PL172194B1

PL172194B1 - Synergistyczny srodek chwastobójczy PL

Info

Publication number: PL172194B1
Application number: PL92315377A
Authority: PL
Inventors: Erwin Dr Hacker; Martin Dr Hess; Hans-Philipp Dr Huff; Hans Dr Schumacher
Original assignee: Hoechst Schering Agrevo Gmbh
Priority date: 1991-07-12
Filing date: 1992-07-10
Publication date: 1997-08-29
Also published as: CZ216192A3; PL170912B1; IE20010222A1; AU1959292A; IE20010221A1; DE59210002D1; EP0807382B1; PT807381E; DE59207323D1; HUT61657A; ATE297121T1; BR9202574A; PL172193B1; PL295247A1; IE922260A1; HU212259B; CA2073597A1; PL172183B1; CN1068472A; GR3021317T3

Abstract

1. Synergistyczny srodek chwastobój- czy, znamienny tym, ze zawiera A) zwiazek o wzorze 1 albo jego sole w kombinacji z B) jednym albo kilkoma zwiazkami z grupy eterów nitrodifenylowych w sy- nergistycznie skutecznej ilosci, przy czym stosunek wagowy ilosci zwiazku o wzorze 1 albo jego soli do zwiazków z grupy B wynosi 1:200 do 20:1. W ZÓR 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest środek chwastobójczy, który zawiera:

A) związek o wzorze 1 albo jego sole w kombinacji z

B) jednym albo kilkoma związkami z grupy eterów nitaodifenylowchh w syyeagistyhznie skutecznej ilości, przy czym stosunek wagowy ilości związku o wzorze 1 sIOo jego soli do związków z grupy B wynosi 1:200 do 20:1.

Związek o wzorze 1 określany jest jako Amidotulfuaon i znany jest z europejskiego opisu patentowego nr EP-A-O 131 258 (opis patentowy Stanów Zjednoczonych nr US-A-4 718 937).

Amidosulfuron to znaczy l-[N-metylo-N-(metclosulfonylo)-smiyotulfoyylo]-3-[4,6dimetoksypiIymidyn-2-ylo)mohayik jest chwastobójczą substancją czynną z grupy sulfonylomoczników i stosuje się go z reguły w ilościach wynoszących 5-120 g ai/ha sposobem przedwschodowym i powschodowym w zbożu, ryżu oraz kukurydzy, przy czym zwalczane jest szerokie spektrumeednoaohancch i wieloletnich chwastów oraz chwastów turaycowntych (Cypeποιμ) (g oznacza ilość gramów na hektar, w odniesieniu do aktywnej substancji czynnej).

W celu zastosowania substancję czynną preparuje się z reguły jako rozpuszczalny w wodzie proszek zawiesinowy (WP) albo jako dający się dyspergować w wodzie granulat (WDG) i używa w postaci rozcieńczonej w zwykły sposób wodą.

Jako etery nitrodifenylowe odpowiednie są przede wszystkim następujące:

a) Bifenox,

b) Fluorglycofen,

c) Acifluorfen,

d) C^s^yfluorfen,

e) Lactofen,

f) Fomesafen, to znaczy esser metylowy kwasu 5--2,4-dichlorofenoksy)-2-nitaoOeyaoesowego; stosowanie w ilości 50-1000 g ni/h'ajnko pojedynczej substancji sposobem przedwschodowym i powschodowym, np. w zbożu, ryżu i kukurydzy.

to znaczy ester karboksymetylowy kwasu 5-[2-chloao-4-(trafluorometylo)-fenoksc]-2-yitaobeyaoesowego; stosowanie jako pojedynczej substancji czynnej, np. w ilości tylko 5-50 g ai/ha sposobem paaedwschodowcm i powschodowym w zbożu i soi.

to znaczy kwas 5-[2-chloro--k((rifluorometylo)-feno]fc5y3-2-nitrobenzoesowy albo jego sole, stosowanie jako pojedynczej substancji czynnej, np. w ilości 100-500 g a^a sposobem praedwschodowcm i powschodowym w soi i zbożu.

tt) znaczy 5~[2-chloro-4-(trrfluosometyloS)ffnoksyl-l-etoksy-2-mtrobenzen: stosowanie jako pojedynczej substancji czynnej, np. w ilości 100-1000 g ai/ha sposobem przedwschodowym i powschodowym w soi albo na ziemi nieupaswyej.

to znaczy l-(etoksykarbonyloS-elylowy kwasu 5-[2-cłdoro-4-(trifluorometclo)-fenoksc]-2-yitro0enzoesowego; stosowanie jako pojedynczej substancji czynnej, w ilości np. 50-500 g ai/ha sposobem przedwschodowym i powschodowym w soi i zbożu.

