PL184076B1 - Sposób wytwarzania soli słodzikowych - Google Patents

Sposób wytwarzania soli słodzikowych

Info

Publication number
PL184076B1
PL184076B1 PL96316473A PL31647396A PL184076B1 PL 184076 B1 PL184076 B1 PL 184076B1 PL 96316473 A PL96316473 A PL 96316473A PL 31647396 A PL31647396 A PL 31647396A PL 184076 B1 PL184076 B1 PL 184076B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
acid
salt
sweetening
component
salts
Prior art date
Application number
PL96316473A
Other languages
English (en)
Other versions
PL316473A1 (en
Inventor
John C. Fry
Soolingen Jacob Van
Original Assignee
Holland Sweetener Co
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Holland Sweetener Co filed Critical Holland Sweetener Co
Publication of PL316473A1 publication Critical patent/PL316473A1/xx
Publication of PL184076B1 publication Critical patent/PL184076B1/pl

Links

Classifications

    • AHUMAN NECESSITIES
    • A23FOODS OR FOODSTUFFS; TREATMENT THEREOF, NOT COVERED BY OTHER CLASSES
    • A23LFOODS, FOODSTUFFS OR NON-ALCOHOLIC BEVERAGES, NOT OTHERWISE PROVIDED FOR; PREPARATION OR TREATMENT THEREOF
    • A23L27/00Spices; Flavouring agents or condiments; Artificial sweetening agents; Table salts; Dietetic salt substitutes; Preparation or treatment thereof
    • A23L27/30Artificial sweetening agents
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07KPEPTIDES
    • C07K5/00Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K5/04Peptides containing up to four amino acids in a fully defined sequence; Derivatives thereof containing only normal peptide links
    • C07K5/06Dipeptides
    • C07K5/06104Dipeptides with the first amino acid being acidic
    • C07K5/06113Asp- or Asn-amino acid
    • C07K5/06121Asp- or Asn-amino acid the second amino acid being aromatic or cycloaliphatic
    • C07K5/0613Aspartame
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A23FOODS OR FOODSTUFFS; TREATMENT THEREOF, NOT COVERED BY OTHER CLASSES
    • A23LFOODS, FOODSTUFFS OR NON-ALCOHOLIC BEVERAGES, NOT OTHERWISE PROVIDED FOR; PREPARATION OR TREATMENT THEREOF
    • A23L27/00Spices; Flavouring agents or condiments; Artificial sweetening agents; Table salts; Dietetic salt substitutes; Preparation or treatment thereof
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A23FOODS OR FOODSTUFFS; TREATMENT THEREOF, NOT COVERED BY OTHER CLASSES
    • A23LFOODS, FOODSTUFFS OR NON-ALCOHOLIC BEVERAGES, NOT OTHERWISE PROVIDED FOR; PREPARATION OR TREATMENT THEREOF
    • A23L27/00Spices; Flavouring agents or condiments; Artificial sweetening agents; Table salts; Dietetic salt substitutes; Preparation or treatment thereof
    • A23L27/30Artificial sweetening agents
    • A23L27/31Artificial sweetening agents containing amino acids, nucleotides, peptides or derivatives
    • A23L27/32Artificial sweetening agents containing amino acids, nucleotides, peptides or derivatives containing dipeptides or derivatives
    • YGENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y10TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC
    • Y10STECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y10S426/00Food or edible material: processes, compositions, and products
    • Y10S426/804Low calorie, low sodium or hypoallergic

Landscapes

  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Polymers & Plastics (AREA)
  • Food Science & Technology (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Nutrition Science (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Seasonings (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Confectionery (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Medicinal Preparation (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Abstract

