PL185387B1

PL185387B1 - Klamra do łączenia tarcz deskowania

Info

Publication number: PL185387B1
Application number: PL97331207A
Authority: PL
Inventors: Josef Schüle
Original assignee: Maier G Paschal Werk
Priority date: 1996-07-23
Filing date: 1997-07-11
Publication date: 2003-04-30
Also published as: CN1134578C; CZ19499A3; EP0914530A1; US5975483A; EA000610B1; IL127997A; EA199900151A1; ID17603A; EP0914530B1; SK285919B6; CA2261608C; CA2261608A1; CZ294876B6; DE19629660C1; UA54445C2; CN1225701A; WO1998003750A1; ES2139463T3; DE59700670D1; AU3622197A

Abstract

1. Klamra do laczenia tarcz deskowania ustawionych obok siebie w jednej plaszczyznie, które na co najmniej dwóch, zwróconych ku sobie krawedziach, zwlaszcza na wszystkich krawedziach, maja krawedziowe elementy ksztaltowe, zwlaszcza krawedziowe zebra, przy czym klamra ma dwie, dociskane do odwrotnych wzgledem siebie, wzdluznych powierzchni mocowa- nych do siebie krawedziowych elementów ksztaltowych, zwlasz- cza krawedziowych zeber, szczeki zaciskowe, wspornik, za pomoca którego polaczone sa szczeki zaciskowe i element uru- chamiajacy do przechylania pierwszej szczeki zaciskowej, przy czym druga szczeka zaciskowa jest polaczona ze wspornikiem pod stalym lub jednakowym katem, zwlaszcza na stale, zas pierwsza szczeka zaciskowa jest przesuwna wzgledem wspornika wzdluz niego i uchylna w rózne polozenia przesuwu za pomoca klina wokól osi poprzecznej wzgledem wspornika, znamienna tym, ze uchylna pierwsza szczeka zaciskowa (4) jest osadzona uchylnie na suwaku (10), majacym czesc prowadzaca (101), zamocowana przesuwnie na wsporniku (6) i czesc mocujaca (102), uchylna wzgledem czesci prowadzacej (101), zas suwak (10) jest przestawny w sposób ciagly wzgledem wspornika (6), i zamocowany rozlacznie na wsporniku (6) w dowolnych róznych polozeniach przesuwu poprzez zakleszczenie, za pomoca klina (8), zamocowanego w otworze (11), usytuowanym w czesci prowadzacej (101), przy czym klin (8) ma klinowa powierzchnie (8a) docisnieta do uchylnej szczeki zaciskowej (4). Fig. 1 PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest klamra do łączenia tarcz deskowania.

Znana jest klamra do łączenia, ustawionych obok siebie w jednej płaszczyźnie, tarcz deskowania, które na co najmniej dwóch, zwróconych ku sobie krawędziach, zwłaszcza na wszystkich krawędziach, mają krawędziowe żebra lub krawędziowe elementy kształtowe, przy czym klamra ma dwie; dociskane do odwrotnych względem siebie, wzdłużnych powierzchni mocowanych do siebie krawędziowych żeber lub krawędziowych elementów kształtowych, szczęki zaciskowe, łączący szczęki zaciskowe wspornik i element uruchamiający do przechylania pierwszej szczęki zaciskowej, przy czym druga szczęka zaciskowa jest połączona ze wspornikiem pod stałym lub jednakowym kątem, zwłaszcza na stałe; zaś pierwsza szczęka zaciskowa jest przesuwna względem wspornika wzdłuż niego i uchylna w różne położenia przesuwu za pomocą klina, mimośrgdl lub podobnego elementu nastawczego wokół osi poprzecznej względem wspornika.

Tego typu klamra jest znana na przykład z europejskiego zgłoszenia patentowego nr EP-0 507 400.

Uchylna pierwsza szczęka zaciskowa ma przy tym oś obrotu w postaci przechodzącego przez wspornik sworznia, zaś wspornik ma biegnący wzdłuż niego, podłużny otwór, usytuowany na odwrotnej względem szczęk zaciskowych, tylnej powierzchni i służący do prowadzenia umieszczonego tam elementu klinowego. Ponadto w prostopadłych do tylnej powierzchni, bocznych powierzchę-ach wspornika znajdują się dalsze podłużne otwory, które po stronie, dgcisklęej. Przy mocowaniu klamry przez przegub pierwszej szczęki zaciskowej, ma uzębienie; w którego przerwy pomiędzy zębami jest wstawiany wybiórczo sworzeń, pełniący rolę osi obrotu:

Wskutek tego pierwszą szczękę zaciskową można przestawiać w różne pozycje jedynie stgpęiowo, odpowiednio do podziałki uzębienia. Użytkownik musi zatem na wstępie dokładnie ustalić, w którym z możliwych położeń szczęka zaciskowa wywiera najlepszą siłę zaciskową Ponieważ między dwa krawędziowe elementy kształtowe sąsiednich tarcz deskowania należy niekiedy, celem wyrównania długości, wstawić elementy pośrednie o różnych wymiarach, w pewnych okolicznościach może dojść do powstania takiego odstępu pomiędzy zewnętrznymi powiezzchęiam- krawędziowych elementów kształtowych, dla którego żadne położenie uchylnej szczęki zaciskowej nie będzie najbardziej korzystnym z punktu widzenia przenoszenia siły zaciskowej.

Klin, usytuowany na tylnej powierzchni wspornika dla przechylania pierwszej szczęki zaciskowej, zachodzi przy tym od tyłu za łączący obie równoległe części tej szczęki zaciskowej, poprzeczny sworzeń, usytuowany w odstępie względem osi obrotu szczęki zaciskowej, dzięki czemu powstaje odpowiednie ramię dźwigni.