to znaczy N-metylosulfoyclo-5-[2-chloro-4-(trifluorometclo)~fenoksy]2-yitao0eyaamid; stosowanie jako pojedynczej substancji czynnej, w ilości np. 50-1000 g ai/ha sposobem przedwschodowym i powtchodowcm w soi albo zbożu.

b) Meyoprou,

c) 2,4-D,

d) 2,4-DB,

e) Dichforurop,

f) MCPA,

Wszystkie wymienione etery nitrofenylowe sąopisanew 'The PesticideManual'’ (jakniżej wymienione). Niespodziewanie okazało się, że w przypadku wspólnego zastosowania Amidosulfuronu z jedną albo kilkoma substancjami czynnymi z grupy B występowały ponadaddytywne, to znaczy synergistyczne efekty. Przy tym działanie w kombinacji było silniejsze niż działanie wyłącznego zastosowania użytych poszczególnych produktów. Te efekty pozwalają na zmniejszenie stosowanej ilości, na zwalczanie szerokiego spektrum chwastów i chwastów z rodziny traw, na szybkie działanie, bardziej przedłużone działanie, na całkowitą kontrolę szkodliwych roślin tylko jednym lub niewieloma zastosowaniami oraz na rozszerzenie możliwego okresu zastosowania substancji czynnych w kombinacji. Te właściwości są wymagane w praktycznym zwalczaniu chwastów, aby rolnicze uprawy ochronić przed konkurencją niepożądanych roślin i zapewnić i/albo podnieść plony pod względemjakości oraz ilości. Te nowe kombinacje według wynalazku wyraźnie przewyższają techniczny standard odnośnie opisanych właściwości.

W dalszej formie wykonania wynalazku środki chwastobójcze złożone ze związków A i B mogą występować dodatkowo w kombinacji z jednym lub kilkoma związkami z grupy, która skłaaa się z herhicycdi typu substancjiwzrostowejjDiccmba i jgo sołli Diflufeniccnn, stdfonylomoczników, które są różne od związku o wzorze 1, i ich soli oraz selektywnych herbicydów trawiastych.

Jako herbicydy typu substancji wzrostowych odpowiednie są przede wszystkim następujące: a) MCPB, to znaczy kwas 4-(4-celoro-2-metylo-0eyoksy)-butanowp albo jego sole, np. sól sodowa;

to znaczy kwas 2-(4-yhlorc-2-metylcfenoksy)-prcpioncwp albo jego sole; jako racnmiczna mieszanina albo jako izomer (R) (Mnyoprop-P); to znaczy kwas 2-(2,4-dichloi:Ofenoksy)-octowy alłbro j ego sok lub esltyy to znaczy kway 4-ea,4-d(cł4orofenoConC-buipnowy dobo jel;o solgo t<o znaczy kwa 2-(2,4-dichlorofenoksy)-prop.ionowy albo jego sole lub estry;

to zclycay kwa 2- (4-<hjoro-2-metyjofeonncyt-ocłowy alboicge sole.

Wpmienicne awiąaki a) do f) stanowią standardowe herbicydy w dużej llyzOie rolniczo użytecznych gatunków upraw do zwalczania chwastów i Cyueraceey sposobem pcwscecdowym. Przy stosowaniu ilości wpncsaąyyye 100-3000 g ai/hm jako pcszyzególne substancje yzpyne zostaje pokryta każdorazowo specyficzna część roślinności chwastobójczej. Zastosowanie znajdują różne związki w postaci soli i/al0c estrów (literatura: porównaj The Pesticide Manual, Βίηΐ^ Crop Protection Ccuccil,9, wydanie 1991 i cytowana tam literatura).

Dicamba to zyacay kwas 3,6-diceloro-2-mntcksy0nnaonsowy albo jego sole i estry, jest również bardzo rozucwsanchyioną chwastobójczą substancją czynną, której zastosowanie jest zaklasyfikowane analogicznie do herbicydów typu substancji wzrostowej. Substancję czynną stosuje się korzystnie sposobem powsceodcwym, np. w zbożu, kukurydzy i innych, oraz również w postaci soli i/albo estrów (porównaj The Pnstlcidn -Manual, jak wyżej wpminylone).

DifIufeyicay, to anacap N-(2,4-diflucro0nyylo)-2-[3-(trifluoromntpfo)-fnycksp]-pirpdyco-3-karOoksamOd, stosuje się pryedwscecdowo i powschodowo w ilości 50-500 g ai/ha do zwalczana chwastów w zbożu i iyyyye gatunkach upraw. W handlu znajduje zastosowanie po więktanj części w gotowych preparatach z innymi chwastobójczymi substancjami capnnymi (porównaj The Pesticidn Manual, dalej poniżej wyminyicye).

