PL185439B1

PL185439B1 - Wyrób do zwalczania owadów latających oraz sposób zwalczania owadów latających

Info

Publication number: PL185439B1
Application number: PL96322743A
Authority: PL
Inventors: Robert R. Emmrich; John W. Mikkonen; Thomas A. Lajiness
Original assignee: Johnson & Son Inc S C
Priority date: 1995-04-10
Filing date: 1996-04-04
Publication date: 2003-05-30
Also published as: WO1996032843A2; EP0824318B1; KR100394164B1; EP0824318A2; JPH11504627A; PT824318E; DK0824318T3; HUP9900059A3; TW390789B; CA2217966A1; AU5442396A; WO1996032843A3; UA44769C2; PL322743A1; ATE201807T1; AR001593A1; KR19980703759A; ZA962810B; US6582714B1; CN1087140C

Abstract

1. Wyrób do zwalczania owadów latajacych, w srodowisku z ruchem powietrza, za- wierajacy podloze nasycone zwalczajacym insekty skladnikiem aktywnym, zdolnym do bier- nego odparowania, znamienny tym, ze zawiera skladnik aktywny wybrany z grupy zlozonej z transflutryny, praletryny, teflutryny, esbiotryny i ich mieszanin, oraz zawiera elementy mo- cujace do przymocowania nasyconego podloza do srodków powodujacych cyrkulacje po- wietrza. 7. Sposób zwalczania owadów latajacych, w srodowisku z ruchem powietrza, zna- mienny tym, ze wyrób zawierajacy podloze nasycone zwalczajacym insekty skladnikiem aktywnym zdolnym do biernego odparowania, wybranym z grupy zlozonej z transflutryny, praletryny, teflutryny, esbiotryny i ich mieszanin, oraz zawierajacy elementy mocujace, do przymocowania nasyconego podloza do srodków powodujacych cyrkulacje powietrza, umieszcza sie w srodowisku z ruchem powietrza. PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wyrób do zwalczania owadów latających, w środowisku z ruchem powietrza, oraz sposób zwalczania owadów latających, w środowisku z ruchem powietrza. W szczególności, przedmiotem wynalazku jest wyrób do kontrolowania ilości

185 439 owadów (ich odstraszania lub zabijania) w większych przestrzeniach, zwłaszcza, w sąsiedztwie osoby siedzącej w patio, przy stole ogrodowym, itp.

Zwalczanie owadów latających w określonych przestrzeniach, takich jak przestrzeń sypialni, przez dłuższy czas, do dziesięciu godzin lub nawet dłużej, stanowi istotny problem. Dłuższy czas trwania zwalczania owadów jest pożądany, przykładowo, dla ochrony śpiącego przed komarami, w nieosiatkowanym pokoju przez jedną noc, lub dla dostarczania zwalczającej owady ilości aktywnego składnika przez wiele kolejnych nocy. Sprawne kontrolowanie ilości owadów latających jest również przydatne w innych pomieszczeniach mieszkalnych, obejmujących nawet obszary osiatkowane, które z jakiegoś powodu podlegają jeszcze inwazji owadów latających, jak również obszary zewnętrzne, takie jak patio, okolice stołu ogrodowego, itp.

Znane wyroby lub urządzenia, które dozują pary środka owadobójczego w celu zwalczania owadów w otwartych pomieszczeniach, wymagają ogrzewania lub spalania cieczy, albo stałego podłoża, by spowodować parowanie składników aktywnych. Przykładowo, stosowane do powyższych celów konwencjonalne świece cytronella mają długi czas palenia. Palące się zwoje przeciwko owadom są również powszechnie stosowane w celu uzyskania kontroli nad owadami przez noc lub do kontrolowania ilości komarów albo innych owadów w czasie przyjęcia na dworze lub na pikniku. Przykładowo, konwencjonalnie ogrzewanym produktem do zwalczania owadów jest produkt firmy S.C. Johnson & Son, Inc. z Racine, Wisconsin ze znakiem towarowym 45 Nights® 45 Nights®. Produkt ten umożliwia zwalczanie owadów, poprzez parowanie cieczy, w powtarzalnych okresach użytkowania, przykładowo, nocami w nieosiatkowanej sypialni.

Wszystkie produkty wymienione powyżej mogą być skuteczne w pewnych granicach. Jednakże produkty, które wymagają źródła ciepła, przykładowo, spirale przeciwko owadom, potrzebują miejsca dla bezpiecznego ich palenia, jak również bezpiecznego miejsca w domu i źródła prądu elektrycznego, niezbędnych dla typowych ogrzewanych produktów parujących.

Znane są produkty, w których, dla wyeliminowania niektórych z powyżej wymienionych trudności podczas ich stosowania, wykorzystuje się bierne parowanie aktywnych składników zwalczających owady, bez dostarczania ciepła. Jednakże produkty takie mają ograniczoną użyteczność w porównaniu z produktami i metodami zwalczania owadów, w których wykorzystuje się składniki odparowywane za pomocą ciepła.

Przykładowo, opis patentowy US 339 810 (Regan) ujawnia preparat tytoniowy jako repelent, którym najpierw nasyca się tkaninę lub papier, a potem suszy. Aktywny składnik repelentu paruje z podłoża, aby odstraszał owady. Nowoczesna technika obejmuje stosowanie pyretrum lub materiałów pyretroidalnych, jako biernie odparowywanych składników aktywnych kontroli insektów. Z opisów US 3 295 246 (Landsman) oraz US 4 178 384 (Ensing) jest znane stosowanie pyretroidów, jako repelentów, w miejscu, które ma być chronione.

Opis US 4 130 450 (Whitcomb) ujawnia nasyconą środkiem owadobójczym, otwartą tkaninę o małej gęstości i o dużej powierzchni, którą można wyposażyć w kontaktowe środki owadobójcze, obejmujące pyretrum i syntetycznie spreparowane środki owadobójcze. Preferowane jest stosowanie mikrokapsułkowanego pyretrum, aby zapobiec niestabilności pyretrum, narażonego na działanie promieniowania ultrafioletowego oraz tlenu. Tkanina nasycona środkiem owadobójczym może być zawieszona, w celu umożliwienia parowania aktywnego składnika i zwalczania much.

Podobnie Chadwick i inni, w opisie US 5 229 122, ujawniają stosowanie mieszaniny mikrokapsułkowanych i niemikrokapsułkowanych składników czynnych, którymi mogą być dowolne znane pestycydy. Jako możliwe pestycydy są wymieniane pyretrum lub równoważnik pyretroidalny. Preparat taki jest stosowany do powlekania powierzchni, chociaż podano również, że może być użyteczna faza parowa pestycydów.

Kauth i inni, w opisie US 4 796 381, ujawniają stosowanie pasków papierowych lub tekstylnych nasyconych środkiem owadobójczym, któremu umożliwia się odparowanie. Wyroby te zawierają pyretroidy, zwłaszcza waportrynę, permetrynę i bioalletrynę. Jednakże, opis powyższy wskazuje, że wyroby są przeznaczone do wieszania w toaletach lub do umieszczania w szufladach, co sugeruje, że są one uznawane za nieprzydatne do ochrony większych, bardziej otwartych przestrzeni. Informacje zawarte w opisie nie sugerują przydatności

185 439 papierowych lub tekstylnych pasków do kontrolowania owadów w stosunkowo dużych objętościach powietrza, poprzez umieszczenie ich w strumieniu poruszającego się powietrza.