1 . Sposób wytwarzania soli slodzikowych skladajacych sie z dwóch slodzików, wychodzac ze slodzika pochodzacego z kwasu asparaginowego i pochodnej kwasu organicznego o wlasnosciach slodzika, która odpowiada mocnemu slodzi- kowi nie pochodzacemu z kwasu asparaginowego, znamienny tym, ze sposób prowadzi sie w cieklym srodowisku, które jest obojetne wobec reagentów, produktu koncowego oraz mocnego kwasu, i które pozostaje ciekle w zakresie stosowa- nych w procesie temperatur, przy czym sposób ten obejmuje nastepujace etapy: a) do cieklego srodowiska jako skladnik (i) dodaje sie slodzik pochodzacy z kwasu asparaginowego, wybrany z grupy obejmujacej aspartam (ester metylowy a-L-aspartylo-L-fenyloalaniny; APM) i inne slodziki takie jak: APM- odpowiednie estry z nizszym alkilem, estry L-aspartylo-D-seryny i L-aspartylo-D-treoniny, estry L-aspartylo-D-alaninolu i L-aspartylo-D-sennolu, 3-a-L-aspartylo-D-alaniloamido-2,2,4,4-tetra-metylotietanyloamina (alitam); b) do cieklego srodowiska jako skladnik (ii) dodaje sie sól kwasu organicznego o wlasnosciach slodzika, wybrana z grupy obejmujacej sole potasowe, sodowe, wapniowe, amonowe i sole drugo- i trzeciorzedowych amin z kwasem acesulfamowym, kwasem sacharynowym lub kwasem cykloheksylosulfaminowym, która to sól odpowiada mocnemu slodzikowi nie pochodzacemu z kwasu asparaginowego, przy czym skladnik (i) i skladnik (ii) stosuje sie w takich ilo- sciach, ze ich stosunek molowy miesci sie w zakresie od 0,2:1 do 5:1; c) do cieklego srodowiska jako skladnik (iii) dodaje sie mocny kwas, który korzystnie stanowi nieorganiczny lub or- ganiczny kwas o pKa nizszym niz pKa slodzika pochodzacego z kwasu asparaginowego, przy czym utrzymuje sie calko- wita molowa ilosc H+ mocnego kwasu równa co najmniej 25% molowej ilosci skladnika (i); po czym d) pozostawia sie, ewentualnie mieszajac, mieszanine reakcyjna na co najmniej jedna minute do kilku godzin po- zwalajac na reakcje skladników tego ukladu do momentu otrzymania co najmniej 1,0% wagowego materialu w postaci ciala stalego, a nastepnie e) wyodrebnia sie sól slodzikowa z otrzymanej mieszaniny reakcyjnej, przy czym kolejnosc etapów (a), (b) i (c) jest dowolna. PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania soli słodzikowych składających się z dwóch słodzików. W szczególności, wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania w ciekłym środowisku soli słodzikowych składających się z dwóch słodzików, wychodząc ze słodzika pochodzącego z kwasu asparaginowego i pochodnej kwasu organicznego o własnościach słodzika, która odpowiada mocnemu słodzikowi nie pochodzącemu z kwasu asparaginowego.
Sposobem według wynalazku otrzymuje się sole słodzikowe, które charakteryzują się dobrą stabilnością termiczną i niską zawartością wilgoci, i znajdują zastosowanie w kompozycjach spożywczych, produktach cukierniczych, słodyczach, gumach do żucia, itd.
Z hiszpańskiego opisu patentowego ES-A-8604766 znany jest sposób wytwarzania, na przykład soli kwasu asparaginowego wywodzących się ze słodzika aspartamu (estru metylowego α-L-aspartylo-L-fenyloalaniny; zwanego dalej również APM) i kwasu sacharynowego (1,1-ditlenku 3-okso-2,3-dihydro-1,2-benzizotiazolu). W opisie tym znajduje się również wzmianka o kwasach acesulfamowym (aceamidosulfonowym) i lukrecjowym jako potencjalnych materiałach wyjściowych. Zgodnie z tym opisem, jako pochodnej kwasu organicznego o własnościach słodzika (w praktyce dotyczy to tylko kwasu sacharynowego) używa się samego kwasu, który rozpuszcza się w metanolu, po czym dodaje do roztworu równomolową ilość aspartamu, a następnie mieszaninę ogrzewa się do temperatury 40-50°C, az do całkowitego rozpuszczenia. Z zastosowaniem próżniowej wyparki obrotowej prowadzi się odparowywanie (do otrzymania ciała stałego lub do założonego stężenia), po którym staje się możliwe odzyskiwanie soli, poprzez ewentualne wprowadzenie mieszającego się
184 076 z metanolem rozpuszczalnika organicznego, ponieważ sól nie rozpuszcza się, bądź w dodanym rozpuszczalniku, bądź w systemie rozpuszczalników.
Główną niedogodnością tego sposobu jest stosowanie kwasu organicznego. W wyniku tego, zakres stosowania jest ograniczony do wytwarzania sacharynianów, ponieważ inne możliwe kwasy organiczne o własnościach słodzików - to znaczy za wyjątkiem kwasu sacharynowego - mają zasadniczo niestabilny charakter i stąd są trudne do otrzymania.
Stwierdzono również, że słabe wyniki otrzymuje się w przypadku, kiedy sposób opisany w hiszpańskim opisie patentowym ES-A-8604766, analogiczny do wytwarzania produktów z kwasu sacharynowego, prowadzi się na bazie innego kwasu organicznego o własnościach słodzika.
Jak dotychczas, raczej nie są znane inne odpowiednie sposoby wytwarzania takich soli. Ponadto, jak to zostanie wyjaśnione w części doświadczalnej. Zgłaszający stwierdził, że sole wytworzone zgodnie ze sposobem opisanym w hiszpańskim opisie patentowym ES-A8604766, który jest ograniczony jeśli chodzi o zakres stosowania, mają stosunkowo wysoką zawartość wilgoci i ograniczoną stabilność termiczną. Dotyczy to zwłaszcza soli aspartamu i kwasu acesulfamowego wytworzonych sposobem ujawnionym w hiszpańskim opisie patentowym ES-A-8604766.
Aktualnie znana jest bardzo duża ilość mocnych słodzików. Większość z nich stanowią pochodne kwasu asparaginowego. Przykładowo, aspartam (ester metylowy α-L-aspartylo-Lfenyloalaniny, czyli APM) jest obecnie jednym z najważniejszych mocnych słodzików. Moc słodzenia APM jest około 200 razy większa niż cukru. Przykładami innych słodzików wywodzących się z kwasu asparaginowego są związki takie jak: APM-odpowiednie estry z niższym alkilem, estry L-aspartylo-D-seryny i L-aspartylo-D-treoniny (Aryoshi i inni, Buli. Chem. Soc. Jap., 47, 326 (1974), estry L-aspartylo-D-alaninolu i L-aspartylo-D-serinolu (US-A3971822), 3-α-L-aspartylo-D-alaniloamido-2,2,4,4-tetra-metylotietanyloamina (alitam; EP-A0034876; w przybliżeniu 2000 razy słodszy od cukru) oraz wiele innych.
Dodatkowo znanych jest wiele innych syntetycznych mocnych słodzików, które nie wywodzą się z kwasu asparaginowego, ale z innych kwasów organicznych. W niniejszym opisie wynalazku, te ostatnie określane są jako kwasy organiczne o własnościach słodzika. Przykładami są od dawna znane słodziki acesulfam-K (2,2-ditlenek 6-metylo-1,2,3oksatiazyno-4(3K)-onu, zwany dalej w niniejszym tekście AceK; 200 razy słodszy niż cukier; US-A-3689486), sacharyna-Na (2,3-dihydro-3-oksobenzizosulfonazol sodowy; 300 razy słodszy niż cukier) i cyklamat-Na (cykloheksylosulfaminian sodu; 30 razy słodszy niż cukier). Odpowiednie własności słodzące mają zwłaszcza sole sodowe, wapniowe i potasowe omawianych kwasów. Słodziki te, podobnie jak AMP, stosowane są w dużych ilościach do słodzenia artykułów spożywczych takich jak napoje bezalkoholowe, produkty dietetyczne, gumy do żucia, produkty cukiernicze, słodycze, itd. Same kwasy organiczne o własnościach słodzików, są mniej odpowiednie jako słodziki, ponieważ są one, bądź niestabilne, bądź wykazują mniej odpowiedni profil smakowy. Ponadto kwasy organiczne o własnościach słodzików są słabo rozpuszczalne w wodzie.
Należy zauważyć, że możliwości stosowania mocnych słodzików w różnych produktach mogą być ograniczone z powodu ich chemicznej i/lub termicznej niestabilności podczas wytwarzania i/lub składowania końcowych produktów zawierających tego typu słodziki. Przykładowo, termiczna stabilność słodzików będzie stanowiła ważne kryterium w wyborze słodzika stosowanego w produktach cukierniczych. Użycie, na przykład, aspartamu lub jego pochodnych w tego rodzaju zastosowaniach jest ograniczone z powodu ich stosunkowo niekorzystnej termicznej stabilności. W tym kontekście, w amerykańskim opisie patentowym USA-4439460, kol. 1, wiersz 30, zauważono, że znane dotychczas sole aspartamu na ogół mają tę niedogodność, że ich stabilność termiczna nie jest taka jaka być powinna, dlatego też nie są one powszechnie stosowane. Ponadto stwierdzono, że tylko specyficzne siarczanowe (SO4= i organosiarczanowe (RSO3') sole aspartamu mają wystarczającą stabilność termiczną.
W hiszpańskim opisie patentowym ES-A-8604766 stwierdzono, że sole na bazie dwóch mocnych słodzików mogą mieć synergiczne własności słodzące, bez gorzkiego smaku kwasu,
184 076 zarówno w postaci ciała stałego jak i po ich rozpuszczeniu, jak również taką zaletę, jak dobrą szybkość rozpuszczania, ale jak dotychczas sole takie nie znalazły praktycznego zastosowania z powodu ich ograniczonej dostępności i ograniczonej termicznej stabilności.
Stąd też wynika potrzeba zapewnienia bardziej uniwersalnego, prostszego sposobu wytwarzania soli słodzikowych składających się z dwóch słodzików, utworzonych ze słodzika wywodzącego się z kwasu asparaginowego i kwasu organicznego odpowiadającego mocnemu słodzikowi, który nie jest pochodną kwasu asparaginowego, sposobu umożliwiającego otrzymanie soli słodzikowych w termicznie stabilnej formie i o niskiej zawartości wilgoci, bez wymienionych wyżej wad, a zwłaszcza bez ograniczenia tego rodzaju, że sposób wytwarzania musi być oparty na kwasie organicznym.
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania w ciekłym środowisku soli słodzikowych składających się z dwóch słodzików, wychodząc ze słodzika pochodzącego z kwasu asparaginowego i pochodnej kwasu organicznego o własnościach słodzika, która odpowiada mocnemu słodzikowi nie pochodzącemu z kwasu asparaginowego, charakteryzujący się tym, że sposób prowadzi się w ciekłym środowisku, które jest obojętne wobec reagentów, produktu końcowego oraz mocnego kwasu, i które pozostaje ciekłe w zakresie stosowanych w procesie temperatur, przy czym:
a) do ciekłego środowiska jako składnik (i) dodaje się słodzik pochodzący z kwasu asparaginowego, wybrany z grupy obejmującej aspartam (ester metylowy α-L-aspartylo-Lfenyloalaniny; APM) i inne słodziki takie jak: APM-odpowiednie estry z niższym alkilem, estry L-aspartylo-D-seryny i L-aspartylo-D-treoniny, estry L-aspartylo-D-alaninolu i L-aspartylo-D-serinolu, 3-α-L-aspartylo-D-alaniloamido-2,2,4,4-tetra-metylotietanyloamina (alitam);
b) do ciekłego środowiska jako składnik (ii) dodaje się sól kwasu organicznego o własnościach słodzika, wybraną z grupy obejmującej sole potasowe, sodowe, wapniowe, amonowe i sole drugo- i trzeciorzędowych amin z kwasem acesultamowym, kwasem sacharynowym lub kwasem cykloheksylosulfaminowym, która to sól odpowiada mocnemu słodzikowi nie pochodzącemu z kwasu asparaginowego, przy czym składnik (i) i składnik (ii) stosuje się w takich ilościach, że ich stosunek molowy mieści się w zakresie od 0,2:1 do 5:1;
c) do ciekłego środowiska jako składnik (iii) dodaje się mocny kwas, który korzystnie stanowi nieorganiczny lub organiczny kwas o pK, niższym niż pK„ słodzika pochodzącego z kwasu asparaginowego, przy czym utrzymuje się całkowitą molową ilość H+ mocnego kwasu równą co najmniej 25% molowej ilości składnika (i); po czym
d) pozostawia się, ewentualnie mieszając, mieszaninę reakcyjną na co najmniej jedną minutę do kilku godzin pozwalając na reakcję składników tego układu i otrzymując sól słodzikową, przy czym przynajmniej pod koniec etapu (d) w mieszaninie reakcyjnej otrzymuje się co najmniej 1,0% wagowy materiału w postaci ciała stałego, a następnie
e) wyodrębnia się sól słodzikową z otrzymanej mieszaniny reakcyjnej, przy czym kolejność etapów (a), (b) i (c) jest dowolna.
Korzystnie składnik (i) i składnik (ii) stosuje się w takich ilościach, że ich stosunek molowy mieści się w zakresie od 0,5:1 do 2:1, a korzystniej ich stosunek molowy wynosi około 1:1.
Ciekłe środowisko wybiera się z grupy obejmującej wodę, mniej lub bardziej polarne rozpuszczalniki organiczne, apolarne rozpuszczalniki organiczne, jak również mieszanki mieszających się z wodą i nie mieszających się z wodą rozpuszczalników oraz mieszaniny ze składników wyżej wymienionych cieczy, w tym środowiska wodne. Korzystnie jako ciekłe środowisko stosuje się środowisko wodne, a zwłaszcza wodę.
Mocny kwas wybiera się z grupy obejmującej kwas chlorowodorowy, kwas siarkowy lub kwas fosforowy i stosuje się go w etapie (c) w postaci ewentualnie stężonego roztworu mocnego kwasu lub, jeśli kwasem jest kwas chlorowodorowy, w postaci gazowego HCl.
Korzystnie utrzymuje się całkowitą molową ilość H+ mocnego kwasu równą równomolowej ilości składnika (i).
Korzystnie do ciekłego środowiska wprowadza się jeden lub dwa spośród trzech składników (i), (ii) i (iii), a następnie dodaje się składnik lub składniki, którego tam jeszcze nie ma.
184 076
Wskazane jest, aby dodawanie składnika lub składników, których jeszcze nie ma w środowisku prowadzić stopniowo.
Korzystnie do środowiska wodnego najpierw wprowadza się sól składnika (i) z mocnym kwasem oraz składnik (iii).
Korzystnie sól organicznego kwasu o własnościach słodzika, którą stosuje się w etapie (b), stanowi produkt in situ reakcji kwasu organicznego o własnościach słodzika z zasadą.
Korzystnie w etapie (c) dodaje się część mocnego kwasu, a w etapie (d) dodaje się stopniowo pozostałą, część mocnego kwasu.
Reakcję składników w etapie (d) prowadzi się w podwyższonej temperaturze, a zwłaszcza w zakresie temperatur 40-70°C, po czym otrzymany układ stopniowo schładza się do temperatury w zakresie 0-20°C.
Sól słodzikową wyodrębnia się w etapie (e) przez oddzielenie soli słodzikowej w postaci produktu już wytrąconego z ciekłego środowiska lub przez krystalizację i oddzielenie soli słodzikowej znanym sposobem od ciekłego środowiska po oddzieleniu jakiejkolwiek wytrąconej soli nieorganicznej, która się utworzyła, przy czym wybór zależy od wybranego ciekłego środowiska.
Wyodrębnioną w etapie (e) sól słodzikową, następnie przemywa się i suszy znanymi sposobami i ewentualnie rekrystalizuje się i/lub oczyszcza dalej znanymi sposobami.
Sól kwasu organicznego, która odpowiada mocnemu słodzikowi nie pochodzącemu z kwasu asparaginowego, wybiera się spośród grupy obejmującej sole potasowe, sodowe, wapniowe, amonowe i sole drugo- i trzeciorzędowych amin.
Korzystnie jako słodzik pochodzący z kwasu asparaginowego stosuje się aspartam lub alitam.
W sposobie według wynalazku stosuje się kwas organiczny, który odpowiada mocnemu słodzikowi nie pochodzącemu z kwasu asparaginowego, wybrany z grupy obejmującej kwas aceamidosulfonowy, kwas sacharynowy lub kwas cykloheksanoamidosulfonowy.