Jako sulfonylomoczniki odpowiednie są przede wszystkim następujące: a) sulfonkloIOOpzniki, -nćłe stosuj s os je/ede '.ajzyst0im w ζ^ό, boż^ci cwo w WcsoIiiϋe kach i użytku zielonym do ywalcaania chwastów i chwastów z rcdaiyy iraw sposobem pcwtchodcwpm, np. w ilości 5-80 g ai/ha, np..

aa) Trlakulfuron, ab) ChlcrtulOurcy, ac) Tribeyuron albo

T ri0nnurcy-mntepl, to ayaczy l-[2-(2-yhforcntcktp)-0enplosu]0cyplc/-3-(4-metckty-6-metylo- 1,3,5-triaapn-2-ylo)-mocznik;

to znaczy 1-(2-chlorofenylosułfonylo)-3-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5triaapn-2-pfo)-mocanik;

to anacay 1-[2-karbcktp- lub mntcktykar0cyylc)-fnnplosulfcnylc]-3meΐplo-3-(4-metoksp-6-metylo-1,3,5-tria-ρn-2-plo)-moczcik;

ad) Thifensulfuron albo

Thifensulfuron-methyl, to znaczy 1-L2-(karboksy- lub meioksykarbonylu)-tiofen-3-yio-sulfonylo]-3-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo)-mocznik i

b) sulfonylomoczniki, które stosuje się przede wszystkim w kukurydzy i uprawach długoletnich do zwalczania chwastów i chwastów z rodziny traw w sposobie powschodowym w ilości 5-80 kg ai/ha, np.

ba) Nicosulfuron, to znaczy 1-[3-dimetyioaminokarbonylo)-pirydyn-2-ylo-sulfony;o]-3(4,6-dimetoksypirymidyn-2-ylo)-mocznik;

bb) Primisulfuron albo

Primisulfuronmethyl, to znaczy 1-[2-(karboksy lub metylokarbonylo)-fenylosulfonylo]-3(4,6-bis(difluorometoksy)-pirymidyn-2-ylo)-mocznik;

bc) DPX-E 9636, to znaczy 1-[3-(etylosuifonylo)-pirydyn-2-ylo-sulfonylo]-3-(4,ó-dimetoksy-pirymid-2-ylo)-mocznik;

bd) pirydylosulfonylomoczniki, jakie opisane są w zgłoszeniu patentowym PCT PCT/EP90/02308 (WO

91/10660), korzystnie pirydylosuifonyiomoczniki o wzorze Al albo ich sole, przy czym E oznacza Ch albo N, korzystnie CH, R⁴ oznacza atom jodu albo grupę NR9r¹⁰, r5 oznacza atom wodoru albo chlorowca, grupę cyjano,' grupę C1-C3-alkilową, C1-C3-alkoksyiową, C₃-C3-chlorowcoalkilową, C1-C3-chlorowcoalkoksylową, C1-C3-alkilotio, (Cr-C3-alkoksy)-C1-Cs-alkilową, (C1-C3-alkoksy)-karbonylową, mono- albo di-(C1-C3-alkilo)-aminową, C1-C3-alkilo-sulfinylową albo -sulfonylową, grupę SO2NR^aR^b albo CO-NR^aR^b, szczególnie atom wodoru, R^a, R^bniezależnie od siebie oznaczają atom wodoru, grupę C1-C3-alkilową, C1-C3-alkenylową, C1-C3- akinylową albo razem tworzą grupę -(CH2)4-, -(CH2)5- albo -(CH2)2-O-(CH2)2-, r' oznacza atom wodoru albo grupę CH3, R⁷ oznacza atom chlorowca, grupę C1-C2-alkilową, C1-C2-alkoksylową, C1-C2-chlorowcoalkilową, korzystnie CF3, grupę Ci-C2-chlorowcoalkoksylową, korzystnie OCHF2 albo OCH2CF3,R' oznacza grupę C1-C2-alkilową, C1-C2-chlorowcoalkoksylową, korzystnie OCHF2 albo grupę C1-C2-alkoksylową, a R⁹ oznacza grupę Ci-C4-alkilową, zaś R¹⁰oznacza grupę C1-C4-alkilosulfonylową albo R⁹ i R¹⁰ razem tworzą łańcuch o wzorze -(CH)3SO2- lub' -(CH2)4SO2-.

Wymienione wyżej pod aa) do ba) herbicydy są opisane w The Pesticide Manual” (już wyżej wymienione). Primisulfuron i Primiosulfuronmethyl są znane z Brighton Crop Protection Conference - Weeds -1987, strony 41-48. DPXE 9636 jest znany z Brighton Crop Protection Conference - Weeds -1989, strona 33 i dalsze.