Pomijając fakt, że w tej znanej uprzednio klamrze pierwszą szczękę zaciskową można przestawiać jedynie stopniowo, przy jej przechylaniu za pomocą klina, wstawionego pomiędzy tylną pgwiezzchęię należący do szczęki zaciskowej sworzeń, powstają duże siły tarcia, w związku z czym użytkownik nie może być pewny, że po wstawieniu klina osiągnięta jest w rzeczywistości maksymalna siła zaciskowa. Poza tym potrzebny jest tutaj specjalny klin, który wymaga odpowiednich elementów prowadzących do wprowadzenia we wzdłużną prowadnicę na tylnej pgwiezzchęi wspornika. Powoduje to, podobnie jak uzębienie wzrost kosztów wytwarzania.

185 387

W konstrukcji tej składowa siła skierowana w przybliżeniu prostopadle do wspornika; powoduje jednocześnie przy przechylaniu coraz silniejszy docisk łożyska obrotowego, co pociąga za sobą wzrost sił tarcia w tym łożysku. Co najmniej część sił, spowodowanych przez klin jest zatem zużywana wewnątrz łożyska i nie można jej wykorzystać na siłę zaciskową.

Klamra do łączenia tarcz deskowania ustawionych obok siebie w jednej płaszczyźnie, które na co najmniej dwóch, zwróconych ku sobie krawędziach, zwłaszcza na wszystkich krawędziach, mają krawędziowe elementy kształtowe, zwłaszcza krawędziowe żebra, przy czym klamra ma dwie, dociskane do odwrotnych względem siebie, wzdłużnych powierzchni mocowanych do siebie krawędziowych elementów kształtowych, zwłaszcza krawędziowych żeber, szczęki zaciskowe, wspornik, za pomocą którego połączone są szczęki zaciskowe i element uruchamiający do przechylania pierwszej szczęki zaciskowej, przy czym druga szczęka zaciskowa jest połączoną ze wspornikiem pod stałym lub jednakowym kątem, zwłaszcza na stałe, zaś pierwsza szczęka zaciskowa jest przesuwna względem wspornika wzdłuż niego i uchylna w różne położenia przesuwu za pomocą klina wokół osi poprzecznej względem wspornika, według wynalazku charakteryzuje się tym, że uchylna pierwsza szczęka zaciskowa jest osadzona uchylnie na suwaku, mającym część prowadzącą, zamocowaną przesuwnie na wsporniku i część mocującą, uchylną względem części prowadzącej, zaś suwak jest przestawny w sposób ciągły względem wspornika, i zamocowany rozłącznie na wsporniku w dowolnych różnych położeniach przesuwu poprzez zakleszczenie, za pomocą klina, zamocowanego w otworze, usytuowanym w części prowadzącej, przy czym klin ma klinową powierzchnię dociśniętą do uchylnej szczęki zaciskowej.

Część prowadząca wystaje, co najmniej częściowo, poza osadzoną uchylnie na suwaku szczękę zaciskową w odstępie względem osi obrotu, tworząc ramię dźwigni.

Uchylna szczęka zaciskowa ma postać dwuramiennej dźwigni, której jedno ramię w położeniu roboczym przenosi siłę zaciskową, zaś drugie ramię wystaje jako ramię uruchamiające poza oś obrotu z przeciwnej strony, przy czym z tym ramieniem uruchamiającym współpracuje klin.

Część mocująca, obejmuje wspornik łożyskiem oporowym na przedniej powierzchni, odwrotnej względem części prowadzącej, przy czym na tej przedniej powierzchni szczęki zaciskowe wystają poza wspornik, zaś odstęp pomiędzy częścią prowadzącą i należącym do części mocującej, łożyskiem oporowym, obejmującym wspornik, jest większy niż wymiar przekroju wspornika w tym kierunku.

Odstęp osi obrotu uchylnej szczęki zaciskowej na części mocującej od łożyska oporowego przestawnego suwaka jest mniejszy niż odstęp punktu jego obrotowego osadzenia od łożyska oporowego.

Otwór ma kształt zbieżny klinowo, przy czym znajdujący się pomiędzy klinowymi powierzchniami klina przekrój i wzdłużny wymiar mieszczącego klin otworu jest ustawiony w przybliżeniu równolegle do wzdłużnego wymiaru wspornika, zwłaszcza poza zarysem wspornika, na jego tylnej powierzchni, odwrotnej względem szczęk zaciskowych.

Uchylne ramię uchylnej szczęki zaciskowej obejmuje widełkowo otwór na części jego długości, przy czym część mocująca obejmuje z obu stron wspornik, na którego zewnętrznych powierzchniach osadzone są uchylnie połówki szczęki zaciskowej, przy czym połówki szczęki zaciskowej są korzystnie połączone ze sobą - w obszarze poza częścią mocującą zwłaszcza za pomocą poprzecznego sworznia.

Wspornik ma teowy przekrój, przy czym na jego poprzecznym żebrze umieszczona jest stała szczęka zaciskowa, zaś żebro jest objęte uchylną szczęką zaciskową, przy czym część prowadząca współpracuje z wąskim bokiem głównego żebra teowego profilu, za pomocą rowka, obejmującego krawędź głównego żebra.

Punkt obrotowego osadzenia części mocującej znajduje się na otwartym korzystnie od strony krawędzi wybraniu części prowadzącej w postaci osadzonego w tym wybraniu sworznia, przy czym wybranie jest otwarte od strony odwrotnej względem szczęk zaciskowych, zaś sworzeń biegnie poprzecznie względem wspornika, przecinając go.