US 5 198 287 oraz US 5 252 387 (Samson i inni) ujawniają tkaninę do stosowania w namiocie, która to tkanina zawiera powłokę ze zdolnymi do parowania środkami owadobójczymi, zwłaszcza z permetryną. A zatem, wyroby te służą do ochrony ograniczonej przestrzeni.

Z opisu US 4 966 796 (Aki i inni) jest znane stosowanie pyretroidalnego środka owadobójczego na papierze pakowym, z dodatkowymi warstwami nieobrobionego papieru pakowego, w celu wytworzenia materiału nadającego się na materiał opakowaniowy lub na torbę odporną na owady.

Landsman ujawnia wyrób, który jest wytwarzany poprzez nasycenie papieru środkiem owadobójczym, suszenie papieru, a następnie powlekanie go żywicą, w celu spowolnienia parowania składnika aktywnego. Żywiczna powłoka jest szczególnie ważna w wyrobie owadobójczym, który ma być skuteczny przez długi czas użytkowania. Produkt Landsmana nie jest jednakże przeznaczony do chronienia dużych objętości powietrza. Ponadto, występują również wymienione powyżej trudności z uzyskaniem ochrony przez dłuższy czas, ze względu na prędkość parowania aktywnych składników.

Opis US 4 765 982 (Ronning i inni) ujawnia stosowanie mikrokapsułkowanych składników aktywnych z przedłużonym uwalnianiem, w celu osiągnięcia kontroli insektów. Jako składniki aktywne są wymienione pyretroidy, syntetyczne albo naturalne. Urządzenie owadobójcze może być zawieszone w otwartej przestrzeni, by uzyskać działanie odpychające owady w ograniczonym pomieszczeniu, by usunąć owady z gniazda, itp.

Opisy US 5 091 183 (Yano i inni), US 4 940 729 oraz US 5 290 774 (Matthewson) podają konkretne związki owadobójcze zdolne do parowania. W pierwszym z tych opisów ujawniono zwłaszcza stosowanie nasyconych papierów do odparowywania związku owadobójczego bez użycia ciepła.

Opis US 2 720 013 (Ciarkę) ujawnia zastosowanie tkaniny, w którą są wprasowane lub wtopione składniki aktywne. Pyretrum jest wymieniane jako użyteczne, lecz nie jako składnik samodzielny, ale jako co najmniej jeden składnik mieszaniny środków owadobójczych. Tkanina według tego opisu patentowego jest przeznaczona do przyklejenia do łopatek dmuchawy elektrycznej tak, że środek owadobójczy będzie kierowany w obszar napowietrzany przez tę dmuchawę.

W związku z powyższym, pomimo, że jest znane bierne odparowywanie środków owadobójczych, łącznie z pyretroidami, to jednakże natura tych materiałów jest taka, że uwaga była zasadniczo zwrócona na ich stosowanie w ściśle ograniczonych pomieszczeniach lub w obszarze bezpośrednio sąsiadującym z tymi materiałami. Znane rozwiązania skupiały się na konieczności zapewnienia sztucznego przedłużenia długotrwałości zwalczania insektów przez stosowanie pewnego rodzaju struktury związków lub reżimu powolnego uwalniania związków aktywnych, itp. Parowanie pod wpływem ciepła (czyli parowanie niebieme) było głównym środkiem uzyskiwania praktycznego rozprowadzania środka owadobójczego w całej, dużej objętości powietrza, a parowanie ze zbiornika cieczy, pod wpływem ciepła, było praktycznym środkiem uzyskania ochrony przez wiele dni.

Celem wynalazku było opracowanie wyrobu umożliwiającego zwalczanie owadów latających w dużej objętości powietrza, w wyniku biernego parowania substancji aktywnej.

Według wynalazku wyrób do zwalczania owadów latających, w środowisku z ruchem powietrza, zawierający podłoże nasycone zwalczającym insekty składnikiem aktywnym, zdolnym do biernego odparowania, charakteryzuje się tym, że zawiera składnik aktywny wybrany z grupy złożonej z transflutryny, praletryny, teflutryny, esbiotryny i ich mieszanin, oraz zawiera elementy mocujące do przymocowania nasyconego podłoża do środków powodujących cyrkulację powietrza.

Korzystnie, podłożem jest karton, otwartoporowy materiał celulozowy, zwinięty papier falisty, poduszka z tkaniny i włókniny lub filcu z dowolnego odpowiedniego włókna, żel, pochłaniająca porowata pianka w postaci ciała stałego oraz dokładnie rozdrobniona, kanałkowa lub mająca konstrukcję plastra pszczelego struktura ukształtowana z nieporowatego tworzywa sztucznego.

185 439

Korzystnie, zawartość zwalczającego insekty składnika aktywnego wynosi 0,1 do 10 mg na centymetr kwadratowy pola makropowierzchni podłoża.

Korzystnie, wyrób zawiera elementy wieszakowe do zawieszania nasyconego podłoża w środowisku z ruchem powietrza.

Korzystnie, wyrób zawiera, jako składnik aktywny, co najmniej transflutrynę oraz teflutrynę, a zwłaszcza transflutrynę.

Sposób zwalczania owadów latających, w środowisku z ruchem powietrza, według wynalazku charakteryzuje się tym, że wyrób zawierający podłoże nasycone zwalczającym insekty składnikiem aktywnym zdolnym do biernego odparowania, wybranym z grupy złożonej z transflutryny, praletryny, teflutryny, esbiotryny i ich mieszanin, oraz zawierający elementy mocujące, do przymocowania nasyconego podłoża do środków powodujących cyrkulację powietrza, umieszcza się w środowisku z ruchem powietrza.

Korzystnie, stosuje się wyrób, w którym podłożem jest karton, otwartoporowy materiał celulozowy, zwinięty papier falisty, poduszka z tkaniny i włókniny lub filcu z dowolnego odpowiedniego włókna, żel, pochłaniająca porowata pianka w postaci ciała stałego oraz dokładnie rozdrobniona, kanałkowa lub mająca konstrukcję plastra pszczelego struktura ukształtowana z nieporowatego tworzywa sztucznego.

Korzystnie, stosuje się wyrób, w którym zawartość zwalczającego insekty składnika aktywnego wynosi 0,1 do 10 mg na centymetr kwadratowy pola makropowierzchni podłoża.

Korzystnie, stosuje się wyrób zawierający elementy wieszakowe do zawieszania nasyconego podłoża w środowisku z ruchem powietrza. Wyrób przymocowuje się zwłaszcza do środków powodujących cyrkulację powietrza, w wybranym miejscu, oddalonym od każdej z łopatek dmuchawy tych środków.