Jako herbicydy trawiaste odpowiednie są przede wszystkim następujące herbicydy do selektywnego zwalczania szkodliwych roślin, a mianowicie szkodliwych traw i chwastów, w zbożu sposobem powschodowym przy stosowaniu ilości w zakresie 30 do 1000 g ai/ha:

a) Diclofop albo

Diclofop-methyl,

b) Traikoxydim,

c) Difenzoąuat,

d) Imazamethabenz, to znaczy kwas lub ester metylowy tego kwasu;

to znaczy 2-[l-(etoksyimino)-propylo]-3-hydroksy-5-mesytylocykloheks-2-en-1 -on;

to znaczy solc 1, 2-dimetylo-3,5-dl-en5lopirazoliowe;

to znaczy mieszanina kwasu 6-(4lizopropylo-4lmrtzlo-5-oksOl2limi0al eolia-2-zlo)-3-mrtzlOlbrneorsowrgo i -A-metylo-benzoesowego dla ich estrów metylowych;

e) Flamprop albo

Flampropmethyl, to znac.cy N-berizoiio-N-(3<hloro-4-fIuorofenylc)-idanina lub jee eeter metylowy;

f) CGA-184927, to znaccy eett^e proptagiiowy kwasu (3R))2-(4--3-cłhoro-3-fIuoroprrydyn(2-ylfksy)-frnfksy]-prfpionowego.

Wymienione na końcu związki a) do e) są również opisane w The Pesticide Manual (patrz wyżej). CGA-184927jest znany z europejskiego opisu patentowegonrEP-A-191736 oraz zBnighton Crop Prftectifn Cfnferencr - Weeds - 1989. Wybór stosunku wagowego oraz stosowane ilości są zależne na przykład od składników mieszaniny, stadium rozwoju chwastów albo chwastów z rodziny traw, od spektrum chwastów, czynników otoczenia oraz od warunków klimatycznych.

Stosunki wagowe A : B (etery nitrodilenylowe), kombinowanych herbicydów mogą dlatego wahać się w obrębie szerokich granic i wynoszą one z reguły 1:200 do 20:1, korzystnie 1:200 do 10:1, korzystniej 1:50 do 5:1;

W kombinacjach substancji czynnych herbicyd A stosuje się w ilości korzystnie między 5 i 100 g ai/ha (ai podane jest w odniesieniu do aktywnej substancji czynnej), a stosowane ilości związków typu B (etery nierfdifrnylfwr) w mieszaninach wynoszą z reguły 5 do 1000 g ai/ha, korzystnie 10 do 1000 g ai/ha.

Zgodne z wynalazkiem kombinacje substancji czynnych mogą występować zarówno jako mieszane preparaty obydwu składników, które potem w celu zastosowania rozcieńcza się w zwykły sposób wodą, albo jako tak zwane mieszanki zbiornikowe wytwarza się przez wspólne rozcieńczenie wodą oddzielnie spreparowanych składników. Związki typu A i typu B albo ich kombinacje można preparować w różny sposób, zależnie od tego, jakie są utrzymywane parametry biologiczne i/albo chemiczno-fizyczne. Jako możliwości preparatów wchodzą w rachubę na przykład: proszki zawiesinowe (WP), dające się emulgować koncentraty (EC), wodne roztwory (SL), emulsje (EW) jak emulsje olej w wodzie i woda w oleju, dające się rozpylać roztwory albo emulsje, dyspersje na bazie oleju albo wody, suspoemulsje, środki do opylania (DP), środki do zaprawiania, granulaty do stosowania do glebowego albo do posypywania albo dające się dyspergować w wodzie granulaty (WG), preparaty ULV, mikrokapsułki albo woski.

Poszczególne typy preparatów są w zasadzie znane i opisane są na przykład w: Winnacker-Kuchler, Chemische Technologie, tom 7, C. Hauser Verlag Monachium, 4. wydanie 1986; van Valkrnburg, Pesticides Ffrmulatifns, Marcel Dekker N.Y., 1973; K. Martens, Spray Drying Handbofk”, 3. wydanie 1979, G. Goodwin Ltd. Londyn.

Potrzebne środki pomocnicze preparatów jak materiały obojętne, substancje powierzchniowo czynne, rozpuszczalniki i dalsze substancje dodatkowe są również znane i są opisane na przykład w: Watkins, Haudbook of Intrcticide DustDiluentt and Carriers, 2. wydanie, Darland Book, Caldwell, N.J.; H.v. Olphen, Introduction to Clay Colloid Chemistry, 2. wydanie J. Wiley& Sons, N.Y. Harsden, Solvents Guide, 2. wydanie, Interscience, N.Y. 1950; McCutchrfn’s, Detergents and Emulsifiers Annual, MC Publ. Corp., Ridgewffd N.J.; Sialey and Wood, Encyclopedia of Surface Active Agents, Chem. Publ. Co. Inc., N.Y. 1964; Schónfeldt, Grrnzflachonskevr Athylrnoxidaddukee, Wiss. Verlagegrsellschsft, Stuttgart 1976, WinnackerKóchler, Chrmischr Trchnflfgir, tom 7, C Hauser Verlag Monachium, 4. wydanie 1986.

