PL187352B1

PL187352B1 - Mieszanina grzybobójcza

Info

Publication number: PL187352B1
Application number: PL97331891A
Authority: PL
Inventors: Bernd Müller; Hubert Sauter; Eberhard Ammermann; Gisela Lorenz; Siegfried Strathmann; Maria Scherer; Klaus Schelberger; Joachim Leyendecker
Original assignee: Basf Ag
Priority date: 1996-08-30
Filing date: 1997-08-21
Publication date: 2004-06-30
Also published as: JP4086092B2; TW360498B; SK283401B6; CA2264528A1; UA64721C2; IL128121A0; HUP9904113A3; PT923289E; CN1228677A; EP0923289A1; EA199900232A1; SK22899A3; IL128121A; CA2264528C; CN1145418C; EA001425B1; CZ48599A3; AR009492A1; ZA977785B; US6159992A

Description

Przedmiotem wynalazku jest mieszanina grzybobójcza.

Karbaminiany o ogólnym wzorze I, ich wytwarzanie oraz ich działanie przeciwko szkodliwym grzybom ujawniono w publikacjach zgłoszeń międzynarodowych nr WO 96/01256 i WO 96/01258.

Anilidy o ogólnym wzorze II znane są z opisów patentowych EP-A 545099 i EP-A 589301.

Nieoczekiwanie okazało się, ze mieszaniny związków o wzorze I i II, przy zmniejszonej ogólnej ilości naniesionych substancji czynnych, cechują się polepszonym działaniem wobec szkodliwych grzybów (mieszaniny synergistyczne).

A zatem zgodna z wynalazkiem mieszanina grzybobójcza charakteryzuje się tym, że zawiera w synergistycznie skutecznej ilości

a) karbaminian o ogólnym wzorze I

187 352

CH,O\ NU ³ Uf OCH,

O

(I) w którym X oznacza CH lub atom azotu, n oznacza 0, 1 lub 2, a R oznacza atom chlorowca, C1-C4-alkil lub C1-C4-chlorowcoalkil, przy czym gdy n oznacza 2 podstawniki R są jednakowe lub różne, albo jedną z jego soli lub adduktów, i

b) anilid o ogólnym wzorze II

w którym R1 oznacza atom fluoru lub chloru albo jedną z jego soli lub adduktów, przy czym stosunek wagowy związku o ogólnym wzorze I, jego soli lub adduktu do związku o ogólnym wzorze II wynosi 10:1 - 0,05:2.

Mieszanina według wynalazku korzystnie składa się z dwu odrębnych części, jednej zawierającej związki o ogólnym wzorze I w stałym lub ciekłym nośniku, oraz drugiej zawierającej związki o ogólnym wzorze II w stałym lub ciekłym nośniku.

Stwierdzono, ze przy jednoczesnym, zarówno wspólnym jak i oddzielnym stosowaniu, związku o wzorze I i związku o wzorze II, albo przy stosowaniu związku o wzorze I i związku o wzorze II po kolei szkodliwe grzyby można zwalczać lepiej niż poszczególnymi związkami.

Wzorem I objęte są zwłaszcza karbaminiany, w których kombinacja podstawników odpowiada jednemu wierszowi poniższej tabeli 1.

ch₃o

O. .X

K

OCH,

N'

R_

Tabela 1

Nr	X	Rn
1	2	3
I.1	N	2-F
I.2	N	3-F

187 352 cd tabeli 1

1	2	3
I.3	N	4-F
I4	N	2-Cl
I 5	N	3-Cl
I.6	N	4-Cl
I.7	N	2-Br
I.8	N	3-Br
I.9	N	4-Br
I 10	N	2 -CH 3
I 11	N	3-CH 3
I 12	N	4-CH 3
I.13	N	2-CH2CH3
114	N	3-CH2CH3
I 15	N	4-CH2CH3
I.16	N	2-CH(CH3)2
I.17	N	3-CH(CH3)2
I.18	N	4-CH(CH3)2
119	N	2-CF3
1.20	N	3-CF3
121	N	4-CF3
I 22	N	2,4-F2
I.23	N	2,4-Cl2
I 24	N	3,4-Cl2
1.25	N	2-Cl, 4-CH3
1.26	N	3-Cl, 4-CH3
I 27	CH	2-F
I 28	CH	3-F
I 29	CH	4-F
I 30	CH	2-Cl