Klamra do łączenia tarcz deskowania według wynalazku ma tę zaletę, że siły przestawiania szczęki zaciskowej można w dużej mierze wykorzystać do jej przechylania, a zatem

185 387 do wytworzenia siły zaciskowej, przede wszystkim, wyeliminowane jest uzębienie wewnątrz obszaru przestawiania, przy czym jednocześnie można osiągnąć jak najlepsze dopasowanie przesuwnej i przechylnej szczęki zaciskowej do różnych odstępów wzdłużnych powierzchni przylegających do siebie krawędziowych żeber lub krawędziowych elementów kształtowych względnie umieszczonych pomiędzy nimi elementów wyrównawczych.

Dzięki temu, że uchylna pierwsza szczęka zaciskowa jest osadzona uchylnie na przestawnym w sposób ciągły względem wspornika suwaku, mocowanym rozłącznie na wsporniku w dowolnych różnych położeniach przesuwu poprzez zakleszczenie, siły przestawiana wzdłuż wspornika są wywierane w zasadzie na suwak. Efektem tego, że suwak można zakleszczać na wsporniku w dowolnych pozycjach jest możliwość ciągłego dopasowywania do różnych wymiarów, zatem ciągłej regulacji odstępu pomiędzy szczękami zaciskowym.

Przechylną szczękę zaciskową można wówczas przechylać względem wspomnianego suwaka; wskutek czego zakleszczenie ze wspornikiem nie musi mieć wpływu na ruch uchylny. Pozwala to na rezygnację z uzębienia, w którym umieszcza się punkt obrotowego osadzenia szczęki zaciskowej. Pozorne bardziej skomplikowane umieszczenie obrotowego osadzenia szczęki zaciskowej na suwaku, przestawnym w sposób ciągły względem wspornika, przynosi w efekcie całkiem znaczące korzyści, ponadto można wyeliminować skomplikowane wykonanie uzębionego podłużnego otworu o kilku, stopniowo wykorzystywanych, punktach osadzenia przechylnej szczęki zaciskowej.

Korzystne jest przy tym, jeżeli suwak wystaje, co najmniej częściowo, poza osadzoną na nim uchylnie, pierwszą szczękę zaciskową w odstępie względem osi obrotu, tworzącym ramię dźwigni, oraz jeżeli na tym wystającym obszarze znajduje się otwór dla klina lub osadzenie mimośrodu, który to klin lub mimośród dociska uchylną szczękę zaciskową swoją powierzchnią klinową lub mimośrodową. Pozwala to, za pomocą bardzo prostego elementu nastawczego, na przykład dostępnego powszechnie na rynku klina, wytwarzać ruch uchylny szczęki zaciskowej względem suwaka.

Uchylna szczęka zaciskowa może przy tym mieć postać dwuramiennej dźwigni, której jedno ramię w położeniu roboczym przenosi siłę zaciskową zaś drugie ramię wystaje jako ramię uruchamiające poza punkt osadzenia obrotowego z przeciwnej strony, przy czym z tym ramieniem uruchamiającym może współpracować klin lub mimośród. Dzięki temu siła, wywierana przez klin lub mimośród, może być przykładana na ramieniu dźwigni względem punktu osadzenia obrotowego, w związku z czym nie musi jednocześnie wzrastać znacząco docisk wewnątrz łożyska obrotowego. Odpowiednio łatwe jest zatem również przechylanie za pomocą klina lub mimośrodu.

W korzystnej postaci wykonania wynalazku suwak ma przesuwną na wsporniku część prowadzącą i uchylną względem tej części prowadzącej, część mocującą, która po stronie odwrotnej względem części prowadzącej, po której o stronie szczęki zaciskowe wystają poza wspornik, obejmuje wspornik łożyskiem oporowym, przy czym odstęp pomiędzy częścią prowadzącą i należącym do części mocującej, obejmującym wspornik, łożyskiem oporowym jest większy niż wymiar przekroju wspornika w tym kierunku, w związku z czym przechylenie części mocującej względem wspornika służy do zaciskowego przylegania łożyska oporowego do wspornika. Obejmujący wspornik suwak jest zatem w całości szerszy niż odpowiadałoby to wymiarowi przekroju wspornika, dzięki czemu można go nieco przechylać względem wspornika. Jeżeli wyznaczona przez suwak płaszczyzna pokrywa się z płaszczyznąprzekroju wspornika, wówczas suwak można łatwo przesuwać względem wspornika i ustawiać w dowolnej, regulowanej w sposób ciągły, pozycji. Tam, poprzez niewielkie przechylenie wokół osi poprzecznej do wspornika, można go skutecznie zakleszczyć na wsporniku. Przechylenie to w żądanym położeniu roboczym następuje w zasadzie automatycznie w następstwie użycia elementu nastawczego na uchylnej szczęce zaciskowej, ponieważ szczęka zaciskowa ze swej strony jest osadzona uchylnie na suwaku, w związku z czym składowa siła, powstająca wskutek przechylania szczęki zaciskowej w przybliżeniu w kierunku ustawienia wspornika, prowadzi również do przechylania i zakleszczania suwaka. Układ według wynalazku, złożony z suwaka jako elementu nastawczego i wspornika szczęki zaciskowej, uchylnej względem suwaka, ułatwia zatem obsługę klamry.