Na bazie tych preparatów można wytwarzać również kombinacje z innymi pestycydowo skutecznymi substancjami jak innymi herbicydami, fungicydami albo insektycydami jak też ze środkami ochraniającymi, nawozami i/albo regulatorami wzrostu, np. w postaci gotowego preparatu albo jako mieszanka zbiornikowa. Proszki zawiesinowe (proszki zwilżalne) stanowią dające się równomiernie dyspergować w wodzie preparaty, które obok substancji czynnej poza rozcieńczalnikiem albo obojętną substancją zawi^^j^zcze substancje powierzchniowo czynne jonowego albo niejonowego rodzaju (środki zwilżające, środki dyspergujące), np. pflioksyrtylenowane alkllffenfle, pflifksyetylenowsne alkohole tłuszczowe albo aminy tłuszczowe, siarczany oksyreylenowanych alkoholi tłuszczowych, alkanosulfoniany albo alkilobenzrnfsulfoniany, łlgninfsulffnian sodu, 2,2'-dinsfeylfmreanf-6,6'-dlsulffnlsn sodu, dibutylmaitalenosuifonian sodu albo także sól sodową oleilfmeeylftauryny. Dające się emulgować koncentraty wytwarza się przez rozpuszczenie substancji czynnej w rozpuszczalniku organicz172194 nym, np. butanolu, cykloheksanonie, dimetyloformamidzie, ksylenie albo również wysokowizących związkach aromatycznych albo węglowodorach z dodatkiem jednej albo kilku jonowych albo niejonowych substancjipowierzchniowo czynnych (emulgatorów). Jako emulgatory można stosować na przykład sole wapniowe aikiloarylosulfonowego kwasu jak dodecylobenzenosulfonian wapnia albo niejonowe emulgatory jak estry poliglikolu i kwasu tłuszczowego, alkiloarylopoliglikoloetery, etery alkoholu tłuszczowego i poliglikolu, produkty kondensacji tlenek propylenu-tlenek etylenu, polietery alkilowe, estry sorbitanu z kwasami tłuszczowymi, estry polioksyetylenowanego sorbitanu z kwasami tłuszczowymi albo estry polioksyetylenosorbitu. Środki do opylania otrzymuje się przez zmielenie substancji czynnej z subtelnie rozdrobnionymi stałymi substancjami, np. talkiem, naturalnymi glinkami jak kaolinem, bentonitem oraz pirofilitem, albo ziemią okrzemkową.

Granulaty można wytwarzać albo przez rozpylanie substancji czynnej na adsorpcyjnym, granulowanym materiale obojętnym, albo przez naniesienie koncentratów substancji czynnej za pomocą spoiw, np. polialkoholu winylowego, pobakrylanu sodu albo również olejów mineralnych, na powierzchnię nośników jak piasku, kaolinitu albo zgranulowanego materiału obojętnego. Można też odpowiednie substancje czynne granulować w sposób stosowany do wytwarzania granulatów nawozowych, ewentualnie w mieszaninie z nawozami. Dające się dyspergować w wodzie granulaty wytwarza się z reguły według sposobów jak suszenie rozpyłowe, granulowanie w złożu fluidalnym, granulowanie talerzowe, mieszanie za pomocą mieszarek szybkobieżnych oraz wytłaczanie bez stałego materiału obojętnego. Agrochemiczne preparaty zawierają z reguły 0,1 do 99% wagowych, szczególnie 2 do 95% wagowych substancji czynnych typów A+B. Stężenia substancji czynnych A+B mogą być różne w preparatach.

W proszkach zawiesinowych stężenie substancji czynnych wynosi np. około 10 do 95% wagowych, resztę do 100% wagowych stanowią zwykłe składniki preparatu. W przypadku dających się emulgować koncentratów stężenie substancji czynnych może wynosić około 1 do 85% wagowych, korzystnie 5 do 80% wagowych. Preparaty w postaci pyłu zawierają około 1 do 25% wagowych, co najmniej 5 do 20% wagowych substancji czynnej. Dające się rozpylać roztwory zawierają około 0,2 do 25% wagowych, korzystnie 2 do 20% wagowych substancji czynnej. W przypadku granulatów jak, np. dających się dyspergować granulatów zawartość substancji czynnej zależy częściowo od tego, czy skuteczny związek występuje jako ciekły czy stały i jakie stosuje się środki pomocnicze do granulowania i napełniacze. Z reguły zawartość w granulatach dających się dyspergować w wodzie wynosi między 10 i 90% wagowych.

Wymienione preparaty substancji czynnych zawierają poza tym ewentualnie każdorazowo zwykłe środki zwiększające przyczepność, zwilżające, dyspergujące, emulgujące, penetracyjne, środki konserwujące, środki chroniące przed mrozem i rozpuszczalniki, napełniacze, barwniki i nośniki, środki przeciw pienieniu, środki hamujące odparowanie oraz środki wpływające na wartość pH i na lepkość.