187 352 cd. tabeli 1

1	2	3
I.31	CH	3-Cl
I.32	CH	4-Cl
I 33	CH	2-Br
I 34	CH	3-Br
I.35	CH	4-Br
I.36	CH	2-CH 3
I.37	CH	3-CH 3
I 38	CH	4-CH 3
I.39	CH	2-CH2CH3
I 40	CH	3-CH2CH3
1.41	CH	4-CH2CH3
I.42	CH	2-CH(CH₃)2
1.43	CH	3-CH(CH₃)2
144	CH	4-CH(CH₃)₂
1.45	CH	2-CF₃
1.46	CH	3-CF₃
147	CH	4-CF₃
148	CH	2,4-F2
I 49	CH	2,4-Cl2
I 50	CH	3,4-Cl2
1.51	CH	2-Cl, 4-CH3
I 52	CH	3-CI, 4-CHj

Szczególnie korzystne są związki I.12,I.23,1.32 i I.38.

Związki o wzorze I, ze względu na zasadowy charakter atomów azotu, są w stanie tworzyć sole lub addukty z nieorganicznymi lub organicznymi kwasami albo z jonami metali.

Przy przygotowaniu mieszanin korzystnie stosuje się czyste substancje czynne o wzorze I i II, do których można domieszać dalsze substancje czynne przeciwko szkodliwym grzybom albo przeciwko innym szkodnikom, takim jak owadom, pajęczakom albo nicieniom, albo również chwastobójcze lub regulujące wzrost roślin substancje czynne albo nawozy.

Mieszaniny związków o wzorze I i II, względnie związki o wzorze I i II, stosowane równocześnie, razem lub oddzielnie, odznaczają się doskonałym działaniem przeciwko szerokiemu spektrum grzybów powodujących choroby roślin, zwłaszcza z klasy Ascomyceten,

187 352

Basidiomyceten, Phycomyceten i Deuteromyceten. Są one skuteczne po części układowo i dlatego można je stosować również jako nalistne i dogłebowe środki grzybobójcze.

Szczególne znaczenie mają one do zwalczania szeregu grzybów na różnych roślinach uprawnych, takich jak bawełna, rośliny warzywne, np. ogórki, fasole, pomidory, ziemniaki i rośliny dyniowate, jęczmień, trawa, owies, banany, kawa, kukurydza, rośliny owocowe, ryż, żyto, soja, winoroślą, pszenica, rośliny ozdobne, trzcina cukrowa, oraz na szeregu nasion.

Nadają się one szczególnie do zwalczania następujących grzybów, powodujących choroby roślin: Erysiphe graminis (mączniak prawdziwy) na zbożu, Erysiphe cichoracearum i Sphaerotheca fuliginea na roślinach dyniowatych, Podosphaera leucotricha na jabłoniach, Uncinula necator na winoroślach, gatunki Puccinia na zbożu, gatunki Rhizoctonia na bawełnie, ryzu i trawnikach, gatunki Ustilago na zbożu i trzcinie cukrowej, Venturia inaeąualis (parch) na jabłoniach, gatunki Helminthosporium na zbożu, Septoria nodorum na pszenicy, Botrytis cinerea (szara pleśń) na truskawkach, warzywach, roślinach ozdobnych i winoroślach, Cercospora arachidicola na orzechach ziemnych, Pseudocercosporella herpotrichoides na pszenicy i jęczmieniu, Pyricularia oryzae na ryżu, Phytophthora infestans na ziemniakach i pomidorach, Plasmopara viticola na winoroślach, gatunki Pseudocercosporella na chmielu i ogórkach, gatunki Alternaria na warzywach i owocach, gatunki Mycosphaerella na bananach oraz gatunki Fusarium i Verticillium.