185 387

Z uwagi na spowodowane przemieszczaniem elementu nastawczego, zatem klina lub mimośrodu, mniej lub bardziej automatyczne zakleszczanie suwaka w zadanej pozycji przechylanie pierwszej szczęki zaciskowej korzystne jest, jeżeli odstęp osi obrotu uchylnej szczęki zaciskowej na części mocującej suwaka od jego łożyska oporowego jest mniejszy niż odstęp punktu jego obrotowego osadzenia od łożyska oporowego, przy czym otwór dla klina lub osadzenie mimośrodu znajduje się na części prowadzącej. Powstają wówczas różne ramiona dźwigni, na których klin lub mimośród współpracuje z odpowiednimi osiami obrotu, w związku z czym, zwłaszcza po zakleszczeniu suwaka, przy odpowiednio długim ramieniu dźwigni można uzyskać stosunkowo dużą, siłę zaciskową.

Dzięki temu, że uchylna szczęka zaciskowa jest złożona z dwóch, połączonych ze sobą części, co umożliwia objęcie z obu stron wspornika, zwłaszcza zaś części mocującej suwaka, ruch uchylny i siła zaciskowa są wprowadzone w zasadzie symetrycznie względem wspornika, który wobec tego nie musi zawierać małych otworów na przestawne lub przesuwne względem niego części, czego przykładem jest obrotowe osadzenie pierwszej szczęki zaciskowej na części mocującej, dzięki któremu wyeliminowany został odpowiedni otwór łożyskowy na wsporniku.

Dzięki ukształtowaniu przekroju wspornika i przesuwnej względem niego części mocującej suwaka, do współpracy ze wspornikiem suwak wymaga jedynie obecności rowka prowadzącego.

Zgodnie z wynalazkiem, możliwe jest ukształtowanie obrotowe osadzenia części mocującej suwaka względem nie przychylającej się wraz z nią części prowadzącej. Ponieważ część mocująca jest przechylna względem części prowadzącej, nie trzeba przechylać całego suwaka, dzięki czemu część prowadząca może mieć długość wystarczającą do jej prawidłowego i stabilnego prowadzenia, zaś funkcja prowadząca jest zachowana praktycznie w każdej pozycji części mocującej.

Wynalazek daje także możliwość takiego zamocowania na klamrze klina do przechylania pierwszej szczęki zaciskowej z jednej strony oraz suwaka lub jego części prowadzącej z drugiej strony, aby części te zabezpieczyć przed zgubieniem.

Zwłaszcza przy kombinacji pojedynczych lub kilku z opisanych powyżej cech oraz środków otrzymuje się klamrę, w której uchylna szczęka zaciskowa nie jest osadzona bezpośrednio na wsporniku, lecz na przesuwnym w sposób ciągły względem wspornika i zakleszczanym w dowolnych pozycjach suwaku, w związku z czym uzyskuje się korzystne warunki ułożyskowimia szczęki zaciskowej i przenoszenia sił, zaś mimo tego pośredniego osadzenia uchylnej szczęki zaciskowej na wsporniku uproszczeniu ulega zarówno obsługa, jak też wytwarzanie i montaż klamry.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia klamrę w położeniu otwartym, w widoku na czołowe powierzchnie łączonych krawędziowych żeber sąsiednich tarcz deskowania, fig. 2 przedstawia klamrę z fig. 1 w widoku czołowym, przy czym kierunek obserwacji odpowiada ustawieniu wspornika szczęk zaciskowych tej klamry, fig. 3 przedstawia klamrę w widoku, odpowiadającym fig. 1, przy czym uchylny suwak, na którym za pomocą łożyskowania obrotowego zamocowana jest uchylna pierwsza szczęka zaciskowa, jest poprzez przechylenie względem suwaka zaciśnięty lub zakleszczony na nim, fig. 4 przedstawia klamrę w widoku, odpowiadającym fig. 3, przy czym przechylna pierwsza szczęka zaciskowa jest przechylona względem zakleszczonego suwaka w położenie robocze lub zaciskowe, zaś fig. 5 przedstawia klamrę w widoku z tyłu, w położeniu zwolnionym lub otwartym.

Klamra, oznaczona w całości odnośnikiem 1, służy do łączenia ustawionych obok siebie w jednej płaszczyźnie, tarcz deskowania, z których w przykładzie wykonania dla uproszczenia przedstawione sąjedynie usytuowane na zwróconych ku sobie krawędziach, krawędziowe żebra 2 lub krawędziowe elementy kształtowe, dociągane do siebie za pomocą klamry 1, przy czym w przykładzie wykonania pomiędzy tymi, przykładowo różnie ukształtowanymi, krawędziowymi żebrami 2 pozostawiony jest odstęp do umieszczenia kantówki lub temu podobnych.

Klamra 1 ma dwie szczęki zaciskowe 4 i 5, dociskane do odwrotnych względem siebie, wzdłużnych powierzchni mocowanych do siebie; krawędziowych żeber 2. Jak już wspomnia185 387 no, krawędziowe żebra można mocować do siebie również w ten sposób, że umieszcza się pomiędzy nimi kantówkę lub temu podobny element pośredni. Krawędziowe żebra 2 mogą jednak również przylegać bezpośrednio do siebie i w takim położeniu są mocowane za pomocą klamry 1.

Klamra 1 zawiera łączący szczęki zaciskowe 4 i 5 wspornik 6, rozciągający się w kierunku, w którym w położeniu roboczym działa siła zaciskowa, przy czym wspornik 6 służy ponadto do wzajemnego ustawiania krawędziowych żeber 2, które w położeniu roboczym przylegają swymi wolnymi krawędziami 2a do przedniej powierzchni 7 wspornika 6.

