PL197250B1 - Mieszanina grzybobójcza - Google Patents

Abstract

1. Mieszanina grzybobójcza, znamienna tym, ze jako substancje czynne u zyte w synergicznie skutecznej ilo sci za- wiera zwi azek wybrany z grupy obejmuj acej a) karbaminiany o wzorze I w którym T oznacza CH lub atom azotu, n oznacza liczb e 0, 1 lub 2, a R oznacza atom chlorowca, C 1 -C 4 -alkil lub C 1 -C 4 -chlorowcoalkil, przy czym grupy R mog a by c ró zne, gdy n oznacza liczb e 2, a 2 ) oksymoeterokarboksylan o wzorze II a 3 ) oksymoeterokarboksyamid o wzorze III oraz b) zwi azek o wzorze IV w którym podstawniki R 1 - R 3 maj a nast epuj ace znaczenie: R 1 oznacza C 1 -C 4 -alkil, C 2 -C 4 -alkenyl, C 2 -C 4 -alkinyl lub C 1 -C 4 -alkilo-C 3 -C 7 -cykloalkil, przy czym te grupy s a ewentual- nie podstawione podstawnikami wybranymi z grupy obejmuj acej atom chlorowca, grup e cyjanow a i C 1 -C 4 -alkoksyl, a tak ze R 1 oznacza C 1 -C 4 -alkoksyl; R 2 oznacza C 1 -C 4 -alkil lub C 1 -C 4 -chlorowcoalkil; R 3 oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C 1 -C 4 -alkil, C 1 -C 4 -alkoksyl, grup e C 1 -C 4 -alkilotio, grup e N-C 1 -C 4 -alkilo- aminow a, C 1 -C 4 -chlorowcoalkil lub C 1 -C 4 -chlorowcoalkoksyl; Y oznacza atom tlenu, atom siarki, CHR 4 lub NR 5 , przy czym R 4 i R 5 mog a mie c takie znaczenie jak R 2 ; n oznacza liczb e 0, 1, 2 lub 3. PL PL PL PL PL PL

Description

(19) PL (11) 197250 (13) B1

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 23.04.1999 (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:

23.04.1999, PCT/EP99/02729 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

11.11.1999, WO99/56551 PCT Gazette nr 45/99 (51) Int.Cl.

A01N 47/24 (2006.01) A01N 37/50 (2006.01) A01N 47/12 (2006.01) A01N 47/18 (2006.01) A01N 37/44 (2006.01) A01P 3/00 (2006.01) (54)

Mieszanina grzybobójcza (30) Pierwszeństwo:

04.05.1998,DE,19819628.8 (43) Zgłoszenie ogłoszono:

27.08.2001 BUP 18/01 (45) O udzieleniu patentu ogłoszono:

31.03.2008 WUP 03/08 (73) Uprawniony z patentu:

BASF AKTIENGESELLSCHAFT, Ludwigshafen,DE (72) Twórca(y) wynalazku:

Klaus Schelberger,Gonnheim,DE

Maria Scherer,Landau,DE

Reinhold Saur,Bohl-Iggelheim,DE Karl Eicken,Wachenheim,DE Hubert Sauter,Mannheim,DE Eberhard Ammermann,Heppenheim,DE Thomas Grote,Schifferstadt,DE Gisela Lorenz,Neustadt,DE Siegfried Strathmann,Limburgerhof,DE (74) Pełnomocnik:

Iwona Sierzputowska, Sulima Grabowska Sierzputowska, Biuro Patentów i Znaków

Towarowych Sp.j.