Ponadto można je stosować w ochronie materiałów (np. ochronie drewna), np. przeciwko Paecilomyces variotii.

Związki o wzorze I i II można nanosić jednocześnie, zarówno razem jak i oddzielnie, albo kolejno, przy czym kolejność w przypadku oddzielnego nanoszenia na ogół nie ma wpływu na wynik zwalczania.

Związki o wzorze I i II stosuje się zazwyczaj w stosunku wagowym 10:1 - 0,025:1, korzystnie 5:1 - 0,05:1, a zwłaszcza 1:1 -00)5: 1.

Stosowane ilości mieszanin według wynalazku zależą, przede wszystkim w przypadku rolniczych powierzchni uprawnych, od rodzaju żądanego efektu i wynoszą 0,01 - 8 kg/ha, korzystnie 0,1-5 kg/ha, a zwłaszcza 0,5 - 3,0 kg/ha.

Przy tym stosowane ilości związków o wzorze I wynoszą 0,01-2,5 kg/ha, korzystnie 0,05 - 2,5 kg/ha, a zwłaszcza 0,1 -1,0 kg/ha.

Stosowane ilości związków o wzorze II wynoszą odpowiednio 0,01 - 10 kg/ha, korzystnie 0,05 - 5 kg/ha, a zwłaszcza 0,05 - 2,0 kg/ha.

W przypadku traktowania materiału siewnego mieszaninę stosuje się ilościach na ogół 0,001 - 250 g/kg materiału siewnego, korzystnie 0,01 - 100 g/kg, a zwłaszcza 0,01 - 50 g/kg.

W przypadku zwalczania szkodliwych grzybów powodujących choroby roślin, prowadzi się oddzielne lub wspólne nanoszenie związków o wzorze I i II, albo mieszanin związków o wzorze I i II przez opryskiwanie lub opylanie nasion, roślin albo gleb przed lub po wysiewie roślin albo przed lub po wschodach roślin.

Zgodne z wynalazkiem synergistyczne mieszaniny grzybobójcze, względnie związki o wzorze I i II można formułować, np. w postaci dających się bezpośrednio rozpylać roztworów, proszków i zawiesin lub w postaci wysokoprocentowych wodnych, olejowych lub innych zawiesin, dyspersji, emulsji, dyspersji olejowych, past, środków do opylania, środków do rozsypywania albo granulatów, i można je stosować przez opryskiwanie, zamgławianie, opylanie, rozsypywanie albo polewanie. Zastosowana postać zależy od celu stosowania i w każdym przypadku powinna ona zapewniać jak najbardziej subtelne i równomierne rozprowadzenie mieszaniny według wynalazku.

Preparaty wytwarza się w zasadzie znanym sposobem, na przykład przez dodanie rozpuszczalników i/lub nośników.

Do preparatów domieszkuje się zazwyczaj obojętne substancje dodatkowe, takie jak emulgatory lub dyspergatory.