W klamrze 1 pierwsza szczęka zaciskowa 4 jest, w opisany niżej sposób, przechylana względem wspornika 6 za pomocą elementu uruchamiającego, który w przykładzie wykonania stanowi klin 8, natomiast druga szczęka zaciskowa 5 tworzy ze wspornikiem 6 stały kąt, a także jest z nim połączona na stałe. Siła zaciskowa jest zatem przykładana poprzez ruch pierwszej szczęki zaciskowej 4, natomiast druga szczęka zaciskowa 5 wytwarza wówczas przeciwdziałającąsiłę reakcji.

Celem dopasowania do różnych wymiarów krawędziowych żeber 7 lub krawędziowych elementów kształtowych względnie różnych elementów pośrednich, a zatem do odstępów pomiędzy krawędziowymi żebrami lub krawędziowymi elementami kształtowymi 2 ruchoma pierwsza szczęka zaciskowa 4 jest nie tylko uchylna, lecz także przesuwna względem wspornika 6 w kierunku jego wzdłużnego wymiaru. Można ją w różnych pozycjach przechylać w opisany niżej sposób, za pomocą wspomnianego wyżej klina 8, wokół osi 9, poprzecznej względem wspornika 6, mianowicie w kierunku zewnętrznej wzdłużnej powierzchni 3 krawędziowego żebra 2, aby w ten sposób wytworzyć żądaną siłę zacisku. Każda ze szczęk zaciskowych 4 i 5 jest w znany sposób zaopatrzona w występy 4a i 5a, które wchodzą w odpowiednie wgłębienia 3 a wzdłużnych powierzchni 3 krawędziowych żeber 2 lub krawędziowych elementów kształtowych, kierując tym samym część siły zaciskowej do wspornika 6, aby polepszyć ustawienie krawędzi 2a na przedniej powierzchni 7 wspornika 6.

Zwłaszcza przy jednoczesnym rozpatrywaniu fig. 1, 2 i 5 widać wyraźnie, że uchylna pierwsza szczęka zaciskowa 4 jest osadzona wahliwie względem osi 9 na, przestawnym w sposób ciągły względem wspornika 6, suwaku 10, mocowanym rozłącznie poprzez zaciśnięcie w dowolnym położeniu na wsporniku 6. Zaciśnięcie suwaka 10 na wsporniku 6 widoczne jest na fig. 3 i 4.

W opisany niżej sposób suwak 10 składa się w zasadzie z dwóch części. Na fig. 1 i 3 do 5 widać, że suwak 10 - jedną ze swoich części - wystaje, co najmniej częściowo i ze, stanowiącym ramię dźwigni, odstępem względem osi 9 obrotu, poza osadzoną uchylnie na nim szczękę zaciskową 4, zaś na wystającym obszarze znajduje się otwór 11 dla klina 8. Klin 8 dociska swoją klinową powierzchnią 8a uchylną szczękę zaciskową 4, wskutek czego wbicie klina 8 z pozycji ukazanej na fig. 5 w pozycję, w której wchodzi on głębiej w otwór 11, powoduje żądane przemieszczenia, zwłaszcza zaś zakleszczenie i zamknięcie klamry 1. Zamiast klina 8 można w tym obszarze zastosować również mimośród, dociskający w odpowiedni sposób uchylną szczękę zaciskową 4 do suwaka 10, analogicznie do działania klina 8.

W przykładzie wykonania uchylna szczęka zaciskowa 4 ma postać dwuramiennej dźwigni, której jedno ramię w położeniu roboczym przenosi siłę zacisku, zaś drugie ramię wystaje w postaci ramienia uruchamiającego, w kierunku przeciwnym względem osi 9 obrotu, poza tylną powierzchnię 12 wspornika 6, przy czym klin 8 - ewentualnie mimośród lub temu podobny element nastawczy - współpracuje z ramieniem uruchamiającym w sposób, przedstawiony zwłaszcza na fig. 1 i 2 do 4. To ukształtowanie uchylnej szczęki zaciskowej 4 w postaci dwuramiennej dźwigni, pomiędzy której obydwoma ramionami znajduje się miejsce uchylnego osadzenia w postaci osi 9 obrotu, powoduje, że przechylenie wystającej poza tylną powierzchnię 12 wspornika 6, części szczęki zaciskowej 4 pociąga za sobą wychylenie w przeciwnym kierunku części szczęki zaciskowej 4, zaopatrzonej w występ zaciskowy 4a. Jeżeli należy wytworzyć siłę zaciskową, klin 8 musi działać z tej samej strony, z której na szczęce zaciskowej 4 wystaje wspomniany występ zaciskowy 4a.

185 387

Wspomniano już, że suwak 10 składa się w zasadzie z dwóch części. W przykładzie wykonania suwak 10 ma w tym celu przesuwną na wsporniku 6 część prowadzącą 101 i uchylną względem niej część mocującą 102, które są połączone ze sobą, tworząc suwak 10.

Część mocująca 102 obejmuje wspornik 6 na odwrotnej względem części prowadzącej 101, przedniej powierzchni 7, która w położeniu roboczym jest zwrócona ku szalowaniu i na której szczęki zaciskowe 4 i 5 wystają w kierunku wspornika 6, jak widać wyraźnie na fig. 1 do 4. Do tego obejmowania przedniej powierzchni 7 wspornika 6 służy, umieszczone na suwaku 10, zwłaszcza zaś na jego uchylnej części mocującej 102, łożysko oporowe 13, które przy zakleszczaniu jest dociskane do przedniej powierzchni 7 wspornika 6, jak widać na fig. 3 i 4. Jak przedstawiono zwłaszcza na fig. 1, odstęp pomiędzy częścią prowadzącą 101 i należącym do części mocującej 102, obejmującym wspornik 6 na jego przedniej powierzchni 7, łożyskiem oporowym 13 jest większy niż wymiar przekroju wspornika 6 w tym kierunku, przy czym największy odstęp istnieje pomiędzy częścią prowadzącą 101 i łożyskiem oporowym 13, dzięki czemu w położeniu, ukazanym na fig. 1, a zatem w położeniu odmiennym od położenia zaciskowego, suwak 10 można łatwo przesuwać względem wspornika 6. Powoduje to jednocześnie, że dopuszczone przez suwak 10 przechylenie części mocującej 102 pociąga za sobą zaciskowe przylegania łożyska oporowego 13 do wspornika 6, co jest przedstawione na fig. 3 i 4.

