony wraz z uniesieniem piątego koła 87. Tył palety przemieszcza się równolegle do kół 81, zaś przód kierowany jest wzdłuż toru jazdy ciągnika 86. Ciągnięty koniec palety 80 zaopatrzony jest w ż jednej strony w element mocujący 10, części mocujące 11, 12 według wynalazku i np. blokady 16-17, 18-19, za pomocą których uniemożliwione są przemieszczenia wzdłużne i pionowe. Z tyłu palety 80 lub wzdłuż całego boku znajduje się równa, pionowa powierzchnia prowadząca, po której może się ślizgać sąsiednia ładowana paleta 80. Na ciągniętym końcu palety 80, po drugiej stronie, znajduje się część mocująca 11, 12 elementu mocującego 10 według wynalazku, do której mocowana jest za pomocą odpowiedniej części mocującej 11, 12 następna paleta. Część taka, w postaci na przykład ciągłej szyny, może się również na podłużnej grodzi 15 statku. Gdy przód 80 znajduje się na swoim miejscu części mocujące 11, 12 zostają połączone, a blokady 16-17 i 18-19 sprzęgnięte.

Na fig. 4 przedstawiono przykład zastosowania wynalazku do załadunku kaset. Kasetę 100 przewozi się specjalnym wózkiem 101, którego tył wyposażony jest w obrotowe kółka 102, zaś przód w zamocowany na stałe dyszel 103. Dyszel 103 przymocowany jest do unoszonego piątego kółka 104, wokół którego może się obracać. Kasetę 100 unosi się z obu stron; przód poprzez uniesienie piątego kółka 104, zaś tył za pomocą mechanizmu unoszącego kółek 102. Jak widać na fig. 5 z jednej strony kasety 100 umieszcza się element mocujący 10 zawierający części mocujące 11, 12 oraz blokady 16-17 i 18-19, zapobiegające przemieszczeniom wzdłużnym i pionowym. Bok kasety stanowi równa, pionowa powierzchnia prowadząca, po której może się ślizgać sąsiednia ładowana kaseta. Po drugiej stronie kasety 100 znajduje się część mocująca 11, 12, z którą łączona jest odpowiednia część mocująca 11, 12 kolejnej kasety 100. Część mocująca w postaci, np. ciągłej szyny, może się również znajdować na grodzi 15 statku. Gdy przód kasety 100 znajduje się już na swoim miejscu, kasetę 100 opuszcza się na pokład tak, że hak zaczepia o szynę i element mocujący zostaje sprzęgnięty. Ponieważ tył kasety 100 można unieść, a oba końce wyposażone są w obrotowe kółka, kasetę 100 można przymocować z obu stron za pomocą elementu mocującego 10.

Stosując element mocujący 10 według wynalazku, boki jednostek załadunkowych 13;20, 21;80;100 (lub stojak) można ustawić tak, że się stykają pod odpowiednim kątem względem siebie. Ponieważ przynajmniej jeden koniec jednostki załadunkowej 13 jest zawsze podtrzymywany przez piąte koło unoszonego ciągnika 60;86;101, więc górną część mocującą 12 elementu mocującego 10 można nałożyć na dolną część 11, po czym doprowadza się ją do położenia sprzęgającego a następnie sprzęga się blokady 16-17 i 18-19. Przy zastosowaniu elementu mocującego 10 według wynalazku jednostki sprzęgnięte bokami tworzą pakiet, którego części składowe wzajemnie uniemożliwiają sobie przemieszczenia poprzeczne. Duże, chwilowe siły powstające wskutek poruszania się statku, występujące przy silnym kołysaniu morza, działające na podstawy wielu jednostek 13 znajdujących się w rzędzie, znoszone są przez tarcie poszczególnych jednostek 13, jak również przez dodatkowe mocowanie na wolnych końcach rzędu i w razie potrzeby również między końcami.

Wynalazek opisany został w odniesieniu do korzystnych przykładów, które jednak w żaden sposób go nie ograniczają. W ramach wynalazku możliwe jest opracowanie wielu jego modyfikacji.

Claims (15)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób mocowania poziomo rozmieszczonych na statku jednostek załadunkowych, w którym jednostki załadunkowe rozmieszcza się i mocuje na statku na czas transportu, przy czym poszczególne jednostki załadunkowe mocuje się do statku i/lub do sąsiedniej jednostki załadunkowej za pomocą elementów mocujących tworzących zablokowane połączenie, znamienny tym, że na pionowych bokach jednostek załadunkowych (13;21, 20;80;100), skierowanych wzdłuż kierunku poruszania się statku, umieszcza się elementy mocujące (10), mocuje się jednostkę załadunkową (13;21, 20;80;100) do statku (50) i/lub do sąsiedniej jednostki załadunkowej (13;21, 20;80;100), ustawionej wzdłuż jej podłużnego, w stosunku do kierunku poruszania się danej jednostki załadunkowej, boku, za pomocą elementów mocujących (10),