Stwierdzono nieoczekiwanie, że sole słodzikowe składające się z dwóch słodzików otrzymywane sposobem według wynalazku mają termicznie stabilną postać i niską zawartość wilgoci.
Dzięki wynalazkowi dostępny staje się prosty, możliwy do powszechnego stosowania sposób wytwarzania soli słodzikowych, bez dotychczasowej niedogodności związanej z niestabilnością większości dostępnych kwasów organicznych o własnościach słodzika, które mogłyby być stosowane jako materiały wyjściowe.
W jednym z pierwszych akapitów tego opisu wynalazku została już przedstawiona niewyczerpująca lista słodzików wywodzących się z kwasu asparaginowego, które mogą być stosowane jako materiały wyjściowe w ramach niniejszego wynalazku. Substancje te stanowią składnik (i) lub materiał wyjściowy (i), przy czym szczególnie korzystne w tej grupie związków jako materiały wyjściowe są aspartam i alitam. Produkty wytworzone na ich bazie, sposobem według obecnego wynalazku, mają bardzo dobre właściwości, szczególnie jeśli chodzi o smak, niską zawartość wilgoci i termiczną stabilność.
Wyżej zostały przedstawione również niewyczerpujące przykłady soli organicznych kwasów o własnościach słodzika, które są mocnymi słodzikami nie wywodzącymi się z kwasu asparaginowego i mogą być stosowane jako materiały wyjściowe w ramach niniejszego wynalazku. Poniżej, substancje te będą stanowiły składnik (ii) lub materiał wyjściowy (ii), przy czym stosowane w sposobie według niniejszego wynalazku, sole organicznych kwasów o własnościach słodzika, korzystnie, wybiera się spośród grupy obejmującej sole potasowe, sodowe, wapniowe, amonowe i sole drugorzędowych lub trzeciorzędowych amin. Szczególnie korzystne materiały wyjściowe stanowią odpowiednie sole kwasów organicznych z grupy obejmującej kwas aceamidosulfonowy, sacharynowy lub kwas cykloheksanoamidosulfonowy.
Materiały wyjściowe (i) i (ii), w sposobie według niniejszego wynalazku, nie muszą być stosowane w suchej lub potencjalne suchej formie. Tak więc, możliwe jest, na przykład stosowanie mokrych kryształów otrzymanych w procesie wytwarzania słodzika wywodzącego się z kwasu asparaginowego, na przykład 2-6% wag. zawiesiny APM w wodzie lub mokrej
184 076 pasty krystalicznej APM o zawartości wilgoci, na przykład 30-70% wag., którą otrzymuje się w kolejnym etapie procesu po rozdzieleniu frakcji ciało stałe/ciecz z zastosowaniem wirówek lub innych technik rozdzielania. Możliwe jest również stosowanie jako materiału wyjściowego, wodnych zawiesin zawierających czynnik dyspergujący, na przykład 10-70% zawiesiny wodnej APM, takiej jaka jest handlowo dostępna w Nutra Sweet Cusrom Liquid®.
W zasadzie, sposób według niniejszego wynalazku może być przeprowadzony w dowolnym środowisku ciekłym. Dla specjalistów jest oczywiste, że w stosowanych warunkach reakcyjnych środowisko jest inertne w stosunku do stosowanych materiałów wyjściowych i wytwarzanych produktów ( to znaczy, , że nie reaguje z nmii w i^j^o^<^b nieodwaacabiy) . Środowisko ciekłe, w rozumieniu niniejszego zgłoszenia, oznacza dowolne środowisko, które jest względnie obojętne w stosunku do reagentów (składników (i) i (ii) stosowanych jako materiały wyjściowe), produktu końcowego i mocnego kwasu i które jest ciekłe w zakresie stosowanych w procesie temperatur. Jeśli podczas jednego lub kilku etapów procesu i w zależności od wybranego środowiska ciekłego, występuje w nim ciało stałe, które składa się z jednego lub kilku materiałów wyjściowych (i) i (ii) i/lub poszukiwanej soli słodzikowej lub soli nieorganicznej utworzonej podczas procesu, to w ramach niniejszego zgłoszenia używa się również terminu-zawiesina. W sposobie według niniejszego wynalazku, zawiesina będzie występowała w wielu przypadkach. Nie stanowi to jednak utrudnienia w sposobie według niniejszego wynalazku. Jest nawet korzystne, jeśli w mieszaninie reakcyjnej po etapie (d) jest co najmniej 1,0% wag. ciała stałego. Stąd też, zazwyczaj, zawiesina taka zawiera co najmniej 1,0% wag. ciała stałego w stosunku do całkowitej wagi ciekłego środowiska i materiałów wyjściowych i mocnego kwasu. Jednakże, wyższa zawartość ciał stałych jest również możliwa. Zawiesina może na przykład zawierać do 50 lub nawet 60% wag. ciał stałych, w stosunku do całkowitej wagi ciekłego środowiska i materiałów wyjściowych i mocnego kwasu, co nie powoduje niemożności mieszania. Stąd też trudno jest określić precyzyjnie górną granicę zawartości ciał stałych. Określa się ją w sposób praktyczny, mając na uwadze możliwość mieszania i lepkość systemu, podczas przebiegu i w końcowej fazie procesu. Specjaliści mogą z łatwością to ustalić. Mieszanie systemu może być ewentualnie poprawione przez wprowadzenie czynnika dyspergującego, na przykład heksaetylocelulozy (HEC). W zależności od rodzaju ciekłego środowiska i wybranych parametrów procesowych, sposób według niniejszego wynalazku można również przeprowadzić całkowicie lub częściowo w roztworze, tzn. pod nieobecność ciała stałego (ciał stałych).
Tym niemniej, mając na uwadze duże objętości otrzymywanego produktu końcowego i wysoką jego czystość, korzystnie, proces prowadzi się w takich warunkach, aby ilość ciała stałego w systemie reakcyjnym wynosiła co najmniej 1,0% wag., ewentualnie już przed etapem (c), ale na pewno pod koniec etapu (d). Ciałem stałym nie musi być sama poszukiwana sól słodzikowa, ale w zależności od rodzaju wybranego środowiska ciekłego, może nim również być sól nieorganiczna. Zostanie to wyjaśnione bardziej szczegółowo poniżej.
Ze względów praktycznych i ekonomicznych, środowisko ciekłe wybiera się zwłaszcza z grupy obejmującej wodę, mniej lub bardziej polarne rozpuszczalniki organiczne, takie jak na przykład niższe alkohole (1-8 atomów węgla) lub ketony, takie jak aceton lub metyloizobutyloketon (MIBK) lub halogenowane węglowodory o 1-6 atomach węgla lub estry (np. octan etylu) lub etery, takie jak metylo-t-butyloeter (MTBE), eter dibutylowy, eter dietylowy i tetrahydrofuran i niepolarne rozpuszczalniki organiczne, takie jak alkany (np. pentan, heksan, cykloheksan, eter naftowy), aromaty (np. toluen lub benzen), jak również mieszające się z wodą rozpuszczalniki lub rozpuszczalniki, które się z wodą nie mieszają, takie jak na przykład zmieszane w odpowiednich proporcjach roztwory metanolu i metyloetyloketonu (MEK), MIBK lub MTBE lub inne mieszaniny składników spośród wyżej wymienionych cieczy, w tym środowiska wodne. Jeśli ciekłe środowisko składa się w większej części z wody, na przykład jeśli woda stanowi co najmniej 50% całkowitej wagi ciekłego środowiska, to w ramach niniejszego wynalazku traktuje się je jako środowisko wodne. Ciekłe środowisko może, ewentualnie, już zawierać pewną ilość mocnego kwasu, składnika (iii).
184 076
Stosowane ciekłe środowisko, korzystnie, jest środowiskiem wodnym. Z jednej strony jest to korzystne, ponieważ wówczas, jeśli stosuje się sole metali alkalicznych (ziem alkalicznych) organicznych kwasów o własnościach słodzika, to występujące w końcowej fazie procesu sole nieorganiczne pozostają w roztworze, podczas gdy poszukiwana sól słodzikowa może być odzyskiwana bezpośrednio w postaci stałej ze środowiska wodnego. Jeśli sposób według niniejszego wynalazku przeprowadza się w środowisku wodnym, z zasady otrzymuje się zawiesinę już po dodaniu składnka (i) i głównie ciała stałe będą również w końcowej fazie procesu, dlatego też sposób prowadzenia procesu w środowisku wodnym może być często nazywany procesem „konwersji zawiesiny”. W kategoriach bardziej ogólnych, aby przedstawić prawdziwie procesy zachodzące w sposobie według niniejszego wynalazku, w zależności od czynników takich jak wybrane ciekłe środowisko, przebieg reakcji całkowicie lub w ogromnym stopniu pod nieobecność ciał stałych i kiedy to poszukiwana sól słodzikowa pozostaje na przykład w roztworze, sposób może być również nazwany „procesem transzamiany w sól”. Jeśli konwersja według niniejszego wynalazku zachodzi, na przykład w metanolu (etanolu), to w końcowej fazie procesu wytrąca się nieorganiczny kwas, a tworząca się sól słodzikowa na ogół pozostaje w roztworze. W tym przypadku, również sposób można nazwać „procesem konwersji zawiesiny”.
Wyodrębnianie na etapie (e), poszukiwanej soli słodzikowej z mieszaniny reakcyjnej prowadzi się na drodze rozdziału ciało stałe-ciecz. Jeśli sama sól słodzikowa, w końcowej fazie etapu (d), jest w postaci ciała stałego, rozdział ciało stałe-ciecz można prowadzić bezpośrednio, ewentualnie po zatężeniu mieszaniny reakcyjnej do pewnej objętości, przez częściowe odparowanie ciekłego środowiska, korzystnie pod zmniejszonym ciśnieniem. Jeśli sól słodzikowa znajduje się w końcowej fazie etapu (d) w roztworze, a sól nieorganiczna jest w postaci ciała stałego, co ma miejsce, na przykład kiedy proces zachodzi w metanolu (etanolu), najpierw można usunąć sól nieorganiczną poprzez rozdział ciało stałe-ciecz, po czym sól słodzikowa wykrystalizowuje z filtratu w wyniku chłodzenia lub przez dodatek drugiego ciekłego medium, ewentualnie w połączeniu z całkowitym usunięciem ciekłego środowiska (np., poprzez suszenie rozpryskowe) lub etap zatężania, podczas którego roztwór częściowo odparowuje się do momentu wytrącenia osadu. Wytrąconą wówczas sól słodzikową, odzyskuje się na drodze rozdziału ciało stałe-ciecz. Następnie, otrzymaną sól słodzikową, ewentualnie, suszy się. A zatem, selektywna krystalizacja soli słodzikowej może mięć zasadniczo miejsce we wszystkich przypadkach.
Zgodnie ze sposobem według niniejszego wynalazku, w procesie konwersji zawiesiny, nie jest konieczne usuwanie całości lub części utworzonej soli nieorganicznej. Poprzez dobór odpowiedniego środowiska ciekłego, w taki sposób, że rozpuszczalność zarówno tworzącej się soli słodzikowej jak i soli nieorganicznej jest stosunkowo duża, nawet w temperaturze 2040°C, otrzymana mieszanina reakcyjna może być, po prostu bezpośrednio, na przykład, suszona rozpryskowo. Stosunkowo wysoką rozpuszczalność zarówno tworzącej się soli słodzikowej jak i soli nieorganicznej, można uzyskać przez zastosowanie kombinacji rozpuszczalników, takiej jak na przykład system woda/metanol (etanol) o wysokiej zawartości metanolu (etanolu), przykładowo od około 60 do około 95% obj. Specjalista może z łatwością określić warunki, w których proces suszenia rozpryskowego może być przeprowadzony bez (wcześniejszego lub pośredniego) usuwania soli nieorganicznej.
Z drugiej strony, wodne środowisko jest korzystne jako ciekłe środowisko, ponieważ stwierdzono, że sole słodzikowe otrzymywane w wodnym środowisku zazwyczaj mają najlepsze własności, a zwłaszcza jeśli chodzi o zawartość wilgoci i termiczną stabilność. Najkorzystniejszym środowiskiem wodnym jest sama woda, również dlatego, że w wodzie można otrzymać duże kryształy, które są korzystne w procesie rozdzielania ciało stałe-ciecz. Jak to zostanie dalej wyjaśnione, jeśli sposób według niniejszego wynalazku przeprowadza się w wodzie jako ciekłym środowisku, to w szczególności sól słodziko wą aspartam i kwas acesulfamowy, otrzymuje się w nowej, bardzo odpowiedniej modyfikacji krystalicznej. Ponadto, woda jest szczególnie odpowiednia jako ciekłe środowisko, ponieważ, poza bardzo niewielką ilością cieczy, w produkcie końcowym nie występuje żadna pozostałość rozpuszczalnika organicznego. Sposób według niniejszego wynalazku można prowadzić zarówno w wodnym
184 076 środowisku, jak i w środowisku o bardziej organicznej naturze, również kiedy sole amin lub sole amonowe kwasów organicznych są stosowane jako materiały wyjściowe.
Stężenia składników (i) oraz (ii), zazwyczaj stosowanych w ciekłym środowisku, nie są krytyczne w bardzo szerokim zakresie. Oczywiście, ze względów ekonomicznych, korzystne będą wyższe stężenia, również w przypadku kiedy w systemie jest ciało stałe, na przykład w ilości większej niż 10% wag., a zwłaszcza 30-50% wag. lub nawet w wyższych stężeniach, na przykład 60% wag. Ponadto, jest zrozumiałe, że korzystne są możliwie najwyższe stężenia, nie tylko w tak zwanym „procesie konwersji zawiesiny”, ale również jeśli proces w wybranym ciekłym środowisku i z wybraną temperaturą procesu, zachodzi całkowicie lub częściowo w roztworze.
Stosunek ilości materiałów wyjściowych (i) i (ii) w sposobie według niniejszego wynalazku, może zmieniać się w szerokich granicach. Z zasady, stosunek molowy substancji (i) do (ii) może być dobierany w zakresie 0,2:1 - 5:1, korzystnie w zakresie 0,5:1 - 2:1. W wymienionym zakresie jest bardzo prawdopodobne, przy odpowiednim doborze kombinacji materiałów wyjściowych (i) i (ii), mocnego kwasu, ciekłego środowiska i innych parametrów, ewentualne uzyskanie soli słodzikowej w postaci ciała stałego, która rzeczywiście stanowi sól 1:1, słodzika pochodzącego z kwasu asparaginowego i kwasu organicznego o własnościach słoikżka. Poimmo, że stossudd molowe skkaaników (i) i (ii) odł^ic^g^ają. od stosunku 1:1, to jednak głównie otrzymuje się sól o stosunku molowym 1:1, jeśli ciekłe środowisko dobierze się tak, że bądź a) składnik (i) lub (ii), ten który był materiałem wyjściowym ttotowcnym w nadmiarze, po zakończeniu procesu pozostaje w roztworze, a sól słodzikowa wytrąca się w postaci osadu lub b) sól słodzikowa pozostaje w roztworze, podczas gdy składnik (i) lub (ii), ten który zastosowano w nadmiarze, jest w postaci ciała stałego. Wariant a) ma miejsce, na przykład w wodnym środowisku, a wariant b) na przykład w metanolu (etanolu).
Korzystnie, ilości składników (i), (ii) oraz (iii) dobiera się tak, aby otrzymany produkt (sól słodzikowa) zawierał zasadniczo, tzn. co najmniej 90% wag., a zwłaszcza co najmniej 95% wag., licząc na suchą masę, poszukiwanej soli słodzikowej. Należy nadmienić, że obecność soli nieorganicznej, nawet w ilościach do około 15% wag., w stosunku do soli słodzikowej, nie powoduje jakichkolwiek zakłóceń.
Z powodu stechiometrii tworzema soli i ekonomiki procesu, stosunek ilości materiałów wyjściowych (i) i (ii) wynosi, korzystnie, 1:1 (molowo). Specjalista może, poprzez celowe działanie przy odpowiednim doborze stosowanych ilości i stosunków pomiędzy składnikami (i) i (ii)i jik rówmieżi co zostanie wyjaśnione w da^zej , mocnego kwasg otrzymać sói slodzikową w postaci ciała stałego po zakończeniu procesu, również z częścią jednego ze składników (i) lub (ii) w postaci ciała stałego, aby wytworzyć bardzo specjalny smak lub profil stabilności.
