PL189365B1 - Wieloszybowe oszklenie izolacyjne - Google Patents

Abstract

1. Wieloszybowe oszklenie izola- cyjne wyposazone we wkladke dystanso- wa, posiadajaca korpus z dwiema równo- leglymi wzgledem siebie powierzchniami przylgowymi, przylegajacymi do szyb oszklenia, znamienne tym, ze wkladka dystansowa (5) wykonana jest ze wzmoc- nionego wlóknem tworzywa sztucznego i polaczona jest z szybami za pomoca ma- sy uszczelniajacej (27). PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wieloszybowe oszklenie izolacyjne z wkładką dystansową. W przypadku dwuszybowych oszkleń izolacyjnych, wkładki dystansowe są stosowane zwłaszcza dla połączenia dwóch pojedynczych szyb umieszczonych w pewnej odległości od siebie.

Wiele znanych dotąd konstrukcji oszkleń wieloszybowych ma jednak tę wadę, ze ich wkładki dystansowe posiadają wyższą przewodność cieplną niz gaz albo powietrze znajdujące się w przestrzeni wewnętrznej między szybami. Powoduje to, że przy niskich temperaturach zewnętrznych szyba leżąca od strony wewnętrznej, w obszarze bezpośrednio koło wkładki ma znacznie nizszą temperaturę, niz w innych obszarach. Następstwem tego jest niepożądane osadzanie się wilgoci w tych miejscach.

Poprawa własności izolacyjnych wkładek dystansowych może być osiągnięta przez zastosowanie do ich wykonania tworzyw sztucznych. Przy tym wynika jednak problem, związany z tym, że umieszczona między krawędziami obu szyb masa klejąco-uszczelniająca, którą jest zwykle polisulfid (wielosiarczek) albo silikon, źle łączy się z tworzywem sztucznym, ponieważ jest ona wytwarzana specjalnie do wkładek dystansowych z metalu. Wynikają z tego zarówno nieszczelności między przestrzenią wewnętrzną a zewnętrzną, jak również puste przestrzenie między wkładką a masą uszczelniającą, w których może zbierać się wilgoć pogarszając dalej warunki uszczelnienia.

Znane są konstrukcje oszkleń wieloszybowych, w których usiłowano poprawić wytrzymałość tworzywa sztucznego wkładek dystansowych przez zastosowanie włókna szklanego albo proszku mineralnego, na przykład według US-A-5 260 112 albo EP-B-127 739. Według tego ostatniego patentu, wolna w stanie zabudowanym powierzchnia wkładki dystansowej jest wyposażona w warstwę metalu, która służy do zahamowania dyfuzji pary wodnej. Ta warstwa metalu jest wytłoczona razem z wkładką dystansową. Powłoka tego rodzaju powoduje szczególnie przy dużych wahaniach temperatury złą przyczepność folii metalowej. Jest to ważne przede wszystkim wtedy, gdy w przeciwieństwie do wkładki dystansowej według niniejszego zgłoszenia, masa uszczelniająca jest naniesiona dokoła wolnej części wkładki dystansowej, to znaczy dookoła warstwy metalu, a więc powinna dobrze się przyklejać zarówno do szyb jak również do wkładki dystansowej, aby zapewnić dobrą i trwałą wytrzymałość połączenia.

Przedmiotem wynalazku jest wieloszybowe oszklenie izolacyjne, wyposażone we wkładkę dystansową, posiadającą korpus z dwiema równoległymi względem siebie powierzchniami przylgowymi, przylegającymi do szyb oszklenia.

189 365

Istota wynalazku polega na tym, że wkładka dystansowa wykonana jest ze wzmocnionego włóknem tworzywa sztucznego i połączona jest z szybami za pomocą masy uszczelniającej. Korzystnie, wzmocnienie wkładki stanowią włókna szklane, przy czym, według wynalazku, tworzywo sztuczne wkładki dystansowej, na powierzchniach, na których styka się ona z masą uszczelniającą, pokryte jest warstwą metalu, usytuowaną zwłaszcza w pewnej odległości od szyb.