Jako substancje powierzchniowo czynne można stosować sole metali alkalicznych, metali ziem alkalicznych, sole amonowe aromatycznych kwasów sulfonowych, np. kwasu ligninofenolo-, naftaleno- i dibutylonaftalenosulfonowego, oraz kwasów tłuszczowych, alkiloi alkiloarylosulfoniany, alkilosiarczany, lauryloeterosiarczany i siarczany alkoholi tłuszczowych, oraz sole siarczanowanych heksa-, hepta- i oktadekanoli albo eterów alkoholi tłusz187 352 czowych z glikolami, produkty kondensacji sulfonowanego naftalenu i jego pochodnych z formaldehydem, produkty kondensacji naftalenu względnie kwasów naftalenosulfonowych z fenolem i formaldehydem, etery polioksyetylenooktylofenolowe, oksyetylenowany izooktylo- oktylo- albo nonylofenol, etery alkilofenolo- albo tributylofenylopoliglikolowe, alkiloarylopolieteroalkohole, alkohol izotridecylowy, kondensaty alkohol tłuszczowy-tlenek etylenu, oksyetylenowany olej rycynowy, etery polioksyetylenoalkilowe lub etery polioksypropylenoalkilowe, octan eteru alkoholu laurylowego i poliglikolu, estry sorbitu, ligninowe ługi posiarczynowe lub metylocelulozę.

Proszki, środki do rozsypywania i opylania wytwarza się przez zmieszanie lub wspólne zmielenie związków o wzorze I lub II, albo mieszaniny związków o wzorze I i II ze stałym nośnikiem.

Granulaty, na przykład granulaty otoczkowane, nasycane albo jednorodne, wytwarza się zazwyczaj przez przyłączenie substancji czynnej lub substancji czynnych do stałego nośnika.

Jako napełniacze względnie stałe nośniki służą na przykład ziemie mineralne, takie jak silikazel, kwasy krzemowe, żele krzemionkowe, krzemiany, talk, kaolin, wapień, wapno, kreda, glinka bolus, less, glina, dolomit, ziemia okrzemkowa, siarczan wapnia i magnezu, tlenek magnezu, zmielone tworzywa sztuczne oraz nawozy, takie jak siarczan amonu, fosforan amonu, azotan amonu, moczniki i produkty roślinne, takie jak mąka zbożowa, mączka z kory drzewnej, drewna i łupin orzechowych, sproszkowana celuloza albo inne stałe nośniki.

Preparaty zawierają na ogół 0,1 - 95% wagowych, korzystnie 0,5 - 90% wagowych jednego ze związków o wzorze I albo II, względnie mieszaniny związków o wzorze I i II. Przy tym stosuje się substancje czynne o czystości wynoszącej 90 - 100%, korzystnie 95 - 100% (według widma NMR albo HPLC).

Związki o wzorze I albo II, ich mieszaniny lub odpowiednie preparaty stosuje się w ten sposób, że szkodliwe grzyby, ich biotop albo chronione przed nimi rośliny, nasiona, gleby, powierzchnie, materiały albo przestrzenie traktuje się grzybobójczo skuteczną ilością mieszaniny, względnie związków o wzorze I i II, w przypadku oddzielnego nanoszenia.

Stosowanie można prowadzić przed albo po porażeniu przez szkodliwe grzyby.

Przykład zastosowania

Skuteczność wobec Botrytis cinerea

Substancje czynne, oddzielnie lub razem, spreparowano jako 10% emulsje w mieszaninie 70% wagowych cykloheksanonu, 20% wagowych NekaniPu® LN (Lutensol® AP6, środek zwilżający o działaniu emulgującym i dyspergującym na bazie oksyetylenowanych alki lofenoli) ⁱ 10% wa goiaych Emulphor'u^y EL (Emulan* EL, emulgator na bazie oksyytylenowanych alkoholi tłuszczowych) i nozcieńnzoao wo^ aⁿ®owiedt^o do żądanej

Smwki odm inny „Nousm^ed Weal ⁿlite”, po dż^ą(ym rozw^ż^im się 4-5 liści, opryskano do orosienia wodnymi zawiesinomi, zawierającymi 80%% wagowych substancji aayanoC i 20% zrtgotyych omu^utora w przehuzenm na sująło^y mesę⁰ Pe ^orzyrohnięcⁱn powłoi powstełej % opryr^oi\ycnⁱu rc^łrny ο°1οηο zawmun^ zurodników konidralnych grnyta ^otoyfa oⁱneroa i ustawionct ia w kamorzy o temporaiiyze ^a2 o 2^oon i o wycokkj wdgotaośoi ^t^oviieti^^^. Po ^e <^sninc^a na nⁱo⁾raktuzagtyah ο^ΗοημΑ tontro^-emyłi choroNy rozwin⁾’ła. oi” tak mowno, że nekrozy hśc^j pokayty ^aożawα”ającąⁱch czę^.