(57) 1. Mieszanina grzybobójcza, znamienna tym, że jako substancje czynne użyte w synergicznie skutecznej ilości za-

w którym T oznacza CH lub atom azotu, n oznacza liczbę 0, 1 lub 2, a R oznacza atom chlorowca, C1-C4-alkil lub C1-C4-chlorowcoalkil, przy czym grupy R mogą być różne, gdy n oznacza liczbę 2, a2) oksymoeterokarboksylan o wzorze II a3) oksymoeterokarboksyamid o wzorze III oraz

b) związek o wzorze IV w którym podstawniki R¹ - R³ mają następujące znaczenie:

R¹ oznacza C1-C4-alkil, C2-C4-alkenyl, C2-C4-alkinyl lub C1-C4-alkilo-C3-C7-cykloalkil, przy czym te grupy są ewentualnie podstawione podstawnikami wybranymi z grupy obejmującej atom chlorowca, grupę cyjanową i C1-C4-alkoksyl, a także R¹ oznacza C1-C4-alkoksyl;

R² oznacza C1-C4-alkil lub C1-C4-chlorowcoalkil;

R³ oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C1-C4-alkil, C1-C4-alkoksyl, grupę C1-C4-alkilotio, grupę N-C1-C4-alkiloaminową, C1-C4-chlorowcoalkil lub C1-C4-chlorowcoalkoksyl;

Y oznacza atom tlenu, atom siarki, CHR⁴ lub NR⁵, przy czym R⁴ i R⁵ mogą mieć takie znaczenie jak R²; n oznacza liczbę 0, 1, 2 lub 3.

PL 197 250 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mieszanina grzybobójcza.

Związki o wzorze I, ich wytwarzanie i ich działanie przeciw szkodliwym grzybom są znane z literatury (WO-A 96/01256 i 96/01258).

Znane są także z literatury (EP-A 253 213, EP-A 398 692 i EP-A 477 631) związki o wzorze II i III, ich wytwarzanie i ich działanie przeciw szkodliwym grzybom.

Związki o wzorze IV, jak również sposoby ich wytwarzania opisano w JP-A 09/323984. Związki te mogą być ponadto wytwarzane sposobem analogicznym do opisanego w DE 19531814.

Celem wynalazku było opracowanie mieszanin o polepszonej aktywności wobec szkodliwych grzybów przy obniżonej całkowitej ilości nanoszonych substancji czynnych (mieszanin synergicznych), dla zmniejszenia dawek nanoszenia i polepszenia spektrum aktywności znanych związków.

Stwierdzono, że cel ten został osiągnięty dzięki niżej zdefiniowanym mieszaninom. Ponadto stwierdzono, że dzięki równoczesnemu stosowaniu związków o wzorze I lub II lub III oraz IV, wspólnie lub oddzielnie, albo przy kolejnym stosowaniu związków o wzorze I lub II lub III oraz IV, można lepiej zwalczać szkodliwe grzyby niż w przypadku stosowania poszczególnych tych związków.

Zatem wynalazek dotyczy mieszaniny grzybobójczej, która charakteryzuje się tym, że jako substancje czynne użyte w synergicznie skutecznej ilości zawiera związek wybrany z grupy obejmującej a1) karbaminiany o wzorze I

w którym T oznacza CH lub atom azotu, n oznacza liczbę 0, 1 lub 2, a R oznacza atom chlorowca, C1-C4-alkil lub C1-C4-chlorowcoalkil, przy czym grupy R mogą być różne, gdy n oznacza liczbę 2 a2) oksymoeterokarboksylan o wzorze II

a3) oksymoeterokarboksyamid o wzorze III

oraz

b) związek o wzorze IV

PL 197 250 B1 w którym podstawniki R¹ - R³ mają nastę pują ce znaczenie:

R¹ oznacza C1-C4-alkil, C2-C4-alkenyl, C2-C4-alkinyl lub C1-C4-alkilo-C3-C7-cykloalkil, przy czym te grupy są ewentualnie podstawione podstawnikami wybranymi z grupy obejmującej atom chlorowca, grupę cyjanową i C1-C4-alkoksyl, a także R¹ oznacza C1-C4-alkoksyl;

R² oznacza C1-C4-alkil lub C1-C4-chlorowcoalkil;

₃

R³ oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C1-C4-alkil, C1-C4-alkoksyl, grupę C1-C4-alkilotio, grupę N-C1-C4-alkiloaminową, C1-C4-chlorowcoalkil lub C1-C4-chlorowcoalkoksyl;

Y oznacza atom tlenu, atom siarki, CHR⁴ lub NR⁵, przy czym R⁴ i R⁵ mogą mieć takie znaczenie jak R²;

n oznacza liczbę 0, 1, 2 lub 3.