W oszkleniach wieloszybowych według wynalazku, wkładki dystansowe pozwalają na uszczelnienie przestrzeni wewnętrznej powstałej między szybami, względem przestrzeni zewnętrznej tak, aby na przykład gaz znajdujący się między szybami nie mógł wydostawać się na zewnątrz. Wkładki te uniemożliwiają przedostawanie się wilgoci albo powietrza z zewnątrz do przestrzeni wewnętrznej między szybami, co prowadziłoby do „oślepnięcia” szyby (to znaczy zmniejszenia jej przezroczystości).

Przedmiot wynalazku jest bliżej wyjaśniony za pomocą przykładu wykonania przedstawionego na rysunku, który pokazuje przekrój poprzeczny obszaru krawędziowego oszklenia dwuszybowego.

Dwie tylko, pokazane w przekroju cząstkowym, równoległe szyby 1, 3 są umieszczone w pewnej odległości od siebie przy wykorzystaniu wkładki dystansowej 5. Taka wkładka dystansowa 5 jest usytuowana wzdłuż niepokazanych krawędzi obu szyb 1, 3 tak, ze powstaje utworzona przestrzeń wewnętrzna 7 między szybami. Ta przestrzeń wewnętrzna 7 jest przeważnie wypełniona powietrzem albo gazem.

Wkładka dystansowa 5 posiada powierzchnie przylgowe 9 i 11, skierowane ku jednej z dwóch szyb 1, 3. W celu uszczelnienia przestrzeni wewnętrznej 7, powierzchnie przylgowe 9, 11 posiadają rowkowe wybrania 13 i 15, w które włożona jest plastyczna masa uszczelniająca, na przykład związek butylowy a szczególnie kauczuk butylowy (określony dalej krótko jako butyl). Wybrania 13, 15 gwarantują przy tym zawsze najmniejszą powierzchnię przylegania wkładki do szyby i najmniejszą grubość warstwy butylu. Między powierzchnią przylgową 9 a powierzchnią przylgową 11 usytuowana jest, skierowana na zewnątrz, wolna powierzchnia 19 (dalej nazywana powierzchnią klejenia). Powierzchnia klejenia 19 posiada przekrój poprzeczny w zasadzie w kształcie litery U, przy czym oba ramiona, wychodząc z powierzchni przylgowych 9, 11 zwężaj ją się w kierunku na zewnątrz.

Na tą powierzchnię klejenia 19 jest naniesiona cienka folia metalowa 21, najczęściej folia aluminiowa. Połączenie jest zagwarantowane za pomocą niegazującego kleju 23, na przykład kleju poliuretanowego Hotmelt, który utwardza się pod wpływem wilgoci. Przy użyciu innego kleju gazy przenikają przez wkładkę dystansową do przestrzeni wewnętrznej 7 i mogą doprowadzić do chemicznego osadu na szybie.

Jest również możliwe uzyskanie dobrego przylegania warstwy metalu przez jego napylanie, przy czym wchodzą w rachubę również inne metale niż aluminium i stal.

Aby zagwarantować dobre i trwałe połączenie folii metalowej albo warstwy metalu z korpusem z tworzywa sztucznego, różnica w rozszerzalności cieplnej obu części musi być możliwie najmniejsza, w przeciwnym razie istnieje niebezpieczeństwo odpryskiwania folii. Aby osiągnąć możliwie najlepsze wyrównanie obu współczynników rozszerzalności cieplnej, do tworzywa sztucznego zostają domieszane w odpowiednim udziale włókna szklane. Jest przy tym oczywiste, że w zależności od rodzaju folii, na przykład aluminiowej albo stalowej, wprowadza się domieszkę, najczęściej już przy postaci granulatu tworzywa sztucznego, mniejszą albo większą ilość krótkich włókien szklanych. Ponadto domieszkę dostosowuje się do rodzaju tworzywa sztucznego.

Aby umożliwić dobrą obróbkę korzystne jest użycie termoplastycznych tworzyw sztucznych, na przykład występującego pod handlową nazwą LURAN produkowanego przez BASF kopolimeru stronowo-akrylonitrylowego z włóknem szklanym. Przy użyciu tego tworzywa sztucznego oraz folii aluminiowej udział włókna szklanego wynosi około 35%.