Ocen” prowadzooo poayz usta.miż ^oooażycych powierzchni liści w procentach. Te wartości protentoarΌ pezalia zono cu stopmc 810^011 dz^łami )WU cta^no we^ug poniCszogo w/oru A^g0oO'zi

W = (l -a)x 100/p, przy czym z opowiada porażeniu grzybem potraktowanych roślin w %, a β odpowiada porażeniu grzybem nietraktowanych roślin kontrolnych w %.

W ^zy^dku stopnia. d^atemu wynocoąa)go 0 .orazenie ^traktowon^h roślin odpowiada pora^zaaiu ιηο^ΗοζαηγαΗ ”Ο⁽hn νιΠτοΡινΊΗ, p w ^aypadku otopnie dz^jałmia 10^ż potoaktowom γη”!^. me wy^ka”ua^zyaoaż enio.

187 352

Oczekiwane stopnie działania mieszanin substancji czynnych ustalono według wzoru Colby'ego [R.S. Colby, Weeds 15, 20-22 (1967)] i porównano z zaobserwowanymi stopniami działania.

Wzór Colby’ego:

E = x + y - x.y/100 przy czym

E oznacza oczekiwany stopień działania, wyrażony w % w stosunku do nietraktowanej kontroli, przy użyciu mieszaniny substancji czynnych A i B w stężeniach a i b x oznacza stopień działania, wyrażony w % w stosunku do nietraktowanej kontroli, przy użyciu substancji czynnej A w stężeniu a y oznacza stopień działania, wyrażony w % w stosunku do nietraktowanej kontroli, przy użyciu substancji czynnej B w stężeniu b

Synergistyczne działanie mieszanin według wynalazku wykazano w poniższych doświadczeniach.

Przykłady zastosowania

Doświadczenia przeprowadzono z następującymi związkami: związek I.A odpowiada związkowi I.32 z tabeli 1 związek I.B odpowiada związkowi I.38 z tabeli 1 związek II.A odpowiada związkowi o wzorze II, w którym R¹ oznacza atom chloru związek II.B odpowiada związkowi o wzorze II, w którym R¹ oznacza atom fluoru Przykład zastosowania I

Skuteczność wobec Phytophthora infestans

Liście roślin doniczkowych odmiany „Duże pomidory miąższowe” opryskano aż do orosienia wodną zawiesiną sporządzoną z roztworu podstawowego 10% substancji czynnej, 63% cykloheksanonu i 27% środka emulgującego. Następnego dnia zakażono liście wodną zawiesiną zarodników pływkowych Phytophthora infestans. Następnie ustawiono rośliny w komorze o nasyconej parze wodnej i temperaturze 16 - 18°C. Po 6 dniach na nietraktowanych, jednak zakażonych roślinach kontrolnych zaraza ziemniaczana rozwinęła się tak mocno, ze można było wizualnie ustalić porażenie w %.

Ustalone wizualnie wartości udziału procentowego porażonej powierzchni liści przeliczono na stopnie działania jako % w stosunku do nietraktowanej kontroli. Stopień działania 0 równa się porażeniu jak w nietraktowanej kontroli, a stopień działania 100 oznacza porażenie równe 0%. Oczekiwane stopnie działania dla kombinacji substancji czynnych ustalono według wzoru Colby'ego [Colby S.R. „Calculating synergistic and antagonistic responses of herbicide Combinations”, Weeds 15, strony 20-22, (1967)] i porównano z zaobserwowanymi stopniami działania. Nietraktowana kontrola: porażenie 88%.