   PL 200 128 B1 następnie mocuje się części mocujące (11, 12) elementu mocującego (10) do grodzi (15) statku (50) lub do jednostki załadunkowej, ewentualnie sąsiednich jednostek załadunkowych, oraz zakłada się blokady (18, 19), zapobiegając przemieszczeniom pionowym, przymocowanej jednostki załadunkowej, która pozostaje na miejscu w położeniu mocowania.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jednostki załadunkowe (13; 21, 20; 80; 100) blokuje się za pomocą blokady (16, 17) stosowanej wraz z elementem mocującym (10), dla zapobieżenia przemieszczeniom wzdłużnym jednostek załadunkowych.
3. 3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że jednostki załadunkowe (13), połączone ze sobą za pomocą elementów mocujących (10), tworzą wraz ze statkiem (50) strukturę, która jest zasadniczo ciągła pod względem wytrzymałości.
4. 4. Sposób według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że pierwszą jednostkę załadunkową (13; 21, 20; 80; 100) mocuje się do pierwszej części mocującej (11) elementu mocującego (10) przymocowanego do grodzi (15) statku (50), przy czym tę pierwszą jednostkę załadunkową (13; 21, 20; 80; 100) mocuje się do tej pierwszej części mocującej (11) za pomocą drugiej części mocującej (12) elementu mocującego (10) przymocowanego do niej.
5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że części mocujące (11, 12) łączy się ze sobą zakładając część mocującą jednostki załadunkowej na odpowiadającą jej część mocującą innej, sąsiedniej jednostki załadunkowej, ewentualnie na odpowiadającą jej część mocującą grodzi (15) statku (50) i blokuje się połączenie za pomocą pierwszej blokady (16, 17), zapobiegającej przemieszczeniom wzdłużnym oraz za pomocą drugiej blokady (18, 19), zapobiegającej przemieszczeniom pionowym.
6. 6. Sposób wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e części mocujące (11, 12) przesuwa się jedna po drugiej i mocuje w kierunku wzdłużnym.
7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że mocuje się na statku palety toczne (80), kasety (100), naczepy (21) i/lub podobne rodzaje poziomo rozmieszczanych na statku jednostek załadunkowych (13).
8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ż e do zaczepu skrętnego (22) naczepy (21) mocuje się stojak (20) podpierający naczepę (21), który mocuje się za pomocą pierwszej części mocującej (12) elementu mocującego (10) do odpowiadającej jej drugiej części mocującej (11) elementu mocującego (10) statku (50) lub sąsiedniej jednostki załadunkowej.
9. 9. Urządzenie do mocowania poziomo rozmieszczonych na statku jednostek załadunkowych, służące do mocowania jednostek załadunkowych za pomocą blokowanego połączenia do sąsiedniej jednostki załadunkowej i/lub do statku na czas transportu, znamienne tym, że składa się z elementu mocującego (10) umieszczonego na pionowym boku jednostki załadunkowej, skierowanym wzdłuż jej kierunku poruszania się, przy czym element mocujący (10) zawiera części mocujące (11, 12), mocowane do jednostek załadunkowych, ewentualnie do jednostki załadunkowej i do grodzi (15) statku (50), które ustawiane są obok siebie względem kierunku ruchu, ponadto składa się z blokady (18, 19) zapobiegającej przemieszczeniom pionowym, a wspomniane części mocujące i blokada tworzą blokowane połączenie, którego element mocujący (10) utrzymuje jednostkę załadunkową (13;21, 20;80;100) przymocowaną w miejscu mocowania.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że element mocujący (10) zawiera blokadę (16, 17) zapobiegającą przemieszczeniom wzdłużnym przymocowanej jednostki załadunkowej (13).
11. 11. Urządzenie według zastrz. 9 albo 10, znamienne tym, że jednostki załadunkowe (13) połączone ze sobą za pomocą elementu mocującego (10) tworzą wraz ze statkiem (50) ciągłą strukturę.
12. 12. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że zawiera pierwszą część mocującą (12), służącą do mocowania jednostki załadunkowej (13) do grodzi (15) statku (50), ewentualnie do sąsiedniej jednostki załadunkowej (13) oraz drugą część mocującą (11), służącą do mocowania jednostki załadunkowej (13) do jednostki załadunkowej po jej drugiej stronie lub do grodzi (15) statku (50).
13. 13. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że do mocowania na statku (50) stosowane są palety toczne (80), kasety (100), naczepy (21) i/lub podobne rodzaje jednostek załadunkowych (13).
14. 14. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że jego element mocujący (10) stosowany jest wraz ze stojakiem (20) służącym do podpierania naczepy (21), przy czym stojak (20) zawiera elementy łączące go z zaczepem skrętnym naczepy.
15. 15. Urządzenie do mocowania naczepy na statku, przy czym urządzenie to jest stojakiem połączonym dla podparcia z tym końcem naczepy, który nie ma kół i stojak ten zawiera również środki łączące go z ciągnikiem i części mocujące tworzące blokowane połączenie mocujące stojak do statku, znamienne tym, że na obu zewnętrznych bokach stojaka (20) znajduje się część mocująca (11, 12),

    PL 200 128 B1 skierowana wzdłuż kierunku poruszania się stojaka, przy czym części mocujące łączone są z odpowiadającymi im częściami mocującymi (11, 12), umieszczonymi na sąsiednim stojaku (20) lub na do grodzi (15) statku (50), ewentualnie na innej jednostce załadunkowej, ustawionej wzdłuż podłużnego, względem kierunku ruchu, boku jednostki załadunkowej, tworząc element mocujący (10), który stanowi blokowane połączenie i zawiera ponadto blokadę (18, 19), zapobiegającą przemieszczeniom pionowym, dzięki czemu stojak pozostaje na swoim miejscu mocowania.