Korzystnie, stosuje się wyrób zawierający jako składnik aktywny co najmniej transflutrynę oraz teflutrynę, a zwłaszcza transflutrynę.

Stosowane określenie „zwalczanie owadów latających” (kontrola owadów) oznacza przynajmniej odstraszanie, a korzystnie uśmiercanie owadów latających. „Bierne parowanie” jest to proces, w którym aktywny składnik zwalczania insektów paruje z podłoża do atmosfery poprzez rozdzielanie cząsteczek bez doprowadzania energii cieplnej do podłoża, czy to przez spalanie podłoża, czy przez stosowanie elementu grzejnego, czy też innymi środkami. „Rozdzielenie cząsteczek” jest uważane za osiągnięte, jeżeli cząstki aktywnego składnika zwalczającego insekty nie mogą być wykryte za pomocą konwencjonalnych technik zliczania rozpraszania światła przy użyciu instrumentu, takiego jak Climet Model Cl-7300 Light Scattering Counter produkcji firmy Climet Instruments Company of Redlands, Kalifornia. Instrument ten nadaje się do wykrywania w powietrzu cząstek tak małych jak 0,3 mm. „Skuteczna ilość” oznacza ilość wystarczającą do osiągnięcia żądanego celu. Podłoże jest uważane za „nasycone” aktywnym składnikiem zwalczającym insekty, jeśli ten składnik jest zasadniczo rozłożony w materiale podłoża, lub na tym materiale, w taki sposób, że składnik ten jest zawarty wewnątrz podłoża lub na podłożu i jest wspierany przez niego. Składnik zawarty wewnątrz lub tworzony przez interweniujące nośniki, albo środki opóźnionego uwalniania, takie jak mikrokapsułki, cząstki złożone głównie z materiałów innych niż ten składnik, tworzywa sztuczne, itp., które są rozprowadzone wewnątrz podłoża, nie jest traktowany jako trzymany „bezpośrednio” w podłożu lub na podłożu. Określenie „porowaty” i określenia z nim związane są rozumiane jako opisujące nie tylko materiały dosłownie posiadające pory, ale również, bez ograniczenia, luźne lub otwarte materiały i inne materiały, które są włókniste, siatkowe, skłębione lub tkane, poprzez które, lub w które, mogą przepływać płyny.

Wyrób według wynalazku zawiera podłoże nasycone skuteczną ilością aktywnego składnika zwalczającego insekty, nadającego się do biernego parowania z tego podłoża.

Podłoże wyrobu według wynalazku może być wykonane z dowolnego materiału nadającego się do nasycenia składnikiem aktywnym i do przetrzymywania tego składnika, a potem do uwalniania składnika przez bierne parowanie. Odpowiednie materiały obejmują, przykładowo, karton, otwartoporowe materiały celulozowe, zwinięty papier falisty, tkaninę i włókninowe poduszki lub filce z dowolnego włókna, żele, absorbujące, porowate pianki w postaci ciała stałego, takie jak siatkowa, otwartokomórkowa pianka poliuretanowa, oraz dokładnie rozdzielone,

185 439 posiadające kanały lub mające konstrukcję plastra pszczelego struktury wykonane z nieporowatych tworzyw sztucznych, stosowane zależnie od okoliczności, w których wyrób do zwalczania owadów, według wynalazku, ma być stosowany. Korzystnie, jako podłoże, stosuje się zwinięty papier falisty, albo kawałek płaskiego papieru o otwartej powierzchni. Stosowanie ukształtowanych struktur z tworzywa sztucznego, wymienionych powyżej, również jest korzystne z uwagi na wygodę jego wytwarzania.

Jak wyżej podano, przy omawianiu stanu techniki, różne środki owadobójcze przeznaczone do biernego odparowania umożliwiały zwalczanie owadów w szufladach, toaletach, namiotach i innych bardzo ograniczonych przestrzeniach, lub stanowiły barierę bakteriobójczą, przeznaczoną do oddziaływania na owady usytuowane bardzo blisko przygotowanego paska nośnego, itp. Ta znana zasada prowadziłaby do oczekiwania równie dobrego zwalczania kontroli owadów latających od biernego odparowywania pyretrum, czasami mikrokapsułkowanego (np. Landsman, Clarke, Whitcomb, Chadwick i in.), pyretroidów w ogólności (np. wzmianki u Ensinga, Ronninga i in., jak również w innych publikacjach), a zwłaszcza pyretroidów takich jak permetryna (Samson i in., opis US 5 189 287), waportryna, permetryna, bioresmetryna, bioaletryna, kadetryna, decis, cyflutryna i fentlutryna (Kauth i in.) jak również permetryna, deltametryna, cyhalotryna i cypermetryna (Chadwick i in.).

W ograniczonym stopniu, w jakim stan techniki sugeruje lub przewiduje powodzenie, wszystkie te środki owadobójcze powinny być jednakowo atrakcyjne, wraz z wyraźnie tak samo atrakcyjnymi niepyretroidalnymi środkami owadobójczymi (Whitcomb, Clarke, itd.). Jednakże w trakcie badania, które omówiono poniżej, stwierdzono, że w rzeczywistości z możliwym wyjątkiem waportryny i dichlowosu (DDVP), badane substancje aktywne, nie są wystarczająco skuteczne, by były z powodzeniem stosowane do praktycznej kontroli, np. komarów w przestrzeni tak dużej jak typowa sypialnia lub na otwartym terenie wokół stołu piknikowego lub na patio.

„Praktyczna kontrola” jest rozumiana jako przynajmniej zdolność zasadniczo płaskiego podłoża, takiego jak płaski papier lub tkanina, o polu powierzchni nie większym niż około 645 cm² (100 cali kwadratowych) do osiągnięcia co najmniej 50% odstraszania komarów w objętości powietrza nie większej niż 27 mr w ciągu 20 minut, kiedy podłoże to jest nasycone nie więcej niż gramem aktywnego składnika zwalczającego insekty i kiedy podłoże to jest zawieszone bezpośrednio w przepływie powietrza pospolitej domowej dmuchawy 51 cm (20 cali), zgodnie z protokółem testu komorowego z dmuchawą opisanym poniżej. Jest to nazywane poniżej minimalną normą praktycznej kontroli.

Korzystny jest poziom praktycznej kontroli demonstrowany przez zdolność standardowego podłoża o dużej przepuszczalności powietrza, opisanego poniżej, nasyconego nie więcej niż jednym gramem aktywnego składnika kontroli insektów, do osiągnięcia takiego samego efektu odstraszanie w czasie 30 minut, przy przepływie powietrza poprzez podłoże nie większym niż 0,06 m³ na minutę. Standardowe podłoże o dużej przepuszczalności powietrza, przy którym można określić ten poziom praktycznej kontroli, ma grubość 0,5 cm, średnicę zwoju zwykłego falistego kartonu 4,5 cm, przy czym kanaliki pofalowania są usytuowane swymi końcami w kierunku zgodnym z przepływem powietrza. Jest to traktowane jako „korzystny wzorzec praktycznej kontroli”.