Efekty osiągane poprzez próby zapewnienia obecności nadmiaru materiału wyjściowego w końcowym produkcie nie są identyczne z efektami uzyskiwanymi w przypadku kombinacji różnych słodzików w pewnych ilościach, ale mogą być może najlepiej z nimi porównywalne. Stosowanie kombinacji (mieszanek) mocnych słodzików (co może prowadzić na przykład do obustronnego wzmocnienia mocy słodzącej (synergizm)) lub mieszanek z innymi składnikami, w celu polepszenia profilu smakowego lub wyeliminowania gorzkiego posmaku lub innych niepożądanych zjawisk, jako takie znane jest w praktyce. Taką kombinację słodzików na ogół uzyskuje się poprzez zmieszanie poszczególnych składników. Główną niedogodnością takich kombinacji słodzików w postaci ciał stałych jest możliwość rozdzielania się składników.
Ilekroć w niniejszym tekście mówi się o mieszaniu, oznacza to, że system jest co najmniej częściowo utrzymywany w ruchu, poprzez na przykład mieszanie lub wstrząsanie, w takim stopniu, że uzyskuje się stosunkowo homogeniczne rozprowadzenie różnych składników systemu i zapobiega się lokalnie zbyt wysokim, niepożądanym stężeniom mocnego kwasu, co może zwiększać ryzyko niepożądanych reakcji ubocznych, takich jak hydroliza. Tym niemniej, nie ma potrzeby bardzo silnego mieszania, przy czym jego intensywność jest również zdeterminowana gęstością i możliwością mieszania zawiesiny, występującej w jakimkolwiek momencie procesu. Z zasady, wymagane jest tylko słabe mieszanie, a nawet
184 076 bez mieszania możliwe jest otrzymywanie dobrych wyników, prawdopodobnie również dlatego, że krystalizacja zachodząca podczas trans-zamiany w sól, przebiega nawet lepiej bez mieszania, zwłaszcza kiedy prowadzi się proces w środowisku wodnym. W przypadku, kiedy mocny kwas jest wprowadzany stopniowo, nie jest potrzebne żadne mieszanie, a jeśli już to bardzo słabe. Co więcej, jeśli pracuję się z zawiesiną, z reguły występuje nagłe gęstnienie zawiesiny podczas szybkiego dodawania mocnego kwasu, co również utrudnia mieszanie zawiesiny.
Trans-zamiana w sól, według niniejszego wynalazku, na ogół zachodzi stosunkowo szybko. W zasadzie, wystarczająca jest co najmniej jednominutowa reakcja składników na etapie (d), nawet w temperaturze pokojowej, aby osiągnąć pełną konwersję, również kiedy proces przebiega jako „reakcja konwersji zawiesiny”.
Odpowiednimi mocnymi kwasami, które mogą być stosowane w ramach niniejszego wynalazku, są na ogół kwasy organiczne lub nieorganiczne o pK, niższym niż pK, słodzika pochodzącego z kwasu asparaginowego. Tym niemniej, korzystnie wybiera się je z grupy obejmującej kwas chlorowodorowy, kwas siarkowy lub kwas fosforowy. Mocny kwas stosowany na etapie (c), składnik (iii), może być wprowadzany w postaci roztworu (od rozcieńczonego do bardzo stężonego) mocnego kwasu w ciekłym środowisku, takim jakie jak stosowane w ramach niniejszego wynalazku. W szczególności, mocny kwas stosuje się jako roztwór w tym samym ciekłym środowisku jakie jest stosowane w procesie. Jeśli jako mocny kwas stosuje się kwas chlorowodorowy, można go wprowadzać również na etapie (c), jako gazowy HCl.
Na etapie (c), dodaje się co najmniej część mocnego kwasu, ale dalsze wprowadzanie może mieć również miejsce, korzystnie stopniowo, podczas etapu (d).
Zazwyczaj stosowana, podczas etapów (a) - (c), łączna ilość mocnego kwasu, kiedy to ewentualnie część mocnego kwasu może nawet już być w ciekłym środowisku, oraz na etapie (d), kiedy to wprowadzanie mocnego kwasu odbywa się stopniowo, nie jest krytyczna w bardzo szerokim zakresie i na ogół wynosi co najmniej 25% (w równoważnikach H+) ilości składnika (i). W przypadku kiedy całkowita, stosowana ilość mocnego kwasu jest mniejsza niż równoważnikowa (w H+), w stosunku do słodzika pochodzącego z kwasu asparaginowego, 100% konwersja tej ostatniej substancji do poszukiwanej soli słodzikowej nie będzie możliwą, także oprócz utworzonej soli słodzikowej w postaci ciała stałego, również część tej substancji może pozostać w końcowym produkcie jako ciało stałe.
Nie ma również zastrzeżeń, jeśli chodzi o wyższą ilość mocnego kwasu niż 100% (w równoważnikach H+ w stosunku do ilości składnika (i). Nadmiar mocnego kwasu pozostaje wówczas na ogół w roztworze. Jednakże, nie dobiera się tak dużej ilości mocnego kwasu, aby pH systemu reakcyjnego spadało do poziomu, kiedy to zachodzą niepożądane reakcje uboczne, takie jak hydroliza. W przypadku, kiedy całkowita stosowana ilość mocnego kwasu jest większa od równoważnikowej (w H+) w stosunku do słodzika pochodzącego z kwasu asparaginowego, jest to mniej akceptowalne z ekonomicznego punktu widzenia, z powodu zbędnego, dużego zużycia mocnego kwasu i jego neutralizacji, itd., wymaganej na którymkolwiek z dalszych etapów procesu. Jeśli obecność jakiejkolwiek pozostałości AceK w otrzymanym stałym produkcie jest uważana za niepożądaną, na przykład ze względu na profil smakowy, co może mieć miejsce w przypadku, kiedy stosuje się nadmiar soli acesulfamu (np. AceK) w stosunku do AMP podczas wytwarzania soli aspartamacesulfam, poleca się wówczas dobranie mocnego kwasu w ilości (w H+) co najmniej równoważnikowej w stosunku do ilości stosowanego AceK. Jak to już wyjaśniono, zależy to częściowo od wybranego ciekłego środowiska.
Kolejność dozowania poszczególnych składników (i), (ii) i mocnego kwasu (iii), nie wydaję się być krytyczna. W zależności od wskazań, można wybrać dowolną kolejność dozowania do ciekłego środowiska, bez zasadniczego wpływu na otrzymywany produkt. Tym niemniej, poleca się dozowanie jednego z trzech składników (i), (ii) i (iii), korzystnie mocnego kwasu, do innych składników wprowadzonych uprzednio do ciekłego środowiska. Ewentualnie, dwa z trzech składników mogą być dodawane jednocześnie do ciekłego środowiska. I tak, na przykład w wytwarzaniu soli aspartam-kwas acesulfamowy, jednocześnie dodaje się aspartam i mocny kwas lub alternatywnie acesulfam-K i mocny kwas. W tym ostatnim przy184 076 padku, można je dodawać zarówno oddzielnie jak i w postaci mieszaniny. Dodawanie składnika (składników) jeszcze nie wprowadzonego, korzystnie prowadzi się stopniowo.
Ilekroć w niniejszym tekście mówi się o stopniowym dodawaniu jednego lub kilku składników, w jednym lub kilku etapach (a), (b), (c) lub (d), a zwłaszcza jeśli chodzi o dodawanie mocnego kwasu, należy przez to rozumieć, że składnik ten jest dodawany do systemu powoli, w okresie czasu od 5 minut do 2 godzin, w sposób ciągły lub małymi porcjami, w zależności od stężenia w systemie i całkowitej wprowadzanej ilości i w ten sposób zapobiega się niepożądanym, zbyt wysokim stężeniom lokalnym, w szczególności mocnego kwasu. Specjaliści, mogą to z łatwością ustalić na drodze optymalizacji.
W szczególnie korzystnym sposobie wykonania według niniejszego wynalazku, składniki (i) i (iii) nie są dodawane oddzielnie, ale rozpoczyna się od dodania soli słodzika pochodzącej z kwasu asparaginowego z mocnym kwasem, na przykład soli APM.HC1. Korzystnie, dodaje się ją w ilości powyżej granicy rozpuszczalności soli. Następnie, dodaje się składnik (ii), w wyniku czego składniki występujące w systemie reagują w ciągu co najmniej jednej minuty, co prowadzi do wytworzenia poszukiwanej soli słodzikowej. Możliwe jest również postępowanie odwrotne, to znaczy wprowadzenie jako pierwszego składnika (ii), a następnie soli słodzika pochodzącej z kwasu asparaginowego z mocnym kwasem. Jeśli, zgodnie ze szczególnie korzystnym sposobem wykonania niniejszego wynalazku, reakcję prowadzi się w środowisku wodnym, wykorzystuje się „proces konwersji zawiesiny”, co oznacza, że stosuje się stężenia co najmniej wyższe niż 3,5% wag., a zwłaszcza jeszcze wyższe, na przykład wyższe niż 10% wag., a nawet wyższe niż 30%wag., na przykład 50% wag.
Należy nadmienić, że sposób opisany wCA-A-1027113 jest o tyle podobny do szczególnie korzystnego sposobu wykonania według niniejszego wynalazku, że prowadzi się go w środowisku wodnym, ale nie można go z nim porównywać, ponieważ zgodnie z kanadyjskim opisem patentowym, proces ten powinien być prowadzony w niskich stężeniach, w przybliżeniu maksymalnie około 2,5% wag., ponieważ wszystkie reagenty muszą, być w roztworze. Ponadto, z powodu usuwania rozpuszczalnika, ten ekonomicznie nieatrakcyjny proces prowadzi do końcowego produktu zawierającego poniżej 90% poszukiwanej soli słodzikowej. Stąd też sposób ten jest mniej odpowiedni.
W innym, odpowiednim sposobie wykonania, stosowana na etapie (b) sól kwasu organicznego o własnościach słodzika, wytwarza się in situ, poprzez reakcję kwasu organicznego o własnościach słodzika z zasadą. Odpowiednimi zasadami są wodorotlenki amonu i/lub metali alkalicznych (ziem alkalicznych), jak również pierwsze-, drugo- i trzeciorzędowe aminy oraz amoniak.
Sposób według niniejszego wynalazku w zasadzie można przeprowadzić w dowolnej, odpowiedniej temperaturze w zakresie od -20 do +90°C, pod warunkiem, że system pozostaje ciekły w tym zakresie temperatur i nadaje się do mieszania. W zbyt niskich temperaturach, w środowisku wodnym, istnieje ryzyko zamarzania, natomiast w temperaturach zbyt wysokich, również w środowisku wodnym, może zachodzić w znacznym stopniu rozkład materiałów wyjściowych i produktów, na przykład hydroliza estrów. Jeśli cały proces prowadzi się w temperaturze otoczenia, otrzymuje się dobre wyniki, również jeśli chodzi o stabilność termiczną i niską zawartość wilgoci w otrzymanym, ewentualnie stałym produkcie. Tym niemniej, etap (d), korzystnie prowadzi się w podwyższonej temperaturze, a zwłaszcza w zakresie temperatur 40-70°C, po którym to etapie układ schładza się stopniowo do temperatury 0-20°C, ponieważ zgodnie z tym sposobem wykonania, a zwłaszcza kiedy konwersję prowadzi się w środowisku wodnym, otrzymuje się wówczas sól słodzikową o znakomitych własnościach filtracyjnych i łatwą w operowaniu.
Otrzymaną sposobem według niniejszego wynalazku sól słodzikową, w zależności od wskazań, można po etapie rozdzielania, następnie przemywać i suszyć znanymi sposobami. Poza tym, możliwe jest prowadzenie kolejnych rekrystalizacji i/lub oczyszczania również znanymi sposobami. Bardzo korzystnym sposobem suszenia soli słodzikowej z zastosowaniem którego, w zależności od rodzaju wybranego ciekłego środowiska, nie jest konieczne nawet wstępne oddzielanie soli nieorganicznej, jest suszenie rozpryskowe.
184 076
Wynalazek dotyczy również nowych soli słodzikowych, składających się z dwóch słodzików, ze słodzika wywodzącego się z kwasu asparaginowego i kwasu organicznego, który odpowiada mocnemu słodzikowi nie pochodzącemu z kwasu asparaginowego. Nowe sole słodzikowe charakteryzują się dobrą termiczną stabilnością, tzn., mniejszą niż 0,5% degradacją po czasie 60 minutowego ogrzewania w temperaturze 120°C lub mniejszą niż 0,5% degradacją po czasie 70 godzinnego ogrzewania w temperaturze 70°C i zawartością wilgoci mniejszą niż 0,5% wag., a zwłaszcza mniejsza niż 0,25% wag. Takie sole słodzikowe otrzymuje się sposobem według niniejszego wynalazku, zwłaszcza jeśli prowadzi się proces w wodzie jako ciekłym środowisku. Obecnie, stwierdzono nieoczekiwanie, że takie sole słodzikowe wytwarzane w wodzie, mają dobrą stabilność termiczną i mogą być otrzymane w sposób prosty tak, że zawartość wilgoci, w porównaniu z innymi znanymi słodzikami, jest często niższa < 0,5% wag., a zwłaszcza < 0,2% wag, a często nawet < 0,15% wag. W tym kontekście, zrozumiała jest dobra stabilność termiczna, to znaczy, że otrzymane produkty nie wykazują większej niż 0,5% degradacji po czasie 60 minutowego ogrzewania, w temperaturze 120°C (odpowiednio w czasie 70 godzinnego ogrzewania w temperaturze 70°C). Jeśli rozkład zachodzący podczas ogrzewania w temperaturze 140°C w ciągu jednej godziny nie przekracza 0,5% wag, stabilność termiczną można uznać za bardzo dobrą.
Zgłaszający obecnie stwierdził, że wraz z obniżającą się zawartością wilgoci w otrzymywanych solach słodzikowych, wykazują one lepszą stabilność termiczną. Jest to szczególnie korzystne w przypadku stosowania soli słodzikowych, na przykład w przemyśle cukierniczym.
W szczególności, niniejszy wynalazek dotyczy również nowych modyfikacji krystalicznych soli słodzikowych z aspartamu i kwasu aceamidosulfonowego. Na Fig. 1 przedstawiono obraz dyfrakcji promieniowania X dla tych nowych modyfikacji krystalicznych. W tym miejscu należy powiedzieć, że relacje intensywności wymienionych linii dyfrakcyjnych mogą się różnić i nie oznacza to innej modyfikacji krystalicznej. Dla porównania, na Fig.2 przedstawiono obraz dyfrakcji promieniowania X soli otrzymanej sposobem według ES-A-8604766. Zostanie to szczegółowo omówione w części doświadczalnej niniejszego zgłoszenia patentowego. Dyfraktogram promieniowania X nowych modyfikacji krystalicznych wyróżnia się szczególnie obecnością charakterystycznych linii dyfrakcyjnych przy wartości D około 11/8, 6,04 i 5,02, podczas gdy nie ma intensywnych linii przy wartości D wynoszącej 13,5 i 6,76 (zmierzonych dyfraktometrycznie promieniowaniem X z zastosowaniem promieniowania Cu-KJ.
Należy zauważyć, że dyfraktogramy na Fig. 1 i 2 są przedstawione w postaci, w której w szczególności charakterystyczne linie dyfrakcyjne (2 teta : 2θ) mogą być łatwo odczytane. Wartości D można łatwo wyprowadzić z wartości 2θ, zgodnie z następującym wzorem opartym na prawie Bragg'a:
D = λ* (2 sin θ)’’ gdzie λ = 1,5418 A (promieniowania Cu-Ka) Dla linii dyfrakcyjnych wskazanych wartości D, należy zauważyć, że na Fig. 1i 2 , odpowiednio, występują one, bądź nie występują, w położeniu 2θ :
D = 11,8 2θ = 7,48
6,04 2θ = 14,65
5,02 2θ = Π,65
13,5 2θ = 6,54
6,76 2θ = 13,08
Sole słodzikowe otrzymane sposobem według niniejszego wynalazku, a zwłaszcza w środowisku wodnym z ich dobrą stabilnością termiczną, wysoką czystością i niską zawartością wilgoci, są nowością. Ta dobra stabilność termiczna, wysoka czystość i niska zawartość wilgoci są ważnymi zaletami ze względu na szerokie zastosowania otrzymywanych produktów.
Obecny wynalazek oferuje bardzo szerokie potencjalne zastosowania dla poszczególnych soli słodzikowych składających się ze słodzików pochodzących z kwasu asparaginowego oraz kwasu organicznego o własnościach słodzika odpowiadającego słodzikowi, który nie