W celu zastosowania występujące w handlowej postaci preparaty ewentualnie rozcieńcza się w zwykły sposób, np. w przypadku proszków zawiesinowych, dających się emulgować koncentratów, dyspersji i dających się dyspergować w wodzie granulatów, za pomocą wody. Preparatów w postaci pyłu, granulatów doglebowych lub do posypywania oraz odpowiednich do rozpylania roztworów przed zastosowaniem zazwyczaj już nie rozcieńcza się dalszymi substancjami obojętnymi. Substancje czynne można nanosić na rośliny, części roślin, nasiona roślin albo na powierzchnię uprawną.

Wyróżnia się wspólne nanoszenie substancji czynnych w postaci mieszanin zbiornikowych, przy czym optymalnie spreparowane stężone preparaty poszczególnych substancji czynnych miesza się z wodą w zbiorniku i nanosi otrzymaną ciecz do opryskiwarua.

Następujące przykłady objaśniają wynalazek:

Przykład I. Środek do opylania wytwarza się w ten sposób, że 10 części wagowych zgodnej z wynalazkiem kombinacji substancji czynnych i 90 części wagowych talku jako substancji obojętnej miesza się i rozdrabnia w młynie udarowym odśrodkowym.

Przykład II. Dający się łatwo dyspergować w wodzie, zwilżalny proszek wytwarza się w ten sposób, że 25 części wagowych substancji czynnych A+B, 64 części wagowych zawierającego kaolin kwarcu jako substancji obojętnej, 10 części wagowych lignirosulforiaru potasu i 1 część wagową soli sodowej oleilometylotauryny jako środka zwilżającego i dyspergującego miesza się i miele w młynie palcowym.

172 194

Przykład III. Dający się łatwo dyspergować w wodzie koncentrat dyspersyjny otrzymuje się tak, że 20 części wagowych substancji czynnych A+B miesza się i miele w ciernym młynie kulowym na miałkośc poniżej 5 pm mikrometrow z 6 częściami wagowymi eteru alkilotenolu i poliglikolu (®Triton X 207), 3 częściami wagowymi eteru izotridekanolu i poliglikolu (8 EO) oraz 71 częściami wagowymi parafinowanego oleju mineralnego o zakresie temperatur wrzenia np. około 255 do 277°C.

Przykład IV. Dający się emulgować koncentrat wytwarza się z 15 części wagowych cykloheksanonu jako rozpuszczalnika i 10 części wagowych oksyetylenowanego nonylofenolu jako emulgatora.

Przykłady/. Dający się dyspergować w wodzie granulat wytwarza się w ten sposób, że części wagowych substancji czynnych A+B, części wagowych ligninosulfonianu wapnia, części wagowych laurylosiarczanu sodu, części wagowe polialkoholu winylowego i części wagowych kaolinu miesza się, miele w młynie palcowym i proszek granuluje w złożu fluidalnym przez natryśnięcie wody jako cieczy granulującej.

Przykład VI. Odpowiedni do dyspergowania w wodzie granulat wytwarza się także w ten sposób, że części wagowych substancji czynnych A+B.

części wagowych 2,2'-dinaftylometano-6,6'-disulfonianu sodu, części wagowe soli sodowej oleilometylotauryny, część wagową polialkoholu winylowego części wagowych węglanu wapnia i części wagowych wody homogenizuje się w młynie koloidalnym i wstępnie rozdrabnia, następnie miele w młynie perełkowym i tak otrzymaną zawiesinę rozpyla w skruberze za pomocą dyszy hydraulicznej i suszy.

Przykłady biologiczne

Różne rolniczo ważne chwasty i chwasty z rodziny traw wyrosły w naturalnych warunkach polowych (doświadczenia polowe). Stosowanie mieszanin herbicydów prowadzono w stadium 2 do 4 liści roślin uprawnych i roślin szkodliwych za pomocą działkowego opryskiwacza. Stosowana ilość wody wynosiła 300 do 400 litrów na hektar.

Po upływie 4 tygodni po zastosowaniu oceniono drogą wizualnej bonitacji chwastobójczą skuteczność potraktowanych częściowych kawałków w porównaniu z nietraktowanymi działkami kontrolnymi. Przy tym oceniano ilościowo i jakościowo chwastobójczą skuteczność odnośnie wpływu na wzrost roślin i chlorotycznych oraz nekrotycznych efektów aż do całkowitego obumarcia chwastów, przy czym działanie podano w procentach (0-100%).

Przeprowadzono badania w warunkach szklarniowych. W szklarni umieszczono 13 doniczek z chwastami i różnymi kulturami roślin. Stosowanie herbicydów prowadzono w stadium 2-4 liści.