Do przestrzeni 25 utworzonej między dwiema szybami 1 i 3 oraz powierzchnią klejenia 19, jest wprowadzona masa klejąco-uszczelniająca 27, przeważnie polisulfid (wielosiarczek) albo silikon, aby z jednej strony skleić obie szyby z wkładką dystansową a z drugiej strony „zalakować” przestrzeń wewnętrzną 7.

189 365

Ponieważ powierzchnia klejenia 19 jest od zewnątrz całkowicie pokryta folią metalową 21, masa uszczelniająca 27 nie styka się bezpośrednio z tworzywem sztucznym wkładki dystansowej lecz z metalem. Ponieważ przyczepność polisulfidu (wielosiarczku) albo silikonu do metalu jest wyraźnie wyższa do tworzywa sztucznego, osiąga się również lepsze warunki klejenia poszczególnych części. Masa uszczelniająca 27 już nie odspaja się od folii 21 tak, że zjawisko powstawania pustych przestrzeni jest znacznie ograniczone.

Z rysunku widać, ze wkładka dystansowa 5 posiada wydrążoną przestrzeń, która, patrząc na przekrój poprzeczny jest otoczona obydwiema powierzchniami przylgowymi 9, 11, powierzchnią klejenia 19 oraz ścianką 31 zwróconą w kierunku przestrzeni wewnętrznej 7. Dzięki temu jest jeszcze podwyższona dobra stabilność wkładki uzyskana dzięki zastosowaniu włókna szklanego. W korzystnym rozwiązaniu, w wydrążonej przestrzeni 29 można umieścić środek osuszający, na przykład silikażel (żel krzemionkowy), sita molekularne albo mieszaniny obu tych środków, aby z przestrzeni wewnętrznej 7 usunąć wilgoć, czy parę wodną. W celu uzyskania połączenia między przestrzenią wewnętrzną 7 a wydrążoną przestrzenią 29, w ściance 31 są wykonane wybrania 35.

Chociaż na rysunku nie zostało to pokazane, wkładki dystansowe 5 na narożnikach szyb są zagięte pod kątem 90°. Jest to możliwe, ponieważ korpus jest wykonany z termoplastycznego tworzywa sztucznego. Dzięki temu, alternatywnie mogą być zastosowane kątowe nadlewy, albo narożniki mogą być wykonane przez wygięcie.

Na rysunku widać, że wzdłużne krawędzie folii metalowej 21 nie wchodzą w kontakt z sąsiadującymi szybami 1 względnie 3. Takie rozwiązanie zapewnia, ze między szybą i dobrze przewodzącą ciepło folią 21 zostaje utworzona izolująca szczelina wypełniona masą uszczelniającą 27. Przenoszenie ciepła względnie zimna przez folię metalową jest dodatkowo zmniejszone dzięki temu, ze stosowana folia ma grubość poniżej 0,1 mm a odległość pomiędzy obydwiema szybami 1, 3 jest powiększona poprzez ukształtowanie powierzchni klejenia 19 w formie litery U względnie V. Możliwe są również inne kształty profilu z tworzywa sztucznego.

Departament Wydawnictw UP RP Nakład 50 egz

Cena 2,00 zł.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wieloszybowe oszklenie izolacyjne wyposażone we wkładkę dystansową, posiadającą korpus z dwiema równoległymi względem siebie powierzchniami przylgowymi, przylegającymi do szyb oszklenia, znamienne tym, że wkładka dystansowa (5) wykonana jest ze wzmocnionego włóknem tworzywa sztucznego i połączona jest z szybami za pomocą masy uszczelniającej (27).
2. 2. Wieloszybowe oszklenie według zastrz. 1, znamienne tym, że wzmocnienie wkładki (5) stanowią włókna szklane.
3. 3. Wieloszybowe oszklenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że w tworzywo sztuczne wkładki dystansowej (5), na powierzchniach, na których styka się ona z masą uszczelniającą (27), pokryte jest warstwą metalu (21).
4. 4. Wieloszybowe oszklenie według zastrz. 3, znamienne tym, że warstwa metalu (21) jest usytuowana w pewnej odległości od szyb (3).