Korzystnie mieszanina grzybobójcza według wynalazku zawiera jako składnik b) związek o wzorze IV/1

Wzorem I objęte są zwłaszcza karbaminiany, w których układ podstawników odpowiada poszczególnym wierszom w tabeli 1.

T a b e l a 1:

Nr	T	Rn
1	2	3
I.1	N	2-F
I.2	N	3-F
I.3	N	4-F
I.4	N	2-Cl
I.5	N	3-Cl
I.6	N	4-Cl
I,7	N	2-Br
I.8	N	3-Br
I.9	N	4-Br
I.10	N	2-CH3
I.11	N	3-CH3
I.12	N	4-CH3
I.13	N	2-CH2CH3
I.14	N	3-CH2CH3
I.15	N	4-CH2CH3
I.16	N	2-CH(CH3)2
I.17	N	3-CH(CH3)2
I.18	N	4-CH(CH3)2
I.19	N	2-CF3
I.20	N	3-CF3

PL 197 250 B1 cd. tabeli 1

1	2	3
I.21	N	4-CF3
I.22	N	2,4-Ą
I.23	N	2,4-Cfe
I.24	N	3,4-Cl2
I.25	N	2-Cl, 4-CH3
I.26	N	3-Cl, 4-CH3
I.27	CH	2-F
I.28	CH	3-F
I.29	CH	4-F
I.30	CH	2-Cl
I.31	CH	3-Cl
I.32	CH	4-Cl
I.33	CH	2-Br
I.34	CH	3-Br
I.35	CH	4-Br
I.36	CH	2-CH3
I.37	CH	3-CH3
I.38	CH	4-CH3
I.39	CH	2-CH2CH3
I.40	CH	3-CH2CH3
I.41	CH	4-CH2CH3
I.42	CH	2-CH(CH3)2
I.43	CH	3-CH(CH3)2
I.44	CH	4-CH(CH3)2
I.45	CH	2-CF3
I.46	CH	3-CF3
I.47	CH	4-CF3
I.48	CH	2,4-F2
I.49	CH	2,4-Cl2
I.50	CH	3,4-Cl2
I.51	CH	2-Cl, 4-CH3
I.52	CH	3-Cl, 4-CH3

Szczególnie korzystne są związki o wzorze I.12, I.23, I.32 i I.38.

Związki o wzorze I do III z uwagi na podwójne wiązanie w grupach C=Y-, C=CH- lub C=N- mogą występować w konfiguracji E lub Z (względem ugrupowania funkcyjnego kwasu karboksylowego). Tak więc można je stosować w mieszaninie według wynalazku jako czyste izomery E lub Z względnie jako mieszanina izomerów E/Z. Korzystnie stosuje się mieszaninę izomerów E/Z lub izomer Z, przy czym szczególnie korzystny jest izomer Z.

PL 197 250 B1

Podwójne wiązania C=N w ugrupowaniach oksymoeterów w bocznym łańcuchu związków o wzorze I do III mogą wystę pować w każ dym przypadku w postaci czystego izomeru E lub Z, albo w postaci mieszanin izomeru E/Z. W mieszaninach wedł ug wynalazku zwią zki o wzorze I do III moż na stosować jako mieszaninę izomerów lub jako czyste izomery. Szczególnie korzystne w użyciu są takie związki o wzorze I do III, w których ugrupowanie oksymoeteru na końcu bocznego łańcucha występuje w konfiguracji cis (OCH3 wzglę dem ZR').

Związki o wzorze I do III z uwagi na ich zasadowy charakter mogą tworzyć z kwasami nieorganicznymi lub organicznymi względnie z jonami metali sole lub addukty.