Nieoczekiwanie stwierdzono, że wyrób według wynalazku umożliwia skuteczne zwalczanie owadów latających w środowisku z ruchem powietrza. Celem uzyskania w najprostszy sposób wzorca minimalnej praktycznej kontroli, dla wyrobu według wynalazku, zwłaszcza kiedy ma być osiągnięty korzystny praktyczny wzorzec kontroli, stosowano aktywny składnik zwalczający owady, zawierający przynajmniej transflutrynę lub teflutrynę. Z tych dwóch składników transflutryna jest korzystniejsza, jako mniej drażniąca i pod innymi względami budząca mniej sprzeciwów, jeśli chodzi o stosowanie w obecności ludzi.

Stwierdzono, że substancje zawarte w wyrobie według wynalazku, są wystarczająco skuteczne jako aktywne składniki zwalczające insekty, ponieważ ich stężenie w powietrzu jest wystarczające do uzyskania kontroli nad owadami latającymi, zwłaszcza komarami i muchami, w przypadku, gdy składniki te są podawane przez bierne odparowanie w powietrze z podłoża umieszczonego w środowisku z ruchem powietrza, przy temperaturach powietrza

185 439 do 45°C. W tym samym czasie ciśnienia pary wybranych składników aktywnych, przy wyżej podanych temperaturach, są wystarczająco małe, tak że zastosowanie składników jest praktyczne i ekonomiczne. W szczególności, składniki aktywne pozwalają na stosowanie podłoży o dogodnej wielkości, a ponadto, stosowane ilości składników są wystarczające dla osiągnięcia takich stężeń, które umożliwiają kontrolowanie insektów w czasach dostatecznie długich, pozwalają ochronę pomieszczenia przez noc lub nawet przez szereg nocy. Użytecznym celem przemysłowym jest osiągnięcie ochrony przez co najmniej 30 kolejnych nocy użytkowania, co zostało uzyskane za pomocą wyrobu według wynalazku.

Do nasycania podłoża aktywnym składnikiem zwalczającym insekty można stosować każdy skuteczny konwencjonalny sposób. Typowo, podłoże jest nasycane aktywnym składnikiem zwalczającym insekty przez rozpuszczenie odpowiedniej ilości aktywnego składnika w rozpuszczalniku, dokładne zwilżenie podłoża tym rozpuszczalnikiem i następnie wysuszenie podłoża, by odparować rozpuszczalnik zawarty w podłożu oraz pozostawić podłoże nasycone składnikiem aktywnym. Jeżeli potrzebne jest przechodzenie powietrza przez podłoże, wówczas podłoże to, korzystnie, nie jest powlekane lub drukowane warstwą składnika aktywnego. Jest tak dlatego, ponieważ powlekana lub drukowana powierzchnia prawdopodobnie będzie uniemożliwiać przechodzenie powietrza przez podłoże, zmniejszając przez to prędkość biernego parowania aktywnego składnika. Natomiast powlekanie lub drukowanie podłoża może być skuteczne wówczas, gdy powietrze ma jedynie przechodzić po podłożu a nie przez podłoże.

Ilość składnika aktywnego na centymetr kwadratowy podłoża, niezbędna do skutecznego zwalczania owadów latających, zawarta w wyrobie według wynalazku, będzie zależeć od całkowitej wielkości użytego podłoża, od prędkości ruchu powietrza przy podłożu, lub poprzez podłoże, oraz od żądanej trwałości skutecznego działania. Korzystnie, składnik aktywny występuje w przybliżeniu w ilości 0,1 do 10 miligramów na centymetr kwadratowy pola makropowierzchni, przy stosowaniu konwencjonalnych, zasadniczo planarnych podłoży, takich jak papiery, zwinięty karton falisty lub filce. Stosowane określenie „pole makropowierzchni” oznacza pole powierzchni mierzone linijką lub podobnym urządzeniem, w przeciwieństwie do pola mikropowierzchni mierzonego z uwzględnieniem porowatości, zwojów powierzchni, materiałów drobnoziarnistych, itp. Podłoże bardzo porowate lub drobnoziarniste może przetrzymywać dodatkowe ilości składnika aktywnego na danym polu makropowierzchni, umożliwiając stosowanie mniejszego pola makropowierzchni podłoża. Jednakże korzystne ilości składników aktywnych, podane powyżej, na centymetr kwadratowy pola makropowierzchni powodują że podłoże ma wymiary wygodne do manipulowania nim, kiedy materiałem podłoża jest zwykły papier, materiały filcowane lub tkane, itp., oraz kiedy istotna kontrola insektów, np. w typowej sypialni, ma być uzyskana przez co najmniej 8 godzin, w wyniku umieszczenia podłoża w strumieniu powietrza utworzonym przez konwencjonalne elektryczne dmuchawy chłodzące. Krążki papieru o średnicy w przybliżeniu 15 do 25 cm, lub kawałki filcu lub tkaniny, o powierzchni w przybliżeniu 25 cm², mają wymiary wygodne do stosowania ze zwykłymi, swobodnie stojącymi dmuchawami domowymi, takimi jak wentylatory w kwadratowej skrzynce 51 cm (20 cali), zwykle dostępne do użytku domowego.

Wyrób według wynalazku można umieścić w dowolnym środowisku, gdzie jest ruch powietrza, które będzie przechodzić przez lub przy nasyconym podłożu, umożliwiając przez to ciągłe bierne parowanie składnika aktywnego do atmosfery przez długi czas. Odpowiednie środowiska obejmują zamknięte pomieszczenie, jak również objętości otwartej przestrzeni powietrza, takie jak patia, obszar wokół stołu piknikowego itp., z ruchem powietrza powodowanym przez dmuchawy, systemy cyrkulacji powietrza, otwarte okna, itp.

Wyrób według wynalazku zawiera elementy mocujące do przymocowania nasyconego podłoża do środków cyrkulacji powietrza, aby składnik aktywny mógł biernie parować do atmosfery. Przykłady takich środków do cyrkulacji powietrza obejmują konwencjonalne wentylatory pokojowe, ale bez ograniczenia tylko do nich. Przykłady odpowiednich elementów mocujących obejmują elementy wieszakowe, np. haczyki, sznurki, mechaniczne zaciski, oraz elementy mocujące, kleje, itp. Powyższe środki zastosowane na podłożu zasadniczo nie powinny blokować przepływu powietrza przez podłoże lub przy podłożu.

185 439

Jeżeli nasycone podłoże jest przymocowane do dmuchawy, wówczas to nasycone podłoże jest korzystnie przymocowane w punkcie oddalonym od łopatek dmuchawy wystarczająco, by strumień powietrza mógł przepływać od łopatek i następnie poprzez lub przy podłożu, ułatwiając przez to bierne parowanie składnika aktywnego z podłoża. Przymocowanie bezpośrednio do powierzchni łopatek dmuchawy nie wydaje się zadowalające, ponieważ strumień powietrza może nie przechodzić wystarczająco przez lub przy podłożu, by osiągnąć odpowiednie zwalczanie insektów.