Tabela 2.1:

Stopień działania pojedynczych substancji czynnych

Substancja czynna	Stężenie substancji czynnej w cieczy do opryskiwania w ppm	Stopień działania w % w stosunku do nietraktowanej kontroli
1	2	3
I.A	3,1	55
	0,8	43
	0,2	21
I.B	3,1	55
	0,8	43
	0,2	21
Il A	3,1	0
	0,8	0
	0,2	0

187 352 cd. tabeli 2.1

1	2	3
II.B	3,1	0
	0,8	0
	0,2	0

Tabela 2.2: Stopień działania mieszaniny

Mieszanina substancji czynnych	Zaobserwowany stopień działania	Oczekiwany stopień działania*)
3,1 ppm I.A + 3,1 ppm II.A stosunek w mieszaninie 1.1	89	55
0,8 ppm I A + 0,8 ppm IIA stosunek w mieszaninie 1:1	77	43
0,2 ppm I A + 0,2 ppm II A stosunek w mieszaninie 1:1	66	21
3,1 ppm I A + 3,1 ppm II B stosunek w mieszaninie 1.1	97	55
0,8 ppm I A + 0,8 ppm II B stosunek w mieszaninie 1.1	83	43
0,2 ppm I A + 0,2 ppm II B stosunek w mieszaninie 1: 1	43	21
0,2 ppm I.B + 0,2 ppm II.B stosunek w mieszaninie 1:1	53	21

*) obliczony według wzoru Colby'ego

Wyniki doświadczenia wskazują, że zaobserwowany stopień działania w przypadku wszystkich stosunków w mieszaninach jest wyższy niż stopień działania obliczony uprzednio według wzoru Colby'ego.

Przykład zastosowania II

Skuteczność wobec Botrytis cinerea na strąkach papryki

Plasterki strąków zielonej papryki opryskano do orosienia wodnym preparatem substancji czynnej, który sporządzono z roztworu podstawowego 10% substancji czynnej, 63% cykloheksanonu i 27% środka emulgującego. W 2 godziny po przyschnięciu powłoki powstałej z opryskiwania plasterki owoców zaszczepiono zawiesiną zarodników Botrytis cinerea, która zawierała 1,7 x 10⁶ zarodników na ml 2% roztworu biosłodu. Następnie zaszczepione pasterki owoców inkubowano w wilgotnych komorach w temperaturze 18°C przez 4 dni. Potem oceniono wizualnie porażenie grzybem Botrytis plasterków owoców.

Ustalone wizualnie wartości udziału procentowego porażonej powierzchni plasterków przeliczono na stopnie działania jako % w stosunku do nietraktowanej kontroli. Stopień działania 0 równa się porażeniu jak w nietraktowanej kontroli, a stopień działania 100 oznacza porażenie równe 0%. Oczekiwane stopnie działania dla kombinacji substancji czynnych ustalono według wymienionego wyżej wzoru Colby'ego i porównano z zaobserwowanymi stopniami działania.

Nietraktowana kontrola: porażenie 97%.

187 352

Tabela 3.1:

Stopień działania pojedynczych substancji czynnych

Substancja czynna	Stężenie substancji czynnej w cieczy do opryskiwania w ppm	Stopień działania w % w stosunku do nietraktowanej kontroli
I A	3,1	38
	0,8	2
I.B	3,1	28
II A	3,1	28
II.B	3,1	69
	0,8	0

Tabela 3 2' Stopień działania mieszaniny

Mieszanina substancji czynnych	Zaobserwowany stopień działania	Oczekiwany stopień działania*)
3,1 ppm I.A + 3,1 ppm II.A stosunek w mieszaninie 1Ί	79	56
3,1 ppm I B + 3,1 ppm II.A stosunek w mieszaninie 1.1	69	48
0,8 ppm I.A + 0,8 ppm II.B stosunek w mieszaninie 1:1	49	2
3,1 ppm I B + 3,1 ppm II.B stosunek w mieszaninie 1.1	90	78

*⁾ obliczony według wzoru Colby'ego

Wyniki doświadczenia wskazują, Ze zaobserwowany stopień działania w przypadku wszystkich stosunków w mieszaninach jest wyższy niZ stopień działania obliczony uprzednio według wzoru Colby'ego.