Suwak 10 ma zatem pomiędzy roboczą, działaj ącą na wspornik 6, powierzchnią swej części prowadzącej 101 i swym łożyskiem oporowym 13 taki odstęp, że można go bez problemu przesuwać w sposób ciągły wzdłuż wspornika 6, co prowadzi do jednoczesnego przesuwania umieszczonych na tym suwaku 10 szczęk zaciskowych 4, w celu ich ustawienia w położeniu roboczym, zanim jeszcze klamra zostanie zaciśnięta.

Z figury 1 oraz z fig. 3 i 4 wynika, że odstęp osi 9 obrotu uchylnej szczęki zaciskowej 4 na części mocującej 102 od łożyska oporowego 13 przesuwnego suwaka 10 względnie części mocującej 102 jest mniejszy niż odstęp punktu 103 jego obrotowego osadzenia od łożyska oporowego 13, przy czym na części prowadzącej 101 znajduje się otwór 11 pod klin. Dzięki temu możliwe jest, uwidocznione zwłaszcza na fig. 3 i 4, wzajemne i przeciwnie skierowane przechylenie części mocującej 102 suwaka 10 i szczęki zaciskowej 4, przy czym oba to ruchy uchylne mogą zachodzić mniej lub bardziej jednocześnie względnie mogą się na siebie nakładać czasowo, jeżeli po przesunięciu uchylnej szczęki zaciskowej 4 w położenie, przedstawione na fig. 1, klin 8 zostanie głębiej wbity w otwór 11, powodując tym samym obrót szczęki zaciskowej 4 wokół jej osi 9. Powoduje to po pierwsze, że działająca na oś siła wychyla ze swej strony suwak w położenie widoczne na fig. 3, jednocześnie go zaciskając, w związku z czym w ostatecznej pozycji zaciskowej, widocznej na fig. 4, siła zaciskowa jest przenoszona z klina 8 przez ustawiony ukośnie i w związku z tym zaciśnięty suwak 10, zwłaszcza jego część mocującą 102, na szczękę zaciskową 4, a zatem na krawędziowe żebro 2, zaś wzmocnienie siły zacisku powoduje jednocześnie wzmocnienie siły zamocowania suwaka 10 na wsporniku 6.

To w pewnym stopniu wahliwe osadzenie uchylnej szczęki zaciskowej 4 na uchylnej wokół punktu 103 osadzenia obrotowego, części mocującej 102 suwaka 10 daje nie tylko możliwość ciągłej regulacji odstępu pomiędzy obiema szczękami zaciskowymi 4 i 5 w celu dopasowania do różnych wymiarów lub odstępów krawędziowych żeber 2, lecz również skuteczne zakleszczenie i zaciśnięcie szczęki zaciskowej 4 w danym położeniu roboczym, bez konieczności stosowania skomplikowanych dodatkowych urządzeń zaciskowych do zamocowania suwaka 10. Dla obsługi przy ciągłej regulacji i mocowaniu klamry 1 okazuje się korzystny fakt, że uchylna szczęka zaciskowa 4 nie jest osadzona uchylnie na samym wsporniku 6, lecz jest zamocowana pośrednio za pomocą uchylnej względem wspornika 6 części mocującej 102 suwaka 10 i uchylna względem niego, a zatem również względem wspornika 6.

Wspomniano już powyżej, że klin 8 jest umieszczony i przesuwny w zwężającym się klinowo otworze 11 części prowadzącej 101 suwaka 10, aby docisnąć szczękę zaciskową 4 na jej ramieniu, odwrotnym względem miejsca zaciskania, i obrócić ją wokół osi 9, co pociąga za sobą wspomniane już dodatkowe przechylenie części mocującej 102 wraz z łożyskiem oporowym 13. Jak widać na fig. 5, znajdujący się pomiędzy klinowymi powierzchniami klina 8, przekrój i wzdłużny wymiar, w przybliżeniu szczelinowego otworu 11, w którym umieszczony

185 387 jest klin 8, jest ustawiony w przybliżeniu równolegle do wzdłużnego wymiaru wspornika 6, zaś w przykładzie wykonania poza zarysem wspornika 6, na jego tylnej powierzchni 12, odwrotnej względem szczęk zaciskowych 4 i 5. Jeżeli klin 8 zostanie wbity głębiej w przypisany mu otwór 11, wówczas powoduje to odpowiednie wypchnięcie uruchamiającego ramienia uchylnej szczęki zaciskowej 4 po łuku koła, którego styczna w tym obszarze jest ustawiona w tym samym kierunku, co wspornik 6, równolegle do niego. Stąd wynikają wspomniane już kilkukrotnie, uchylne ruchy w obszarze zaciskowym i na części mocującej 102 suwaka. Jednocześnie powoduje to ustawienie klina 8 w miejscu i kierunku, które nie pociągają za sobą zbyt znacznego wystawania poza tylną powierzchnię szalowania, lecz cały klin 8 można umieścić i przemieszczać w płaszczyźnie, w przybliżeniu równoległej do powierzchni szalowania.