Sposób zwalczania owadów zawiera jako pierwszy etap utworzenie wyrobu do zwalczania owadów latających. Wyrób umieszcza się następnie w środowisku z ruchem powietrza, a podłoże tego wyrobu wystawia się na działanie strumienia powietrza, co powoduje bierne parowanie składnika aktywnego do tego strumienia. Korzystnie, podłoże jest umieszczone w wybranej odległości od dmuchawy lub równoważnych środków do przemieszczania powietrza, które są użyte w celu spowodowania ruchu powietrza.

Poniższe przykłady ilustrują wyrób do zwalczania owadów oraz sposób zwalczania owadów.

Przykład 1: Testy olfaktometryczne

Test olfaktometryczny jest środkiem pomiaru oddziaływania lotnego składnika aktywnego na owady latające w dokładnie kontrolowanych warunkach. Jako owady testowe wykorzystuje się komary. W tym i w innych przykładach komarami były A. aegypti. Olfaktometr używany do testów węchowych, opisanych poniżej, wytwarza dwa równomierne, laminarne strumienie przepływu powietrza. Te strumienie powietrza złożone są z docelowego strumienia powietrza nałożonego na i wycentrowanego w nośnym strumieniu powietrza.

Olfaktometr przewiduje kwadratową powierzchnię badania o polu 929 cm². To pole badania złożone jest z kołowego pola celu 42 cm2 usytuowanego pośrodku kwadratowej powierzchni tła o polu 887 cm2. W opisanych testach przepływ dwutlenku węgla 200 ml/minutę wprowadzano w nośny strumień powietrza w celu uaktywnienia komarów. Ten strumień powietrza nośnego miał względną wilgotność 65-70% i temperaturę około 25°C. Natężenie przepływu nośnego strumienia powietrza wynosiło 300-350 l/min. Docelowy strumień powietrza miał wilgotność względną 72-78% i temperaturę 33-35°C. Podwyższona temperatura i wilgotność na poziomie opisanym dla docelowego strumienia powietrza jak wiadomo przyciągają komary. Natężenie przepływu docelowego strumienia powietrza wynosiło 12 l/min.

Olfaktometr ma kanał przepływu powietrza, przez który przechodzi strumień nośnego przepływu powietrza. W tym kanale przepływu powietrza umieszczony jest szklany cylinder z zamkniętym jednym końcem i otwartym drugim końcem o średnicy wewnętrznej 6 cm i o głębokości 14 cm, przy czym oś wzdłużna tego cylindra szklanego jest usytuowana równolegle do kierunku przepływu strumienia nośnego przepływu powietrza z otwartym końcem cylindra zwróconym zgodnie z kierunkiem przepływu. Docelowy strumień powietrza jest wytwarzany przez uwalnianie przepływu powietrza klimatyzowanego pod względem temperatury i wilgotności w ten szklany cylinder przy jego zamkniętym końcu, z którego to punktu powietrze przepływa wzdłuż szklanego cylindra, by wyjść z jego otwartego końca.

Aktywnymi składnikami kontroli insektów, które mają być badane, nasyca się testowe podłoże z papieru filtracyjnego (Grade 615 z VWR Scientific Inc.) o długości 28 cm i szerokości 10 cm. Podłoże testowe z papieru filtracyjnego składa się w rowkowany cylinder i wprowadza się współosiowo w szklany cylinder do miejsca pomiędzy punktem uwalniania powietrza do tego szklanego cylindra a otwartym końcem szklanego cylindra. Przy takiej konstrukcji docelowy strumień powietrza jest zmuszany do przechodzenia przy powierzchni testowego podłoża z papieru filtracyjnego tak, że każdy aktywny składnik kontroli insektów obecny w testowym podłożu z papieru filtracyjnego może parować w ten strumień docelowy powietrza zanim ten strumień docelowy powietrza wyjdzie ze szklanego cylindra, by dalej poruszać się wewnątrz przepływu nośnego strumienia powietrza.

Sześcienne klatki testowe o krawędzi 30,5 cm zbudowano z czterech płyt szklanych, przy czym dwie przeciwległe strony tych sześciennych klatek testowych były otwarte. Jedna otwarta strona oznaczona została jako płytka testowa i została zakryta przepuszczającą powietrze siatką zatrzymującą komary. Przeciwległa otwarta strona została zakryta zamykanym rękawem wykonanym z rurkowej, otwartosplotowej tkaniny zatrzymującej komary, znanej jako siatka pończochowa (stockinet). W każdym teście klatka testowa normalnie zawierała 250-350 samic komara.

185 439

Klatkę testową umieszczono w strumieniu powietrza, przy czym płytka testowa była zwrócona do i prostopadła do kierunku przepływu strumieni powietrza olfaktometru. W celu umożliwienia uaktywnienia komarów przez dwutlenek węgla w strumieniach powietrza klatkę testową najpierw umieszczono w olfaktometrze na początkowe 5 minut kondycjonowania. Następnie klatkę testową wyjęto z olfaktometru na 3 minuty i potem z powrotem umieszczono ją w olfaktometrze na drugi okres 5-minutowego kondycjonowania. Klatkę testową ponownie wyjęto z olfaktometru na 3 minuty i w tym czasie podłoże testowe z papieru filtracyjnego włożono w szklany cylinder olfaktometru. Klatkę testową umieszczono następnie na olfaktometrze na 10 minut działania kontrolnego. Tę samą procedurę powtórzono stosując za każdym razem podłoże testowe z papieru filtracyjnego nasycone coraz większą ilością aktywnego składnika kontroli insektów.

Aktywność komarów rejestrowano na taśmie wideo i obserwowano, że komary były albo przyciągane, albo odpychane od pola celu w różnych stopniach. Po pierwszych 3 minutach każdego oddziaływania populacje komarów obecnych na polu celu liczono w odstępach co 15 sekund. Następnie obliczano populacje średnie i wykorzystywano je do obliczania poziomu reakcji. Poziomy dawki odpowiadające poziomom reakcji, przy których 90% populacji kontrolowanej było odpychane od celu przez aktywny składnik kontroli insektów (RD₉₀) obliczano przy wykorzystaniu danych dotyczących reakcji na dawkę. W celu ułatwienia porównania dla każdej badanej substancji obliczono współczynnik wagowy. Ten współczynnik wagowy zdefiniowany jest jako stosunek ciężaru aktywnego składnika kontroli insektów do ciężaru DEET (N,N-dwuetylo-meta-toluamid), który jest konieczny dla każdego materiału do osiągnięcia dawki repelentu 90% przy nałożeniu na wybraną ilość podłoża w ruchomym strumieniu powietrza przy normalnej temperaturze powietrza 25°C.