184 076 jest pochodną kwasu asparaginowego. Dlatego też wynalazek niniejszy dotyczy również zastosowania soli słodzikowych, wytwarzanych sposobem według niniejszego wynalazku, w kompozycjach spożywczych, produktach cukierniczych, słodyczach i gumach do żucia, itd, a zwłaszcza zastosowania w tych produktach, nowych modyfikacji krystalicznych soli słodzikowych z aspartamu i kwasu acesulfamowego. W zależności od wskazań, sole słodzikowe stosuje się bądź w formie preparatów, bądź jako mieszaniny z innymi składnikami lub w celu poprawienia tzw. uwalniania słodyczy zabezpieczonych polewą hydrofobową.
Sole słodzikowe według niniejszego wynalazku dobrze granulują się (na przykład poprzez mokrą granulację, po dodaniu około 30-35% wody). Nadają się również dobrze do tabletkowania (na przykład przez bezpośrednią kompresję soli z innymi składnikami tabletek lub przez poddanie kompozycji otrzymanej w wyniku suszenia rozpryskowego soli słodzikowej, przykładowo z laktozą, bezpośredniej kompresji z innymi składnikami tabletek).
Sole słodzikowe otrzymywane sposobem według niniejszego wynalazku mają liczne zalety. Z powodu niskiej zawartości wilgoci w otrzymanym suchym produkcie, a także z powodu działania synergicznego, które ma miejsce pomiędzy słodzikowymi składnikami soli, otrzymywane produkty, a zwłaszcza w przypadku, kiedy to utworzona sól nieorganiczna jest usuwana przed odzyskaniem soli słodzikowej, mają bardzo dużą moc słodzącą w stosunku do ich wagi, w porównaniu z mieszaninami utworzonymi z poszczególnych składników słodzikowych lub w porównaniu z poszczególnymi słodzikami. Mając to na uwadze, jest również ważne, aby sole słodzikowe według mniejszego wynalazku, nie zawierały żadnych metali alkalicznych (ziem alkalicznych), które w stosunku do ich ciężaru, nie przyczyniają się wcale, albo w bardzo małym stopniu do poprawienia mocy słodzącej. Należy również zauważyć, że z powodu ich higroskopijnych własności, zazwyczaj bardzo trudno jest otrzymać w prosty sposób poszczególne składniki z tak niską zawartością wilgoci; na przykład Na-sacharyna, zazwyczaj zawiera do 15% wilgoci, a Ca-cyklamat zawiera do 9% wilgoci. Sole słodzikowe otrzymywane sposobem według niniejszego wynalazku nie sąhigroskopijne. W przypadku, kiedy nie występuje żadna sól nieorganiczna, moc słodząca grama soli według niniejszego wynalazku jest znaczna, to oznacza przykładowo, co najmniej 10-15% wyższa niż równoważnej ilości produktu wytworzonego przez zmieszanie poszczególnych składników. W postaci suchej, sole maja ponadto dobrą termiczną stabilność w temperaturze 70-80°C i wyższej, z pewnością do temperatury 110-140°C (co jest ważne w przypadku tzw. „zastosowań do wypieków”). Stabilność taka (która wyraża się zwłaszcza wyższą retencją mocy słodzącej) jest dużo lepsza od stabilności słodzików pochodzących w 100% z kwasu asparaginowego, na przykład APM. Jakość słodkich roztworów soli jest również bardziej zrównoważona niż równoważnie słodkich roztworów, opartych na słodzikach pochodzących w 100% z kwasu asparaginowego, na przykład APM, natomiast wyższa szybkość rozpuszczania soli stanowi zaletę w różnego typu zastosowaniach (zarówno w wodzie jak i systemach buforowanych). Korzyść ta może być uwydatniona przez wykorzystanie różnic w szybkości rozpuszczania, itd., w zależności od rozkładu wielkości cząstek wybranej soli. Ponadto, stosowanie soli w postaci ciała stałego stanowi tę dodatkową korzyść, w porównaniu ze stosowaniem mieszanek składników 1:1, że wszystkie poszczególne cząstki mają ten sam rozkład smaku i nie ma miejsca rozdzielanie tworzących mieszaninę składników, z którego to powodu będą występowały fluktuacje smakowe zależnie od losowo pobieranych próbek. Ma to istotne znaczenie zwłaszcza w zastosowaniach tego typu jak guma do żucia, słodycze i sproszkowane mieszanki.
Ponieważ gęstość soli słodzikowych według niniejszego wynalazku jest na ogół rzeczywiście taka sama jak słodzika pochodzącego z kwasu asparaginowego stosowanego jako materiał wyjściowy (która, notabene, jest zazwyczaj znacznie niższa niż gęstość soli kwasu organicznego, na przykład soli potasowych, które są również stosowane jako materiały wyjściowe), występowanie, jeśli w ogóle ma miejsce, nadmiaru słodzika pochodzącego z kwasu asparaginowego w pozostałym stałym produkcie, stwarza mniejsze ryzyko rozdziału w tym stałym produkcie. Jakiekolwiek zachodzące rozdzielanie, może być w tym przypadku ponadto zmniejszone na drodze odpowiedniego wyboru rozkładu wielkości cząstek. Generalnie, sole są szczególnie odpowiednie do stosowania w sproszkowanych mieszankach.
184 076
W szczególnym wykonaniu, na uwalnianie słodyczy z soli można wpływać, w zależności od wskazań, przez zabezpieczenie soli, ewentualnie w uprzednio określonym/wytworzonym rozkładzie wielkości cząstek, (hydrofobową) powłoką, poprzez którą dyfuzja wody do słodzika może być opóźniona. Przykładami takich powłok są niektóre jadalne tłuszcze pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, mono- di- i triglicerydy, kwasy tłuszczowe i uwodornione pochodne wyżej wymienionych produktów, lipoproteiny jak również naturalne lub syntetyczne woski, takie jak wosk pszczeli lub ziemny lub woski polietylenowe.
Poniżej, wynalazek zostanie wyjaśniony w oparciu o przykłady wykonania i przykłady porównawcze, które nie stanowiąjego ograniczenia.
W poniższych doświadczeniach zastosowano następujące techniki:
a. stopień czystości otrzymywanych soli słodzikowych określano na drodze wysokociśnieniowej chromatografii cieczowej (hplc) na kolumnie z tzw. fazą odwróconą;
przygotowywano w przybliżeniu 0,002 molowy roztwór soli w buforze o pH wynoszącym 4, składającym się z 4% wodorotlenku tetrabutyloamonowego i kwasu fosforowego w wodzie j aako ełuanto używano missaaniny 8^0220 (obj./obj. ) wo<^y i ^^<to^nitylbj; zawartość AMP określano spektrofotomeirycsaie przy długości fali 210 nm, a zawartość sacharynianu lub soli kwasu acesulfamowego przy długości fali 227 nm. Dokładność tej metody wynosi ± 2%. Dla wielu produktów wykonywano również badania ‘H-NMR (200 MHz; Bruker).
b. zawartość wilgoci w otrzymywanych produktach oznaczano metodą Kari'a-Fischer'a,
c. szybkość rozpuszczania oznaczano metodą spektrofotometryczną w oparciu o krzywą rozpuszczania, przez wprowadzenie 0,1% wag. produktu (lub jego przesianej frakcji), w temperaturze 23°C do buforu o pH równym 5 (Merck titrisol, pH 5,0, w 1 litrze Milli-Q wody) podczas ciągłego mieszania,
d. badania termicznej stabilności prowadzono pozostawiając próbki odpowiednich produktów przez określony czas w otwartym naczyniu w termostatowanym piecu w odpowiedniej temperaturze i oznaczając metodą hplc stężenia możliwych produktów rozkładu takich jak, w przypadku analizy soli aspartamu, diketopiperazynę (DKP) i aspartylofenyloalaninę (AP) w wyjściowej i końcowej próbce,
e. dyfraktogramy promieniowania X wykonywano w warunkach laboratoryjnych (z zastosowaniem skanera skokowego od 5° do 30° (2 teta; 2Θ) o wielkości skoku 0,05° i czasem zapisu wynoszącym 1 sekundę na jeden odczyt) za pomocą goniometru Philips'a (PW 1820) o geometrii Bragg,a-Breaiano, zamontowanym na generatorze Philips'a (PW 1730). Stosowano promieniowanie Cu-Ka (filtr Ni, 40 kV-50 mA, LFF) z monochtomaiotem grafitowym w wiązce dyfrakcyjnej; dywergencja i szczeliny rozpraszające, każda 1°, szczelina odbierająca była 0,2 mm. Wartości D można łatwo wyprowadzić z wartości 20, zgodnie z następującym wzorem opartym na prawie Bragg'a:
D = λ* (2 sin θ)gdzie λ = 1,5418A (promieniowania Cu-Ka)
Należy zauważyć, że jeśli D ma wartość wyższą niż 10A, dokładność wartości D wynosi 0,1 A; dla wartości D niższych od 10 A, dokładność wynosi 0,01 A.
Skróty poniżej mają następujące znaczenia:
AMP: aspartam
SacNa/SacK: sacharynian sodu/potasu
SacH: kwas sacharynowy
CycNa/CycH: cykloheksyaaoamidosulfamiaian sodu/kwas cykloheksaaoamidosulfoaowy
AceK: sól potasowa kwasu aceamidosulfonowego
MTBE: eter metylo-t-butylowy
Przykład I a-b
Wytwarzanie soli APM i odpowiednio SacH i CycH
Przykład Ia
Do zlewki o pojemności 500 ml, zaopatrzonej w mieszadło, wprowadza się sukcesywnie w temperaturze pokojowej: 250 ml wody, 30,4 g APM (0,10 mola; 3% wag. H2O) i 21,0 g
184 076
SacNa (0,10 mola). Do otrzymanej zawiesiny, mieszając, dodaje się wciągu 2 minut 10 g 37% roztworu HCl w wodzie (0,10 mola). Początkowo otrzymuje się klarowny roztwór. Po 30 minutowym mieszaniu wytwarza się osad o dużej objętości. Otrzymany osad filtruje się na filtrze Buchnera i przemywa niewielką ilością zimnej wody o temperaturze 5°C, a następnie suszy się przez całą noc w suszarce próżniowej w temperaturze 40°C. Uzyskuje się 40,1 g białego produktu, który został zidentyfikowany na drodze analizy łH-NMR jako sól APM i SacH w stosunku 1:1. Zawartość wilgoci wynosiła 0,03% ; a zawartość APM i sacharynianu, odpowiednio 60% i 39% (wartości teoretyczne: 62 i 38%). Ilość otrzymanego produktu odpowiada 0,084 mola, co daje 84% wydajność produktu wyodrębnionego. W wyniku dyfraktometru promieniowania X otrzymuje się takie same dyfraktogramy jak odpowiednie dla produktów z przykładów porównawczych VIIIA i VIUB i przykładu IVB.
Przykład Ib
Analogicznie jak w przykładzie Ia, dodaje się sukcesywnie do 200 ml wody ; 30,4 g APM, 21,0 g CycNa i (w ciągu 2 minut) 10,0 g 37% roztworu HCl w wodzie, po czym miesza się w ciągu 30 minut. Osad o dużej objętości otrzymuje się dopiero, po schłodzeniu do temperatury 0°C. Zawiesinę filtruje się w temperaturze 0°C i przemywa niewielką ilością lodowatej wody, po czym suszy się otrzymany produkt przez całą noc wsusszarce próżniowej w temperaturze 40°C. Uzyskuje się 25 g suchego produktu (zawartość wilgoci 0,16%), który w oparciu o analizę ’Η-NMR został niedwuznacznie zidentyfikowany jako sól APM i CycH w stosunku 1:1. Odpowiada to 53% wydajności wyodrębnionego produktu. Jest to wartość stosunkowo niska związana z wysoką rozpuszczalnością soli słodzikowej.
Przykład II: Wytwarzanie soli z APM i kwasu aceamidosulfonowego
Przykład II a-g : Kolejność dodawania
Przykład Ha
Analogicznie jak w przykładzie Ia, dodaje się sukcesywnie do zlewki, w temperaturze pokojowej : 250 ml wody, 30,4 g APM, (0,10 mola) i 21,0 g AceK (0,10 mola). Do wytworzonej w ten sposób zawiesiny, mieszając, dodaje się wciągu 2 minut 10,0 g 37% roztworu HCl w wodzie (0,10 mola). Początkowo otrzymuje się klarowny roztwór. Po 30 minutowym mieszaniu wytwarza się osad o dużej objętości. Otrzymany osad filtruje się na filtrze Buchnera i przemywa niewielką ilością zimnej wody o temperaturze 5°C, a następnie suszy się przez całą noc w suszarce próżniowej w temperaturze 40°C. Uzyskuje się 40,2 g białego produktu, który został niedwuznacznie zidentyfikowany na drodze analizy 'H-NMR jako sól APM i kwasu aceamidosulfonowego w stosunku 1:1. Zawartość wilgoci wynosiła 0,11% ; a zawartość APM i soli kwasu aceasulfamowego, odpowiednio 62% i 35% (wartości teoretyczne : 64 i 36%). Ilość otrzymanego produktu odpowiada 0,088 mola, co daje 88% wydajność.
Przykłady IIb- IIg
Powtórzono kilkakrotnie przykład IIa, przy czym zmieniano kolejność wprowadzania reagentów. Kolejności wprowadzania były następujące : (IIb) woda, AceK, APM, HCl; (IIc) woda, HCl, APM, AceK; (IId) woda, APM, HCl, AceK; (IIe) woda, AceK, HCl, APM; (IIf) woda, mieszanina APM + AceK, HCl. We wszystkich przykładach HCl (w postaci 37% wodnego roztworu) wprowadzano w ciągu 2 minut. We wszystkich tych przypadkach uzyskano rzeczywiście identyczne wyniki. Ten sam wynik uzyskano, kiedy zamiast APM w postaci ciała stałego wprowadzono go w postaci tak zwanej mokrej pasty o zawartości wilgoci 65%, wytworzonej w wyniku odwirowania mokrych kryształów z procesu wytwarzania APM (IIg). Przykład IIe, powtórzono również dla większego stężenia zawiesiny (patrz Przykład III).
Przykład IIh-j : Stężenie mocnego kwasu
Przykład IIa powtórzono kilkakrotnie, stosując różne stężenia wodnego roztworu kwasu chlorowodorowego: 73 g 5% HCl (IIh), 37 g 10% HCl (IIi), 18,5 g 20% HCl (IIj), to znaczy za każdym razem 0,10 mola HCl. We wszystkich tych przypadkach uzyskano rzeczywiście identyczne wyniki.
Przykład IIk: Rodzaj mocnego kwasu
Przykład IIa również powtórzono z zastosowaniem kwasu fosforowego (11,6 g, 85% wodnego roztworu) zamiast HCl, przy czym kwas fosforowy wprowadzano w ciągu 10 minut. Po 10 minutowym mieszaniu, kiedy to cały czas utrzymywała się zawiesina, otrzymaną
184 076 zawiesinę przefiltrowano, przemyto i wysuszono. Uzyskano 38,9 g białych kryształów (0,085 mola), które zidentyfikowano w oparciu o analizę 'H-NMR jako sól 11, o wydajności 85%. Czystość wynosiła > 98%, a zawartość wilgoci 0,10%.
Przykład III: Zatężanie zawiesiny
Przykład Ile przeprowadzono również częściowo w nieco podwyższonej temperaturze z zawartością ciał stałych po zakończeniu reakcji wynoszącą 40%. Zastosowano ilości (w kolejności dodawania): 50 g wody, 10 g 37% HCl w wodzie, 21,0 g AceK i 30,4 g APM. APM wprowadzono w temperaturze pokojowej, w 5 porcjach, każda po 2 g (w ciągu 5 minut), a następnie po stopniowym wzroście temperatury całej mieszaniny do temperatury 50°C, dodano pozostałą część APM również w porcjach 2 g (w ciągu 15 minut). Następnie, prowadzono mieszanie w ciągu 30 minut, po czym schłodzono całość do temperatury pokojowej w ciągu 30 minut, aby po zwyczajowej obróbce końcowej otrzymać 43,0 g (94%, zawartość wilgoci 0,07%) poszukiwanej soli 1:1.
Przykład III (III a-d i III a'): Zastosowanie różnych ciekłych środowisk
Przykład IIIa
Powtarza się doświadczenie jak w przykładzie IIa, stosując zamiast 250 ml wody, 250 ml metanolu. Po dodaniu 37% wodnego roztworu HCl tworzy się klarowny roztwór, z którego po 30 minutowym mieszaniu wytrąca się biały osad KCl. Osad ten odfiltrowuje się, a ciecz macierzystą odparowuje do stałej pozostałości na łaźni wodnej z zastosowaniem wyparki obrotowej, po czym umieszcza się ją na noc w suszarce próżniowej w temperaturze 40°C. Otrzymane białe ciało stałe, w ilości 45,2 g, zostało zidentyfikowane w oparciu o analizę 'H-NMR jako sól 1:1 APM i kwasu aceamidosulfonowego (99% wydajności). Zawartość wilgoci 2,5%; zawartości APM i soli kwasu acesulfamowego odpowiednio wynosiły 62% i 33% (wartości teoretyczne: 64 i 36%).
Przykład IIIa przeprowadzono również bez usuwania białego osadu KCl.