Z figur 2 i 5 w połączeniu z fig. 1, 3 i 4 wynika, że ramię uruchamiające lub przechyłowe uchylnej szczęki zaciskowej 4 obejmuje widełkowo klinowy otwór 11 na części długości, zaś część mocująca 102 suwaka 10 obejmuje z obu stron wspornik 6, na którego zewnętrznych powierzchniach osadzone są uchylnie, za pomocą elementów osiowych, połówki szczęki zaciskowej 4, przy czym w przykładzie wykonania połówki szczęk zaciskowych 4, 5 są w obszarze poza częścią mocującą 102 i częścią prowadzącą 101 połączone ze sobą za pomocą poprzecznego żebra lub poprzecznego sworznia 14, ustawionego równolegle do łożyska oporowego 13 części mocującej 102, równolegle do osi 9 i równolegle do następnego poprzecznego sworznia 15 w obszarze zaciskowym uchylnej szczęki zaciskowej 4. Uchylna szczęka zaciskowa 4 jest zatem w pewnym stopniu dwuczęściowa i ma w przestrzeni pomiędzy swymi obiema częściami z jednej strony suwak 10 z częścią mocującą 102, z drugiej zaś, wewnątrz części mocującej 102, wspornik 6. Zapewnia to symetryczne przenoszenie sił z obu części szczęki zaciskowej 4 na suwak 10 lub odwrotnie oraz odpowiednie symetryczne wprowadzanie sił do wspornika 6. W przypadku mniejszych sił może jednak wystarczyć, jeżeli jedna z połówek szczęki zaciskowej 4 będzie stanowić całą szczękę zaciskową 4.

Na figurze 2 widać, że wspornik 6 ma teowy przekrój, przy czym na poprzecznym żebrze 16 na jednym końcu wspornika 6, umieszczona jest stała szczęka zaciskowa 5, ponadto żebro 16 jest z obu stron objęte przez uchylną szczękę zaciskową 4. Część prowadząca 101 suwOka 10 współpracuje przy tym z wąskim bokiem głównego żebra 17 teowego profilu, za pomocą obejmującego krawędź głównego żebra 17 rowka 18, dzięki czemu wewnątrz części mocującej 102 można umieścić część prowadzącą 101 o stosunkowo małej szerokości. Ponadto uzyskuje się dużą sztywność wspornika 6.

Wspomniany już punkt 103 obrotowego osadzenia części mocującej 102, za pomocą którego jest ona uchylna względem części prowadzącej 101, znajduje się na otwartym od strony krawędzi wybraniu 19 części prowadzącej i ma postać osadzonego w tym wybraniu 19 sworznia 20, połączonego z dwiema szczękami części mocującej 102. Wybranie 19 jest przy tym otwarte od strony odwrotnej względem szczęk zaciskowych 4 i 5, zaś sworzeń 20 biegnie poprzecznie względem wspornika 6, przecina go w pewnym odstępie od jego tylnej powierzchni 12 i jest równoległy do osi 9. Dzięki temu suwak 10 można łatwo złożyć z obu, składających się nań części. Ponadto w stanie zmontowanym nie jest możliwe rozłączenie tego, utworzonego przez punkt 103 obrotowego osadzenia, połączenia między częścią prowadzącą 101 i 102, ponieważ odstęp pomiędzy częścią prowadzącą 101 i łożyskiem oporowym 13 nie jest wystarczająco duży, aby można było wyjąć sworzeń 20 z wybrania 19.

Aby części tych nie można było zdemontować nieumyślnie, korzystne jest, jeżeli droga przesuwu suwaka 10 i jego części prowadzącej 101 jest, jak widać na fig. 5, ograniczona występem 21 lub poszerzeniem przekroju, znajdującym się przy tym na końcu odwrotnym względem stałej szczęki zaciskowej 5. Dzięki temu suwaka 10 nie można zdjąć ze wspornika 6 i zgubić, nie może on również spaść ze wspornika 6 w punkcie 3 osadzenia obrotowego.

Ponadto na fig. 5 widać, że również przesuw kina 8 w położeniu otwartym jest ograniczony występem 22, przy czym na fig. 5 klin 8 osiągnął swoje największe przesunięcie w położeniu otwartym, w którym występ 22 opiera się na części prowadzącej 101. Dzięki temu również klin 8 nie może zostać zgubiony.

Klamra 1 służy do łączenia tarcz deskowania, umieszczonych obok siebie w jednej płaszczyźnie, zaczepiając w tym celu o krawędziowe żebra 2 lub krawędziowe elementy

185 387 kształtowe tych tarcz deskowania, przy czym krawędziowe żebra 2 przylegają bezpośrednio do siebie lub wstawiony jest pomiędzy nie element pośredni. W celu dopasowania do różnych wskutek tego odstępów lub w celu dopasowania do różnych wymiarów krawędziowych żeber 2 lub krawędziowych elementów kształtowych pierwsza, uchylna szczęka zaciskowa 4 jest przestawna w sposób ciągły względem stałej szczęki zaciskowej 5 na zaopatrzonym w obie szczęki zaciskowe 4 i 5 wsporniku 6 w kierunku jego wzdłużnego wymiaru i w tym celu jest osadzona uchylnie na suwaku 10, który ze swej strony; zwłaszcza poprzez przeciwnie skierowany ruch uchylny, może być unieruchomiony w dowolnej pozycji poprzez zakleszczenie na wsporniku 6. Pozwala to na ciągłą regulację odstępów szczęk zaciskowych 4 i 5, bez konieczności stosowania dodatkowych środków do mocowania na samym wsporniku 6 osi 9 obrotu uchylnej szczęki zaciskowej 4, które osłabiałyby wspornik 6.