Po aplikacji herbicydów doniczki z roślinami przetrzymywano w szklarni w temperaturze 15-25°C (w cyklu noc/dzień). Oceniono działanie drogą wizualnej bonitacji po upływie

3-4 tygodni po traktowaniu herbicydami.

Podane wyniki (patrz poniższe tabele) oparte są na dwukrotnym, powtórzonym traktowaniu herbicydami.

Pojedyncze substancje czynne dobrze zwalczają poszczególne chwasty tylko przy dużych dozowaniach. Pojedyncze składniki kombinacji, stosowane w niskich dawkach, wykazują tylko nieznaczną skuteczność, a wcale nie skuteczność wymaganą w praktyce. Przez wspólne zastosowanie substancji czynnych można uzyskać dobre efekty przeciwko wszystkim badanym gatunkom chwastów. Przy tym wyraźnie zostało przewyższone addytywne działanie poszczególnych składników (synergizm), to znaczy, że wymagany poziom zwalczania uzyskuje się przez wyraźnie niższe zastosowane ilości. Dzięki temu efektowi rozszerza się spektrum działania.

Tolerowanie roślin uprawnych, oceniane w postaci uszkodzeń, nie doznaje ujemnego wpływu, to znaczy, że kombinacje można oceniać jako całkowicie selektywne.

172 194

Tabela 1

Amidosulfuron + Difenyloeter. Fluroglycofen

	g AS/ha	LAMPU Lamium purpureum % działania	TRZAW Triticum aestivum % uszkodzeń
A) Amidosulfuron	60	60	0%
	30	40	0%
	15	30	0%
	7,5	20	0%
B) Fluroglycofen	60	60	0%
	30	40	0%
	15	30	0%
	8	25	0'%
	4	3	0%
A + B	30 + 30	85(80=40+40)	0%
	15 + 30	75(70=30+40)	0%
	30 + 15	80(70=40+30)	0%
	15 + 15	75(60=30+30)	0%

A*B (Σ A+B = A+B) (Działanie poszczególnych komponentów) Ocena; A*B > ΣA+B Działanie kombinacji > A max > B max

Tabela 2

Amidosulfuran + Difenyloeter: Fluroglycofen

	g AS/ha	STEME Stellaria media % działania	TRZAW Trticum aestivum % uszkodzeń
A) Amidosulfuron	72	70	0%
	36	60	0%
	18	60	0%
	12	57	0%
	9	55	0%
	6	48	0%
B) Fluroglycofen	72	65	0%
	36	55	0%
	24	33	0%
	18	27	0%
	12	22	0%
A + B	6+12	83(70=48+22)	0%
	9+18	85(82=55+27)	0%

A*B; Σ A+B = A+B obliczony Ocena: A*B > Σ A+B > A max > B max

172 194 h₃c-sq^ h₃c och₃

N=Z

N-SO,-NH-CO-NH—(_x ) ‘ ^ΝΛ och₃

WZÓR 1

O

WZÓR A1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 Zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Synergistyczny środek chwastobójczy, znamienny tym, że zawiera