Przykładami kwasów nieorganicznych są kwasy chlorowcowodorowe, takie jak kwas fluorowodorowy, kwas chlorowodorowy, kwas bromowodorowy i kwas jodowodorowy, kwas siarkowy, kwas fosforowy, kwas węglowy i kwas azotowy.

Jako kwasy organiczne można przykładowo stosować kwas mrówkowy, kwasy alkanowe, takie jak kwas octowy, kwas trifluorooctowy, kwas trichlorooctowy i kwas propionowy, jak również kwas glikolowy, kwas tiocyjanowy, kwas mlekowy, kwas bursztynowy, kwas cytrynowy, kwas benzoesowy, kwas cynamonowy, kwas szczawiowy, kwasy alkilosulfonowe (kwasy sulfonowe z grupami alkilowymi prostołańcuchowymi lub rozgałęzionymi zawierającymi 1-20 atomów węgla), kwasy arylosulfonowe lub arylodisulfonowe (grupy aromatyczne, takie jak fenyl i naftyl, podstawione 1-2 grupami sulfo), kwasy alkilofosfonowe (kwasy fosfonowe z grupami alkilowymi prostołańcuchowymi lub rozgałęzionymi zawierającymi 1-20 atomów węgla), kwasy arylofosfonowe lub arylodifosfonowe (grupy aromatyczne, takie jak fenyl i naftyl podstawione 1-2 ugrupowaniami kwasu fosforowego), przy czym grupy alkilowe lub arylowe mogą być podstawione podstawnikami, jak to jest w przypadku kwasu p-toluenosulfonowego, kwasu salicylowego, kwasu p-aminosalicylowego, kwasu 2-fenoksybenzoesowego, kwasu 2-acetoksybenzoesowego itd.

Jako jony metali można stosować zwłaszcza jony pierwiastków drugiej grupy, szczególnie jony wapnia i jony magnezu, z trzeciej i czwartej grupy głównej, szczególnie jony glinu, cyny i ołowiu, jak również z pierwszej do ósmej podgrupy, zwłaszcza jony chromu, manganu, żelaza, kobaltu, niklu, miedzi, cynku i inne. Szczególnie korzystne są jony metali pierwiastków podgrup czwartego okresu. Wymienione metale jako jony mogą mieć różne, właściwe dla nich wartościowości.

Korzystne są związki o wzorze IV, w których R¹ oznacza C1-C4-alkil (metyl, etyl, n- i izopropyl oraz t-butyl), C1-C4-alkileno-C3-C7-cykloalkil, C1-C4-alkenyl (szczególnie etenyl, propenyl i butenyl, ewentualnie podstawione atomami chlorowca (korzystnie atomami chloru), propynyl, cyjanometyl i metoksymetyl. Szczególnie korzystnymi podstawnikami C1-C4-alkileno-C3-C7-cykloalkilowymi są ugrupowania podstawione metylenem, zwłaszcza metylenocyklopropyl, metylenocyklopentyl, metylenocykloheksyl i metylenocykloheksenyl. Pierścienie w tych podstawnikach są ewentualnie podstawione, korzystnie atomem chlorowca. Szczególnie korzystny jest izopropyl.

Korzystnym podstawnikiem R² jest C1-C4-alkil (szczególnie metyl, etyl, izopropyl albo n-, izo- lub t-butyl). Szczególnie korzystny jest izopropyl.

Korzystnymi podstawnikami R³ i R⁴ są atom wodoru, atom fluoru, atom chloru, metyl, etyl, metoksyl, tiometyl i grupa N-metyloaminowa, szczególnie atom fluoru i atom chloru.