Dane RD₉0 w miligramach na pole powierzchni podłoża testowego z papieru filtracyjnego i uzyskane współczynniki wagowe dla aktywnych składników kontroli insektów są jak podano poniżej w kolejności rosnących współczynników wagowych:

Aktywny składnik kontroli insektów	mg do osiągnięcia RD_W	Współczynnik wagowy
Transflutryna	0,57	0,0059
Teflutryna	1,3	0,014
Esbiotryna	4,5	0,047
Waportryna	5,3	0,058
Bioaletryna	5,5	0,058
Praletryna	5,5	0,058
Pentecychlotryna (Zhong XI)	8,1	0,085
Aletryna (aktywność 90%)	8,0	0,085
Wyciąg pyretrum (aktywność 51%)	30	0,32
DDVP	40	0,42
DEET	95	1,00
Propoxur (Baygon)	>120	>1,26
Cytronella	475	5,0
Cyfenotryna	-^1000	~10,5
Permetryna	>1000	>10,5
Cyflutryna	>1000	>10,5

185 439

W powyższych danych można zaobserwować zmiany wielu rzędów wielkości, jeśli chodzi o różnicę skuteczności odpychania na gram składnika aktywnego. Testy olfaktometryczne aktywnych składników kontroli insektów można przeprowadzać taniej i szybciej niż inne testy i dlatego stanowią one użyteczny sposób pierwszego przesiewania. Niemniej warunki testów olfaktometrycznych nie są takie same jak warunki praktycznego użycia w kontroli latających owadów. Chociaż zatem z powyższych wyników wydaje się, że transflutryna, teflutryna, waportryna, bioaletryna, praletryna i pentecychlotryna są porównywalnymi kandydatami do stosowania w praktycznej kontroli owadów latających, testy, które lepiej symulują, rzeczywiste użycie, wykazują, że tak nie jest, uwydatniając fakt, że użyteczność żadnego z wymienionych składników aktywnych nie może być przewidywana na podstawie dotychczasowego używania w podobnych, a jednak odmiennych warunkach.

Przykład 2: Obliczenia współczynnika lotności i współczynnika aktywności

Współczynnik lotności aktywnych składników kontroli insektów jest miarą ich stężenia w powietrzu w porównaniu z DEET przy 20-25°C. Jeżeli ciśnienie pary jest znane, stężenie w powietrzu w gramach na litr można ocenić stosując podane poniżej równanie, które uzyskano z równania gazu idealnego:

< _c _ M[P₂(T,/T_;)/760] . . 22,4 gdzie C oznacza stężenie w powietrzu aktywnego składnika kontroli insektów w gramach na litr przy danej temperaturze T₂, M oznacza ciężar cząsteczkowy aktywnego składnika kontroli insektów, P₂ jest ciśnieniem pary aktywnego składnika kontroli insektów w torach przy T2, a T, wynosi 273°K. T2jest wyrażana w stopniach Kelvina.

W odniesieniu do następujących aktywnych składników kontroli insektów obliczone stężenia w powietrzu i wynikowe wskaźniki lotności są następujące:

AKTYWNY SKŁADNIK KONTROLI INSEKTÓW	STĘŻENIE W POWIETRZU	WSKAŹNIK LOTNOŚCI
Cyflutryna	<7,1 1x10-’	<0,00041
Permetryna	7,11 x 10-’	0,00041
Cyfenotryna	1,85 x 10-	0,0011
Transflutryna	6,09 x 10-8	0,0035
Pentecychlotryna (Zhong XI)	3,64 x 10-¹	0,021
Praletryna	5,80 x 10-⁷	0,034
Ekstrakt pyretrum (aktywność 51%)	<0,8 x 10-7	<0,047
Bioaletryna	1,46 x 10-	0,085
Aletryna	1,92 x 10-6	0,112
Esbiotryna	5,35 x 10-6	0,311
Waportyna	9,75 x 10-6	0,567
Teflutryna	1,37 x 10’^s	0,797
DEET	1,72 x 10-5	1,00
DDVP	2,63 x 10-5	1,53
Cytronella	9,7 x 10-1	56,0

Wskaźnik aktywności otrzymuje się przez pomnożenie wskaźnika lotności przez współczynnik ciężaru. Wskaźnik aktywności jest próbą przewidzenia połączonego skutku lotności

185 439 oddziaływania ciężaru w użyteczności aktywnego składnika kontroli insektów do kontroli owadów latających przy biernym parowaniu. Na podstawie wskaźników lotności i współczynników ciężaru podanych powyżej obliczono następujące wskaźniki aktywności:

AKTYWNY SKŁADNIK KONTROLI INSEKTÓW	WSKAŹNIK AKTYWNOŚCI
Transflutryna	0,00002
Pentecychlotryna	0,0018
Praletryna	0,0020
Bioaletryna	0,0049
Permetryna	>0,004
Aletryna (aktywność 90%)	0,0095
Ekstrakt pyretrum (aktywność 51%)	<0,015
Teflutryna	0,011
Cyfenotryna	ca. 0,011
Esbiotryna	0,0146
Waportryna	0,033
DDVP	0,60
DEET	1,00
Cytronella	ca. 280

Podczas gdy wskaźnik aktywności daje sposób logicznego sortowania wstępnego dla ocenienia, które składniki prawdopodobnie nie zasługują na dalsze badanie, względne powodzenie pozostałych składników w dalszych, które symulują rzeczywiste zastosowanie, jest niemożliwe do dokładnego przewidzenia przez porównanie ich wskaźników aktywności. Brak korelacji pomiędzy jednym rodzajem sytuacji testowania lub stosowaniem a innym demonstruje, dlaczego stwierdzenia stanu techniki o ogólnej użyteczności całych klas aktywnych składników, a nawet używanie określonych składników w innych zastosowaniach w rzeczywistości nie umożliwia fachowcowi uzyskanie praktycznej kontroli nad owadami latającymi bez dalszego odkrycia.

Przykład 3: Testy komorowe

Protokół testu komorowego opracowano w celu stworzenia realistycznego modelu rzeczywistych warunków stosowania wyrobu kontroli insektów według wynalazku. Stosuje się zamkniętą, zasadniczo pozbawioną cech indywidualnych, skrzynkową komorę testową w przybliżeniu 28 m³, czyli o wielkości małego pokoju. W tej komorze testowej rozmieszczone jest sześć klatek unieszkodliwiania komarów, które są zawieszone na słupkach przy przeciwległych bocznych ścianach komory testowej gdzie mogą być one obserwowane z zewnątrz komory testowej przez okna tej komory. Komary w klatkach są obserwowane podczas testu, aby ocenić zdolność badanego materiału do unieszkodliwiania komarów. Owad unieszkodliwiony jest to owad, który nie może latać i zwykle jest z wyglądu osłabiony. Owad ten może być martwy, ale nie jest to konieczne. Klatki do unieszkodliwiania są cylindryczne w przybliżeniu o długości 6 cm i o średnicy 8 cm i mająosiatkowane, ale poza tym otwarte końce.