Przykład DIa'. W doświadczeniu tym, w wyniku suszenia w suszarce próżniowej otrzymano 53,3 g białego ciała stałego o zawartości wilgoci 0,5%; zawartości APM i soli kwasu aceamidosulfonowego odpowiednio wynosiły 54% i 31% (wartości teoretyczne: 55% i 31%).
Przykład IIIb
W 500 ml mieszaniny 80/20 (obj./obj.) MTBE i metanolu o temperaturze pokojowej, rozpuszcza się 37,0 g sacharynianu tri-(n-butylo)amonowego (0,10 mola). Następnie, dodaje się 30,4 g APM, w wyniku czego otrzymuje się zawiesinę, do której wprowadza się, w ciągu 2 minut, 9,5 g 40% roztworu metanolowego HCl (0,10 mola). Następnie, utworzoną zawiesinę miesza się w ciągu jednej godziny. Otrzymany stały produkt oddziela się na drodze filtracji i przemywa MTI^E, czym sussy sśę pod amiiejjzonym ciśnieniem w t^r^jpt^i^r^tui^r^^ 40c^(^, w wyniku czego otrzymuje się 35,8 g (tzn. 75% wydajności) soli 1:1 APM i sacharynianu o czystości >95%». Analiza 'H-NMR wykazała brak obecności pozostałości soli tri-(nbutylo)amonowej lub rozpuszczalnika. Zawartość wilgoci wynosiła 0,27%.
Przykład IIIc
W wyniku sukcesywnego dodawania w temperaturze pokojowej 2,35 g alitamu (7 mmoli), 0,65 g 40% roztworu HCl w metanolu (7 mmoli w ciągu 2 minut) i 1,65 g SacK (7 mmoli) do 100 ml etanolu, wytwarza się zawiesina. Po jednogodzinnym mieszaniu zawiesiny wytrąca się osad KCl, a inne składniki przechodzą do roztworu. Po odfiltrowaniu stałego KCl, ciecz macierzystą odparowuje się do stałej pozostałości z zastosowaniem rotacyjnej wyparki, którą suszy się przez całą noc w suszarce próżniowej w temperaturze 40°C. Otrzymuje się 3,20 g (6,21 mmola; 88% wydajności) ciała stałego, które w oparciu o wyniki analizy 'H-NMR zidentyfikowano jako sól 1:1 alitamu i sacharyny.
Przykład IIId
W wyniku sukcesywnego dodawania w temperaturze pokojowej 1,67 g alitamu (5 mmoli), 0,48 g 40% roztworu HCl w metanolu (5 mmoli w ciągu 2 minut) i 1,05 g AceK (5 mmoli) do 50 ml etanolu, wytwarza się zawiesina. Podczas mieszania zawiesiny w ciągu jednej godziny następuje wytrącanie osadu KCl, a inne składniki przechodzą do roztworu. Po odfiltrowaniu stałego KCl, ciecz macierzystą odparowuje się do stałej pozostałości z zastosowaniem rotacyjnej wyparki. Otrzymaną pozostałość suszy się przez całą noc
184 076 w suszarce próżniowej w temperaturze 40°C. Otrzymuje się 2,30 g (4,65 mmola; 93% wydajności) ciała stałego, które w oparciu o wyniki analizy 'H-NMR zidentyfikowano jako sól 1:1 alitamu i kwasu acesulfamowego.
Przykład IV (IVa-c): Stopniowe dodawanie mocnego kwasu
Przykład IVa
Do 2 l wody o temperaturze 20°C, dodaje się sukcesywnie 608 g APM i 410 g AceK (2,0 mola każdego z nich). Następnie, doprowadza się temperaturę otrzymanej zawiesiny do 50°C i mieszając, wprowadza się, w ciągu 30 minut, 370 g 20% HCl w wodzie. Zawiesina w tym czasie zmienia swoją objętość, z dużej wyjściowej objętości na mniejszą objętościowo zawiesinę. Po zakończeniu wprowadzania HCl, otrzymaną zawiesinę schładza się do temperatury 10°C wciągu około 30 minut, poprzez pośrednią wymianę ciepła z zastosowaniem medium chłodzącego o temperaturze 0°C i filtruje się. Uzyskane kryształy przemywa się minimalną ilością lodowatej wody i suszy pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 40°C. W ten sposób otrzymuje się 820 g ( 90% wydajność) białego produktu, który zgodnie z wynikami analizy Ή-NMR składa się całkowicie z soli o stosunku 1:1, APM i kwasu aceamidosulfonowego o czystości > 99%. Zawartość wilgoci wynosiła 0,12%. Dyfraktogram produktu przedstawiono na Fig. 1. Ta modyfikacja krystaliczna soli APM-kwas aceamidosulfonowy jest nowością i różni się bardzo od uzyskiwanej z zastosowaniem sposobu jak opisany w przykładach porównawczych VIIIC i VIII D (patrz również Fig. 2). Produkty takie jak otrzymane w przykładach II a-1, mają taką samą modyfikację krystaliczną jak te przedstawione na Fig. 1. Dyfraktometria promieniowania X we wszystkich przypadkach wykazuje, że produkty mają linie dyfrakcyjne przy wartości D około 11,8, 6,04 i 5,02, a nie przy wartości
13,5 i 6,76.
Przykład IVb
Do 200 ml wody o temperaturze 20°C dodaje się sukcesywnie: 30,4 g APM i 21,0 g SacNa (każdego 0,10 mola), po czym podnosi się temperaturę do 60°C i wciągu 30 minut, mieszając, dodaję się 19 g 20% HCl (0,10 mola). Zawiesina o początkowej, raczej dużej objętości, zmienia się w lekką zawiesinę. Po zakończeniu wprowadzania HCl, otrzymaną zawiesinę schładza się do temperatury 10°C w ciągu około 30 minut, poprzez pośrednią wymianę ciepła z zastosowaniem medium chłodzącego o temperaturze 0°C i filtruje się. Uzyskane kryształy przemywa się minimalną ilością lodowatej wody i suszy pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 50°C. W ten sposób otrzymuje się 39,1 g (82% wydajność; zawartość wilgoci 0,04%) białego, krystalicznego produktu, który zgodnie z wynikami analizy 'H-NMR składa się całkowicie z soli 1: 1 APM i sacharyny o czystości > 98%. Zawartość wilgoci wynosiła 0,05%. Wykonany dyfraktogram produktu nie różni się od otrzymanego z zastosowaniem sposobu opisanego w przykładach porównawczych VIIIA i VIIIB.
Przykład IVc
Powtarza się doświadczenie jak w przykładzie IIh, wprowadzając stopniowo 73 g 5% roztworu HCl w wodzie, ale tym razem w ciągu 1 godziny (zamiast w ciągu 2 minut). Otrzymuje się dobrze filtrowalną zawiesinę, którą po operacjach opisanych wyżej, prowadzi do otrzymania 38,0 g (83% wydajność) białego produktu, którego wynik analizy Ή-NMR wskazuje niedwuznacznie na sól 1:1 APM i kwasu aceamidosulfonowego, o zawartości wilgoci wynoszącej 0,04% i zawartości APM i soli kwasu aceamidosulfonowego odpowiednio 63% i 35% (wartości teoretyczne: 64% i 36%). Dyfraktometria promieniowania X wskazuje, że produkt wykazuje linie dyfrakcyjne przy D wartościach około 11/8, 6,04 i 5,02, ale nie przy
13,5 i 6,76.
Przykład V (V a-b): Stosunek materiałów wyjściowych
Przykład Va
Postępując w sposób analogiczny jak w przykładzie IIa, do zlewki wprowadza się sukcesywnie, w temperaturze pokojowej: 250 ml wody, 15,2 g APM (0,05 mola) i 21,0 g AceK (0,10 mola). Do otrzymanej w ten sposób zawiesiny, mieszając, wprowadza się, wciągu 2 minut 5 g 37% roztworu HCl w wodzie (0,05 mola). Dalszy ciąg doświadczenia ma przebieg jak w przykładzie IIa. Otrzymuje się 19,0 g (83% wydajności) białego produktu o zawartości
184 076 wilgoci równej 0,09%. Produkt ten na podstawie analizy widma ’H-NMR został zidentyfikowany jako sól 1:1 APM i kwasu aceamidosulfonowego. Nadmiar AceK pozostaje w filtracie.
Przykład Vb
Przeprowadzono podobne doświadczenie z zastosowaniem różnych ilości materiałów wyjściowych, a mianowicie: 30,4 g APM (0,10 mola), 10,5 g AceK (0,05 mola) i 10 g 37% HCl (0,10 mola). Otrzymano 18,3 g (80% wydajności) soli 1:1 APM i kwasu aceamidosulfonowego.
Przykład VI: Sposób na bazie dwóch soli w wyniku dodania 34,0 g APM.HCl do 200 ml wody, w temperaturze pokojowej, otrzymuje się zawiesinę. Do wytworzonej zawiesiny dodaje się następnie, mieszając, wciągu 10 minut, w 10 porcjach, każda 2,1 g, 21,0 g AceK, po czym prowadzi się mieszanie w ciągu godziny. Po filtracji, przemyciu i suszeniu otrzymanego ciała stałego otrzymuje się 38,4 g (84% wydajności) soli 1:1 APM i kwasu aceamidosulfonowego (H-NMR; > 98% czystość) o zawartości wilgoci wynoszącej 0,15%.
Przykład VII: produkt z nadmiarem APM
Powtarza się doświadczenie jak w przykładzie IIa, tym razem z dwukrotnie większą ilością APM, tzn. z 60,8 g APM, przy czym wszystkie inne ilości i aktywności pozostają takie same. W doświadczeniu tym zawiesina utrzymuje się podczas całego okresu mieszania. Po filtracji i kolejnych zwyczajowych operacjach, otrzymuje się 76,3 g stałego produktu, który zgodnie z analizą widma ’H-NMR zawiera około dwukrotnie więcej APM niż soli kwasu aceamidosulfonowego.
Przykłady VIIIA-D (porównawcze): Zgodne z ES-A-8604766 Powtarza się przykłady i i II z ES-A-8604766 (odpowiednio IA i IB) z zastosowaniem wskazanych tam ilości SacH i APM w cmolach, jak również przez analogię, chociaż nie opisaną w ES-A-8604766, używając kwasu aceamidosulfonowego (otrzymanego przez gwałtowne narastanie zawiesiny AceK z HCl w metanolu, odfiltrowanie wytworzonego KCl, a następnie odparowanie filtratu z zastosowaniem wyparki rotacyjnej) zamiast SacH (IC i ID, odpowiednio).
Przykład VIIIA (porównawczy)
Rozpuszcza się 9,15 g SacH (5 cmoli) w 200 ml metanolu, po czym dodaję się 15,2 g APM (5 cmoli). Prowadzi to do wytworzenia zawiesiny, którą ogrzewa się do temperatury 45°C (a nie jak opisano 40-41°C) w celu otrzymania klarownego roztworu. W wyniku odparowywania w wyparce obrotowej w temperaturze 36-37°C (35 minut), otrzymuje się 24,3 g białej substancji, którą zidentyfikowano niedwuznacznie w oparciu o analizę Ή-NMR jako sól 1:1 APM i SacH, o temperaturze topnienia 203°C. Ilość otrzymanego produktu odpowiada w przybliżeniu 5 cmolom, co oznacza prawie 100% wydajność wyodrębnionego produktu. Dyfraktometria promieniowania X daje ten sam dyfraktogram jak w przypadku produktów, na przykład z przykładów Ia i IVb.
Przykład VIIIB (porównawczy)
Rozpuszcza się 18,3 g SacH (10 cmoli) w 450 ml metanolu o temperaturze 25°C, po czym dodaje się 30,4 g APM (10 cmoli). Następnie, przepłukuje się za pomocą 50 ml metanolu, w wyniku czego wytwarza się biała zawiesina, którą miesza się w ciągu 15 minut, po czym ogrzewa do temperatury 45°C w ciągu 6 minut, w wyniku czego uzyskuje się roztwór. Z kolei roztwór schładza się w ciągu 6 minut do temperatury 26°C, po czym odparowuje w temperaturze 36°C z zastosowaniem wyparki obrotowej (40 minut). Prowadzi to do otrzymania 38,6 g białego ciała stałego, które zidentyfikowano niedwuznacznie w oparciu o analizę 'H-NMR jako sól 1:1 APM i SacH, o temperaturze topnienia 203°C. Ilość otrzymanego produktu odpowiada w przybliżeniu 10 cmolom, co oznacza prawie 100% wydajność wyodrębnionego produktu. Dyfraktometria promieniowania X daje ten sam dyfraktogram jak w przypadku przykładu porównawczego VIIIA. Należy zauważyć, że w doświadczeniach przeprowadzonych w przykładach porównawczych VIHA i VIIIB, nie stwierdzono żadnych różnic w produkcie końcowym, chociaż w ES-A-8604766 sugeruje się to.
Przykład VIIIC (porównawczy)
Postępując analogicznie jak w przykładzie porównawczym VIILA, przeprowadzono doświadczenie z zastosowaniem 8,2 g kwasu acesulfamowego (5 cmoli) zamiast SacH. Otrzymano 23/1 g białego ciała stałego, które zostało zidentyfikowane niedwuznacznie
184 076 w oparciu o analizę 'H-NMR jako sól 1:1 APM i kwasu acetulfcmowego, o zawartości wilgoci wynoszącej 0,76% i zawartościach APM i soli kwasu aceamidosulfonowego odpowiednio 62% i 35% (wartości teoretyczne : 64% i 36%) . Ilość otrzymanego produktu odpowiada około 5 cmolom, co oznacza prawie 100% wydajność wyodrębnionego produktu. Dyfraktogram promieniowania X tego produktu jest przedstawiony na Fig. 2. Jest to oczywiście inna modyfikacja krystaliczna niż w produktach, na przykład z przykładów IVa i IIa-IIk.
Przykład VIIID (porównawczy)
Postępując analogicznie jak w przykładzie porównawczym VIIIB, przeprowadzono doświadczenie z zastosowaniem 16,4 g kwasu acetulfcmowego (10 cmoli) zamiast SacH. Otrzymano 46,4 g białego ciała stałego, które zostało zidentyfikowane niedwuznacznie w oparciu o analizę 'H-NMR jako sól 1:1 APM i kwasu acesulfamowego, o zawartości wilgoci wynoszącej 0,89% i zawartościach APM i soli kwasu aceamidosulfonowego odpowiednio 63% i 34% (wartości teoretyczne : 64% i 36%). Ilość otrzymanego produktu odpowiada około 10 cmolom, co oznacza prawie 100% wydajność wyodrębnionego produktu. Dyfraktogram promieniswcn)α X tego produktu jest porównywalny z przedstawionym na Fig. 2.
Wyniki pozostałych doświadczeń:
W przypadku wielu produktów otrzymanych w wyżej opisanych przykładach i przykładach porównawczych, oznaczano następujące wartości: (a) stabilność termiczną (w temperaturze 70°C i /lub w temperaturze 120°C) i (b) szybkość rozpuszczania. Dla porównania te same oznaczenia wykonano dla substancji referencyjnych. Jeśli chodzi o stabilność termiczną substancji zawierających APM, zwrócono szczególną uwagę na wzrost ilości produktu rozkładu, diketopiperazyny (DKP) w % wag., w stosunku do suchego produktu. Wyniki są zebrane w tabeli poniżej. Ustalono również, że sole przedstawione w tabeli nie są higrotkopijne. Wyniki w sposób oczywisty wskazują, że produkty wytworzone sposobem według niniejtzegs wynalazku i nowe modyfikacje krystaliczne soli APM i kwasu aceamidosulfonowego mają szczególnie dobre własności.
Wyjaśnienia do załączonych figur
Figura 1 - dyfraktogram promieniowania X nowych modyfikacji krystalicznych soli APM i kwasu acieanidosulfonowego. Jest to dyfraktogram produktu otrzymanego w przykładzie IVa. Jeśli chodzi o technikę pomiaru itd., patrz punkt e wprowadzenia do części doświadczalnej.
Figura 2 - dyfraktogram promieniowania X modyfikacji krystalicznych soli APM i kwasu aceamidosulfonowego którą otrzymanoby z zastosowaniem sposobu zgodnie z opisem patentowym ES-A-8604766. Jest to dyfraktogram produktu otrzymanego w przykładzie porównawczym VIIIC. Jeśli chodzi o technikę pomiaru itd., patrz punkt e wprowadzenia do części doświadczalnej.
184 076
Przykład/Przykład porównawczy lub substancja ref. Zawartość wilgoci (% wagowy) Zawartość DKP (% wagowy) Wzrost zawartości DKP (% wagowy) 70 godz., 70°C Wzrost zawartości DKP (% wagowy) 1 godz., 120°C Szybkość rozpuszczania (minuty)
Przykład Ia (APM-Sac) 0,03 0,01 0 0 1
Przykład Ib (APM-Cyc) 0,16 0,18 * 0,14 i) *
Przykład IIa (APM-Ace) 0,11 0,01 0 0 1
Przykład IVa (APM-Ace) 0,12 0,01 * 0 ii) 1
Przykład IVc (APM-Ace) 0,04 0,01 0 0 iii) 1
Przykład porówn. VIIIA (APM-Sac) * 0,53 0 «0 *
Przykład porówn. VIIIB (APM-Sac) * 0,21 0 «0 *
Przykład porówn. VUIC (APM-Sac) 0,76 0,35 1,27 iii) 2,04 iv) *
Przykład porówn. VIUD (APM-Sac) 0,89 0,32 0,52 iii) NJ OO <’ N»/ *
APM granulat 2,30 0,18 0,75 2,09 4 **)
APM proszek (ref.) 2,60 0,04 0,20 2,34 2-3
AceH (ref.) * * * rozkład v) *
SacH (ref.) * * * stabilny *
Uwagi do tabeli:
* nie oznaczano
i) jasnoźółte odbarwienia; bez znaczenia rozkład części cykloheksylosulfaminianu ii) całkowicie stabilny, biały produkt iii) jasnoźółty; w oparciu o hplc stwierdzono pewien stopień rozkładu części Ace iv) kolor żółty/żółto-brązowy z pewnym stopniem rozkładu części Ace
184 076
Intensywność
184 076
Intensywność
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.
Cena 4,00 zł.