Korzystnymi związkami o wzorze IV są związki ze wspomnianego zgłoszenia JP A 09/329384. Szczególnie korzystny jest związek o wzorze IV/1

Podczas wytwarzania mieszanin korzystnie stosuje się czyste substancje czynne o wzorze I lub II lub III oraz IV, do których można domieszać dalsze substancje czynne przeciw szkodliwym grzybom lub przeciw innym szkodnikom, takim jak owady, pajęczaki lub nicienie, a także substancje czynne chwastobójczo lub regulujące wzrost roślin albo nawozy sztuczne.

Mieszaniny związków o wzorze I lub II lub III oraz IV względnie związki o wzorze I lub II lub III oraz IV stosowane równocześnie, razem lub oddzielnie, odznaczają się wybitną skutecznością przeciw szerokiemu spektrum fitopatogennych grzybów, szczególnie z klasy Ascomycetes, Deuteromycetes,

PL 197 250 B1

Phycomycetes i Basidiomycetes. Niektóre z nich działają układowo i można je stosować w ochronie roślin w zabiegach na liście i do gleby.

Związki te mają szczególne znaczenie w zwalczaniu różnorodnych grzybów na wielu różnych roślinach uprawnych, takich jak bawełna, warzywa (np. ogórki, fasole i dynie), jęczmień, trawa, owies, kawa, kukurydza, drzewa owocowe, ryż, żyto, soja, winorośl, pszenica, rośliny ozdobne i trzcina cukrowa, jak również na nasionach wielu roślin.

Szczególnie nadają się one do zwalczania fitopatogennych grzybów: Erysiphe graminis (mączniak prawdziwy) na zbożach, Erysiphe cichoracearum i Sphaerotheca fuliginea na dyniach, Podosphaera leucotricha na jabłoniach, Uncinula necator na winorośli, gatunków Puccinia na zbożach, gatunków Rhizoctonia na bawełnie, ryżu i na trawnikach, gatunków Ustilago w zbożach i trzcinie cukrowej, Venturia inaequalis (parch) na jabłoniach, gatunków Helminthosporium na zbożach, Septoria nodorum na pszenicy, Botrytis cinerea (szara pleśń) na truskawkach, warzywach, roślinach ozdobnych i winorośli, Cercospora arachidicola na orzeszkach ziemnych, Pseudocercosporella herpotrichoides na pszenicy i jęczmieniu, Pyricularia oryzae na ryżu, Phytophthora infestans na ziemniakach i pomidorach, gatunków Pseudoperonospora na dyniach i chmielu, Plasmopara viticola na winorośli, gatunków Alternaria na warzywach i drzewach owocowych, jak również gatunków Fusarium i Verticillium.

Ponadto związki te nadają się do ochrony materiałów (np. w ochronie drewna), przykładowo przeciw Paecilomyces variotii.

Związki o wzorze I lub II lub III oraz IV można nanosić równocześnie, a mianowicie wspólnie lub oddzielnie albo kolejno, przy czym kolejność przy oddzielnym nanoszeniu nie ma na ogół żadnego wpływu na efekt zwalczania.

Związki o wzorze I lub II lub III oraz IV stosuje się zazwyczaj w stosunku wagowym od 0,01:1 do 1:1, korzystnie od 0,03:1 do 0,5:1, a szczególnie korzystnie od 0,05:1 do 0,5:1 (IV:I, II lub III).

W zależności od założonego efektu dawki nanoszenia mieszanin według wynalazku wynoszą dla związków o wzorze I, II lub III od 0,005 do 0,5 kg/ha, korzystnie od 0,05 do 0,5 kg/ha, a zwłaszcza od 0,05 do 0,2 kg/ha.

Dawki nanoszenia związków o wzorze IV wynoszą odpowiednio od 0,001 do 0,5 kg/ha, korzystnie od 0,001 do 0,1 kg/ha, a zwłaszcza od 0,005 do 0,05 kg/ha.

Przy zaprawianiu nasion stosuje się zazwyczaj dawki nanoszenia mieszaniny od 0,001 do 100 g/kg nasion, korzystnie od 0,01 do 50 g/kg, a zwłaszcza od 0,01 do 10 g/kg.