Przykład zastosowania III

Skuteczność wobec Botrytis cinerea na papryce

Siewki papryki odmiany „Neusiedler Ideał Elitę”, po dobrym rozwinięciu się 4-5 liści, opryskano do orosienia wodnym preparatem substancji czynnej, który sporządzono z roztworu podstawowego 10% substancji czynnej, 63% cykloheksanonu i 27% środka emulgującego. Następnego dnia potraktowane rośliny zaszczepiono zawiesiną zarodników Botrytis cinerea, która zawierała 1,7 x 10⁶ zarodników/ml w 2% wodnym roztworze biosłodu. Następnie doświadczalne rośliny ustawiono w komorze klimatyzacyjnej o temperaturze 22 - 24°C i o wysokiej wilgotności powietrza. Po 5 dniach moZna było wizualnie ustalić rozmiar porażenia liści grzybem w %.

Ustalone wizualnie wartości udziału procentowego porażonej powierzchni liści przeliczono na stopnie działania jako % w stosunku do nietraktowanej kontroli. Stopień działania 0 równa się porażeniu jak w nietraktowanej kontroli, a stopień działania 100 oznacza porażenie równe 0%. Oczekiwane stopnie działania dla kombinacji substancji czynnych ustalono według wymienionego wyżej wzoru Colby'ego i porównano z zaobserwowanymi stopniami działania.

Nietraktowana kontrola: porażenie 72%

187 352

Tabela 4.1 :

Stopień działania pojedynczych substancji czynnych

Substancja czynna	Stężenie substancji czynnej w cieczy do opryskiwania w ppm	Stopień działania w % w stosunku do nietraktowanej kontroli
I.A	3,1	44
0,8	3
I.B	3,1	0
II.A	3,1	0
II.B	3,1	76
0,8	0

Tabela 4.2: Stopień działania mieszaniny

Mieszanina substancji czynnych	Zaobserwowany stopień działania	Oczekiwany stopień działania*)
3,1 ppm I.A + 3,1 ppm II.A stosunek w mieszaninie 1:1	86	44
3,1 ppm I.B + 3,1 ppm II.A stosunek w mieszaninie 1:1	72	0
0,8 ppm I.A + 0,8 ppm II.B stosunek w mieszaninie 1.1	30	3
3,1 ppm I B + 3,1 ppm II.B stosunek w mieszaninie 1:1	93	76

*) obliczony według wzoru Colby'ego

187 352

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenie patentowe

1. Mieszanina grzybobójcza, znamienna tym, że zawiera w synergistycznie skutecznej ilości

a) karbaminian o ogólnym wzorze I w którym X oznacza CH lub atom azotu, n oznacza 0, 1 lub 2, a R oznacza atom chlorowca, C1-C4-alkil lub C1-C 4-chlorowcoalkil, przy czym gdy n oznacza 2 podstawniki R są jednakowe lub różne, albo jedną z jego soli lub adduktów, i

b) anilid o ogólnym wzorze II (II) w którym R1 oznacza atom fluoru lub chloru albo jedną z jego soli lub adduktów, przy czym stosunek wagowy związku o ogólnym wzorze I, jego soli lub adduktu do związku o ogólnym wzorze II wynosi 10:1 - 0,05:2.
2. Mieszanina według zastrz. 1, znamienna tym, ze składa się z dwu odrębnych części, jednej zawierającej związki o ogólnym wzorze I w stałym lub ciekłym nośniku, oraz drugiej zawierającej związki o ogólnym wzorze II w stałym lub ciekłym nośniku.