185 387

Fig. 5

CO ·£

185 387

Λ

185 387

103 -

Fig. 3

185 387

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Klamra do łączenia tarcz deskowania ustawionych obok siebie w jednej płaszczyźnie, które na co najmniej dwóch, zwróconych ku sobie krawędziach, zwłaszcza na wszystkich krawędziach, mają krawędziowe elementy kształtowe, zwłaszcza krawędziowe żebra, przy czym klamra ma dwie, dociskane do odwrotnych względem siebie, wzdłużnych powierzchni mocowanych do siebie krawędziowych elementów kształtowych, zwłaszcza krawędziowych żeber, szczęki zaciskowe, wspornik, za pomocą którego połączone są szczęki zaciskowe i element uruchamiający do przechylania pierwszej szczęki zaciskowej, przy czym druga szczęka zaciskowa jest połączona ze wspornikiem pod stałym lub jednakowym kątem, zwłaszcza na stałe, zaś pierwsza szczęka zaciskowa jest przesuwna względem wspornika wzdłuż niego i uchylna w różne położenia przesuwu za pomocą klina wokół osi poprzecznej względem wspornika, znamienna tym, że uchylna pierwsza szczęka zaciskowa (4) jest osadzona uchylnie na suwaku (10), mającym część prowadzącą (101), zamocowaną przesuwnie na wsporniku (6) i część mocującą (102), uchylną względem części prowadzącej (101), zaś suwak (10) jest przestawny w sposób ciągły względem wspornika (6), i zamocowany rozłącznie na wsporniku (6) w dowolnych różnych położeniach przesuwu poprzez zakleszczenie, za pomocą klina (8), zamocowanego w otworze (11), usytuowanym w części prowadzącej (101), przy czym klin (8) ma klinową powierzchnię (8a) dociśniętą do uchylnej szczęki zaciskowej (4).
2. Klamra według zastrz. 1, znamienna tym, że część prowadząca (101) wystaje, co najmniej częściowo, poza osadzoną uchylnie na suwaku (10) szczękę zaciskową (4) w odstępie względem osi (9) obrotu, tworząc ramię dźwigni.
3. Klamra według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że uchylna szczęka zaciskowa (4) ma postać dwuramiennej dźwigni, której jedno ramię w położeniu roboczym przenosi siłę zaciskową, zaś drugie ramię wystaje jako ramię uruchamiające poza oś (9) obrotu z przeciwnej strony, przy czym z tym ramieniem uruchamiającym współpracuje klin (8).
4. Klamra według zastrz. 1, znamienna tym, że część mocująca (102), obejmuje wspornik (6) łożyskiem oporowym (13) na przedniej powierzchni (7), odwrotnej względem części prowadzącej (101), przy czym na tej przedniej powierzchni (7) szczęki zaciskowe (4, 5) wystają poza wspornik (6), zaś odstęp pomiędzy częścią prowadzącą (101) i należącym do części mocującej (102), łożyskiem oporowym (13), obejmującym wspornik (6), jest większy niż wymiar przekroju wspornika (6) w tym kierunku.
5. Klamra według zastrz. 2, znamienna tym, że odstęp osi (9) obrotu uchylnej szczęki zaciskowej (2) na części mocującej (102) od łożyska oporowego (13) przestawnego suwaka (10) jest mniejszy niż odstęp punktu jego obrotowego osadzenia od łożyska oporowego (13).
6. Klamra według zastrz. 1, znamienna tym, że otwór (11) ma kształt zbieżny klinowo, przy czym znajdujący się pomiędzy klinowymi powierzchniami klina (8) przekrój i wzdłużny wymiar mieszczącego klin (8) otworu (11) jest ustawiony w przybliżeniu równolegle do wzdłużnego wymiaru wspornika (6), zwłaszcza poza zarysem wspornika (6), na jego tylnej powierzchni (12), odwrotnej względem szczęk zaciskowych (4, 5).
7. Klamra według zastrz. 1, znamienna tym, że uchylne ramię uchylnej szczęki zaciskowej (4) obejmuje widełkowo otwór (11) na części jego długości, przy czym część mocująca (102) obejmuje z obu stron wspornik (6), na którego zewnętrznych powierzchniach osadzone są uchylnie połówki szczęki zaciskowej (4), przy czym połówki szczęki zaciskowej (4) są korzystnie połączone ze sobą - w obszarze poza częścią mocującą (102) - zwłaszcza za pomocą poprzecznego sworznia (14).
8. Klamra według zastrz. 1, znamienna tym, że wspornik (6) ma teowy przekrój, przy czym na jego poprzecznym żebrze (16) umieszczona jest stała szczęka zaciskowa (5), zaś żebro (16) jest objęte uchylną szczęką zaciskową (4), przy czym część prowadząca (101)

185 387 współpracuje z wąskim bokiem głównego żebra (17) teowego profilu, za pomocą rowka (18), obejmującego krawędź głównego żebra (17).
9. Klamra wedhig edstre.1, znamieiuia tym, że puiżct (in3t obrotowegoosigizenia zeęści mocującej (102) znajduje się na otwartym korzystnie od strony krawędzi wybraniu (19) części prowadzącej (101) w postaci osadzonego w tym wybraniu (19) sworznia (20), przy czym wybranie (19) jest otwarte od strony odwrotnej względem szczęk zaciskowych (4, 5), zaś sworzeń (20) biegnie poprzecznie względem wspornika (6), przecinając go.