W przypadku zwalczania patogennych grzybów na roślinach stosuje się nanoszenie oddzielne lub wspólne związków o wzorze I i II lub mieszanin związków o wzorze I lub II lub III oraz IV przez spryskiwanie lub opylanie nasion, roślin lub gleby przed lub po zasiewie roślin albo przed lub po wzejściu roślin.

Grzybobójcze synergiczne mieszaniny według wynalazku, względnie związki o wzorze I lub II lub III oraz IV, można formułować np. w postaci przeznaczonych do bezpośredniego nanoszenia cieczy opryskowych, proszków i suspensji lub w postaci wysokostężonych suspensji wodnych, olejowych lub innych, dyspersji, emulsji, dyspersji olejowych, past, pyłów, preparatów do rozsiewania lub granulatów, i nanosić je drogą opryskiwania, rozpylania, opylania, rozsiewanie lub przez podlewanie. Stosowane formy użytkowe zależą od założonych celów, przy czym powinny one w każdym przypadku zapewnić rozprowadzenie mieszaniny według wynalazku jak najcieńszą warstwą i jak najrównomierniej.

Formy użytkowe wytwarza się znanymi sposobami, np. przez dodanie rozpuszczalników i/lub nośników. Do form użytkowych dodaje się zazwyczaj obojętne dodatki, takie jak emulgatory lub dyspergatory.

Odpowiednimi substancjami powierzchniowo czynnymi są sole metali alkalicznych, sole metali ziem alkalicznych i sole amonowe aromatycznych kwasów sulfonowych, np. kwasu lignosulfonowego, kwasu fenolosulfonowego, kwasu naftalenosulfonowego i kwasu dibutylonaftalenosulfonowego, jak również kwasów tłuszczowych, alkilo- i alkiloarylosulfoniany, siarczany alkilu, eteru laurylowego i alkoholi tłuszczowych, jak również sole siarczanowanych heksa-, hepta- i oktadekanoli lub eterów glikoli i alkoholi tł uszczowych, produkty kondensacji sulfonowanego naftalenu i jego pochodnych z formaldehydem, produkty kondensacji naftalenu względnie kwasów naftalenosulfonowych z fenolem i formaldehydem, polioksyetylenowany eter oktylofenylowy, etoksylowany izooktylo-, oktylo- lub nonylofenol, eter alkilofenylowy poliglikolu lub eter tributylofenylowy poliglikolu, alkiloarylopolieteroalkohole, alkohol izotridecylowy, produkty kondensacji alkoholi tłuszczowych i tlenku etylenu, etoksylowany olej rycynowy, polioksyetylenowane etery alkilowe lub polioksypropylen, octan eteru poliglikolu i alkoholu laurylowego, estry sorbitolu, ligninowe ługi posiarczynowe i metyloceluloza.

PL 197 250 B1

Proszki, środki do rozsiewania i pyły można wytworzyć przez zmieszanie lub wspólne zmielenie związków o wzorze I lub II lub III oraz IV lub mieszaniny związków o wzorze I lub II lub III oraz IV, ze stałym nośnikiem.

Granulaty (np. granulaty powlekane, impregnowane lub jednorodne) wytwarza się zazwyczaj przez związanie substancji czynnej lub substancji czynnych ze stałym nośnikiem.

Przykładami wypełniaczy względnie stałych nośników są np. minerały, takie jak żel krzemionkowy, kwasy krzemowe, żele krzemionkowe, krzemiany, talk, kaolin, wapień, wapno, kreda, glinka bolus, less, iły, dolomit, ziemia okrzemkowa, siarczan wapnia i siarczan magnezu, tlenek magnezu, zmielone materiały syntetyczne, nawozy sztuczne, takie jak siarczan amonu, fosforan amonu, saletra amonowa, moczniki i produkty pochodzenia roślinnego, takie jak mąka zbożowa, mączka z kory drzew, mączka drzewna, zmielone skorupy orzechów, sproszkowana celuloza i inne stałe nośniki.