Claims (18)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania soli słodzikowych składających się z dwóch słodzików, wychodząc ze słodzika pochodzącego z kwasu asparaginowego i pochodnej kwasu organicznego o własnościach słodzika, która odpowiada mocnemu słodzikowi nie pochodzącemu z kwasu asparaginowego, znamienny tym, że sposób prowadzi się w ciekłym środowisku, które jest obojętne wobec reagentów, produktu końcowego oraz mocnego kwasu, i które pozostaje ciekłe w zakresie stosowanych w procesie temperatur, przy czym sposób ten obejmuje następujące etapy:
    a) do ciekłego środowiska jako składnik (i) dodaje się słodzik pochodzący z kwasu asparaginowego, wybrany z grupy obejmującej aspartam (ester metylowy α-L-aspartylo-Lfenyloalaniny; APM) i inne słodziki takie jak: APM-odpowiednie estry z niższym alkilem, estry L-aspartylo-D-seryny i L-aspartylo-D-treoniny, estry L-aspartylo-D-alaninolu i L-aspartylo-D-serinolu, 3-α-L-aspartylo-D-alaniloamido-2,2,4,4-tetra-metylotietanyloamina (alitam);
    b) do ciekłego środowiska jako składnik (ii) dodaje się sól kwasu organicznego o własnościach słodzika, wybraną z grupy obejmującej sole potasowe, sodowe, wapniowe, amonowe i sole drugo- i trzeciorzędowych amin z kwasem acesulfamowym, kwasem sacharynowym lub kwasem cykloheksylosulfaminowym, która to sól odpowiada mocnemu słodzikowi nie pochodzącemu z kwasu asparaginowego, przy czym składnik (i) i składnik (ii) stosuje się w takich ilościach, że ich stosunek molowy mieści się w zakresie od 0,2:1 do 5:1;
    c) do ciekłego środowiska jako składnik (iii) dodaje się mocny kwas, który korzystnie stanowi nieorganiczny lub organiczny kwas o pKa niższym niż pKa słodzika pochodzącego z kwasu asparaginowego, przy czym utrzymuje się całkowitą molową ilość H+ mocnego kwasu równą co najmniej 25% molowej ilości składnika (i); po czym
    d) pozostawia się, ewentualnie mieszając, mieszaninę reakcyjną na co najmniej jedną minutę do kilku godzin pozwalając na reakcję składników tego układu do momentu otrzymania co najmniej 1,0% wagowego materiału w postaci ciała stałego, a następnie
    e) wyodrębnia się sól słodzikową z otrzymanej mieszaniny reakcyjnej, przy czym kolejność etapów (a), (b) i (c) jest dowolna.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że składnik (i) i składnik (ii) stosuje się w takich ilościach, że ich stosunek molowy mieści się w zakresie od 0,5:1 do 2:1.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że składnik (i) i składnik (ii) stosuje się w takich ilościach, że ich stosunek molowy wynosi 1:1.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ciekłe środowisko wybiera się z grupy obejmującej wodę, mniej lub bardziej polarne rozpuszczalniki organiczne, apolarne rozpuszczalniki organiczne, jak również mieszanki mieszających się z wodą i nie mieszających się z wodą rozpuszczalników oraz mieszaniny ze składników wyżej wymienionych cieczy, w tym środowiska wodne.
  5. 5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że jako ciekłe środowisko stosuje się środowisko wodne, a zwłaszcza wodę.
  6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że mocny kwas wybiera się z grupy obejmującej kwas chlorowodorowy, kwas siarkowy lub kwas fosforowy i stosuje się go w etapie (c) w postaci ewentualnie stężonego roztworu mocnego kwasu lub, jeśli kwasem jest kwas chlorowodorowy, w postaci gazowego HCl.
  7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że utrzymuje się całkowitą molową ilość H+ mocnego kwasu równą równomolowej ilości składnika (i).
  8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do ciekłego środowiska wprowadza się jeden lub dwa spośród trzech składników (i), (ii) i (iii), a następnie dodaje się składnik lub składniki, którego tam jeszcze nie ma.
    184 076
  9. 9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że dodawanie składnika lub składników, których jeszcze nie ma w środowisku prowadZi się stopniowo.
  10. 10. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że do środowiska wodnego najpierw wprowadza się sól składnika (i) z mocnym kwasem oraz składnik (iii).
  11. 11. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że sól organicznego kwasu o własnościach słodzika, którą stosuje się w etapie (b), stanowi produkt in situ reakcji kwasu organicznego o własnościach słodzika z zasadą.
  12. 12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w etapie (c) dodaje się część mocnego kwasu, a w etapie (d) dodaje się stopniowo pozostałą część mocnego kwasu.
  13. 13. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję składników w etapie (d) prowadzi się w podwyższonej temperaturze, a zwłaszcza w zakresie temperatur 40-70°C, po czym otrzymany układ stopniowo schładza się do temperatury w zakresie 0-20°C.
  14. 14. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sól słodzikową wyodrębnia się w etapie (e) przez oddzielenie soli słodzikowej w postaci produktu już wytrąconego z ciekłego środowiska lub przez krystalizację i oddzielenie soli słodzikowej znanym sposobem od ciekłego środowiska po oddzieleniu jakiejkolwiek wytrąconej soli nieorganicznej, która się utworzyła, przy czym wybór zależy od wybranego ciekłego środowiska.
  15. 15. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wyodrębnioną w etapie (e) sól słodzikową, następnie przemywa się i suszy znanymi sposobami i ewentualnie rekrystalizuje się i/lub oczyszcza dalej znanymi sposobami.
  16. 16. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że sól kwasu organicznego, która odpowiada mocnemu słodzikowi nie pochodzącemu z kwasu asparaginowego, wybiera się spośród grupy obejmującej sole potasowe, sodowe, wapniowe, amonowe i sole drugoi trzeciorzędowych amin.
  17. 17. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako słodzik pochodzący z kwasu asparaginowego stosuje się aspartam lub alitam.
  18. 18. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się kwas organiczny, który odpowiada mocnemu słodzikowi nie pochodzącemu z kwasu asparaginowego, wybierany z grupy obejmującej kwas aceamidosulfonowy, kwas sacharynowy lub kwas cykloheksanoamidosulfonowy.
PL96316473A 1995-10-11 1996-10-10 Sposób wytwarzania soli słodzikowych PL184076B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
BE9500836A BE1009660A3 (nl) 1995-10-11 1995-10-11 Zoetstofzouten.