Zastosowano również dwie klatki repelencyjne dla komarów. Klatki repelencyjne są to skrzynkowe, osiatkowane klatki w przybliżeniu o długości 73 cm i o przekroju poprzecznym 16 cm². Wszystkie ścianki klatek repelencyjnych są osiatkowane, ale poza tym otwarte. Każda klatka repelencyjna jest podzielona przez przegrodę z przezroczystego tworzywa sztucznego na pierwszy obszar przetrzymywania, który zajmuje w przybliżeniu 45 cm długości klatki, i drugi obszar przetrzymywania, który zajmuje pozostałe 28 cm. Przegroda z tworzywa sztucz12

185 439 nego ma w swym środku otwór o średnicy 4 cm, stanowiący jedyną drogę, przez którą komary mogą przechodzić pomiędzy tymi dwoma obszarami przetrzymywania. Klatki repelencyjne są zamontowane w ściance komory testowej, przy czym przegroda z tworzywa sztucznego jest usytuowana w płaszczyźnie ścianki komory testowej, i są one tak zorientowane, że pierwszy obszar przetrzymywania wchodzi do wnętrza komory testowej, natomiast drugi obszar przetrzymywania sięga poprzez ściankę komory testowej na zewnątrz w normalne powietrze pomieszczenia.

Klatka na myszy, zasadniczo identyczna jak klatka do unieszkodliwiania komarów, jest zamontowana przy jednym końcu pierwszej komory przetrzymywania każdej testowej klatki repelencyjnej, która jest zwrócona do wnętrza komory testowej. Klatka na myszy jest oddzielona od klatki repelencyjnej tylko siatką nie przepuszczającą komarów. W klatce na myszy podczas testu umieszczona jest jedna mysz, by przyciągać komary trzymane w testowej klatce repelencyjnej. Komary w pierwszym obszarze przetrzymywania klatki repelencyjnej są zatem przyciągane w kierunku do myszy, a z drugiej strony są odpychane przez badany wyrób kontroli insektów.

W trakcie testu pięćdziesiąt samic komara umieszczono w pierwszym obszarze przetrzymywania każdej klatki na komary, przy czym otwór w przegrodzie był zamknięty ruchomymi drzwiczkami. Dziesięć samic komara umieszczono w każdej klatce do unieszkodliwiania. Badany wyrób kontroli insektów umieszczono centralnie w komorze testowej i rozpoczęto przepływ powietrza. W odmierzonych odstępach czasu aż do całkowitego zakończenia czasu testu, wynoszącego dwie godziny, badano wzrokowo każdą klatkę do unieszkodliwiania i każdą klatkę repelencyjną i zapisywano usytuowanie, liczbę i stan komarów. Liczba komarów, które przeszły do drugiego obszaru przetrzymywania, stanowi miarę repelencyjnego działania badanego wyrobu kontroli insektów. Zapisuje się również liczbę komarów unieszkodliwionych w klatkach do unieszkodliwiania. Ogólny sukces działania wyrobu kontroli insektów ocenia się na podstawie liczby komarów odpędzonych i liczby komarów unieszkodliwionych, ponieważ oba te działania zmniejszają całkowitą liczbę komarów zdolnych do gryzienia.

Przeprowadzono dwie serie testów przy użyciu tego protokółu testu komorowego, by ocenić działanie wyrobów kontroli insektów wykonanych według wynalazku. W pierwszej serii kawałki bawełnianej tkaniny w przybliżeniu 645 cm² nasycono wybranymi ilościami aktywnych składników kontroli insektów i zawieszono kilka centymetrów przed konwencjonalną kwadratową skrzynkową dmuchawą domową o boku 51 cm (20 cali), która dawała przepływ powietrza wymagany przez protokół testu. Dmuchawa ta była umieszczona na podłodze komory, a jej strumień powietrza był skierowany na jeden z dwóch przeciwległych końców komory testowej, w której nie zamontowano żadnej klatki repelencyjnej. Zapisywano czasy przy których 50% (RD50) i 90% (RD90) komarów było odpędzane z pierwszego obszaru przetrzymywania do drugiego, i przy których 50% (KD50) komarów zostało unieszkodliwione. Wyniki zestawiono w tabeli poniżej.

Składnik	Użyty ciężar w gramach	Minuty do RD50	Minuty do RD90	Minuty do KD50
1	2	3	4	5
Transflutryna	0,050	15	87	27
Praletryna	0,0625	12	30	40
Waportryna	1,0	17,5	45	21
DDVP	1,0	17	25	21
Esbiotryna	0,5	23	111	55
Cytronella	6,0	25	NA	NA
Permetryna	4,0	112	NA	NA
Propoxur	3,0	77	NA	NA
Dursban	4,0	96	NA	NA

185 439 cd. tabeli

1	2	3	4	5
Cyflutryna	2,5	NA	NA	NA
Aletryna	0,05	NA	NA	NA
Pyretrum	2,0	NA	NA	NA

[NA = nie uzyskano]

Wyniki te demonstrują, dlaczego znane sposoby biernego odparowywania pyretrum, pyretroidów i niektórych niepyretroidalnych aktywnych składników kontroli insektów nawet nie podsuwają przedmiotowego wynalazku. Według tego testu, który dokładnie symuluje sytuację przy stosowaniu wynalazku, praktyczną kontrolę insektów, jak zdefiniowano powyżej, osiągnięto tylko przez transflutrynę, praletrynę, waportrynę, esbiotrynę i DDVP. Przykładowo wyższość waportryny nad pyretrum jest całkowicie nieoczekiwana, ponieważ pyretrum zachowuje się dwukrotnie lepiej niż waportryna w testach olfaktometrycznych. Jednakże w teście komorowym nawet przy 2 gramach pyretrum nie udało się uzyskać RD50 przy dwóch godzinach trwania testu, podczas gdy połowa tej ilości waportryny pozwoliła na uzyskanie RD50 w ciągu 17,5 minuty. Spośród niepyretroidów, chociaż DDVP dało zadziwiająco dobre wyniki, propoxur i Dursban nie dały takich wyników, a różnicy tej nie można było przewidzieć na podstawie stanu techniki. Ponadto kilka aktywnych składników kontroli insektów, które osiągnęły RD50, nie osiągnęło RD90 w ciągu dwóch godzin trwania testu. Chociaż odpychanie połowy komarów w pokoju świadczy niezaprzeczalnie o aktywności, ten poziom działania może być jeszcze za niski dla zapewnienia ochrony przed komarami możliwej do zaakceptowania przez typowego użytkownika.

Po obserwacji uwieńczonego powodzeniem działania transflutryny i waportryny w opisanym powyżej teście oba te składniki zbadano również na ich zdolność do unieszkodliwiania Musca domestica (much domowych) przy zastosowaniu tego samego protokółu. Muchy trzymano w klatkach do unieszkodliwiania identycznych jak użyte wobec komarów powyżej. Nie oceniano zdolności repelencyjnej. Obserwowano następujące wyniki:

Składnik	Użyty ciężar (w gramach)	Minuty do KD50	Minuty do KD90
Transflutryna	0,125 g	50 min	102 min
Waportryna	1,00 g	49 min	110 min

Wyniki te demonstrują skuteczność wynalazku w odniesieniu do owadów latających innych niż komary.