Ogólnie preparaty zawierają 0,1 - 95% wag., korzystnie 0,5 - 90% wag. jednego ze związków o wzorze I, II, III i/lub IV względnie mieszaniny związków o wzorze I lub II lub III oraz IV. Substancje czynne stosuje się jako związki o czystości 90 - 100%, korzystnie 95 - 100% (według widm NMR lub HPLC).

Związki o wzorze I lub II lub III oraz IV, mieszaniny lub odpowiednie formy użytkowe stosuje się przez nanoszenie na szkodliwe grzyby, rośliny, nasiona, glebę, powierzchnie, materiały lub przestrzenie, które mają być wolne od grzybów, grzybobójczo skutecznej ilości mieszaniny względnie związków o wzorze I lub II lub III oraz IV przy oddzielnym nanoszeniu. Nanoszenie moż e nastą pić przed lub po zarażeniu szkodliwymi grzybami.

Grzybobójcze działanie związku i mieszanin można wykazać w następujących próbach:

Substancje czynne, razem lub osobno, sformułowano jako 10% emulsję w mieszaninie 70% wag. cykloheksanonu, 20% wag. Nekanil^® LN (Lutensol^® AP6, środek zwilżający o działaniu emulgującym i dyspergującym na bazie etoksylowanych alkilofenoli) i 10% wag. Emulphor^® EL (Emulan^® EL, emulgator na bazie etoksylowanych alkoholi tłuszczowych) i rozcieńczono wodą dla otrzymania wymaganego stężenia.

Ocenę przeprowadzono przez określenie w % porażonej powierzchni liści. Te wartości procentowe przeliczono na skuteczność. Oczekiwaną skuteczność mieszanin substancji czynnych określono według wzoru Colby'ego [R.S. Colby, Weeds 15, 20-22 (1967)] i porównano z zaobserwowaną skutecznością.

Wzór Colby'ego:

E = x + y + z - x x y x z/100

E oczekiwana skuteczność wyraż ona w % w odniesieniu do niepotraktowanej próbki kontrolnej w przypadku uż ycia mieszaniny substancji czynnych A, B i C w stężeniach a, b i c x skuteczność wyraż ona w % w odniesieniu do niepotraktowanej próbki kontrolnej w przypadku użycia substancji czynnej A w stężeniu a y skuteczność wyraż ona w % w odniesieniu do niepotraktowanej próbki kontrolnej w przypadku użycia substancji czynnej B w stężeniu b z skuteczność wyraż ona w % w odniesieniu do niepotraktowanej próbki kontrolnej w przypadku użycia substancji czynnej C w stężeniu c

Skuteczność (E) według wzoru Abbot'a obliczono następująco:

E = |j - ^α ]· 100 α odpowiada pora ż eniu roś lin traktowanych przez grzyby w %, a β odpowiada porażeniu roś lin nietraktowanych (roślin kontrolnych) przez grzyby w %. Skuteczność 0 oznacza, że stopień porażenia potraktowanych roślin odpowiada stopniowi porażenia nietraktowanych roślin kontrolnych, a skuteczność 100 oznacza, że potraktowane rośliny nie zostały zarażone.

P r z y k ł a d z a s t o s o w a n i a 1 - działanie przeciw Phytophthora infestans na pomidorach

Liście sadzonek gatunku „Grosse Fleischtomate w doniczkach opryskano do spłynięcia wodnym preparatem substancji czynnej przygotowanym z roztworu podstawowego zawierającego 10% substancji czynnej, 63% cykloheksanonu i 27% emulgatora. Następnego dnia liście zarażono wodną zawiesiną zarodników Phytophthora infestans i badane rośliny umieszczono w komorze nasyconej parą wodną w temperaturze 16-18°C. Po 6 dniach zaraza ziemniaczana na nietraktowanych ale zarażonych roślinach kontrolnych była tak silnie rozwinięta, że uszkodzenie można było ocenić wizualnie w procentach.