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL316473A1 PL316473A1 (en) 1997-04-14
PL184076B1 true PL184076B1 (pl) 2002-08-30

Family

ID=3889226

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL96316473A PL184076B1 (pl) 1995-10-11 1996-10-10 Sposób wytwarzania soli słodzikowych

Country Status (30)

Country Link
US (1) US5827562A (pl)
EP (1) EP0768041B1 (pl)
JP (2) JP4132108B2 (pl)
KR (1) KR100441898B1 (pl)
CN (1) CN1103558C (pl)
AR (1) AR003857A1 (pl)
AT (1) ATE229757T1 (pl)
AU (1) AU711095B2 (pl)
BA (1) BA96131A (pl)
BE (1) BE1009660A3 (pl)
BG (1) BG61928B1 (pl)
BR (1) BR9605053A (pl)
CA (1) CA2187502C (pl)
CO (1) CO4750776A1 (pl)
CZ (1) CZ298896A3 (pl)
DE (1) DE69625437T2 (pl)
DK (1) DK0768041T3 (pl)
EA (1) EA000281B1 (pl)
ES (1) ES2188715T3 (pl)
HR (1) HRP960462A2 (pl)
HU (1) HU216320B (pl)
IL (1) IL119399A (pl)
NO (1) NO964304L (pl)
NZ (1) NZ299540A (pl)
PE (1) PE26898A1 (pl)
PL (1) PL184076B1 (pl)
TR (1) TR199600808A1 (pl)
UA (1) UA45335C2 (pl)
YU (1) YU54996A (pl)
ZA (1) ZA968567B (pl)

Families Citing this family (21)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
JPH0882035A (ja) * 1994-09-06 1996-03-26 Kaneshin:Kk 木造住宅における階層間の天井装置
NL1003600C2 (nl) * 1996-07-16 1998-01-21 Holland Sweetener Co Stabiele dipeptide-zoetstof bevattende suspensies in water.
NL1003606C2 (nl) * 1996-07-16 1998-01-21 Holland Sweetener Co Dipeptide-zoetstof bevattende kauwgums met verlengde en verbeterde smaak.
NL1006243C2 (nl) * 1997-06-06 1998-12-08 Holland Sweetener Co Werkwijze voor de bereiding van zouten van aspartaam uit N-beschermd aspartaam.
US6291004B1 (en) * 1997-09-11 2001-09-18 The Nutrasweet Company Basic salts of n-[n-(3,3-dimethylbutyl)-l-α-aspartyl]-l-phenylalanine 1-methyl ester
US6129942A (en) * 1997-09-11 2000-10-10 The Nutrasweet Company Sweetener salts of N-[N-(3,3-dimethylbutyl)-L-α-aspartyl]-L-phenylalanine 1-methyl ester
JP3648959B2 (ja) * 1997-12-22 2005-05-18 味の素株式会社 甘味料組成物
JP3646497B2 (ja) * 1997-12-22 2005-05-11 味の素株式会社 顆粒状甘味料
NL1009324C2 (nl) * 1998-06-05 1999-12-07 Holland Sweetener Co Bereiding en zuivering van een organisch zout van aspartaam.
NL1009323C2 (nl) * 1998-06-05 1999-12-07 Holland Sweetener Co Bereiding en zuivering van een organisch zout van aspartaam.
NL1015370C2 (nl) * 2000-05-31 2001-12-03 Holland Sweetener Co Intensieve zoetstof op drager.
DE10330025A1 (de) * 2003-07-03 2005-01-20 Nutrinova Nutrition Specialties & Food Ingredients Gmbh Verfahren zur Herstellung eines Süßstoffsalzes basierend auf Aspartam und Acesulfam
US9101160B2 (en) 2005-11-23 2015-08-11 The Coca-Cola Company Condiments with high-potency sweetener
US8017168B2 (en) 2006-11-02 2011-09-13 The Coca-Cola Company High-potency sweetener composition with rubisco protein, rubiscolin, rubiscolin derivatives, ace inhibitory peptides, and combinations thereof, and compositions sweetened therewith
CN101869256A (zh) * 2010-06-04 2010-10-27 上海师范大学 一种高倍甜味剂双甜的制备方法
CN102144769A (zh) * 2011-02-18 2011-08-10 上海师范大学 一种新型高倍甜味剂的制备方法
CN104719827A (zh) * 2015-02-14 2015-06-24 许建刚 天门冬氨酸衍生物与甜味酸的共结晶方法
CN104605219A (zh) * 2015-02-14 2015-05-13 姚洪齐 天门冬氨酸衍生物与甜味酸盐的共结晶方法
CN109535100A (zh) * 2018-12-26 2019-03-29 常茂生物化学工程股份有限公司 天门冬酰苯丙氨酸甲酯乙酰磺胺酸的制备方法
CN112174911A (zh) * 2020-11-17 2021-01-05 安徽维多食品配料有限公司 一种大颗粒双甜结晶方法
CN112321676B (zh) * 2020-12-12 2022-06-14 山东诚汇双达药业有限公司 一种纽甜的成盐方法

Family Cites Families (20)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
DE2628294C3 (de) * 1976-06-24 1978-12-14 Hoechst Ag, 6000 Frankfurt SUßstoffmischung mit verbessertem saccharoseähnlichem Geschmack
DE2001017C3 (de) * 1970-01-10 1978-05-18 Hoechst Ag, 6000 Frankfurt 3,4-Dihydro-1,23-oxathiazin-4on-2,2-dioxide, ihre Herstellung und Verwendung
US3922369A (en) * 1970-07-16 1975-11-25 Gen Foods Corp Low calorie sweetening composition and method for making same
CA1027113A (en) * 1973-04-02 1978-02-28 General Foods Corporation Sweetener solution containing saccharin and aspartane
FR2245299A1 (en) * 1973-08-17 1975-04-25 Gen Foods Corp Artificial sweetening compsns - based on low alkyl esters of aspartylphenylalanine
DE2556109C2 (de) * 1975-12-12 1984-05-03 General Foods Corp., 10625 White Plains, N.Y. Modifizierte Süßstoffe und Verfahren zum Modifizieren des anhaltend süssen Nachgeschmacks eines Süßstoffes
ATE20567T1 (de) * 1981-04-29 1986-07-15 Tate & Lyle Plc Suessstoffe.
SU1407388A3 (ru) * 1982-05-20 1988-06-30 Тейт Энд Лайл Паблик Лимитед Компани (Фирма) Подслащивающа композици
US4439460A (en) * 1982-06-01 1984-03-27 G. D. Searle & Co. Dipeptide sweetener sulfate and sulfonate salts
CA1220966A (en) * 1983-08-22 1987-04-28 Susan J. Pettigrew Non-saccaride sweetened product
US4822635A (en) * 1985-04-15 1989-04-18 General Foods Corporation Sweetening with L-aminodicarboxylic acid esters
ES8604766A1 (es) * 1985-09-20 1986-03-16 Palomo Coll Alberto Procedimiento para la preparacion de nuevas sales fisiologi-camente activas o aceptables de sabor dulce
DK226887A (da) * 1986-08-21 1988-02-22 Suomen Sokeri Oy Soedemiddel
US5164214A (en) * 1987-12-10 1992-11-17 Rudolf-Wild Gmbh & Co. Kg Sweetening agent
DE3741961C1 (en) * 1987-12-10 1989-04-27 Wild Gmbh & Co Kg Rudolf Sweetener, process for the production thereof and use thereof
US5114726A (en) * 1989-07-25 1992-05-19 The Nutrasweet Company Process for preparing aspartame coated organic acid
US5106632A (en) * 1990-01-23 1992-04-21 Warner-Lambert Company Enhanced sweetness of acesulfame-k in edible compositions
US5126158A (en) * 1990-08-07 1992-06-30 Pepsico Inc. Beverage compositions comprising a dipetide sweetener, saccharin salt and hydrocolloidal polysaccharide
JP3409396B2 (ja) * 1993-11-19 2003-05-26 味の素株式会社 α−L−アスパルチル−L−フェニルアラニンメチルエステルの製造法
EP0733641A1 (en) * 1995-03-20 1996-09-25 Holland Sweetener Company V.O.F. Method for crystallizing alpha-l-aspartyl-l-phenylalanine methyl ester

Also Published As

Publication number Publication date
AU711095B2 (en) 1999-10-07
PE26898A1 (es) 1998-06-20
AR003857A1 (es) 1998-09-09
CA2187502A1 (en) 1997-04-12
IL119399A0 (en) 1997-01-10
NO964304D0 (no) 1996-10-10
KR100441898B1 (ko) 2004-09-30
DE69625437T2 (de) 2003-10-23
NO964304L (no) 1997-04-14
ATE229757T1 (de) 2003-01-15
BG100901A (en) 1997-08-29
DE69625437D1 (de) 2003-01-30
EA000281B1 (ru) 1999-02-25
BG61928B1 (bg) 1998-10-30
JP4132108B2 (ja) 2008-08-13
CA2187502C (en) 2005-01-04
CN1103558C (zh) 2003-03-26
NZ299540A (en) 1997-09-22
TR199600808A1 (tr) 1997-04-22
US5827562A (en) 1998-10-27
DK0768041T3 (da) 2003-04-14
HUP9602785A2 (en) 1997-05-28
JP4134244B2 (ja) 2008-08-20
CO4750776A1 (es) 1999-03-31
HUP9602785A3 (en) 1998-04-28
JPH09271350A (ja) 1997-10-21
KR970019890A (ko) 1997-05-28
AU6797196A (en) 1997-04-17
UA45335C2 (uk) 2002-04-15
BA96131A (bs) 1998-12-28
IL119399A (en) 2000-01-31
YU54996A (sh) 1998-11-05
BE1009660A3 (nl) 1997-06-03
HU9602785D0 (en) 1996-11-28
BR9605053A (pt) 1998-06-30
CZ298896A3 (en) 1997-04-16
ZA968567B (en) 1997-05-13
CN1155995A (zh) 1997-08-06
EA199600081A1 (ru) 1997-06-30
JP2007209351A (ja) 2007-08-23
PL316473A1 (en) 1997-04-14
EP0768041B1 (en) 2002-12-18
MX9604789A (es) 1998-07-31
ES2188715T3 (es) 2003-07-01
HU216320B (hu) 1999-06-28
EP0768041A1 (en) 1997-04-16
HRP960462A2 (en) 1998-02-28

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL184076B1 (pl) Sposób wytwarzania soli słodzikowych
JP5113978B2 (ja) グルタミン酸誘導体の有機アミン塩及びその利用
KR20010052835A (ko) 클로피도그렐 황산수소염의 다형체 형태
Füredi-Milhofer et al. Crystallization from microemulsions–a novel method for the preparation of new crystal forms of aspartame
CA2056433A1 (fr) Composes diastereoisomeres derives de l&#39;acide tetrahydrofolique; methode de preparation et utilisation pour la synthese de diastereoisomeres 6s et 6r de folates reduits
JPH0412105B2 (pl)
KR20010052586A (ko) 아세설팜 케이와 아스파탐의 염의 제조 및 정제방법
WO2015067708A1 (en) Crystalline forms of s-acetyl glutathione, their preparations and uses in pharmaceutical and nutraceutical formulations
JP2002517510A (ja) アスパルテームの有機塩の製造法
CN111377883A (zh) 一种乙酰磺胺酸钾的连续后处理方法
EP1722772A1 (en) Dietary supplementation with stoichiometrically specific potassium magnesium citrate
US6294686B1 (en) Aspartame crystals and process for the preparation thereof
MXPA96004789A (en) Sales edulcoran
US3565950A (en) Method of purifying crystals of l-glutamic acid
US4570015A (en) Preparation of large crystals of N-benzyloxycarbonyl-L-aspartic acid
JP3541440B2 (ja) L−シスチンの晶析方法及び新規結晶
JPH01207297A (ja) 5′−リボヌクレオチドカルシウムの製造法
NZ719763B2 (en) Crystalline forms of s-acetyl glutathione, their preparations and uses in pharmaceutical and nutraceutical formulations
MXPA96002537A (en) Crystallization of methyl ester of alpha-l-aspartil-l-phenylalanin starting from aqua solutions
WO1995024420A1 (en) A polymorph of aspartame and process for the preparation thereof