Dla porównania dostępne w handlu urządzenie do odparowywania cieczy w celu kontrolowania insektów zbadano przy zastosowaniu opisanego powyżej protokółu komorowego, przy czym wyniki przedstawiono w poniższej tablicy. Badanymi owadami były komary. Zastosowanym urządzeniem był parownik cieczy sprzedawany w Europie przez firmę S. C. Johnson & Son, Inc. z Racine, Wisconsin ze znakiem towarowym 45 Nights®. Urządzenie to załadowano cieczą sprzedawaną do stosowania w tym parowniku, która zawiera 6% pynaminy forte jako aktywny składnik kontroli insektów.

Minut do RD50	Minut do RD90	Minut do KD50
45	60	30

Wyniki te demonstrują rozsądność poziomów kontroli opisanych powyżej jako minimalnych i korzystnych norm kontroli insektów w praktyce.

W dodatkowych seriach testów z zastosowaniem protokółu komorowego dwa składniki aktywne kontroli insektów zbadano na ich zdolność do uzyskania korzystnego praktycznego poziomu kontroli, jak zdefiniowano powyżej. Eksperyment pierwszego szeregu zasadniczo powtórzono z tym wyjątkiem, że podłoże było pospolitym falistym kartonem o grubości

185 439

0,5 cm zwiniętym w zwój o średnicy 4,5 cm, przy czym kanaliki pofalowań były ustawione końcami w kierunku przepływu powietrza. Przepływ powietrza był zapewniony z prędkością w przybliżeniu 0,06 m3 (2 stopy sześcienne) na minutę przez niewielką dmuchawę, która kierowała powietrze do góry poprzez przejście w przybliżeniu o takiej samej średnicy jak średnica podłoża, przy czym w przejściu tym trzymane było podłoże. Uzyskano następujące wyniki:

Składnik	Użyty ciężar w gramach	Minut do RD50	Minut do RD90	Minut do KD50
Transflutryna	0,10	30	80	20
Praletryna	0,918	NA	NA	NA

[NA = nie uzyskano]

Znowu rezultaty tej drugiej serii były nieoczekiwane w porównaniu z wynikami dla transflutryny i praletryny w pierwszej serii. Chociaż czas do RD50 wynosił tylko 30 minut dla transflutryny, przykładowo praletryna nie osiągnęła RD50 podczas dwugodzinnego testu. Ponieważ teflutryna jest prawie identyczna pod względem chemicznym z transflutryną, dla obu tych materiałów oczekiwany byłyby porównywalne wyniki.

Mierzono również wynik działania transflutryny nałożonej bezpośrednio na łopatki niewielkiej dmuchawy użytej w opisanych powyżej testach drugiej serii, aby mieć bezpośrednie porównanie z opisem Clarka. Zastosowano opisany protokół komory, a przepływ powietrza był zapewniony przez dmuchawę z takim samym natężeniem w przybliżeniu 0,06 m3 (2 stopy sześcienne) na minutę. Całość 0,072 g transflutryny nałożono bezpośrednio małym pędzelkiem malarskim na dziewięć łopatek turbiny niewielkiej dmuchawy stosowanej w testach z dmuchawą. Przy takim natężeniu przypływu powietrza w poprzednim protokóle komory sprawdził się właśnie ten składnik aktywny kontroli insektów. Jednakże w czasie testu trwającego dwie godziny nigdy nie osiągnięto RD50, RD90 i KD50, nawet przy zastosowaniu znacznie większej ilości transflutryny niż w opisanym powyżej teście drugiej serii. Test ten zademonstrował znaczną zaletę uzyskaną przez ulokowanie nasyconego podłoża w wybranym miejscu nie w styku z łopatkami dmuchawy.

ZASTOSOWANIE PRZEMYSŁOWE

Istnieje duże zainteresowanie w praktyce kontrolą owadów latających w ogólności, a much i komarów w szczególności. Ze względu na ich znaczną uciążliwość i możliwość narażenia na chorobę przenoszoną przez owady, ludzie i zwierzęta zajmujący nieosiatkowane budynki schronienia, jak również patia, tereny piknikowe oraz inne miejsca wewnątrz i na zewnątrz budynków, narażeni są na gryzące komary, muchy i inne cięte i dokuczliwe owady. Spory przemysł produkuje repelenty lub materiały owadobójcze i urządzenia związane z tym problemem, ale nie zawsze z ekonomicznymi, długotrwałymi, skutecznymi wynikami.

Wynalazek może obejmować różne modyfikacje i równoważne formulacje objęte zakresem zastrzeżeń patentowych.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Wyrób do zwalczania owadów latających, w środowisku z ruchem powietrza, zawierający podłoże nasycone zwalczającym insekty składnikiem aktywnym, zdolnym do biernego odparowania, znamienny tym, że zawiera składnik aktywny wybrany z grupy złożonej z transflutryny, praletryny, teflutryny, esbiotryny i ich mieszanin, oraz zawiera elementy mocujące do przymocowania nasyconego podłoża do środków powodujących cyrkulację powietrza.
2. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że podłożem jest karton, otwartoporowy materiał celulozowy, zwinięty papier falisty, poduszka z tkaniny i włókniny lub filcu z odpowiedniego włókna, żel, pochłaniająca porowata pianka w postaci ciała stałego oraz dokładnie rozdrobniona, kanałkowa lub mająca konstrukcję plastra pszczelego struktura ukształtowana z nieporowatego tworzywa sztucznego.
3. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że zawartość zwalczającego insekty składnika aktywnego wynosi 0,1 do 10 mg na centymetr kwadratowy pola makropowierzchni podłoża.
4. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera elementy wieszakowe do zawieszania nasyconego podłoża w środowisku z ruchem powietrza.
5. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako składnik aktywny zawiera co najmniej transflutrynę oraz teflutrynę.
6. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako składnik aktywny zawiera transflutrynę.
7. Sposób zwalczania owadów latających, w środowisku z ruchem powietrza, znamienny tym, że wyrób zawierający podłoże nasycone zwalczającym insekty składnikiem aktywnym zdolnym do biernego odparowania, wybranym z grupy złożonej z transflutryny, praletryny, teflutryny, esbiotryny i ich mieszanin, oraz zawierający elementy mocujące, do przymocowania nasyconego podłoża do środków powodujących cyrkulację powietrza, umieszcza się w środowisku z ruchem powietrza.
8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że stosuje się wyrób, w którym podłożem jest karton, otwartoporowy materiał celulozowy, zwinięty papier falisty, poduszka z tkaniny i włókniny lub filcu z odpowiedniego włókna, żel, pochłaniająca porowata pianka w postaci ciała stałego oraz dokładnie rozdrobniona, kanałkowa lub mająca konstrukcję plastra pszczelego struktura ukształtowana z nieporowatego tworzywa sztucznego.
9. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że stosuje się wyrób, w którym zawartość zwalczającego insekty składnika aktywnego wynosi 0,1 do 10 mg na centymetr kwadratowy pola makropowierzchni podłoża.
10. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że stosuje się wyrób zawierający elementy wieszakowe do zawieszania nasyconego podłoża w środowisku z ruchem powietrza.
11. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że stosuje się wyrób zawierający jako składnik aktywny co najmniej transflutrynę oraz teflutrynę.
12. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że stosuje się wyrób zawierający jako składnik aktywny transflutrynę.