Wizualnie ocenione wartości procentowe porażonej powierzchni liści przeliczono na skuteczność w % w odniesieniu do nietraktowanych próbek kontrolnych. Skuteczność 0 oznacza taki sam

PL 197 250 B1 stopień choroby jak na nietraktowanych roślinach kontrolnych, a skuteczność 100 oznacza poziom choroby 0%. Oczekiwaną skuteczność mieszanin substancji czynnych określono z użyciem wzoru Colby'ego (Colby, S.R. „Calculating synergistic and antagonistic responses of herbicide combinations, Weeds, 15. str. 20-22, 1967) i porównano ze stwierdzoną skutecznością.

Uzyskane wyniki prób podano w tabelach 2 i 3.

T a b e l a 2: Doświadczenia porównawcze

Przykład	Substancja czynna	Stężenie substancji czynnej w cieczy opryskowej w ppm	Skuteczność w % w odniesieniu do nietraktowanych roślin kontrolnych
1C	Związek I.32 z tabeli 1	0,25 0,06	55 10
2C	Związek I.38 z tabeli 1	0,25 0,06	33 0
3C	Związek II	0,06	10
4C	Związek III	0,25 0,06	33 0
5C	Związek IV/1	0,06	21
6C	Próba nietraktowana	89% uszkodzenia	0

T a b e l a 3: Mieszaniny według wynalazku

Przykład	Mieszaniny według wynalazku (stężenie w ppm)	Skuteczność stwierdzona	Skuteczność obliczona*
7	0,06 I.32 + 0,06 IV/1	78	29
8	0,25 I.32 + 0,06 IV/1	94	65
9	0,06 I.38 + 0,06 IV/1	83	21
10	0,25 I.38 + 0,06 IV/1	94	47
11	0,25 II + 0,06 IV/1	78	29
12	0,06 III + 0,06 IV/1	83	21
13	0,25 III + 0,06 IV/1	83	47

* wedł ug wzoru Colby'ego

Wyniki próby potwierdzają, że stwierdzona skuteczność mieszaniny we wszystkich stosunkach jest wyższa od obliczonej według wzoru Colby'ego.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Mieszanina grzybobójcza, znamienna tym, że jako substancje czynne użyte w synergicznie skutecznej ilości zawiera związek wybrany z grupy obejmującej

   a) karbaminiany o wzorze I w którym T oznacza CH lub atom azotu, n oznacza liczbę 0, 1 lub 2, a R oznacza atom chlorowca, C1-C4-alkil lub C1-C4-chlorowcoalkil, przy czym grupy R mogą być różne, gdy n oznacza liczbę 2,

   PL 197 250 B1 a2) oksymoeterokarboksylan o wzorze II a3) oksymoeterokarboksyamid o wzorze III oraz

   b) związek o wzorze IV w którym podstawniki R¹ - R³ mają nastę pują ce znaczenie:

   R¹ oznacza C1-C4-alkil, C2-C4-alkenyl, C2-C4-alkinyl lub C1-C4-alkilo-C3-C7-cykloalkil, przy czym te grupy są ewentualnie podstawione podstawnikami wybranymi z grupy obejmującej atom chlorowca, grupę cyjanową i C1-C4-alkoksyl, a także R¹ oznacza C1-C4-alkoksyl;

   R² oznacza C1-C4-alkil lub C1-C4-chlorowcoalkil;

   R³ oznacza atom wodoru, atom chlorowca, C1-C4-alkil, C1-C4-alkoksyl, grupę C1-C4-alkilotio, grupę N-C1-C4-alkiloaminową, C1-C4-chlorowcoalkil lub C1-C4-chlorowcoalkoksyl;

   Y oznacza atom tlenu, atom siarki, CHR⁴ lub NR⁵, przy czym R⁴ i R⁵ mogą mieć takie znaczenie jak R²;

   n oznacza liczbę 0, 1, 2 lub 3.
2. 2. Mieszanina grzybobójcza według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera jako składnik b) związek o wzorze IV/1