A) związek o wzorze 1 albo jego sole w kombinacji z

B) jednym albo kilkoma związkami z grupy eterów nitrodifenylowych w synergistycznie skutecznej ilości, przy czym stosunek wagowy ilości związku o wzorze 1 albo jego soli do związków z grupy B wynosi 1:200 do 20:1.
2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że herbicydy typu B wybrane są z grupy eterów nitrodifenylowych, które składają się z kwasu 5-[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]2-nitrobenzoesowego (Acifluorfen), 5-[2-chloro-4-(trifluorometylo)-fenoksy]-1 -etoksy-2-nitrobenzenu (Oxyfluorfen), estru 1-(etoksykarbonylo)-etylowego kwasu 5-[2-chloro-4(trifluorometylo)-tenoksy]-2-nitrobenzoesowego (Lactoten) i N-m.etylosulfonylo-5-l2-chloro4- (trifluorometylo)-fenoksy]-2-nitrobenzamidu(Fomesafen).
3. Środek według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zawiera dodatek jednego lub kilku związków z grupy obejmującej herbicydy typu substancji wzrostowej, kwasu 3,6-dichloro-2metoksybenzoesowy (Dicamba) i jego soli, N-(2,4-difluorofenylo)-2-[3-[trifluorometylo)-fenoksy]-pirydyno-3-karboksamid, (Diflufenican), sulfonylomoczniki, które są różne od związków o wzorze. 1 i ich sole i selektywne herbicydy trawiaste.
4. Środek według zastrz. 3, znamienny tym, że herbicydy typu substancji wzrostowej wybrane są z grupy kwasu 4-(4-chloro-2-metylo-fenoksy)-butanowego (MCPB), kwasu 2-(4chloro-2-metylo-fenoksy)-propionowego (Mecoprop), kwasu 2-(2,4-dichlorofenoksy)octowego (2,4-D), kwasu 4-(2,4-dichlorofenoksy)-butanowego (2,4-DB), kwasu 2-(2,4-dichlorofenoksy)-propionowego (Dichlorprop) i kwasu 2-(4-chloro-2-metylofenoksy)octowego (MCPA), kwas 3,6-dichloro-2-metoksybenzoesowy (Dicamba), sulfonylomoczniki z grupy, która składa się z 1-[2-(2-chloroetoksy)-fenylosulfonylo/-3-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5triazyn-2-ylo)-mocznika (Triasulfuron), 1 -(2-chio.rofenyiosuifOnyio-3-(4-metoksy-6-metylo1,3,5-triazyn-2-ylo)-mocznika (Chlorosulfuron), 1 -[2-(karboksy-fenylosulfonylo)]-3-metylo-3(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn-2-ylo-mocznika ((Tribenuron), 1-[2-(metoksykarbonylo)-fenylosulfonylo] -3-metylo-3-(4-metoksy-6-metyło-1,3,5-triazyn-2-ylo)-mocznika (Tribenuronomethyl), 1-[2-(karboksyTtiofen-3-ylo-sulfonylo]-3-(4-metoksy-6-metylo-1,3,5-triazyn -2-ylo)-mocznik (Thfei^ufon),l-[2-(metok5yk<urb5nylo)-ttofen-3-ylo-sułfonylo]-3-('mmetoksy-6-metylo-1,3₎
5- triazyn-2-ylo)-mocznika (Thifensulfuronmethyl), 1 t[3-(dimetsloamino0arbonylo>-pirydsnt2tylot sutfonyl^o]-3-(4,6-dimeto0sypiΓsmidyn-2tslo)-mocznika (Nicosulfuron), 1-[2-(karbo0sy)-fenylosult fonsΊo]t3t(4,6-bis3dif^uorometoksy)-pirymidynt'2-ylojtmocz.ni0a (Pirimisulfon), 1-[2(metslokarbonylo)-fenylosulfonylo}-3-[4,6-bis3difluorometoksy)pirymidyn-2-ylo]-moczni0a (Pirimisulfonmethyl), 1-[3-(etylosulfonylo)tρirsdyn-2-ylo-uf)onylo]-3-(4,6-dimeto0sytpir:ymid-2ylo)-moczni.k (DPX-E9639) i piiydylosulfonylomoczników i herbicydy trawiaste z grupy, która składa się z kwasu 2t[4-32,4tdichlorofenokss)-fenoksy]tpropionowego (Diclofop), estru metylowego kwasu ²-[4-(²,4~dichloro^feno^ks^y)t^feno^ks^y]tpropionowego(Diclo^fbp-methy^l),2-[¹.t(eto⁰s^yimⁱno)prop^ylo]t³hydroksy-5-mesytylocyldohekst2-en-1-onu (Tra]koxydim), soli 1,2-dimetylo-3,5-difenylopirazoliot wych (Difenzoquat), mieszaniny kwasu 6-(4-izopropylot4-metylo-5tokso ^-iniidazolint2-slo)-3-metylo-benzoesowego i 6-(4-izopropylo-4tmetslot5to0so-2timidazolin-2-ylo)-4tmetylot benzoesowego albo ich estrów metylowych (Imazamethabenz), N-benzoilo-N-(3-chlorot4-fluorofet nylo)-alaniny (Flamprop), estru metylowego Ntbenzoilc>tNt(3-chlorct4-fluorofenylo)-alanins (Fampropmethyl) i estru propargilowego kwasu (2R)t2-[4-(5-chlcrΌt3-fluoropirydyn-2-sloOss)-fenσOsy]-propionowego (CGA-184927).

5. Środek według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, że obok substancji czynnych typu A i B zawiera zwykłe środki pomocnicze preparatów.

172 194

Wynalazek dotyczy dziedziny środków ochrony roślin, które można stosować przeciwko jednoliściennym i dwuliściennym chwastom, w szczególności synergistycznych kombinacji herbicydów.

Do zwalczania występującego w praktyce rolniczej spektrum mono- i dwuliściennych chwastów często nie wystarcza działanie pojedynczego herbicydu przy stosowaniu ilości zalewie do przyjęcia. Aby praktykom dać możność zwalczania spektrum chwastów w zbożu, kukurydzy i innych, ggtunkaah uppaw jednym zastosowaniem albo niewieloma stosowaniaim chwaatoobjczych substancji czynnych, niejednokrotnie bardziej odpowiednie są kombinacje różnych substancji czynnych.

Wynaleziono kombinacje herbicydów, których dainłayie niespodziewanie przekracza rozmiar, jakiego należało oczekiwać na podstawie indywidualnego działania składników kombinacji. Zgodne z wynalazkiem kombinacje herbicydów umożliwiają zatem niespodziewanie silne zmniejszenie stosowanej ilości każdego ze składników kombinacji.